ਮਿष੍ਟਾਨ੍ਨਂ ਨ ਚ ਭੁਙ੍ਕ੍ਤੇ ਸਾ ਨ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਵਿਭਵਂ ਵ੍ਰਜ । ਏਕਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਨ ਭੋਕ੍ਤਵ੍ਯਂ ਕृष੍ਣਜਨ੍ਮਾष੍ਟਮੀਦਿਨੇ
ਉਹ ਮਿੱਠਾ ਖਾਣਾ ਨਹੀਂ ਖਾਂਦੀ, ਨਾਂ ਹੀ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਵਿਖਾਉਂਦੀ ਹੈ; ਇਕਾਦਸੀ ਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਜਨਮ ਅਸ਼ਟਮੀ ਨੂੰ ਉਹ ਖਾਣਾ ਨਹੀਂ ਖਾਂਦੀ।
ਸ਼੍ਰੀਰਾਮਸ੍ਯ ਨਵਮ੍ਯਾਂ ਤੁ ਸ਼ਿਵਰਾਤ੍ਰੌ ਪਵਿਤ੍ਰਯਾ । ਅਘੋਰਾਯਾਂ ਚ ਪ੍ਰੇਤਾਯਾਂ ਚਨ੍ਦ੍ਰਸੂਰ੍ਯੋਪਰਾਗਯੋਃ
ਰਾਮ ਦੀ ਨਵਮੀ, ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਰਾਤ, ਅਘੋਰਾ, ਪ੍ਰੇਤ ਤੇ ਚੰਦ-ਸੂਰਜ ਗ੍ਰਹਣ ਦੇ ਸਮੇਂ,
ਭृष੍ਟਂ ਦ੍ਰਵ੍ਯਂ ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਭੁਜ੍ਯਤੇ ਪਰਮੇਵ ਚ । ਤਾਮ੍ਬੂਲਂ ਵਿਧਵਾਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਂ ਯਤੀਨਾਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਨਿਣਾਮ੍
ਉਹ ਭੁੰਨਿਆ ਹੋਇਆ ਖਾਣਾ ਛੱਡ ਕੇ ਸਿਰਫ ਪਵਿੱਤਰ ਖਾਣਾ ਖਾਂਦੀ ਹੈ; ਪਾਨ ਵਿਧਵਾ, ਯਤੀ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ ਲਈ ਮਨਾਹੀ ਹੈ।
ਸਂਨ੍ਯਾਸਿਨਾਂ ਚ ਸੌਮਾਂਸਸੁਰਾਤੁਲ੍ਯਂ ਸ਼੍ਰੁਤੌ ਸ਼੍ਰੁਤਮ੍ । ਰਕ੍ਤਸ਼ਾਕਂ ਮਸੂਰਂ ਚ ਜਮ੍ਬੀਰਂ ਪਰ੍ਣਮੇਵ ਚ
ਸੰਨਿਆਸੀ ਲਈ ਪਾਨ ਸ਼ਾਸਤਰ ਅਨੁਸਾਰ ਮਾਸ ਜਾਂ ਸ਼ਰਾਬ ਵਾਂਗ ਹੈ; ਲਾਲ ਸਾਗ, ਮਸੂਰ, ਨਿੰਬੂ ਤੇ ਕੁਝ ਪੱਤੇ ਵੀ ਛੱਡਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਅਲਾਬੁਰ੍ਵਰ੍ਤੁਲਾਕਾਰਾ ਵਰ੍ਜਨੀਯਾ ਚ ਤੈਰਵਿ । ਪਰ੍ਯਙ੍ਕਸ਼ਾਯਿਨੀ ਨਾਰੀ ਵਿਧਵਾ ਪਾਤਯੇਤ੍ਪਤਿਮ੍
ਕਦੂ ਤੇ ਗੋਲ ਆਕਾਰ ਵਾਲੀ ਤੋਰੀ ਵੀ ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਛੱਡਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਵਿਧਵਾ ਜੋ ਪਲੰਗ 'ਤੇ ਸੌਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦੀ ਹੈ।
ਯਾਨਮਾਰੋਹਣਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਵਿਧਵਾ ਨਰਕਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍ । ਨ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਕੇਸ਼ਸਂਸ੍ਕਾਰਂ ਗਾਤ੍ਰਸਂਸ੍ਕਾਰਮੇਵ ਚ
ਜੇ ਵਿਧਵਾ ਸਵਾਰੀ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਨਰਕ ਵਿਚ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਉਹ ਆਪਣੇ ਵਾਲਾਂ ਦੀ ਸਜਾਵਟ ਜਾਂ ਸਰੀਰ ਦੀ ਸਜਾਵਟ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ।
ਕੇਸ਼ਵੇਣੀ ਜਟਾਰੂਪੇ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ੌਰਂ ਤੀਰ੍ਥਕਂ ਵਿਨਾ । ਤੈਲਾਭ੍ਯਙ੍ਗਂਨ ਕੁਰ੍ਵੀਤ ਨਹਿ ਪਸ਼੍ਯਤਿ ਦਰ੍ਪਣਮ੍
ਉਹ ਵਾਲਾਂ ਦੀ ਚੋਟੀ ਜਾਂ ਜਟਾ ਨਹੀਂ ਬਣਾਉਂਦੀ, ਤੇ ਕੇਸ ਕੱਟਣਾ ਸਿਰਫ ਤੀਰਥ 'ਤੇ ਹੀ ਕਰਦੀ ਹੈ; ਤੇਲ ਲਗਾਉਂਦੀ ਨਹੀਂ, ਨਾ ਹੀ ਆਇਨੇ ਵਿਚ ਆਪਣਾ ਚਿਹਰਾ ਵੇਖਦੀ ਹੈ।
ਮੁਖਂ ਚ ਪਰਪੁਂਸਾਂ ਚ ਯਾਤ੍ਰਾਂ ਨृਤ੍ਯਂ ਮਹੋਤ੍ਸਵਮ੍ । ਨਰ੍ਤਨਂ ਗਾਯਨਂ ਚੈਵ ਸੁਵੇषਂ ਪੁਰੁषਂ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਉਹ ਪਰਾਏ ਪੁਰਖਾਂ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦੀ, ਨਾ ਯਾਤਰਾ, ਨੱਚ, ਵੱਡੇ ਮੇਲੇ, ਨਾਟਕ, ਗੀਤ ਜਾਂ ਸੋਹਣੇ ਪੁਰਖਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਦੀ ਹੈ।
ਸ਼ृਣੁਯਾਚ੍ਚ ਸਤਾਂ ਧਰ੍ਮ ਸਾਮਵੇਦਨਿਰੂਪਿਤਮ੍ । ਪਰਮਾਰ੍ਥ ਪਰਂ ਚੈਵ ਨਿਬੋਧ ਕਥਯਾਮਿ ਤੇ
ਉਹ ਸਤਪੁਰਖਾਂ ਦੇ ਧਰਮ ਨੂੰ ਸੁਣਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਮ ਵੇਦ ਵਿਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਤੇ ਸੱਚੀ ਗੱਲ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ।
ਅਧ੍ਯਾਪਨਮਧ੍ਯਾਨਂ ਸ਼ਿष੍ਯਾਣਾਂ ਪਰਿਪਾਲਨਮ੍ । ਗੁਰੁਣਾਂ ਸੇਵਨਂ ਨਿਤ੍ਯਂ ਦ੍ਵਿਚਦੇਵਾਰ੍ਚਨਂ ਤਥਾ
ਪੜ੍ਹਾਉਣਾ, ਪੜ੍ਹਨਾ, ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ, ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਦੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸੇਵਾ ਕਰਨੀ, ਤੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ—
ਸਿਦ੍ਧਾਨ੍ਤਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਨੈਪੁਣ੍ਯਂ ਭਾਵਨਂ ਸ੍ਵਾਤ੍ਮਤੋषਣਮ੍ । ਵ੍ਯਾਖ੍ਯਾਨਂ ਪਰਿਸ਼ੁਦ੍ਧਂ ਚ ਗ੍ਰਨ੍ਥਾਭ੍ਯਸ੍ਤਂ ਚ ਸਂਤਤਮ੍
ਸਿਦਾਂਤਾਂ ਦੇ ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਦੀ ਵਿਦਿਆ, ਮਨਨ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੀ ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ, ਪਵਿੱਤਰ ਵਿਆਖਿਆ, ਤੇ ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਦੀ ਲਗਾਤਾਰ ਪੜ੍ਹਾਈ—
ਪ੍ਯਵਸ੍ਥਾਪਰਿਸ਼ੁਦ੍ਧ੍ਯਰ੍ਥ ਵਿਚਾਰੋ ਵੇਦਸਂਮਤਃ । ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਾਰ੍ਥਾਚਰਣਂ ਚੈਵ ਕਤਧ੍ਯਂ ਸ੍ਵਯਮੇਵ ਚ
ਪਵਿੱਤਰ ਚਾਲ ਲਈ ਵਿਚਾਰ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਹੈ, ਤੇ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੇ ਅਰਥ ਅਨੁਸਾਰ ਚਲਣੀ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕਰਨੀ।
ਦੇਵਾਹ੍ਨਿਕੇषੁ ਨੈਪੁਣ੍ਯਂ ਵੇਦਾਚਰਣਮੀਪ੍ਸਿਤਮ੍ । ਵੇਦੋਕ੍ਤਭਕ੍ਸ਼ਣਂ ਚੈਵ ਪਵਿਤ੍ਰਾਚਰਣਂ ਸਦਾ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਪੂਜਾ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨਤਾ, ਵੇਦਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਜੀਵਨ ਜੀਣ ਦੀ ਇੱਛਾ, ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਕਹੇ ਅਨੁਸਾਰ ਖਾਣਾ, ਅਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਨਾਲ ਰਹਿਣਾ—ਇਹ ਸਭ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਪਤਿਵ੍ਰਤਾਨਾਂ ਯਂ ਧਰ੍ਮ ਤਂ ਨਿਬੋਧ ਵ੍ਰਜੇਸ਼੍ਵਰ । ਨਿਤ੍ਯਂਤੁ ਭਰ੍ਤਰ੍ਯੌਤ੍ਸੁਕ੍ਯਾਤ੍ਤਤ੍ਪਾਦੋਦਕਮੀਪ੍ਸਿਤਮ੍
ਵ੍ਰਜ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ ਔਰਤਾਂ ਦਾ ਧਰਮ ਸਮਝੋ: ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਲਈ ਉਤਸੁਕ ਰਹਿੰਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦਾ ਪਾਣੀ ਲੈਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਭਕ੍ਤਿਭਾਵੇਨ ਸਤਤਂ ਭੋਕ੍ਤਵ੍ਯਂ ਤਦਨੁਜ੍ਞਯਾ । ਵ੍ਰਤਂ ਤਪਸ੍ਯਾਂ ਦੇਵਾਰ੍ਚਾਂ ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਤਃ
ਉਹ ਭਗਤੀ ਭਾਵ ਨਾਲ ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ ਹੀ ਖਾਂਦੀ ਹੈ; ਉਹ ਵ੍ਰਤ, ਤਪ, ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਛੱਡ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਕੁਰ੍ਯਾਚ੍ਚਰਣਸੇਵਾਂ ਚ ਸ੍ਤਵਨਂ ਪਰਿਤੋषਣਮ੍ । ਤਦਾਜ੍ਞਾਰਹਿਤਂ ਕਰ੍ਮ ਨ ਕੁਯਦ੍ਵਿਰੈਤਃ ਸਤੀ
ਉਹ ਪਤੀ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੀ, ਉਸ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦੀ, ਤੇ ਉਸਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੀ ਹੈ; ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ ਔਰਤ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੀ ਆਗਿਆ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਕੋਈ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ।
ਨਾਰਾਯਣਾਤ੍ਪਰਂ ਕਾਨ੍ਤਂ ਧ੍ਯਾਯਤੇ ਸਤਤਂ ਸਤੀ । ਪਰਪੁਂਸਾਂ ਮੁਖਂ ਚੈਵ ਸੁਵੇषਪੁਰੁषਂ ਪਰਮ੍
ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ ਔਰਤ ਹਮੇਸ਼ਾ ਨਾਰਾਇਣ ਤੋਂ ਵੱਧ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਪਿਆਰਾ ਨਹੀਂ ਮੰਨਦੀ; ਉਹ ਹੋਰ ਮਰਦਾਂ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਵੱਲ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦੀ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਸੋਹਣੇ ਸਜੇ ਹੋਏ ਹੋਣ।
ਯਾਤ੍ਰਾਮਹੋਤ੍ਸਵਂ ਨृਤ੍ਯਂ ਨਰ੍ਤਨਂ ਗਾਯਨਂ ਵ੍ਰਜ । ਪਰਕ੍ਰੀਡਾਂ ਚ ਸਤਤਂ ਨ ਹਿ ਪਸ਼੍ਯਤਿ ਸੁਵ੍ਰਤਾ
ਉਹ ਯਾਤਰਾ, ਵੱਡੇ ਮੇਲੇ, ਨਾਚ, ਗੀਤ ਜਾਂ ਹੋਰਾਂ ਦੀਆਂ ਖੇਡਾਂ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦੀ, ਵ੍ਰਜ।
ਯਦ੍ਭਕ੍ਸ਼੍ਯਂ ਸ੍ਵਾਮਿਨੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਤਦੇਵਮਪਿ ਯੋषਿਤਾਮ੍ । ਨਹਿ ਤ੍ਯਜੇਤ੍ਤੁ ਤਤ੍ਸਙ੍ਗਂ ਕ੍ਸ਼ਣਮੇਵ ਚ ਸੁਵ੍ਰਤਾ
ਜੋ ਖਾਣਾ ਪਤੀ ਲਈ ਹੈ, ਉਹੀ ਪਤਨੀ ਲਈ ਵੀ ਹੈ; ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ ਔਰਤ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੀ ਸੰਗਤ ਇੱਕ ਪਲ ਲਈ ਵੀ ਨਹੀਂ ਛੱਡਦੀ।
ਉਤ੍ਤਰੇ ਨੋਤ੍ਤਰਂ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਸ੍ਵਾਮਿਨਸ਼੍ਯ ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ । ਨ ਕੋਪਂ ਕੁਰੁਤੇ ਸ਼ੁਦ੍ਵਾ ਤਾਡਿਤਾ ਚਾਪਿ ਕੋਪਤਃ
ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ ਪਤਨੀ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਉਲਟ ਜਵਾਬ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੀ; ਉਹ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਮਾਰੇ ਜਾਣ 'ਤੇ ਵੀ ਕਦੇ ਗੁੱਸਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ।
ਕ੍ਸ਼ੁਧਿਤਂ ਭੋਜਯੇਤ੍ਕਾਨ੍ਤਂ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਪਾਨਂ ਚ ਭੋਜਨਮ੍ । ਨ ਬੋਧਯੇਤ੍ਤਂ ਨਿਦ੍ਰਾਲੁਂ ਪ੍ਰਰੇਯੇਨ੍ਨੈਵ ਕਰ੍ਮਸੁ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਭੁੱਖੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਖਾਣਾ ਖਵਾਉਂਦੀ, ਪੀਣ ਲਈ ਪਾਣੀ ਜਾਂ ਭੋਜਨ ਦਿੰਦੀ ਹੈ; ਪਤੀ ਜਦੋਂ ਸੁੱਤਾ ਹੋਵੇ, ਉਸਨੂੰ ਜਗਾਉਂਦੀ ਨਹੀਂ, ਤੇ ਕੰਮ ਲਈ ਕਦੇ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ।
ਪੁਤ੍ਰਾਣਾਂ ਚ ਸ਼ਤਗੁਣਂ ਸ੍ਨੇਹਂ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਪਤੀਂ ਸਤੀ । ਪਤਿਰ੍ਬਨ੍ਧੁਰ੍ਗਤਿਰ੍ਭਰ੍ਤਾ ਦੈਵਤਂ ਕੁਲਯੋषਿਤਃ
ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ ਔਰਤ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨਾਲੋਂ ਸੌ ਗੁਣਾ ਵੱਧ ਪਿਆਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ; ਪਰਿਵਾਰ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਲਈ ਪਤੀ ਹੀ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ, ਆਸਰਾ ਤੇ ਦੇਵਤਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ੁਭਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸੁਧਾਤੁਲ੍ਯਂ ਕਾਨ੍ਤਂ ਪਸ਼੍ਯਤਿ ਸੁਨ੍ਦਰੀ । ਸਸ੍ਮਿਤਂ ਵਦਨਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਭਕ੍ਤਿਭਾਵੇਨ ਯਤ੍ਨਤਃ
ਜਦੋਂ ਕੁਝ ਚੰਗਾ ਜਾਂ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵਰਗਾ ਵੇਖਦੀ ਹੈ, ਸੋਹਣੀ ਪਤਨੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਭਗਤੀ ਭਾਵ ਨਾਲ, ਹੱਸਦਿਆਂ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਵੱਲ ਵੇਖਦੀ ਹੈ।
ਪੁਰੁषਾਣਾਂ ਸਹਸ੍ਰਂ ਚ ਸਤੀ ਸ੍ਤ੍ਰੀ ਚ ਸਮੁਦ੍ਧਰੇਤ੍ । ਪਤਿਃ ਪਤਿਵ੍ਰਤਾਨਾਂ ਚ ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਸਰ੍ਵਪਾਤਕਾਤ੍
ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ ਔਰਤ ਹਜ਼ਾਰ ਮਰਦਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਉਧਾਰ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਉਸਦੀ ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ ਨਾਲ ਪਤੀ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨਾਸ੍ਤਿ ਤੇषਾਂ ਕਰ੍ਮਭੋਗਃ ਸਤੀਨਾਂ ਵ੍ਰਤਤੇਜਸਾ । ਤਯਾ ਸਾਰ੍ਧਂ ਚ ਨਿष੍ਕਰ੍ਮੀ ਮੋਦਤੇ ਹਰਿਮਨ੍ਦਿਰੇ
ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਫਲ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ; ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਕਰਮ-ਬੰਧਨ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰਕੇ, ਹਰੀ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਯਾਨਿ ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਸਤੀਪਾਦੇषੁ ਤਾਨ੍ਯਪਿ । ਤੇਜਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਦੇਵਾਨਾਂ ਮੁਨੀਨਾਂ ਚ ਸਤੀषੁ ਚ
ਧਰਤੀ ਦੇ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥ ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ ਔਰਤ ਦੇ ਪੈਰਾਂ 'ਚ ਹਨ; ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਜੋਤ ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ ਔਰਤਾਂ 'ਚ ਹੈ।
ਤਪਸ੍ਵਿਨਾਂ ਤਪਃ ਸਰ੍ਵਂ ਵ੍ਰਤਿਨਾਂ ਯਤ੍ਫਲਂ ਵ੍ਰਜ । ਦਾਨੇ ਫਲਂ ਯਦ੍ਦਾਤਣਾਂ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵ ਤਾਸੁ ਸਂਤਤਮ੍
ਤਪਸਵੀਆਂ ਦਾ ਸਾਰਾ ਤਪ, ਵ੍ਰਤੀ ਦਾ ਫਲ, ਤੇ ਦਾਨੀ ਦਾ ਪੂਣ—all ਵ੍ਰਜ—ਇਹ ਸਭ ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ ਔਰਤਾਂ 'ਚ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਵਯਂ ਨਾਰਾਯਣਃ ਸ਼ਂਭੁਰ੍ਵਿਧਾਤਾ ਜਗਤਾਮਪਿ । ਸੁਰਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਚ ਮੁਨਯੋ ਭੀਤਾਸ੍ਤਾਭ੍ਯਾਂ ਚ ਸਂਤਤਮ੍
ਨਾਰਾਇਣ ਆਪ, ਸ਼ੰਭੂ, ਜਗਤਾਂ ਦੇ ਰਚਨਹਾਰ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਰਿਸ਼ੀ—ਇਹ ਸਭ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ ਔਰਤਾਂ ਤੋਂ ਡਰਦੇ ਹਨ।
ਸਤੀਨਾਂ ਪਾਦਰਜਸਾ ਸਦ੍ਯਃ ਪੂਤਾ ਵਸੁਂਧਰਾ । ਪਤਿਵ੍ਰਤਾਂ ਨਮਸ੍ਕृਤ੍ਵਾ ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਪਾਤਕਾਨ੍ਨਰਃ
ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਧੂੜ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਤੁਰੰਤ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਮਨੁੱਖ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਂ ਭਸ੍ਮਸਾਤ੍ਕਰ੍ਤੁਂ ਕ੍ਸ਼ਣੇਨੈਵ ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ । ਸ੍ਵਤੇਜਸਾ ਸਮਰ੍ਥਾ ਸਾ ਮਹਾਪੁਣ੍ਯਵਤੀ ਸਦਾ
ਵੱਡੇ ਪੂਣ ਵਾਲੀ ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ ਔਰਤ ਆਪਣੇ ਤੇਜ ਨਾਲ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਪਲ ਵਿਚ ਭਸਮ ਕਰਨ ਦੀ ਸਮਰਥਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਰੱਖਦੀ ਹੈ।