ਤਤ੍ਪਰਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਿਯੋ ਨਾਸ੍ਤਿ ਵृਨ੍ਦੇ ਭਗਵਾਤਃ ਸ਼ृਣੁ । ਸਰ੍ਵਸ਼ਕ੍ਤਿਸ੍ਵਰੂਪਾ ਸਾ ਦੁਰ੍ਗਾ ਦੁਰ੍ਗਤਿਨਾਸ਼ਿਨੀ
ਵ੍ਰਿੰਦਾ, ਸੁਣ: ਉਸ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਉਸ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ ਕੋਈ ਪਿਆਰਾ ਨਹੀਂ; ਉਹ ਸਾਰੀ ਤਾਕਤਾਂ ਦੀ ਮਾਲਕ, ਦੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਦੁਰਗਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਸ੍ਵਰੂਪਾ ਪਰਮਾ ਮੂਲਪ੍ਰਕृਤਿਰੀਸ਼੍ਵਰੀ । ਨਾਰਾਯਣੀ ਵਿष੍ਣੁਮਾਯਾ ਵੈष੍ਣਵੀ ਸਾ ਸਨਾਤਨੀ
ਉਹ ਬ੍ਰਹਮ ਰੂਪ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ, ਮੂਲ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਤੇ ਸਰਬ-ਸਰਵਰੀ ਹੈ; ਨਾਰਾਇਣੀ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੀ ਮਾਇਆ, ਸਦੀਵੀ ਵੈਸ਼ਨਵੀ ਹੈ।
ਯਨ੍ਮਾਯਯਾ ਜਗਦ੍ਭ੍ਰਾਨ੍ਤਮਨਿਤ੍ਯੇ ਭ੍ਰਮਤੇ ਸਦਾ । ਸਾ ਸ੍ਤੌਤਿ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾਯਂ ਦੇਵਂ ਵृਨ੍ਦੇऽਯਙ੍ਗੇ.ਦਿਵਾਨਿਸ਼ਮ੍
ਜਿਸ ਦੀ ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਭਟਕਦਾ ਤੇ ਅਸਥਿਰ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ, ਵ੍ਰਿੰਦਾ, ਦਿਨ-ਰਾਤ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਇਸ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਸ੍ਤੌਤਿ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸ੍ਵਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਚ ਗਜਵਕ੍ਤ੍ਰਃ षਡਾਨਨਃ । ਧ੍ਯਾਯਤੇ ਯਂ ਗਣੇਸ਼ਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਾਦੌ ਯਸ੍ਯ ਪੂਜਨਮ੍
ਗਜਵਕਤਰ ਤੇ ਛੇ ਮੁੰਹਾਂ ਵਾਲਾ ਆਪਣੇ ਆਪਣੇ ਜਤਨ ਤੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਸਤਿ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਗਣੇਸ਼ ਉਸ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਭਗਵਾਨ੍ਸਰ੍ਵਦੇਵੇਸ਼ੋ ਜ੍ਞਾਨਿਨਾਂ ਚ ਗੁਰੋਰ੍ਗੁਰੁਃ । ਸਿਦ੍ਵੇਨ੍ਦ੍ਰੇषੁ ਚ ਦੇਵੇਨ੍ਦ੍ਰੇ ਯੋਮੀਨ੍ਦ੍ਰੇ ਜ੍ਞਾਨਿਨਾਂ ਗੁਰੌ
ਭਗਵਾਨ ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਤੇ ਗਿਆਨੀਆਂ ਦਾ ਵੀ ਅਧਿਆਪਕ ਹੈ; ਸਿੱਧਾਂ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਉਹ ਇੰਦਰ ਵਰਗਾ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਦਾ ਅਸਲ ਗੁਰੂ ਹੈ।
ਨ ਗਣੇਸ਼ਾਤ੍ਪਰੋ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ਗਣੇਸ਼ਸ਼੍ਚ ਸੁਰਾਧਿਪਃ । ਸਰਸ੍ਵਤੀ ਚ ਯਂ ਸ੍ਤੋਤੁਮਸ਼ਕ੍ਤਾ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰੀ
ਹੇ ਗਿਆਨੀ, ਗਣੇਸ਼ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਕੋਈ ਨਹੀਂ, ਉਹੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੈ; ਇ en Sarasvatī, the supreme goddess, is unable to praise Him. ਵੀ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰੀ ਸਰਸਵਤੀ ਭੀ ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੀ।
ਦਿਵਾਨਿਸ਼ਂ ਪਾਦਪਦ੍ਮਂ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪਦ੍ਮਾ ਨਿषੇਵਤੇ । ਯਤ੍ਕਟਾਕ੍ਸ਼ਾਜ੍ਜਗਤ੍ਸਰ੍ਵ ਪਰਿਪੂਰ੍ਣਤਮਂ ਸ਼ਿਵਮ੍
ਪਦਮਾ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਉਸ ਦੇ ਕਮਲ ਚਰਨਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੀ ਹੈ; ਉਸ ਦੀ ਇਕ ਨਿਗਾਹ ਨਾਲ ਹੀ ਸਾਰਾ ਸੰਸਾਰ ਪੂਰਨ ਤੇ ਮੰਗਲਮਈ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯਦ੍ਭਯਾਦ੍ਵਾਤਿ ਵਾਤੋऽਯਂ ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਤਪਤਿ ਯਦ੍ਭਯਾਤ੍ । ਵਰ੍षਤੀਨ੍ਦ੍ਰੋ ਦਹਤ੍ਯਗ੍ਨਿਰ੍ਮृਤ੍ਯੁਸ਼੍ਚਰਤਿ ਜਨ੍ਤੁषੁ
ਉਸ ਦੇ ਡਰ ਨਾਲ ਹਵਾ ਚੱਲਦੀ ਹੈ, ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਇੰਦਰ ਮੀਂਹ ਪਾਂਦਾ ਹੈ, ਅੱਗ ਸਾੜਦੀ ਹੈ ਤੇ ਮੌਤ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਫਿਰਦੀ ਹੈ।
ਪृਥਿਵੀ ਸੇਵਯਾ ਯਸ੍ਯ ਸਰ੍ਵਾਧਾਰਾ ਵਸਂਧਰਾ । ਸਮृਦ੍ਰਾ ਨਿਸ਼੍ਚਲਾਃ ਸ਼ੈਲਾ ਯਸ੍ਯ ਭੀਤਾਸ਼੍ਚ ਸੁਨ੍ਦਰਿ
ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ, ਜੋ ਸਭ ਦੀ ਆਸਰਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਸੁੰਦਰਏ; ਸਮੁੰਦਰ ਤੇ ਅਡੋਲ ਪਹਾੜ ਵੀ ਉਸ ਦੇ ਡਰ ਨਾਲ ਅਟੱਲ ਖੜੇ ਹਨ।
ਤੀਰ੍ਥਸਾਰਾ ਚ ਸਾ ਗਙ੍ਗਾ ਪਵਿਤ੍ਰਾ ਮੁਕ੍ਤਿਦਾਯਿਨੀ । ਜਗਤਾਂ ਪਾਵਨੀ ਦੇਵੀ ਯਸ੍ਯ ਪਾਦਾਬ੍ਜਸੇਵਯਾ
ਤੀਰਥਾਂ ਦੀ ਮਾਤਾ ਗੰਗਾ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲੀ, ਉਸ ਦੇ ਕਮਲ ਚਰਨਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਕੇ ਸੰਸਾਰਾਂ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਪਵਿਤ੍ਰਾ ਤੁਲਸੀ ਦੇਵੀ ਸ੍ਮਰਣਾਦ੍ਯਸ੍ਯ ਸੇਵਨਾਤ੍ । ਨਵਗ੍ਰਹਾਸ਼੍ਚ ਦਿਕ੍ਪਾਲਾ ਭੀਤਾ ਯਸ੍ਯ ਪ੍ਰਤਾਪਤਃ
ਤੁਲਸੀ ਦੇਵੀ ਉਸ ਦੀ ਯਾਦ ਤੇ ਸੇਵਾ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਨੌਂ ਗ੍ਰਹ ਤੇ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ ਉਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਤੋਂ ਡਰਦੇ ਹਨ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਣ੍ਡੇषੁ ਚ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿष੍ਣੁਸ਼ਿਵਾਤ੍ਮਕਾਃ । ਅਨ੍ਯੇ ਯੇ ਯੇ ਸੁਰੇਸ਼ਾਸ਼੍ਚ ਸ਼ੇषਾਦ੍ਯਾ ਮੁਨਯਸ੍ਤਥਾ
ਸਾਰੇ ਬ੍ਰਹਮੰਡਾਂ ਵਿੱਚ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ, ਸ਼ਿਵ ਤੇ ਹੋਰ ਜਿੰਨੇ ਵੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਹਨ, ਸ਼ੇਸ਼ ਤੇ ਸਾਰੇ ਮੁਨੀ ਵੀ, ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਅਸਲ ਰੂਪ ਉਸੀ ਦਾ ਹੈ।
ਕੇਚਿਤ੍ਕਲਾਸ੍ਵਰੂਪਾਸ਼੍ਚਾਪ੍ਯਂਸ਼ਰੂਪਾਸ਼੍ਚ ਕੇਚਨ । ਕੇਚਿਤ੍ਕਲਾਂਸ਼ਾਃ ਕृष੍ਣਸ੍ਯ ਕੇਚਿਚ੍ਚ ਪਰਮਾਤ੍ਮਨਃ
ਕੁਝ ਰੂਪ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਕੁਝ ਅੰਸ਼ਾਂ ਵਾਲੇ ਹਨ। ਕੁਝ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਹਨ, ਤੇ ਕੁਝ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਅੰਸ਼ ਹਨ।
ਪਤਿਮਿਚ੍ਛਸਿ ਕਲ੍ਯਾਣਿ ਪ੍ਰਕृਤੇਃ ਪਰਮੀਸ਼੍ਵਰਮ੍ । ਗੋਲੋਕੇ ਰਾਧਿਕਾ ਸਾਧ੍ਯੋ ਨਾਨ੍ਯੇषਾਂ ਚ ਕਦਾਚਨ
ਹੇ ਸੁਭਾਗਣੀ, ਤੂੰ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਦੇ ਸਰਵੋਚ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਪਤੀ ਵਜੋਂ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈਂ। ਗੋਲੋਕ ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ਼ ਰਾਧਿਕਾ ਹੀ ਪਤਨੀ ਬਣ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ।
ਮਾਂ ਭਜਸ੍ਵ ਮਹਾਭਾਗੇ ਨृਪਾਣਾਮੀਸ਼੍ਵਰਂ ਪਤਿਮ੍ । ਬਲਵਨ੍ਤਂ ਚ ਦੇਵੇਭ੍ਯੋ ਦੈਤ੍ਯੇਭ੍ਯਸ਼੍ਚ ਵਰਾਨਨੇ
ਹੇ ਮਹਾਨ ਭਾਗ ਵਾਲੀ, ਮੈਨੂੰ ਸਿਮਰ, ਜੋ ਰਾਜਿਆਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਤੇ ਤੇਰਾ ਪਤੀ ਹੈ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਦੈਤਿਆਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ ਤਾਕਤਵਰ ਹੈ, ਹੇ ਸੋਹਣੀ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ।
ਸੁਖਾਨਿ ਯਾਨਿ ਕਲ੍ਯਾਣਿ ਤ੍ਰਿषੁ ਲੋਕੇषੁ ਸਨ੍ਤਿ ਵੈ । ਭੁਙ੍ਕ੍ਸ਼੍ਵ ਤਾਨ੍ਯੇਵ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਮਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦਾਨ੍ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਹੇ ਸੁਭਾਗਣੀ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਜਿਹੜੇ ਵੀ ਚੰਗੇ ਸੁਖ ਹਨ, ਮੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਉਹ ਸਾਰੇ ਸੁਖ ਤੂੰ ਭੋਗ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਸਪ੍ਤਸਾਗਲਪਾਰੇ ਚ ਕਾਞ੍ਚਨੀ ਰੁਚਿਰਾ ਵਰੇ । ਦੇਵਾਨਾਂ ਕ੍ਰੀਡਨਾਰ੍ਥਾਯ ਵਿਧਾਤ੍ਰਾ ਨਿਰ੍ਮਿਤਾ ਪੁਰੀ
ਸੱਤ ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਪਾਰ ਇੱਕ ਸੋਹਣੀ ਸੋਨੇ ਦੀ ਨਗਰੀ ਹੈ, ਜੋ ਰਚਨਹਾਰ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਖੇਡ ਲਈ ਬਣਾਈ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰੈਵ ਗਚ੍ਛਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਰਮ ਰਾਮੇ ਮਯਾ ਸਹ । ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਪ੍ਰਿਯਵਨਂ ਪੁष੍ਪੋਦ੍ਯਾਨਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਉਥੇ ਜਾ, ਤੇਰਾ ਭਲਾ ਹੋਵੇ, ਹੇ ਰਾਮੇ, ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾ, ਮਹਿੰਦਰ ਦੇ ਪ੍ਰਿਅ ਬਾਗ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਲੇ ਬਾਗਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਗਚ੍ਛ ਸ੍ਵਰ੍ਣਮਯੀਂ ਲਙ੍ਕਾਂ ਨਾਨਾਰਤ੍ਨਵਿਭੂषਿਤਾਮ੍ । ਤਤ੍ਰੈਵ ਗਚ੍ਛ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਰਮo
ਸੋਨੇ ਦੀ ਲੰਕਾ, ਜੋ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਉਥੇ ਜਾ, ਤੇਰਾ ਭਲਾ ਹੋਵੇ, ਹੇ ਰਾਮੇ, ਉਥੇ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾ।
ਵਿਸ੍ਪਨ੍ਦਕਂ ਸੁਵਸਨਂ ਨਨ੍ਦਕਂ ਪੁष੍ਪਭਦ੍ਰਕਮ੍ । ਤਤ੍ਰੈਵ ਗਚ੍ਛ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਰਮo
ਵਿਸਪੰਦਕ, ਸੁਵਸਨ, ਨੰਦਕ ਅਤੇ ਪੁਸ਼ਪਭਦ੍ਰਕ — ਉਥੇ ਜਾ, ਤੇਰਾ ਭਲਾ ਹੋਵੇ, ਹੇ ਰਾਮੇ, ਉਥੇ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾ।
ਸੁਮੇਰੁਗਹ੍ਵਰਂ ਵਾऽਪਿ ਕ੍ਸ਼ੀਰੋਰ੍ਦ ਵਾ ਮਨੋਹਰਮ੍ । ਤਤ੍ਰੈਵ ਗਚ੍ਛ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਰਮo
ਸੁਮੇਰੂ ਦੀ ਗੁਫਾ ਜਾਂ ਮਨਮੋਹਣੇ ਖੀਰਸਾਗਰ, ਉਥੇ ਜਾ, ਤੇਰਾ ਭਲਾ ਹੋਵੇ, ਹੇ ਰਾਮੇ, ਉਥੇ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾ।
ਸਤ੍ਯਲੋਕਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕਂ ਰਮ੍ਯਂ ਸਦ੍ਮ ਰਹਃਸ੍ਥਲਮ੍ । ਤਤ੍ਰੈਵ ਗਚ੍ਛ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਰਮo
ਸਤ੍ਯਲੋਕ, ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕ, ਸੋਹਣਾ ਮਹਿਲ ਜਾਂ ਗੁਪਤ ਥਾਂ, ਉਥੇ ਜਾ, ਤੇਰਾ ਭਲਾ ਹੋਵੇ, ਹੇ ਰਾਮੇ, ਉਥੇ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾ।
ਮਲਯੇ ਨਿਲਯਂ ਰਮ੍ਯਂ ਰਤ੍ਨੇਨ੍ਦ੍ਰਸਾਰਨਿਰ੍ਮਿਤਮ੍ । ਸੁਗਨ੍ਧਿਯੁਕ੍ਤਂ ਸਤਤਂ ਸ਼ੁਦ੍ਧਂ ਚਨ੍ਦਨਵਾਯੁਨਾ
ਮਲਯ ਪਹਾੜਾਂ ਵਿੱਚ ਸੋਹਣਾ ਮਕਾਨ ਹੈ, ਜੋ ਚੋਟੀ ਦੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਸਦਾ ਚੰਦਨ ਦੀ ਸੁਗੰਧੀ ਨਾਲ ਮਹਿਕਦਾ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ।
ਮਾਲਤੀ ਯੂਥਿਕਾ ਰਮ੍ਯਾ ਕੇਤਕੀ ਮਾਧਵੀ ਤਥਾ । ਚਾਰੁਚਮ੍ਪਕਪੁष੍ਪਾਣਾਂ ਗਨ੍ਧੇਨ ਸੁਮਨੋਹਰਮ੍
ਮਾਲਤੀ, ਯੂਥਿਕਾ, ਸੋਹਣੀ ਕੇਤਕੀ ਤੇ ਮਾਧਵੀ ਅਤੇ ਚੰਪਕ ਦੇ ਸੋਹਣੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮੋਹਕ ਖੁਸ਼ਬੂ ਨਾਲ।
ਪਿਕਾਨਾਂ ਭ੍ਰਮਰਾਣਾਂ ਚ ਮਧੁਰਧ੍ਵਨਿਸਂਯੁਤਮ੍ । ਤਤ੍ਰੈਵ ਗਚ੍ਛ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਰਮo
ਕੋਇਲਾਂ ਤੇ ਭੌਰਿਆਂ ਦੀ ਮਿੱਠੀ ਧੁਨੀ ਨਾਲ — ਉਥੇ ਜਾ, ਤੇਰਾ ਭਲਾ ਹੋਵੇ, ਹੇ ਰਾਮੇ, ਉਥੇ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਵਰੁਣਾਸ੍ਯੈਵ ਵਾਯੋਰਪਿ ਯਮਸ੍ਯ ਚ । ਧਨੇਸ਼੍ਵਰਸ੍ਯ ਬਹ੍ਰੇਸ਼੍ਚ ਧਰ੍ਮਸ੍ਯ ਸ਼ਸ਼ਿਨਸ੍ਤਥਾ
ਇੰਦਰ, ਵਰੁਣ, ਵਾਯੂ, ਯਮ, ਧਨਪਤੀ, ਬਹ੍ਰ, ਧਰਮ ਤੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ — ਇਹਨਾਂ ਦੇ ਸੁੰਦਰ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ,
ਸੁਰਮ੍ਯਂ ਲੋਕਮੇਤੇषਾਂ ਮਧ੍ਯੇ ਤੇਵਿ ਯਥੇਚ੍ਛਸਿ । ਤਤ੍ਰੈਵ ਗਚ੍ਛ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਰਮo
ਇਹਨਾਂ ਦੇ ਸੋਹਣੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ, ਜਿੱਥੇ ਤੇਰੀ ਇੱਛਾ ਹੋਵੇ, ਉਥੇ ਜਾ, ਤੇਰਾ ਭਲਾ ਹੋਵੇ, ਹੇ ਰਾਮੇ, ਉਥੇ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾ।
ਰਤ੍ਨਦ੍ਵੀਪਂ ਮਣਿਦ੍ਵੀਪਂ ਰਮ੍ਯਂ ਚਨ੍ਦ੍ਰਸਰੋਵਰਮ੍ । ਤਤ੍ਰੈਵ ਗਚ੍ਛ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਰਮo
ਰਤਨਦੀਪ, ਮਣੀਦੀਪ, ਸੋਹਣਾ ਚੰਦ੍ਰਾ ਸਰੋਵਰ — ਉਥੇ ਜਾ, ਤੇਰਾ ਭਲਾ ਹੋਵੇ, ਹੇ ਰਾਮੇ, ਉਥੇ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾ।
ਇਤ੍ਯੇਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸਂਭੋਕ੍ਤੁਂ ਗਚ੍ਛਨ੍ਤਂ ਤਂ ਛਲੇਨ ਚ । ਨ ਵਾਸ੍ਤਵਪਰੀਕ੍ਸ਼ਾਰ੍ਥਂ ਸਤੀਤ੍ਵਂ ਬੋਧਿਤੁਂ ਵ੍ਰਜ
ਇੰਝ ਆਖ ਕੇ, ਜਦ ਉਹ ਸੁਖ ਭੋਗਣ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਉਸਦੀ ਪਰਖ ਲਈ, ਪਰ ਸੱਚੀ ਪਰਖ ਲਈ ਨਹੀਂ, ਸਤੀਤਾ ਦੱਸਣ ਵਾਸਤੇ, ਉਹ ਚਲ ਪਈ।
ਉਵਾਚ ਸਾ ਨृਪਸੁਤਾ ਕੋਪਵਕ੍ਤ੍ਰਾਸ੍ਯਲੋਚਨਾ । ਹਿਤਂ ਸਤ੍ਯਂ ਯੋਗਯੁਕ੍ਤਂ ਧਰ੍ਮਾਰ੍ਥਂ ਚ ਯਸ਼ਸ੍ਕਰਮ੍
ਉਹ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ, ਜਿਸਦਾ ਚਿਹਰਾ ਤੇ ਅੱਖਾਂ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸਨ, ਸੱਚੇ, ਭਲੇ, ਜੋਗ ਨਾਲ ਜੋੜੇ, ਧਰਮ ਲਈ ਤੇ ਇੱਜ਼ਤ ਵਾਲੇ ਬਚਨ ਆਖੇ।