ਏਕਦਾ ਮਯਿ ਗੋਲੋਕੇ ਰਾਸੇ ਨਿਤ੍ਯਂ ਪ੍ਰਕੁਰ੍ਵਤਿ । ਆਵਿਰ੍ਭੂਤਾ ਚ ਵਾਮਾਙ੍ਗਾਦ੍ਬਾਲਾ षੋਢਸ਼ਵਾਰ੍षਿਕੀ
ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਗੋਲੋਕ ਵਿੱਚ ਸਦਾ ਰਾਸ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਮੇਰੇ ਖੱਬੇ ਪਾਸੋਂ ਸੋਲਾਂ ਸਾਲ ਦੀ ਇਕ ਕੁੜੀ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ।
ਸ਼੍ਵੇਤਚਮ੍ਪਕਵਰ੍ਣਾਭਾ ਸ਼ਰਚ੍ਚਨ੍ਦ੍ਰਸਮਪ੍ਰਭਾ । ਅਤੀਵ ਸੁਨ੍ਦਰੀ ਰਾਮਾ ਰਮਣੀਨਾਂ ਪਰਾਵਰਾ
ਉਹ ਚਿੱਟੇ ਚੰਪਾ ਫੁੱਲ ਵਰਗੀ ਰੰਗਤ ਵਾਲੀ ਸੀ, ਉਸਦੀ ਚਮਕ ਪਤਝੜ ਦੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵਰਗੀ ਸੀ। ਬਹੁਤ ਸੋਹਣੀ, ਮਨਮੋਹਣੀ, ਸਭ ਔਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ।
ਈषਦ੍ਧਾਸ੍ਯਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾਸ੍ਯਾ ਕੌਮਲਾਙ੍ਗੀ ਮਨੋਹਰਾ । ਵਹ੍ਨਿਸ਼ੁਦ੍ਧਾਂਸ਼ੁਕਾਧਾਨਾ ਰਤ੍ਨਾਭਰਣਭੂषਿਤਾ
ਹੌਲੀ ਮੁਸਕਾਨ ਵਾਲਾ ਪ੍ਰਸੰਨ ਚਿਹਰਾ, ਨਰਮ ਅੰਗ, ਮਨ ਨੂੰ ਖਿੱਚਣ ਵਾਲੀ। ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਸੁੱਧ ਕੀਤੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ, ਕੀਮਤੀ ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ।
ਯਥਾ ਜਲਦਪਙ੍ਕ੍ਤਿਸ਼੍ਚ ਬਲਾਕਾਭਿਰ੍ਤਿਭੂषਿਤਾ । ਸਿਨ੍ਦੂਰਬਿਨ੍ਦੂਨਾ ਚਾਰੁਚਨ੍ਦ੍ਰਚਨ੍ਦਨਬਿਨ੍ਦੁਭਿਃ
ਜਿਵੇਂ ਬੱਦਲਾਂ ਦੀ ਲਾਈਨ ਵਿੱਚ ਬਗਲੇ ਸੋਭਾ ਵਧਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਵੇਂ ਹੀ ਉਸਦੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਸੁੰਦਰ ਸਿੰਦੂਰ, ਚੰਦਨ ਤੇ ਹੋਰ ਚੰਗੇ ਨਿਸ਼ਾਨਾਂ ਨੇ ਸੋਹਣਾ ਬਣਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਕਸ੍ਤੂਰੀਬਿਨ੍ਦੁਭਿਃ ਸਾਰ੍ਧਂ ਸੀਮਨ੍ਤਾਨ੍ਧਃਸ੍ਯਲੋਜ੍ਜ੍ਵਲਾ । ਅਮੂਲ੍ਯਰਤ੍ਨਨਿਰ੍ਮਾਣਸੁਸ੍ਨਿਗ੍ਧਕਿਰਣੋਜ੍ਜ੍ਵਲਾ
ਕਸਤੂਰੀ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨਾਂ ਨਾਲ, ਉਸਦਾ ਸਿਰਮੌਰ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਕੀਮਤੀ ਰਤਨਾਂ ਦੀ ਨਰਮੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਉਹ ਔਰ ਵੀ ਨਿਖਰ ਰਹੀ ਸੀ।
ਵਿਚਿਤ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਸੁਚਿਤ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਸੁਕਪੋਲਸ੍ਥਲੋਜ੍ਜ੍ਵਲਾ । ਖਮੇਨ੍ਦ੍ਰਚਞ੍ਚੁਵਿਜਿਤਨਾਸਾਮੌਕ੍ਤਿਕਸ਼ੋਭਿਤਾ
ਅਲੱਗ ਅਲੱਗ ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਨਕਸ਼ਿਆਂ ਨਾਲ ਉਸਦੇ ਗਲਾਬੇ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ। ਉਸਦੀ ਨੱਕ, ਮੋਤੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ, ਆਕਾਸ਼ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੀ ਚੋਚ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧੀਆ ਸੀ।
ਗਜੇਨ੍ਦ੍ਰਗਣ़੍ਡਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤਮੁਕ੍ਤਾਭੂषਣਭੂषਿਤਾ । ਸ਼ੁਕ੍ਤ੍ਯਾ ਵਿਮੁਕ੍ਤਮੁਕ੍ਤਾਭਦਨ੍ਤਪਙ੍ਕ੍ਤਿਮਨੋਹਰਾ
ਹਾਥੀ ਦੇ ਦੰਦਾਂ ਤੋਂ ਨਿਕਲੇ ਮੋਤੀਆਂ ਦੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਉਹ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਉਸਦੇ ਦੰਦਾਂ ਦੀ ਲਾਈਨ, ਸਿੱਪੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਨਿਕਲੇ ਮੋਤੀਆਂ ਵਰਗੀ ਸੋਹਣੀ ਸੀ।
ਵਲਿਤਾਕਲਿਤਾऽਤੀਵ ਪਕ੍ਵਬਿਮ੍ਬਾਧਰਾ ਵਰਾ । ਸ਼ਸ਼੍ਵਤ੍ਪੂਰ੍ਣੇਨ੍ਦੁਨਿਨ੍ਦਾਸ੍ਯਾ ਪਦ੍ਮਨਿਨ੍ਦਿਤਲੋਚਨਾ
ਉਸਦੇ ਹੋਠ ਬਹੁਤ ਸੋਹਣੇ, ਪੱਕੇ ਬਿੰਬਾ ਫਲ ਵਰਗੇ ਤੇ ਹੌਲੀ ਵੱਕਰ ਵਾਲੇ ਸਨ। ਉਸਦਾ ਚਿਹਰਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪੂਰਨ ਚੰਦ ਨੂੰ ਵੀ ਮਾਤ ਦੇਂਦਾ ਸੀ, ਅੱਖਾਂ ਕਮਲ ਨੂੰ ਵੀ ਪਿੱਛੇ ਛੱਡਦੀਆਂ।
ਕृष੍ਣਸਾਰਨਿਭੋਦ੍ਭਿਨ੍ਨਸੁਚਾਰੁਕਜ੍ਜਲੋਜ੍ਜ੍ਵਲਾ । ਅਮੂਲ੍ਯਰਤ੍ਨਨਿਰ੍ਮਾਣਕੇਯੂਰਕਙ੍ਕਣੋਜ੍ਜ੍ਵਲਾ
ਕਾਲੇ ਹਿਰਣ ਵਰਗੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸੁੰਦਰ ਕਾਜਲ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਕੀਮਤੀ ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਬਣੇ ਕੰਗਣ ਤੇ ਬਾਂਹ ਫੁੱਲ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ।
ਮਣੀਨ੍ਦ੍ਰਰਾਜਰਾਜੀਭਿਃ ਸ਼ਙ੍ਖਯੁਗ੍ਮਕਰੋਜ੍ਜਵਲਾ । ਰਤ੍ਨਾਙ੍ਗੁਲੀਯਕੈਰੇਭਿਰਮृਤਾਙ੍ਗੁਲਿਭੂषਿਤਾ
ਮੋਤੀ ਦੇ ਜੋੜੇ ਸ਼ੰਖਾਂ ਵਾਲੇ ਕੰਗਣਾਂ ਤੇ ਰਾਜੇ ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਅੰਗੂਠੀਆਂ ਨਾਲ ਉਸਦੇ ਹੱਥ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ। ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਅੰਗੂਠੀਆਂ ਤੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵਰਗੀਆਂ ਉਂਗਲਾਂ ਨਾਲ ਉਹ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਰਤ੍ਨੇਨ੍ਦ੍ਰਰਾਜਰਾਜੇਨ ਕ੍ਵਣਨ੍ਮਞ੍ਜੀਰਰਞ੍ਜਿਤਾ । ਰਤ੍ਨਪਾਸ਼ਕਰਾਜੀਭਿਃ ਪਾਦਾਙ੍ਗੁਲਿਵਿਰਾਜਿਤਾ
ਉਸ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਪਾਜੇਬਾਂ ਸੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਝੰਕਾਰ ਨਾਲ ਉਸ ਦੇ ਕਦਮ ਗੂੰਜ ਰਹੇ ਸਨ। ਉਸ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀਆਂ ਉਂਗਲਾਂ ਰਤਨਾਂ ਦੀਆਂ ਰੇਖਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਚਮਕ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।
ਸੁਨ੍ਦਰਾਲਕ੍ਤਰਾਗੇਣ ਚਰਣਾਧਃਸ੍ਥਲੋਜ੍ਜ੍ਵਲਾ । ਗਜੇਨ੍ਦ੍ਰਗਾਮਿਨੀ ਰਾਮਾ ਕਾਮਿਨੀ ਵਾਮਲੋਚਨਾ
ਉਸ ਦੇ ਪੈਰ ਸੁੰਦਰ ਲਾਲ ਮਹੀਂਦੀ ਨਾਲ ਰੰਗੇ ਹੋਏ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ। ਰਾਮਾ, ਜਿਸ ਦੀ ਚਾਲ ਹਾਥੀ ਵਾਂਗ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਸੀ, ਉਹ ਸੋਹਣੀ ਤੇ ਮੋਹਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ ਨਾਰੀ ਸੀ।
ਮਾਂ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਕਟਾਕ੍ਸ਼ੇਣ ਰਮਣੀ ਰਮਣੋਤ੍ਸੁਕਾ । ਰਾਸੇ ਸਂਭੂਯ ਰਾਮਾ ਸਾ ਦਧਾਰ ਪੁਰਤੋ ਮਮ
ਉਹ ਸੋਹਣੀ, ਜੋ ਮੇਲ ਮਿਲਾਪ ਲਈ ਉਤਾਵਲੀ ਸੀ, ਮੈਨੂੰ ਤਿਰਛੀ ਨਿਗਾਹ ਨਾਲ ਵੇਖ ਰਹੀ ਸੀ। ਰਾਸ ਵਿੱਚ, ਰਾਮਾ ਆਪ ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਖੜੀ ਹੋਈ।
ਤੇਨ ਰਾਧਾ ਸਮਾਖ੍ਯਾਤਾ ਬੁਰਾਵਿਦ੍ਭਿਃ ਪ੍ਰਪੂਜਿਤਾ । ਪ੍ਰਹृष੍ਟਾ ਪ੍ਰਕृਤਿਸ਼੍ਚਾਸ੍ਯਾਸ੍ਤੇਨ ਪ੍ਰਕृਤਿਰੀਸ਼੍ਵਰੀ
ਇਸ ਕਰਕੇ ਉਹ ਰਾਧਾ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਈ, ਵੱਡਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰ ਜੋਗੀ ਤੇ ਗਿਆਨੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸਨਮਾਨਿਤ। ਉਹ ਖੁਸ਼ਮਿਜਾਜ਼ ਹੈ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸਭਾਵਿਕਤਾ ਹੀ ਉਸ ਦੀ ਰਾਣੀਵਾਂਗ ਹੈ।
ਸ਼ਕ੍ਤਾ ਸ੍ਯਾਤ੍ਸਰ੍ਵਕਾਰ੍ਯੇषੁ ਤੇਨ ਸ਼ਕ੍ਤਿਃ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਾ । ਸਰ੍ਵਾਧਾਰਾ ਸਰ੍ਵਰੂਪਾ ਮਙ੍ਗਲਾਰ੍ਹਾ ਚ ਸਰ੍ਵਤਃ
ਉਹ ਹਰ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਸਮਰੱਥ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਉਸ ਨੂੰ ਸ਼ਕਤੀ ਆਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਸੰਭਾਲਣ ਵਾਲੀ, ਹਰ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਤੇ ਹਰ ਪਾਸੇ ਮੰਗਲ ਦੀ ਹੱਕਦਾਰ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਮਙ੍ਗਲਦਕ੍ਸ਼ਾ ਸਾ ਤੇਨ ਸ੍ਯਾਤ੍ਸਰ੍ਵਮਙ੍ਗਲਾ । ਵੈਕੁਣ੍ਠੇ ਸਾ ਮਹਾਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਰ੍ਮੂਰ੍ਤਿਭੇਦੇ ਸਰਸ੍ਵਤੀ
ਉਹ ਹਰ ਮੰਗਲ ਕੰਮ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਉਸ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਮੰਗਲਮਈ ਆਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਵੈਕੁੰਠ ਵਿੱਚ ਉਹ ਮਹਾਲਕਸ਼ਮੀ ਹੈ, ਤੇ ਹੋਰ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਸਰਸਵਤੀ।
ਪ੍ਰਸੂਯ ਵੇਦਾਨ੍ਵਿਦਿਤਾ ਵੇਦਮਾਤਾ ਚ ਸਾ ਸਦਾ । ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ ਸ ਚ ਗਾਯਤ੍ਰੀ ਧਾਤ੍ਰੀ ਤ੍ਰਿਜਗਤਾਮਪਿ
ਉਹ ਸਦਾ ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਮਾਂ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਨੇ ਵੇਦ ਪੈਦਾ ਕੀਤੇ। ਉਹ ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ, ਗਾਇਤ੍ਰੀ ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਪਾਲਣਹਾਰ ਹੈ।
ਪੁਰਾ ਸਂਹृਤ੍ਯ ਦੁਰ੍ਗਂ ਚ ਸਾ ਦੁਰ੍ਗਾ ਚ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਾ । ਤੇਜਸਃ ਸਰ੍ਵਦੇਵਾਨਾਮਾਵਿਰ੍ਭੂਤਾ ਪੁਰਾ ਸਤੀ
ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ, ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੀ ਕੋਠੜੀ ਨਸ਼ਟ ਕੀਤੀ, ਤਾਂ ਉਹ ਦੁರ್ಗਾ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਈ। ਉਹ ਸਤੀ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਜੋਤ ਤੋਂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ।
ਤੇਨਾऽऽਦ੍ਯਾ ਪ੍ਰਕृਤਿਰ੍ਜ੍ਞੇਯਾ ਸਰ੍ਵਾਸੁਰਵਿਮਰ੍ਦਿਤੀ । ਸਰ੍ਵਾਨਨ੍ਦਾ ਚ ਸਾਨਨ੍ਦਾ ਦੁਃਖਦਾਰਿਦ੍ਰਯਨਾਸ਼ਿਨੀ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਆਦਿ-ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਅਸੁਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲੀ ਹੈ। ਉਹ ਪੂਰਨ ਆਨੰਦ ਵਾਲੀ, ਆਨੰਦ ਦੇਣ ਵਾਲੀ, ਦੁੱਖ ਤੇ ਗਰੀਬੀ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੈ।
ਸ਼ਤ੍ਰੁਣਾਂ ਭਯਦਾਤ੍ਰੌ ਚ ਭਕ੍ਤਾਨਾਂ ਭਯਹਾਰਿਣੌ । ਦਕ੍ਸ਼ਕਨ੍ਯਾ ਸਤੀ ਕਾ ਚ ਸ਼ੈਲਜਾਤੇਤਿ ਪਾਰ੍ਵਤੀ
ਉਹ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਲਈ ਡਰ ਪੈਦਾ ਕਰਦੀ ਹੈ ਤੇ ਭਗਤਾਂ ਦਾ ਡਰ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਦਕ੍ਸ਼ ਦੀ ਧੀ ਸਤੀ ਹੈ, ਤੇ ਪਹਾੜ ਤੋਂ ਜਨਮੀ ਪਾਰਵਤੀ ਵੀ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਾਧਾਰਸ੍ਵਰੂਪਾ ਸਾ ਕਲਯਾ ਸਾ ਵਸੁਂਧਰਾ । ਕਲਯਾ ਤੁਲਸੀ ਗਙ੍ਗਾ ਕਲਯਾ ਸਰ੍ਵਯੋषਿਤਃ
ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਸੰਭਾਲਣ ਵਾਲੀ ਸਰੂਪ ਹੈ। ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਉਹ ਧਰਤੀ ਬਣੀ, ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਤੁਲਸੀ ਤੇ ਗੰਗਾ ਬਣੀ, ਤੇ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਸਭ ਔਰਤਾਂ ਬਣੀ।
ਸृष੍ਟਿਂ ਕਰੋਮਿ ਚ ਯਯਾ ਤਾਤ ਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ । ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਾਂ ਰਾਸਮਧ੍ਯਸ੍ਥਾਂ ਮਮ ਕ੍ਰੀਡਾ
ਪਿਆਰੇ, ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਹੀ ਮੈਂ ਦੁਨੀਆ ਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਰਚਦਾ ਹਾਂ। ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਰਾਸ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਵੇਖਿਆ, ਮੇਰਾ ਖੇਡ—
ਬਭੂਵ ਸੁਚਿਰਂ ਤਾਤ ਯਾਵਦ੍ਵੈ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃ ਸ਼ਤਮ੍ । ਅਤ੍ਯਦ੍ਭੁਤਂ ਕੌਤੁਕਂ ਚ ਮਹਾਸ਼੍ਰृਙ੍ਗਾਰਮੀਪ੍ਸਿਤਮ੍
ਪਿਆਰੇ, ਉਹ ਖੇਡ ਬਹੁਤ ਸਮਾਂ ਚੱਲੀ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਸੌ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ। ਉਹ ਬੜੀ ਅਚੰਭੇ ਵਾਲੀ, ਹੈਰਾਨੀ ਭਰੀ ਤੇ ਮਹਾਨ ਪ੍ਰੇਮ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ।
ਤਯੋਰ੍ਦ੍ਵਯੋਰ੍ਧਰ੍ਮਰਾਸ਼ਿਃ ਸੁਸ੍ਰਾਵ ਰਾਸਮਣ़੍ਡਲੇ । ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਮਨੋਹਰਂ ਜਜ੍ਞੇ ਨਾਮਨਾਕਾਰਸਰੋਵਰਮ੍
ਉਹ ਦੋਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਨੇਕੀਆਂ ਦੀ ਧਾਰ ਰਾਸ ਮੰਡਲ ਵਿੱਚ ਵਗਣ ਲੱਗ ਪਈ। ਉਸ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਸੋਹਣਾ ਤੇ ਰੂਪ ਰਹਿਤ ਸਰੋਵਰ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ।
ਪਪਾਤ ਧਰ੍ਮਧਾਰਾऽਧੋ ਵੇਗੇਨ ਵਿਸ਼੍ਵਗੋਲਕੇ । ਬਭੂਵ ਜਲਬੂਰ੍ਣਂ ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣ੍ਡਾਨਾਂ ਚ ਗੋਲਕਮ੍
ਉਹ ਨੇਕੀਆਂ ਦੀ ਧਾਰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਹੇਠਾਂ ਵਿਸ਼ਵ ਗੋਲ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗ ਪਈ। ਉਹ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮੰਡਾਂ ਦਾ ਗੋਲ ਬਣ ਗਿਆ।
ਜਲਪੂਰ੍ਣ ਪੁਰਾ ਸਰ੍ਵ ਸ਼ृष੍ਟਿਸ਼ੂਨ੍ਯਂ ਵ੍ਰਜੇਸ਼੍ਵਰ । ਸ਼੍ਰੁਙ੍ਗਾਰਾਨ੍ਤੇ ਚ ਤਸ੍ਯਾਂ ਚ ਵੀਰ੍ਯਾਧਾਨਂ ਮਯਾ ਕृਤਮ੍
ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ, ਵਜਰੇਸ਼ਵਰ, ਜਦੋਂ ਸਭ ਕੁਝ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ ਤੇ ਰਚਨਾ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਤਾਂ ਖੇਡ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਬੀਜ ਉਥੇ ਰੱਖਿਆ।
ਦਧਾਰ ਗਰ੍ਭ ਸਾ ਰਾਧਾ ਯਾਵਦ੍ਵੈ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾਃ ਸ਼ਤਮ੍ । ਸੁਸ੍ਰਾਵ ਸਾ ਤਦਨ੍ਤੇ ਚ ਡਿਮ੍ਭਂ ਚ ਪਰਮਾਦ੍ਭੁਤਮ੍
ਰਾਧਾ ਨੇ ਉਹ ਗਰਭ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਸੌ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਧਾਰਿਆ। ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੇ ਬਹੁਤ ਅਚੰਭੇਜਨਕ ਬੱਚਾ ਜਨਮਿਆ।
ਚੁਕੋਪ ਦੇਵੀ ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਰੁਰੋਦ ਵਿषਸਾਦ ਸਾ । ਪਾਦੇਨ ਪ੍ਰੇਰਯਾਮਾਸ ਤਮਧੋ ਵਿਸ਼੍ਵਗੋਲਕੇ
ਉਹ ਦੇਵੀ, ਇਹ ਵੇਖ ਕੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆ ਗਈ, ਉਹ ਰੋਈ ਤੇ ਉਦਾਸ ਹੋ ਗਈ। ਆਪਣੇ ਪੈਰ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਹੇਠਾਂ ਵਿਸ਼ਵ ਗੋਲ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ।
ਸ ਪਪਾਤ ਜਲੇ ਤਾਤ ਸਰ੍ਵਾਧਾਰੋ ਮਹਾਨ੍ਵਿਰਾਟ੍ । ਦृष੍ਟ੍ਵਾऽਪਤ੍ਯਂ ਜਲਸ੍ਥਂ ਚ ਮਯਾ ਸ਼ਪ੍ਤਾ ਚ ਸਾ ਪੁਰਾ
ਪਿਆਰੇ ਪੁੱਤਰ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਵਿਰਾਟ, ਜੋ ਸਾਰਿਆਂ ਦਾ ਆਸਰਾ ਹੈ, ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗ ਪਿਆ। ਜਦੋਂ ਉਸ ਮਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਵੇਖਿਆ, ਜਿਸਨੂੰ ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ ਸੀ—
ਅਨਪਤ੍ਯਾ ਚ ਸਾ ਰਾਥਾ ਮਚ੍ਛਾਪੇਨ ਪੁਰਾ ਵਿਭੋ । ਤੇਨ ਪ੍ਰਸੂਤਾਃ ਕ੍ਰਮਤੋ ਦੁਰ੍ਗਾ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਃ ਸਰਸ੍ਵਤੀ
ਉਹ ਰਾਥਾ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੇਰੇ ਸ਼ਾਪ ਕਰਕੇ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਨਿਸੰਤਾਨ ਹੋ ਗਈ ਸੀ। ਇਸ ਕਰਕੇ ਉਸ ਤੋਂ ਫੇਰ-ਫੇਰ ਕੇ ਦੁৰ্গਾ, ਲਕ੍ਸ਼ਮੀ ਤੇ ਸਰਸਵਤੀ ਜਨਮ ਲਏ।