ਮृਤ੍ਯੁਲੋਕੇ ਚ ਮਨ੍ਨਾਮਸ੍ਮृਤਿਮਾਤ੍ਰਂ ਨ ਵਿਦ੍ਯਤੇਃ । ਪਸ਼੍ਚਾਦ੍ਭਵੇਤ੍ਸ ਗੋਯੋਨੌ ਜਨ੍ਮੈਕਂ ਜ੍ਞਾਨਦੁਰ੍ਬਲਃ
ਮੌਤ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਜਦ ਮੇਰਾ ਨਾਮ ਯਾਦ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ, ਫਿਰ ਉਹ ਇੱਕ ਜਨਮ ਲਈ ਗਾਂਵਾਂ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਗਿਆਨ ਵਿਚ ਕਮਜ਼ੋਰ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਤਤਸ਼੍ਚਾਗਸ੍ਤਤੋ ਮੇषੋ ਮਹਿषਃ ਸ੍ਪ੍ਤਚਨ੍ਮਸੁ । ਮਹਾਚਕ੍ਰੀ ਚ ਕੁਟਿਲੋ ਧਰ੍ਮਹੀਨਸ੍ਤੁ ਮਾਨਵਃ
ਫਿਰ ਉਹ ਬੱਕਰੀ, ਫਿਰ ਸੱਤ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਮੱਝ ਬਣਦਾ ਹੈ। ਵੱਡਾ ਚੱਕਰ ਘੁੰਮਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਤੇੜਾ ਤੇ ਧਰਮ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਮਨੁੱਖ ਬਣਦਾ ਹੈ।
ਜਨ੍ਮੈਕਂ ਤੈਲਕਾਰਸ਼੍ਚ ਕੁਮ੍ਭਕਾਲਸ੍ਤਥੈਵ ਚ । ਮਿਥ੍ਯਾਕਲਙ੍ਕਵਕ੍ਤਾ ਚ ਦੇਵਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣ ਨਿਨ੍ਦਕਃ
ਇੱਕ ਜਨਮ ਲਈ ਤੇਲ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਘੜਾ ਗੜਨ ਵਾਲਾ ਬਣਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਝੂਠਾ ਦੋਸ਼ ਲਗਾਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸ ਭਵੇਤ੍ਸ੍ਵਰ੍ਣਕਾਰਸ਼੍ਚ ਰਜਕਃ ਸਪ੍ਤਜਨ੍ਮਸੁ । ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਵਿਟ੍ਸ਼ੂਦ੍ਰਾਃ ਕੁਤ੍ਸਿਤਾਃ ਸ਼ੌਚਵਰ੍ਜਿਤਾਃ
ਉਹ ਸੋਨੇ ਦਾ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਸੱਤ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਧੋਬੀ ਬਣਦਾ ਹੈ। ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਖ਼ਤਰੀ, ਵੈਸ਼ ਤੇ ਸ਼ੂਦਰ ਜੇ ਨਿੰਦਣਯੋਗ ਤੇ ਮੈਲ ਵਾਲੇ ਹੋਣ, ਉਹ ਵੀ ਇਹੀ ਹਾਲਤ ਪਾਂਦੇ ਹਨ।
ਜਨ੍ਮ ਤੇषਾਂ ਮਲੇਚ੍ਛਯੋਨੌ ਵਰ੍षਾਣਾਮਯੁਤਂ ਤਥਾ । ਅਤੀਵ ਕਾਮਿਨੀਲੁਬ੍ਧਃ ਕਾਮੁਕਃ ਸ੍ਤ੍ਰੀਰਤਃ ਸਦਾ
ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਜਨਮ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਲਈ ਮਲੇਛਾਂ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਬਹੁਤ ਕਾਮੀ, ਲੋਭੀ ਤੇ ਸਦਾ ਔਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਰੁੱਝਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਯਕ੍ਸ਼੍ਮਗ੍ਰਸ੍ਤੋ ਭਵੇਤ੍ਸਦ੍ਯਃ ਪਰਤ੍ਰਾਪਿ ਨਪੁਂਸਕਃ । ਕਾਮਤੋ ਯੋषਿਤਾਂ ਸ਼੍ਰੋਣੀਸ੍ਤਨਾਸ੍ਯੇ ਯਸ਼੍ਚ ਪਸ਼੍ਯਤਿ
ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਸ਼ਾਹਰੋਗ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਅਗਲੇ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਨਪੁੰਸਕ ਬਣਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਕਮਰ, ਛਾਤੀ ਤੇ ਮੂੰਹ ਵਲ ਤੱਕਦਾ ਹੈ।
ਸ ਭਵੇਦ੍ਦृष੍ਟਿਹੀਨਸ਼੍ਚ ਪਰਤ੍ਰਾਪਿ ਨਪੁਂਸਕਃ । ਵਿਪ੍ਰੋऽਭਿਚਾਰਕਰ੍ਤਾ ਚ ਹਿਂਸਕੋ ਜ੍ਞਾਨਦੁਰ੍ਬਲਃ
ਉਹ ਅੰਨ੍ਹਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਅਗਲੇ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਵੀ ਨਪੁੰਸਕ ਬਣਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜਾਦੂ-ਟੋਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਹਿੰਸਕ ਹੈ ਤੇ ਗਿਆਨ ਵਿਚ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੈ।
ਯਾਤ੍ਯੇਵਮਨ੍ਧਤਾਮਿਸ੍ਰਂ ਵਰ੍षਾਣਾਮਯੁਤਂ ਤਥਾ । ਤਦਾ ਭਵਤਿ ਦੈਵਜ੍ਞੋऽਪ੍ਯਗ੍ਰਦਾਨੀ ਚ ਦੁਰ੍ਮਤਿਃ
ਉਹ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਲਈ ਅੰਧਤਾਮਿਸਰ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਉਹ ਜੋਤਿਸ਼ੀ, ਪਹਿਲਾਂ ਕੁਝ ਨਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਮੰਦੇ ਮਨ ਵਾਲਾ ਬਣਦਾ ਹੈ।
ਤਤਃ ਸ਼ੂਦ੍ਰੋ ਭਵੇਦ੍ਵਿਪ੍ਰੋ ਭੋਗੇਨ ਕਰ੍ਮਣਸ੍ਤਥਾ । ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਜ੍ਞਾਤਾ ਚ ਦੈਵਜ੍ਞੋ ਮਿਥ੍ਯਾ ਵਦਤਿ ਲੋਭਤਃ
ਫਿਰ ਸ਼ੂਦਰ ਭੋਗ ਤੇ ਕਰਮ ਨਾਲ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਸ਼ਾਸਤਰ ਤੇ ਜੋਤਿਸ਼ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਲਾਲਚ ਕਰਕੇ ਝੂਠ ਬੋਲਦਾ ਹੈ।
ਸ ਭਵੇਚ੍ਚ ਧ੍ਰੁਵਂ ਜ੍ਯੇष੍ਠੀ ਵਾਨਰਃ ਸਪ੍ਤਜਨ੍ਮਸੁ । ਅਨੇਕਜਨ੍ਮਤਪਸਾ ਭਾਰਤੇ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋ ਭਵੇਤ੍
ਉਹ ਨਿਸਚਿਤ ਹੀ ਸੱਤ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਬਾਂਦਰ ਬਣਦਾ ਹੈ। ਬਹੁਤ ਜਨਮਾਂ ਦੀ ਤਪੱਸਿਆ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਬਣਦਾ ਹੈ।
ਸੁਬੁਦ੍ਧਿਰਤਿਧਰ੍ਮਿष੍ਠੋ ਧਰ੍ਮਹੀਨਸ਼੍ਚ ਪਾਤਕੀ । ਸ੍ਵਧਰ੍ਮਨਿਰਤੋ ਵਿਪ੍ਰਃ ਪਰਮਾਚ੍ਚ ਹੁਤਾਸ਼ਨਾਤ੍
ਜਿਸ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਸੋਚ ਚੰਗੀ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਬਹੁਤ ਨੇਕ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਜਿਹੜਾ ਧਰਮ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਹੈ, ਉਹ ਪਾਪੀ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਆਪਣੀ ਜਾਤੀ ਦੇ ਫਰਜ ਵਿਚ ਲੱਗਾ ਹੋਇਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਅੱਗ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧੀਆ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪਵਿਤ੍ਰਸ਼੍ਚਾਤਿਤੇਜਸ੍ਵੀ ਤਸ੍ਮਦ੍ਭੀਤਾਃ ਸੁਰਾਃ ਸਦਾ । ਨਦੀषੁ ਚ ਯਥਾ ਗਙ੍ਗਾ ਤੀਰ੍ਥੇषੁ ਪੁष੍ਕਰਂ ਯਥਾ
ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਬੜੀ ਜੋਤ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਉਸ ਤੋਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਡਰਦੇ ਹਨ। ਜਿਵੇਂ ਦਰਿਆਵਾਂ ਵਿਚ ਗੰਗਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਤੀਰਥਾਂ ਵਿਚ ਪੁਸ਼ਕਰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੈ।
ਪੁਰੀषੁ ਚ ਯਥਾ ਕਾਸ਼ੀ ਯਥਾ ਜ੍ਞਾਨਿषੁ ਸ਼ਂਕਰਃ । ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰੇषੁ ਚ ਯਥਾ ਵੇਦਾ ਯਥਾऽਸ਼੍ਵਤ੍ਥਸ਼੍ਚ ਪਾਦਪੇ
ਜਿਵੇਂ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਵਿਚ ਕਾਸ਼ੀ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਵਿਚ ਸ਼ਿਵ, ਧਰਮ ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਵਿਚ ਵੇਦ, ਤੇ ਰੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਪੀਪਲ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਮਮ ਪੂਜਾ ਤਪਸ੍ਯਾਸੁ ਵ੍ਰਤੇष੍ਵਨਸ਼ਨਂ ਯਥਾ । ਤਥਾ ਜਾਤਿषੁ ਸਰ੍ਵਾਸੁ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਃ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਏਵ ਚ
ਮੇਰੀ ਪੂਜਾ ਤੇ ਤਪੱਸਿਆਵਾਂ ਵਿਚ ਜਿਵੇਂ ਉਪਵਾਸ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾਰੀਆਂ ਜਾਤੀਆਂ ਵਿਚ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗੇ ਹਨ।
ਵਿਪ੍ਰਣਦੇषੁ ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਪੁਣ੍ਯਾਨਿ ਚ ਵ੍ਰਤਾਨਿ ਚ । ਵਿਪ੍ਰਪਾਦਰਜਃ ਸ਼ੁਦ੍ਧਂ ਪਾਪਵ੍ਯਾਧਿਵਿਮਰ੍ਦਨਮ੍
ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿਚ ਤੀਰਥ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਵਰਤ ਮਿਲਦੇ ਹਨ। ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਧੂੜ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਜੋ ਪਾਪ ਤੇ ਬਿਮਾਰੀ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਸ਼ੁਭਾਸ਼ੀਰ੍ਵਚਨਂ ਤੇषਾਂ ਸਰ੍ਵਕਲ੍ਯਾਣਕਾਰਣਮ੍ । ਏਤਤ੍ਤੇ ਕਥਿਤਂ ਤਾਤ ਵਿਪਾਕਃ ਕਰ੍ਮਣਾਮਹੋ
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਚੰਗੇ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਸਾਰੇ ਸੁਖਾਂ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਦੇ ਹਨ। ਪਿਆਰੇ ਪੁੱਤਰ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਫਲ ਬਿਆਨ ਕਰ ਦਿੱਤੇ ਹਨ।
ਯਥਾਸ਼੍ਰੁਤਂ ਯਥਾਜ੍ਞਾਤਂ ਤਦਸ਼ੇषਂ ਨਿਣਾਮਯ। ਸ਼ੁਤ੍ਵਾ ਧਰ੍ਮਵਿਪਾਕਂ ਚ ਵਾਚਕਾਯ ਸੁਵਰ੍ਣਕਮ੍
ਜੋ ਕੁਝ ਸੁਣਿਆ ਤੇ ਜਾਣਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਮਝ ਲੈ। ਧਰਮ ਦੇ ਫਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਪਾਠ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਸੋਨਾ ਦੇ।
ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਤਸ੍ਮੈ ਚ ਰੌਪ੍ਯਂ ਚ ਵਸ੍ਤ੍ਰਂ ਤਾਮ੍ਬੂਲਮੇਵ ਚ । ਸੁਵਰ੍ਣਸ਼ਤਕਂ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਸਦ੍ਯੋ ਦੇਹੀ ਚ ਗੋਕੁਲਮ੍
ਉਸਨੂੰ ਚਾਂਦੀ, ਕੱਪੜਾ ਤੇ ਪਾਨ ਵੀ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਸੌ ਸੋਨੇ ਦੇ ਟਕੜੇ ਤੇ ਗੋਕੁਲ ਵੀ ਤੁਰੰਤ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਥ षਡਸ਼ੀਤਿਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ ਨਨ੍ਦ ਉਵਾਚ ਕੇਦਾਰਕਨ੍ਯਾਪ੍ਰਸ੍ਤਾਵਾਤ੍ਕਥਿਤਂ ਕਰ੍ਮਕੀਰ੍ਤਨਮ੍ । ਕृਤ੍ਯਾਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਂ ਪ੍ਰਸਙ੍ਗੇਨ ਤਦ੍ਵ੍ਯਾਸੇਨ ਵਦ ਪ੍ਰਭੋ
ਹੁਣ ਛਿਆਸੀਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਆਰੰਭ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਨੰਦ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਕੇਦਾਰ ਦੀ ਧੀ ਦੀ ਗੱਲ ਤੋਂ ਕਰਮਾਂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਆਈ ਸੀ। ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਫਰਜਾਂ ਦੇ ਸੰਦਰਭ ਵਿਚ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਉਹ ਗੱਲ ਵਿਆਸ ਰਾਹੀਂ ਸਮਝਾ।
ਕੇਦਾਰਕਨ੍ਯਾ ਸਾ ਕਾ ਵਾ ਕੋ ਵਾ ਕੇਦਾਰਭੂਪਤਿਃ । ਕਸ੍ਯ ਵਂਸ਼ੇਚਤਜ੍ਜਨ੍ਮ ਤਨ੍ਮੇ ਵ੍ਯਾਖ੍ਯਾਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਕੇਦਾਰ ਦੀ ਧੀ ਕੌਣ ਸੀ, ਉਹ ਕਿਹੜੀ ਸੀ, ਤੇ ਕੇਦਾਰ ਰਾਜਾ ਕੌਣ ਸੀ? ਉਹ ਕਿਸ ਵੰਸ਼ ਵਿਚੋਂ ਜੰਮੀ ਸੀ? ਮਿਹਰ ਕਰਕੇ ਇਹ ਸਭ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ।
ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣ ਉਵਾਚ ਪੁਰਾਤੁ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾਃ ਪੁਤ੍ਰੋ ਮਨੁਃ ਸ੍ਵਾਂਯਭੁਵਸ੍ਤਥਾ । ਤਸ੍ਯ ਸ੍ਤ੍ਰੀ ਸ਼ਤਰੂਪਾ ਚ ਧਨ੍ਯਾ ਮਾਨ੍ਯਾ ਚ ਯੋषਿਤਾਮ੍
ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਮਨੂ, ਸਵਯੰਭੂ ਤੋਂ ਜੰਮੇ। ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਸ਼ਤਰੂਪਾ ਸੀ, ਜੋ ਔਰਤਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤੇ ਮਾਣਯੋਗ ਸੀ।
ਪ੍ਰਿਯਵ੍ਰਤੋਤ੍ਤਾਨਪਾਦੌ ਤਯੋਃ ਪੁਤ੍ਰੌ ਬਭੂਵਤੁਃ । ਉਤ੍ਤਾਨਪਾਦਪੁਤ੍ਰਸ਼੍ਚ ਧ੍ਰੁਵ ਏਵ ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਿਯਵ੍ਰਤ ਤੇ ਉਤਾਨਪਾਦ ਹੋਏ। ਉਤਾਨਪਾਦ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਧ੍ਰੁਵ ਸੀ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੋਇਆ।
ਤਤ੍ਪੁਤ੍ਰੋ ਨਨ੍ਦਸਾਵਰ੍ਣਿਃ ਕੇਦਾਰਸ਼੍ਚ ਤਦਾਤ੍ਮਜਃ । ਸਪ੍ਤਦ੍ਵੀਪਪਤਿਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ਕੇਦਾਰੋ ਵੈष੍ਣਵਃ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਨੰਦਸਾਵਰਣੀ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਕੇਦਾਰ ਸੀ। ਕੇਦਾਰ, ਸੱਤ ਟਾਪੂਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿਚ ਵੈਸ਼ਨਵ ਸੀ।
ਤਸ੍ਯ ਰਕ੍ਸ਼ਾਨਿਮਿਤ੍ਤੇਨ ਸਤ੍ਸਭਾਯਾਂ ਸੁਦਰ੍ਸ਼ਨਮ੍ । ਗਵਾਂ ਲਕ੍ਸ਼ਂ ਸ਼ੁਦ੍ਧਂ ਸ੍ਵਰ੍ਣਸ਼ृਙ੍ਗਂ ਚ ਭੂषਿਤਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਚੰਗੀ ਸਭਾ ਵਿਚ ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਨੂੰ ਲੱਖ ਗਾਂਵਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ, ਜੋ ਸੋਨੇ ਦੇ ਸਿੰਗਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ।
ਵਹ੍ਨਿਸ਼ੁਦ੍ਧਾਨਿ ਵਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਦਤ੍ਤਾਨਿ ਵਰੁਣੇਨ ਚ । ਸੁਵਰ੍ਣਾਨਾਂ ਤਥਾ ਲਕ੍ਸ਼ਂ ਸਰ੍ਵਸਸ੍ਯਾਂ ਵਸੁਂਧਰਾਮ੍
ਵਰੁਣ ਨੇ ਅੱਗ ਵਿਚ ਸੁੱਧ ਕੀਤੇ ਕੱਪੜੇ ਦਿੱਤੇ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ, ਲੱਖ ਸੋਨੇ ਦੇ ਟਕੜੇ ਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਸਾਰੇ ਫਲ ਵੀ ਦਿੱਤੇ।
ਮਣਿਰਤ੍ਨਂ ਚ ਮੁਕ੍ਤਾਸ਼੍ਚ ਹੀਰਕਂ ਪਰਮਂ ਤਥਾ । ਮਾਣਿਕ੍ਯਾਮਸ਼੍ਵਰਤ੍ਨਾਨਾਂ ਲਕ੍ਸ਼ਂ ਲਕ੍ਸ਼ਂ ਚਹਸ੍ਤਿਨਾਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਮੋਤੀ, ਰਤਨ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੀਰੇ ਦਿੱਤੇ। ਲੱਖ ਮਾਣਕ ਤੇ ਲੱਖ ਹਾਥੀ ਵੀ ਦਿੱਤੇ।
ਰੌਪ੍ਯਂ ਪ੍ਰਵਾਲਂ ਮਿष੍ਟਾਨ੍ਨਂ ਸ਼ਤਧਾਨ੍ਯਾਚਲਂ ਵਰਮ੍ । ਨਿਤ੍ਯਂ ਨਿਤ੍ਯਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇਮ੍ਯੋ ਦਦੌ ਚ ਰਤ੍ਨਭੂषਣਾਮ੍
ਚਾਂਦੀ, ਮੂੰਗਾ, ਮਿੱਠਾ ਭੋਜਨ ਤੇ ਅਨਾਜਾਂ ਦੇ ਪਹਾੜ ਦਿੱਤੇ। ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਰਤਨ ਤੇ ਗਹਣੇ ਦਿੰਦਾ ਸੀ।
ਸ਼ਤਲਕ੍ਸ਼ਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਭੋਜਯਾਮਾਸ ਨਿਤ੍ਯਸ਼ਃ । ਜਲਭੋਜਨਪਾਤ੍ਰਾਣਿ ਸੁਵਰ੍ਣਾਨਾਂ ਦਦੌ ਨृਪਃ
ਉਹ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਲੱਖ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਖਵਾਉਂਦਾ ਸੀ। ਰਾਜਾ ਨੇ ਪਾਣੀ ਤੇ ਭੋਜਨ ਲਈ ਸੋਨੇ ਦੇ ਬਰਤਨ ਵੀ ਦਿੱਤੇ।
ਸੁਵਰ੍ਣਾਨਾਂ ਯਜ੍ਞਸੂਤ੍ਰਮਙ੍ਗੁਲੀਯਕਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਆਸਨਂ ਸ੍ਵਰ੍ਣਰਤ੍ਨਾਨਾਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇਭ੍ਯੋ ਦਦੌ ਮੁਦਾ
ਉਸ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਸੋਨੇ ਦੀ ਯਜਨ ਸੂਤ ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਦੀ ਉਂਗਲੀ ਦੀ ਅੰਗੂਠੀ, ਤੇ ਸੋਨੇ ਅਤੇ ਕੀਮਤੀ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਬਣੀ ਸੀਟ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਦਿੱਤੀ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਚ ਲਕ੍ਸ਼ਂ ਚ ਸੂਪਕਾਰਂ ਨृਪਸ੍ਯ ਚ । ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਦ੍ਵਿਲਕ੍ਸ਼ਂ ਚ ਪਰਿਵੇषਣਕਾਰਕਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਅਤੇ ਰਾਜੇ ਲਈ ਲੱਖ ਰਸੋਈਏ ਦਿੱਤੇ, ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਲਈ ਦੋ ਲੱਖ ਨੌਕਰ ਮੁਹੱਈਆ ਕਰਵਾਏ।