ਨਿਤ੍ਯਂ ਸੁਰਾਰ੍ਚਨਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਦਾਮ੍ਭਿਕੋ ਜ੍ਞਾਨਦੁਰ੍ਬਲਃ । ਗੁਰੁਂ ਚ ਨਾਰ੍ਚਯੇਦ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਤਸ੍ਮੈ ਨਾਨ੍ਨਂ ਦਦਾਤਿ ਯਃ
ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦਿਖਾਵੇ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਤੇ ਗਿਆਨ ਵਿਚ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੈ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਦੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ—
ਸ ਭਵੇਦ੍ਦੇਲੋ ਦੁਃਖੀ ਦੇਵਸ਼ਾਪੇਨ ਪਾਤਕੀ । ਨਿਤ੍ਯਂ ਸੁਰਾਰ੍ਚਨਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਦਾਮ੍ਭਿਕੋ ਜ੍ਞਾਨਦੁਰ੍ਬਲਃ
ਉਹ ਦੇਵਲਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਦੁਖੀ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਨਾਲ ਪਾਪੀ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹਮੇਸ਼ਾ ਦਿਖਾਵੇ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਤੇ ਗਿਆਨ ਵਿਚ ਕਮਜ਼ੋਰ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਪੂਚਾਫਲਂ ਨ ਲਭਤੇ ਦੇਵਦ੍ਰੋਹੀ ਸ ਦਾਰੁਪਾਃ । ਦੀਪਨਿਰ੍ਵਾਣਕਰ੍ਤਾ ਚ ਖਦ੍ਯੋਲ ਸਪ੍ਤਚਨ੍ਮਸੁ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਰੁੱਧ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਲੱਕੜ ਦਾ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਪੂਚਾ ਫਲ ਨਹੀਂ ਪਾਂਦਾ। ਜੋ ਦੀਵੇ ਬੁਝਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੱਤ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਖਡਯੋਲ ਬਣਦਾ ਹੈ।
ਅਤੀਵ ਮਤ੍ਸ੍ਯਲਬ੍ਧਸ਼੍ਚਾਪ੍ਯਨੈਵੇਦ੍ਯਂ ਚ ਖਾਦਤਿ । ਸ ਭਵੇਨ੍ਮਤ੍ਸ੍ਯਰਙ੍ਗਸ਼੍ਚ ਮਾਰ੍ਜਰਿਃ ਸਪ੍ਤਜਨ੍ਮਸੁ
ਜੋ ਬਹੁਤ ਮੱਛੀਆਂ ਫੜਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਭੋਗ ਨਾ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਹੋਇਆ ਖਾਣਾ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੱਛੀ-ਸਰੀਰ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਸੱਤ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਬਿੱਲੀ ਬਣਦਾ ਹੈ।
ਗੋਣੀਹਰ੍ਤਾ ਕਪੋਤਸ਼੍ਚ ਮਾਲਾਹਰ੍ਤਾ ਵਿਹਂਗਮਃ । ਚਟਕੋ ਧਾਨ੍ਯਚੋਰਸ਼੍ਚ ਮਾਂਸਚੋਰਸ਼੍ਚ ਕੁਂਜਰਃ
ਜੋ ਬੋਰੀ ਚੋਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕਬੂਤਰ ਬਣਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਮਾਲਾ ਚੋਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪੰਛੀ ਬਣਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਅਨਾਜ ਚੋਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਚਿੜੀ ਬਣਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਮਾਸ ਚੋਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਹਾਥੀ ਬਣਦਾ ਹੈ।
ਕਵਿਃ ਪ੍ਰਹਰ੍ਤਾ ਵਿਦੁषਾਂ ਮਾਣ੍ਡ੍ਰਕਃ ਸਪ੍ਤਜਨ੍ਮਸੁ । ਅਸਤ੍ਕਵਿਰ੍ਗ੍ਰਾਮਵਿਪ੍ਰੋ ਨਕੁਲਃ ਸਪ੍ਤਜਨ੍ਮਸੁ
ਕਵੀ ਜੇ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੱਤ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਮਾਂਡਰਕ ਬਣਦਾ ਹੈ। ਝੂਠਾ ਕਵੀ ਅਤੇ ਪਿੰਡ ਦਾ ਪੰਡਿਤ ਸੱਤ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਨਿਊਲਾ ਬਣਦੇ ਹਨ।
ਕੁष੍ਠੀ ਭਵੇਚ੍ਚ ਜਨ੍ਮੈਕਂ ਕृਕਲਾਸਸ੍ਤ੍ਰਿਜਨ੍ਮਸੁ । ਜਨ੍ਮੈਕਂ ਵਰਲਸ਼੍ਚੈਵ ਤਤੋ ਵृਕ੍ਸ਼ਪਿਪੀਲਿਕਾ
ਇੱਕ ਜਨਮ ਲਈ ਕੋੜੀ, ਤਿੰਨ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਗਿੱਧ, ਫਿਰ ਇੱਕ ਜਨਮ ਲਈ ਵਰਾਲਾ, ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਰੁੱਖ ਉੱਤੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀ ਚੀਟੀ ਬਣਦਾ ਹੈ।
ਤਤਃ ਸ਼ੂਦ੍ਰਸ਼੍ਚ ਵੈਸ਼੍ਯਸ਼੍ਚ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯੋ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸ੍ਤਥਾ । ਕਨ੍ਯਾਵਿਕ੍ਰਯਕਾਰੀ ਚ ਚਤੁਰ੍ਵਰ੍ਣੋ ਹਿ ਮਾਨਵਃ
ਫਿਰ ਉਹ ਸ਼ੂਦਰ, ਵੈਸ਼, ਖ਼ਤਰੀ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਬਣਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਕੁੜੀਆਂ ਵੇਚਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਚਾਰੋਂ ਜਾਤਾਂ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸਦ੍ਯਃ ਪ੍ਰਯਾਤਿ ਤਾਮਿਸ੍ਰਂ ਯਾਵਚ੍ਚਨ੍ਦ੍ਰਦਿਵਾਕਰੌ । ਤਤੌ ਭਵਤਿ ਵ੍ਯਾਧਸ਼੍ਚ ਮਾਂਸਵਿਕ੍ਰਯਕਾਰਕਃ
ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਤਾਮਿਸਰ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿੰਨਾ ਚਿਰ ਚੰਨ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ ਉਹ ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਅਤੇ ਮਾਸ ਵੇਚਣ ਵਾਲਾ ਬਣਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਵ੍ਯਾਧਿ(ਧੋ)ਰ੍ਭਵੇਤ੍ਪਸ਼੍ਚਾਦ੍ਯੋ ਯਥਾ ਪੂਰ੍ਵਚਨ੍ਮਨਿ । ਮਨ੍ਨਾਮਵਿਕ੍ਰਯੀ ਵਿਪ੍ਰੋਨ ਹਿ ਮੁਕ੍ਤੋ
ਫਿਰ ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਲੇ ਜਨਮਾਂ ਵਾਂਗ ਰੋਗੀ ਬਣਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਮੇਰਾ ਨਾਮ ਨਹੀਂ ਵੇਚਦਾ, ਉਹ ਨਿਸਚਿਤ ਹੀ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮृਤ੍ਯੁਲੋਕੇ ਚ ਮਨ੍ਨਾਮਸ੍ਮृਤਿਮਾਤ੍ਰਂ ਨ ਵਿਦ੍ਯਤੇਃ । ਪਸ਼੍ਚਾਦ੍ਭਵੇਤ੍ਸ ਗੋਯੋਨੌ ਜਨ੍ਮੈਕਂ ਜ੍ਞਾਨਦੁਰ੍ਬਲਃ
ਮੌਤ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਜਦ ਮੇਰਾ ਨਾਮ ਯਾਦ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ, ਫਿਰ ਉਹ ਇੱਕ ਜਨਮ ਲਈ ਗਾਂਵਾਂ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਗਿਆਨ ਵਿਚ ਕਮਜ਼ੋਰ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਤਤਸ਼੍ਚਾਗਸ੍ਤਤੋ ਮੇषੋ ਮਹਿषਃ ਸ੍ਪ੍ਤਚਨ੍ਮਸੁ । ਮਹਾਚਕ੍ਰੀ ਚ ਕੁਟਿਲੋ ਧਰ੍ਮਹੀਨਸ੍ਤੁ ਮਾਨਵਃ
ਫਿਰ ਉਹ ਬੱਕਰੀ, ਫਿਰ ਸੱਤ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਮੱਝ ਬਣਦਾ ਹੈ। ਵੱਡਾ ਚੱਕਰ ਘੁੰਮਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਤੇੜਾ ਤੇ ਧਰਮ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਮਨੁੱਖ ਬਣਦਾ ਹੈ।
ਜਨ੍ਮੈਕਂ ਤੈਲਕਾਰਸ਼੍ਚ ਕੁਮ੍ਭਕਾਲਸ੍ਤਥੈਵ ਚ । ਮਿਥ੍ਯਾਕਲਙ੍ਕਵਕ੍ਤਾ ਚ ਦੇਵਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣ ਨਿਨ੍ਦਕਃ
ਇੱਕ ਜਨਮ ਲਈ ਤੇਲ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਘੜਾ ਗੜਨ ਵਾਲਾ ਬਣਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਝੂਠਾ ਦੋਸ਼ ਲਗਾਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸ ਭਵੇਤ੍ਸ੍ਵਰ੍ਣਕਾਰਸ਼੍ਚ ਰਜਕਃ ਸਪ੍ਤਜਨ੍ਮਸੁ । ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਵਿਟ੍ਸ਼ੂਦ੍ਰਾਃ ਕੁਤ੍ਸਿਤਾਃ ਸ਼ੌਚਵਰ੍ਜਿਤਾਃ
ਉਹ ਸੋਨੇ ਦਾ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਸੱਤ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਧੋਬੀ ਬਣਦਾ ਹੈ। ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਖ਼ਤਰੀ, ਵੈਸ਼ ਤੇ ਸ਼ੂਦਰ ਜੇ ਨਿੰਦਣਯੋਗ ਤੇ ਮੈਲ ਵਾਲੇ ਹੋਣ, ਉਹ ਵੀ ਇਹੀ ਹਾਲਤ ਪਾਂਦੇ ਹਨ।
ਜਨ੍ਮ ਤੇषਾਂ ਮਲੇਚ੍ਛਯੋਨੌ ਵਰ੍षਾਣਾਮਯੁਤਂ ਤਥਾ । ਅਤੀਵ ਕਾਮਿਨੀਲੁਬ੍ਧਃ ਕਾਮੁਕਃ ਸ੍ਤ੍ਰੀਰਤਃ ਸਦਾ
ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਜਨਮ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਲਈ ਮਲੇਛਾਂ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਬਹੁਤ ਕਾਮੀ, ਲੋਭੀ ਤੇ ਸਦਾ ਔਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਰੁੱਝਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਯਕ੍ਸ਼੍ਮਗ੍ਰਸ੍ਤੋ ਭਵੇਤ੍ਸਦ੍ਯਃ ਪਰਤ੍ਰਾਪਿ ਨਪੁਂਸਕਃ । ਕਾਮਤੋ ਯੋषਿਤਾਂ ਸ਼੍ਰੋਣੀਸ੍ਤਨਾਸ੍ਯੇ ਯਸ਼੍ਚ ਪਸ਼੍ਯਤਿ
ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਸ਼ਾਹਰੋਗ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਅਗਲੇ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਨਪੁੰਸਕ ਬਣਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਕਮਰ, ਛਾਤੀ ਤੇ ਮੂੰਹ ਵਲ ਤੱਕਦਾ ਹੈ।
ਸ ਭਵੇਦ੍ਦृष੍ਟਿਹੀਨਸ਼੍ਚ ਪਰਤ੍ਰਾਪਿ ਨਪੁਂਸਕਃ । ਵਿਪ੍ਰੋऽਭਿਚਾਰਕਰ੍ਤਾ ਚ ਹਿਂਸਕੋ ਜ੍ਞਾਨਦੁਰ੍ਬਲਃ
ਉਹ ਅੰਨ੍ਹਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਅਗਲੇ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਵੀ ਨਪੁੰਸਕ ਬਣਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜਾਦੂ-ਟੋਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਹਿੰਸਕ ਹੈ ਤੇ ਗਿਆਨ ਵਿਚ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੈ।
ਯਾਤ੍ਯੇਵਮਨ੍ਧਤਾਮਿਸ੍ਰਂ ਵਰ੍षਾਣਾਮਯੁਤਂ ਤਥਾ । ਤਦਾ ਭਵਤਿ ਦੈਵਜ੍ਞੋऽਪ੍ਯਗ੍ਰਦਾਨੀ ਚ ਦੁਰ੍ਮਤਿਃ
ਉਹ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਲਈ ਅੰਧਤਾਮਿਸਰ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਉਹ ਜੋਤਿਸ਼ੀ, ਪਹਿਲਾਂ ਕੁਝ ਨਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਮੰਦੇ ਮਨ ਵਾਲਾ ਬਣਦਾ ਹੈ।
ਤਤਃ ਸ਼ੂਦ੍ਰੋ ਭਵੇਦ੍ਵਿਪ੍ਰੋ ਭੋਗੇਨ ਕਰ੍ਮਣਸ੍ਤਥਾ । ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਜ੍ਞਾਤਾ ਚ ਦੈਵਜ੍ਞੋ ਮਿਥ੍ਯਾ ਵਦਤਿ ਲੋਭਤਃ
ਫਿਰ ਸ਼ੂਦਰ ਭੋਗ ਤੇ ਕਰਮ ਨਾਲ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਸ਼ਾਸਤਰ ਤੇ ਜੋਤਿਸ਼ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਲਾਲਚ ਕਰਕੇ ਝੂਠ ਬੋਲਦਾ ਹੈ।
ਸ ਭਵੇਚ੍ਚ ਧ੍ਰੁਵਂ ਜ੍ਯੇष੍ਠੀ ਵਾਨਰਃ ਸਪ੍ਤਜਨ੍ਮਸੁ । ਅਨੇਕਜਨ੍ਮਤਪਸਾ ਭਾਰਤੇ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋ ਭਵੇਤ੍
ਉਹ ਨਿਸਚਿਤ ਹੀ ਸੱਤ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਬਾਂਦਰ ਬਣਦਾ ਹੈ। ਬਹੁਤ ਜਨਮਾਂ ਦੀ ਤਪੱਸਿਆ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਬਣਦਾ ਹੈ।
ਸੁਬੁਦ੍ਧਿਰਤਿਧਰ੍ਮਿष੍ਠੋ ਧਰ੍ਮਹੀਨਸ਼੍ਚ ਪਾਤਕੀ । ਸ੍ਵਧਰ੍ਮਨਿਰਤੋ ਵਿਪ੍ਰਃ ਪਰਮਾਚ੍ਚ ਹੁਤਾਸ਼ਨਾਤ੍
ਜਿਸ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਸੋਚ ਚੰਗੀ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਬਹੁਤ ਨੇਕ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਜਿਹੜਾ ਧਰਮ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਹੈ, ਉਹ ਪਾਪੀ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਆਪਣੀ ਜਾਤੀ ਦੇ ਫਰਜ ਵਿਚ ਲੱਗਾ ਹੋਇਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਅੱਗ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧੀਆ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪਵਿਤ੍ਰਸ਼੍ਚਾਤਿਤੇਜਸ੍ਵੀ ਤਸ੍ਮਦ੍ਭੀਤਾਃ ਸੁਰਾਃ ਸਦਾ । ਨਦੀषੁ ਚ ਯਥਾ ਗਙ੍ਗਾ ਤੀਰ੍ਥੇषੁ ਪੁष੍ਕਰਂ ਯਥਾ
ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਬੜੀ ਜੋਤ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਉਸ ਤੋਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਡਰਦੇ ਹਨ। ਜਿਵੇਂ ਦਰਿਆਵਾਂ ਵਿਚ ਗੰਗਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਤੀਰਥਾਂ ਵਿਚ ਪੁਸ਼ਕਰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੈ।
ਪੁਰੀषੁ ਚ ਯਥਾ ਕਾਸ਼ੀ ਯਥਾ ਜ੍ਞਾਨਿषੁ ਸ਼ਂਕਰਃ । ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰੇषੁ ਚ ਯਥਾ ਵੇਦਾ ਯਥਾऽਸ਼੍ਵਤ੍ਥਸ਼੍ਚ ਪਾਦਪੇ
ਜਿਵੇਂ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਵਿਚ ਕਾਸ਼ੀ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਵਿਚ ਸ਼ਿਵ, ਧਰਮ ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਵਿਚ ਵੇਦ, ਤੇ ਰੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਪੀਪਲ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਮਮ ਪੂਜਾ ਤਪਸ੍ਯਾਸੁ ਵ੍ਰਤੇष੍ਵਨਸ਼ਨਂ ਯਥਾ । ਤਥਾ ਜਾਤਿषੁ ਸਰ੍ਵਾਸੁ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਃ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਏਵ ਚ
ਮੇਰੀ ਪੂਜਾ ਤੇ ਤਪੱਸਿਆਵਾਂ ਵਿਚ ਜਿਵੇਂ ਉਪਵਾਸ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾਰੀਆਂ ਜਾਤੀਆਂ ਵਿਚ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗੇ ਹਨ।
ਵਿਪ੍ਰਣਦੇषੁ ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਪੁਣ੍ਯਾਨਿ ਚ ਵ੍ਰਤਾਨਿ ਚ । ਵਿਪ੍ਰਪਾਦਰਜਃ ਸ਼ੁਦ੍ਧਂ ਪਾਪਵ੍ਯਾਧਿਵਿਮਰ੍ਦਨਮ੍
ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿਚ ਤੀਰਥ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਵਰਤ ਮਿਲਦੇ ਹਨ। ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਧੂੜ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਜੋ ਪਾਪ ਤੇ ਬਿਮਾਰੀ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਸ਼ੁਭਾਸ਼ੀਰ੍ਵਚਨਂ ਤੇषਾਂ ਸਰ੍ਵਕਲ੍ਯਾਣਕਾਰਣਮ੍ । ਏਤਤ੍ਤੇ ਕਥਿਤਂ ਤਾਤ ਵਿਪਾਕਃ ਕਰ੍ਮਣਾਮਹੋ
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਚੰਗੇ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਸਾਰੇ ਸੁਖਾਂ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਦੇ ਹਨ। ਪਿਆਰੇ ਪੁੱਤਰ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਫਲ ਬਿਆਨ ਕਰ ਦਿੱਤੇ ਹਨ।
ਯਥਾਸ਼੍ਰੁਤਂ ਯਥਾਜ੍ਞਾਤਂ ਤਦਸ਼ੇषਂ ਨਿਣਾਮਯ। ਸ਼ੁਤ੍ਵਾ ਧਰ੍ਮਵਿਪਾਕਂ ਚ ਵਾਚਕਾਯ ਸੁਵਰ੍ਣਕਮ੍
ਜੋ ਕੁਝ ਸੁਣਿਆ ਤੇ ਜਾਣਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਮਝ ਲੈ। ਧਰਮ ਦੇ ਫਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਪਾਠ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਸੋਨਾ ਦੇ।
ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਤਸ੍ਮੈ ਚ ਰੌਪ੍ਯਂ ਚ ਵਸ੍ਤ੍ਰਂ ਤਾਮ੍ਬੂਲਮੇਵ ਚ । ਸੁਵਰ੍ਣਸ਼ਤਕਂ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਸਦ੍ਯੋ ਦੇਹੀ ਚ ਗੋਕੁਲਮ੍
ਉਸਨੂੰ ਚਾਂਦੀ, ਕੱਪੜਾ ਤੇ ਪਾਨ ਵੀ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਸੌ ਸੋਨੇ ਦੇ ਟਕੜੇ ਤੇ ਗੋਕੁਲ ਵੀ ਤੁਰੰਤ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਥ षਡਸ਼ੀਤਿਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ ਨਨ੍ਦ ਉਵਾਚ ਕੇਦਾਰਕਨ੍ਯਾਪ੍ਰਸ੍ਤਾਵਾਤ੍ਕਥਿਤਂ ਕਰ੍ਮਕੀਰ੍ਤਨਮ੍ । ਕृਤ੍ਯਾਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਂ ਪ੍ਰਸਙ੍ਗੇਨ ਤਦ੍ਵ੍ਯਾਸੇਨ ਵਦ ਪ੍ਰਭੋ
ਹੁਣ ਛਿਆਸੀਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਆਰੰਭ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਨੰਦ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਕੇਦਾਰ ਦੀ ਧੀ ਦੀ ਗੱਲ ਤੋਂ ਕਰਮਾਂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਆਈ ਸੀ। ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਫਰਜਾਂ ਦੇ ਸੰਦਰਭ ਵਿਚ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਉਹ ਗੱਲ ਵਿਆਸ ਰਾਹੀਂ ਸਮਝਾ।
ਕੇਦਾਰਕਨ੍ਯਾ ਸਾ ਕਾ ਵਾ ਕੋ ਵਾ ਕੇਦਾਰਭੂਪਤਿਃ । ਕਸ੍ਯ ਵਂਸ਼ੇਚਤਜ੍ਜਨ੍ਮ ਤਨ੍ਮੇ ਵ੍ਯਾਖ੍ਯਾਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਕੇਦਾਰ ਦੀ ਧੀ ਕੌਣ ਸੀ, ਉਹ ਕਿਹੜੀ ਸੀ, ਤੇ ਕੇਦਾਰ ਰਾਜਾ ਕੌਣ ਸੀ? ਉਹ ਕਿਸ ਵੰਸ਼ ਵਿਚੋਂ ਜੰਮੀ ਸੀ? ਮਿਹਰ ਕਰਕੇ ਇਹ ਸਭ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ।