ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣ ਉਵਾਚ ਪੁਰਾਤੁ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾਃ ਪੁਤ੍ਰੋ ਮਨੁਃ ਸ੍ਵਾਂਯਭੁਵਸ੍ਤਥਾ । ਤਸ੍ਯ ਸ੍ਤ੍ਰੀ ਸ਼ਤਰੂਪਾ ਚ ਧਨ੍ਯਾ ਮਾਨ੍ਯਾ ਚ ਯੋषਿਤਾਮ੍
ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਮਨੂ, ਸਵਯੰਭੂ ਤੋਂ ਜੰਮੇ। ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਸ਼ਤਰੂਪਾ ਸੀ, ਜੋ ਔਰਤਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤੇ ਮਾਣਯੋਗ ਸੀ।
ਪ੍ਰਿਯਵ੍ਰਤੋਤ੍ਤਾਨਪਾਦੌ ਤਯੋਃ ਪੁਤ੍ਰੌ ਬਭੂਵਤੁਃ । ਉਤ੍ਤਾਨਪਾਦਪੁਤ੍ਰਸ਼੍ਚ ਧ੍ਰੁਵ ਏਵ ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਿਯਵ੍ਰਤ ਤੇ ਉਤਾਨਪਾਦ ਹੋਏ। ਉਤਾਨਪਾਦ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਧ੍ਰੁਵ ਸੀ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੋਇਆ।
ਤਤ੍ਪੁਤ੍ਰੋ ਨਨ੍ਦਸਾਵਰ੍ਣਿਃ ਕੇਦਾਰਸ਼੍ਚ ਤਦਾਤ੍ਮਜਃ । ਸਪ੍ਤਦ੍ਵੀਪਪਤਿਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ਕੇਦਾਰੋ ਵੈष੍ਣਵਃ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਨੰਦਸਾਵਰਣੀ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਕੇਦਾਰ ਸੀ। ਕੇਦਾਰ, ਸੱਤ ਟਾਪੂਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿਚ ਵੈਸ਼ਨਵ ਸੀ।
ਤਸ੍ਯ ਰਕ੍ਸ਼ਾਨਿਮਿਤ੍ਤੇਨ ਸਤ੍ਸਭਾਯਾਂ ਸੁਦਰ੍ਸ਼ਨਮ੍ । ਗਵਾਂ ਲਕ੍ਸ਼ਂ ਸ਼ੁਦ੍ਧਂ ਸ੍ਵਰ੍ਣਸ਼ृਙ੍ਗਂ ਚ ਭੂषਿਤਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਚੰਗੀ ਸਭਾ ਵਿਚ ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਨੂੰ ਲੱਖ ਗਾਂਵਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ, ਜੋ ਸੋਨੇ ਦੇ ਸਿੰਗਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ।
ਵਹ੍ਨਿਸ਼ੁਦ੍ਧਾਨਿ ਵਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਦਤ੍ਤਾਨਿ ਵਰੁਣੇਨ ਚ । ਸੁਵਰ੍ਣਾਨਾਂ ਤਥਾ ਲਕ੍ਸ਼ਂ ਸਰ੍ਵਸਸ੍ਯਾਂ ਵਸੁਂਧਰਾਮ੍
ਵਰੁਣ ਨੇ ਅੱਗ ਵਿਚ ਸੁੱਧ ਕੀਤੇ ਕੱਪੜੇ ਦਿੱਤੇ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ, ਲੱਖ ਸੋਨੇ ਦੇ ਟਕੜੇ ਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਸਾਰੇ ਫਲ ਵੀ ਦਿੱਤੇ।
ਮਣਿਰਤ੍ਨਂ ਚ ਮੁਕ੍ਤਾਸ਼੍ਚ ਹੀਰਕਂ ਪਰਮਂ ਤਥਾ । ਮਾਣਿਕ੍ਯਾਮਸ਼੍ਵਰਤ੍ਨਾਨਾਂ ਲਕ੍ਸ਼ਂ ਲਕ੍ਸ਼ਂ ਚਹਸ੍ਤਿਨਾਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਮੋਤੀ, ਰਤਨ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੀਰੇ ਦਿੱਤੇ। ਲੱਖ ਮਾਣਕ ਤੇ ਲੱਖ ਹਾਥੀ ਵੀ ਦਿੱਤੇ।
ਰੌਪ੍ਯਂ ਪ੍ਰਵਾਲਂ ਮਿष੍ਟਾਨ੍ਨਂ ਸ਼ਤਧਾਨ੍ਯਾਚਲਂ ਵਰਮ੍ । ਨਿਤ੍ਯਂ ਨਿਤ੍ਯਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇਮ੍ਯੋ ਦਦੌ ਚ ਰਤ੍ਨਭੂषਣਾਮ੍
ਚਾਂਦੀ, ਮੂੰਗਾ, ਮਿੱਠਾ ਭੋਜਨ ਤੇ ਅਨਾਜਾਂ ਦੇ ਪਹਾੜ ਦਿੱਤੇ। ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਰਤਨ ਤੇ ਗਹਣੇ ਦਿੰਦਾ ਸੀ।
ਸ਼ਤਲਕ੍ਸ਼ਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਭੋਜਯਾਮਾਸ ਨਿਤ੍ਯਸ਼ਃ । ਜਲਭੋਜਨਪਾਤ੍ਰਾਣਿ ਸੁਵਰ੍ਣਾਨਾਂ ਦਦੌ ਨृਪਃ
ਉਹ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਲੱਖ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਖਵਾਉਂਦਾ ਸੀ। ਰਾਜਾ ਨੇ ਪਾਣੀ ਤੇ ਭੋਜਨ ਲਈ ਸੋਨੇ ਦੇ ਬਰਤਨ ਵੀ ਦਿੱਤੇ।
ਸੁਵਰ੍ਣਾਨਾਂ ਯਜ੍ਞਸੂਤ੍ਰਮਙ੍ਗੁਲੀਯਕਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਆਸਨਂ ਸ੍ਵਰ੍ਣਰਤ੍ਨਾਨਾਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇਭ੍ਯੋ ਦਦੌ ਮੁਦਾ
ਉਸ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਸੋਨੇ ਦੀ ਯਜਨ ਸੂਤ ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਦੀ ਉਂਗਲੀ ਦੀ ਅੰਗੂਠੀ, ਤੇ ਸੋਨੇ ਅਤੇ ਕੀਮਤੀ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਬਣੀ ਸੀਟ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਦਿੱਤੀ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਚ ਲਕ੍ਸ਼ਂ ਚ ਸੂਪਕਾਰਂ ਨृਪਸ੍ਯ ਚ । ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਦ੍ਵਿਲਕ੍ਸ਼ਂ ਚ ਪਰਿਵੇषਣਕਾਰਕਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਅਤੇ ਰਾਜੇ ਲਈ ਲੱਖ ਰਸੋਈਏ ਦਿੱਤੇ, ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਲਈ ਦੋ ਲੱਖ ਨੌਕਰ ਮੁਹੱਈਆ ਕਰਵਾਏ।
ਘृਤਕੁਲ੍ਯਾ ਮਧੁਕੁਲ੍ਯਾ ਦਧਿਕੁਲ੍ਯਾ ਮਨੋਹਰਾਃ । ਗੁਡਕੁਲ੍ਯਾ ਦੁਗ੍ਧਕੁਲ੍ਯਾ ਨਿਤ੍ਯਂ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਨਮੀਪ੍ਸਿਤਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਘੀ, ਸ਼ਹਦ, ਦਹਿ, ਗੁੜ ਅਤੇ ਦੁੱਧ ਦੇ ਸੁੰਦਰ ਢੇਰ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੇ, ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਭ ਦੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਮੰਗ ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ।
ਪ੍ਰਾਤਰਾਰਭ੍ਯ ਸਂਧ੍ਯਾਨ੍ਤਂ ਵਿਪ੍ਰਾਣਾਂ ਭੋਜਨਂ ਤਥਾ । ਦੁਃਸ਼ਿਨਾਂ ਭਿਕ੍ਸ਼ੁਕਾਣਾਂ ਚ ਧਨਦਾਨਂ ਯਥੋਚਿਤਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਸਵੇਰੇ ਤੋਂ ਸ਼ਾਮ ਤੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਲਈ ਭੋਜਨ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਲੋੜ ਸੀ, ਮੰਗਤੇਆਂ ਨੂੰ ਉਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਧਨ ਦਿੱਤਾ।
ਫਲਮੂਲਾਸ਼ਨੋ ਰਾਜਾ ਵੈष੍ਣਵਸ਼੍ਚ ਜਿਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਃ । ਸਰ੍ਵ ਮਦਰ੍ਪਣਂ ਕृਤ੍ਵਾऽਜਪਨ੍ਮਾਂ ਚ ਦਿਵਾਨਿਸ਼ਮ੍
ਰਾਜਾ, ਜੋ ਵਿਸ਼ਨੁ ਭਗਤ ਸੀ ਤੇ ਆਪਣੀਆਂ ਇੰਦਰੀਆਂ ਤੇ ਕਾਬੂ ਰੱਖਦਾ ਸੀ, ਸਿਰਫ ਫਲ ਤੇ ਜੜਾਂ ਖਾਂਦਾ ਸੀ, ਤੇ ਹਰ ਚੀਜ਼ ਮੈਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰਕੇ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਮੇਰਾ ਨਾਮ ਜਪਦਾ ਸੀ।
ਏਕਦਾ ਸੂਪਕਾਰਸ਼੍ਚ ਤਮੁਵਾਚ ਨृਪੇਸ਼੍ਵਰਮ੍ । ਵਿਪ੍ਰਾਣਾਂ ਭੋਜਨਾਯੈਵ ਦਸ਼ਲਕ੍ਸ਼ਮੁਪਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਇੱਕ ਦਿਨ ਮੁੱਖ ਰਸੋਈਏ ਨੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਭੋਜਨ ਲਈ ਦਸ ਲੱਖ ਲੋਕ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਹਨ।'
ਭੁਞ੍ਜਤੇ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਸ਼੍ਚਾਦ੍ਯ ਰੂਕ੍ਸ਼ਮਨ੍ਨਂ ਵਦ ਪ੍ਰਭੋ । ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਤੁ ਭਕ੍ਸ਼ਣਂ ਤੇ ਵੈ ਵਿਪ੍ਰਾਃ ਸੂਪਾਦਿਨਾ ਨृਪ
'ਅੱਜ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸੁੱਕਾ ਭੋਜਨ ਖਾ ਰਹੇ ਹਨ, ਮਾਲਕ। ਰਾਜਾ ਜੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੂਪ ਤੇ ਹੋਰ ਪਕਵਾਨ ਨਾਲ ਖਾਣਾ ਦਿਵਾਓ।'
ਚਤੁਰ੍ਯੋਜਨਪਰ੍ਯਨ੍ਤਮਧਿਕਾਰੋ ਨृਪਸ੍ਯ ਚ । ਯੋ ਰਾਜਾ ਤਚ੍ਛਤਸੁਣਃ ਸ ਏਵ ਮਣ੍ਡਲੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਰਾਜੇ ਦੀ ਹੱਦ ਚਾਰ ਯੋਜਨ ਤੱਕ ਸੀ; ਜੋ ਰਾਜਾ ਸੌ ਗੁਣਾ ਟੈਕਸ ਲੈਂਦਾ, ਉਹੀ ਉਸ ਖੇਤਰ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੁੰਦਾ।
ਤਤ੍ਤਦ੍ਦਸ਼ਗੁਣੋ ਰਾਜਾ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰਃ ਪਰਿਕੀਰ੍ਤਿਤਃ । ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰਾਣਾਂ ਪਞ੍ਚਲਕ੍ਸ਼ਂ ਨਿਤ੍ਯਂ ਕੇਦਾਰਸਂਸਦਿ
ਉਹ ਰਾਜਾ ਦਸ ਗੁਣਾ ਵੱਡਾ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ; ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪੰਜ ਲੱਖ ਹਮੇਸ਼ਾ ਖੇਤ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਅਮੂਲ੍ਯਰਤ੍ਨਮਾਣਿਕ੍ਯਂ ਮੁਕ੍ਤਾਹੀਰਂ ਮਣੀਸ਼੍ਵਰਮ੍ । ਗਜਰਤ੍ਨਮਸ਼੍ਵਰਤ੍ਨਂ ਕੇਦਾਰਾਯ ਕਰਂ ਦਦੌ
ਉਸ ਨੇ ਕੇਦਾਰ ਨੂੰ ਅਮੋਲ ਰਤਨ, ਮਾਣਕ, ਮੋਤੀ, ਹੀਰਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਰਤਨ, ਤੇ ਹਾਥੀ ਅਤੇ ਘੋੜੇ ਦੇ ਰਤਨ ਨਜ਼ਰਾਨਾ ਵਜੋਂ ਦਿੱਤੇ।
ਕਮਲਾਕਲਯਾ ਜਾਤਾ ਯਜ੍ਞਕੁਣ੍ਡਸਮੁਦ੍ਭਵਾਃ । ਵਹ੍ਰਿਸ਼ੁਦ੍ਧਾਂਸੁਕਾਧਾਨਾ ਰਤ੍ਨਭੂषਣਭੂषਿਤਾ
ਕਮਲ ਤੋਂ ਤੇ ਯਜਨ ਕੁੰਡ ਤੋਂ ਜਨਮੀ, ਪਵਿੱਤਰ ਵਸਤ੍ਰ ਤੇ ਰਤਨਾਂ ਦੀਆਂ ਸਜਾਵਟਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ, ਉਹ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ।
ਕਾਮੁਕੀ ਕਾਮਿਨੀਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾ ਕਨ੍ਯਾ ਕਮਲਲੋਚਨਾ । ਕਨ੍ਯਾऽਸ੍ਮਿ ਤੇ ਮਹਾਰਾਜੇਤ੍ਯੁਵਾਚ ਨृਪਤਿਂ ਚ ਸਾ
ਕਾਮੁਕ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਪ੍ਰੇਮਿਕਾ, ਕਮਲ-ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ ਕੁੜੀ ਨੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਧੀ ਹਾਂ, ਮਹਾਰਾਜ।'
ਰਾਜਾ ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਤਾਂ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਤਸ੍ਥੌ ਪਤ੍ਨੀਂਸਰ੍ਪ੍ਯ ਚ । ਸਾ ਵਿਜ੍ਞਾਯ ਪ੍ਰਸੂਂ ਤਾਤਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਚ ਵਿਨਯਂ ਸੁਦਾ
ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਪਤਨੀ ਵਜੋਂ ਸਵੀਕਾਰਿਆ; ਉਹ, ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਸਮਝ ਕੇ, ਵੱਡੀ ਨਮਰਤਾ ਨਾਲ ਵਿਵਹਾਰ ਕਰਦੀ ਸੀ।
ਯਯੌ ਪੁਣ੍ਯਵਨਂ ਰਮ੍ਯਂ ਤਪਸੇ ਯਮृਨਾਨ੍ਤਿਕਮ੍ । ਤਤ੍ਤਪਸ੍ਯਾਵਨਂ ਯਸ੍ਮਾਤ੍ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਦृਨ੍ਦਾਵਨਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍
ਉਹ ਯਮੁਨਾ ਦੇ ਨੇੜੇ ਸੁੰਦਰ ਪਵਿੱਤਰ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਤਪੱਸਿਆ ਲਈ ਗਈ; ਉਸ ਤਪੱਸਿਆ ਕਾਰਨ, ਉਹ ਜੰਗਲ 'ਵ੍ਰਿੰਦਾਵਨ' ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਗਿਆ।
ਤਪਸਾ ਵਰਯਾਮਾਸ ਮਾਂ ਵਰਂ ਚ ਵਰਂ ਵਰਮ੍ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਦਦੌ ਵਰਂ ਤਸ੍ਯੈ ਪਸ਼੍ਯਾਤ੍ਕृष੍ਣਂ ਲਭੇष੍ਯਸਿ
ਉਸ ਨੇ ਤਪੱਸਿਆ ਕਰਕੇ ਮੈਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ, ਵਾਰ-ਵਾਰ ਵਰ ਮੰਗਿਆ; ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵਰ ਦਿੱਤਾ, 'ਤੂੰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਵੇਖੇਗੀ।'
ਸ ਚੈਕਦਾ ਨਦੀਤੀਨੇ ਵਸਨ੍ਤੇ ਸਸ੍ਮਿਤਾ ਸਤੀ । ਸ਼ਯਾਨਾ ਪੁष੍ਪਸ਼ਯ੍ਯਾਯਾਂ ਰਤ੍ਨਾਭਰਣਭੂषਿਤਾ
ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਬਸੰਤ ਰੁੱਤ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਨਦੀ ਦੇ ਕੰਢੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਸੇਜ ਤੇ ਹੱਸਦੀ ਹੋਈ ਪਈ ਸੀ, ਤੇ ਰਤਨਾਂ ਦੀਆਂ ਸਜਾਵਟਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਪਰੀਕ੍ਸ਼ਿਤੁਂ ਯਾਤਃਸਾਧ੍ਵੀਂ ਚ ਸੁਮਨੋਹਰਾਮ੍ । ਦਦਰ੍ਸ਼ ਕਨ੍ਯਾ ਰਹਸਿ ਯੁਵਾਨਂ ਪੁਰੁषਂ ਪਰਮ੍
ਬ੍ਰਹਮਾ ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਮੋਹਕ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਪਰਖਣ ਆਇਆ; ਉਸ ਨੇ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਇਕੱਲੀ, ਇੱਕ ਉੱਚ ਕੋਟੀ ਦੇ ਨੌਜਵਾਨ ਨਾਲ ਵੇਖਿਆ।
ਚਨ੍ਦਨੋਕ੍ਸ਼ਿਤਸਰ੍ਵਾਙ੍ਗਂ ਰਤ੍ਨਭੂषਣਭੂषਿਤਮ੍ । ਸਸ੍ਮੀਤਂ ਕਾਮੁਕਂ ਰਮ੍ਯਂ ਰਮਣੀਨਾਂ ਚ ਵਾਞ੍ਛਿਤਮ੍
ਉਸ ਦਾ ਸਾਰਾ ਸਰੀਰ ਚੰਦਨ ਨਾਲ ਲਪੇਟਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਰਤਨਾਂ ਦੀਆਂ ਸਜਾਵਟਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਹੱਸਦਾ, ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਯਥਾ षੋਡਸ਼ਵਰ੍षੀਯਂ ਕੁਮਾਰਂ ਕਨਕਪ੍ਰਭਮ੍ । ਕੋਟਿਕਨ੍ਦਰ੍ਪਲੀਲਾਭਂ ਵੀਤਾਮ੍ਬਰਧਰਂ ਵਰਮ੍
ਉਹ ਸੋਲਾਂ ਸਾਲ ਦੇ ਨੌਜਵਾਨ ਵਾਂਗ, ਸੋਨੇ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ, ਲੱਖਾਂ ਕਾਮਦੇਵਾਂ ਦੀ ਮੋਹਕਤਾ ਰੱਖਦਾ, ਪੀਲੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ।
ਸ਼ਰਤ੍ਪਾਰ੍ਵਣਾਚਨ੍ਦ੍ਰਾਸ੍ਯਂ ਸ਼ਰਤ੍ਪਦ੍ਮਸੁਲੋਚਨਮ੍ । ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਂ ਚ ਸਮੁਤ੍ਥਾਯ ਵਾਸਯਾਮਾਸ ਸਂਨਿਧੌ
ਉਸ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਸਰਤ ਰੁੱਤ ਦੇ ਪੂਰਨ ਚੰਦ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਸੀ, ਅੱਖਾਂ ਸਰਤ ਦੇ ਕਮਲ ਵਾਂਗ ਸੁੰਦਰ ਸਨ; ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਉਹ ਉਠੀ ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਕੋਲ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਬੈਠਾਇਆ।
ਪੂਜਾਂ ਚਕਾਰ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਚ ਫਲਂ ਮੂਲਂ ਦਦੌ ਮੁਦਾ। ਸੁਵਾ ਸਿਤਂ ਜਲਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਣਨਾਮ ਮੁਦਾऽਨ੍ਵਿਤਾ
ਉਸ ਨੇ ਭਾਵ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਫਲ ਤੇ ਜੜਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ; ਸਾਫ ਚਿੱਟਾ ਪਾਣੀ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤੀ।
ਪੂਜਾਂ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਮੁਦਿਤਃ ਸਾਦਰਂ ਤਾਮੁਵਾਚ ਹ । ਵਿਪ੍ਰਰੂਪੀ ਚ ਭਗਵਾਨ੍ਪ੍ਰਜ੍ਵਲਨ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਤੇਜਸਾ
ਪੂਜਾ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਤੇ ਆਦਰ ਨਾਲ, ਪ੍ਰਭੂ ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮ ਦੀ ਜੋਤ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਬੋਲਿਆ।