ਸੋਦਰਾਨृਦ੍ਧਰੇਦ੍ਭਕ੍ਤਸ੍ਤਤ੍ਪ੍ਰਸੂਂ ਤਤ੍ਪ੍ਰਸੂਂ ਤਥਾ । ਜਪੇਨ੍ਨਾਰਾਯਣਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਪੁਰਸ਼੍ਚਰਣਪੂਰ੍ਵਕਮ੍
ਭਗਤ ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ, ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ, ਨਾਰਾਇਣ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ 'ਚ, ਪੂਰਾ ਪੂਰਵਕਰਮ ਕਰਕੇ ਜਪ ਕਰੇ।
ਪੁਰੁषਾਣਾਂ ਸਹਸ੍ਰਂ ਚ ਲੀਲਯਾऽ।ਤ੍ਮਾਨਮੁਦ੍ਵਰੇਤ੍ । ਮਨ੍ਤ੍ਰਗ੍ਰਹਣਮਾਤ੍ਰੇਣ ਫਲਮੇਤਦ੍ਵ੍ਰਜੇਸ਼੍ਵਰ
ਵ੍ਰਜ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਸਿਰਫ ਮੰਤ੍ਰ ਲੈਣ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਆਪਣਾ ਆਪ ਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਹੋਰ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਤਰ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਪੁਰਸ਼੍ਚਰਣਸਂਪਰ੍ਕਾਤ੍ਪੁਰੁषਾਣਾਂ ਸ਼ਤਂ ਸ਼ਤਮ੍ । ਐਕਾਨ੍ਤਿਕੋ ਵੈष੍ਣਵਸ਼੍ਚਪੁਂਸਾਂ ਲਕ੍ਸ਼ਂ ਸਮੁਦ੍ਧਰੇਤ੍
ਪੂਰਵਕਰਮ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਕੇ, ਭਗਤ ਸੈਂਕੜੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਤਰ ਸਕਦਾ ਹੈ; ਇਕ-ਮਨ ਹੋ ਕੇ ਵੈਸ਼ਨਵ, ਲੱਖ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਤਰ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਕ੍ਰਿਯਾ ਵਿष੍ਣੁਪਦੇ ਯਸ੍ਯ ਸਂਕਲ੍ਪਾਸ਼੍ਚ ਬਹਿਃਕृਤਾ । ਦ੍ਵਿਜਾਃ ਸੁਰਾ ਮਮ ਪ੍ਰਾਣਾ ਭਕ੍ਤਃ ਪ੍ਰਾਣਤ੍ਪਰਃ ਪ੍ਰਿਯਃ
ਦੋਵਾਂ ਜਨਮ ਵਾਲੇ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਕਰਮ ਤੇ ਮਨ ਦੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਲਈ ਹਨ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਲਈ ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਮੇਰੀ ਜਿੰਦ ਜਿੰਨਾ ਪਿਆਰਾ ਹੈ; ਜੋ ਭਗਤ ਮੈਨੂੰ ਜਿੰਦ ਤੋਂ ਵੱਧ ਪਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰਾ ਹੈ।
ਵਿਸ਼੍ਵੇषੁ ਪ੍ਰਿਯਪਾਤ੍ਰੇषੁ ਨ ਮੇ ਭਕ੍ਤਾਤ੍ਪਰਃ ਪ੍ਰਿਯਃ । ਤੇਜੀਯਾਂਸਂ ਗੁਰੁਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਰਕ੍ਸ਼ਿਤੁਂ ਕ੍ਸ਼ਮਮ੍
ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆਂ 'ਚ ਪਿਆਰ ਦੇ ਯੋਗ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚੋਂ, ਮੇਰੇ ਭਗਤ ਤੋਂ ਵੱਧ ਕੋਈ ਪਿਆਰਾ ਨਹੀਂ; ਜਦੋਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਵੇਖੋ, ਹਰ ਥਾਂ ਉਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਤਿਆਰ ਰਹੋ।
ਕਨੋਤਿ ਮਨ੍ਤ੍ਰਗ੍ਰਹਣਂ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਭੂਯਾਦ੍ਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣਃ । ਵਯੋਹੀਨਾਜ੍ਜ੍ਞਾਨਹੀਨਾਦ੍ਵਿਦ੍ਯਾਹੀਨਾਤ੍ਤਥੈਵ ਚ
ਇਸ ਲਈ, ਮੰਤ੍ਰ ਸਦਾ ਸਮਝਦਾਰ ਵਿਅਕਤੀ ਤੋਂ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਨਾ ਕਿ ਉਮਰ, ਗਿਆਨ ਜਾਂ ਵਿਦਿਆ ਤੋਂ ਕਮzor ਵਿਅਕਤੀ ਤੋਂ।
ਅਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਾਰ੍ਥ ਕ੍ਸ਼ਤਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਨ ਗੁਹ੍ਣੀਯਾਤ੍ਕਦਾਚਨ । ਮੂਰ੍ਖਾਦਾਸ਼੍ਰਮਹੀਨਾਚ੍ਚ ਪਿਤੁਃ ਸਂਨ੍ਯਾਸਿਨਸ੍ਤਥਾ
ਜਿਸ ਮੰਤ੍ਰ ਦਾ ਅਰਥ ਸ਼ਾਸਤਰ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਲੁਕਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ; ਮੂਰਖ, ਆਸ਼ਰਮ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਪਿਤਾ ਜਾਂ ਸੰਨਿਆਸੀ ਤੋਂ ਵੀ ਮੰਤ੍ਰ ਨਹੀਂ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਰੋਗਿਣੋ ਵਂਸ਼ਹੀਨਾਚ੍ਚ ਭਾਰ੍ਯਾਹੀਨਾਤ੍ਤਥੈਵ ਚ । ਮਨ੍ਤ੍ਰਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤਾਤ੍ਤਥਾ ਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਨ ਗृਹ੍ਣੀਯਾਤ੍ਕਦਾਚਨ
ਰੋਗੀ, ਵੰਸ਼ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਪਤਨੀ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਜਾਂ ਜਿਸ ਦਾ ਮੰਤ੍ਰ ਤਿਆਗਿਆ ਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਉਹਨਾਂ ਤੋਂ ਕਦੇ ਮੰਤ੍ਰ ਨਹੀਂ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਵਿष੍ਣੁਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਨ ਗृਹ੍ਣੀਯਾਦ੍ਵਿष੍ਣੁਭਕ੍ਤਿ ਵਿਹੀਨਤਃ । ਨ ਚ ਸ਼ੈਵਾਨ੍ਨ ਸ਼ਾਕ੍ਤਾਚ੍ਚ ਗृਹ੍ਣੀਯਾਦ੍ਵੈष੍ਣਵਾਦ੍ਦ੍ਵਿਜਾਤ੍
ਵਿਸ਼ਨੂ-ਮੰਤ੍ਰ ਵਿਸ਼ਨੂ ਭਗਤੀ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਵਿਅਕਤੀ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ; ਦੋਵਾਂ ਜਨਮ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਸ਼ਿਵ ਭਗਤ ਜਾਂ ਸ਼ਕਤੀ ਭਗਤ ਤੋਂ ਨਹੀਂ, ਸਿਰਫ ਵੈਸ਼ਨਵ ਤੋਂ ਹੀ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਵਯੋਹੀਨਾਤ੍ਤਥਾऽਲ੍ਪਾਯੁਰ੍ਜ੍ਞਾਨਹੀਨਾਦਪਣ੍ਡਿਤਃ । ਵਿਦ੍ਯਾਹੀਨਾਦ੍ਭਵੇਨ੍ਮੂਢੋ ਜਾਤਿਹੀਨਾਤ੍ਕ੍ਸ਼ਯੋ ਭਵੇਤ੍
ਉਮਰ ਤੋਂ ਕਮzor, ਛੋਟੀ ਉਮਰ ਵਾਲੇ, ਗਿਆਨ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਅਗਿਆਨੀ ਜਾਂ ਵਿਦਿਆ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਵਿਅਕਤੀ ਤੋਂ ਮੰਤ੍ਰ ਲੈਣ ਨਾਲ ਭਟਕਾਵਾ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਜਾਤੀ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਤੋਂ ਲੈਣ ਨਾਲ ਪਤਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮੂਰ੍ਖਾਨ੍ਮੂਰ੍ਖੋ ਭਵੇਤ੍ਸਦ੍ਯੋ ਦੁਃਖੀ ਸ੍ਵਾਸ਼੍ਰਮਹੀਨਤਃ । ਯਸ਼ੋਹਾਨਿਃ ਪਿਤੁਸ਼੍ਚੈਵ ਮृਤ੍ਯੁਃ ਸਂਨ੍ਯਾਸਿਨਸ੍ਤਥਾ
ਮੂਰਖ ਤੋਂ ਮੰਤ੍ਰ ਲੈਣ ਨਾਲ ਤੁਰੰਤ ਮੂਰਖਤਾ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਆਸ਼ਰਮ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਤੋਂ ਲੈਣ ਨਾਲ ਦੁੱਖ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਪਿਤਾ ਤੋਂ ਲੈਣ ਨਾਲ ਯਸ਼ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਸੰਨਿਆਸੀ ਤੋਂ ਲੈਣ ਨਾਲ ਮੌਤ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਰੋਗਿਣੋ ਵ੍ਯਾਧਿਯੁਕ੍ਤਸ਼੍ਚ ਨਿਰ੍ਵਂਸ਼ੋ ਵਂਸ਼ਹੀਨਤਃ । ਭਾਰ੍ਯਾਹੀਨੋऽਪਿ ਸ੍ਤ੍ਰੀਹੀਨਾਨ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤਾਦ੍ਗੁਰੋ ਸਮਃ
ਰੋਗੀ ਤੋਂ ਲੈਣ ਨਾਲ ਰੋਗ ਲੱਗ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਵੰਸ਼ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਤੋਂ ਲੈਣ ਨਾਲ ਵੰਸ਼ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਪਤਨੀ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਤੋਂ ਲੈਣ ਨਾਲ ਪਤਨੀ ਤੋਂ ਵੰਜਿਆ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਮੰਤ੍ਰ ਤਿਆਗਿਆ ਹੋਇਆ ਗੁਰੂ ਤੋਂ ਲੈਣ ਨਾਲ, ਵਿਅਕਤੀ ਗੁਰੂ ਵਾਂਗ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵਿष੍ਣੁਭਕ੍ਤਿਵਿਹੀਨਾਚ੍ਚ ਭਕ੍ਤਿਹੀਨੋ ਭਵੇਨ੍ਨਰਃ । ਸ਼ੈਵਾਚ੍ਛਾਕ੍ਤਾਦ੍ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਚ ਹਰੌ ਭਕ੍ਤਿਰ੍ਨ ਵਰ੍ਧਤੇ
ਵਿਸ਼ਨੂ ਭਗਤੀ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਵਿਅਕਤੀ ਤੋਂ ਲੈਣ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਭਗਤੀ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਸ਼ਿਵ ਭਗਤ ਜਾਂ ਸ਼ਕਤੀ ਭਗਤ ਤੋਂ ਲੈਣ ਨਾਲ, ਹਰੀ ਦੀ ਭਗਤੀ ਨਹੀਂ ਵਧਦੀ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋ ਵੈष੍ਣਵਃ ਸ਼ੁਦ੍ਧਃ ਪਕ੍ਵਾਨ੍ਨਂ ਦਾਤੁਮੀਸ਼੍ਵਰਃ । ਪਕ੍ਵਾਨ੍ਨਂ ਹਰਯੇ ਦਾਤੁਮਕ੍ਸ਼ਮਸ਼੍ਚੇਤਰੋ ਜਨਃ
ਸ਼ੁੱਧ ਵੈਸ਼ਨਵ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਪਕਾਇਆ ਹੋਇਆ ਭੋਜਨ ਚੜ੍ਹਾ ਸਕਦਾ ਹੈ; ਜੇ ਹੋਰ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਹਰੀ ਨੂੰ ਪਕਾਇਆ ਹੋਇਆ ਭੋਜਨ ਚੜ੍ਹਾਉਣ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ, ਤਾਂ ਉਹ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਓਂਕਾਰੋਚ੍ਚਾਰਣਾਦ੍ਧੋਮਾਚ੍ਛਾਲਗ੍ਰਾਮਸ਼ਿਲਾਰ੍ਚਨਾਤ੍ । ਮਹ੍ਯਂ ਪਕ੍ਵਾਨ੍ਨਦਾਨਾਚ੍ਚ ਵਿਪ੍ਰਾਦਨ੍ਯੋ ਵ੍ਰਜੇਦਧਃ
ਓਂਕਾਰ ਉਚਾਰਣ, ਹੋਮ, ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਸ਼ਿਲਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਪਕਾਇਆ ਹੋਇਆ ਭੋਜਨ ਚੜ੍ਹਾਉਣ ਨਾਲ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਹੇਠਾਂ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਉਦਾਸੀਨਾਦ੍ਦੂਰਾਚਾਰਾਨ੍ਨ ਗृਙ੍ਣੀਯਾਨ੍ਮਨੁਂ ਸੁਧੀਃ । ਦੈਵਾਦ੍ਯਦਿ ਚ ਗृਹ੍ਣੀਯਾਦ੍ਧਨਹੀਨੋ ਭਵੇਦ੍ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਸੁਝਾਣ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਉਦਾਸੀਨ ਜਾਂ ਮਾੜੀ ਚਾਲ ਵਾਲੇ ਤੋਂ ਮੰਤ੍ਰ ਨਹੀਂ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ; ਜੇ ਕਿਸੇ ਕਰਮ ਦੇ ਕਾਰਨ ਲੈ ਲਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਨਿਸਚਿਤ ਹੀ ਗਰੀਬ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਸਦਾ ਭਕ੍ਸ਼੍ਯਂ ਹਵਿष੍ਯਂ ਚ ਨਿਰਾਮਿषਮ੍ । ਆਮਿषਸ੍ਯ ਪਰਿਤ੍ਯਾਗਾਤ੍ਸੂਰ੍ਯਂਵਤ੍ਤੇਜਸਾ ਭਵੇਤ੍
ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮਾਸ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਭੋਜਨ ਅਤੇ ਹਵਿਸ਼ ਚੜ੍ਹਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਮਾਸ ਛੱਡਣ ਨਾਲ, ਉਹ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਨਿਤ੍ਯਂ ਨੂਤਨਭਾਣ੍ਡੇਨ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਃ ਪਾਕ ਏਵ ਚ । ਅਥਵਾ ਪਕ੍ਸ਼ਪਰ੍ਯਨ੍ਤਂ ਤਤਸ੍ਤ੍ਯਾਜ੍ਯਂ ਮਨੀਥਿਭਿ
ਹਮੇਸ਼ਾ ਨਵੇਂ ਭਾਂਡਿਆਂ 'ਚ ਪਕਵਾਨ ਬਣਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਜਾਂ ਘੱਟੋ-ਘੱਟ ਪੱਖ ਦੇ ਅੰਤ ਤੱਕ, ਫਿਰ ਸਮਝਦਾਰ ਲੋਕ ਭਾਂਡੇ ਛੱਡ ਦੇਣ।
ਸ੍ਥਾਨਂ ਸੁਸਂਸ੍ਕृਤਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਪਾਕਂ ਨਿਰ੍ਵृ ਤ੍ਯ ਪੂਜਕਃ । ਸ੍ਥਾਨੇ ਪਰਿष੍ਕृਤੇ ਵਿਪ੍ਰੋ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਮਹ੍ਯਂ ਚ ਭਕ੍ਤਿਤਃ
ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ ਥਾਂ ਬਣਾਕੇ, ਪਕਵਾਨ ਪੂਰਾ ਕਰਕੇ, ਭਗਤਿ ਨਾਲ ਪੂਜਕ ਉਸ ਪਵਿਤ੍ਰ ਥਾਂ 'ਤੇ ਮੇਰੇ ਲਈ ਭੋਜਨ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਤਦਾ ਨਿਵੇਦ੍ਯ ਭੁਙ੍ਕ੍ਤੇ ਚ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਵਿਪ੍ਰਾਯ ਸਾਦਰਮ੍ । ਅਨਿਵੇਦ੍ਯ ਚ ਭੁਕ੍ਤ੍ਤ੍ਵਾ ਚ ਸੁਰਾਪੀਤਿਰ੍ਭਵੇਦ੍ਦ੍ਵਿਜਃ
ਫਿਰ ਨਿਵੇਦਨ ਕਰਕੇ, ਆਦਰ ਨਾਲ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਦੇ ਕੇ ਆਪ ਖਾਂਦਾ ਹੈ; ਪਰ ਜੇ ਨਿਵੇਦਨ ਨਾ ਕਰਕੇ ਖਾਂ ਲਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਸ਼ਰਾਬ ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਵਰਗਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਚਨ੍ਦ੍ਰਸੂਰ੍ਯੇਪਰਾਗੇ ਵੈ ਚਾऽऽਸ਼ੌਚੇ ਮृਤਜਾਤਯੋਃ । ਸ੍ਪृष੍ਟੇਨਾਸ਼ੁਚਿਨਾ ਸਦ੍ਯਾਃ ਪਾਕਭਾਣ़੍ਡਂ ਪਰਿਤ੍ਯਜੇਤ੍
ਚੰਦ੍ਰਮਾਂ ਜਾਂ ਸੂਰਜ ਦੀ ਲੱਗ ਜਾਂ ਮਰਨ ਜਾਂ ਜਨਮ ਦੀ ਅਸ਼ੁਧਤਾ, ਜਾਂ ਅਸ਼ੁਧ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਛੂਹਣ ਨਾਲ, ਪਕਵਾਨ ਵਾਲਾ ਭਾਂਡਾ ਤੁਰੰਤ ਛੱਡ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਭृष੍ਟਂ ਦ੍ਰਵ੍ਯਂ ਤਥਾऽਨ੍ਨਂ ਚ ਧृਤ੍ਵਾ ਧੌਤੇ ਚ ਵਾਸਸੀ । ਪਾਦਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ਾਲਨਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਭੁਙ੍ਕਤੇ ਸ੍ਥਾਨੋ ਪਰਿष੍ਕृਤੇ
ਭੁੰਨਿਆ ਹੋਇਆ ਸਮਾਨ ਤੇ ਭੋਜਨ ਲੈ ਕੇ, ਧੋਏ ਹੋਏ ਕਪੜੇ ਪਾ ਕੇ, ਪੈਰ ਧੋ ਕੇ, ਪਵਿਤ੍ਰ ਥਾਂ 'ਤੇ ਖਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਦ੍ਵਿਰ੍ਭੋਜਨਂ ਨ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਸ੍ਥਿਤੇ ਸੂਰ੍ਯੇ ਦ੍ਵਿਜਾਤਿਭਿਃ । ਨਿष੍ਫਲਂ ਤਦ੍ਭਵੇਤ੍ਕਰ੍ਮ ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਚ ਨਰਕਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍
ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਿਆ ਹੋਇਆ ਹੋਣ ਸਮੇਂ ਦੋ ਵਾਰ ਭੋਜਨ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ; ਐਸਾ ਕਰਮ ਵਿਅਰਥ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਐਸਾ ਖਾ ਕੇ ਮਨੁੱਖ ਨਰਕ ਵਿਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯਾਤ੍ਰਾਂ ਯੁਦ੍ਵਂ ਨਦੀਤੀਰਂ ਪੁਨਰ੍ਭੋਜਨਮੈਥੁਨੇ । ਵਰ੍ਜਂਯੇਚ੍ਛ੍ਰਾਦ੍ਧਦਿਵਸੇ ਹਵਿष੍ਯਾਸ਼ੀ ਚ ਸਂਯਮੀ
ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਦੇ ਦਿਨ ਯਾਤਰਾ, ਜੰਗ, ਦਰਿਆ ਦੇ ਕੰਢੇ, ਦੁਬਾਰਾ ਭੋਜਨ ਤੇ ਸੰਗ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ; ਸੰਯਮੀ ਮਨੁੱਖ ਸਿਰਫ ਹਵਿਸ਼ ਭੋਜਨ ਖਾਂਦਾ ਹੈ।
ਦ੍ਵਿਜਾਯ ਵਿष੍ਣੁਭਕ੍ਤਾਯ ਪਾਤ੍ਰਂ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਵੁਧਾਯ ਚ । ਵृषਲੀਪਤਯੇ ਚੈਵ ਨ ਦਦ੍ਯਾਯ੍ਛੂਦ੍ਰਯਾਜਿਨੇ
ਵਿਸ਼ਨੂ ਭਗਤ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜਾਂ ਗਿਆਨਵਾਨ ਨੂੰ ਭਾਂਡਾ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਪਰ ਨੀਚ ਜਾਤੀ ਦੀ ਔਰਤ ਦੇ ਪਤੀ ਜਾਂ ਸ਼ੂਦਰ ਪੁਜਾਰੀ ਨੂੰ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਸਂਧ੍ਯਾਹੀਨਾਯ ਦੁष੍ਟਾਯ ਵृषਵਾਹਾਯ ਯਤ੍ਨਤਃ । ਸ਼ੁਕ੍ਰਵਿਕ੍ਰਯਿਣੇ ਚੈਵ ਦੇਵਲਾਯ ਕਦਾਚਨ
ਜੋ ਸੰਧਿਆ ਦੀ ਪੂਜਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਮਾੜਾ ਹੈ, ਬਲਦ ਤੇ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਬੀਜ ਵੇਚਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਦੇਵਾਲੇ ਦਾ ਨੌਕਰ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਦੇ ਭਾਂਡਾ ਨਾ ਦੇਵੋ।
ਪ੍ਰਦਤ੍ਤਂ ਪਾਤ੍ਰਮੇਤੇਭ੍ਯੋ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਂ ਨਰਕਂ ਨਯੇਤ੍ । ਪਾਤ੍ਰੇ ਭੁਕ੍ਤਵਾ ਤਦ੍ਦਿਵਸੇ ਮੈਥੁਨਾਨ੍ਨਰਕਂ ਵ੍ਰਜੇਤੁ
ਜੇ ਇਹਨਾਂ ਵਿਚੋਂ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਭਾਂਡਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨਰਕ ਵਿਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਜੇ ਉਸ ਭਾਂਡੇ ਵਿਚ ਖਾ ਕੇ ਉਸੇ ਦਿਨ ਸੰਗ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਵੀ ਨਰਕ ਵਿਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵੇਭ੍ਯਃ ਪਾਤਕੀ ਤਾਤ ਕਨ੍ਯਾਵਿਕ੍ਰਯਕਾਰਕਃ । ਮੂਨ੍ਯਂ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਯੋ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਸ ਮਹਾਰੌਰਵਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍
ਪਿਆਰੇ, ਸਾਰੇ ਪਾਪੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਕੁੜੀ ਵੇਚਣ ਵਾਲਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਪਾਪੀ ਹੈ; ਜੇ ਕੋਈ ਮੁੱਲ ਲੈ ਕੇ ਕੁੜੀ ਦੇਵੇ, ਉਹ ਮਹਾ-ਰੌਰਵ ਨਰਕ ਵਿਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕਨ੍ਯਾਲੋਮਪ੍ਰਮਾਣਾਨ੍ਤਂ ਵਰ੍षਂ ਚ ਪਿਤृਭਿਃ ਸਹ । ਕੁਮ੍ਭੀਪਾਕੇ ਪਚ੍ਯਤੇ ਚ ਪੁਤ੍ਰਸ਼੍ਚਾਪਿ ਪੁਰੋਹਿਤਃ
ਕੁੜੀ ਦੇ ਵਾਲਾਂ ਦੀ ਮਾਪ ਤੱਕ, ਇੱਕ ਸਾਲ ਲਈ, ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ, ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਪੁਰੋਹਿਤ ਸਮੇਤ, ਕੁੰਭੀਪਾਕ ਨਰਕ ਵਿਚ ਉਬਲਦੇ ਹਨ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਕਨ੍ਯਾਂ ਸੁਪਾਤ੍ਰਾਯ ਦਾਨਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣਃ । ਸ਼ੂਦ੍ਰਵਦ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇਭ੍ਯਸ਼੍ਚ ਨੈਵ ਤਦ੍ਵਂਸ਼ਚਾਯ ਚ
ਇਸ ਲਈ, ਸਮਝਦਾਰ ਮਨੁੱਖ ਕੁੜੀ ਸਿਰਫ ਚੰਗੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਦੇਵੇ; ਸ਼ੂਦਰ ਵਰਗੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਕਦੇ ਨਾ ਦੇਵੇ।