ਮਰ੍ਜਾਰਾਣਾਂ ਸृਗਾਲਾਨਾਂ ਕੁਕ੍ਕੁਟਾਨਾਂ ਵ੍ਰਜੇਸ਼੍ਵਰ । ਵ੍ਯਾਘ੍ਰਾਣਾਮਪਿ ਸਿਂਹਾਨਾਂ ਤ੍ਯਾਜ੍ਯਂ ਮਾਂਸਂ ਨृਣਾਂ ਸਦਾ
ਬਿੱਲੀਆਂ, ਗਿੱਦੜ, ਕੁੱਕੜ, ਵਿਆਘਰ ਤੇ ਸਿੰਘ — ਹੇ ਵ੍ਰਜ ਦੇ ਰਾਜਾ! ਇਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮਾਸ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਲੋਂ ਸਦਾ ਛੱਡਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਜਲੌਕਸਾਂ ਚ ਨਕ੍ਰਾਣਾਂ ਗੇਧਿਕਾਨਾਂ ਤਥੈਵ ਚ । ਮਣ੍ਡੂਕਾਨਾਂ ਕਰ੍ਕਟਾਨਾਂ ਚੁਞ੍ਚੁਕਾਨਾਂ ਚ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਮ੍
ਜਲੌਕਾਂ, ਮਗਰਮੱਛ, ਸੂਅਰ, ਮੇਡਕ, ਕੇਕੜੇ ਤੇ ਚੁੰਚ ਵਾਲੇ ਪੰਛੀਆਂ ਦਾ ਮਾਸ ਵੀ ਨਿਸ਼ਚਤ ਤੌਰ ਤੇ ਮਨਾਹ ਹੈ।
ਗਵਾਂ ਚ ਚਮਰੀਣਾਂ ਚ ਨ ਕਲੌ ਮਾਂਸਭਕ੍ਸ਼ਣਮ੍ । ਹਸ੍ਤਿਨਾਂ ਘੋਟਕਾਨਾਂ ਚ ਨृਣਾਮੇਵ ਚ ਰਕ੍ਸ਼ਸਾਮ੍
ਕਲਿਯੁਗ ਵਿੱਚ ਗਾਊਂ, ਯਾਕ, ਹਾਥੀ, ਘੋੜੇ, ਮਨੁੱਖ ਜਾਂ ਰਾਖਸਾਂ ਦਾ ਮਾਸ ਖਾਣਾ ਮਨਾਹ ਹੈ।
ਦਂਸ਼ਸ਼੍ਚ ਮਸ਼ਕਸ਼੍ਚੈਵ ਮਕ੍ਸ਼ਿਕਾ ਚ ਪਿਪੀਨਿਕਾ । ਅਨ੍ਯੇਧਾਂ ਚ ਨਿषਿਦ੍ਧਾਨਾਂ ਲੋਕੇ ਵੇਦੇ ਵ੍ਰਜੇਸ਼੍ਵਰ
ਮੱਛਰ, ਮੱਖੀ, ਭੰਵਰਾ, ਚਿਟੀ ਤੇ ਹੋਰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਰਗੇ ਜੀਵ — ਇਹ ਲੋਕਾਂ ਤੇ ਵੇਦਾਂ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਵ੍ਰਜ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਮਨਾਹ ਹਨ।
ਵਾਨਰਾਣਾਂ ਭਲ੍ਲੁਕਾਨਾਂ ਸ਼ਰਭਾਣਾਂ ਤਥੈਵ ਚ । ਨਿषਿਦ੍ਧਂ ਮृਗਨਾਭੀਨਾਂ ਗਰ੍ਦਭਾਨਾਂ ਚ ਮਾਂਸਕਮ੍
ਵਾਂਦਰ, ਰੀਛ, ਸ਼ਰਭ, ਕਸਤੂਰੀ ਹਿਰਣ ਤੇ ਖਚਰ ਦਾ ਮਾਸ ਮਨਾਹ ਹੈ।
ਅਭਕ੍ਸ਼੍ਯਂ ਮਹਿषੀਣਾਂ ਚ ਦੁਗ੍ਧਂ ਦਧਿ ਘृਤਂ ਤਥਾ । ਸ੍ਵਸ੍ਤਿਕਂ ਚ ਤਥਾ ਤਤ੍ਰ ਵਿਪ੍ਰਾਣਾਂ ਨਵਨੀਤਕਮ੍
ਮੱਝ ਦੀ ਦੁੱਧ, ਦਹੀਂ, ਘਿਉ, ਖਮੀਰ ਵਾਲਾ ਖਾਣਾ, ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਲਈ ਨਵਾਂ ਮੱਖਣ — ਇਹ ਸਭ ਖਾਣ ਯੋਗ ਨਹੀਂ।
ਮਾਂਸਮੁਚ੍ਛੈਃਸ਼੍ਰਵਸਕਂ ਤਸ੍ਯ ਦੁਗ੍ਧਾਦਿਕਂ ਤਥਾ । ਵਰ੍ਣਾਨਾਂ ਚ ਚਤੁਰ੍ਣਾਂ ਚਾਪ੍ਯਭਕ੍ਸ਼੍ਯਂ ਚ ਸ਼੍ਰੁਤੌ ਸ਼੍ਰੁਤਮ੍
ਉੱਚੈਹ੍ਸ਼੍ਰਵਾਸ ਘੋੜੇ ਦਾ ਮਾਸ, ਉਸ ਦਾ ਦੁੱਧ ਆਦਿਕ, ਤੇ ਚਾਰੋਂ ਵਰਣਾਂ ਲਈ — ਇਹ ਸਭ ਸ਼ਾਸਤਰ ਅਨੁਸਾਰ ਖਾਣ ਯੋਗ ਨਹੀਂ।
ਅਭਕ੍ਸ਼੍ਯਮਾਰ੍ਦ੍ਰਕਂ ਚੈਵ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਚ ਰਵੇਰ੍ਦਿਨੇ । ਪਰ੍ਯੁषਿਤਂ ਚਲਂ ਚਾਨ੍ਨਂ ਵਿਪ੍ਰਾਣਾਂ ਦੁਗ੍ਧਮੇਵ ਚ
ਅਦਰਕ ਸੂਰਜਵਾਰ ਸਭ ਲਈ ਮਨਾਹ ਹੈ, ਬਿਆਸਿਆ ਜਾਂ ਖਰਾਬ ਖਾਣਾ ਵੀ, ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਲਈ ਦੁੱਧ ਵੀ ਮਨਾਹ ਹੈ।
ਵਰ੍ਣਾਨਾਂ ਚ ਚਤੁਰ੍ਣਾਂ ਚਾਪ੍ਯਵੀਰਾਨ੍ਨਸ੍ਯ ਭਕ੍ਸ਼ਣਮ੍ । ਤਦਨ੍ਨਂ ਚ ਸੁਰਾਤੁਲ੍ਯਂ ਗੋਮਾਂਸਾਧਿਕਮੇਵ ਚ
ਚਾਰਾਂ ਵਰਣਾਂ ਲਈ, ਜੋ ਭੋਜਨ ਸੰਸਕਾਰ ਰਹਿਤ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਖਾਣਾ ਮਨਾਹ ਹੈ; ਐਸਾ ਖਾਣਾ ਸ਼ਰਾਬ ਵਰਗਾ ਤੇ ਗਾਊਂ ਦੇ ਮਾਸ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਅਵੀਰਾਨ੍ਨਂ ਚ ਯੋਭੁਙ੍ਕ੍ਤੇ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋ ਜ੍ਞਾਨਦੁਰ੍ਬਲਃ । ਪਿਤृਦੇਵਾਰ੍ਚਨਂ ਤਸ੍ਯ ਨਿष੍ਫਲਂ ਮਨੁਰਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਗਿਆਨਹੀਣ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸੰਸਕਾਰ ਰਹਿਤ ਭੋਜਨ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਮਨੂ ਨੇ ਕਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਦੀ ਪਿਤਰਾਂ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵਿਅਰਥ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਾਨਾਂ ਵ੨ष੍ਣਵਾਨਾਮਭਕ੍ਸ਼੍ਯਂ ਮਤ੍ਸ੍ਯਮੇਵ ਚ । ਇਤਰੇषਾਮਭਕ੍ਸ਼੍ਯਂ ਚ ਪਞ੍ਚਪਰ੍ਵਸੁ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਮ੍
ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਤੇ ਵੈਸ਼ਨਵਾਂ ਲਈ ਮੱਛੀ ਖਾਣਾ ਮਨਾਹੀ ਹੈ। ਹੋਰ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਪੰਜ ਜੋੜ ਵਾਲੇ ਜੰਤੂ ਖਾਣਾ ਪੱਕਾ ਰੋਕਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਪਿਤृਦੇਵਾਵਸ਼ੇषੇ ਚ ਭਕ੍ਸ਼੍ਯਂ ਮਾਂਸਂ ਨ ਦੂਥਿਤਮ੍ । ਪਞ੍ਚਪਰ੍ਵਸੁ ਤ੍ਯਾਜ੍ਯਂ ਚ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਮਨੁਰਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਪਿਤਰਾਂ ਜਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਭੇਟ ਸਮੇਂ, ਜੇ ਮਾਸਾ ਬਾਸੀ ਨਾ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਖਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਪੰਜ ਜੋੜ ਵਾਲੇ ਜੰਤੂ ਛੱਡਣੇ ਹੀ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ, ਇਹ ਮਨੂੰ ਨੇ ਕਿਹਾ।
ਅਸਂਸ੍ਕृਤਂ ਚ ਲਵਣਂ ਤੈਲਂ ਚਾਭਕ੍ਸ਼੍ਯਮੇਵ ਚ । ਭਕ੍ਸ਼੍ਯਂ ਪਵਿਤ੍ਰਂ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਵ੍ਯਞ੍ਜਨਂ ਵਹ੍ਨਿਸਂਸ੍ਕृਤਮ੍
ਕੱਚਾ ਲੂਣ ਤੇ ਤੇਲ ਵੀ ਖਾਣ ਯੋਗ ਨਹੀਂ। ਸਾਰੇ ਲਈ ਉਹੀ ਭੋਜਨ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ ਜੋ ਮਸਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਤੇ ਅੱਗ 'ਚ ਪਕਾਇਆ ਗਿਆ ਹੋਵੇ।
ਏਕਹਸ੍ਤੇ ਘृਤਂ ਤੋਯਮਭਕ੍ਸ਼੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਮਂਮਤਮ੍ । ਆਵਿਲਂ ਕृਮਿਯੁਕ੍ਤਂ ਚ ਪਰਿਸ਼ੁਦ੍ਧਂ ਚ ਨਿਰ੍ਮਲਮ੍
ਘਿਉ ਜਾਂ ਪਾਣੀ ਜੇ ਇਕ ਹੱਥ ਨਾਲ ਲਿਆ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਸਭ ਲਈ ਖਾਣ ਯੋਗ ਨਹੀਂ। ਜੇ ਪਾਣੀ ਜਾਂ ਹੋਰ ਚੀਜ਼ ਗੰਦਲੀ, ਧੁੰਦਲੀ ਜਾਂ ਕੀੜਿਆਂ ਵਾਲੀ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾਫ਼ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਭਕ੍ਸ਼੍ਯਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਾਨਾਂ ਚ ਵੈष੍ਣਵਾਨਾਂ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ । ਅਨਿਵੇਦ੍ਯਂ ਹਰੇਰੇਵ ਯਤੀਨਾਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰਿਣਾਮ੍
ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ, ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਵੈਸ਼ਨਵਾਂ ਲਈ ਕੁਝ ਚੀਜ਼ਾਂ ਮਨਾਹੀ ਹਨ। ਜੁਗਤੀਆਂ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ ਲਈ ਜੋ ਹਰਿ ਨੂੰ ਭੇਟ ਨਾ ਹੋਈ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਨਹੀਂ ਖਾਣਾ।
ਪਿਪੀਲਿਕਾਮਿਸ਼੍ਰਿਤਂ ਚ ਮਧੁ ਗਵ੍ਯਂ ਗੁਡਂ ਤਥਾ । ਯਤ੍ਕਿਂਚਿਦ੍ਵਸ੍ਤੁ ਵਾ ਤਾਤ ਨ ਭਕ੍ਸ਼੍ਯਂ ਚ ਸ਼੍ਰੁਤੌ ਸ਼੍ਰੁਤਮ੍
ਜਿਹੜਾ ਸ਼ਹਦ ਚੀਟੀਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ ਹੋਵੇ, ਗਾਂ ਦਾ ਦੁੱਧ ਜਾਂ ਗੁੜ ਜਾਂ ਹੋਰ ਕੋਈ ਵੀ ਐਸੀ ਚੀਜ਼, ਪੁੱਤਰ, ਧਰਮ ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਖਾਣੀ ਨਹੀਂ।
ਪਕ੍ਸ਼ਿਭਕ੍ਸ਼੍ਯਂ ਕੀਟਭਕ੍ਸ਼੍ਯਂ ਸ਼ृਦ੍ਧਂ ਪਕ੍ਵਫਲਂ ਤਥਾ । ਕਾਕਭਕ੍ਸ਼੍ਯਮਭਕ੍ਸ਼੍ਯਂ ਚ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਦ੍ਰਵ੍ਯਮੇਵ ਚ
ਜਿਹੜਾ ਫਲ ਪੰਛੀਆਂ ਜਾਂ ਕੀੜਿਆਂ ਨੇ ਖਾਧਾ ਹੋਵੇ, ਪੱਕਿਆ ਜਾਂ ਪੱਕਿਆ ਫਲ, ਜਾਂ ਕਾਂ ਨੇ ਖਾਧਾ ਹੋਵੇ, ਇਹ ਸਾਰੇ ਲਈ ਖਾਣ ਯੋਗ ਨਹੀਂ।
ਘृਤਪਕ੍ਵਂ ਤੈਲਪਕ੍ਵਂ ਮਿष੍ਟਾਨ੍ਨਂ ਸ਼ੂਦ੍ਰਸਂਸ੍ਕृਤਮ੍ । ਅਭਕ੍ਸ਼੍ਯਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਚ ਸ਼ੂਦ੍ਰਭਕ੍ਸ਼੍ਯਂ ਚ ਪੀਠਕਮ੍
ਘਿਉ ਜਾਂ ਤੇਲ ਵਿੱਚ ਪੱਕੀਆਂ ਮਿਠਾਈਆਂ, ਜਾਂ ਜਿਹੜਾ ਭੋਜਨ ਸ਼ੂਦਰਾਂ ਨੇ ਬਣਾਇਆ ਹੋਵੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਲਈ ਮਨਾਹੀ ਹੈ। ਸ਼ੂਦਰਾਂ ਦਾ ਭੋਜਨ, ਜਿਸਨੂੰ ਪੀਠਕ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਨਹੀਂ ਖਾਣਾ।
ਸਰ੍ਵੇषਾਮਸ਼ੁਚੀਨਾਂ ਚ ਜਲਮਨ੍ਨਂ ਪਰਿਤ੍ਯਜੇਤ੍ । ਆਸ਼ੌਚਾਨ੍ਤਾਤ੍ਪਰਦਿਨੇ ਸ਼ੁਦ੍ਧਮੇਵ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਜਿਹੜਾ ਪਾਣੀ ਜਾਂ ਭੋਜਨ ਅਸ਼ੁੱਧ ਲੋਕਾਂ ਕੋਲੋਂ ਮਿਲੇ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਅਸ਼ੁੱਧਤਾ ਦੇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸਾਫ਼ ਸੁਥਰਾ ਭੋਜਨ ਹੀ ਖਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਵਿਪਾਕਂ ਕਰ੍ਮਣਾਮੇਵ ਦੁष੍ਕਰਂ ਸ਼੍ਰੁਤਿਸਂਮਤਮ੍ । ਭਕ੍ਸ਼੍ਯਾਭਕ੍ਸ਼੍ਯਂ ਚ ਕਥਿਤਂ ਯਥਾਜ੍ਞਾਨਂ ਵ੍ਰਚੇਸ਼੍ਵਰ
ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਫਲ ਬਹੁਤ ਔਖੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਇਹ ਧਰਮ ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਕੀ ਖਾਣਾ ਤੇ ਕੀ ਨਾ ਖਾਣਾ, ਇਹ ਗਿਆਨ ਅਨੁਸਾਰ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਹੇ ਵਰਤਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ।
ਕ੍ਰਮਾਚ੍ਚਤੁਰ੍षੁ ਵੇਦੇषੁ ਚੌਕ੍ਤਂ ਮਤਚਤੁष੍ਟਯਮ੍ । ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਸਾਰਭੂਤਂ ਚ ਕਥਯਾਮਿ ਪਿਤਃ ਸ਼ृਣੁ
ਚਾਰ ਵੈਦਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਮਤ ਹਨ। ਮੈਂ ਹੁਣ ਸਭ ਲਈ ਜੋ ਸਾਰ ਹੈ, ਉਹ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਪਿਤਾ ਜੀ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ।
ਨਾਭੁਕ੍ਤਂ ਕ੍ਸ਼ੀਯਤੇ ਕਰ੍ਮ ਕਲ੍ਪਕੋਟਿਸ਼ਤੈਰਪਿ । ਅਵਸ਼੍ਯਮੇਵ ਭੋਕ੍ਤਵ੍ਯਂ ਕृਤਂ ਕਰ੍ਮ ਸ਼ੁਭਾਸ਼ੁਭਮ੍
ਜੋ ਕਰਮ ਅਜੇ ਭੋਗਿਆ ਨਹੀਂ ਗਿਆ, ਉਹ ਲੱਖਾਂ ਕਲਪਾਂ ਤੱਕ ਵੀ ਖਤਮ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਚੰਗਾ ਜਾਂ ਮਾੜਾ, ਜੋ ਵੀ ਕਰਮ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਉਹ ਜ਼ਰੂਰ ਭੋਗਣਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ।
ਤੀਰ੍ਥਾਨਾਂ ਚ ਸੁਰਾਣਾਂ ਚ ਸਹਾਯੇਨ ਨृਣਾਮਪਿ । ਕਿਂਚਿਦ੍ਭਵਤਿ ਸਾਹਾਯ੍ਯਂ ਕਾਯਵ੍ਯੂਹੇਨ ਸਰ੍ਵਤਃ
ਤੀਰਥ, ਦੇਵਤੇ ਜਾਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਲਈ, ਸਰੀਰ ਦੀ ਬਣਾਵਟ ਰਾਹੀਂ ਕੁਝ ਨਾ ਕੁਝ ਸਹਾਇਤਾ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਯਸ਼੍ਚਿਤਾਨਿ ਚੀਰ੍ਣਾਨਿ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਮਮਤ੍ਪਰਾਙਮੁਖਮ੍ । ਨ ਨਿष੍ਪੁਨਨ੍ਤਿ ਹੇ ਤਾਤ ਸੁਰਾਕੁਮ੍ਭਮਿਵਾऽऽਪਗਾਃ
ਜੇ ਮਨ ਮੇਰੇ ਵੱਲੋਂ ਹਟਿਆ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਕਰਨ ਨਾਲ ਵੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ, ਪੁੱਤਰ। ਜਿਵੇਂ ਦਰਿਆ ਸ਼ਰਾਬ ਦੇ ਘੜੇ ਨੂੰ ਸਾਫ਼ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ।
ਪ੍ਰਾਯਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤੇਨ ਪੁਣ੍ਯੇਨ ਨ ਹਿ ਸ਼ੁਧ੍ਯਨ੍ਤਿ ਮਾਨਵਾ । ਸਰ੍ਵਾਰਮ੍ਭੇਣ ਵੈਸ਼੍ਯੇਨ੍ਦ੍ਰ ਦਾਨੇਨ ਯੋਗਤੋऽਪਿ ਵਾ
ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਜਾਂ ਪੁੰਨ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਪਵਿੱਤਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ। ਕੋਈ ਵੀ ਉਪਰਾਲਾ, ਦਾਨ ਜਾਂ ਯੋਗ ਕਰਕੇ ਵੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੀ, ਹੇ ਵਪਾਰੀਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ।
ਸ਼ੁਭਾਸ਼ੁਭਂ ਚ ਯਤ੍ਕਰ੍ਮ ਵਿਨਾ ਭੋਗਾਨ੍ਨ ਚ ਕ੍ਸ਼ਯਃ । ਭੋਗੇਨ ਸ਼ੁਦ੍ਧਿਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਤਤੋ ਮੁਕ੍ਤਿਰ੍ਭਵੇਨ੍ਨृਣਾਮ੍
ਚੰਗਾ ਜਾਂ ਮਾੜਾ ਕਰਮ ਭੋਗਣ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਘਟਦਾ ਨਹੀਂ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਭੋਗ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਫਿਰ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਨ ਨष੍ਟਂ ਦੁष੍ਕृਤਂ ਕਰ੍ਮ ਸੁਕृਤੇਨ ਚ ਕਰ੍ਮਣਾ । ਨ ਨष੍ਟਂ ਸੁਕृਤਂ ਕਰ੍ਮ ਕृਤੇਨ ਦੁष੍ਕृਤੇਨ ਚ
ਮਾੜਾ ਕਰਮ ਚੰਗੇ ਕਰਮ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਮਿਟਦਾ, ਤੇ ਚੰਗਾ ਕਰਮ ਮਾੜੇ ਕਰਮ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਮਿਟਦਾ।
ਯਜ੍ਞੇਨ ਤਪਸਾ ਵਾऽਪਿ ਵ੍ਰਤੇਨਾਨਸ਼ਨੇਨ ਚ । ਤੀਰ੍ਥਸ੍ਨਾਨੇਨ ਦਾਨੇਨ ਜਪੇਨ ਨਿਯਮੇਨ ਚ
ਯਜਨ, ਤਪ, ਵਰਤ, ਉਪਵਾਸ, ਤੀਰਥ ਇਸ਼ਨਾਨ, ਦਾਨ, ਜਪ ਜਾਂ ਨਿਯਮ ਨਾਲ ਵੀ,
ਭੁਵਃ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇਨੈਵ ਪੁਰਾਣਸ਼੍ਰਵਣੇਨ ਚ । ਉਪਦੇਣੇਨ ਪੁਣ੍ਯੇਨ ਪੂਜਯਾ ਗੁਰੁਦੇਵਯੋਃ
ਧਰਤੀ ਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਨ, ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਸੁਣਨ, ਚੰਗੀ ਸਿੱਖਿਆ ਲੈਣ ਅਤੇ ਗੁਰੂ ਤੇ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਸ੍ਵਧਰ੍ਮਾਚਰਣੇਨੈਵਾਤਿਥੀਨਾਂ ਪੂਜਨੇਨ ਚ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾਂ ਪੂਜਨੇਨੈਵ ਭੋਜਨੇਨ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਆਪਣੇ ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਜੀਵਨ ਜਿਉਣ, ਮਹਿਮਾਨਾਂ ਦੀ ਆਦਰ ਸਤਕਾਰ ਕਰਨ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਅਤੇ ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਭੋਜਨ ਦਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।