ਯਦ੍ਧਤ੍ਤਮਪਿ ਵਿਪ੍ਰਾਯ ਤਤ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਪੂਰ੍ਣਰੂਪਤਃ । ਬੀਜਰੂਪਂ ਚ ਤਦ੍ਦਾਨਂ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਰੂਪਂ ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃ ੪੫ ਏਕੇਨ ਕਰ੍ਮਣਾ ਤਾਤ ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਮਾਨਵਃ । ਕਰ੍ਮਣਾ ਨ ਹਿ ਮੋਕ੍ਸ਼ਂ ਚ ਤਦੇਵ ਮਮ ਸੇਵਯਾ
ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦਿਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਾਪਸ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਦਾਨ ਬੀਜ ਵਾਂਗ ਹੈ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਖੇਤ ਵਾਂਗ। ਇਕ ਚੰਗਾ ਕੰਮ ਕਰਕੇ ਮਨੁੱਖ ਸਵਰਗ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਕੇਵਲ ਕਰਮ ਨਾਲ ਮੁਕਤੀ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੀ, ਉਹ ਮੇਰੀ ਸੇਵਾ ਨਾਲ ਹੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਚ ਸੁਕृਤੇਨੈਵ ਨਰਕਂ ਦੁष੍ਕृਤੇਨ ਚ । ਵ੍ਯਾਧਿਰ੍ਜਨ੍ਮ ਚ ਯੋਨੌ ਚ ਕੁਤ੍ਸਿਤੇ ਚ ਤਤਃ ਸ਼ੁਚਿਃ
ਚੰਗੇ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ ਸਵਰਗ, ਮੰਦੇ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ ਨਰਕ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਰੋਗ, ਜਨਮ ਅਤੇ ਨੀਚ ਜਾਤੀ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੋਣਾ, ਫਿਰ ਪਵਿੱਤਰ ਜਾਤੀ ਵਿੱਚ ਆਉਣਾ।
ਗੋਘ੍ਨੋ ਯੋ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਚ ਕਾਮਤਸ਼੍ਚੋਪਪਾਤਕੀ । ਦਨ੍ਦਸ਼ੂਕਤ੍ਵਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਗੋਲੋਮਸਮਵਰ੍षਕਮ੍
ਜੋ ਗਾਂ ਜਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਭਾਰੀ ਪਾਪ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਗੋ-ਮਲ ਵਿੱਚ ਕੀੜਾ ਅਤੇ ਲੋਮ ਝੜਦੀ ਗਾਂ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਪੇਣ ਭਕ੍ਸ਼ਿਤਸ੍ਤੇਨ ਚ੍ਵਾਲਯਾ ਗਰਲਸ੍ਯ ਚ । ਤृषਿਤੋ ਵ੍ਯਥਿਤਸ਼੍ਚੈਵ ਨਿਰਾਹਾਰਃ ਕृਸ਼ੋਦਰਃ
ਉਹ ਸੱਪ ਵਲੋਂ ਖਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਕੁੱਤੇ ਦੇ ਜ਼ਹਿਰ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਤੇ ਦਰਦ ਨਾਲ ਤੰਗ, ਭੁੱਖਾ ਤੇ ਪੇਟ ਸੁੱਕਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤਃ ਕੁਣ੍ਡਾਤ੍ਸਮੁਤ੍ਥਾਯ ਗੌਰ੍ਭਵੇਲ੍ਲੋਮਵਰ੍षਕਮ੍ । ਤਤਃ ਕੁष੍ਠੀ ਚ ਚਾਣ੍ਡਾਲੋ ਵਰ੍षਲਕ੍ਸ਼ਂਤਤੋ ਨਰਃ
ਫਿਰ, ਖੱਡ ਤੋਂ ਉੱਠ ਕੇ, ਉਹ ਲੋਮ ਝੜਦੀ ਗਾਂ ਬਣਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ ਕੁਸ਼ਟ ਰੋਗੀ ਤੇ ਚੰਡਾਲ ਲੱਖਾਂ ਸਾਲਾਂ ਲਈ, ਫਿਰ ਮਨੁੱਖ ਬਣਦਾ ਹੈ।
ਤਦਾ ਭਵੇਦ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸ਼੍ਚ ਕੁष੍ਠਯੁਕ੍ਤੋ ਹਿ ਕਰ੍ਮਣਾ । ਭੋਜਯਿਤ੍ਵਾ ਵਿਪ੍ਰਲਕ੍ਸ਼ਂ ਨਿਰ੍ਵ੍ਯਾਧਿਸ਼੍ਚ ਭਵੇਚ੍ਛੁਚਿਃ
ਫਿਰ ਉਹ ਕਰਮ ਦੇ ਕਾਰਨ ਕੁਸ਼ਟ ਰੋਗ ਵਾਲਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਬਣਦਾ ਹੈ; ਲੱਖਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਖਵਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਰੋਗ ਰਹਿਤ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਕਾਮਤਸ੍ਤਦਰ੍ਧਂ ਚ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਸ੍ਯਾਪਿ ਕਾਮਤਃ । ਅਕਾਮਤਸ੍ਤਦਰ੍ਧਂ ਚ ਤਦਰ੍ਧਂ ਚ ਵਿਸ਼ਸ੍ਤਥਾ
ਜੇ ਇੱਛਾ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਕਸ਼ਤਰੀ ਨੂੰ ਅੱਧਾ ਦੰਡ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਵੈਸ਼ ਨੂੰ ਵੀ ਅੱਧਾ ਦੰਡ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਤਦਰ੍ਧ ਸ਼ੂਦ੍ਰਗੋਘ੍ਨਸ਼੍ਚ ਭੁਙ੍ਕ੍ਤੇ ਪਾਪਂ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਪ੍ਰਾਯਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤੇਨ ਸ਼ੁਦ੍ਧਸ਼੍ਚ ਭੁਙ੍ਕ੍ਤੇ ਸ਼ੇषਂ ਚ ਕਰ੍ਮਣਃ
ਸ਼ੂਦਰ ਜੋ ਗਾਂ ਮਾਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਾਪ ਦਾ ਚੌਥਾ ਹਿੱਸਾ ਭੋਗਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ; ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿਤ ਕਰਕੇ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਬਾਕੀ ਕਰਮ ਭੋਗਦਾ ਹੈ।
ਅਨੁਕਲ੍ਪੇ ਚਤੁਰ੍ਥਂ ਚ ਪਾਪਂ ਭੁਙ੍ਕ੍ਤੇ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਚਤੁਰ੍ਗੁਣਂ ਚ ਗੋਘ੍ਨਾਨਾਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਚ ਪਾਤਕਮ੍
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਪਾਪ ਦਾ ਚੌਥਾ ਹਿੱਸਾ ਭੋਗਦਾ ਹੈ, ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ; ਗਾਂ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਮਾਰਨ ਦਾ ਪਾਪ ਚਾਰ ਗੁਣਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਭੁਙ੍ਕ੍ਤੇ ਪਾਪਂ ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਨੋ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਸ਼੍ਚੇਤਰੋऽਪਿ ਵਾ । ਕ੍ਰਮੇਣਾਨੇਨ ਬੋਧ੍ਯਂ ਚ ਕਾਮਤੋऽਕਾਮਤੋऽਪਿ ਵਾ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਹੋਰ ਕੋਈ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਮਾਰਨ ਦਾ ਪਾਪ ਭੋਗਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਸਮਝਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਚਾਹੇ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਬਿਨਾਂ ਇੱਛਾ।
ਪ੍ਰਾਯਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤਂ ਜਨ੍ਮ ਕਰ੍ਮ ਵ੍ਯਾਧਿਰੇਵ ਪ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਗੋਘ੍ਨੋ ਭਵਤਿ ਗੌਸ਼੍ਚਾਪਿ ਯਾਵਦ੍ਵਰ੍ष ਚ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਮ੍
ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿਤ, ਜਨਮ, ਕਰਮ ਅਤੇ ਰੋਗ—ਇਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹਨ; ਗਾਂ ਮਾਰਨ ਵਾਲਾ ਉਤਨੇ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਗਾਂ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਿੰਨਾ ਨਿਰਧਾਰਤ ਹੋਇਆ।
ਚਤੁਰ੍ਗੁਣਂ ਚ ਤੇषਾਂ ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਘ੍ਨੋ ਵਿਟ੍ਕृਮਿਰ੍ਭਵੇਤ੍ । ਤਤੋ ਭਵਤਿ ਮ੍ਲੇਚ੍ਛਸ਼੍ਚ ਤਾਵਦ੍ਵਰ੍षਚਤੁਰ੍ਗੁਣਮ੍
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਮਾਰਨ ਦਾ ਪਾਪ ਚਾਰ ਗੁਣਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਵਿਟ ਵਿੱਚ ਕੀੜਾ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਚਾਰ ਗੁਣਾ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਮਲੇਛ ਬਣਦਾ ਹੈ।
ਤਤਸ਼੍ਚਾਨ੍ਧੋ ਭਵੇਦ੍ਵਿਪ੍ਰਃ ਪੂਰ੍ਵੇषਾਂ ਚ ਚਤੁਰ੍ਗੁਣਮ੍ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਚਤੁਰ੍ਲਕ੍ਸ਼ਂ ਭੋਜਯਿਤ੍ਵਾ ਸ਼ੁਚਿਰ੍ਭਵੇਤ੍
ਫਿਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਪਿਛਲੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਚਾਰ ਗੁਣਾ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਅੰਨ੍ਹਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਚਾਰ ਲੱਖ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਖਵਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਚਕ੍ਸ਼ੁष੍ਮਾਂਸ਼੍ਚ ਯਸ਼ਸ੍ਵੀ ਚ ਭਵੇਤ੍ਸੋऽਪ੍ਯਤਿਪਾਤਕਾਤ੍ । ਸ੍ਤ੍ਰੀਘ੍ਨਚਤੁਰ੍ਣਾਂ ਵਰ੍ਣਾਨਾਂ ਵੇਦੇ ਸੋऽਪ੍ਯਤਿਪਾਤਕੀ
ਉਹ ਫਿਰ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਵਾਲਾ ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਵੱਡਾ ਪਾਪ ਕੀਤਾ ਹੋਵੇ; ਚਾਰ ਵਰਨਾਂ ਵਿੱਚ, ਵੈਦਾਂ ਅਨੁਸਾਰ, ਜੋ ਔਰਤ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਵੱਡਾ ਪਾਪੀ ਹੈ।
ਕਾਲਸੂਤ੍ਰਂ ਚ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਸ੍ਤ੍ਰੀਲੋਮਸਮਵਰ੍षਕਮ੍ । ਭਕ੍ਸ਼ਿਤਃ ਕृਮਿਣਾ ਤਤ੍ਰ ਨਿਰਾਹਾਰੋ ਵ੍ਯਥਾਯੁਤਃ
ਉਹ ਕਾਲ-ਸੂਤਰ ਅਤੇ ਲੋਮ ਝੜਦੀ ਔਰਤ ਦੀ ਹਾਲਤ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਉਥੇ, ਕੀੜਿਆਂ ਵਲੋਂ ਖਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਭੁੱਖਾ ਤੇ ਦਰਦ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਭਵਤਿ ਲੋਕੇ ਚ ਤਾਵਦ੍ਵਰ੍ष ਚ ਪਾਤਕੀ । ਤਤਃ ਪਾਪੀ ਭਵੇਤ੍ਸੋऽਪਿ ਯਕ੍ਸ਼੍ਮਗ੍ਰਸ੍ਤਸ਼੍ਚ ਕਰ੍ਮਣਾ
ਫਿਰ, ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਉਤਨੇ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਪਾਪੀ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ ਕਰਮ ਦੇ ਕਾਰਨ ਪਾਪੀ ਤੇ ਯਕਸ਼ਮਾ ਰੋਗ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵਰ੍षਾਣਾਂ ਸ਼ਤਕਂ ਚੈਵ ਵਿਪ੍ਰਲਕ੍ਸ਼ਂ ਚ ਭੋਜਯੇਤ੍ । ਤਤਃ ਸ਼ੁਦ੍ਧੋ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸ਼੍ਚ ਵਿਦ੍ਵਾਂਸ੍ਤਪਸਿ ਸਂਯਤਃ
ਉਹ ਸੌ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਭੋਜਨ ਕਰਾਵੇ, ਤੇ ਵਿਪ੍ਰਲਕਸ਼ ਨੂੰ ਵੀ ਖੁਆਵੇ। ਫਿਰ ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਪਵਿੱਤਰ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਤੇ ਤਪ ਵਿੱਚ ਸਥਿਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕਿਂਚਿਦ੍ਭੁਙਕ੍ਤੇ ਪਾਪਸ਼ੇषਂ ਸ੍ਵਰ੍ਣਦਾਨਾਚ੍ਛੁਚਿਰ੍ਭਵੇਤ੍ । ਗਰ੍ਭਘ੍ਨਸ਼੍ਚ ਮਹਾਪਾਪੀ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਸ਼ੁਨੀਮੁਖਮ੍
ਜੇ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਖਾਂਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਪਾਪ ਦੀ ਥੋੜ੍ਹੀ ਬਾਕੀ ਰਹਿ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਸੋਨਾ ਦਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਹੜਾ ਗਰਭ ਦਾ ਹੱਤਿਆਰਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੱਡਾ ਪਾਪੀ ਹੋ ਕੇ ਕੁੱਤੇ ਦਾ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਵਰ੍षਾਣਾਂ ਸਤਕਂ ਚੈਵ ਘੋਟਕਸ਼੍ਚ ਭਵੇਦ੍ਧ੍ਰੁਵਮ੍ । ਵਰ੍षਾਣਾਂ ਸ਼ਤਕਂ ਚੈਵ ਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰੇਣ ਪੀਡੀਤਃ
ਉਹ ਸੌ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਘੋੜਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਸੌ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਸੁਖਮ ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ ਤਕਲੀਫ਼ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤਃ ਪਾਪੀ ਭਵੇਦ੍ਵੈਸ਼੍ਯੋ ਦ੍ਰਵ੍ਯਯੁਕ੍ਤੋ ਹਿ ਕਮਂਣਾ । ਪਞ੍ਚਾਸ਼ਦ੍ਵਰ੍षਪਰ੍ਯਨ੍ਤਂ ਸ੍ਵਰ੍ਣਦਾਨਾਦ੍ਭਵੇਚ੍ਛੁਚਿਃ
ਫਿਰ ਪਾਪੀ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਵੈਸ਼ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਹਦੇ ਕੋਲ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋਏ ਧਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਜੇ ਪੰਜਾਹ ਸਾਲ ਤੱਕ ਸੋਨਾ ਦਾਨ ਕਰੇ ਤਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤਃ ਸ੍ਵਕੁਲਜਾਤੋऽਪਿ ਨਿਰ੍ਵ੍ਯਾਧਿਰ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਃਸ਼ੁਚਿਃ । ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਘ੍ਨਸ਼੍ਚ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯੋ ਵਾ ਵਿਨਾ ਰਣਾਤ੍
ਫਿਰ ਆਪਣੇ ਹੀ ਘਰ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਰੋਗ ਰਹਿਤ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਹੜਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਕਸ਼ਤਰੀ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦੇਵੇ ਜਾਂ ਕਸ਼ਤਰੀ ਜੰਗ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਮਰ ਜਾਵੇ,
ਤਪ੍ਤਸ਼ੂਲਂ ਚ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਵਰ੍षਾਣਾਂ ਚ ਸਹਸ੍ਰਕਮ੍ । ਕ੍ਵਥਿਤਂ ਤਪ੍ਤਲੋਹੇਨ ਚਾऽऽਰ੍ਤਨਾਦਂ ਕਰੋਤਿ ਚ
ਉਹ ਤਪਦੇ ਭਾਲੇ ਦੀ ਸਜ਼ਾ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਦੁੱਖ ਸਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਤਪਦੇ ਲੋਹੇ ਵਿੱਚ ਉਬਲ ਕੇ ਚੀਕਾਂ ਮਾਰਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਭਵੇਨ੍ਮਤ੍ਤਗਜੋ ਵਰ੍षਾਣਾਂ ਸ਼ਤਕਂ ਤਥਾ । ਤਤੋ ਰਕ੍ਤਵਿਕਾਰੀ ਚ ਸ਼ੂਦ੍ਰੋ ਵਰ੍षਸ਼ਤਂ ਤਥਾ
ਫਿਰ ਉਹ ਸੌ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਪਾਗਲ ਹਾਥੀ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਲਹੂ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋ ਕੇ, ਸੌ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਸ਼ੂਦਰ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਗਜਦਾਨੇਨ ਮੁਕ੍ਤਸ਼੍ਚ ਵ੍ਯਾਧਿਤਸ਼੍ਚ ਤਤੋ ਦ੍ਵਿਜਃ । ਵੈਸ਼੍ਯਘ੍ਨਸ਼੍ਚਾਪਿ ਵੈਸ਼੍ਯਸ਼੍ਚ ਸ਼ੂਦ੍ਰਘ੍ਨੋ ਵੈਸ਼੍ਯ ਏਵ ਚ
ਹਾਥੀ ਦਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਉਹ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਫਿਰ ਰੋਗੀ ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਵੈਸ਼ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲਾ ਵੈਸ਼ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਸ਼ੂਦਰ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲਾ ਵੀ ਵੈਸ਼ ਹੀ ਬਣਦਾ ਹੈ।
ਵੈਸ਼੍ਯਘ੍ਨਸ਼੍ਚਾਪਿ ਸ਼ੂਦ੍ਰਸ਼੍ਚ ਸਮਂ ਪਾਪਂ ਲਭੇਦ੍ਧ੍ਰੁਵਮ੍ । ਕृਮਿਕੁਣ੍ਡਂ ਚ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਵਰ੍षਾਣਾਂ ਸ਼ਤਕਂ ਤਥਾ
ਵੈਸ਼ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲਾ ਜੇ ਸ਼ੂਦਰ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਵੀ ਬਰਾਬਰ ਦਾ ਪਾਪ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਸੌ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਕੀੜਿਆਂ ਵਾਲੇ ਖੱਡ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕृਮਿਭਿਰ੍ਭਕ੍ਸ਼ਿਤੋ ਦੁਃਸ਼ੀ ਕਿਰਾਤਸ਼੍ਚ ਭਵੇਤ੍ਤਤਃ । ਵਰ੍षਾਣਾਂ ਸ਼ਤਕਂ ਚੈਵ ਕृਮਿਵ੍ਯਾਧਿਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਕੀੜਿਆਂ ਵਲੋਂ ਖਾਧਾ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਦੁੱਖੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਕਿਰਾਤ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਸੌ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਕੀੜਿਆਂ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਮਨ੍ਦਾਗ੍ਨਿਯੁਕ੍ਤਸ਼੍ਚ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋ ਦੈਨ੍ਯਵਾਨ੍ਵ੍ਰਜ । ਪਞ੍ਚਾਸ਼ਦ੍ਵਰ੍षਪਰ੍ਯਨ੍ਤਂ ਦੁਰ੍ਬਲਸ਼੍ਚ ਕृਸ਼ੋਦਰਃ
ਫਿਰ ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਕਮਜ਼ੋਰ ਅੱਗ ਨਾਲ, ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਫਿਰਦਾ ਹੈ। ਪੰਜਾਹ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਉਹ ਨਿਰੀ ਹੱਡੀ ਤੇ ਕਮਜ਼ੋਰ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਮੁਕ੍ਤਿਰ੍ਭਵਤਿ ਯੁਕ੍ਤੇਨ ਤੀਰ੍ਥੇਚਾਸ਼੍ਵਪ੍ਰਦਾਨਤਃ । ਸ਼ੂਦ੍ਰਘ੍ਨੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਸ਼੍ਚੈਵ ਕਾਮਤੋऽਕਾਮਤੋऽਪਿ ਵਾ
ਜਦੋਂ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਤੀਰਥ ਤੇ ਘੋੜਾ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਸ਼ੂਦਰ ਜਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲਾ, ਚਾਹੇ ਚਾਹ ਕੇ ਜਾਂ ਨਾ ਚਾਹ ਕੇ,
ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ ਲਕ੍ਸ਼ਯਾਪ੍ਯੇਨ ਤਦਰ੍ਧੇਨ ਸ਼ੁਚਿਰ੍ਭਵੇਤ੍ । ਚਤੁਰ੍ਵਰ੍ਣਃ ਕੁਕ੍ਕੁਰਘ੍ਨੋ ਹ੍ਯਭਿਸ਼ਪ੍ਤਸ਼੍ਚ ਸ਼ਂਭੁਨਾ
ਸਾਵਿਤਰੀ ਮੰਤਰ ਲੱਖ ਵਾਰੀ ਜਾਪਣ ਨਾਲ ਜਾਂ ਅੱਧੀ ਵਾਰੀ ਜਾਪਣ ਨਾਲ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਚਾਰ ਵਰਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਜਿਹੜਾ ਕੁੱਤਾ ਮਾਰੇ, ਸ਼ੰਭੂ ਵਲੋਂ ਸ਼ਾਪਤ ਹੋ ਕੇ,
ਵਰ੍षਾਣਾਂ ਸ਼ਤਕਂ ਚੈਵ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਰੌਰਵਂ ਨਰਃ । ਤਤੋ ਭਵੇਤ੍ਕੁਕ੍ਕੁਲਸ਼੍ਚ ਵਰ੍षਾਣਾਮਪਿ षੋਡਸ਼
ਉਹ ਸੌ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਰੌਰਵ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਸੋਲ੍ਹਾਂ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਕੁੱਤਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।