ਤਤਃ ਸ਼ੁਦ੍ਧੋ ਭਵੇਦ੍ਵਿਪ੍ਰੋ ਭਕ੍ਸ਼ਿਤਃ ਕੁਕ੍ਕੁਰੇਣੈ ਚ । ਗਙ੍ਗਾਸ੍ਨਾਨੇਨ ਦਾਨੇਨ ਸ੍ਵਰ੍ਣਸ੍ਯਾਪਿ ਭਵੇਚ੍ਛੁਚਿਃ
ਫਿਰ ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਭਾਵੇਂ ਕੁੱਤੇ ਵਲੋਂ ਖਾਧਾ ਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਗੰਗਾ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਤੇ ਸੋਨਾ ਦਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਵੀ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮਾਰ੍ਜਾਰਘ੍ਨਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਵਰ੍ਣੋ ਗਙ੍ਗਾਸ੍ਨਾਨਾਦ੍ਭਵੇਚ੍ਛੁਚਿਃ । ਵਿਪ੍ਰਾਯ ਲਵਣਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ षਟ੍ਪਲਂ ਚ ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਚਾਰ ਵਰਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਜਿਹੜਾ ਬਿੱਲੀ ਮਾਰੇ, ਉਹ ਗੰਗਾ ਇਸ਼ਨਾਨ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਛੇ ਪਲੇ ਲੂਣ ਦਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਉਹ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਹਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਪਾਂਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਵਰ੍ਣੋ ਮਮ ਪਾਦੇਨ ਚਿਹ੍ਨਿਤਾਨ੍ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਚਤੁਰ੍ਥਂ ਚ ਪਾਤਕਂ ਚ ਲਭੇਦ੍ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਚਾਰ ਵਰਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਜਿਹੜਾ ਸੱਪਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰੇ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਪੈਰ ਨਾਲ ਨਿਸ਼ਾਨ ਲਏ ਹੋਏ ਹੋਣ, ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆ ਦੇ ਚੌਥੇ ਹਿੱਸੇ ਜਿਹਾ ਪਾਪ ਤੇ ਵੱਡਾ ਦੋਸ਼ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਅਸਿਪਤ੍ਰਂ ਚ ਨਰਕਂ ਵਰ੍षਾਂਣਾਂ ਸ਼ਤਕਂ ਤਥਾ । ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਯਾਤਨਾਯੁਕ੍ਤੋ ਵਿਚ੍ਛਿਨ੍ਨਸ੍ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣਧਾਰਯਾ
ਉਹ ਸੌ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਅਸੀਪਤ੍ਰ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ ਤੀਖੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਕੱਟਿਆ ਜਾਂਦਾ ਤੇ ਤਕਲੀਫ਼ਾਂ ਸਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਭਵਤਿ ਸਰ੍ਪਸ਼੍ਚ ਡੁਣ੍ਡੁਭੋ ਵਰ੍षਪਞ੍ਚਕਮ੍ । ਨਰੇਣ ਤਾਡਿਤੋ ਦੁਃਖੀ ਮृਤ੍ਯੋਰ੍ਭਵਤਿ ਪੀਡਿਤਃ
ਫਿਰ ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਪੰਜ ਸਾਲ ਲਈ ਸੱਪ ਜਾਂ ਡੌਲ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਜਦੋਂ ਉਸਨੂੰ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਮਾਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਦੁੱਖ ਸਹਿੰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਮੌਤ ਵਲੋਂ ਪੀੜਤ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਭਵੇਨ੍ਨਰਃ ਪਾਪੀ ਜ੍ਵਰਯੁਕ੍ਤੋ ਹਿ ਦੁਰ੍ਬਲਃ । ਵਰ੍षਾਣਾਂ ਪਞ੍ਚਕੇਨੈਵ ਮृਤੋ ਭਵਤਿ ਕਰ੍ਮਣਾ
ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਹ ਪਾਪੀ ਮਨੁੱਖ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਜਿਸਨੂੰ ਬੁਖਾਰ ਲੱਗ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਉਹ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਕਰਕੇ ਉਹ ਪੰਜ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਮਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਸ਼੍ਵਘ੍ਨਸ਼੍ਚ ਗਜਘ੍ਨਸ਼੍ਚ ਚਤੁਰ੍ਵਰ੍ਣਸ਼੍ਚ ਪਾਤਕੀ । ਵਰ੍षਾਣਾਂ ਪਞ੍ਚਕੇਨੈਵ ਮृਤੋ ਭਵਤਿ ਕਰ੍ਮਣਾ
ਜੋ ਘੋੜਾ, ਹਾਥੀ ਜਾਂ ਚਾਰ ਜਾਤਾਂ ਦੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਾਪੀ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਕਰਕੇ ਪੰਜ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਮਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਭਵਤਿ ਹਸ੍ਤੀ ਚ ਘੋਟਕੋ ਵਾ ਵ੍ਰਜੇਸ਼੍ਵਰ । ਯਾਵਦ੍ਵਿਂਸ਼ਤਿਵਰ੍षਾਣਿ ਤਤਃ ਸ਼ੂਦ੍ਰੋ ਭਵੇਦ੍ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਫਿਰ, ਵ੍ਰਜ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਵੀਹ ਸਾਲ ਲਈ ਹਾਥੀ ਜਾਂ ਘੋੜਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਸ਼ੂਦਰ ਬਣਦਾ ਹੈ।
ਅਹਂਕृਤੀ ਵ੍ਯਾਧਿਯੁਕ੍ਤੋ ਰੌਪ੍ਯਦਾਨੇਨ ਮੁਚ੍ਯਤੇ । ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਚ ਸ਼ਤਕਂ ਭੋਜਯਿਤ੍ਵਾ ਸ਼ੁਚਿਰ੍ਭਵੇਤ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਅਹੰਕਾਰੀ ਤੇ ਬੀਮਾਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਚਾਂਦੀ ਦਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਤੇ ਸੌ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਖਵਾਉਣ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕ੍ਸ਼ੁਦ੍ਰਜਨ੍ਤੁਵਧੇਨੈਵ ਕ੍ਸ਼ੁਦ੍ਰਜਨ੍ਤੁਰ੍ਭਵੇਨ੍ਨਰਃ । ਵਰ੍षਾਣਾਂ ਸ਼ਤਕਂ ਚੈਵ ਕ੍ਸ਼ੁਦ੍ਰਵ੍ਯਾਧਿਂ ਤਰੇਤ੍ਤਤਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਛੋਟੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪ ਵੀ ਛੋਟਾ ਜੀਵ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਸੋ ਸਾਲ ਉਹ ਛੋਟੀ ਬੀਮਾਰੀ ਸਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਫਿਰ ਉਹਨਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕृਪਾ ਕਾਰ੍ਯਾ ਸਤਾ ਸ਼ਸ਼੍ਵਤਹਿਂਸ੍ਰੇषੁ ਚ ਜਨ੍ਤੁषੁ । ਹਿਂਸਾਯਾਂ ਨ ਹਿ ਦੋषਸ਼੍ਚ ਹਿਂਸ੍ਰਾਣਾਂ ਚ ਵ੍ਰਜੇਸ਼੍ਵਰ
ਚੰਗੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸਦਾ ਅਹਿੰਸਕ ਜੀਵਾਂ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਵ੍ਰਜ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਜੋ ਹਿੰਸਕ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਜ਼ਾ ਦੇਣ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਦੋਸ਼ ਨਹੀਂ।
ਅਸ਼੍ਵਤ੍ਥਘ੍ਨਸ਼੍ਚਤੁਵਂਰ੍ਣੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਚਤੁਰ੍ਥਕਮ੍ । ਪਾਪਂ ਚ ਲਭਤੇ ਤਾਤ ਚਾਸਿਪਤ੍ਰਂ ਵ੍ਰਜੇਦ੍ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਅਸ਼ਵਥ ਵ੍ਰੱਖ ਨੂੰ ਕੱਟਦਾ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਚਾਰ ਜਾਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆ ਦੇ ਚੌਥੇ ਹਿੱਸੇ ਜਿਤਨਾ ਪਾਪ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਪਿਆਰੇ, ਤੇ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਉਹ ਤਲਵਾਰ-ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲੇ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣੇਨਾਪਿ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰੇਣ ਵਿਚ੍ਛਿਨ੍ਨਸ਼੍ਚ ਦਿਵਾਨਿਸ਼ਮ੍ । ਵਰ੍षਾਣਾਂ ਸ਼ਤਕਂ ਚੈਵ ਭੁਙ੍ਕ੍ਤੇ ਪਰਮਯਾਤਨਾਮ੍
ਉਥੇ, ਦਿਨ ਰਾਤ, ਉਹ ਤਿੱਖੀਆਂ ਤਲਵਾਰਾਂ ਨਾਲ ਕੱਟਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਸੋ ਸਾਲ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਪੀੜਾ ਸਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਭਵਤਿ ਵृਕ੍ਸ਼ਸ਼੍ਚ ਸ਼ਾਲਮਲਿਰਹ੍ਵਰ੍षਲਕ੍ਸ਼ਕਮ੍ । ਤਤੋ ਭਵਤਿ ਸ਼ੂਦ੍ਰਸ਼੍ਚ ਚ੍ਛਿਨ੍ਨਾਙ੍ਗੋ ਵ੍ਯਾਧਿਸਂਯੁਤਃ
ਫਿਰ ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਸੋ ਸਾਲ ਲਈ ਸ਼ਾਲ, ਮਲਯਾ ਜਾਂ ਅਰਜੁਨ ਰੁੱਖ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਹ ਸ਼ੂਦਰ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਜਿਸਦੇ ਅੰਗ ਕੱਟੇ ਹੋਏ ਤੇ ਬੀਮਾਰੀ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਯਾਵਜ੍ਜੀਵਨਪਰ੍ਯਨ੍ਤਂ ਤਤੋ ਵਿਪ੍ਰੋ ਭਵੇਦ੍ਧ੍ਰੁਵਮ੍ । ਵ੍ਰਣਵ੍ਯਾਧਿਸਮਾਯੁਕ੍ਤੋ ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਸ੍ਵਰ੍ਣਦਾਨਤਃ
ਜੀਉਂਦੇ ਰਹਿਣ ਤੱਕ ਉਹ ਐਸਾ ਹੀ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਘਾਵਾਂ ਤੇ ਬੀਮਾਰੀ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਸੋਨੇ ਦਾ ਦਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮਿਥ੍ਯਾਸਾਕ੍ਸ਼੍ਯਪ੍ਰਦਾਤਾ ਚ ਕृਤਘ੍ਨੋऽਤਿਕृਤਘ੍ਨਕਃ । ਵਿਸ਼੍ਵਾਸਘਾਤੀ ਮਿਤ੍ਰਘ੍ਨੋ ਵਿਪ੍ਰਾਣਾਂ ਧਨਹਾਰਕਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਝੂਠੀ ਗਵਾਹੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਉਪਕਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੈ, ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਅਹੁੰਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਭਰੋਸਾ ਤੋੜਦਾ ਹੈ, ਮਿੱਤਰ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਦੌਲਤ ਚੁਰਾਂਦਾ ਹੈ—
ਸ਼ੂਦ੍ਰਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਾਨ੍ਨਭੋਜੀ ਚ ਸ਼ੂਦ੍ਰਾਣਾਂ ਸ਼ਵਦਾਹਕਃ । ਸ਼ੂਦ੍ਰਾਣਾਂ ਸੂਪਕਾਰਸ਼੍ਚ ਵृषਵਾਹਕਪਾਤਕੀ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸ਼ੂਦਰਾਂ ਦੇ ਸ਼ਰਾਧ ਦਾ ਭੋਜਨ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਸ਼ੂਦਰਾਂ ਦੇ ਮਰੇ ਹੋਏ ਦੀ ਚਿਤਾ ਸਾੜਦਾ ਹੈ, ਸ਼ੂਦਰਾਂ ਲਈ ਪਕਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਬਲਦ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾਣ ਦਾ ਪਾਪ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਧਾਵਕੋ ਦੇਵਲਸ਼੍ਚਾਪਿ ਚੈਤੇऽਤਿਪਾਪਿਨਸ੍ਤਥਾ । ਕੁਮ੍ਭੀਪਾਕਂ ਪ੍ਰਯਾਨ੍ਤਯੇਵ ਵਰ੍षਾਣਾਂ ਚ ਸਹਸ੍ਰਕਮ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਭੱਜ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਦੇਵਲ (ਅਜਨਮ) ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਇਹ ਸਾਰੇ ਵੱਡੇ ਪਾਪੀ ਹਨ ਤੇ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਲਈ ਕੁੰਭੀਪਾਕ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤਤ੍ਰੈਵ ਤਪ੍ਤਤੈਲੇਨ ਸਂਤਪ੍ਤਸ਼੍ਚ ਦਿਵਾਨਿਸ਼ਮ੍ । ਣਕ੍ਸ਼ਿਤੋ ਵ੍ਯਥਿਤਸ਼੍ਚੈਵ ਸਰ੍ਵਾਕਾਰੇਣ ਜਨ੍ਤੁਨਾ
ਉਥੇ, ਦਿਨ ਰਾਤ, ਉਹ ਤਪਦੇ ਤੇਲ ਨਾਲ ਸਾੜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਚੀਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਪੀੜਾ ਸਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਗृਧ੍ਰਃ ਕੋਟਿਸਮਸ੍ਰਾਣਿ ਸ਼ਤਜਨ੍ਮਾਨਿ ਸ਼ੂਕਰਃ । ਸ਼੍ਵਾਪਦਃ ਸ਼ਤਜਨ੍ਮਾਨਿ ਸ਼ੂਦ੍ਰੋ ਰੋਗੀ ਭਵੇਤ੍ਤਤਃ
ਉਹ ਦਸ ਮਿਲੀਅਨ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਗਿੱਧ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਸੋ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਸੂਰ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਸੋ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਫਿਰ ਬੀਮਾਰ ਸ਼ੂਦਰ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮਨ੍ਦਾਗ੍ਨਿਜ੍ਵਰਸਂਯੁਕ੍ਤਃ ਪਞ੍ਚਾਸ਼ਦ੍ਵਰ੍षਕਂ ਤਥਾ । ਸੁਵਰ੍ਣਾਨਾਂ ਸ਼ਤਪਲਂ ਦਤ੍ਤਵਾ ਸ਼ੁਦ੍ਧੋ ਭਵੇਦ੍ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਪੰਜਾਹ ਸਾਲ ਲਈ ਮੰਦ ਅੱਗ ਤੇ ਬੁਖਾਰ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ; ਪਰ ਜਦੋਂ ਉਹ ਸੋ ਪਲੇ ਸੋਨਾ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਚਤੁਰ੍ਵਰ੍ਣੋ ਵਸ੍ਤ੍ਰਹਾਰੀ ਗਵ੍ਯਹਾਰੀ ਚ ਮਾਨਵਃ । ਰੌਪ੍ਯਮੁਕ੍ਤਾਪਹਾਰੀ ਚ ਸ਼ੂਦ੍ਰਦ੍ਰਵ੍ਯਾਪਹਾਰਕਃ
ਚਾਰ ਜਾਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਕਪੜੇ, ਗਾਂ, ਚਾਂਦੀ, ਮੋਤੀ ਜਾਂ ਸ਼ੂਦਰ ਦੀ ਜਾਇਦਾਦ ਚੁਰਾਂਦਾ ਹੈ—
ਵਰ੍षਾਣਾਂ ਚ ਸਹਸ੍ਰਂ ਚ ਬਕਜਾਤਿਰ੍ਭਵੇਦ੍ਧ੍ਰੁਵਮ੍ । ਮੁਤ੍ਰਕੁਣ੍ਡਂ ਚ ਵੈ ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਵਰ੍षਾਣਾਂ ਸ਼ਤਕਂ ਤਥਾ
ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲਾਂ ਲਈ, ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਬਗਲੇ ਦੀ ਜੋਨਿ ਵਿਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਪਿਸ਼ਾਬ ਤੇ ਗੋਬਰ ਖਾ ਕੇ, ਉਹ ਸੋ ਸਾਲ ਉਥੇ ਹੀ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਭਵੇਚ੍ਛੂਦ੍ਰਜਾਤਿਰ੍ਵਰ੍षਾਣਾਂ ਸ਼ਤਕਂ ਵ੍ਰਜ । ਕੁष੍ਠਵ੍ਯਾਧਿਸਮਾਯੁਕ੍ਤੋ ਗਲਿਤਸ਼੍ਚੈਵ ਪਾਤਕੀ
ਫਿਰ ਉਹ ਸੋ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਸ਼ੂਦਰ ਬਣ ਕੇ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਕੋੜ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ ਨਾਲ ਪੀੜਤ, ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਗਲਿਆ ਹੋਇਆ ਤੇ ਪਾਪੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਭਵੇਦ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸ਼੍ਚ ਕੁष੍ਠਾਵਸ਼ੇषਸਂਯੁਤਃ । ਸ੍ਵਰ੍ਣषਟ੍ਪਲਦਾਨੇਨ ਵ੍ਯਾਧਿਤੋ ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਸ਼ੁਚਿਃ
ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਕੋੜ ਦੇ ਅਸਰ ਹਾਲੇ ਵੀ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਛੇ ਪਲੇ ਸੋਨਾ ਦਾਨ ਦੇਣ ਨਾਲ, ਉਹ ਰੋਗੀ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਤੇ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਾਕਾਪਹਾਰਕਸ਼੍ਚੈਵ ਫਲਾਪਹਾਰਕਸ੍ਤਥਾ । ਯਕ੍ਸ਼ਃ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਸਂਭੂਤੋ ਲੀਲਾਦ੍ਰਵ੍ਯਾਪਹਾਰਕਃ
ਜੋ ਕੋਈ ਸਬਜ਼ੀਆਂ ਜਾਂ ਫਲ ਚੋਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਖੇਡ-ਖੇਡ ਵਿਚ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੀ ਚੀਜ਼ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ ਯਕਸ਼ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵਰ੍षਾਣਾਂ ਸ਼ਤਕਂ ਚੈਵ ਚਾषਪਕ੍ਸ਼ੀ ਭਵੇਦ੍ਧ੍ਰੁਵਮ੍ । ਤਤੋ ਭਵੇਤ੍ਕृष੍ਣਵਰ੍ਣਃ ਸ਼ੂਦ੍ਰਸ਼੍ਚ ਭਾਰਤੇ ਭੁਵਿ
ਸੌ ਸਾਲਾਂ ਲਈ, ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਕਾਂ ਦੀ ਜੋਨਿ ਵਿਚ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਭਾਰਤ ਦੀ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਕਾਲੇ ਰੰਗ ਵਾਲਾ ਸ਼ੂਦਰ ਬਣਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਭਵੇਦ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸ਼੍ਚਾਪ੍ਯਧਿਕਾਙ੍ਗੋऽਪਿ ਜਨ੍ਮਨਿ । ਪੁਨਰ੍ਜਨ੍ਮਦ੍ਵਿਜੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਸੁਚ੍ਯਤੇ ਵਿਪ੍ਰਭੋਜਨਾਤ੍
ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿਚ ਕੁਝ ਦੋਸ਼ ਰਹਿ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਦੁਬਾਰਾ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਖਵਾਉਣ ਨਾਲ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪਕ੍ਵਦ੍ਰਵ੍ਯਾਪਹਾਰੀ ਚ ਪਸ਼ੁਯੋਨਿਰ੍ਭਵੇਦ੍ਰਧ੍ਰੁਵਮ੍ । ਯਸ੍ਯਾਣ੍ਡਕੋਸ਼ੋ ਗਨ੍ਧਾਕ੍ਤਃ ਕਸ੍ਤੂਰੀ ਯਸ੍ਯ ਨਾਮ ਚ
ਜੋ ਪੱਕਾ ਖਾਣਾ ਚੋਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਪਸ਼ੂ ਦੀ ਜੋਨਿ ਵਿਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੇ ਅੰਡਕੋਸ਼ਾਂ ਉੱਤੇ ਕਸਤੂਰੀ ਲੱਗੀ ਹੋਈ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਤੇ ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਂ 'ਕਸਤੂਰੀ' ਪੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸਪ੍ਤਜਨ੍ਮਮृਗੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਤਤੋ ਭਵਤਿ ਗਨ੍ਧਕਃ । ਜਨ੍ਮੈਕਂ ਚ ਤਤਃ ਸ਼ੂਦ੍ਰੋ ਗਲਤ੍ਕੁष੍ਠੀ ਚ ਜਨ੍ਮਨਿ
ਸੱਤ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਹਿਰਣ ਬਣ ਕੇ, ਫਿਰ ਉਹ ਕਸਤੂਰੀ ਜਾਨਵਰ ਬਣਦਾ ਹੈ। ਇਕ ਜਨਮ ਲਈ ਉਹ ਸ਼ੂਦਰ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਗਲਦਾ ਕੋੜ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।