ਫਲਂ ਮੂਲਂ ਚ ਯਤ੍ਕਿਂਚਿਦਭਕ੍ਸ਼ਯਂ ਮਨੁਰਬ੍ਰਵੀਤ੍ । ਦਗ੍ਧਾਨ੍ਨਂ ਤਪ੍ਤਸੌਵੀਰਮਭਕ੍ਸ਼੍ਯਂ ਵ੍ਰਹ੍ਮਨਿਰ੍ਮਿਤਮ੍
ਕੋਈ ਵੀ ਫਲ ਜਾਂ ਜੜ੍ਹ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਲਈ ਮਨ੍ਹਾਂ ਕੀਤੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਮਨੂ ਨੇ ਆਖਿਆ। ਸੜਿਆ ਹੋਇਆ ਭੋਜਨ ਅਤੇ ਗਰਮ ਖੱਟਾ ਪਾਣੀ, ਜਿਵੇਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਦੱਸਿਆ, ਇਹ ਵੀ ਮਨ੍ਹਾਂ ਹਨ।
ਨਾਲਿਕੇਰੋਦਕਂ ਕਾਂਸ੍ਯੇ ਤਾਮ੍ਰਪਾਤ੍ਰੇ ਸ੍ਥਿਤਂ ਮਧੁ । ਗਵ੍ਯਂ ਚ ਤਾਮ੍ਰਪਾਤ੍ਰਸ੍ਥਂ ਸਰ੍ਵਂ ਮਦ੍ਯਂ ਘृਤਂ ਵਿਨਾ
ਨਾਰੀਅਲ ਦਾ ਪਾਣੀ ਕਾਂਸੇ ਦੇ ਭਾਂਡੇ ਵਿੱਚ, ਸ਼ਹਦ ਤਾਮੇ ਦੇ ਭਾਂਡੇ ਵਿੱਚ, ਗਾਵਾਂ ਦੇ ਉਤਪਾਦ ਤਾਮੇ ਦੇ ਭਾਂਡੇ ਵਿੱਚ, ਤੇ ਘਿਉ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਸਾਰਾ ਮਦ ਪੀਣਾ ਮਨ੍ਹਾਂ ਹੈ।
ਤਾਮ੍ਰਪਾਤ੍ਰੇ ਪਯਃਪਾਨਮੁਚ੍ਛਿष੍ਟੇ ਘृਤਭੋਜਨਮ੍ । ਦੁਗ੍ਧਂ ਸਲਵਣਂ ਚੈਵ ਸਦ੍ਯੋ ਗੋਮਾਂਸਭਕ੍ਸ਼ਣਮ੍
ਤਾਂਬੇ ਦੇ ਪਿਆਲੇ ਵਿੱਚ ਦੁੱਧ ਪੀਣਾ, ਬਚਿਆ ਹੋਇਆ ਖਾਣਾ ਖਾਣਾ, ਦੁੱਧ ਵਿੱਚ ਲੂਣ ਪਾ ਕੇ ਪੀਣਾ, ਤੇ ਤੁਰੰਤ ਗਾਊਂ ਦਾ ਮਾਸ ਖਾਣਾ — ਇਹ ਸਭ ਮਨਾਹ ਹਨ।
ਅਭਕ੍ਸ਼੍ਯਂ ਮਧੁਮਿਕ੍ਸ਼ਂ ਚ ਘृਤਂ ਤੈਲਂ ਗੁਡਂ ਤਥਾ । ਆਰ੍ਦ੍ਰਕਂ ਗੁਡਸਂਯੁਕ੍ਤਮਭਕ੍ਸ਼੍ਯਂ ਸ਼੍ਰੁਤਿਸਂਮਤਮ੍
ਸ਼ਹਿਦ, ਮਿਸਰੀ, ਘਿਉ, ਤੇਲ, ਗੁੜ, ਤੇ ਅਦਰਕ ਗੁੜ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ — ਇਹ ਸਭ ਖਾਣ ਲਈ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਉਚਿਤ ਨਹੀਂ।
ਪੀਤਸ਼ੇषਜਲਂ ਚੈਵ ਮਾਘੇ ਚ ਮੂਲਕਂ ਤਥਾ । ਜਪਾਦਿਕਂ ਚ ਸ਼ਯਨੇ ਸਦਾ ਪ੍ਰਾਜ੍ਞਃ ਪਰਿਤ੍ਯਜੇਤ੍
ਬਚਿਆ ਹੋਇਆ ਪਾਣੀ, ਮਾਘ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਮੂਲੀ, ਤੇ ਲੇਟਿਆਂ ਜਪ ਜਾਂ ਹੋਰ ਕੰਮ ਕਰਨਾ — ਇਹ ਸਿਆਣਿਆਂ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਛੱਡ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਦ੍ਵਿਰ੍ਭੋਜਨਂ ਚ ਦਿਵਸੇ ਸਂਧ੍ਯਯੋਹ੍ਭੋਜਨਂ ਤਥਾ । ਭਕ੍ਸ਼੍ਯਂ ਚ ਰਾਤ੍ਰਿਸ਼ੇषੇ ਚ ਧ੍ਰੁਵਂ ਪ੍ਰਾਜ੍ਞਃ ਪਰਿਤ੍ਯਜੇਤ੍
ਇੱਕ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਦੋ ਵਾਰੀ ਖਾਣਾ, ਸਵੇਰ-ਸ਼ਾਮ ਦੇ ਵੇਲੇ ਖਾਣਾ, ਤੇ ਰਾਤ ਦੇ ਬਚੇ ਹੋਏ ਖਾਣੇ ਨੂੰ ਖਾਣਾ — ਇਹ ਸਭ ਸਿਆਣਿਆਂ ਵਲੋਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਛੱਡਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪਾਨੀਯਂ ਪਾਯਸਂ ਚੂਰ੍ਣਂ ਘੁਤਂ ਲਵਣਮੇਵ ਚ । ਸ੍ਵਸ੍ਤਿਕਂ ਗੁਡਕਂ ਚੈਵ ਕ੍ਸ਼ੀਰਂ ਤਕ੍ਰਂ ਤਥਾ ਮਧੁ
ਪਾਣੀ, ਖੀਰ, ਚੂਰਨ, ਘਿਉ, ਲੂਣ, ਖਮੀਰ ਵਾਲਾ ਖਾਣਾ, ਗੁੜ, ਦੁੱਧ, ਛਾਛ ਤੇ ਸ਼ਹਿਦ —
ਹਸ੍ਤਾਦ੍ਧਸ੍ਤਗृਹੀਤਂ ਚ ਸਦ੍ਯੋ ਗੋਮਾਂਸਮੇਵ ਚ । ਕਰ੍ਪੂਰਂ ਰੌਪ੍ਯਪਾਤ੍ਰਸ੍ਥਮਭਕ੍ਸ਼੍ਯਂ ਸ਼੍ਰੁਤਿਸਂਮਤਮ੍
ਹੱਥੋਂ ਹੱਥ ਲਿਆ ਹੋਇਆ ਖਾਣਾ, ਤਾਜਾ ਗਾਊਂ ਦਾ ਮਾਸ, ਤੇ ਚਾਂਦੀ ਦੇ ਪਿਆਲੇ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਹੋਇਆ ਕਪੂਰ — ਇਹ ਸਭ ਸ਼ਾਸਤਰ ਅਨੁਸਾਰ ਖਾਣ ਯੋਗ ਨਹੀਂ।
ਪਰਿਵੇषਣਕਾਰੀ ਚੇਦ੍ਭੋਕ੍ਤਾਰਂ ਸ੍ਪृਸ਼ਤੇ ਯਦਿ । ਮਭਕ੍ਸ਼੍ਯਂ ਚ ਤਦਨ੍ਨਂ ਚ ਸਰ੍ਵੇषਾਮੇਵ ਸਂਮਤਮ੍
ਜੇ ਪਰੋਸਣ ਵਾਲਾ ਖਾਣ ਵੇਲੇ ਖਾਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਛੂਹ ਲਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਭੋਜਨ ਸਭ ਦੇ ਲਈ ਮਨਾਹ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਨਕੁਲਾਨਾਂ ਗਣ੍ਡਕਾਨਾਂ ਮਹਿषਾਣਾਂ ਚ ਪਕ੍ਸ਼ਿਣਾਮ੍ । ਸਰ੍ਪਾਣਾਂ ਸੂਕਰਾਣਾਂ ਚ ਗਰ੍ਦਭਾਨਾਂ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਨੇਵਲੇ, ਚੂਹੇ, ਮੱਝਾਂ, ਪੰਛੀਆਂ, ਸੱਪ, ਸੂਰ ਤੇ ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਖਚਰ —
ਮਰ੍ਜਾਰਾਣਾਂ ਸृਗਾਲਾਨਾਂ ਕੁਕ੍ਕੁਟਾਨਾਂ ਵ੍ਰਜੇਸ਼੍ਵਰ । ਵ੍ਯਾਘ੍ਰਾਣਾਮਪਿ ਸਿਂਹਾਨਾਂ ਤ੍ਯਾਜ੍ਯਂ ਮਾਂਸਂ ਨृਣਾਂ ਸਦਾ
ਬਿੱਲੀਆਂ, ਗਿੱਦੜ, ਕੁੱਕੜ, ਵਿਆਘਰ ਤੇ ਸਿੰਘ — ਹੇ ਵ੍ਰਜ ਦੇ ਰਾਜਾ! ਇਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮਾਸ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਲੋਂ ਸਦਾ ਛੱਡਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਜਲੌਕਸਾਂ ਚ ਨਕ੍ਰਾਣਾਂ ਗੇਧਿਕਾਨਾਂ ਤਥੈਵ ਚ । ਮਣ੍ਡੂਕਾਨਾਂ ਕਰ੍ਕਟਾਨਾਂ ਚੁਞ੍ਚੁਕਾਨਾਂ ਚ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਮ੍
ਜਲੌਕਾਂ, ਮਗਰਮੱਛ, ਸੂਅਰ, ਮੇਡਕ, ਕੇਕੜੇ ਤੇ ਚੁੰਚ ਵਾਲੇ ਪੰਛੀਆਂ ਦਾ ਮਾਸ ਵੀ ਨਿਸ਼ਚਤ ਤੌਰ ਤੇ ਮਨਾਹ ਹੈ।
ਗਵਾਂ ਚ ਚਮਰੀਣਾਂ ਚ ਨ ਕਲੌ ਮਾਂਸਭਕ੍ਸ਼ਣਮ੍ । ਹਸ੍ਤਿਨਾਂ ਘੋਟਕਾਨਾਂ ਚ ਨृਣਾਮੇਵ ਚ ਰਕ੍ਸ਼ਸਾਮ੍
ਕਲਿਯੁਗ ਵਿੱਚ ਗਾਊਂ, ਯਾਕ, ਹਾਥੀ, ਘੋੜੇ, ਮਨੁੱਖ ਜਾਂ ਰਾਖਸਾਂ ਦਾ ਮਾਸ ਖਾਣਾ ਮਨਾਹ ਹੈ।
ਦਂਸ਼ਸ਼੍ਚ ਮਸ਼ਕਸ਼੍ਚੈਵ ਮਕ੍ਸ਼ਿਕਾ ਚ ਪਿਪੀਨਿਕਾ । ਅਨ੍ਯੇਧਾਂ ਚ ਨਿषਿਦ੍ਧਾਨਾਂ ਲੋਕੇ ਵੇਦੇ ਵ੍ਰਜੇਸ਼੍ਵਰ
ਮੱਛਰ, ਮੱਖੀ, ਭੰਵਰਾ, ਚਿਟੀ ਤੇ ਹੋਰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਰਗੇ ਜੀਵ — ਇਹ ਲੋਕਾਂ ਤੇ ਵੇਦਾਂ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਵ੍ਰਜ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਮਨਾਹ ਹਨ।
ਵਾਨਰਾਣਾਂ ਭਲ੍ਲੁਕਾਨਾਂ ਸ਼ਰਭਾਣਾਂ ਤਥੈਵ ਚ । ਨਿषਿਦ੍ਧਂ ਮृਗਨਾਭੀਨਾਂ ਗਰ੍ਦਭਾਨਾਂ ਚ ਮਾਂਸਕਮ੍
ਵਾਂਦਰ, ਰੀਛ, ਸ਼ਰਭ, ਕਸਤੂਰੀ ਹਿਰਣ ਤੇ ਖਚਰ ਦਾ ਮਾਸ ਮਨਾਹ ਹੈ।
ਅਭਕ੍ਸ਼੍ਯਂ ਮਹਿषੀਣਾਂ ਚ ਦੁਗ੍ਧਂ ਦਧਿ ਘृਤਂ ਤਥਾ । ਸ੍ਵਸ੍ਤਿਕਂ ਚ ਤਥਾ ਤਤ੍ਰ ਵਿਪ੍ਰਾਣਾਂ ਨਵਨੀਤਕਮ੍
ਮੱਝ ਦੀ ਦੁੱਧ, ਦਹੀਂ, ਘਿਉ, ਖਮੀਰ ਵਾਲਾ ਖਾਣਾ, ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਲਈ ਨਵਾਂ ਮੱਖਣ — ਇਹ ਸਭ ਖਾਣ ਯੋਗ ਨਹੀਂ।
ਮਾਂਸਮੁਚ੍ਛੈਃਸ਼੍ਰਵਸਕਂ ਤਸ੍ਯ ਦੁਗ੍ਧਾਦਿਕਂ ਤਥਾ । ਵਰ੍ਣਾਨਾਂ ਚ ਚਤੁਰ੍ਣਾਂ ਚਾਪ੍ਯਭਕ੍ਸ਼੍ਯਂ ਚ ਸ਼੍ਰੁਤੌ ਸ਼੍ਰੁਤਮ੍
ਉੱਚੈਹ੍ਸ਼੍ਰਵਾਸ ਘੋੜੇ ਦਾ ਮਾਸ, ਉਸ ਦਾ ਦੁੱਧ ਆਦਿਕ, ਤੇ ਚਾਰੋਂ ਵਰਣਾਂ ਲਈ — ਇਹ ਸਭ ਸ਼ਾਸਤਰ ਅਨੁਸਾਰ ਖਾਣ ਯੋਗ ਨਹੀਂ।
ਅਭਕ੍ਸ਼੍ਯਮਾਰ੍ਦ੍ਰਕਂ ਚੈਵ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਚ ਰਵੇਰ੍ਦਿਨੇ । ਪਰ੍ਯੁषਿਤਂ ਚਲਂ ਚਾਨ੍ਨਂ ਵਿਪ੍ਰਾਣਾਂ ਦੁਗ੍ਧਮੇਵ ਚ
ਅਦਰਕ ਸੂਰਜਵਾਰ ਸਭ ਲਈ ਮਨਾਹ ਹੈ, ਬਿਆਸਿਆ ਜਾਂ ਖਰਾਬ ਖਾਣਾ ਵੀ, ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਲਈ ਦੁੱਧ ਵੀ ਮਨਾਹ ਹੈ।
ਵਰ੍ਣਾਨਾਂ ਚ ਚਤੁਰ੍ਣਾਂ ਚਾਪ੍ਯਵੀਰਾਨ੍ਨਸ੍ਯ ਭਕ੍ਸ਼ਣਮ੍ । ਤਦਨ੍ਨਂ ਚ ਸੁਰਾਤੁਲ੍ਯਂ ਗੋਮਾਂਸਾਧਿਕਮੇਵ ਚ
ਚਾਰਾਂ ਵਰਣਾਂ ਲਈ, ਜੋ ਭੋਜਨ ਸੰਸਕਾਰ ਰਹਿਤ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਖਾਣਾ ਮਨਾਹ ਹੈ; ਐਸਾ ਖਾਣਾ ਸ਼ਰਾਬ ਵਰਗਾ ਤੇ ਗਾਊਂ ਦੇ ਮਾਸ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਅਵੀਰਾਨ੍ਨਂ ਚ ਯੋਭੁਙ੍ਕ੍ਤੇ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋ ਜ੍ਞਾਨਦੁਰ੍ਬਲਃ । ਪਿਤृਦੇਵਾਰ੍ਚਨਂ ਤਸ੍ਯ ਨਿष੍ਫਲਂ ਮਨੁਰਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਗਿਆਨਹੀਣ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸੰਸਕਾਰ ਰਹਿਤ ਭੋਜਨ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਮਨੂ ਨੇ ਕਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਦੀ ਪਿਤਰਾਂ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵਿਅਰਥ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਾਨਾਂ ਵ੨ष੍ਣਵਾਨਾਮਭਕ੍ਸ਼੍ਯਂ ਮਤ੍ਸ੍ਯਮੇਵ ਚ । ਇਤਰੇषਾਮਭਕ੍ਸ਼੍ਯਂ ਚ ਪਞ੍ਚਪਰ੍ਵਸੁ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਮ੍
ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਤੇ ਵੈਸ਼ਨਵਾਂ ਲਈ ਮੱਛੀ ਖਾਣਾ ਮਨਾਹੀ ਹੈ। ਹੋਰ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਪੰਜ ਜੋੜ ਵਾਲੇ ਜੰਤੂ ਖਾਣਾ ਪੱਕਾ ਰੋਕਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਪਿਤृਦੇਵਾਵਸ਼ੇषੇ ਚ ਭਕ੍ਸ਼੍ਯਂ ਮਾਂਸਂ ਨ ਦੂਥਿਤਮ੍ । ਪਞ੍ਚਪਰ੍ਵਸੁ ਤ੍ਯਾਜ੍ਯਂ ਚ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਮਨੁਰਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਪਿਤਰਾਂ ਜਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਭੇਟ ਸਮੇਂ, ਜੇ ਮਾਸਾ ਬਾਸੀ ਨਾ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਖਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਪੰਜ ਜੋੜ ਵਾਲੇ ਜੰਤੂ ਛੱਡਣੇ ਹੀ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ, ਇਹ ਮਨੂੰ ਨੇ ਕਿਹਾ।
ਅਸਂਸ੍ਕृਤਂ ਚ ਲਵਣਂ ਤੈਲਂ ਚਾਭਕ੍ਸ਼੍ਯਮੇਵ ਚ । ਭਕ੍ਸ਼੍ਯਂ ਪਵਿਤ੍ਰਂ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਵ੍ਯਞ੍ਜਨਂ ਵਹ੍ਨਿਸਂਸ੍ਕृਤਮ੍
ਕੱਚਾ ਲੂਣ ਤੇ ਤੇਲ ਵੀ ਖਾਣ ਯੋਗ ਨਹੀਂ। ਸਾਰੇ ਲਈ ਉਹੀ ਭੋਜਨ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ ਜੋ ਮਸਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਤੇ ਅੱਗ 'ਚ ਪਕਾਇਆ ਗਿਆ ਹੋਵੇ।
ਏਕਹਸ੍ਤੇ ਘृਤਂ ਤੋਯਮਭਕ੍ਸ਼੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਮਂਮਤਮ੍ । ਆਵਿਲਂ ਕृਮਿਯੁਕ੍ਤਂ ਚ ਪਰਿਸ਼ੁਦ੍ਧਂ ਚ ਨਿਰ੍ਮਲਮ੍
ਘਿਉ ਜਾਂ ਪਾਣੀ ਜੇ ਇਕ ਹੱਥ ਨਾਲ ਲਿਆ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਸਭ ਲਈ ਖਾਣ ਯੋਗ ਨਹੀਂ। ਜੇ ਪਾਣੀ ਜਾਂ ਹੋਰ ਚੀਜ਼ ਗੰਦਲੀ, ਧੁੰਦਲੀ ਜਾਂ ਕੀੜਿਆਂ ਵਾਲੀ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾਫ਼ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਭਕ੍ਸ਼੍ਯਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਾਨਾਂ ਚ ਵੈष੍ਣਵਾਨਾਂ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ । ਅਨਿਵੇਦ੍ਯਂ ਹਰੇਰੇਵ ਯਤੀਨਾਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰਿਣਾਮ੍
ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ, ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਵੈਸ਼ਨਵਾਂ ਲਈ ਕੁਝ ਚੀਜ਼ਾਂ ਮਨਾਹੀ ਹਨ। ਜੁਗਤੀਆਂ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ ਲਈ ਜੋ ਹਰਿ ਨੂੰ ਭੇਟ ਨਾ ਹੋਈ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਨਹੀਂ ਖਾਣਾ।
ਪਿਪੀਲਿਕਾਮਿਸ਼੍ਰਿਤਂ ਚ ਮਧੁ ਗਵ੍ਯਂ ਗੁਡਂ ਤਥਾ । ਯਤ੍ਕਿਂਚਿਦ੍ਵਸ੍ਤੁ ਵਾ ਤਾਤ ਨ ਭਕ੍ਸ਼੍ਯਂ ਚ ਸ਼੍ਰੁਤੌ ਸ਼੍ਰੁਤਮ੍
ਜਿਹੜਾ ਸ਼ਹਦ ਚੀਟੀਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ ਹੋਵੇ, ਗਾਂ ਦਾ ਦੁੱਧ ਜਾਂ ਗੁੜ ਜਾਂ ਹੋਰ ਕੋਈ ਵੀ ਐਸੀ ਚੀਜ਼, ਪੁੱਤਰ, ਧਰਮ ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਖਾਣੀ ਨਹੀਂ।
ਪਕ੍ਸ਼ਿਭਕ੍ਸ਼੍ਯਂ ਕੀਟਭਕ੍ਸ਼੍ਯਂ ਸ਼ृਦ੍ਧਂ ਪਕ੍ਵਫਲਂ ਤਥਾ । ਕਾਕਭਕ੍ਸ਼੍ਯਮਭਕ੍ਸ਼੍ਯਂ ਚ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਦ੍ਰਵ੍ਯਮੇਵ ਚ
ਜਿਹੜਾ ਫਲ ਪੰਛੀਆਂ ਜਾਂ ਕੀੜਿਆਂ ਨੇ ਖਾਧਾ ਹੋਵੇ, ਪੱਕਿਆ ਜਾਂ ਪੱਕਿਆ ਫਲ, ਜਾਂ ਕਾਂ ਨੇ ਖਾਧਾ ਹੋਵੇ, ਇਹ ਸਾਰੇ ਲਈ ਖਾਣ ਯੋਗ ਨਹੀਂ।
ਘृਤਪਕ੍ਵਂ ਤੈਲਪਕ੍ਵਂ ਮਿष੍ਟਾਨ੍ਨਂ ਸ਼ੂਦ੍ਰਸਂਸ੍ਕृਤਮ੍ । ਅਭਕ੍ਸ਼੍ਯਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਚ ਸ਼ੂਦ੍ਰਭਕ੍ਸ਼੍ਯਂ ਚ ਪੀਠਕਮ੍
ਘਿਉ ਜਾਂ ਤੇਲ ਵਿੱਚ ਪੱਕੀਆਂ ਮਿਠਾਈਆਂ, ਜਾਂ ਜਿਹੜਾ ਭੋਜਨ ਸ਼ੂਦਰਾਂ ਨੇ ਬਣਾਇਆ ਹੋਵੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਲਈ ਮਨਾਹੀ ਹੈ। ਸ਼ੂਦਰਾਂ ਦਾ ਭੋਜਨ, ਜਿਸਨੂੰ ਪੀਠਕ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਨਹੀਂ ਖਾਣਾ।
ਸਰ੍ਵੇषਾਮਸ਼ੁਚੀਨਾਂ ਚ ਜਲਮਨ੍ਨਂ ਪਰਿਤ੍ਯਜੇਤ੍ । ਆਸ਼ੌਚਾਨ੍ਤਾਤ੍ਪਰਦਿਨੇ ਸ਼ੁਦ੍ਧਮੇਵ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਜਿਹੜਾ ਪਾਣੀ ਜਾਂ ਭੋਜਨ ਅਸ਼ੁੱਧ ਲੋਕਾਂ ਕੋਲੋਂ ਮਿਲੇ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਅਸ਼ੁੱਧਤਾ ਦੇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸਾਫ਼ ਸੁਥਰਾ ਭੋਜਨ ਹੀ ਖਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਵਿਪਾਕਂ ਕਰ੍ਮਣਾਮੇਵ ਦੁष੍ਕਰਂ ਸ਼੍ਰੁਤਿਸਂਮਤਮ੍ । ਭਕ੍ਸ਼੍ਯਾਭਕ੍ਸ਼੍ਯਂ ਚ ਕਥਿਤਂ ਯਥਾਜ੍ਞਾਨਂ ਵ੍ਰਚੇਸ਼੍ਵਰ
ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਫਲ ਬਹੁਤ ਔਖੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਇਹ ਧਰਮ ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਕੀ ਖਾਣਾ ਤੇ ਕੀ ਨਾ ਖਾਣਾ, ਇਹ ਗਿਆਨ ਅਨੁਸਾਰ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਹੇ ਵਰਤਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ।