ਸਰ੍ਵਾਧਾਰਸ੍ਵਰੂਪਾ ਸਾ ਕਲਯਾ ਸਾ ਵਸੁਂਧਰਾ । ਕਲਯਾ ਤੁਲਸੀ ਗਙ੍ਗਾ ਕਲਯਾ ਸਰ੍ਵਯੋषਿਤਃ
ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਸੰਭਾਲਣ ਵਾਲੀ ਸਰੂਪ ਹੈ। ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਉਹ ਧਰਤੀ ਬਣੀ, ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਤੁਲਸੀ ਤੇ ਗੰਗਾ ਬਣੀ, ਤੇ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਸਭ ਔਰਤਾਂ ਬਣੀ।
ਸृष੍ਟਿਂ ਕਰੋਮਿ ਚ ਯਯਾ ਤਾਤ ਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ । ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਾਂ ਰਾਸਮਧ੍ਯਸ੍ਥਾਂ ਮਮ ਕ੍ਰੀਡਾ
ਪਿਆਰੇ, ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਹੀ ਮੈਂ ਦੁਨੀਆ ਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਰਚਦਾ ਹਾਂ। ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਰਾਸ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਵੇਖਿਆ, ਮੇਰਾ ਖੇਡ—
ਬਭੂਵ ਸੁਚਿਰਂ ਤਾਤ ਯਾਵਦ੍ਵੈ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃ ਸ਼ਤਮ੍ । ਅਤ੍ਯਦ੍ਭੁਤਂ ਕੌਤੁਕਂ ਚ ਮਹਾਸ਼੍ਰृਙ੍ਗਾਰਮੀਪ੍ਸਿਤਮ੍
ਪਿਆਰੇ, ਉਹ ਖੇਡ ਬਹੁਤ ਸਮਾਂ ਚੱਲੀ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਸੌ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ। ਉਹ ਬੜੀ ਅਚੰਭੇ ਵਾਲੀ, ਹੈਰਾਨੀ ਭਰੀ ਤੇ ਮਹਾਨ ਪ੍ਰੇਮ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ।
ਤਯੋਰ੍ਦ੍ਵਯੋਰ੍ਧਰ੍ਮਰਾਸ਼ਿਃ ਸੁਸ੍ਰਾਵ ਰਾਸਮਣ़੍ਡਲੇ । ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਮਨੋਹਰਂ ਜਜ੍ਞੇ ਨਾਮਨਾਕਾਰਸਰੋਵਰਮ੍
ਉਹ ਦੋਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਨੇਕੀਆਂ ਦੀ ਧਾਰ ਰਾਸ ਮੰਡਲ ਵਿੱਚ ਵਗਣ ਲੱਗ ਪਈ। ਉਸ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਸੋਹਣਾ ਤੇ ਰੂਪ ਰਹਿਤ ਸਰੋਵਰ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ।
ਪਪਾਤ ਧਰ੍ਮਧਾਰਾऽਧੋ ਵੇਗੇਨ ਵਿਸ਼੍ਵਗੋਲਕੇ । ਬਭੂਵ ਜਲਬੂਰ੍ਣਂ ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣ੍ਡਾਨਾਂ ਚ ਗੋਲਕਮ੍
ਉਹ ਨੇਕੀਆਂ ਦੀ ਧਾਰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਹੇਠਾਂ ਵਿਸ਼ਵ ਗੋਲ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗ ਪਈ। ਉਹ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮੰਡਾਂ ਦਾ ਗੋਲ ਬਣ ਗਿਆ।
ਜਲਪੂਰ੍ਣ ਪੁਰਾ ਸਰ੍ਵ ਸ਼ृष੍ਟਿਸ਼ੂਨ੍ਯਂ ਵ੍ਰਜੇਸ਼੍ਵਰ । ਸ਼੍ਰੁਙ੍ਗਾਰਾਨ੍ਤੇ ਚ ਤਸ੍ਯਾਂ ਚ ਵੀਰ੍ਯਾਧਾਨਂ ਮਯਾ ਕृਤਮ੍
ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ, ਵਜਰੇਸ਼ਵਰ, ਜਦੋਂ ਸਭ ਕੁਝ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ ਤੇ ਰਚਨਾ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਤਾਂ ਖੇਡ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਬੀਜ ਉਥੇ ਰੱਖਿਆ।
ਦਧਾਰ ਗਰ੍ਭ ਸਾ ਰਾਧਾ ਯਾਵਦ੍ਵੈ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾਃ ਸ਼ਤਮ੍ । ਸੁਸ੍ਰਾਵ ਸਾ ਤਦਨ੍ਤੇ ਚ ਡਿਮ੍ਭਂ ਚ ਪਰਮਾਦ੍ਭੁਤਮ੍
ਰਾਧਾ ਨੇ ਉਹ ਗਰਭ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਸੌ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਧਾਰਿਆ। ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੇ ਬਹੁਤ ਅਚੰਭੇਜਨਕ ਬੱਚਾ ਜਨਮਿਆ।
ਚੁਕੋਪ ਦੇਵੀ ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਰੁਰੋਦ ਵਿषਸਾਦ ਸਾ । ਪਾਦੇਨ ਪ੍ਰੇਰਯਾਮਾਸ ਤਮਧੋ ਵਿਸ਼੍ਵਗੋਲਕੇ
ਉਹ ਦੇਵੀ, ਇਹ ਵੇਖ ਕੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆ ਗਈ, ਉਹ ਰੋਈ ਤੇ ਉਦਾਸ ਹੋ ਗਈ। ਆਪਣੇ ਪੈਰ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਹੇਠਾਂ ਵਿਸ਼ਵ ਗੋਲ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ।
ਸ ਪਪਾਤ ਜਲੇ ਤਾਤ ਸਰ੍ਵਾਧਾਰੋ ਮਹਾਨ੍ਵਿਰਾਟ੍ । ਦृष੍ਟ੍ਵਾऽਪਤ੍ਯਂ ਜਲਸ੍ਥਂ ਚ ਮਯਾ ਸ਼ਪ੍ਤਾ ਚ ਸਾ ਪੁਰਾ
ਪਿਆਰੇ ਪੁੱਤਰ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਵਿਰਾਟ, ਜੋ ਸਾਰਿਆਂ ਦਾ ਆਸਰਾ ਹੈ, ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗ ਪਿਆ। ਜਦੋਂ ਉਸ ਮਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਵੇਖਿਆ, ਜਿਸਨੂੰ ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ ਸੀ—
ਅਨਪਤ੍ਯਾ ਚ ਸਾ ਰਾਥਾ ਮਚ੍ਛਾਪੇਨ ਪੁਰਾ ਵਿਭੋ । ਤੇਨ ਪ੍ਰਸੂਤਾਃ ਕ੍ਰਮਤੋ ਦੁਰ੍ਗਾ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਃ ਸਰਸ੍ਵਤੀ
ਉਹ ਰਾਥਾ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੇਰੇ ਸ਼ਾਪ ਕਰਕੇ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਨਿਸੰਤਾਨ ਹੋ ਗਈ ਸੀ। ਇਸ ਕਰਕੇ ਉਸ ਤੋਂ ਫੇਰ-ਫੇਰ ਕੇ ਦੁৰ্গਾ, ਲਕ੍ਸ਼ਮੀ ਤੇ ਸਰਸਵਤੀ ਜਨਮ ਲਏ।
ਚਤਸ੍ਰਃ ਪਰਿਬੂਰ੍ਣਾਸ੍ਤਾਃ ਪ੍ਰਸੂਤਾਸ਼੍ਚ ਸੁਨਿਸ਼੍ਚਿਤਮ੍ । ਦੇਵ੍ਯੋऽਨ੍ਯਾਸ਼੍ਚਾਪਿ ਕਾਮਿਨ੍ਯਸ੍ਤਾਃ ਪ੍ਰਸੂਤਾ ਵ੍ਰਜੇਸ਼੍ਵਰ
ਉਹ ਚਾਰੋ ਦੇਵੀਆਂ ਪੂਰੀਆਂ-ਪੂਰੀਆਂ ਜਨਮੀਆਂ। ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਹੋਰ ਵੀ ਦੇਵੀਆਂ ਤੇ ਇੱਛਾਵਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਔਰਤਾਂ, ਹੇ ਵ੍ਰਜ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਜਨਮ ਲਏ।
ਕਲਯਾ ਪ੍ਰਭਵੋ ਯਾਸਾਂ ਕਲਾਂਸ਼ਾਂਸ਼ੇਨ ਵਾ ਵ੍ਰਜ । ਜਜ੍ਞੇ ਮਹਾਨ੍ਵਿਰਾਡ੍ਯੇਨ ਡਿਮ੍ਭੇਨ ਕਲਯਾऽऽਸ਼੍ਰਯਃ
ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਹਿੱਸੇ ਤੋਂ, ਕੁਝ ਹਿੱਸੇ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਤੋਂ, ਜਾਂ ਫਿਰ ਹਿੱਸੇ ਦੇ ਛੋਟੇ ਹਿੱਸੇ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲਏ, ਹੇ ਵ੍ਰਜ। ਉਹ ਮਹਾਨ ਵਿਰਾਟ, ਡਿੰਭ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਹਿੱਸੇ ਨਾਲ ਆਸਰਾ ਲੈ ਕੇ ਜਨਮਿਆ।
ਅਮृਤਾਙ੍ਗੁष੍ਠਪੀਯੂषਂ ਮਯਾ ਦਤ੍ਤਂ ਪਪੌ ਚ ਸਃ । ਜਲੇ ਸ੍ਥਾਵਰਰੂਪਸ਼੍ਚ ਸ਼ੇਤੇ ਚ ਨਿਜਕਰ੍ਮਣਃ
ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਅਮਰਤਾ ਵਾਲਾ ਅੰਗੂਠੇ ਦਾ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਉਸ ਨੇ ਪੀ ਲਿਆ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਕਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਅਡੋਲ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪਿਆ ਰਿਹਾ।
ਉਪਧਾਨਂ ਜਲਂ ਤਲ੍ਪਂ ਤਸ੍ਯ ਯੋਗਬਲੇਨ ਚ । ਤਸ੍ਯ ਲੋਮ੍ਨਾਂ ਚ ਕੂਪਾਨਿ ਜਲਪੂਰ੍ਣਾਨਿ ਸਂਤਤਮ੍
ਉਸਦੇ ਜੋਗ ਬਲ ਨਾਲ ਪਾਣੀ ਹੀ ਉਸਦਾ ਵਿਛੌਣਾ ਤੇ ਆਸਰਾ ਬਣ ਗਿਆ। ਉਸਦੇ ਰੋਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਕੂਆਂ ਬਣਦੇ ਰਹੇ।
ਪ੍ਰਤ੍ਯੇਕਂ ਕ੍ਰਮਤਸ੍ਤੇषੁ ਸ਼ੇਤੇ ਕ੍ਸ਼ੁਦ੍ਰਵਿਰਾਟ੍ ਪੁਨਃ । ਸਹਸ੍ਰਪਤ੍ਰਂ ਕਮਲਂ ਜਜ੍ਞੇ ਕ੍ਸ਼ੁਦ੍ਰਸ੍ਯ ਨਾਭਿਤਃ
ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹਰ ਇੱਕ ਵਿੱਚ, ਵਾਰੀ-ਵਾਰੀ, ਛੋਟਾ ਵਿਰਾਟ ਫਿਰ ਲੈਟ ਗਿਆ। ਉਸ ਛੋਟੇ ਦੇ ਨਾਭੀ ਵਿੱਚੋਂ ਹਜ਼ਾਰ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲਾ ਕਮਲ ਉੱਗਿਆ।
ਤਤ੍ਰ ਜਜ੍ਞੇ ਵਰੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਤੇਨਾਯਂ ਕਮਲੋਦ੍ਭਵਃ । ਤਤ੍ਰਾऽऽਵਿਰ੍ਭੂਯ ਸ ਵਿਧਿਸ਼੍ਚਿਨ੍ਤਾਗ੍ਰਸ੍ਤੋ ਬਭੂਵ ਸਃ
ਉਥੇ ਹੀ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜਨਮਿਆ, ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਕਮਲ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ ਆਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ ਹੀ ਜਗਤ ਦਾ ਰਚਨਹਾਰ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਕੇ ਸੋਚ ਵਿਚ ਡੁੱਬ ਗਿਆ।
ਕਸ੍ਮਾਦ੍ਦੇਹਃਕ੍ਵਾ ਮਾਤਾ ਮੇ ਪਿਤਾ ਵਾ ਕ੍ਵ ਚ ਬਾਨ੍ਧਵਃ । ਦਿਵ੍ਯਂ ਤ੍ਰਿਲਕ੍ਸ਼ਵਰ੍षਞ੍ਚ ਬਭ੍ਰਾਮ ਕਮਲਾਨ੍ਤਰੇ
'ਇਹ ਸਰੀਰ ਕਿੱਥੋਂ ਆਇਆ? ਮੇਰੀ ਮਾਂ ਕੌਣ ਹੈ, ਪਿਉ ਕਿੱਥੇ ਹੈ, ਜਾਂ ਮੇਰੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਕਿੱਥੇ ਹਨ?' ਇੰਝ ਸੋਚਦਾ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਤਿੰਨ ਲੱਖ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਾਲ ਕਮਲ ਦੇ ਅੰਦਰ ਘੁੰਮਦਾ ਰਿਹਾ।
ਤਤੋ ਦਿਵ੍ਯਂ ਪਞ੍ਚਲਕ੍ਸ਼ਂ ਸਸ੍ਮਾਰ ਤਪਸਾ ਚ ਮਾਮ੍ । ਤਦਾ ਮਯਾ ਦਤ੍ਤਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਜਜਾਪ ਕਮਲਾਨ੍ਤਰੇ
ਫਿਰ ਪੰਜ ਲੱਖ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਾਲ ਤਕ ਉਸ ਨੇ ਮੇਰੀ ਯਾਦ ਤੇ ਤਪ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਮੈਨੂੰ ਸਿਮਰਿਆ। ਉਸ ਵੇਲੇ, ਮੈਂ ਜੋ ਮੰਤ੍ਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਉਹ ਕਮਲ ਦੇ ਅੰਦਰ ਜਪਦਾ ਰਿਹਾ।
ਦਿਵ੍ਯਵਰ੍षਸਪ੍ਤਲਕ੍ਸ਼ਂ ਨਿਯਤਂ ਸਂਯਤਃ ਸ਼ੁਚਿਃ । ਤਦਾ ਮਤ੍ਤੋ ਵਰਂ ਲਬ੍ਧ੍ਵਾ ਸ੍ਰष੍ਟਾ ਸृष੍ਟਿਂ ਚਕਾਰ ਸਃ
ਸੱਤ ਲੱਖ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਾਲ, ਨਿਯਮ, ਸਯਮ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਨਾਲ, ਫਿਰ ਮੇਰੇ ਕੋਲੋਂ ਵਰ ਲੈ ਕੇ, ਉਹ ਰਚਨਹਾਰ ਬਣ ਗਿਆ ਤੇ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਰਚੀ।
ਮਾਯਯਾ ਪ੍ਰਤਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣ੍ਡੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿष੍ਣੁਸ਼ਿਵਾਤ੍ਮਕਾਃ । ਦਿਕ੍ਪਾਲਾ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਦਿਤ੍ਯਾ ਰੁਦ੍ਰਾਸ਼੍ਚੈਕਾਦਸ਼ਾਪਿ ਚ
ਮਾਇਆ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਾਲ, ਹਰ ਬ੍ਰਹਮੰਡ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਣੁ ਤੇ ਸ਼ਿਵ ਰੂਪ ਵਾਲੇ, ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ, ਬਾਰਾਂ ਸੂਰਜ ਤੇ ਗਿਆਰਾਂ ਰੁਦਰ ਜਨਮ ਲਏ।
ਨਵਗ੍ਰਹਾष੍ਟੌ ਵਸਵੋ ਦੇਵਾਃ ਕੋਟਿਤ੍ਰਯਂ ਤਥਾ । ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਵਿਟ੍ਸ਼ੂਦ੍ਰਾ ਯਕ੍ਸ਼ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਕਿਨ੍ਨਰਾਃ
ਨੌ ਗ੍ਰਹਿ, ਅੱਠ ਵਸੂ, ਤੇ ਤਿੰਨ ਕਰੋੜ ਦੇਵਤੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਖੱਤਰੀ, ਵੈਸ਼, ਸ਼ੂਦਰ, ਯਕਸ਼, ਗੰਧਰਵ ਤੇ ਕਿੰਨਰ ਵੀ ਜਨਮ ਲਏ।
ਭੂਤਾਦਯੋ ਰਾਙਸਾਸ਼੍ਚਾਪ੍ਯੇਵਂ ਸਰ੍ਵਂ ਚਰਾਚਰਮ੍ । ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਵਿਨਿਰ੍ਮਾਣਾਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਾਃ ਸਪ੍ਤ ਕ੍ਰਮੇਣ ਚ
ਭੂਤ, ਰਾਕਸ਼ਸ ਆਦਿਕ ਹੋਰ ਜੀਵ, ਇੰਝ ਸਾਰੇ ਚਲਦੇ ਤੇ ਅਚਲ ਜੀਵ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਲੋਕ, ਤੇ ਸੱਤ ਸਵਰਗ ਵੀ ਕ੍ਰਮ ਨਾਲ ਬਣੇ।
ਸਪ੍ਤਸਾਗਰਸਂਯੁਕ੍ਤਾ ਸਪ੍ਤਦ੍ਵੀਪਾ ਵਸੁਂਧਰਾ । ਕਾਞ੍ਚਨੀਭੂਮਿਸਂਯੁਕ੍ਤਾ ਤਮੋਯੁਕ੍ਤਂ ਸ੍ਥਲਂ ਤਥਾ
ਸੱਤ ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਹੋਈ ਸੱਤ ਟਾਪੂਆਂ ਵਾਲੀ ਧਰਤੀ, ਸੋਨੇ ਦੀ ਧਰਤੀ ਤੇ ਹਨੇਰੇ ਵਾਲਾ ਸਥਾਨ ਵੀ ਬਣਿਆ।
ਪਾਤਾਲਾਸ਼੍ਚ ਤਥਾ ਸਪ੍ਤ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣ੍ਡਮੇਭਿਰੇਵ ਚ । ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਚਨ੍ਦ੍ਰਸੂਯੋ ਪੁਣ੍ਯਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਚ ਭਾਰਤਮ੍
ਸੱਤ ਪਾਤਾਲ ਵੀ, ਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਹੀ ਸਾਰਾ ਬ੍ਰਹਮੰਡ। ਵੱਖ-ਵੱਖ ਲੋਕ, ਚੰਦ, ਸੂਰਜ ਤੇ ਭਾਰਤ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਧਰਤੀ ਵੀ ਬਣੀ।
ਤੀਰ੍ਥਾਨ੍ਯੇਤਾਨਿ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਗਙ੍ਗਾਦੀਤਿ ਵ੍ਰਜੇਸ਼੍ਵਰ । ਯਾਵਨ੍ਤਿ ਲੋਮਕੂਪਾਨਿ ਮਹਾਵਿष੍ਣੋਃ ਕ੍ਰਮੇਣ ਚ
ਹੇ ਵ੍ਰਜ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਗੰਗਾ ਆਦਿਕ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥ, ਜਿੰਨੇ ਮਹਾ ਵਿਸ਼ਣੁ ਦੇ ਰੋਆਂ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਕ੍ਰਮ ਨਾਲ ਬਣੇ।
ਵਿਸ਼੍ਵਾਨ੍ਯੇਵ ਹੀ ਤਾਵਨ੍ਤਿ ਹ੍ਯਮਂਖ੍ਯਾਤਾਨਿ ਚ ਧ੍ਰੁਵਮ੍ । ਵਿਸ਼੍ਵੇषਾਸੂਰ੍ਧ੍ਵਾਭਾਮੇ ਚ ਵੈਕੁਣ੍ਠਸ਼੍ਚ ਨਿਰਾਸ਼੍ਰਯਃ
ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ, ਜਿੰਨੇ ਲੋਕ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਰਗੇ ਹੀ ਅਣਗਿਣਤ ਲੋਕ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰਿਆਂ ਤੋਂ ਉੱਤੇ, ਆਸਰੇ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਵੈਕੁੰਠ ਹੈ।
ਮਦਿਚ੍ਛਯਾ ਵਿਨਿਰ੍ਮਾਣਾ ਵੇਦਾਃ ਕਥਿਤੁਮਕ੍ਸ਼ਮਾਃ । ਕੁਯੋਗਿਨਾਮ ਦृष੍ਟਸ਼੍ਚਾਮਭਕ੍ਤਾਨਾਂ ਵਿਨਿਸ਼੍ਚਿਤਮ੍
ਮੇਰੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਬਣੇ ਹੋਏ ਵੇਦ ਵੀ ਮੇਰੀ ਮਹਿਮਾ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਹੀਂ ਕਹਿ ਸਕਦੇ; ਇਹ ਗਲਤ ਜੋਗੀ ਅਤੇ ਭਗਤੀ ਤੋਂ ਵਾਂਝੇ ਲੋਕ ਵੀ ਵੇਖਦੇ ਹਨ।
ਤਸ੍ਮਾਦੁਪਰਿ ਗੋਲੋਕਃ ਪਞ੍ਚਾਸ਼ਤ੍ਕੋਟਿਯੋਜਨਃ । ਵਾਯੁਨਾ ਧਾਰ੍ਯਮਾਣਸ਼੍ਚ ਵਿਚਿਤ੍ਰਃ ਪਰਮਾਸ਼੍ਰਮਃ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਉੱਤੇ ਗੋਲੋਕ ਹੈ, ਜੋ ਪੰਜ ਕਰੋੜ ਯੋਜਨ ਉੱਚਾ ਹੈ, ਹਵਾ ਨਾਲ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ, ਅਜੀਬ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਥਾਂ ਹੈ।
ਅਤੀਵ ਰਮ੍ਯਨਿਰ੍ਮਾਣੋ ਨਿਤ੍ਯਰੂਪੋ ਮਦਿਚ੍ਛਯਾ । ਸ਼ਤਸ਼੍ਰृਙ੍ਗੇਣ ਸ਼ੈਲੇਨ ਪੁਣ੍ਯਵृਨ੍ਦਾਵਨੇਨ ਚ
ਇਹ ਥਾਂ ਬਹੁਤ ਸੋਹਣੀ ਬਣੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀ ਮੇਰੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਸੌ ਚੋਟੀਆਂ ਵਾਲੇ ਪਹਾੜ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਵ੍ਰਿੰਦਾਵਨ ਨਾਲ।
ਸੁਰਾਸਮਣ੍ਡਲੇਨਾਪਿ ਨਦ੍ਯਾ ਵਿਰਜਯਾ ਯੁਤਃ । ਕੋਟਿਯੋਜਨਵਿਸ੍ਤੀਰ੍ਣਾ ਪ੍ਰਸ੍ਥੇਨ ਵਿਰਜਾ ਵ੍ਰਜ
ਇਹ ਥਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਗੋਲ ਤੇ ਨਦੀ ਵਿਰਜਾ ਨਾਲ ਮਿਲੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਜੋ ਇੱਕ ਕਰੋੜ ਯੋਜਨ ਚੌੜੀ ਹੈ, ਤੇ ਵਿਰਜਾ ਵ੍ਰਜ ਵਿਚ ਵਹਿੰਦੀ ਹੈ।