ਫਲਂ ਚ ਸਰ੍ਵਂ ਤਪਸਾਂ ਵ੍ਰਤਾਨਾਂ ਚ ਵ੍ਰਜੇਸ਼੍ਵਰ । ਇਦਂ ਸ੍ਤੁਤ੍ਵਾ ਨਮਸ੍ਕृਤ੍ਵਾ ਭੁਙ੍ਕ੍ਤੇ ਸਾ ਤਦਨੁਜ੍ਞਯਾ
ਹੇ ਵ੍ਰਜ ਦੇ ਸਵਾਮੀ! ਜੋ ਇਸ ਸਤੁਤੀ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹ ਕੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉਸ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ ਤਪ ਤੇ ਵਰਤ ਦੇ ਸਾਰੇ ਫਲ ਭੋਗਦਾ ਹੈ।
ਅਥ ਚਤੁਰਸ਼ੀਤਿਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ ਸ਼੍ਰੀਭਗਵਾਨੁਵਾਚ ਦ੍ਵਿਜਦੇਵਾਰ੍ਚਨਂ ਚੈਵ ਕਰੋਤਿ ਸਤਤਂ ਗृਹੀ । ਸ੍ਵਧਰ੍ਮਾਚਰਣਂ ਚੈਵ ਚਾਤੁਰ੍ਵਰ੍ਣ੍ਯਂ ਚ ਨਿਤ੍ਯਣਃ
ਸ਼੍ਰੀ ਭਗਵਾਨ ਨੇ فرمایا: ਜੋ ਗ੍ਰਿਹਸਥ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦੁਜਾਤੀਆਂ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਧਰਮ ਤੇ ਚਲਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਚਾਰ ਵਰਣਾਂ ਦੀ ਰੀਤ ਨਿੱਤ ਨਿਭਾਉਂਦਾ ਹੈ—
ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਤਿ ਗृਹਿਣਾਮਾਸ਼ਾਂ ਸਰ੍ਵੇ ਦੇਵਾਦਯਸ੍ਤਥਾ । ਅਕृਤ੍ਵਾऽਤਿਥਿਪੂਜਾਂ ਚ ਗृਹਸ੍ਥਸ਼੍ਚ ਸਦਾऽਸ਼ੁਚਿਃ
ਉਸ ਗ੍ਰਿਹਸਥ ਦੀ ਆਸ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਲਈ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਆਦਿ ਯਤਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਪਰ ਜੇ ਉਹ ਮਹਿਮਾਨ ਦੀ ਆਦਰ ਨਾ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਗ੍ਰਿਹਸਥ ਹਮੇਸ਼ਾ ਅਪਵਿੱਤਰ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਪਿਤਰਃ ਕਰ੍ਮਕਾਲੇ ਚਾਤਿਥਿਕਾਲੇ ਚ ਦੇਵਤਾਃ । ਸਰ੍ਵੇ ਗृਹਸ੍ਥਮਾਯਾਨ੍ਤਿ ਨਿਪਾਨਮਿਵ ਧੇਨਵਃ
ਕਰਮ ਜਾਂ ਮਹਿਮਾਨ ਆਉਣ ਵੇਲੇ ਪਿਤਰ, ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਗ੍ਰਿਹਸਥ ਕੋਲ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਗਾਂਵਾਂ ਪਾਣੀ ਪੀਣ ਵਾਸਤੇ ਇਕੱਠੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਸਮਾਯਾਤਿ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਸਯਾਹ੍ਨੇ ਕ੍ਸ਼ੁਧਿਤੋऽਤਿਥਿਃ । ਪੂਜਾਂ ਲਬ੍ਧ੍ਵਾऽऽਸ਼ਿषਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਯਾਤਿ ਗृਹਿਣੋ ਗृਹਾਤ੍
ਸੰਝ ਵੇਲੇ, ਜਦੋਂ ਮਹਿਮਾਨ ਭੁੱਖਾ ਹੋ ਕੇ ਯਤਨ ਨਾਲ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਆਦਰ-ਸੱਤਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਦੂਆ ਲੈ ਕੇ, ਉਹ ਗ੍ਰਿਹਸਥ ਦੇ ਘਰੋਂ ਰੁਖਸਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਕृਤ੍ਵਾऽਤਿਥਿਪੂਜਾਂ ਚ ਗृਹੀ ਭਵਤਿ ਪਾਤਕੀ । ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਜਨਿਤਂ ਪਾਪਂ ਲਭਤੇ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਜੇ ਗ੍ਰਿਹਸਥ ਮਹਿਮਾਨ ਦੀ ਆਦਰ ਨਾ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਪਾਪੀ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ ਪਾਪ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ—ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਅਤਿਥਿਰ੍ਯਸ੍ਯ ਭਗ੍ਨਾਸ਼ੋ ਗृਹਾਤ੍ਪ੍ਰਤਿਨਿਰ੍ਵਤੇ । ਪਿਤਰਸ੍ਤਸ੍ਯ ਦੇਵਾਸ਼੍ਚ ਵਹ੍ਨਯਸ਼੍ਚ ਤਥੈਵ ਚ
ਜਿਸ ਗ੍ਰਿਹਸਥ ਦੇ ਘਰੋਂ ਮਹਿਮਾਨ ਨਿਰਾਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਵਾਪਸ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਰ, ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਅੱਗ ਵੀ ਉਸ ਘਰ ਨੂੰ ਛੱਡ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਨਿਰਾਸ਼ਾਃ ਪ੍ਰਤਿਗਚ੍ਛਨ੍ਤਿ ਗृਹਿਣੋऽਤਿਥਯੋ ਗृਹਾਤ੍ । ਸ੍ਤ੍ਰੀਧ੍ਨੈਰ੍ਗੋਘ੍ਨੈਃ ਕृਤਘ੍ਨੈਸ਼੍ਚ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੈਰ੍ਗੁਰੁਤਲ੍ਪਗੈਃ
ਜੋ ਮਹਿਮਾਨ ਗ੍ਰਿਹਸਥ ਦੇ ਘਰੋਂ ਨਿਰਾਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਓਹਨਾ ਵਰਗੇ ਹੀ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਜਿਵੇਂ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲੇ, ਗਾਂਵਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲੇ, ਅਹਿਸਾਨ ਫਰਾਮੋਸ਼ ਤੇ ਅਧਿਆਪਕ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਪਾਪ ਕਰਨ ਵਾਲੇ।
ਤੁਲ੍ਯਦੋषੋ ਭਵਤ੍ਯੇਵ ਯੇਨਾਤਿਥਿਰਨਰ੍ਚਿਤਃ । ਸ੍ਵਾਤ੍ਮਨਃ ਪਾਤਕਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਪੁਣ੍ਯਮਾਦਾਯ ਗਚ੍ਛਤਿ
ਜਿਸ ਨੇ ਮਹਿਮਾਨ ਦੀ ਆਦਰ ਨਾ ਕੀਤੀ, ਉਹ ਵੀ ਉਹੋ ਜਿਹਾ ਦੋਸ਼ੀ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਆਪਣਾ ਪੁੰਨ ਦਾਨ ਕਰ ਕੇ, ਗ੍ਰਿਹਸਥ ਦਾ ਪਾਪ ਲੈ ਕੇ ਚਲਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਕृਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵਸੇਵਾਂ ਦੇਵਾਦੀਂਸ਼੍ਚ ਸ਼ੁਭਾਸ਼ਯਃ । ਪੋष੍ਯਾਣਾਂ ਭਰਣਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਪਸ਼੍ਚਾਦ੍ਭੁਙ੍ਕ੍ਤੇ ਸ ਧਰ੍ਮਵਿਤ੍
ਇਸ ਲਈ, ਚੰਗੀ ਨੀਅਤ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਆਦਿ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਕੇ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਪਾਲਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਕਰਕੇ, ਜੋ ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਫਿਰ ਆਪ ਖਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯਸ੍ਯ ਮਾਤਾ ਗृਹੇ ਨਾਸ੍ਤਿ ਭਾਰ੍ਯਾ ਚ ਪੁਂਸ਼੍ਚਲੀ ਤਥਾ । ਅਰਣ੍ਯਂ ਤੇਨ ਗਨ੍ਤਵ੍ਯਮਰਣ੍ਯਾਦ੍ਦੁਃਖਦਂ ਗृਹਮ੍
ਜਿਸ ਦੇ ਘਰ ਮਾਂ ਨਹੀਂ ਤੇ ਇਸਤਰੀ ਚਲਤਕਾਰ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜੰਗਲ ਚਲਾ ਜਾਵੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਲਈ ਘਰ ਜੰਗਲ ਨਾਲੋਂ ਵੀ ਵਧੇਰੇ ਦੁੱਖਦਾਇਕ ਹੈ।
ਪਤੀਂ ਦ੍ਵੇष੍ਟਿ ਸਦਾ ਦੁष੍ਟਾ ਵਿषਤੁਨ੍ਯਂ ਚ ਪਸ਼੍ਯਤਿ । ਦਦਾਤਿ ਤਸ੍ਮੈ ਨਾऽऽਹਾਰਂ ਭਰ੍ਤ੍ਸਨਂ ਕੁਰੁਤੇ ਸਦਾ
ਜੋ ਮਾੜੀ ਇਸਤਰੀ ਹੈ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਤੀ ਨਾਲ ਵੈਰ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਜਿਵੇਂ ਜ਼ਹਿਰ ਵੇਖਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਰੋਟੀ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੀ ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤਾਣ-ਮਜਾਕ ਕਰਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਪੂਜਿਤਂ ਮੁਨਿਤੁਲ੍ਯਂ ਚ ਸਾ ਚ ਪਾਪੀਯਸੀ ਪਰਮ੍ । ਸਂਤਤਂ ਤृਣਵਨ੍ਮਤ੍ਵਾ ਨ੍ਯਕ੍ਕਾਰਂ ਕੁਰੁਤੇ ਸਦਾ
ਜੇਕਰ ਉਹ ਮਾੜੀ ਇਸਤਰੀ ਰਿਸ਼ਤੇ ਵਿੱਚ ਰਿਸ਼ੀ ਵਰਗੀ ਆਦਰਿਤ ਵੀ ਹੋਵੇ, ਫਿਰ ਵੀ ਉਹ ਪਤੀ ਨੂੰ ਘਾਸ ਵਰਗਾ ਸਮਝ ਕੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੋਹੀਨ ਕਰਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਦੁਰ੍ਵਾਕ੍ਯਾਵਹ੍ਨਿਨਾ ਦਗ੍ਧੋ ਮृਤਤੁਲ੍ਯਸ਼੍ਚ ਜੀਵਤਿ । ਯਾਵਜ੍ਜੀਵਨਪਰ੍ਯਨ੍ਤਂ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਦੁष੍ਟਵਂਸ਼ਜਾਮ੍
ਕੌੜੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਦੀ ਅੱਗ ਨਾਲ ਸੜ ਕੇ, ਉਹ ਪਤੀ ਜੀਊਂਦੇ ਜੀ ਮਰੇ ਵਰਗਾ ਜੀਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਦ ਤੱਕ ਉਸ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਮਾੜੀ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਇਸਤਰੀ ਮਿਲਣ ਤੇ।
ਗृਹਿਣੀਨਾਂ ਸਦਾਚਾਰਂ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਂ ਤਚ੍ਛ੍ਰੁ ਤੌ ਸ਼੍ਰੁਤਮ੍ । ਗृਹਿਣੀ ਪਤਿਭਕ੍ਤਾ ਚ ਦੇਵਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਬੂਜਿਤਾ
ਹੁਣ ਗ੍ਰਿਹਣੀਆਂ ਦੇ ਚੰਗੇ ਚਾਲ-ਚਲਣ ਸੁਣੋ, ਜਿਵੇਂ ਇਹ ਸੁਣਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਗ੍ਰਿਹਣੀ ਪਤੀ ਵਤੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਆਦਰ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਸਾ ਸ਼ੁਦ੍ਧਾ ਪ੍ਰਾਤਰੁਤ੍ਥਾਯ ਨਮਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਪਤਿਂ ਸੁਰਮ੍ । ਪ੍ਰਾਙ੍ਗਣੇ ਮਙ੍ਗਲਂ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਗੋਮਯੇਨ ਜਲੇਨ ਚ
ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਸਵੇਰੇ ਉੱਠ ਕੇ, ਪਤੀ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਅੰਗਣੇ ਵਿੱਚ ਗੋਬਰ ਤੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਸ਼ੁਭਤਾ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਗृਹਕृਤ੍ਯਂ ਚ ਕृਤ੍ਵਾ ਚ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾऽऽਗਤ੍ਯ ਗृਹਂ ਸਤੀ । ਸੁਰਂ ਵਿਪ੍ਰਂ ਪਤਿਂ ਨਤ੍ਵਾ ਪੂਜਯੇਦ੍ਗृਹਦੇਵਤਾਮ੍
ਘਰ ਦੇ ਕੰਮ ਨਿਬੜਾ ਕੇ, ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਸਤਕਾਰੀ ਪਤਨੀ ਘਰ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਫਿਰ ਘਰ ਦੀਆਂ ਦੇਵੀਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਗृਹਕृਤ੍ਯਂ ਸੁਨਿਰ੍ਵृਤ੍ਯ ਭੋਜਯਿਤ੍ਵਾ ਪਤਿਂ ਸਤੀ । ਅਤਿਥਿਂ ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਚ ਸ੍ਵਯਂ ਭੁਙ੍ਕਤੇ ਸੁਖਂਸਤੀ
ਘਰ ਦੇ ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਿਬੜਾ ਕੇ, ਪਤੀ ਨੂੰ ਖਾਣਾ ਖਵਾ ਕੇ, ਸਤਕਾਰੀ ਪਤਨੀ ਮਹਿਮਾਨ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਫਿਰ ਆਪ ਸੁਖ ਨਾਲ ਖਾਣਾ ਖਾਂਦੀ ਹੈ।
ਪੁਤ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਪੂਜਿਤਸ੍ਤਾਤਃ ਸ਼ਿष੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਪੂਜਿਤੋ ਗੁਰੁਃ । ਆਜ੍ਞਯਾ ਕੁਰੁਤੇ ਕਰ੍ਮ ਪੁਤ੍ਰਃ ਸ਼ਿष੍ਯਸ਼੍ਚ ਭृਤ੍ਯਵਤ੍
ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਲੋਂ ਸਤਕਾਰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਵਲੋਂ। ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਨੌਕਰ ਵਾਂਗ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਨ ਪ੍ਰੇਰਯੇਦ੍ਗੁਰੁਂ ਤਾਤਂ ਪੁਤ੍ਰਃ ਸ਼ਿष੍ਯਸ਼੍ਚ ਕਰ੍ਮਸੁ । ਪਿਤ੍ਰੇ ਚ ਗੁਰਵੇ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਸ੍ਵਂ ਚ ਸਮਰ੍ਪਯੇਤ੍
ਪੁੱਤਰ ਜਾਂ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਕਦੇ ਵੀ ਪਿਤਾ ਜਾਂ ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਆਗਿਆ ਨਹੀਂ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ। ਪਿਤਾ ਤੇ ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਪਣਾ ਸਭ ਕੁਝ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਨ ਕੁਰ੍ਯਾਨ੍ਨਰਬੁਦ੍ਧਿਂ ਚ ਗੁਰੌ ਪਿਤਰਿ ਸਂਤਤਮ੍ । ਕृਤ੍ਵਾ ਚ ਨਰਬੁਦ੍ਧਿਂ ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਂ ਲਭੇਦ੍ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਕਦੇ ਵੀ ਗੁਰੂ ਜਾਂ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਆਮ ਮਨੁੱਖ ਵਾਂਗ ਨਹੀਂ ਸਮਝਣਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਜੇ ਕੋਈ ਐਸਾ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਨਿਸਚਿਤ ਹੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆ ਦਾ ਪਾਪ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਮਾਤਰਂ ਪੂਜਯੇਦ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪਿਤੁਸ਼੍ਚਾਪ੍ਯਧਿਕਾਂ ਤਥਾ । ਮਾਤੁਃ ਪਰਂ ਗੁਰੁਂ ਚੈਵ ਪੂਜਯੇਦ੍ਭਕ੍ਤਿਯੋਗਤਃ
ਮਾਂ ਨੂੰ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪੂਜਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਹੋਰ ਵਧੇਰੇ। ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪੂਜਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪਿਤਾ ਮਾਤਾ ਗੁਰੁਰ੍ਭਾਰ੍ਯਾ ਸ਼ਿष੍ਯਃ ਪੁਤ੍ਰਃ ਸਦਾऽਕ੍ਸ਼ਮਃ । ਅਨਾਥਾ ਭਗਿਨੀ ਕਨ੍ਯਾ ਨਿਤ੍ਯਂ ਪੋष੍ਯਾ ਗੁਰੁਪ੍ਰਿਯਾ
ਪਿਤਾ, ਮਾਂ, ਗੁਰੂ, ਪਤਨੀ, ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਤੇ ਪੁੱਤਰ — ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸੰਭਾਲਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਅਨਾਥ, ਭੈਣ ਤੇ ਕੁੜੀ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਜੋ ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਪਿਆਰੀ ਹੋਵੇ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਏਵਂ ਚ ਕਥਿਤਂ ਤਾਤ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਧਰ੍ਮਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਸ਼੍ਤ੍ਰੀਜਾਤਿਰ੍ਵਾਸ੍ਤਪੀਸ਼ੁਦ੍ਧਾ ਤਾਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਾਃ ਪਤਿਵ੍ਰਤਾਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਿਆਰੇ, ਸਭ ਦਾ ਉੱਚਾ ਧਰਮ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਜਿਹੜੀਆਂ ਸਤਕਾਰੀ ਔਰਤਾਂ ਹਨ, ਉਹ ਸਭ ਪਤੀ-ਭਗਤ ਹਨ।
ਸਰ੍ਵਾ ਜਾਤਿਰੇਕਵਿਧਾ ਚਾऽऽਦੌ ਸृष੍ਟਾ ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ । ਤਾਃ ਸਰ੍ਵਾਃ ਪ੍ਰਕृਤੇਰਂਸ਼ਾਃ ਪਵਿਤ੍ਰਾਃ ਪਣ੍ਡਿਤਾਧਿਕਾਃ
ਸਭ ਜਾਤੀਆਂ ਪਹਿਲਾਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਵਲੋਂ ਇਕੋ ਜਿਹੀਆਂ ਬਣਾਈਆਂ ਗਈਆਂ। ਸਭ ਔਰਤਾਂ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਹਨ, ਪਵਿੱਤਰ ਹਨ ਤੇ ਪੰਡਿਤਾਂ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹਨ।
ਕੇਦਾਰਕਨ੍ਯਾਸ਼ਾਪੇਨ ਸ ਹਿ ਧਰ੍ਮਃ ਕ੍ਸ਼ਯਂ ਗਤਃ । ਤਦਾ ਕੋਪੇਨ ਧਾਤ੍ਰਾ ਚ ਕृਤ੍ਯਾ ਸ੍ਤ੍ਰੀ ਚ ਵਿਨਿਰ੍ਮਿਤਾ
ਕੇਦਾਰ ਦੀ ਕੁੜੀ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਨਾਲ ਉਹ ਧਰਮ ਨਾਸ ਹੋ ਗਿਆ। ਫਿਰ ਧਾਤਾ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਕ੍ਰਿਤਿਆ ਤੇ ਔਰਤ ਨੂੰ ਬਣਾਇਆ।
ਕृਤ੍ਯਾ ਸ੍ਤ੍ਰੀ ਤ੍ਰਿਵਿਧਾ ਜਾਤਿਰ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਨਿਰ੍ਮਿਤਾ ਪੁਰਾ । ਉਤ੍ਤਮਾ ਪ੍ਰਥਮਾ ਸਾ ਚ ਮਧ੍ਯਮਾ ਚਾਧਮਾ ਵ੍ਰਜ
ਕ੍ਰਿਤਿਆ ਤੇ ਔਰਤ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਤਿੰਨ ਕਿਸਮਾਂ ਵਿੱਚ ਬਣਾਇਆ: ਉੱਚੀ, ਮੱਧਮ ਤੇ ਨੀਵੀਂ।
ਉਤ੍ਤਮਾ ਪਤਿਭਕ੍ਤਾ ਸਾ ਕਿਂਚਿਦ੍ਧਰ੍ਮਸਮਨ੍ਵਿਤਾ । ਪ੍ਰਾਣਾਨ੍ਤੇऽਪਿ ਨ ਕੁਰੁਤੇ ਤਂ ਜਾਰਮਯਸ਼ਕਰਮ੍
ਉੱਚੀ ਔਰਤ ਪਤੀ-ਭਗਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਕੁਝ ਧਰਮ ਵਾਲੀ। ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਵੀ ਉਹ ਕਦੇ ਜਾਰ ਨਾਲ ਮਾੜਾ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ।
ਪੂਜਯੇਤ੍ਸਾ ਯਥਾ ਕਾਨ੍ਤਂ ਤਥਾ ਦੇਵਦ੍ਵਿਜਾਤਿਥੀਨ੍ । ਵ੍ਰਤਾਨਿ ਚੋਪਵਾਸਾਂਸ਼੍ਚ ਕੁਰੁਤੇ ਸਰ੍ਵਪੂਜਨਮ੍
ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ, ਦੇਵਤਿਆਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਤੇ ਮਹਿਮਾਨਾਂ ਨੂੰ ਪੂਜਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਵਰਤ ਤੇ ਉਪਵਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਸਭ ਪੂਜਾ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਗੁਰੁਣਾ ਰਕ੍ਸ਼ਿਤਾ ਯਤ੍ਨਾਜ੍ਜਾਰਂ ਚ ਨ ਭਜੇਦ੍ਭਯਾਤ੍ । ਸ ਕृਤ੍ਰਿਮਾ ਮਧ੍ਯਮਾ ਚ ਯਥਾਕਿਂਚਿਤ੍ਪਤਿਂ ਭਜੇਤ੍
ਗੁਰੂ ਵਲੋਂ ਸੰਭਾਲੀ ਹੋਈ, ਉਹ ਡਰ ਕਰਕੇ ਜਾਰ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਮੱਧਮ ਔਰਤ ਬਣਾਵਟੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਪਤੀ ਦੀ ਕੁਝ ਹੱਦ ਤੱਕ ਸੇਵਾ ਕਰਦੀ ਹੈ।