ਤਤਃ ਸ੍ਵਕੁਲਜਾਤੋऽਪਿ ਨਿਰ੍ਵ੍ਯਾਧਿਰ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਃਸ਼ੁਚਿਃ । ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਘ੍ਨਸ਼੍ਚ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯੋ ਵਾ ਵਿਨਾ ਰਣਾਤ੍
ਫਿਰ ਆਪਣੇ ਹੀ ਘਰ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਰੋਗ ਰਹਿਤ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਹੜਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਕਸ਼ਤਰੀ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦੇਵੇ ਜਾਂ ਕਸ਼ਤਰੀ ਜੰਗ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਮਰ ਜਾਵੇ,
ਤਪ੍ਤਸ਼ੂਲਂ ਚ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਵਰ੍षਾਣਾਂ ਚ ਸਹਸ੍ਰਕਮ੍ । ਕ੍ਵਥਿਤਂ ਤਪ੍ਤਲੋਹੇਨ ਚਾऽऽਰ੍ਤਨਾਦਂ ਕਰੋਤਿ ਚ
ਉਹ ਤਪਦੇ ਭਾਲੇ ਦੀ ਸਜ਼ਾ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਦੁੱਖ ਸਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਤਪਦੇ ਲੋਹੇ ਵਿੱਚ ਉਬਲ ਕੇ ਚੀਕਾਂ ਮਾਰਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਭਵੇਨ੍ਮਤ੍ਤਗਜੋ ਵਰ੍षਾਣਾਂ ਸ਼ਤਕਂ ਤਥਾ । ਤਤੋ ਰਕ੍ਤਵਿਕਾਰੀ ਚ ਸ਼ੂਦ੍ਰੋ ਵਰ੍षਸ਼ਤਂ ਤਥਾ
ਫਿਰ ਉਹ ਸੌ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਪਾਗਲ ਹਾਥੀ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਲਹੂ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋ ਕੇ, ਸੌ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਸ਼ੂਦਰ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਗਜਦਾਨੇਨ ਮੁਕ੍ਤਸ਼੍ਚ ਵ੍ਯਾਧਿਤਸ਼੍ਚ ਤਤੋ ਦ੍ਵਿਜਃ । ਵੈਸ਼੍ਯਘ੍ਨਸ਼੍ਚਾਪਿ ਵੈਸ਼੍ਯਸ਼੍ਚ ਸ਼ੂਦ੍ਰਘ੍ਨੋ ਵੈਸ਼੍ਯ ਏਵ ਚ
ਹਾਥੀ ਦਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਉਹ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਫਿਰ ਰੋਗੀ ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਵੈਸ਼ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲਾ ਵੈਸ਼ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਸ਼ੂਦਰ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲਾ ਵੀ ਵੈਸ਼ ਹੀ ਬਣਦਾ ਹੈ।
ਵੈਸ਼੍ਯਘ੍ਨਸ਼੍ਚਾਪਿ ਸ਼ੂਦ੍ਰਸ਼੍ਚ ਸਮਂ ਪਾਪਂ ਲਭੇਦ੍ਧ੍ਰੁਵਮ੍ । ਕृਮਿਕੁਣ੍ਡਂ ਚ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਵਰ੍षਾਣਾਂ ਸ਼ਤਕਂ ਤਥਾ
ਵੈਸ਼ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲਾ ਜੇ ਸ਼ੂਦਰ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਵੀ ਬਰਾਬਰ ਦਾ ਪਾਪ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਸੌ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਕੀੜਿਆਂ ਵਾਲੇ ਖੱਡ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕृਮਿਭਿਰ੍ਭਕ੍ਸ਼ਿਤੋ ਦੁਃਸ਼ੀ ਕਿਰਾਤਸ਼੍ਚ ਭਵੇਤ੍ਤਤਃ । ਵਰ੍षਾਣਾਂ ਸ਼ਤਕਂ ਚੈਵ ਕृਮਿਵ੍ਯਾਧਿਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਕੀੜਿਆਂ ਵਲੋਂ ਖਾਧਾ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਦੁੱਖੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਕਿਰਾਤ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਸੌ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਕੀੜਿਆਂ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਮਨ੍ਦਾਗ੍ਨਿਯੁਕ੍ਤਸ਼੍ਚ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋ ਦੈਨ੍ਯਵਾਨ੍ਵ੍ਰਜ । ਪਞ੍ਚਾਸ਼ਦ੍ਵਰ੍षਪਰ੍ਯਨ੍ਤਂ ਦੁਰ੍ਬਲਸ਼੍ਚ ਕृਸ਼ੋਦਰਃ
ਫਿਰ ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਕਮਜ਼ੋਰ ਅੱਗ ਨਾਲ, ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਫਿਰਦਾ ਹੈ। ਪੰਜਾਹ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਉਹ ਨਿਰੀ ਹੱਡੀ ਤੇ ਕਮਜ਼ੋਰ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਮੁਕ੍ਤਿਰ੍ਭਵਤਿ ਯੁਕ੍ਤੇਨ ਤੀਰ੍ਥੇਚਾਸ਼੍ਵਪ੍ਰਦਾਨਤਃ । ਸ਼ੂਦ੍ਰਘ੍ਨੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਸ਼੍ਚੈਵ ਕਾਮਤੋऽਕਾਮਤੋऽਪਿ ਵਾ
ਜਦੋਂ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਤੀਰਥ ਤੇ ਘੋੜਾ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਸ਼ੂਦਰ ਜਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲਾ, ਚਾਹੇ ਚਾਹ ਕੇ ਜਾਂ ਨਾ ਚਾਹ ਕੇ,
ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ ਲਕ੍ਸ਼ਯਾਪ੍ਯੇਨ ਤਦਰ੍ਧੇਨ ਸ਼ੁਚਿਰ੍ਭਵੇਤ੍ । ਚਤੁਰ੍ਵਰ੍ਣਃ ਕੁਕ੍ਕੁਰਘ੍ਨੋ ਹ੍ਯਭਿਸ਼ਪ੍ਤਸ਼੍ਚ ਸ਼ਂਭੁਨਾ
ਸਾਵਿਤਰੀ ਮੰਤਰ ਲੱਖ ਵਾਰੀ ਜਾਪਣ ਨਾਲ ਜਾਂ ਅੱਧੀ ਵਾਰੀ ਜਾਪਣ ਨਾਲ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਚਾਰ ਵਰਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਜਿਹੜਾ ਕੁੱਤਾ ਮਾਰੇ, ਸ਼ੰਭੂ ਵਲੋਂ ਸ਼ਾਪਤ ਹੋ ਕੇ,
ਵਰ੍षਾਣਾਂ ਸ਼ਤਕਂ ਚੈਵ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਰੌਰਵਂ ਨਰਃ । ਤਤੋ ਭਵੇਤ੍ਕੁਕ੍ਕੁਲਸ਼੍ਚ ਵਰ੍षਾਣਾਮਪਿ षੋਡਸ਼
ਉਹ ਸੌ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਰੌਰਵ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਸੋਲ੍ਹਾਂ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਕੁੱਤਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤਃ ਸ਼ੁਦ੍ਧੋ ਭਵੇਦ੍ਵਿਪ੍ਰੋ ਭਕ੍ਸ਼ਿਤਃ ਕੁਕ੍ਕੁਰੇਣੈ ਚ । ਗਙ੍ਗਾਸ੍ਨਾਨੇਨ ਦਾਨੇਨ ਸ੍ਵਰ੍ਣਸ੍ਯਾਪਿ ਭਵੇਚ੍ਛੁਚਿਃ
ਫਿਰ ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਭਾਵੇਂ ਕੁੱਤੇ ਵਲੋਂ ਖਾਧਾ ਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਗੰਗਾ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਤੇ ਸੋਨਾ ਦਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਵੀ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮਾਰ੍ਜਾਰਘ੍ਨਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਵਰ੍ਣੋ ਗਙ੍ਗਾਸ੍ਨਾਨਾਦ੍ਭਵੇਚ੍ਛੁਚਿਃ । ਵਿਪ੍ਰਾਯ ਲਵਣਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ षਟ੍ਪਲਂ ਚ ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਚਾਰ ਵਰਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਜਿਹੜਾ ਬਿੱਲੀ ਮਾਰੇ, ਉਹ ਗੰਗਾ ਇਸ਼ਨਾਨ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਛੇ ਪਲੇ ਲੂਣ ਦਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਉਹ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਹਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਪਾਂਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਵਰ੍ਣੋ ਮਮ ਪਾਦੇਨ ਚਿਹ੍ਨਿਤਾਨ੍ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਚਤੁਰ੍ਥਂ ਚ ਪਾਤਕਂ ਚ ਲਭੇਦ੍ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਚਾਰ ਵਰਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਜਿਹੜਾ ਸੱਪਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰੇ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਪੈਰ ਨਾਲ ਨਿਸ਼ਾਨ ਲਏ ਹੋਏ ਹੋਣ, ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆ ਦੇ ਚੌਥੇ ਹਿੱਸੇ ਜਿਹਾ ਪਾਪ ਤੇ ਵੱਡਾ ਦੋਸ਼ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਅਸਿਪਤ੍ਰਂ ਚ ਨਰਕਂ ਵਰ੍षਾਂਣਾਂ ਸ਼ਤਕਂ ਤਥਾ । ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਯਾਤਨਾਯੁਕ੍ਤੋ ਵਿਚ੍ਛਿਨ੍ਨਸ੍ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣਧਾਰਯਾ
ਉਹ ਸੌ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਅਸੀਪਤ੍ਰ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ ਤੀਖੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਕੱਟਿਆ ਜਾਂਦਾ ਤੇ ਤਕਲੀਫ਼ਾਂ ਸਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਭਵਤਿ ਸਰ੍ਪਸ਼੍ਚ ਡੁਣ੍ਡੁਭੋ ਵਰ੍षਪਞ੍ਚਕਮ੍ । ਨਰੇਣ ਤਾਡਿਤੋ ਦੁਃਖੀ ਮृਤ੍ਯੋਰ੍ਭਵਤਿ ਪੀਡਿਤਃ
ਫਿਰ ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਪੰਜ ਸਾਲ ਲਈ ਸੱਪ ਜਾਂ ਡੌਲ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਜਦੋਂ ਉਸਨੂੰ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਮਾਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਦੁੱਖ ਸਹਿੰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਮੌਤ ਵਲੋਂ ਪੀੜਤ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਭਵੇਨ੍ਨਰਃ ਪਾਪੀ ਜ੍ਵਰਯੁਕ੍ਤੋ ਹਿ ਦੁਰ੍ਬਲਃ । ਵਰ੍षਾਣਾਂ ਪਞ੍ਚਕੇਨੈਵ ਮृਤੋ ਭਵਤਿ ਕਰ੍ਮਣਾ
ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਹ ਪਾਪੀ ਮਨੁੱਖ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਜਿਸਨੂੰ ਬੁਖਾਰ ਲੱਗ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਉਹ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਕਰਕੇ ਉਹ ਪੰਜ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਮਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਸ਼੍ਵਘ੍ਨਸ਼੍ਚ ਗਜਘ੍ਨਸ਼੍ਚ ਚਤੁਰ੍ਵਰ੍ਣਸ਼੍ਚ ਪਾਤਕੀ । ਵਰ੍षਾਣਾਂ ਪਞ੍ਚਕੇਨੈਵ ਮृਤੋ ਭਵਤਿ ਕਰ੍ਮਣਾ
ਜੋ ਘੋੜਾ, ਹਾਥੀ ਜਾਂ ਚਾਰ ਜਾਤਾਂ ਦੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਾਪੀ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਕਰਕੇ ਪੰਜ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਮਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਭਵਤਿ ਹਸ੍ਤੀ ਚ ਘੋਟਕੋ ਵਾ ਵ੍ਰਜੇਸ਼੍ਵਰ । ਯਾਵਦ੍ਵਿਂਸ਼ਤਿਵਰ੍षਾਣਿ ਤਤਃ ਸ਼ੂਦ੍ਰੋ ਭਵੇਦ੍ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਫਿਰ, ਵ੍ਰਜ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਵੀਹ ਸਾਲ ਲਈ ਹਾਥੀ ਜਾਂ ਘੋੜਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਸ਼ੂਦਰ ਬਣਦਾ ਹੈ।
ਅਹਂਕृਤੀ ਵ੍ਯਾਧਿਯੁਕ੍ਤੋ ਰੌਪ੍ਯਦਾਨੇਨ ਮੁਚ੍ਯਤੇ । ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਚ ਸ਼ਤਕਂ ਭੋਜਯਿਤ੍ਵਾ ਸ਼ੁਚਿਰ੍ਭਵੇਤ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਅਹੰਕਾਰੀ ਤੇ ਬੀਮਾਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਚਾਂਦੀ ਦਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਤੇ ਸੌ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਖਵਾਉਣ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕ੍ਸ਼ੁਦ੍ਰਜਨ੍ਤੁਵਧੇਨੈਵ ਕ੍ਸ਼ੁਦ੍ਰਜਨ੍ਤੁਰ੍ਭਵੇਨ੍ਨਰਃ । ਵਰ੍षਾਣਾਂ ਸ਼ਤਕਂ ਚੈਵ ਕ੍ਸ਼ੁਦ੍ਰਵ੍ਯਾਧਿਂ ਤਰੇਤ੍ਤਤਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਛੋਟੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪ ਵੀ ਛੋਟਾ ਜੀਵ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਸੋ ਸਾਲ ਉਹ ਛੋਟੀ ਬੀਮਾਰੀ ਸਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਫਿਰ ਉਹਨਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕृਪਾ ਕਾਰ੍ਯਾ ਸਤਾ ਸ਼ਸ਼੍ਵਤਹਿਂਸ੍ਰੇषੁ ਚ ਜਨ੍ਤੁषੁ । ਹਿਂਸਾਯਾਂ ਨ ਹਿ ਦੋषਸ਼੍ਚ ਹਿਂਸ੍ਰਾਣਾਂ ਚ ਵ੍ਰਜੇਸ਼੍ਵਰ
ਚੰਗੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸਦਾ ਅਹਿੰਸਕ ਜੀਵਾਂ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਵ੍ਰਜ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਜੋ ਹਿੰਸਕ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਜ਼ਾ ਦੇਣ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਦੋਸ਼ ਨਹੀਂ।
ਅਸ਼੍ਵਤ੍ਥਘ੍ਨਸ਼੍ਚਤੁਵਂਰ੍ਣੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਚਤੁਰ੍ਥਕਮ੍ । ਪਾਪਂ ਚ ਲਭਤੇ ਤਾਤ ਚਾਸਿਪਤ੍ਰਂ ਵ੍ਰਜੇਦ੍ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਅਸ਼ਵਥ ਵ੍ਰੱਖ ਨੂੰ ਕੱਟਦਾ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਚਾਰ ਜਾਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆ ਦੇ ਚੌਥੇ ਹਿੱਸੇ ਜਿਤਨਾ ਪਾਪ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਪਿਆਰੇ, ਤੇ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਉਹ ਤਲਵਾਰ-ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲੇ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣੇਨਾਪਿ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰੇਣ ਵਿਚ੍ਛਿਨ੍ਨਸ਼੍ਚ ਦਿਵਾਨਿਸ਼ਮ੍ । ਵਰ੍षਾਣਾਂ ਸ਼ਤਕਂ ਚੈਵ ਭੁਙ੍ਕ੍ਤੇ ਪਰਮਯਾਤਨਾਮ੍
ਉਥੇ, ਦਿਨ ਰਾਤ, ਉਹ ਤਿੱਖੀਆਂ ਤਲਵਾਰਾਂ ਨਾਲ ਕੱਟਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਸੋ ਸਾਲ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਪੀੜਾ ਸਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਭਵਤਿ ਵृਕ੍ਸ਼ਸ਼੍ਚ ਸ਼ਾਲਮਲਿਰਹ੍ਵਰ੍षਲਕ੍ਸ਼ਕਮ੍ । ਤਤੋ ਭਵਤਿ ਸ਼ੂਦ੍ਰਸ਼੍ਚ ਚ੍ਛਿਨ੍ਨਾਙ੍ਗੋ ਵ੍ਯਾਧਿਸਂਯੁਤਃ
ਫਿਰ ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਸੋ ਸਾਲ ਲਈ ਸ਼ਾਲ, ਮਲਯਾ ਜਾਂ ਅਰਜੁਨ ਰੁੱਖ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਹ ਸ਼ੂਦਰ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਜਿਸਦੇ ਅੰਗ ਕੱਟੇ ਹੋਏ ਤੇ ਬੀਮਾਰੀ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਯਾਵਜ੍ਜੀਵਨਪਰ੍ਯਨ੍ਤਂ ਤਤੋ ਵਿਪ੍ਰੋ ਭਵੇਦ੍ਧ੍ਰੁਵਮ੍ । ਵ੍ਰਣਵ੍ਯਾਧਿਸਮਾਯੁਕ੍ਤੋ ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਸ੍ਵਰ੍ਣਦਾਨਤਃ
ਜੀਉਂਦੇ ਰਹਿਣ ਤੱਕ ਉਹ ਐਸਾ ਹੀ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਘਾਵਾਂ ਤੇ ਬੀਮਾਰੀ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਸੋਨੇ ਦਾ ਦਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮਿਥ੍ਯਾਸਾਕ੍ਸ਼੍ਯਪ੍ਰਦਾਤਾ ਚ ਕृਤਘ੍ਨੋऽਤਿਕृਤਘ੍ਨਕਃ । ਵਿਸ਼੍ਵਾਸਘਾਤੀ ਮਿਤ੍ਰਘ੍ਨੋ ਵਿਪ੍ਰਾਣਾਂ ਧਨਹਾਰਕਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਝੂਠੀ ਗਵਾਹੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਉਪਕਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੈ, ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਅਹੁੰਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਭਰੋਸਾ ਤੋੜਦਾ ਹੈ, ਮਿੱਤਰ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਦੌਲਤ ਚੁਰਾਂਦਾ ਹੈ—
ਸ਼ੂਦ੍ਰਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਾਨ੍ਨਭੋਜੀ ਚ ਸ਼ੂਦ੍ਰਾਣਾਂ ਸ਼ਵਦਾਹਕਃ । ਸ਼ੂਦ੍ਰਾਣਾਂ ਸੂਪਕਾਰਸ਼੍ਚ ਵृषਵਾਹਕਪਾਤਕੀ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸ਼ੂਦਰਾਂ ਦੇ ਸ਼ਰਾਧ ਦਾ ਭੋਜਨ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਸ਼ੂਦਰਾਂ ਦੇ ਮਰੇ ਹੋਏ ਦੀ ਚਿਤਾ ਸਾੜਦਾ ਹੈ, ਸ਼ੂਦਰਾਂ ਲਈ ਪਕਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਬਲਦ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾਣ ਦਾ ਪਾਪ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਧਾਵਕੋ ਦੇਵਲਸ਼੍ਚਾਪਿ ਚੈਤੇऽਤਿਪਾਪਿਨਸ੍ਤਥਾ । ਕੁਮ੍ਭੀਪਾਕਂ ਪ੍ਰਯਾਨ੍ਤਯੇਵ ਵਰ੍षਾਣਾਂ ਚ ਸਹਸ੍ਰਕਮ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਭੱਜ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਦੇਵਲ (ਅਜਨਮ) ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਇਹ ਸਾਰੇ ਵੱਡੇ ਪਾਪੀ ਹਨ ਤੇ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਲਈ ਕੁੰਭੀਪਾਕ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤਤ੍ਰੈਵ ਤਪ੍ਤਤੈਲੇਨ ਸਂਤਪ੍ਤਸ਼੍ਚ ਦਿਵਾਨਿਸ਼ਮ੍ । ਣਕ੍ਸ਼ਿਤੋ ਵ੍ਯਥਿਤਸ਼੍ਚੈਵ ਸਰ੍ਵਾਕਾਰੇਣ ਜਨ੍ਤੁਨਾ
ਉਥੇ, ਦਿਨ ਰਾਤ, ਉਹ ਤਪਦੇ ਤੇਲ ਨਾਲ ਸਾੜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਚੀਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਪੀੜਾ ਸਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਗृਧ੍ਰਃ ਕੋਟਿਸਮਸ੍ਰਾਣਿ ਸ਼ਤਜਨ੍ਮਾਨਿ ਸ਼ੂਕਰਃ । ਸ਼੍ਵਾਪਦਃ ਸ਼ਤਜਨ੍ਮਾਨਿ ਸ਼ੂਦ੍ਰੋ ਰੋਗੀ ਭਵੇਤ੍ਤਤਃ
ਉਹ ਦਸ ਮਿਲੀਅਨ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਗਿੱਧ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਸੋ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਸੂਰ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਸੋ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਫਿਰ ਬੀਮਾਰ ਸ਼ੂਦਰ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।