ਮਨ੍ਦਾਗ੍ਨਿਜ੍ਵਰਸਂਯੁਕ੍ਤਃ ਪਞ੍ਚਾਸ਼ਦ੍ਵਰ੍षਕਂ ਤਥਾ । ਸੁਵਰ੍ਣਾਨਾਂ ਸ਼ਤਪਲਂ ਦਤ੍ਤਵਾ ਸ਼ੁਦ੍ਧੋ ਭਵੇਦ੍ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਪੰਜਾਹ ਸਾਲ ਲਈ ਮੰਦ ਅੱਗ ਤੇ ਬੁਖਾਰ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ; ਪਰ ਜਦੋਂ ਉਹ ਸੋ ਪਲੇ ਸੋਨਾ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਚਤੁਰ੍ਵਰ੍ਣੋ ਵਸ੍ਤ੍ਰਹਾਰੀ ਗਵ੍ਯਹਾਰੀ ਚ ਮਾਨਵਃ । ਰੌਪ੍ਯਮੁਕ੍ਤਾਪਹਾਰੀ ਚ ਸ਼ੂਦ੍ਰਦ੍ਰਵ੍ਯਾਪਹਾਰਕਃ
ਚਾਰ ਜਾਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਕਪੜੇ, ਗਾਂ, ਚਾਂਦੀ, ਮੋਤੀ ਜਾਂ ਸ਼ੂਦਰ ਦੀ ਜਾਇਦਾਦ ਚੁਰਾਂਦਾ ਹੈ—
ਵਰ੍षਾਣਾਂ ਚ ਸਹਸ੍ਰਂ ਚ ਬਕਜਾਤਿਰ੍ਭਵੇਦ੍ਧ੍ਰੁਵਮ੍ । ਮੁਤ੍ਰਕੁਣ੍ਡਂ ਚ ਵੈ ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਵਰ੍षਾਣਾਂ ਸ਼ਤਕਂ ਤਥਾ
ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲਾਂ ਲਈ, ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਬਗਲੇ ਦੀ ਜੋਨਿ ਵਿਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਪਿਸ਼ਾਬ ਤੇ ਗੋਬਰ ਖਾ ਕੇ, ਉਹ ਸੋ ਸਾਲ ਉਥੇ ਹੀ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਭਵੇਚ੍ਛੂਦ੍ਰਜਾਤਿਰ੍ਵਰ੍षਾਣਾਂ ਸ਼ਤਕਂ ਵ੍ਰਜ । ਕੁष੍ਠਵ੍ਯਾਧਿਸਮਾਯੁਕ੍ਤੋ ਗਲਿਤਸ਼੍ਚੈਵ ਪਾਤਕੀ
ਫਿਰ ਉਹ ਸੋ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਸ਼ੂਦਰ ਬਣ ਕੇ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਕੋੜ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ ਨਾਲ ਪੀੜਤ, ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਗਲਿਆ ਹੋਇਆ ਤੇ ਪਾਪੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਭਵੇਦ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸ਼੍ਚ ਕੁष੍ਠਾਵਸ਼ੇषਸਂਯੁਤਃ । ਸ੍ਵਰ੍ਣषਟ੍ਪਲਦਾਨੇਨ ਵ੍ਯਾਧਿਤੋ ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਸ਼ੁਚਿਃ
ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਕੋੜ ਦੇ ਅਸਰ ਹਾਲੇ ਵੀ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਛੇ ਪਲੇ ਸੋਨਾ ਦਾਨ ਦੇਣ ਨਾਲ, ਉਹ ਰੋਗੀ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਤੇ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਾਕਾਪਹਾਰਕਸ਼੍ਚੈਵ ਫਲਾਪਹਾਰਕਸ੍ਤਥਾ । ਯਕ੍ਸ਼ਃ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਸਂਭੂਤੋ ਲੀਲਾਦ੍ਰਵ੍ਯਾਪਹਾਰਕਃ
ਜੋ ਕੋਈ ਸਬਜ਼ੀਆਂ ਜਾਂ ਫਲ ਚੋਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਖੇਡ-ਖੇਡ ਵਿਚ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੀ ਚੀਜ਼ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ ਯਕਸ਼ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵਰ੍षਾਣਾਂ ਸ਼ਤਕਂ ਚੈਵ ਚਾषਪਕ੍ਸ਼ੀ ਭਵੇਦ੍ਧ੍ਰੁਵਮ੍ । ਤਤੋ ਭਵੇਤ੍ਕृष੍ਣਵਰ੍ਣਃ ਸ਼ੂਦ੍ਰਸ਼੍ਚ ਭਾਰਤੇ ਭੁਵਿ
ਸੌ ਸਾਲਾਂ ਲਈ, ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਕਾਂ ਦੀ ਜੋਨਿ ਵਿਚ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਭਾਰਤ ਦੀ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਕਾਲੇ ਰੰਗ ਵਾਲਾ ਸ਼ੂਦਰ ਬਣਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਭਵੇਦ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸ਼੍ਚਾਪ੍ਯਧਿਕਾਙ੍ਗੋऽਪਿ ਜਨ੍ਮਨਿ । ਪੁਨਰ੍ਜਨ੍ਮਦ੍ਵਿਜੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਸੁਚ੍ਯਤੇ ਵਿਪ੍ਰਭੋਜਨਾਤ੍
ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿਚ ਕੁਝ ਦੋਸ਼ ਰਹਿ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਦੁਬਾਰਾ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਖਵਾਉਣ ਨਾਲ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪਕ੍ਵਦ੍ਰਵ੍ਯਾਪਹਾਰੀ ਚ ਪਸ਼ੁਯੋਨਿਰ੍ਭਵੇਦ੍ਰਧ੍ਰੁਵਮ੍ । ਯਸ੍ਯਾਣ੍ਡਕੋਸ਼ੋ ਗਨ੍ਧਾਕ੍ਤਃ ਕਸ੍ਤੂਰੀ ਯਸ੍ਯ ਨਾਮ ਚ
ਜੋ ਪੱਕਾ ਖਾਣਾ ਚੋਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਪਸ਼ੂ ਦੀ ਜੋਨਿ ਵਿਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੇ ਅੰਡਕੋਸ਼ਾਂ ਉੱਤੇ ਕਸਤੂਰੀ ਲੱਗੀ ਹੋਈ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਤੇ ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਂ 'ਕਸਤੂਰੀ' ਪੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸਪ੍ਤਜਨ੍ਮਮृਗੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਤਤੋ ਭਵਤਿ ਗਨ੍ਧਕਃ । ਜਨ੍ਮੈਕਂ ਚ ਤਤਃ ਸ਼ੂਦ੍ਰੋ ਗਲਤ੍ਕੁष੍ਠੀ ਚ ਜਨ੍ਮਨਿ
ਸੱਤ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਹਿਰਣ ਬਣ ਕੇ, ਫਿਰ ਉਹ ਕਸਤੂਰੀ ਜਾਨਵਰ ਬਣਦਾ ਹੈ। ਇਕ ਜਨਮ ਲਈ ਉਹ ਸ਼ੂਦਰ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਗਲਦਾ ਕੋੜ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਰੋਗਾਵਸ਼ੇषੇਣ ਸਂਯੁਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃ ਕृਸ਼ਃ । ਸ੍ਵਰ੍ਣषਟ੍ਪਲਦਾਨੇਨ ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਫਿਰ ਰੋਗ ਦੇ ਬਾਕੀ ਅਸਰਾਂ ਨਾਲ, ਉਹ ਕਮਜ਼ੋਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਬਣਦਾ ਹੈ। ਛੇ ਪਲੇ ਸੋਨਾ ਦਾਨ ਦੇਣ ਨਾਲ, ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਧਾਨ੍ਯਾਪਹਾਰੀ ਦੁਃਖੀ ਚ ਕृਪਣਃ ਸਪ੍ਤਜਨ੍ਮਸੁ । ਵਿष੍ਠਾਕੁਣ੍ਡਂ ਵਰ੍षਸ਼ਤਂ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਭਿਯਾ
ਜੋ ਧਾਣਾ ਚੋਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੱਤ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਦੁੱਖੀ ਤੇ ਬੇਚਾਰਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਸੋ ਸਾਲ ਗੋਬਰ ਦੇ ਗੱਡੇ ਵਿਚ ਰਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਡਰ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਵਰ੍ਣਾਪਹਾਰੀ ਕੁष੍ਠੀ ਚ ਮਾਨਵ ਪਤਿਤੋ ਭਵੇਤ੍ । ਸ੍ਵਰ੍ਣਦਾਨਪ੍ਰਤਿਗ੍ਰਾਹੀ ਵਿਟ੍ਕੁਣ੍ਡਂ ਚ ਪ੍ਰਯਾਤਿ ਯ
ਸੋਨੇ ਦੀ ਚੋਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਕੋੜੀ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਆਪਣੀ ਮਾਨਵਤਾ ਤੋਂ ਡਿੱਗ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇਹੜਾ ਚੋਰੀ ਕੀਤਾ ਸੋਨਾ ਦਿੰਦਾ ਜਾਂ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਗੋਬਰ ਦੇ ਗੱਡੇ ਵਿਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਵਰ੍षਸ਼ਤਂ ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਪੁਰੀषਂ ਚ ਦਿਵਾਨਿਸ਼ਮ੍ । ਤਤੋ ਵ੍ਯਾਘੋ ਭਵੇਚ੍ਛੂਦ੍ਰੋ ਰਕ੍ਤਦੋषੇਣ ਸਂਯੁਤਃ
ਫਿਰ, ਦਿਨ-ਰਾਤ ਸੋ ਸਾਲ ਗੋਬਰ ਖਾ ਕੇ, ਉਹ ਭਾਰਤ ਵਿਚ ਸ਼ੂਦਰ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਖੂਨ ਵਾਲੀ ਬਿਮਾਰੀ ਲੱਗੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਤਜ੍ਜਨ੍ਮਪਾਤਕਂ ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸ਼੍ਚ ਪੁਨਰ੍ਭਵੇਤ੍ । ਵ੍ਯਾਧਿਰੋषਾਵਯੁਕ੍ਤਸ਼੍ਚ ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਸ੍ਵਰ੍ਣਦਾਨਤਃ
ਉਹ ਜਨਮ ਦਾ ਪਾਪ ਭੋਗ ਕੇ, ਫਿਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਰੋਗ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਪੀੜਤ, ਸੋਨਾ ਦਾਨ ਦੇਣ ਨਾਲ ਉਹ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਗਮ੍ਯਾਨਾਂ ਚ ਗਾਮੀ ਚ ਪੂਰ੍ਵੋਕ੍ਤਂ ਰੌਰਵਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍ । ਕੁਮ੍ਭੀਪਾਕਂ ਮਹਾਘੋਰਂ ਵਰ੍षਾਣਾਂ ਚਾਪ੍ਯਸਂਖ੍ਯਕਮ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਮਨਾਹੀ ਕੀਤੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਕੋਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸੇ ਰੌਰਵ ਨਰਕ ਵਿਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਬੇਅੰਤ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਡਰਾਉਣੇ ਕੁੰਭੀਪਾਕ ਨਰਕ ਵਿਚ ਪੈਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਭਵੇਤ੍ਪੁਂਸ਼੍ਚਲੀਨਾਂ ਯੋਨੀਨਾਂ ਚ ਕृਮਿਸ੍ਤਥਾ । ਵਰ੍षਾਣਾਂ ਚ ਸਹਸ੍ਰਂ ਚ ਵਿਟ੍ਕृਮਿਰ੍ਵਰ੍षਲਕ੍ਸ਼ਕਮ੍
ਫਿਰ ਉਹ ਵੈਸ਼ਿਆਵਾਂ ਤੇ ਹੋਰ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਜੋਨਿ ਵਿਚ ਕੀੜਾ ਬਣਦਾ ਹੈ। ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲਾਂ ਲਈ, ਲੱਖ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਗੋਬਰ ਵਿਚ ਕੀੜਾ ਬਣ ਕੇ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਪਸ਼ੁਯੋਨਿਰ੍ਭਵੇਤ੍ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤਸ੍ਮਾਚ੍ਚ ਕ੍ਸ਼ੁਦ੍ਰਜਨ੍ਤਵਃ । ਤਤੋ ਭਵੇਨ੍ਮ੍ਲੇਚ੍ਛਜਾਤਿਸ੍ਤਤਃ ਸ਼ੂਦ੍ਰਾਧਮਸ੍ਤਦਾ
ਉਥੋਂ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੀ ਜੋਨਿ ਵਿਚ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਛੋਟੇ ਜੀਵਾਂ ਵਿਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਮਲੇਛ ਜਾਤੀ ਵਿਚ ਤੇ ਫਿਰ ਸਭ ਤੋਂ ਹੇਠਲੇ ਸ਼ੂਦਰ ਵਾਂਗ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਭਵਤਿ ਵਿਪ੍ਰਸ਼੍ਚ ਵ੍ਯਾਧਿਯੁਕ੍ਤੋ ਨਪੁਂਸਕਃ । ਪੁਨਸ਼੍ਚ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਤੀਰ੍ਥਪਰ੍ਯਟਨੇਨ ਚ
ਫਿਰ ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਰੋਗੀ ਤੇ ਨਪੁੰਸਕ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਦੁਬਾਰਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ, ਤੀਰਥ ਯਾਤਰਾ ਕਰਨ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕ੍ਰਮੇਣ ਸ਼ੁਦ੍ਧੋ ਭਵਤਿ ਵਂਸ਼ਹੀਨਸ਼੍ਚ ਪਾਤਕਾਤ੍ । ਭੋਜਯਿਤ੍ਵਾ ਵਿਪ੍ਰਲਕ੍ਸ਼ਂ ਪੁਤ੍ਰਂ ਚ ਲਭਤੇ ਸ਼ੁਚਿਃ
ਕ੍ਰਮ ਵਧੀਕ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਪਾਪ ਕਰਕੇ ਉਸ ਦਾ ਵੰਸ਼ ਮੁੱਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਖਵਾਉਣ ਨਾਲ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਮਾਨਵਃ ਕ੍ਰੋਧਯੁਕ੍ਤਸ਼੍ਚ ਗਰ੍ਦਭਃ ਸਪ੍ਤਜਨ੍ਮਸੁ । ਮਾਨਵਃ ਕਲਹਾਵਿष੍ਟਃ ਸਪ੍ਤਜਨ੍ਮਸੁ ਵਾਯਸਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਆ ਜਾਂਦਾ, ਉਹ ਸੱਤ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਗਧਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਲੜਾਈ-ਝਗੜੇ ਵਿਚ ਫਸ ਜਾਂਦਾ, ਉਹ ਸੱਤ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਕਾਂ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮਪ੍ਰਤਿਗ੍ਰਾਹੀ ਕਾਲਸੂਤ੍ਰਂ ਵ੍ਰਜੇਦ੍ਧ੍ਰੁਵਮ੍ । ਵਰ੍षਾਣਾਂ ਸ਼ਤਕਂ ਚੈਵ ਸ਼ਞ੍ਜਰੀਟੋ ਭਵੇਤ੍ਤਤਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਪੱਥਰ ਦਾਨ ਵਜੋਂ ਲੈ ਲੈਂਦਾ, ਉਹ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਕਾਲਸੂਤਰ ਨਰਕ ਵਿਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸੌ ਸਾਲਾਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਸ਼ੰਜਰੀਟਾ ਪੰਛੀ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਲੋਹਚੋਰਸ਼੍ਚ ਨਿਰ੍ਵਂਸ਼ੋ ਮषੀਚੋਰਸ਼੍ਚ ਕੋਕਿਲਃ । ਸ਼ੁਕੋऽਪ੍ਯਞ੍ਜਨਚੋਰਸ਼੍ਚ ਮਿष੍ਟਚੋਰਃ ਕृਮਿਰ੍ਭਵੇਤ੍
ਲੋਹਾ ਚੋਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਆਪਣੀ ਵੰਸ਼ ਤੋਂ ਵੰਝਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮਸ਼ੀ ਚੋਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਕੋਕਿਲਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅੰਜਨ ਚੋਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਤੋਤਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮਿੱਠਾ ਚੋਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਕੀੜਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵਿਪ੍ਰਦ੍ਵੇषੀ ਗੁਰੁਦ੍ਵੇषੀ ਸ਼ਿਰਸਾਂ ਚ ਕृਮਿਰ੍ਭਵੇਤ੍ । ਪੁਂਸ਼੍ਚਲੀਂ ਕਾਮਿਨੀਂ ਤਾਤ ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਚ ਰੌਰਵਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍ ।। ੧੧੯ ਤਤੋ ਵृਥਾ ਕृਮਿਸ਼੍ਚੈਵ ਵਰ੍षਾਣਾਂ ਸ਼ਤਕਂ ਤਥਾ । ਤਤੋऽਪਿ ਵਿਧਵਾ ਚੈਵ ਵਨ੍ਧ੍ਯਾ ਚ ਸਪ੍ਤਜਨ੍ਮਸੁ
ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜਾਂ ਗੁਰੂ ਨਾਲ ਵੈਰ ਰੱਖਦਾ, ਉਹ ਸਿਰ ਵਿਚ ਕੀੜਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਿਤਾ ਜੀ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਵਿਅਭੀਚਾਰੀ ਜਾਂ ਕਾਮੀ ਮਹਿਲਾ ਨਾਲ ਸੰਗ ਕਰਦਾ, ਉਹ ਰੌਰਵ ਨਰਕ ਵਿਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਉਹ ਸੌ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਵਿਅਰਥ ਕੀੜਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਸੱਤ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਵਿਧਵਾ ਜਾਂ ਬਾਂਝ ਮਹਿਲਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਸ੍ਪृਸ਼੍ਯਾ ਜਾਤਿਹੀਨਾ ਚ ਚ੍ਚਿਨ੍ਨਨਾਸਾ ਭਵੇਤ੍ਕ੍ਰਮਾਤ੍ । ਰਕ੍ਤਦ੍ਰਵ੍ਯਾਪਹਾਰੀ ਚ ਰਕ੍ਤਦੋषਾਨ੍ਵਿਤੋ ਭਵੇਤ੍
ਉਹ ਅਛੂਤੀ, ਜਾਤੀ ਤੋਂ ਵੰਝੀ ਅਤੇ ਆਹਿਸਤਾ-ਆਹਿਸਤਾ ਟੁੱਟੀ ਨੱਕ ਵਾਲੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਖੂਨ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਚੀਜ਼ਾਂ ਚੋਰੀ ਕਰਦਾ, ਉਹ ਖੂਨ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਆਚਾਰਹੀਨੋ ਯਵਨਃ ਖਞ੍ਜੋ ਭਵਤਿ ਹਿਂਸਕਃ । ਅਦੀਕ੍ਸ਼ਿਤੋ ਵਙ੍ਖਰਸ਼੍ਚ ਦੁष੍ਟਦਰ੍ਸ਼ੋ ਚ ਕਾਣਕਃ
ਜੋ ਆਚਰਨ ਤੋਂ ਵੰਝਾ ਹੈ, ਉਹ ਯਵਨ, ਲੰਗੜਾ ਅਤੇ ਹਿੰਸਕ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਦীক্ষਾ ਤੋਂ ਵੰਝਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੰਖਰਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਮੰਦ ਨਜ਼ਰ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਹ ਕੰਨ-ਵੰਝਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਹਂਕਾਰੀ ਕਰ੍ਣਹੀਨੋ ਬਧਿਰੋ ਵੇਦਨਿਨ੍ਦਕਃ । ਵਾਕ੍ਯਹਰ੍ਤਾ ਚ ਮੂਕਸ਼੍ਚ ਹਿਂਸਕਃ ਕੇਸ਼ਹੀਨਕਃ
ਅਹੰਕਾਰੀ ਮਨੁੱਖ ਕੰਨ ਤੋਂ ਵੰਝਾ, ਬਹਿਰਾ ਅਤੇ ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਬੋਲ ਚੋਰੀ ਕਰਦਾ, ਉਹ ਗੂੰਗਾ, ਹਿੰਸਕ ਅਤੇ ਵਾਲਾਂ ਤੋਂ ਵੰਝਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮਿਥ੍ਯਾਵਾਦੀ ਸ਼੍ਮਸ਼੍ਰੁਹੀਨੋ ਦੁਰ੍ਵਾਕ੍ਯੋ ਦਨ੍ਤਹੀਨਕਃ । ਚਿਹ੍ਵਾਹੀਨਃ ਸਤ੍ਯਹਾਰੀ ਦੁष੍ਟੋऽਪ੍ਯਙ੍ਗੁਲਿਹੀਨਕਃ
ਝੂਠ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ ਮੂੰਢ ਤੋਂ ਵੰਝਾ, ਮੰਦੇ ਬੋਲ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਦੰਦ-ਵੰਝਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਸੱਚ ਚੋਰੀ ਕਰਦਾ, ਉਹ ਜੀਭ-ਵੰਝਾ, ਮੰਦ ਅਤੇ ਉਂਗਲਾਂ ਤੋਂ ਵੰਝਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਗ੍ਰਨ੍ਥਾਪਹਾਰੀ ਮੂਰ੍ਖਸ਼੍ਚ ਵ੍ਯਾਧਿਯੁਕ੍ਤੋ ਭਵੇਦ੍ਧ੍ਰੁਵਮ੍ । ਅਸ਼੍ਵਗ੍ਰਾਹੀ ਚ ਤਚ੍ਚੌਰੋ ਲਾਲਾਮੂਤ੍ਰਂ ਵ੍ਰਜੇਦਿਤਿ
ਜੋ ਪੁਸਤਕਾਂ ਚੋਰੀ ਕਰਦਾ, ਉਹ ਮੂਰਖ ਅਤੇ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਰੋਗੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਘੋੜਾ ਚੋਰੀ ਕਰਦਾ, ਉਹ ਚੋਰ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਲਾਲਾ ਤੇ ਮੂਤਰ ਵਿਚ ਪੈਂਦਾ ਹੈ।
ਵਰ੍षਾਣਾਂ ਚ ਸ਼ਤਂ ਸ੍ਛਿਤ੍ਵਾ ਘੋਟਕਸ਼੍ਚ ਭਵੇਦ੍ਧ੍ਰੁਵਮ੍ । ਗਜਚੋਰੋ ਗਚਗ੍ਰਾਹੀ ਵਿਟ੍ਕੁਣ੍ਡੇ ਚ ਸਹਸ੍ਰਕਮ੍
ਸੌ ਸਾਲਾਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਘੋੜਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹਾਥੀ ਚੋਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਜਾਂ ਹਾਥੀ ਫੜਨ ਵਾਲਾ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਗੋਬਰ ਦੇ ਢੇਰ ਵਿਚ ਪੈਂਦਾ ਹੈ।