ਸ੍ਥਾਨਂ ਨਾਸ੍ਤਿਕ੍ਸ਼ਣਂ ਨਾਸ੍ਤਿ ਨਾਸ੍ਤਿ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯਿਤਾ ਨਰਃ । ਤੇਨ ਹੇ ਨਨ੍ਦ ਤਾਸਾਂ ਚ ਸਤੀਤ੍ਵਮੁਪਜਾਯਤੇ
ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਕੋਈ ਥਾਂ, ਕੋਈ ਸਮਾਂ, ਕੋਈ ਮੰਗਣ ਵਾਲਾ ਨਹੀਂ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਨੰਦ ਜੀ, ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਸਤੀਤਵ ਬਣਦਾ ਹੈ।
ਅਧਮਾ ਪਰਮਾ ਦੁष੍ਟਾऽਤ੍ਯਨ੍ਤਾਸਦ੍ਵਂਸ਼ਜਾ ਤਥਾ । ਅਧਰ੍ਮਸ਼ੀਲਾ ਦੁਃਸ਼ੀਲਾ ਦੁਰ੍ਮੁਖਾ ਕਲਹਾਨ੍ਵਿਤਾ
ਨੀਵੀਂ ਔਰਤ ਬਹੁਤ ਮਾੜੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਬਿਲਕੁਲ ਅਧਰਮੀ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੋਈ। ਉਹ ਅਧਰਮੀ, ਮਾੜੀ ਚਾਲ-ਚਲਨ ਵਾਲੀ, ਮਾੜੀ ਬੋਲੀ ਤੇ ਝਗੜਾਲੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਪਤਿਂ ਭਰ੍ਤ੍ਸਯਤੇ ਨਿਤ੍ਯਂ ਜਾਰਂ ਚ ਸੇਵਤੇ ਸਦਾ । ਦੁਃਸ਼ਂ ਦਦਾਤਿ ਕਾਨ੍ਤਾਯ ਵਿषਤੁਲ੍ਯਂ ਚ ਪਸ਼੍ਯਤਿ
ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਡਾਂਟਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਜਾਰ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਨੂੰ ਮਾੜੀ ਚੀਜ਼ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ ਵਾਂਗ ਸਮਝਦੀ ਹੈ।
ਜਾਰਦ੍ਵਾਰਮੁਪਾਯੇਨ ਹਨ੍ਤਿ ਕਾਨ੍ਤਂ ਮਨੋਹਰਮ੍ । ਧਰ੍ਮਿष੍ਠਂ ਚ ਵਰਿष੍ਠਂ ਚ ਗਰਿष੍ਠਂ ਚ ਮਹੀਤਲੇ
ਉਹ ਜਾਰ ਦੇ ਰਾਹੀਂ ਆਪਣੇ ਸੋਹਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਛਲ ਨਾਲ ਮਾਰ ਦੇਂਦੀ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਧਰਮੀ, ਉੱਚਾ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੋਵੇ।
ਕਾਮਦੇਵਸਮਂ ਚਾਪਿ ਜਾਰਂ ਪਸ਼੍ਯਤਿ ਕਾਮਤਃ । ਸ਼ੁਭਦृष੍ਟ੍ਯਾ ਕਟਾਕ੍ਸ਼ੇਣ ਸ਼ਰਵਤ੍ਪਾਪੀਯਸੀ ਮੁਦਾ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰੇਮੀ ਵੱਲ ਇੰਝ ਤੱਕਦੀ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਕਾਮਦੇਵ ਹੋਵੇ, ਚਾਹ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ ਵੇਖਦੀ ਹੈ ਤੇ ਪਾਪ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਤੀਰ ਵਾਂਗ ਚੋਟ ਖਾਂਦੀ ਹੈ।
ਸੁਵੇषਂ ਪੁਰੁषਂ ਦ੍ਰष੍ਟ੍ਵਾ ਯੁਵਾਨਂ ਰਤਿਸ਼ੂਕਰਮ੍ । ਯੋਨਿਃ ਕ੍ਲਿਦ੍ਯਤਿ ਨਾਰੀਣਾਂ ਕਾਮਿਨੀਨਾਂ ਨਿਰਨ੍ਤਰਮ੍
ਸੁੰਦਰ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਨੌਜਵਾਨ ਤੇ ਪ੍ਰੇਮ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਮਰਦ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਕਾਮੀ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਦਦਾਤਿ ਭਰ੍ਤ੍ਰੇ ਨਾऽऽਹਾਰਂ ਵਿषੋਕ੍ਤਿਂ ਵਕ੍ਤਿ ਸਂਤਤਮ੍ । ਅਧਰ੍ਮਂ ਚਿਨ੍ਤਯੇਚ੍ਛਸ਼੍ਵਜ੍ਜਾਰਂ ਚ ਪਰਮਂ ਮੁਦਾ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਰੋਟੀ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੀ, ਸਦਾ ਤਿੱਖੇ ਬੋਲ ਬੋਲਦੀ ਹੈ, ਹਰ ਵੇਲੇ ਗਲਤ ਕੰਮਾਂ ਬਾਰੇ ਸੋਚਦੀ ਹੈ ਤੇ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰੇਮੀ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲੈਂਦੀ ਹੈ।
ਗੁਰੁਭਿਰ੍ਭਰ੍ਤ੍ਸਿਤਾ ਸਾ ਚ ਰਕ੍ਸ਼ਿਤਾ ਚ ਸ਼ਤੇਨ ਚ । ਤਥਾऽਪਿ ਜਾਰਂ ਕੁਰੁਤੇ ਨਾਪਿ ਸਾਧ੍ਯਾ ਨृਪੇਰਪਿ
ਉਹ ਜਦੋਂ ਵੱਡਿਆਂ ਵਲੋਂ ਡਾਂਟ ਪੈਂਦੀ ਹੈ ਜਾਂ ਸੌ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਰੋਕੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਫਿਰ ਵੀ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰੇਮੀ ਵੱਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਰਾਜਾ ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਰੋਕ ਸਕਦਾ।
ਨਾਸ੍ਤਿ ਤਸ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਿਯਂ ਕਿਂਚਿਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਕਾਰ੍ਯਵਸ਼ੇਨ ਚ । ਗਾਵਸ੍ਤृਣਮਿਵਾਰਣ੍ਯੇ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯਨ੍ਤੀ ਨਵਂ ਨਵਮ੍
ਉਸ ਲਈ ਕੁਝ ਵੀ ਪਿਆਰਾ ਨਹੀਂ, ਹਰ ਚੀਜ਼ ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੀ ਖ਼ਾਤਰ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਗਾਂਵਾਂ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਨਵਾਂ ਘਾਹ ਲੱਭਦੀਆਂ ਫਿਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਹਰ ਵੇਲੇ ਨਵੀਂ ਚੀਜ਼ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਵਿਦ੍ਯੁਦਾਭਾ ਜਲੇ ਰੇਖਾ ਤਸ੍ਯਾ ਪ੍ਰੀਤਿਸ੍ਤਥੈਵ ਚ । ਅਧਰ੍ਮਯੁਕ੍ਤਾ ਸਤਤਂ ਕਪਟਂ ਵਕ੍ਤਿ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਮ੍
ਉਸ ਦੀ ਮੋਹਬਤ ਪਾਣੀ ਉੱਤੇ ਲਕੀਰ ਵਾਂਗ ਜਾਂ ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ ਛਿਨ ਭੰਗੂਰ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਉਹ ਸਦਾ ਗਲਤ ਕੰਮਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ ਤੇ ਪੱਕਾ ਝੂਠ ਬੋਲਦੀ ਹੈ।
ਵ੍ਰਤੇ ਤਪਸਿ ਧਰ੍ਮੇ ਚ ਨ ਮਨੋ ਗृਹਕਰ੍ਮਣਿ । ਨ ਗੁਰੌ ਨ ਚ ਦੇਵੇषੁ ਜਾਰੇ ਸ੍ਨਿਗ੍ਧਂ ਚ ਚਞ੍ਚਲਮ੍
ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਨਾ ਤਪ, ਨਾ ਧਰਮ, ਨਾ ਘਰ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਲੱਗਦਾ ਹੈ; ਨਾ ਵੱਡਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਨਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਪਰ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰੇਮੀ ਵੱਲ ਹੀ ਲੱਗਾ ਤੇ ਚੰਚਲ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਤ੍ਰੀਜਾਤਿਤ੍ਰਿਵਿਧਾਨਾਂ ਚ ਕਥਾ ਚ ਕਥਿਤਾ ਮਯਾ । ਭਕ੍ਤਾਨਾਂ ਤ੍ਰਿਵਿਧਾਨਾਂ ਚ ਲਕ੍ਸ਼ਣਂ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਮਿਤਿ
ਮੈਂ ਤਿੰਨ ਕਿਸਮ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਹੈ; ਹੁਣ ਤਿੰਨ ਕਿਸਮ ਦੇ ਭਗਤਾਂ ਦੇ ਲੱਛਣ ਸੁਣੋ।
ਤृਣਸ਼ਯ੍ਯਾਰਤੋ ਭਕ੍ਤੋ ਮਨ੍ਨਾਮਗੁਣਕੀਰ੍ਤਿषੁ । ਮਨੋ ਨਿਵੇਸ਼ਯੇਤ੍ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸਂਸਾਰਸੁਖਕਾਰਣਮ੍
ਭਗਤ ਘਾਹ ਦੀ ਚੌਕੀ ਉੱਤੇ ਖੁਸ਼ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਆਪਣਾ ਮਨ ਮੇਰੇ ਨਾਮ, ਗੁਣ ਤੇ ਵਡਿਆਈ ਵਿੱਚ ਲਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸੁਖਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਵ੍ਯਾਯਤੇ ਮਤ੍ਪਦਾਬ੍ਜਂ ਚ ਪੂਜਯੇਦ੍ਭਕ੍ਤਿਭਾਵਤਃ । ਅਹੈਤੁਕੀਂ ਤਸ੍ਯ ਦੇਵਾਃ ਸਂਕਲ੍ਪਰਹਿਤਸ੍ਯ ਚ
ਉਹ ਮੇਰੇ ਚਰਨਾਂ ਦੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਕੋਈ ਲਾਲਚ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦਾ; ਐਸੇ ਭਗਤ ਨੂੰ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਬਿਨਾ ਕਾਰਨ ਦੇ ਵਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਸਰ੍ਵਸਿਦ੍ਧਿਂਨ ਵਾਞ੍ਛਨ੍ਤਿ ਤੇऽਣਿਮਾਦਿਕਮੀਪ੍ਸਿਤਮ੍ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਤ੍ਵਮਮਰਤ੍ਵਂ ਵਾ ਸੁਰਤ੍ਵਂ ਸੁਖਕਾਰਣਮ੍
ਉਹ ਕਿਸੇ ਵੀ ਸਿੱਧੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਨਾ ਹੀ ਅਣੂ ਵਾਂਗ ਹੋਣ ਜਾਂ ਹੋਰ ਵੱਡੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦੀ, ਨਾ ਬ੍ਰਹਮਾ ਹੋਣ ਦੀ, ਨਾ ਅਮਰਤਾ ਜਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸੁਖ ਦੀ।
ਦਾਸ੍ਯਂ ਵਿਨਾ ਨਹੀਚ੍ਛਨ੍ਤਿ ਸਾਲੋਕ੍ਯਾਦਿਚਤੁष੍ਟਯਮ੍ । ਨੈਵ ਨਿਰ੍ਵਾਣਮੁਕ੍ਤਿਂ ਚ ਸੁਧਾਪਾਨਮਭੀਪ੍ਸਿਤਮ੍
ਉਹ ਸਿਰਫ਼ ਸੇਵਾ ਹੀ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਮੇਰੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਵਰਗੀਆਂ ਚਾਰ ਮੁਕਤੀਆਂ ਵੀ ਨਹੀਂ, ਨਾ ਹੀ ਨਿਰਵਾਣ ਜਾਂ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਪੀਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਹਨ।
ਵਾਞ੍ਛਨ੍ਤਿ ਨਿਸ਼੍ਚਿਲਾਂ ਭਕ੍ਤਿਂ ਮਦੀਯਾਮਤੁਲਾਮਪਿ । ਸ੍ਤ੍ਰੀਪੁਂਵਿਭੇਦੋ ਨਾਸ੍ਤ੍ਯੇਵ ਸਰ੍ਵਜੀਵੇषੁ ਭਿਨ੍ਨਤਾ
ਉਹ ਮੇਰੀ ਅਟੱਲ ਤੇ ਬੇਮਿਸਾਲ ਭਗਤੀ ਹੀ ਮੰਗਦੇ ਹਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਮਰਦ ਜਾਂ ਔਰਤ ਦੀ ਕੋਈ ਵੰਡ ਨਹੀਂ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਫ਼ਰਕ ਨਹੀਂ।
ਤੇषਾਂ ਸਿਦ੍ਧੇਸ਼੍ਵਰਾਣਾਂ ਚ ਪ੍ਰਵਰਾਣਾਂ ਵ੍ਰਜੇਸ਼੍ਵਰ । ਕ੍ਸ਼ੁਤ੍ਪਿਪਾਸਾਦਿਕਂ ਨਿਦ੍ਰਾਲੋਭਮੋਹਾਦਿਕਂ ਰਿਪੁਮ੍
ਹੇ ਵ੍ਰਜ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਉਹ ਸਿੱਧ ਭਗਤ ਭੁੱਖ, ਤਿੱਘ, ਨੀਂਦ, ਲਾਲਚ, ਮੋਹ ਤੇ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਦੁਸ਼ਮਣ ਛੱਡ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਤ੍ਪਕ੍ਤ੍ਵਾ ਦਿਵਾਨਿਸ਼ਂ ਮਾਂ ਚ ਧ੍ਯਾਯਨ੍ਤੇ ਚ ਦਿਗਮ੍ਬਰਾਃ । ਸਮਦ੍ਭਕ੍ਤੋਤ੍ਤਮੋ ਨਨ੍ਦ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਂ ਮਧ੍ਯਮਾਦਿਕਮ੍
ਇਹ ਸਭ ਛੱਡ ਕੇ, ਉਹ ਦਿਨ ਰਾਤ ਮੇਰਾ ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਨੂੰ ਹੀ ਵਸਤ੍ਰ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਹੇ ਨੰਦ, ਹੁਣ ਮੱਧਮ ਭਗਤਾਂ ਬਾਰੇ ਸੁਣ।
ਨਾऽऽਸਕ੍ਤਃ ਕਰ੍ਮਸੁ ਗृਹੀ ਪੂਰ੍ਵਪ੍ਰਾਕ੍ਤਨਤਃ ਸ਼ੁਚਿਃ । ਕਰੋਤਿ ਸਤਤਂ ਚੈਵ ਪੂਰ੍ਵਕਰ੍ਮਨਿਕृਨ੍ਤਨਮ੍
ਉਹ ਘਰ-ਗ੍ਰਿਹਸਥ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਅਟਕਦਾ ਨਹੀਂ, ਪਿਛਲੇ ਚੰਗੇ ਕਰਮਾਂ ਕਰਕੇ ਪਵਿੱਤਰ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਿਛਲੇ ਕਰਮਾਂ ਨੂੰ ਕੱਟਣ ਵਾਲੇ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਨ ਕਰੋਤ੍ਯਪਰਂ ਵਤ੍ਨਾਤ੍ਸਂਕਲ੍ਪਰਹਿਤਃ ਸ ਚ । ਸਰ੍ਵਂ ਕृष੍ਣਸ੍ਯ ਯਤ੍ਕਿਂਚਿਨ੍ਨਾਹਂ ਕਰ੍ਤਾ ਚ ਕਰ੍ਮਣਃ
ਉਹ ਹੋਰ ਕੋਈ ਕੰਮ ਮੰਨ ਚਾਹ ਕੇ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਉਸਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਵਾਸਨਾ ਨਹੀਂ; ਜੋ ਕੁਝ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਲਈ ਮੰਨਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਲਈ ਨਹੀਂ।
ਕਰ੍ਮਣਾ ਮਨਸਾ ਵਾਚਾ ਸਤਤਂ ਚਿਨ੍ਤਯੇਦਿਤਿ । ਨ੍ਯੂਨਭਕ੍ਤਸ਼੍ਚ ਤਨ੍ਨ੍ਯੂਨਃ ਸ ਚ ਪ੍ਰਾਕृਤਿਕਃ ਸ਼੍ਰੁਤੌ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਕਰਮ, ਮਨ ਤੇ ਬੋਲ ਨਾਲ ਹਮੇਸ਼ਾ ਐਸਾ ਹੀ ਸੋਚਦਾ ਹੈ; ਜਿਸ ਦੀ ਭਗਤੀ ਘੱਟ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਘੱਟ ਭਗਤ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਆਮ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯਮਂ ਵਾ ਯਮਦੂਤਂ ਵਾ ਸ੍ਵਪ੍ਨੇऽਪਿ ਨ ਚ ਪਸ਼੍ਯਤਿ । ਪੁਰੁषਾਣਾਂ ਸਹਸ੍ਰਂ ਚ ਪੂਰ੍ਵਭਕ੍ਤਃ ਸੁਦ੍ਧਰੇਤ੍
ਉਹ ਨਾਂ ਤਾਂ ਜਮ ਨੂੰ, ਨਾਂ ਜਮ ਦੇ ਦੂਤਾਂ ਨੂੰ, ਇ en ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ ਵੀ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ। ਜਿਸ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਭਗਤੀ ਕੀਤੀ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਪੁਂਸਾਂ ਸ਼ਤਂ ਮਧ੍ਯਮਸ਼੍ਚ ਤਚ੍ਚਤੁਰ੍ਥਂ ਚ ਪ੍ਰਾਕृਤਃ । ਭਕ੍ਤਸ਼੍ਚ ਤ੍ਰਿਵਿਧਸ੍ਤਾਤ ਕਥਿਤਸ਼੍ਚ ਤਵਾऽऽਜ੍ਞਯਾ
ਮੱਧਮ ਭਗਤ ਸੌ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਆਮ ਭਗਤ ਉਸ ਦਾ ਚੌਥਾ ਹਿੱਸਾ। ਪਿਆਰੇ, ਤੇਰੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ ਤੈਨੂੰ ਤਿੰਨ ਕਿਸਮ ਦੇ ਭਗਤਾਂ ਬਾਰੇ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣ੍ਡਰਚਨਾਖ੍ਯਾਨਂ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਂ ਸਾਵਧਾਨਤਃ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣ੍ਡਰਚਨਾਰ੍ਥਂ ਚ ਭਕ੍ਤਾ ਜਾਨਨ੍ਤਿ ਯਤ੍ਨਤਃ
ਬ੍ਰਹਮਾਂਡ ਦੀ ਰਚਨਾ ਦਾ ਕਹਾਣਾ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ। ਭਗਤ ਮਨ ਲਾ ਕੇ ਬ੍ਰਹਮਾਂਡ ਦੀ ਰਚਨਾ ਦਾ ਮਕਸਦ ਜਾਣਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਮੁਨਯਸ਼੍ਚ ਸੁਰਾਃ ਸਨ੍ਤਃ ਕਿਂਚਿਜ੍ਜਾਨਨ੍ਤਿ ਦੁਃਖਤਃ । ਜਾਨਾਮਿ ਵਿਸ਼੍ਵਂ ਸਰ੍ਵਾਰ੍ਥ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾऽऽਨਨ੍ਤੋ
ਮੁਨੀ, ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਚੰਗੇ ਲੋਕ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ, ਉਹ ਵੀ ਔਖਾ ਹੋ ਕੇ, ਜਾਣਦੇ ਹਨ। ਪਰ ਮੈਂ ਸਾਰਾ ਸੰਸਾਰ ਤੇ ਉਸਦੇ ਸਾਰੇ ਭੇਦ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਅਨੰਤ ਬ੍ਰਹਮਾ।
ਧਰ੍ਮਃ ਸਨਤ੍ਕੁਮਾਰਸ਼੍ਚ ਨਰਨਾਰਾਯਣਾਵृषੀ । ਕਪਿਲਸ਼੍ਚ ਗਣੇਸ਼ਸ਼੍ਚ ਦੁਰ੍ਗਾ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਃ ਸਰਸ੍ਵਤੀ
ਧਰਮ, ਸਨਤਕੁਮਾਰ, ਨਰ ਤੇ ਨਾਰਾਇਣ ਰਿਸ਼ੀ, ਕਪਿਲ, ਗਣੇਸ਼, ਦੁਰਗਾ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਤੇ ਸਰਸਵਤੀ,
ਵੇਦਾਸ਼੍ਚ ਵੇਦਮਾਤਾ ਚ ਸਰ੍ਵਜ੍ਞਾ ਰਾਧਿਕਾ ਸ੍ਵਯਮ੍ । ਏਤੇ ਜਾਨਨ੍ਤਿ ਵਿਸ਼੍ਵਾਰ੍ਥ ਨਾਨ੍ਯੋ ਜਾਨਾਤਿ ਕਸ਼੍ਚਨ
ਵੇਦ, ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਮਾਂ ਤੇ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਣ ਵਾਲੀ ਰਾਧਿਕਾ ਆਪ—ਇਹੀ ਲੋਕ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਭੇਦ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ।
ਵੈषਮ੍ਯਾਰ੍ਥ ਚ ਸੁਧਿਯਃ ਸਰ੍ਵੇ ਵਿਜ੍ਞਾਤੁਮਕ੍ਸ਼ਮਾਃ । ਨਿਤ੍ਯਾਕਾਸ਼ੋ ਯਥਾऽऽਤ੍ਮਾ ਚ ਤਥਾ ਨਿਤ੍ਯਾ ਦਿਸ਼ੋ ਦਸ਼
ਸਾਰੇ ਗਿਆਨਵਾਨ ਲੋਕ ਵੱਖਰੇਪਣ ਦੇ ਭੇਦ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਿੱਚ ਅਸਮਰਥ ਹਨ। ਜਿਵੇਂ ਆਕਾਸ਼ ਸਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਵੇਂ ਦੱਸ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵੀ ਸਦੀਵੀ ਹਨ।
ਯਥਾ ਨਿਤ੍ਯਾ ਚ ਪ੍ਰਕृਤਿਸ੍ਤਥੈਵ ਵਿਸ਼੍ਵਗੋਲਕਃ । ਗੋਲੋਕਸ਼੍ਚ ਯਥਾ ਨਿਤ੍ਯਸ੍ਤਥਾ ਵੈਕੁਣ੍ਠ ਏਵ ਚ
ਜਿਵੇਂ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਸਦੀਵੀ ਹੈ, ਉਵੇਂ ਹੀ ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਗੋਲਕ ਵੀ ਸਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਗੋਲੋਕ ਸਦੀਵੀ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਵੈਕੁੰਠ ਵੀ ਸਦੀਵੀ ਹੈ।