ਕृਪਾ ਕਾਰ੍ਯਾ ਸਤਾ ਸ਼ਸ਼੍ਵਤਹਿਂਸ੍ਰੇषੁ ਚ ਜਨ੍ਤੁषੁ । ਹਿਂਸਾਯਾਂ ਨ ਹਿ ਦੋषਸ਼੍ਚ ਹਿਂਸ੍ਰਾਣਾਂ ਚ ਵ੍ਰਜੇਸ਼੍ਵਰ
ਚੰਗੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸਦਾ ਅਹਿੰਸਕ ਜੀਵਾਂ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਵ੍ਰਜ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਜੋ ਹਿੰਸਕ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਜ਼ਾ ਦੇਣ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਦੋਸ਼ ਨਹੀਂ।
ਅਸ਼੍ਵਤ੍ਥਘ੍ਨਸ਼੍ਚਤੁਵਂਰ੍ਣੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਚਤੁਰ੍ਥਕਮ੍ । ਪਾਪਂ ਚ ਲਭਤੇ ਤਾਤ ਚਾਸਿਪਤ੍ਰਂ ਵ੍ਰਜੇਦ੍ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਅਸ਼ਵਥ ਵ੍ਰੱਖ ਨੂੰ ਕੱਟਦਾ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਚਾਰ ਜਾਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆ ਦੇ ਚੌਥੇ ਹਿੱਸੇ ਜਿਤਨਾ ਪਾਪ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਪਿਆਰੇ, ਤੇ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਉਹ ਤਲਵਾਰ-ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲੇ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣੇਨਾਪਿ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰੇਣ ਵਿਚ੍ਛਿਨ੍ਨਸ਼੍ਚ ਦਿਵਾਨਿਸ਼ਮ੍ । ਵਰ੍षਾਣਾਂ ਸ਼ਤਕਂ ਚੈਵ ਭੁਙ੍ਕ੍ਤੇ ਪਰਮਯਾਤਨਾਮ੍
ਉਥੇ, ਦਿਨ ਰਾਤ, ਉਹ ਤਿੱਖੀਆਂ ਤਲਵਾਰਾਂ ਨਾਲ ਕੱਟਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਸੋ ਸਾਲ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਪੀੜਾ ਸਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਭਵਤਿ ਵृਕ੍ਸ਼ਸ਼੍ਚ ਸ਼ਾਲਮਲਿਰਹ੍ਵਰ੍षਲਕ੍ਸ਼ਕਮ੍ । ਤਤੋ ਭਵਤਿ ਸ਼ੂਦ੍ਰਸ਼੍ਚ ਚ੍ਛਿਨ੍ਨਾਙ੍ਗੋ ਵ੍ਯਾਧਿਸਂਯੁਤਃ
ਫਿਰ ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਸੋ ਸਾਲ ਲਈ ਸ਼ਾਲ, ਮਲਯਾ ਜਾਂ ਅਰਜੁਨ ਰੁੱਖ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਹ ਸ਼ੂਦਰ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਜਿਸਦੇ ਅੰਗ ਕੱਟੇ ਹੋਏ ਤੇ ਬੀਮਾਰੀ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਯਾਵਜ੍ਜੀਵਨਪਰ੍ਯਨ੍ਤਂ ਤਤੋ ਵਿਪ੍ਰੋ ਭਵੇਦ੍ਧ੍ਰੁਵਮ੍ । ਵ੍ਰਣਵ੍ਯਾਧਿਸਮਾਯੁਕ੍ਤੋ ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਸ੍ਵਰ੍ਣਦਾਨਤਃ
ਜੀਉਂਦੇ ਰਹਿਣ ਤੱਕ ਉਹ ਐਸਾ ਹੀ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਘਾਵਾਂ ਤੇ ਬੀਮਾਰੀ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਸੋਨੇ ਦਾ ਦਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮਿਥ੍ਯਾਸਾਕ੍ਸ਼੍ਯਪ੍ਰਦਾਤਾ ਚ ਕृਤਘ੍ਨੋऽਤਿਕृਤਘ੍ਨਕਃ । ਵਿਸ਼੍ਵਾਸਘਾਤੀ ਮਿਤ੍ਰਘ੍ਨੋ ਵਿਪ੍ਰਾਣਾਂ ਧਨਹਾਰਕਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਝੂਠੀ ਗਵਾਹੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਉਪਕਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੈ, ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਅਹੁੰਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਭਰੋਸਾ ਤੋੜਦਾ ਹੈ, ਮਿੱਤਰ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਦੌਲਤ ਚੁਰਾਂਦਾ ਹੈ—
ਸ਼ੂਦ੍ਰਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਾਨ੍ਨਭੋਜੀ ਚ ਸ਼ੂਦ੍ਰਾਣਾਂ ਸ਼ਵਦਾਹਕਃ । ਸ਼ੂਦ੍ਰਾਣਾਂ ਸੂਪਕਾਰਸ਼੍ਚ ਵृषਵਾਹਕਪਾਤਕੀ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸ਼ੂਦਰਾਂ ਦੇ ਸ਼ਰਾਧ ਦਾ ਭੋਜਨ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਸ਼ੂਦਰਾਂ ਦੇ ਮਰੇ ਹੋਏ ਦੀ ਚਿਤਾ ਸਾੜਦਾ ਹੈ, ਸ਼ੂਦਰਾਂ ਲਈ ਪਕਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਬਲਦ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾਣ ਦਾ ਪਾਪ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਧਾਵਕੋ ਦੇਵਲਸ਼੍ਚਾਪਿ ਚੈਤੇऽਤਿਪਾਪਿਨਸ੍ਤਥਾ । ਕੁਮ੍ਭੀਪਾਕਂ ਪ੍ਰਯਾਨ੍ਤਯੇਵ ਵਰ੍षਾਣਾਂ ਚ ਸਹਸ੍ਰਕਮ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਭੱਜ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਦੇਵਲ (ਅਜਨਮ) ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਇਹ ਸਾਰੇ ਵੱਡੇ ਪਾਪੀ ਹਨ ਤੇ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਲਈ ਕੁੰਭੀਪਾਕ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤਤ੍ਰੈਵ ਤਪ੍ਤਤੈਲੇਨ ਸਂਤਪ੍ਤਸ਼੍ਚ ਦਿਵਾਨਿਸ਼ਮ੍ । ਣਕ੍ਸ਼ਿਤੋ ਵ੍ਯਥਿਤਸ਼੍ਚੈਵ ਸਰ੍ਵਾਕਾਰੇਣ ਜਨ੍ਤੁਨਾ
ਉਥੇ, ਦਿਨ ਰਾਤ, ਉਹ ਤਪਦੇ ਤੇਲ ਨਾਲ ਸਾੜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਚੀਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਪੀੜਾ ਸਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਗृਧ੍ਰਃ ਕੋਟਿਸਮਸ੍ਰਾਣਿ ਸ਼ਤਜਨ੍ਮਾਨਿ ਸ਼ੂਕਰਃ । ਸ਼੍ਵਾਪਦਃ ਸ਼ਤਜਨ੍ਮਾਨਿ ਸ਼ੂਦ੍ਰੋ ਰੋਗੀ ਭਵੇਤ੍ਤਤਃ
ਉਹ ਦਸ ਮਿਲੀਅਨ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਗਿੱਧ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਸੋ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਸੂਰ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਸੋ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਫਿਰ ਬੀਮਾਰ ਸ਼ੂਦਰ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮਨ੍ਦਾਗ੍ਨਿਜ੍ਵਰਸਂਯੁਕ੍ਤਃ ਪਞ੍ਚਾਸ਼ਦ੍ਵਰ੍षਕਂ ਤਥਾ । ਸੁਵਰ੍ਣਾਨਾਂ ਸ਼ਤਪਲਂ ਦਤ੍ਤਵਾ ਸ਼ੁਦ੍ਧੋ ਭਵੇਦ੍ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਪੰਜਾਹ ਸਾਲ ਲਈ ਮੰਦ ਅੱਗ ਤੇ ਬੁਖਾਰ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ; ਪਰ ਜਦੋਂ ਉਹ ਸੋ ਪਲੇ ਸੋਨਾ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਚਤੁਰ੍ਵਰ੍ਣੋ ਵਸ੍ਤ੍ਰਹਾਰੀ ਗਵ੍ਯਹਾਰੀ ਚ ਮਾਨਵਃ । ਰੌਪ੍ਯਮੁਕ੍ਤਾਪਹਾਰੀ ਚ ਸ਼ੂਦ੍ਰਦ੍ਰਵ੍ਯਾਪਹਾਰਕਃ
ਚਾਰ ਜਾਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਕਪੜੇ, ਗਾਂ, ਚਾਂਦੀ, ਮੋਤੀ ਜਾਂ ਸ਼ੂਦਰ ਦੀ ਜਾਇਦਾਦ ਚੁਰਾਂਦਾ ਹੈ—
ਵਰ੍षਾਣਾਂ ਚ ਸਹਸ੍ਰਂ ਚ ਬਕਜਾਤਿਰ੍ਭਵੇਦ੍ਧ੍ਰੁਵਮ੍ । ਮੁਤ੍ਰਕੁਣ੍ਡਂ ਚ ਵੈ ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਵਰ੍षਾਣਾਂ ਸ਼ਤਕਂ ਤਥਾ
ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲਾਂ ਲਈ, ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਬਗਲੇ ਦੀ ਜੋਨਿ ਵਿਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਪਿਸ਼ਾਬ ਤੇ ਗੋਬਰ ਖਾ ਕੇ, ਉਹ ਸੋ ਸਾਲ ਉਥੇ ਹੀ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਭਵੇਚ੍ਛੂਦ੍ਰਜਾਤਿਰ੍ਵਰ੍षਾਣਾਂ ਸ਼ਤਕਂ ਵ੍ਰਜ । ਕੁष੍ਠਵ੍ਯਾਧਿਸਮਾਯੁਕ੍ਤੋ ਗਲਿਤਸ਼੍ਚੈਵ ਪਾਤਕੀ
ਫਿਰ ਉਹ ਸੋ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਸ਼ੂਦਰ ਬਣ ਕੇ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਕੋੜ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ ਨਾਲ ਪੀੜਤ, ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਗਲਿਆ ਹੋਇਆ ਤੇ ਪਾਪੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਭਵੇਦ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸ਼੍ਚ ਕੁष੍ਠਾਵਸ਼ੇषਸਂਯੁਤਃ । ਸ੍ਵਰ੍ਣषਟ੍ਪਲਦਾਨੇਨ ਵ੍ਯਾਧਿਤੋ ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਸ਼ੁਚਿਃ
ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਕੋੜ ਦੇ ਅਸਰ ਹਾਲੇ ਵੀ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਛੇ ਪਲੇ ਸੋਨਾ ਦਾਨ ਦੇਣ ਨਾਲ, ਉਹ ਰੋਗੀ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਤੇ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਾਕਾਪਹਾਰਕਸ਼੍ਚੈਵ ਫਲਾਪਹਾਰਕਸ੍ਤਥਾ । ਯਕ੍ਸ਼ਃ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਸਂਭੂਤੋ ਲੀਲਾਦ੍ਰਵ੍ਯਾਪਹਾਰਕਃ
ਜੋ ਕੋਈ ਸਬਜ਼ੀਆਂ ਜਾਂ ਫਲ ਚੋਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਖੇਡ-ਖੇਡ ਵਿਚ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੀ ਚੀਜ਼ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ ਯਕਸ਼ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵਰ੍षਾਣਾਂ ਸ਼ਤਕਂ ਚੈਵ ਚਾषਪਕ੍ਸ਼ੀ ਭਵੇਦ੍ਧ੍ਰੁਵਮ੍ । ਤਤੋ ਭਵੇਤ੍ਕृष੍ਣਵਰ੍ਣਃ ਸ਼ੂਦ੍ਰਸ਼੍ਚ ਭਾਰਤੇ ਭੁਵਿ
ਸੌ ਸਾਲਾਂ ਲਈ, ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਕਾਂ ਦੀ ਜੋਨਿ ਵਿਚ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਭਾਰਤ ਦੀ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਕਾਲੇ ਰੰਗ ਵਾਲਾ ਸ਼ੂਦਰ ਬਣਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਭਵੇਦ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸ਼੍ਚਾਪ੍ਯਧਿਕਾਙ੍ਗੋऽਪਿ ਜਨ੍ਮਨਿ । ਪੁਨਰ੍ਜਨ੍ਮਦ੍ਵਿਜੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਸੁਚ੍ਯਤੇ ਵਿਪ੍ਰਭੋਜਨਾਤ੍
ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿਚ ਕੁਝ ਦੋਸ਼ ਰਹਿ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਦੁਬਾਰਾ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਖਵਾਉਣ ਨਾਲ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪਕ੍ਵਦ੍ਰਵ੍ਯਾਪਹਾਰੀ ਚ ਪਸ਼ੁਯੋਨਿਰ੍ਭਵੇਦ੍ਰਧ੍ਰੁਵਮ੍ । ਯਸ੍ਯਾਣ੍ਡਕੋਸ਼ੋ ਗਨ੍ਧਾਕ੍ਤਃ ਕਸ੍ਤੂਰੀ ਯਸ੍ਯ ਨਾਮ ਚ
ਜੋ ਪੱਕਾ ਖਾਣਾ ਚੋਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਪਸ਼ੂ ਦੀ ਜੋਨਿ ਵਿਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੇ ਅੰਡਕੋਸ਼ਾਂ ਉੱਤੇ ਕਸਤੂਰੀ ਲੱਗੀ ਹੋਈ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਤੇ ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਂ 'ਕਸਤੂਰੀ' ਪੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸਪ੍ਤਜਨ੍ਮਮृਗੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਤਤੋ ਭਵਤਿ ਗਨ੍ਧਕਃ । ਜਨ੍ਮੈਕਂ ਚ ਤਤਃ ਸ਼ੂਦ੍ਰੋ ਗਲਤ੍ਕੁष੍ਠੀ ਚ ਜਨ੍ਮਨਿ
ਸੱਤ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਹਿਰਣ ਬਣ ਕੇ, ਫਿਰ ਉਹ ਕਸਤੂਰੀ ਜਾਨਵਰ ਬਣਦਾ ਹੈ। ਇਕ ਜਨਮ ਲਈ ਉਹ ਸ਼ੂਦਰ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਗਲਦਾ ਕੋੜ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਰੋਗਾਵਸ਼ੇषੇਣ ਸਂਯੁਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃ ਕृਸ਼ਃ । ਸ੍ਵਰ੍ਣषਟ੍ਪਲਦਾਨੇਨ ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਫਿਰ ਰੋਗ ਦੇ ਬਾਕੀ ਅਸਰਾਂ ਨਾਲ, ਉਹ ਕਮਜ਼ੋਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਬਣਦਾ ਹੈ। ਛੇ ਪਲੇ ਸੋਨਾ ਦਾਨ ਦੇਣ ਨਾਲ, ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਧਾਨ੍ਯਾਪਹਾਰੀ ਦੁਃਖੀ ਚ ਕृਪਣਃ ਸਪ੍ਤਜਨ੍ਮਸੁ । ਵਿष੍ਠਾਕੁਣ੍ਡਂ ਵਰ੍षਸ਼ਤਂ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਭਿਯਾ
ਜੋ ਧਾਣਾ ਚੋਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੱਤ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਦੁੱਖੀ ਤੇ ਬੇਚਾਰਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਸੋ ਸਾਲ ਗੋਬਰ ਦੇ ਗੱਡੇ ਵਿਚ ਰਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਡਰ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਵਰ੍ਣਾਪਹਾਰੀ ਕੁष੍ਠੀ ਚ ਮਾਨਵ ਪਤਿਤੋ ਭਵੇਤ੍ । ਸ੍ਵਰ੍ਣਦਾਨਪ੍ਰਤਿਗ੍ਰਾਹੀ ਵਿਟ੍ਕੁਣ੍ਡਂ ਚ ਪ੍ਰਯਾਤਿ ਯ
ਸੋਨੇ ਦੀ ਚੋਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਕੋੜੀ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਆਪਣੀ ਮਾਨਵਤਾ ਤੋਂ ਡਿੱਗ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇਹੜਾ ਚੋਰੀ ਕੀਤਾ ਸੋਨਾ ਦਿੰਦਾ ਜਾਂ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਗੋਬਰ ਦੇ ਗੱਡੇ ਵਿਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਵਰ੍षਸ਼ਤਂ ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਪੁਰੀषਂ ਚ ਦਿਵਾਨਿਸ਼ਮ੍ । ਤਤੋ ਵ੍ਯਾਘੋ ਭਵੇਚ੍ਛੂਦ੍ਰੋ ਰਕ੍ਤਦੋषੇਣ ਸਂਯੁਤਃ
ਫਿਰ, ਦਿਨ-ਰਾਤ ਸੋ ਸਾਲ ਗੋਬਰ ਖਾ ਕੇ, ਉਹ ਭਾਰਤ ਵਿਚ ਸ਼ੂਦਰ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਖੂਨ ਵਾਲੀ ਬਿਮਾਰੀ ਲੱਗੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਤਜ੍ਜਨ੍ਮਪਾਤਕਂ ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸ਼੍ਚ ਪੁਨਰ੍ਭਵੇਤ੍ । ਵ੍ਯਾਧਿਰੋषਾਵਯੁਕ੍ਤਸ਼੍ਚ ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਸ੍ਵਰ੍ਣਦਾਨਤਃ
ਉਹ ਜਨਮ ਦਾ ਪਾਪ ਭੋਗ ਕੇ, ਫਿਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਰੋਗ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਪੀੜਤ, ਸੋਨਾ ਦਾਨ ਦੇਣ ਨਾਲ ਉਹ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਗਮ੍ਯਾਨਾਂ ਚ ਗਾਮੀ ਚ ਪੂਰ੍ਵੋਕ੍ਤਂ ਰੌਰਵਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍ । ਕੁਮ੍ਭੀਪਾਕਂ ਮਹਾਘੋਰਂ ਵਰ੍षਾਣਾਂ ਚਾਪ੍ਯਸਂਖ੍ਯਕਮ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਮਨਾਹੀ ਕੀਤੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਕੋਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸੇ ਰੌਰਵ ਨਰਕ ਵਿਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਬੇਅੰਤ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਡਰਾਉਣੇ ਕੁੰਭੀਪਾਕ ਨਰਕ ਵਿਚ ਪੈਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਭਵੇਤ੍ਪੁਂਸ਼੍ਚਲੀਨਾਂ ਯੋਨੀਨਾਂ ਚ ਕृਮਿਸ੍ਤਥਾ । ਵਰ੍षਾਣਾਂ ਚ ਸਹਸ੍ਰਂ ਚ ਵਿਟ੍ਕृਮਿਰ੍ਵਰ੍षਲਕ੍ਸ਼ਕਮ੍
ਫਿਰ ਉਹ ਵੈਸ਼ਿਆਵਾਂ ਤੇ ਹੋਰ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਜੋਨਿ ਵਿਚ ਕੀੜਾ ਬਣਦਾ ਹੈ। ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲਾਂ ਲਈ, ਲੱਖ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਗੋਬਰ ਵਿਚ ਕੀੜਾ ਬਣ ਕੇ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਪਸ਼ੁਯੋਨਿਰ੍ਭਵੇਤ੍ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤਸ੍ਮਾਚ੍ਚ ਕ੍ਸ਼ੁਦ੍ਰਜਨ੍ਤਵਃ । ਤਤੋ ਭਵੇਨ੍ਮ੍ਲੇਚ੍ਛਜਾਤਿਸ੍ਤਤਃ ਸ਼ੂਦ੍ਰਾਧਮਸ੍ਤਦਾ
ਉਥੋਂ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੀ ਜੋਨਿ ਵਿਚ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਛੋਟੇ ਜੀਵਾਂ ਵਿਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਮਲੇਛ ਜਾਤੀ ਵਿਚ ਤੇ ਫਿਰ ਸਭ ਤੋਂ ਹੇਠਲੇ ਸ਼ੂਦਰ ਵਾਂਗ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਭਵਤਿ ਵਿਪ੍ਰਸ਼੍ਚ ਵ੍ਯਾਧਿਯੁਕ੍ਤੋ ਨਪੁਂਸਕਃ । ਪੁਨਸ਼੍ਚ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਤੀਰ੍ਥਪਰ੍ਯਟਨੇਨ ਚ
ਫਿਰ ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਰੋਗੀ ਤੇ ਨਪੁੰਸਕ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਦੁਬਾਰਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ, ਤੀਰਥ ਯਾਤਰਾ ਕਰਨ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕ੍ਰਮੇਣ ਸ਼ੁਦ੍ਧੋ ਭਵਤਿ ਵਂਸ਼ਹੀਨਸ਼੍ਚ ਪਾਤਕਾਤ੍ । ਭੋਜਯਿਤ੍ਵਾ ਵਿਪ੍ਰਲਕ੍ਸ਼ਂ ਪੁਤ੍ਰਂ ਚ ਲਭਤੇ ਸ਼ੁਚਿਃ
ਕ੍ਰਮ ਵਧੀਕ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਪਾਪ ਕਰਕੇ ਉਸ ਦਾ ਵੰਸ਼ ਮੁੱਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਖਵਾਉਣ ਨਾਲ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।