ਸਿਦ੍ਧਾਨ੍ਤਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਨੈਪੁਣ੍ਯਂ ਭਾਵਨਂ ਸ੍ਵਾਤ੍ਮਤੋषਣਮ੍ । ਵ੍ਯਾਖ੍ਯਾਨਂ ਪਰਿਸ਼ੁਦ੍ਧਂ ਚ ਗ੍ਰਨ੍ਥਾਭ੍ਯਸ੍ਤਂ ਚ ਸਂਤਤਮ੍
ਸਿਦਾਂਤਾਂ ਦੇ ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਦੀ ਵਿਦਿਆ, ਮਨਨ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੀ ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ, ਪਵਿੱਤਰ ਵਿਆਖਿਆ, ਤੇ ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਦੀ ਲਗਾਤਾਰ ਪੜ੍ਹਾਈ—
ਪ੍ਯਵਸ੍ਥਾਪਰਿਸ਼ੁਦ੍ਧ੍ਯਰ੍ਥ ਵਿਚਾਰੋ ਵੇਦਸਂਮਤਃ । ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਾਰ੍ਥਾਚਰਣਂ ਚੈਵ ਕਤਧ੍ਯਂ ਸ੍ਵਯਮੇਵ ਚ
ਪਵਿੱਤਰ ਚਾਲ ਲਈ ਵਿਚਾਰ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਹੈ, ਤੇ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੇ ਅਰਥ ਅਨੁਸਾਰ ਚਲਣੀ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕਰਨੀ।
ਦੇਵਾਹ੍ਨਿਕੇषੁ ਨੈਪੁਣ੍ਯਂ ਵੇਦਾਚਰਣਮੀਪ੍ਸਿਤਮ੍ । ਵੇਦੋਕ੍ਤਭਕ੍ਸ਼ਣਂ ਚੈਵ ਪਵਿਤ੍ਰਾਚਰਣਂ ਸਦਾ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਪੂਜਾ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨਤਾ, ਵੇਦਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਜੀਵਨ ਜੀਣ ਦੀ ਇੱਛਾ, ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਕਹੇ ਅਨੁਸਾਰ ਖਾਣਾ, ਅਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਨਾਲ ਰਹਿਣਾ—ਇਹ ਸਭ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਪਤਿਵ੍ਰਤਾਨਾਂ ਯਂ ਧਰ੍ਮ ਤਂ ਨਿਬੋਧ ਵ੍ਰਜੇਸ਼੍ਵਰ । ਨਿਤ੍ਯਂਤੁ ਭਰ੍ਤਰ੍ਯੌਤ੍ਸੁਕ੍ਯਾਤ੍ਤਤ੍ਪਾਦੋਦਕਮੀਪ੍ਸਿਤਮ੍
ਵ੍ਰਜ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ ਔਰਤਾਂ ਦਾ ਧਰਮ ਸਮਝੋ: ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਲਈ ਉਤਸੁਕ ਰਹਿੰਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦਾ ਪਾਣੀ ਲੈਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਭਕ੍ਤਿਭਾਵੇਨ ਸਤਤਂ ਭੋਕ੍ਤਵ੍ਯਂ ਤਦਨੁਜ੍ਞਯਾ । ਵ੍ਰਤਂ ਤਪਸ੍ਯਾਂ ਦੇਵਾਰ੍ਚਾਂ ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਤਃ
ਉਹ ਭਗਤੀ ਭਾਵ ਨਾਲ ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ ਹੀ ਖਾਂਦੀ ਹੈ; ਉਹ ਵ੍ਰਤ, ਤਪ, ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਛੱਡ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਕੁਰ੍ਯਾਚ੍ਚਰਣਸੇਵਾਂ ਚ ਸ੍ਤਵਨਂ ਪਰਿਤੋषਣਮ੍ । ਤਦਾਜ੍ਞਾਰਹਿਤਂ ਕਰ੍ਮ ਨ ਕੁਯਦ੍ਵਿਰੈਤਃ ਸਤੀ
ਉਹ ਪਤੀ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੀ, ਉਸ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦੀ, ਤੇ ਉਸਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੀ ਹੈ; ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ ਔਰਤ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੀ ਆਗਿਆ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਕੋਈ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ।
ਨਾਰਾਯਣਾਤ੍ਪਰਂ ਕਾਨ੍ਤਂ ਧ੍ਯਾਯਤੇ ਸਤਤਂ ਸਤੀ । ਪਰਪੁਂਸਾਂ ਮੁਖਂ ਚੈਵ ਸੁਵੇषਪੁਰੁषਂ ਪਰਮ੍
ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ ਔਰਤ ਹਮੇਸ਼ਾ ਨਾਰਾਇਣ ਤੋਂ ਵੱਧ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਪਿਆਰਾ ਨਹੀਂ ਮੰਨਦੀ; ਉਹ ਹੋਰ ਮਰਦਾਂ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਵੱਲ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦੀ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਸੋਹਣੇ ਸਜੇ ਹੋਏ ਹੋਣ।
ਯਾਤ੍ਰਾਮਹੋਤ੍ਸਵਂ ਨृਤ੍ਯਂ ਨਰ੍ਤਨਂ ਗਾਯਨਂ ਵ੍ਰਜ । ਪਰਕ੍ਰੀਡਾਂ ਚ ਸਤਤਂ ਨ ਹਿ ਪਸ਼੍ਯਤਿ ਸੁਵ੍ਰਤਾ
ਉਹ ਯਾਤਰਾ, ਵੱਡੇ ਮੇਲੇ, ਨਾਚ, ਗੀਤ ਜਾਂ ਹੋਰਾਂ ਦੀਆਂ ਖੇਡਾਂ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦੀ, ਵ੍ਰਜ।
ਯਦ੍ਭਕ੍ਸ਼੍ਯਂ ਸ੍ਵਾਮਿਨੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਤਦੇਵਮਪਿ ਯੋषਿਤਾਮ੍ । ਨਹਿ ਤ੍ਯਜੇਤ੍ਤੁ ਤਤ੍ਸਙ੍ਗਂ ਕ੍ਸ਼ਣਮੇਵ ਚ ਸੁਵ੍ਰਤਾ
ਜੋ ਖਾਣਾ ਪਤੀ ਲਈ ਹੈ, ਉਹੀ ਪਤਨੀ ਲਈ ਵੀ ਹੈ; ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ ਔਰਤ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੀ ਸੰਗਤ ਇੱਕ ਪਲ ਲਈ ਵੀ ਨਹੀਂ ਛੱਡਦੀ।
ਉਤ੍ਤਰੇ ਨੋਤ੍ਤਰਂ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਸ੍ਵਾਮਿਨਸ਼੍ਯ ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ । ਨ ਕੋਪਂ ਕੁਰੁਤੇ ਸ਼ੁਦ੍ਵਾ ਤਾਡਿਤਾ ਚਾਪਿ ਕੋਪਤਃ
ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ ਪਤਨੀ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਉਲਟ ਜਵਾਬ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੀ; ਉਹ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਮਾਰੇ ਜਾਣ 'ਤੇ ਵੀ ਕਦੇ ਗੁੱਸਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ।
ਕ੍ਸ਼ੁਧਿਤਂ ਭੋਜਯੇਤ੍ਕਾਨ੍ਤਂ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਪਾਨਂ ਚ ਭੋਜਨਮ੍ । ਨ ਬੋਧਯੇਤ੍ਤਂ ਨਿਦ੍ਰਾਲੁਂ ਪ੍ਰਰੇਯੇਨ੍ਨੈਵ ਕਰ੍ਮਸੁ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਭੁੱਖੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਖਾਣਾ ਖਵਾਉਂਦੀ, ਪੀਣ ਲਈ ਪਾਣੀ ਜਾਂ ਭੋਜਨ ਦਿੰਦੀ ਹੈ; ਪਤੀ ਜਦੋਂ ਸੁੱਤਾ ਹੋਵੇ, ਉਸਨੂੰ ਜਗਾਉਂਦੀ ਨਹੀਂ, ਤੇ ਕੰਮ ਲਈ ਕਦੇ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ।
ਪੁਤ੍ਰਾਣਾਂ ਚ ਸ਼ਤਗੁਣਂ ਸ੍ਨੇਹਂ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਪਤੀਂ ਸਤੀ । ਪਤਿਰ੍ਬਨ੍ਧੁਰ੍ਗਤਿਰ੍ਭਰ੍ਤਾ ਦੈਵਤਂ ਕੁਲਯੋषਿਤਃ
ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ ਔਰਤ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨਾਲੋਂ ਸੌ ਗੁਣਾ ਵੱਧ ਪਿਆਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ; ਪਰਿਵਾਰ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਲਈ ਪਤੀ ਹੀ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ, ਆਸਰਾ ਤੇ ਦੇਵਤਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ੁਭਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸੁਧਾਤੁਲ੍ਯਂ ਕਾਨ੍ਤਂ ਪਸ਼੍ਯਤਿ ਸੁਨ੍ਦਰੀ । ਸਸ੍ਮਿਤਂ ਵਦਨਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਭਕ੍ਤਿਭਾਵੇਨ ਯਤ੍ਨਤਃ
ਜਦੋਂ ਕੁਝ ਚੰਗਾ ਜਾਂ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵਰਗਾ ਵੇਖਦੀ ਹੈ, ਸੋਹਣੀ ਪਤਨੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਭਗਤੀ ਭਾਵ ਨਾਲ, ਹੱਸਦਿਆਂ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਵੱਲ ਵੇਖਦੀ ਹੈ।
ਪੁਰੁषਾਣਾਂ ਸਹਸ੍ਰਂ ਚ ਸਤੀ ਸ੍ਤ੍ਰੀ ਚ ਸਮੁਦ੍ਧਰੇਤ੍ । ਪਤਿਃ ਪਤਿਵ੍ਰਤਾਨਾਂ ਚ ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਸਰ੍ਵਪਾਤਕਾਤ੍
ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ ਔਰਤ ਹਜ਼ਾਰ ਮਰਦਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਉਧਾਰ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਉਸਦੀ ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ ਨਾਲ ਪਤੀ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨਾਸ੍ਤਿ ਤੇषਾਂ ਕਰ੍ਮਭੋਗਃ ਸਤੀਨਾਂ ਵ੍ਰਤਤੇਜਸਾ । ਤਯਾ ਸਾਰ੍ਧਂ ਚ ਨਿष੍ਕਰ੍ਮੀ ਮੋਦਤੇ ਹਰਿਮਨ੍ਦਿਰੇ
ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਫਲ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ; ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਕਰਮ-ਬੰਧਨ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰਕੇ, ਹਰੀ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਯਾਨਿ ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਸਤੀਪਾਦੇषੁ ਤਾਨ੍ਯਪਿ । ਤੇਜਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਦੇਵਾਨਾਂ ਮੁਨੀਨਾਂ ਚ ਸਤੀषੁ ਚ
ਧਰਤੀ ਦੇ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥ ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ ਔਰਤ ਦੇ ਪੈਰਾਂ 'ਚ ਹਨ; ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਜੋਤ ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ ਔਰਤਾਂ 'ਚ ਹੈ।
ਤਪਸ੍ਵਿਨਾਂ ਤਪਃ ਸਰ੍ਵਂ ਵ੍ਰਤਿਨਾਂ ਯਤ੍ਫਲਂ ਵ੍ਰਜ । ਦਾਨੇ ਫਲਂ ਯਦ੍ਦਾਤਣਾਂ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵ ਤਾਸੁ ਸਂਤਤਮ੍
ਤਪਸਵੀਆਂ ਦਾ ਸਾਰਾ ਤਪ, ਵ੍ਰਤੀ ਦਾ ਫਲ, ਤੇ ਦਾਨੀ ਦਾ ਪੂਣ—all ਵ੍ਰਜ—ਇਹ ਸਭ ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ ਔਰਤਾਂ 'ਚ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਵਯਂ ਨਾਰਾਯਣਃ ਸ਼ਂਭੁਰ੍ਵਿਧਾਤਾ ਜਗਤਾਮਪਿ । ਸੁਰਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਚ ਮੁਨਯੋ ਭੀਤਾਸ੍ਤਾਭ੍ਯਾਂ ਚ ਸਂਤਤਮ੍
ਨਾਰਾਇਣ ਆਪ, ਸ਼ੰਭੂ, ਜਗਤਾਂ ਦੇ ਰਚਨਹਾਰ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਰਿਸ਼ੀ—ਇਹ ਸਭ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ ਔਰਤਾਂ ਤੋਂ ਡਰਦੇ ਹਨ।
ਸਤੀਨਾਂ ਪਾਦਰਜਸਾ ਸਦ੍ਯਃ ਪੂਤਾ ਵਸੁਂਧਰਾ । ਪਤਿਵ੍ਰਤਾਂ ਨਮਸ੍ਕृਤ੍ਵਾ ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਪਾਤਕਾਨ੍ਨਰਃ
ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਧੂੜ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਤੁਰੰਤ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਮਨੁੱਖ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਂ ਭਸ੍ਮਸਾਤ੍ਕਰ੍ਤੁਂ ਕ੍ਸ਼ਣੇਨੈਵ ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ । ਸ੍ਵਤੇਜਸਾ ਸਮਰ੍ਥਾ ਸਾ ਮਹਾਪੁਣ੍ਯਵਤੀ ਸਦਾ
ਵੱਡੇ ਪੂਣ ਵਾਲੀ ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ ਔਰਤ ਆਪਣੇ ਤੇਜ ਨਾਲ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਪਲ ਵਿਚ ਭਸਮ ਕਰਨ ਦੀ ਸਮਰਥਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਰੱਖਦੀ ਹੈ।
ਸਤੀਨਾਂ ਚ ਪਤਿਃ ਸਾਧੁਃ ਪੁਤ੍ਰੋ ਨਿਃਸ਼ਂਕ ਏਵ ਚ । ਨ ਹਿ ਤਸ੍ਯ ਭਯਂ ਕਿਂਚਿਦ੍ਦੇਵੇਭ੍ਯਸ਼੍ਚ ਯਮਾਦਪਿ
ਜੋ ਸਤਕਾਰੀ ਔਰਤਾਂ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਪਤੀ ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਤੇ ਪੁੱਤਰ ਵੀ ਨਿਰਭਉ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਡਰ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ, ਨਾ ਤਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੋਂ, ਨਾ ਹੀ ਯਮ ਤੋਂ।
ਸ਼ਤਜਨ੍ਮਪੁਣ੍ਯਵਤਾਂ ਗੇਹੇ ਜਾਤਾ ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ । ਪਤਿਵ੍ਰਤਾਪ੍ਰਸੂਃ ਪੂਤਾ ਜੀਵਨ੍ਮੁਕ੍ਤਃ ਪਿਤਾ ਤਥਾ
ਜਿਹੜੇ ਘਰ ਵਿਚ ਸੌ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਪੁੰਨ ਨਾਲ ਪੈਦਾ ਹੋਈ ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ ਔਰਤ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਉਸਦੀ ਮਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਤੇ ਪਿਉ ਵੀ ਜੀਉਂਦੇ ਜੀ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਤੀ ਸ੍ਤ੍ਰੀ ਪ੍ਰਾਤਰੁਤ੍ਥਾਯ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਚ ਰਾਤ੍ਰਿਵਾਸਸਮ੍ । ਭਰ੍ਤਾਰਂ ਚ ਨਮਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਕਰੋਤਿ ਸ੍ਤਵਨਂ ਮੁਦਾ
ਜੋ ਸਤਕਾਰੀ ਔਰਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਸਵੇਰੇ ਉੱਠ ਕੇ ਰਾਤ ਵਾਲਾ ਕੱਪੜਾ ਲਾਹ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੀ ਹੈ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਉਸਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਗृਹਕਾਰ੍ਯਂ ਤਤਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਧੌਤੇ ਚ ਵਾਸਸੀ । ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਸ਼ੁਕ੍ਲਪੁष੍ਪਂ ਚ ਭਕ੍ਤਿਤਃ ਪੂਜਯੇਤ੍ਪਤਿਮ੍
ਘਰ ਦੇ ਕੰਮ ਮੁਕਾ ਕੇ, ਨ੍ਹਾ ਕੇ ਤੇ ਸਾਫ ਕੱਪੜੇ ਪਾ ਕੇ, ਉਹ ਚਿੱਟਾ ਫੁੱਲ ਲੈਂਦੀ ਹੈ ਤੇ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਸ੍ਨਾਪਯਿਤ੍ਵਾ ਸੁਪੂਤੇਨ ਜਲੇਨ ਨਿਰ੍ਮਲੇਨ ਚ । ਤਸ੍ਮੈ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਧੌਤਵਸ੍ਤ੍ਰਂ ਤਤ੍ਪਾਦੌ ਕ੍ਸ਼ਾਲਯੇਨ੍ਮੁਦਾ
ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਸਾਫ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਪਤੀ ਨੂੰ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਧੋਤੇ ਹੋਏ ਕੱਪੜੇ ਦੇ ਕੇ, ਉਹ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਉਸਦੇ ਪੈਰ ਧੋਦੀ ਹੈ।
ਆਸਨੇ ਵਾਸਯਿਤ੍ਵਾ ਚ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਭਾਲੇ ਚ ਚਨ੍ਦਨਮ੍ । ਸਰ੍ਵਾਙ੍ਗਲੇਪਨਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਮਾਲ੍ਯਂ ਗਲੇऽਪਿ ਚ
ਉਸਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਿਠਾ ਕੇ, ਮੱਥੇ ਉੱਤੇ ਚੰਦਨ ਲਾ ਕੇ, ਸਰੀਰ ਉੱਤੇ ਲੇਪ ਕਰਕੇ, ਗਲ ਵਿਚ ਮਾਲਾ ਪਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਸਾਮਵੇਦੋਕ੍ਤਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਭੋਗਦ੍ਰਵ੍ਯੈਃ ਸੁਧੋਪਮੈਃ । ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਭਕ੍ਤਿਤਃ ਕਾਨ੍ਤਂ ਸ੍ਤੁਤ੍ਵਾ ਚ ਪ੍ਰਣਮੇਨ੍ਮੁਦਾ
ਸਾਮ ਵੇਦ ਦੇ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ, ਵਧੀਆ ਭੋਜਨ ਦੀ ਚੜ੍ਹਾਵਾ ਦੇ ਕੇ, ਉਹ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਉਸਦੀ ਸਿਫਤ ਕਰਦੀ ਹੈ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਓਂ ਨਮਃ ਕਾਨ੍ਤਾਯ ਸ਼ਾਨ੍ਤਾਯ ਸਰ੍ਵਦੇਵਾਸ਼੍ਰਯਾਯ ਸ੍ਵਾਹਾ । ਇਤ੍ਯਨੇਨੈਵ ਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਪੁष੍ਪਂ ਚ ਚਨ੍ਦਨਮ੍
‘ਓਂ, ਪਿਆਰੇ, ਸ਼ਾਂਤ ਸੁਭਾਵ ਵਾਲੇ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਆਸਰੇ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ’ — ਇਹ ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰ ਕੇ, ਉਹ ਫੁੱਲ ਤੇ ਚੰਦਨ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦੀ ਹੈ।
ਪਾਦ੍ਯਾਰ੍ਧ੍ਯਂ ਧੂਪਦੀਪੌ ਚ ਵਸ੍ਤ੍ਰਂ ਨੈਵੇਦ੍ਯਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਜਲਂ ਸੁਵਾਸਿਤਂ ਸ਼ੁਦ੍ਧਂ ਤਾਮ੍ਬੂਲਂ ਚ ਸੁਵਾਸਿਤਮ੍
ਪੈਰ ਧੋਣ ਤੇ ਹੱਥ ਧੋਣ ਲਈ ਪਾਣੀ, ਧੂਪ, ਦੀਵੇ, ਕੱਪੜਾ, ਵਧੀਆ ਭੋਜਨ, ਸੁਗੰਧਤ ਤੇ ਸਾਫ ਪਾਣੀ, ਤੇ ਸੁਗੰਧਤ ਪਾਨ ਭੀ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦੀ ਹੈ।
ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਂ ਪਠੇਦ੍ਯਦ੍ਯਤ੍ਕृਤਂ ਵੈ ਪਾਠ੍ਯਮੇਵ ਚ । ਓਂ ਨਮਃ ਕਾਨ੍ਤਾਯ ਭਰ੍ਤ੍ਰੇ ਚ ਸ਼ਿਰਸ਼੍ਚਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਵਰੂਪਿਣੇ
ਸਭ ਕੁਝ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ, ਉਹ ਜੋ ਭੀ ਸਤੋਤ੍ਰ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਪੜ੍ਹਦੀ ਹੈ: ‘ਓਂ, ਪਿਆਰੇ ਪਤੀ, ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵਰਗਾ ਰੂਪ ਵਾਲੇ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।’