ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਾਨਾਂ ਵ੨ष੍ਣਵਾਨਾਮਭਕ੍ਸ਼੍ਯਂ ਮਤ੍ਸ੍ਯਮੇਵ ਚ । ਇਤਰੇषਾਮਭਕ੍ਸ਼੍ਯਂ ਚ ਪਞ੍ਚਪਰ੍ਵਸੁ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਮ੍
ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਤੇ ਵੈਸ਼ਨਵਾਂ ਲਈ ਮੱਛੀ ਖਾਣਾ ਮਨਾਹੀ ਹੈ। ਹੋਰ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਪੰਜ ਜੋੜ ਵਾਲੇ ਜੰਤੂ ਖਾਣਾ ਪੱਕਾ ਰੋਕਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਪਿਤृਦੇਵਾਵਸ਼ੇषੇ ਚ ਭਕ੍ਸ਼੍ਯਂ ਮਾਂਸਂ ਨ ਦੂਥਿਤਮ੍ । ਪਞ੍ਚਪਰ੍ਵਸੁ ਤ੍ਯਾਜ੍ਯਂ ਚ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਮਨੁਰਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਪਿਤਰਾਂ ਜਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਭੇਟ ਸਮੇਂ, ਜੇ ਮਾਸਾ ਬਾਸੀ ਨਾ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਖਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਪੰਜ ਜੋੜ ਵਾਲੇ ਜੰਤੂ ਛੱਡਣੇ ਹੀ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ, ਇਹ ਮਨੂੰ ਨੇ ਕਿਹਾ।
ਅਸਂਸ੍ਕृਤਂ ਚ ਲਵਣਂ ਤੈਲਂ ਚਾਭਕ੍ਸ਼੍ਯਮੇਵ ਚ । ਭਕ੍ਸ਼੍ਯਂ ਪਵਿਤ੍ਰਂ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਵ੍ਯਞ੍ਜਨਂ ਵਹ੍ਨਿਸਂਸ੍ਕृਤਮ੍
ਕੱਚਾ ਲੂਣ ਤੇ ਤੇਲ ਵੀ ਖਾਣ ਯੋਗ ਨਹੀਂ। ਸਾਰੇ ਲਈ ਉਹੀ ਭੋਜਨ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ ਜੋ ਮਸਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਤੇ ਅੱਗ 'ਚ ਪਕਾਇਆ ਗਿਆ ਹੋਵੇ।
ਏਕਹਸ੍ਤੇ ਘृਤਂ ਤੋਯਮਭਕ੍ਸ਼੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਮਂਮਤਮ੍ । ਆਵਿਲਂ ਕृਮਿਯੁਕ੍ਤਂ ਚ ਪਰਿਸ਼ੁਦ੍ਧਂ ਚ ਨਿਰ੍ਮਲਮ੍
ਘਿਉ ਜਾਂ ਪਾਣੀ ਜੇ ਇਕ ਹੱਥ ਨਾਲ ਲਿਆ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਸਭ ਲਈ ਖਾਣ ਯੋਗ ਨਹੀਂ। ਜੇ ਪਾਣੀ ਜਾਂ ਹੋਰ ਚੀਜ਼ ਗੰਦਲੀ, ਧੁੰਦਲੀ ਜਾਂ ਕੀੜਿਆਂ ਵਾਲੀ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾਫ਼ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਭਕ੍ਸ਼੍ਯਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਾਨਾਂ ਚ ਵੈष੍ਣਵਾਨਾਂ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ । ਅਨਿਵੇਦ੍ਯਂ ਹਰੇਰੇਵ ਯਤੀਨਾਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰਿਣਾਮ੍
ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ, ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਵੈਸ਼ਨਵਾਂ ਲਈ ਕੁਝ ਚੀਜ਼ਾਂ ਮਨਾਹੀ ਹਨ। ਜੁਗਤੀਆਂ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ ਲਈ ਜੋ ਹਰਿ ਨੂੰ ਭੇਟ ਨਾ ਹੋਈ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਨਹੀਂ ਖਾਣਾ।
ਪਿਪੀਲਿਕਾਮਿਸ਼੍ਰਿਤਂ ਚ ਮਧੁ ਗਵ੍ਯਂ ਗੁਡਂ ਤਥਾ । ਯਤ੍ਕਿਂਚਿਦ੍ਵਸ੍ਤੁ ਵਾ ਤਾਤ ਨ ਭਕ੍ਸ਼੍ਯਂ ਚ ਸ਼੍ਰੁਤੌ ਸ਼੍ਰੁਤਮ੍
ਜਿਹੜਾ ਸ਼ਹਦ ਚੀਟੀਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ ਹੋਵੇ, ਗਾਂ ਦਾ ਦੁੱਧ ਜਾਂ ਗੁੜ ਜਾਂ ਹੋਰ ਕੋਈ ਵੀ ਐਸੀ ਚੀਜ਼, ਪੁੱਤਰ, ਧਰਮ ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਖਾਣੀ ਨਹੀਂ।
ਪਕ੍ਸ਼ਿਭਕ੍ਸ਼੍ਯਂ ਕੀਟਭਕ੍ਸ਼੍ਯਂ ਸ਼ृਦ੍ਧਂ ਪਕ੍ਵਫਲਂ ਤਥਾ । ਕਾਕਭਕ੍ਸ਼੍ਯਮਭਕ੍ਸ਼੍ਯਂ ਚ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਦ੍ਰਵ੍ਯਮੇਵ ਚ
ਜਿਹੜਾ ਫਲ ਪੰਛੀਆਂ ਜਾਂ ਕੀੜਿਆਂ ਨੇ ਖਾਧਾ ਹੋਵੇ, ਪੱਕਿਆ ਜਾਂ ਪੱਕਿਆ ਫਲ, ਜਾਂ ਕਾਂ ਨੇ ਖਾਧਾ ਹੋਵੇ, ਇਹ ਸਾਰੇ ਲਈ ਖਾਣ ਯੋਗ ਨਹੀਂ।
ਘृਤਪਕ੍ਵਂ ਤੈਲਪਕ੍ਵਂ ਮਿष੍ਟਾਨ੍ਨਂ ਸ਼ੂਦ੍ਰਸਂਸ੍ਕृਤਮ੍ । ਅਭਕ੍ਸ਼੍ਯਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਚ ਸ਼ੂਦ੍ਰਭਕ੍ਸ਼੍ਯਂ ਚ ਪੀਠਕਮ੍
ਘਿਉ ਜਾਂ ਤੇਲ ਵਿੱਚ ਪੱਕੀਆਂ ਮਿਠਾਈਆਂ, ਜਾਂ ਜਿਹੜਾ ਭੋਜਨ ਸ਼ੂਦਰਾਂ ਨੇ ਬਣਾਇਆ ਹੋਵੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਲਈ ਮਨਾਹੀ ਹੈ। ਸ਼ੂਦਰਾਂ ਦਾ ਭੋਜਨ, ਜਿਸਨੂੰ ਪੀਠਕ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਨਹੀਂ ਖਾਣਾ।
ਸਰ੍ਵੇषਾਮਸ਼ੁਚੀਨਾਂ ਚ ਜਲਮਨ੍ਨਂ ਪਰਿਤ੍ਯਜੇਤ੍ । ਆਸ਼ੌਚਾਨ੍ਤਾਤ੍ਪਰਦਿਨੇ ਸ਼ੁਦ੍ਧਮੇਵ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਜਿਹੜਾ ਪਾਣੀ ਜਾਂ ਭੋਜਨ ਅਸ਼ੁੱਧ ਲੋਕਾਂ ਕੋਲੋਂ ਮਿਲੇ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਅਸ਼ੁੱਧਤਾ ਦੇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸਾਫ਼ ਸੁਥਰਾ ਭੋਜਨ ਹੀ ਖਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਵਿਪਾਕਂ ਕਰ੍ਮਣਾਮੇਵ ਦੁष੍ਕਰਂ ਸ਼੍ਰੁਤਿਸਂਮਤਮ੍ । ਭਕ੍ਸ਼੍ਯਾਭਕ੍ਸ਼੍ਯਂ ਚ ਕਥਿਤਂ ਯਥਾਜ੍ਞਾਨਂ ਵ੍ਰਚੇਸ਼੍ਵਰ
ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਫਲ ਬਹੁਤ ਔਖੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਇਹ ਧਰਮ ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਕੀ ਖਾਣਾ ਤੇ ਕੀ ਨਾ ਖਾਣਾ, ਇਹ ਗਿਆਨ ਅਨੁਸਾਰ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਹੇ ਵਰਤਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ।
ਕ੍ਰਮਾਚ੍ਚਤੁਰ੍षੁ ਵੇਦੇषੁ ਚੌਕ੍ਤਂ ਮਤਚਤੁष੍ਟਯਮ੍ । ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਸਾਰਭੂਤਂ ਚ ਕਥਯਾਮਿ ਪਿਤਃ ਸ਼ृਣੁ
ਚਾਰ ਵੈਦਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਮਤ ਹਨ। ਮੈਂ ਹੁਣ ਸਭ ਲਈ ਜੋ ਸਾਰ ਹੈ, ਉਹ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਪਿਤਾ ਜੀ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ।
ਨਾਭੁਕ੍ਤਂ ਕ੍ਸ਼ੀਯਤੇ ਕਰ੍ਮ ਕਲ੍ਪਕੋਟਿਸ਼ਤੈਰਪਿ । ਅਵਸ਼੍ਯਮੇਵ ਭੋਕ੍ਤਵ੍ਯਂ ਕृਤਂ ਕਰ੍ਮ ਸ਼ੁਭਾਸ਼ੁਭਮ੍
ਜੋ ਕਰਮ ਅਜੇ ਭੋਗਿਆ ਨਹੀਂ ਗਿਆ, ਉਹ ਲੱਖਾਂ ਕਲਪਾਂ ਤੱਕ ਵੀ ਖਤਮ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਚੰਗਾ ਜਾਂ ਮਾੜਾ, ਜੋ ਵੀ ਕਰਮ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਉਹ ਜ਼ਰੂਰ ਭੋਗਣਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ।
ਤੀਰ੍ਥਾਨਾਂ ਚ ਸੁਰਾਣਾਂ ਚ ਸਹਾਯੇਨ ਨृਣਾਮਪਿ । ਕਿਂਚਿਦ੍ਭਵਤਿ ਸਾਹਾਯ੍ਯਂ ਕਾਯਵ੍ਯੂਹੇਨ ਸਰ੍ਵਤਃ
ਤੀਰਥ, ਦੇਵਤੇ ਜਾਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਲਈ, ਸਰੀਰ ਦੀ ਬਣਾਵਟ ਰਾਹੀਂ ਕੁਝ ਨਾ ਕੁਝ ਸਹਾਇਤਾ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਯਸ਼੍ਚਿਤਾਨਿ ਚੀਰ੍ਣਾਨਿ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਮਮਤ੍ਪਰਾਙਮੁਖਮ੍ । ਨ ਨਿष੍ਪੁਨਨ੍ਤਿ ਹੇ ਤਾਤ ਸੁਰਾਕੁਮ੍ਭਮਿਵਾऽऽਪਗਾਃ
ਜੇ ਮਨ ਮੇਰੇ ਵੱਲੋਂ ਹਟਿਆ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਕਰਨ ਨਾਲ ਵੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ, ਪੁੱਤਰ। ਜਿਵੇਂ ਦਰਿਆ ਸ਼ਰਾਬ ਦੇ ਘੜੇ ਨੂੰ ਸਾਫ਼ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ।
ਪ੍ਰਾਯਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤੇਨ ਪੁਣ੍ਯੇਨ ਨ ਹਿ ਸ਼ੁਧ੍ਯਨ੍ਤਿ ਮਾਨਵਾ । ਸਰ੍ਵਾਰਮ੍ਭੇਣ ਵੈਸ਼੍ਯੇਨ੍ਦ੍ਰ ਦਾਨੇਨ ਯੋਗਤੋऽਪਿ ਵਾ
ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਜਾਂ ਪੁੰਨ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਪਵਿੱਤਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ। ਕੋਈ ਵੀ ਉਪਰਾਲਾ, ਦਾਨ ਜਾਂ ਯੋਗ ਕਰਕੇ ਵੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੀ, ਹੇ ਵਪਾਰੀਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ।
ਸ਼ੁਭਾਸ਼ੁਭਂ ਚ ਯਤ੍ਕਰ੍ਮ ਵਿਨਾ ਭੋਗਾਨ੍ਨ ਚ ਕ੍ਸ਼ਯਃ । ਭੋਗੇਨ ਸ਼ੁਦ੍ਧਿਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਤਤੋ ਮੁਕ੍ਤਿਰ੍ਭਵੇਨ੍ਨृਣਾਮ੍
ਚੰਗਾ ਜਾਂ ਮਾੜਾ ਕਰਮ ਭੋਗਣ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਘਟਦਾ ਨਹੀਂ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਭੋਗ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਫਿਰ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਨ ਨष੍ਟਂ ਦੁष੍ਕृਤਂ ਕਰ੍ਮ ਸੁਕृਤੇਨ ਚ ਕਰ੍ਮਣਾ । ਨ ਨष੍ਟਂ ਸੁਕृਤਂ ਕਰ੍ਮ ਕृਤੇਨ ਦੁष੍ਕृਤੇਨ ਚ
ਮਾੜਾ ਕਰਮ ਚੰਗੇ ਕਰਮ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਮਿਟਦਾ, ਤੇ ਚੰਗਾ ਕਰਮ ਮਾੜੇ ਕਰਮ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਮਿਟਦਾ।
ਯਜ੍ਞੇਨ ਤਪਸਾ ਵਾऽਪਿ ਵ੍ਰਤੇਨਾਨਸ਼ਨੇਨ ਚ । ਤੀਰ੍ਥਸ੍ਨਾਨੇਨ ਦਾਨੇਨ ਜਪੇਨ ਨਿਯਮੇਨ ਚ
ਯਜਨ, ਤਪ, ਵਰਤ, ਉਪਵਾਸ, ਤੀਰਥ ਇਸ਼ਨਾਨ, ਦਾਨ, ਜਪ ਜਾਂ ਨਿਯਮ ਨਾਲ ਵੀ,
ਭੁਵਃ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇਨੈਵ ਪੁਰਾਣਸ਼੍ਰਵਣੇਨ ਚ । ਉਪਦੇਣੇਨ ਪੁਣ੍ਯੇਨ ਪੂਜਯਾ ਗੁਰੁਦੇਵਯੋਃ
ਧਰਤੀ ਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਨ, ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਸੁਣਨ, ਚੰਗੀ ਸਿੱਖਿਆ ਲੈਣ ਅਤੇ ਗੁਰੂ ਤੇ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਸ੍ਵਧਰ੍ਮਾਚਰਣੇਨੈਵਾਤਿਥੀਨਾਂ ਪੂਜਨੇਨ ਚ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾਂ ਪੂਜਨੇਨੈਵ ਭੋਜਨੇਨ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਆਪਣੇ ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਜੀਵਨ ਜਿਉਣ, ਮਹਿਮਾਨਾਂ ਦੀ ਆਦਰ ਸਤਕਾਰ ਕਰਨ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਅਤੇ ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਭੋਜਨ ਦਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਯਦ੍ਧਤ੍ਤਮਪਿ ਵਿਪ੍ਰਾਯ ਤਤ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਪੂਰ੍ਣਰੂਪਤਃ । ਬੀਜਰੂਪਂ ਚ ਤਦ੍ਦਾਨਂ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਰੂਪਂ ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃ ੪੫ ਏਕੇਨ ਕਰ੍ਮਣਾ ਤਾਤ ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਮਾਨਵਃ । ਕਰ੍ਮਣਾ ਨ ਹਿ ਮੋਕ੍ਸ਼ਂ ਚ ਤਦੇਵ ਮਮ ਸੇਵਯਾ
ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦਿਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਾਪਸ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਦਾਨ ਬੀਜ ਵਾਂਗ ਹੈ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਖੇਤ ਵਾਂਗ। ਇਕ ਚੰਗਾ ਕੰਮ ਕਰਕੇ ਮਨੁੱਖ ਸਵਰਗ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਕੇਵਲ ਕਰਮ ਨਾਲ ਮੁਕਤੀ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੀ, ਉਹ ਮੇਰੀ ਸੇਵਾ ਨਾਲ ਹੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਚ ਸੁਕृਤੇਨੈਵ ਨਰਕਂ ਦੁष੍ਕृਤੇਨ ਚ । ਵ੍ਯਾਧਿਰ੍ਜਨ੍ਮ ਚ ਯੋਨੌ ਚ ਕੁਤ੍ਸਿਤੇ ਚ ਤਤਃ ਸ਼ੁਚਿਃ
ਚੰਗੇ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ ਸਵਰਗ, ਮੰਦੇ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ ਨਰਕ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਰੋਗ, ਜਨਮ ਅਤੇ ਨੀਚ ਜਾਤੀ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੋਣਾ, ਫਿਰ ਪਵਿੱਤਰ ਜਾਤੀ ਵਿੱਚ ਆਉਣਾ।
ਗੋਘ੍ਨੋ ਯੋ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਚ ਕਾਮਤਸ਼੍ਚੋਪਪਾਤਕੀ । ਦਨ੍ਦਸ਼ੂਕਤ੍ਵਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਗੋਲੋਮਸਮਵਰ੍षਕਮ੍
ਜੋ ਗਾਂ ਜਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਭਾਰੀ ਪਾਪ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਗੋ-ਮਲ ਵਿੱਚ ਕੀੜਾ ਅਤੇ ਲੋਮ ਝੜਦੀ ਗਾਂ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਪੇਣ ਭਕ੍ਸ਼ਿਤਸ੍ਤੇਨ ਚ੍ਵਾਲਯਾ ਗਰਲਸ੍ਯ ਚ । ਤृषਿਤੋ ਵ੍ਯਥਿਤਸ਼੍ਚੈਵ ਨਿਰਾਹਾਰਃ ਕृਸ਼ੋਦਰਃ
ਉਹ ਸੱਪ ਵਲੋਂ ਖਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਕੁੱਤੇ ਦੇ ਜ਼ਹਿਰ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਤੇ ਦਰਦ ਨਾਲ ਤੰਗ, ਭੁੱਖਾ ਤੇ ਪੇਟ ਸੁੱਕਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤਃ ਕੁਣ੍ਡਾਤ੍ਸਮੁਤ੍ਥਾਯ ਗੌਰ੍ਭਵੇਲ੍ਲੋਮਵਰ੍षਕਮ੍ । ਤਤਃ ਕੁष੍ਠੀ ਚ ਚਾਣ੍ਡਾਲੋ ਵਰ੍षਲਕ੍ਸ਼ਂਤਤੋ ਨਰਃ
ਫਿਰ, ਖੱਡ ਤੋਂ ਉੱਠ ਕੇ, ਉਹ ਲੋਮ ਝੜਦੀ ਗਾਂ ਬਣਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ ਕੁਸ਼ਟ ਰੋਗੀ ਤੇ ਚੰਡਾਲ ਲੱਖਾਂ ਸਾਲਾਂ ਲਈ, ਫਿਰ ਮਨੁੱਖ ਬਣਦਾ ਹੈ।
ਤਦਾ ਭਵੇਦ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸ਼੍ਚ ਕੁष੍ਠਯੁਕ੍ਤੋ ਹਿ ਕਰ੍ਮਣਾ । ਭੋਜਯਿਤ੍ਵਾ ਵਿਪ੍ਰਲਕ੍ਸ਼ਂ ਨਿਰ੍ਵ੍ਯਾਧਿਸ਼੍ਚ ਭਵੇਚ੍ਛੁਚਿਃ
ਫਿਰ ਉਹ ਕਰਮ ਦੇ ਕਾਰਨ ਕੁਸ਼ਟ ਰੋਗ ਵਾਲਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਬਣਦਾ ਹੈ; ਲੱਖਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਖਵਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਰੋਗ ਰਹਿਤ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਕਾਮਤਸ੍ਤਦਰ੍ਧਂ ਚ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਸ੍ਯਾਪਿ ਕਾਮਤਃ । ਅਕਾਮਤਸ੍ਤਦਰ੍ਧਂ ਚ ਤਦਰ੍ਧਂ ਚ ਵਿਸ਼ਸ੍ਤਥਾ
ਜੇ ਇੱਛਾ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਕਸ਼ਤਰੀ ਨੂੰ ਅੱਧਾ ਦੰਡ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਵੈਸ਼ ਨੂੰ ਵੀ ਅੱਧਾ ਦੰਡ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਤਦਰ੍ਧ ਸ਼ੂਦ੍ਰਗੋਘ੍ਨਸ਼੍ਚ ਭੁਙ੍ਕ੍ਤੇ ਪਾਪਂ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਪ੍ਰਾਯਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤੇਨ ਸ਼ੁਦ੍ਧਸ਼੍ਚ ਭੁਙ੍ਕ੍ਤੇ ਸ਼ੇषਂ ਚ ਕਰ੍ਮਣਃ
ਸ਼ੂਦਰ ਜੋ ਗਾਂ ਮਾਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਾਪ ਦਾ ਚੌਥਾ ਹਿੱਸਾ ਭੋਗਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ; ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿਤ ਕਰਕੇ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਬਾਕੀ ਕਰਮ ਭੋਗਦਾ ਹੈ।
ਅਨੁਕਲ੍ਪੇ ਚਤੁਰ੍ਥਂ ਚ ਪਾਪਂ ਭੁਙ੍ਕ੍ਤੇ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਚਤੁਰ੍ਗੁਣਂ ਚ ਗੋਘ੍ਨਾਨਾਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਚ ਪਾਤਕਮ੍
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਪਾਪ ਦਾ ਚੌਥਾ ਹਿੱਸਾ ਭੋਗਦਾ ਹੈ, ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ; ਗਾਂ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਮਾਰਨ ਦਾ ਪਾਪ ਚਾਰ ਗੁਣਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਭੁਙ੍ਕ੍ਤੇ ਪਾਪਂ ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਨੋ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਸ਼੍ਚੇਤਰੋऽਪਿ ਵਾ । ਕ੍ਰਮੇਣਾਨੇਨ ਬੋਧ੍ਯਂ ਚ ਕਾਮਤੋऽਕਾਮਤੋऽਪਿ ਵਾ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਹੋਰ ਕੋਈ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਮਾਰਨ ਦਾ ਪਾਪ ਭੋਗਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਸਮਝਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਚਾਹੇ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਬਿਨਾਂ ਇੱਛਾ।