ਸੁਬੁਦ੍ਧਿਰਤਿਧਰ੍ਮਿष੍ਠੋ ਧਰ੍ਮਹੀਨਸ਼੍ਚ ਪਾਤਕੀ । ਸ੍ਵਧਰ੍ਮਨਿਰਤੋ ਵਿਪ੍ਰਃ ਪਰਮਾਚ੍ਚ ਹੁਤਾਸ਼ਨਾਤ੍
ਜਿਸ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਸੋਚ ਚੰਗੀ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਬਹੁਤ ਨੇਕ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਜਿਹੜਾ ਧਰਮ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਹੈ, ਉਹ ਪਾਪੀ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਆਪਣੀ ਜਾਤੀ ਦੇ ਫਰਜ ਵਿਚ ਲੱਗਾ ਹੋਇਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਅੱਗ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧੀਆ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪਵਿਤ੍ਰਸ਼੍ਚਾਤਿਤੇਜਸ੍ਵੀ ਤਸ੍ਮਦ੍ਭੀਤਾਃ ਸੁਰਾਃ ਸਦਾ । ਨਦੀषੁ ਚ ਯਥਾ ਗਙ੍ਗਾ ਤੀਰ੍ਥੇषੁ ਪੁष੍ਕਰਂ ਯਥਾ
ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਬੜੀ ਜੋਤ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਉਸ ਤੋਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਡਰਦੇ ਹਨ। ਜਿਵੇਂ ਦਰਿਆਵਾਂ ਵਿਚ ਗੰਗਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਤੀਰਥਾਂ ਵਿਚ ਪੁਸ਼ਕਰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੈ।
ਪੁਰੀषੁ ਚ ਯਥਾ ਕਾਸ਼ੀ ਯਥਾ ਜ੍ਞਾਨਿषੁ ਸ਼ਂਕਰਃ । ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰੇषੁ ਚ ਯਥਾ ਵੇਦਾ ਯਥਾऽਸ਼੍ਵਤ੍ਥਸ਼੍ਚ ਪਾਦਪੇ
ਜਿਵੇਂ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਵਿਚ ਕਾਸ਼ੀ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਵਿਚ ਸ਼ਿਵ, ਧਰਮ ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਵਿਚ ਵੇਦ, ਤੇ ਰੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਪੀਪਲ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਮਮ ਪੂਜਾ ਤਪਸ੍ਯਾਸੁ ਵ੍ਰਤੇष੍ਵਨਸ਼ਨਂ ਯਥਾ । ਤਥਾ ਜਾਤਿषੁ ਸਰ੍ਵਾਸੁ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਃ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਏਵ ਚ
ਮੇਰੀ ਪੂਜਾ ਤੇ ਤਪੱਸਿਆਵਾਂ ਵਿਚ ਜਿਵੇਂ ਉਪਵਾਸ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾਰੀਆਂ ਜਾਤੀਆਂ ਵਿਚ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗੇ ਹਨ।
ਵਿਪ੍ਰਣਦੇषੁ ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਪੁਣ੍ਯਾਨਿ ਚ ਵ੍ਰਤਾਨਿ ਚ । ਵਿਪ੍ਰਪਾਦਰਜਃ ਸ਼ੁਦ੍ਧਂ ਪਾਪਵ੍ਯਾਧਿਵਿਮਰ੍ਦਨਮ੍
ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿਚ ਤੀਰਥ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਵਰਤ ਮਿਲਦੇ ਹਨ। ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਧੂੜ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਜੋ ਪਾਪ ਤੇ ਬਿਮਾਰੀ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਸ਼ੁਭਾਸ਼ੀਰ੍ਵਚਨਂ ਤੇषਾਂ ਸਰ੍ਵਕਲ੍ਯਾਣਕਾਰਣਮ੍ । ਏਤਤ੍ਤੇ ਕਥਿਤਂ ਤਾਤ ਵਿਪਾਕਃ ਕਰ੍ਮਣਾਮਹੋ
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਚੰਗੇ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਸਾਰੇ ਸੁਖਾਂ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਦੇ ਹਨ। ਪਿਆਰੇ ਪੁੱਤਰ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਫਲ ਬਿਆਨ ਕਰ ਦਿੱਤੇ ਹਨ।
ਯਥਾਸ਼੍ਰੁਤਂ ਯਥਾਜ੍ਞਾਤਂ ਤਦਸ਼ੇषਂ ਨਿਣਾਮਯ। ਸ਼ੁਤ੍ਵਾ ਧਰ੍ਮਵਿਪਾਕਂ ਚ ਵਾਚਕਾਯ ਸੁਵਰ੍ਣਕਮ੍
ਜੋ ਕੁਝ ਸੁਣਿਆ ਤੇ ਜਾਣਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਮਝ ਲੈ। ਧਰਮ ਦੇ ਫਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਪਾਠ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਸੋਨਾ ਦੇ।
ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਤਸ੍ਮੈ ਚ ਰੌਪ੍ਯਂ ਚ ਵਸ੍ਤ੍ਰਂ ਤਾਮ੍ਬੂਲਮੇਵ ਚ । ਸੁਵਰ੍ਣਸ਼ਤਕਂ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਸਦ੍ਯੋ ਦੇਹੀ ਚ ਗੋਕੁਲਮ੍
ਉਸਨੂੰ ਚਾਂਦੀ, ਕੱਪੜਾ ਤੇ ਪਾਨ ਵੀ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਸੌ ਸੋਨੇ ਦੇ ਟਕੜੇ ਤੇ ਗੋਕੁਲ ਵੀ ਤੁਰੰਤ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਥ षਡਸ਼ੀਤਿਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ ਨਨ੍ਦ ਉਵਾਚ ਕੇਦਾਰਕਨ੍ਯਾਪ੍ਰਸ੍ਤਾਵਾਤ੍ਕਥਿਤਂ ਕਰ੍ਮਕੀਰ੍ਤਨਮ੍ । ਕृਤ੍ਯਾਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਂ ਪ੍ਰਸਙ੍ਗੇਨ ਤਦ੍ਵ੍ਯਾਸੇਨ ਵਦ ਪ੍ਰਭੋ
ਹੁਣ ਛਿਆਸੀਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਆਰੰਭ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਨੰਦ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਕੇਦਾਰ ਦੀ ਧੀ ਦੀ ਗੱਲ ਤੋਂ ਕਰਮਾਂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਆਈ ਸੀ। ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਫਰਜਾਂ ਦੇ ਸੰਦਰਭ ਵਿਚ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਉਹ ਗੱਲ ਵਿਆਸ ਰਾਹੀਂ ਸਮਝਾ।
ਕੇਦਾਰਕਨ੍ਯਾ ਸਾ ਕਾ ਵਾ ਕੋ ਵਾ ਕੇਦਾਰਭੂਪਤਿਃ । ਕਸ੍ਯ ਵਂਸ਼ੇਚਤਜ੍ਜਨ੍ਮ ਤਨ੍ਮੇ ਵ੍ਯਾਖ੍ਯਾਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਕੇਦਾਰ ਦੀ ਧੀ ਕੌਣ ਸੀ, ਉਹ ਕਿਹੜੀ ਸੀ, ਤੇ ਕੇਦਾਰ ਰਾਜਾ ਕੌਣ ਸੀ? ਉਹ ਕਿਸ ਵੰਸ਼ ਵਿਚੋਂ ਜੰਮੀ ਸੀ? ਮਿਹਰ ਕਰਕੇ ਇਹ ਸਭ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ।
ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣ ਉਵਾਚ ਪੁਰਾਤੁ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾਃ ਪੁਤ੍ਰੋ ਮਨੁਃ ਸ੍ਵਾਂਯਭੁਵਸ੍ਤਥਾ । ਤਸ੍ਯ ਸ੍ਤ੍ਰੀ ਸ਼ਤਰੂਪਾ ਚ ਧਨ੍ਯਾ ਮਾਨ੍ਯਾ ਚ ਯੋषਿਤਾਮ੍
ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਮਨੂ, ਸਵਯੰਭੂ ਤੋਂ ਜੰਮੇ। ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਸ਼ਤਰੂਪਾ ਸੀ, ਜੋ ਔਰਤਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤੇ ਮਾਣਯੋਗ ਸੀ।
ਪ੍ਰਿਯਵ੍ਰਤੋਤ੍ਤਾਨਪਾਦੌ ਤਯੋਃ ਪੁਤ੍ਰੌ ਬਭੂਵਤੁਃ । ਉਤ੍ਤਾਨਪਾਦਪੁਤ੍ਰਸ਼੍ਚ ਧ੍ਰੁਵ ਏਵ ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਿਯਵ੍ਰਤ ਤੇ ਉਤਾਨਪਾਦ ਹੋਏ। ਉਤਾਨਪਾਦ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਧ੍ਰੁਵ ਸੀ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੋਇਆ।
ਤਤ੍ਪੁਤ੍ਰੋ ਨਨ੍ਦਸਾਵਰ੍ਣਿਃ ਕੇਦਾਰਸ਼੍ਚ ਤਦਾਤ੍ਮਜਃ । ਸਪ੍ਤਦ੍ਵੀਪਪਤਿਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ਕੇਦਾਰੋ ਵੈष੍ਣਵਃ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਨੰਦਸਾਵਰਣੀ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਕੇਦਾਰ ਸੀ। ਕੇਦਾਰ, ਸੱਤ ਟਾਪੂਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿਚ ਵੈਸ਼ਨਵ ਸੀ।
ਤਸ੍ਯ ਰਕ੍ਸ਼ਾਨਿਮਿਤ੍ਤੇਨ ਸਤ੍ਸਭਾਯਾਂ ਸੁਦਰ੍ਸ਼ਨਮ੍ । ਗਵਾਂ ਲਕ੍ਸ਼ਂ ਸ਼ੁਦ੍ਧਂ ਸ੍ਵਰ੍ਣਸ਼ृਙ੍ਗਂ ਚ ਭੂषਿਤਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਚੰਗੀ ਸਭਾ ਵਿਚ ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਨੂੰ ਲੱਖ ਗਾਂਵਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ, ਜੋ ਸੋਨੇ ਦੇ ਸਿੰਗਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ।
ਵਹ੍ਨਿਸ਼ੁਦ੍ਧਾਨਿ ਵਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਦਤ੍ਤਾਨਿ ਵਰੁਣੇਨ ਚ । ਸੁਵਰ੍ਣਾਨਾਂ ਤਥਾ ਲਕ੍ਸ਼ਂ ਸਰ੍ਵਸਸ੍ਯਾਂ ਵਸੁਂਧਰਾਮ੍
ਵਰੁਣ ਨੇ ਅੱਗ ਵਿਚ ਸੁੱਧ ਕੀਤੇ ਕੱਪੜੇ ਦਿੱਤੇ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ, ਲੱਖ ਸੋਨੇ ਦੇ ਟਕੜੇ ਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਸਾਰੇ ਫਲ ਵੀ ਦਿੱਤੇ।
ਮਣਿਰਤ੍ਨਂ ਚ ਮੁਕ੍ਤਾਸ਼੍ਚ ਹੀਰਕਂ ਪਰਮਂ ਤਥਾ । ਮਾਣਿਕ੍ਯਾਮਸ਼੍ਵਰਤ੍ਨਾਨਾਂ ਲਕ੍ਸ਼ਂ ਲਕ੍ਸ਼ਂ ਚਹਸ੍ਤਿਨਾਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਮੋਤੀ, ਰਤਨ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੀਰੇ ਦਿੱਤੇ। ਲੱਖ ਮਾਣਕ ਤੇ ਲੱਖ ਹਾਥੀ ਵੀ ਦਿੱਤੇ।
ਰੌਪ੍ਯਂ ਪ੍ਰਵਾਲਂ ਮਿष੍ਟਾਨ੍ਨਂ ਸ਼ਤਧਾਨ੍ਯਾਚਲਂ ਵਰਮ੍ । ਨਿਤ੍ਯਂ ਨਿਤ੍ਯਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇਮ੍ਯੋ ਦਦੌ ਚ ਰਤ੍ਨਭੂषਣਾਮ੍
ਚਾਂਦੀ, ਮੂੰਗਾ, ਮਿੱਠਾ ਭੋਜਨ ਤੇ ਅਨਾਜਾਂ ਦੇ ਪਹਾੜ ਦਿੱਤੇ। ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਰਤਨ ਤੇ ਗਹਣੇ ਦਿੰਦਾ ਸੀ।
ਸ਼ਤਲਕ੍ਸ਼ਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਭੋਜਯਾਮਾਸ ਨਿਤ੍ਯਸ਼ਃ । ਜਲਭੋਜਨਪਾਤ੍ਰਾਣਿ ਸੁਵਰ੍ਣਾਨਾਂ ਦਦੌ ਨृਪਃ
ਉਹ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਲੱਖ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਖਵਾਉਂਦਾ ਸੀ। ਰਾਜਾ ਨੇ ਪਾਣੀ ਤੇ ਭੋਜਨ ਲਈ ਸੋਨੇ ਦੇ ਬਰਤਨ ਵੀ ਦਿੱਤੇ।
ਸੁਵਰ੍ਣਾਨਾਂ ਯਜ੍ਞਸੂਤ੍ਰਮਙ੍ਗੁਲੀਯਕਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਆਸਨਂ ਸ੍ਵਰ੍ਣਰਤ੍ਨਾਨਾਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇਭ੍ਯੋ ਦਦੌ ਮੁਦਾ
ਉਸ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਸੋਨੇ ਦੀ ਯਜਨ ਸੂਤ ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਦੀ ਉਂਗਲੀ ਦੀ ਅੰਗੂਠੀ, ਤੇ ਸੋਨੇ ਅਤੇ ਕੀਮਤੀ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਬਣੀ ਸੀਟ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਦਿੱਤੀ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਚ ਲਕ੍ਸ਼ਂ ਚ ਸੂਪਕਾਰਂ ਨृਪਸ੍ਯ ਚ । ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਦ੍ਵਿਲਕ੍ਸ਼ਂ ਚ ਪਰਿਵੇषਣਕਾਰਕਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਅਤੇ ਰਾਜੇ ਲਈ ਲੱਖ ਰਸੋਈਏ ਦਿੱਤੇ, ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਲਈ ਦੋ ਲੱਖ ਨੌਕਰ ਮੁਹੱਈਆ ਕਰਵਾਏ।
ਘृਤਕੁਲ੍ਯਾ ਮਧੁਕੁਲ੍ਯਾ ਦਧਿਕੁਲ੍ਯਾ ਮਨੋਹਰਾਃ । ਗੁਡਕੁਲ੍ਯਾ ਦੁਗ੍ਧਕੁਲ੍ਯਾ ਨਿਤ੍ਯਂ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਨਮੀਪ੍ਸਿਤਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਘੀ, ਸ਼ਹਦ, ਦਹਿ, ਗੁੜ ਅਤੇ ਦੁੱਧ ਦੇ ਸੁੰਦਰ ਢੇਰ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੇ, ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਭ ਦੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਮੰਗ ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ।
ਪ੍ਰਾਤਰਾਰਭ੍ਯ ਸਂਧ੍ਯਾਨ੍ਤਂ ਵਿਪ੍ਰਾਣਾਂ ਭੋਜਨਂ ਤਥਾ । ਦੁਃਸ਼ਿਨਾਂ ਭਿਕ੍ਸ਼ੁਕਾਣਾਂ ਚ ਧਨਦਾਨਂ ਯਥੋਚਿਤਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਸਵੇਰੇ ਤੋਂ ਸ਼ਾਮ ਤੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਲਈ ਭੋਜਨ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਲੋੜ ਸੀ, ਮੰਗਤੇਆਂ ਨੂੰ ਉਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਧਨ ਦਿੱਤਾ।
ਫਲਮੂਲਾਸ਼ਨੋ ਰਾਜਾ ਵੈष੍ਣਵਸ਼੍ਚ ਜਿਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਃ । ਸਰ੍ਵ ਮਦਰ੍ਪਣਂ ਕृਤ੍ਵਾऽਜਪਨ੍ਮਾਂ ਚ ਦਿਵਾਨਿਸ਼ਮ੍
ਰਾਜਾ, ਜੋ ਵਿਸ਼ਨੁ ਭਗਤ ਸੀ ਤੇ ਆਪਣੀਆਂ ਇੰਦਰੀਆਂ ਤੇ ਕਾਬੂ ਰੱਖਦਾ ਸੀ, ਸਿਰਫ ਫਲ ਤੇ ਜੜਾਂ ਖਾਂਦਾ ਸੀ, ਤੇ ਹਰ ਚੀਜ਼ ਮੈਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰਕੇ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਮੇਰਾ ਨਾਮ ਜਪਦਾ ਸੀ।
ਏਕਦਾ ਸੂਪਕਾਰਸ਼੍ਚ ਤਮੁਵਾਚ ਨृਪੇਸ਼੍ਵਰਮ੍ । ਵਿਪ੍ਰਾਣਾਂ ਭੋਜਨਾਯੈਵ ਦਸ਼ਲਕ੍ਸ਼ਮੁਪਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਇੱਕ ਦਿਨ ਮੁੱਖ ਰਸੋਈਏ ਨੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਭੋਜਨ ਲਈ ਦਸ ਲੱਖ ਲੋਕ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਹਨ।'
ਭੁਞ੍ਜਤੇ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਸ਼੍ਚਾਦ੍ਯ ਰੂਕ੍ਸ਼ਮਨ੍ਨਂ ਵਦ ਪ੍ਰਭੋ । ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਤੁ ਭਕ੍ਸ਼ਣਂ ਤੇ ਵੈ ਵਿਪ੍ਰਾਃ ਸੂਪਾਦਿਨਾ ਨृਪ
'ਅੱਜ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸੁੱਕਾ ਭੋਜਨ ਖਾ ਰਹੇ ਹਨ, ਮਾਲਕ। ਰਾਜਾ ਜੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੂਪ ਤੇ ਹੋਰ ਪਕਵਾਨ ਨਾਲ ਖਾਣਾ ਦਿਵਾਓ।'
ਚਤੁਰ੍ਯੋਜਨਪਰ੍ਯਨ੍ਤਮਧਿਕਾਰੋ ਨृਪਸ੍ਯ ਚ । ਯੋ ਰਾਜਾ ਤਚ੍ਛਤਸੁਣਃ ਸ ਏਵ ਮਣ੍ਡਲੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਰਾਜੇ ਦੀ ਹੱਦ ਚਾਰ ਯੋਜਨ ਤੱਕ ਸੀ; ਜੋ ਰਾਜਾ ਸੌ ਗੁਣਾ ਟੈਕਸ ਲੈਂਦਾ, ਉਹੀ ਉਸ ਖੇਤਰ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੁੰਦਾ।
ਤਤ੍ਤਦ੍ਦਸ਼ਗੁਣੋ ਰਾਜਾ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰਃ ਪਰਿਕੀਰ੍ਤਿਤਃ । ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰਾਣਾਂ ਪਞ੍ਚਲਕ੍ਸ਼ਂ ਨਿਤ੍ਯਂ ਕੇਦਾਰਸਂਸਦਿ
ਉਹ ਰਾਜਾ ਦਸ ਗੁਣਾ ਵੱਡਾ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ; ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪੰਜ ਲੱਖ ਹਮੇਸ਼ਾ ਖੇਤ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਅਮੂਲ੍ਯਰਤ੍ਨਮਾਣਿਕ੍ਯਂ ਮੁਕ੍ਤਾਹੀਰਂ ਮਣੀਸ਼੍ਵਰਮ੍ । ਗਜਰਤ੍ਨਮਸ਼੍ਵਰਤ੍ਨਂ ਕੇਦਾਰਾਯ ਕਰਂ ਦਦੌ
ਉਸ ਨੇ ਕੇਦਾਰ ਨੂੰ ਅਮੋਲ ਰਤਨ, ਮਾਣਕ, ਮੋਤੀ, ਹੀਰਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਰਤਨ, ਤੇ ਹਾਥੀ ਅਤੇ ਘੋੜੇ ਦੇ ਰਤਨ ਨਜ਼ਰਾਨਾ ਵਜੋਂ ਦਿੱਤੇ।
ਕਮਲਾਕਲਯਾ ਜਾਤਾ ਯਜ੍ਞਕੁਣ੍ਡਸਮੁਦ੍ਭਵਾਃ । ਵਹ੍ਰਿਸ਼ੁਦ੍ਧਾਂਸੁਕਾਧਾਨਾ ਰਤ੍ਨਭੂषਣਭੂषਿਤਾ
ਕਮਲ ਤੋਂ ਤੇ ਯਜਨ ਕੁੰਡ ਤੋਂ ਜਨਮੀ, ਪਵਿੱਤਰ ਵਸਤ੍ਰ ਤੇ ਰਤਨਾਂ ਦੀਆਂ ਸਜਾਵਟਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ, ਉਹ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ।
ਕਾਮੁਕੀ ਕਾਮਿਨੀਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾ ਕਨ੍ਯਾ ਕਮਲਲੋਚਨਾ । ਕਨ੍ਯਾऽਸ੍ਮਿ ਤੇ ਮਹਾਰਾਜੇਤ੍ਯੁਵਾਚ ਨृਪਤਿਂ ਚ ਸਾ
ਕਾਮੁਕ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਪ੍ਰੇਮਿਕਾ, ਕਮਲ-ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ ਕੁੜੀ ਨੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਧੀ ਹਾਂ, ਮਹਾਰਾਜ।'