ਵਿष੍ਣੁਸੇਵੀ ਸਦਾ ਵਿਪ੍ਰਸ੍ਤਦਨ੍ਯੋऽਪ੍ਯਸ਼ੁਚਿਃ ਸਦਾ । ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋ ਵृषਵਾਹਸ਼੍ਚ ਸ਼ੂਦ੍ਰਾਣਾਂ ਸੂਪਕਾਰਕਃ
ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ; ਹੋਰ ਕੋਈ ਸਦਾ ਅਪਵਿੱਤਰ ਹੈ। ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵੱਛਾ ਲੈ ਕੇ ਚਲਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਸ਼ੂਦਰ ਰਸੋਈ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋ ਦੇਵਲਸ਼੍ਚੈਵ ਸਂਧ੍ਯਾਹੀਨਸ਼੍ਚ ਦੁਰ੍ਬਲਃ । ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸ਼੍ਚ ਦਿਵਾਸ਼ਾਯੀ ਸ਼ੂਦ੍ਰਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਾਨ੍ਨਭੋਜਨਃ
ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇਵਲਾ ਵਾਂਗ ਹੈ ਪਰ ਸੰਧਿਆ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਉਹ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੈ। ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦਿਨ ਵਿਚ ਸੌਂਦਾ ਜਾਂ ਸ਼ੂਦਰ ਦੇ ਸ੍ਰਾਧ ਦਾ ਭੋਜਨ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਐਸਾ ਹੀ ਹੈ।
ਸ਼ੂਦ੍ਰਾਣਾਂ ਸ਼ਵਦਾਹੀ ਚ ਤੇ ਚ ਸ਼ੂਦ੍ਰਸਮਾ ਦ੍ਵਿਜਾਃ । ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮਮਹਾਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਪੂਜਾਂ ਵਿਧਾਨਤਃ
ਜੋ ਸ਼ੂਦਰਾਂ ਵਿੱਚ ਮੁਰਦਿਆਂ ਦੀ ਅੰਤਿਮ ਕ੍ਰਿਆ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਦੋਵਾਂ ਜਨਮ ਵਾਲੇ ਜੋ ਸ਼ੂਦਰਾਂ ਵਾਂਗ ਹਨ, ਜੇ ਉਹ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਦੇ ਮਹਾ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ—
ਭੁਙ੍ਕ੍ਤੇ ਨਂਵੇਦ੍ਯਸ਼ੇषਂ ਚ ਤਤ੍ਪਾਦੋਦਕਮੇਵ ਚ । ਹਰੇਃ ਪਾਦੋਦਕਂ ਪੀਤ੍ਵਾ ਤੀਰ੍ਥਸ੍ਨਾਯੀ ਭਵੇਨ੍ਨਰਃ
—ਉਹ ਨਾ ਤਾਂ ਅਣਚੜ੍ਹੇ ਭੋਜਨ ਨੂੰ ਖਾਂਦੇ ਹਨ, ਨਾ ਹੀ ਬਚਿਆ ਹੋਇਆ ਖਾਂਦੇ ਹਨ, ਸਿਰਫ਼ ਹਰਿ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦਾ ਪਾਣੀ ਹੀ ਪੀਂਦੇ ਹਨ; ਹਰਿ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦਾ ਪਾਣੀ ਪੀਣ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਤੀਰਥ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਸਰ੍ਵਪਾਪੇਮ੍ਯੋ ਵਿष੍ਣੁਲੋਕਂ ਸ ਗਚ੍ਛਤਿ । ਸ ਸ੍ਨਾਤਃ ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥੇषੁ ਸਰ੍ਵਯਜ੍ਞੇषੁ ਦੀਕ੍ਸ਼ਿਤਃ
ਉਹ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਜਿਵੇਂ ਸਭ ਤੀਰਥਾਂ 'ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰ ਚੁੱਕਾ ਹੋਵੇ ਅਤੇ ਸਭ ਯਜਨਾਂ ਵਿੱਚ ਦਿਖਸ਼ਿਤ ਹੋਵੇ।
ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮਸ਼ਿਲਾਤੋਯੈਰ੍ਯੋऽਭਿषੇਕਂ ਸਮਾਚਰੇਤ੍ । ਗਙ੍ਗਾਜਲਾਦ੍ਦਸ਼ਗੁਣਂ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮਜਲਂ ਵ੍ਰਜ
ਜੋ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਦੀ ਪੱਥਰ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਦਾ ਪਾਣੀ ਗੰਗਾ ਦੇ ਪਾਣੀ ਤੋਂ ਦਸ ਗੁਣਾ ਵਧੀਆ ਹੈ।
ਨਿਤ੍ਯਂ ਭੁਙ੍ਕ੍ਤੇ ਚ ਯੋ ਵਿਪ੍ਰੋ ਜੀਵਨ੍ਮੁਕ੍ਤਃ ਸੁਰੈਃ ਸਮਃ । ਵਿਪ੍ਰਾਣਾਂ ਨਿਤ੍ਯਕृਤ੍ਯਂ ਚ ਵਿष੍ਣੋਰ੍ਨੈਵੇਦ੍ਯਭੋਜਨਮ੍
ਜੋ ਵਿਦਵਾਨ ਰੋਜ਼ ਇਸ ਦਾ ਭੋਜਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਹੀ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਮਾਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਦੀ ਰੋਜ਼ ਦੀ ਕਰਤਬ ਹੈ ਕਿ ਵਿਸ਼ਨੁ ਦਾ ਚੜ੍ਹਿਆ ਹੋਇਆ ਭੋਜਨ ਖਾਣਾ।
ਯਤ੍ਨੇਨ ਪੂਜਨਂ ਤਸ੍ਯ ਤਤ੍ਪਾਜੋਦਕਮੇਵਨਮ੍ । ਨਿਤ੍ਯਂ ਤ੍ਰਿਸਂਧ੍ਯਂ ਕੁਰੁਤੇ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਚ ਮਮ ਪੂਜਨਮ੍
ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਯਤਨ ਨਾਲ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਿਰਫ਼ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਦਾ ਪਾਣੀ ਹੀ ਵਰਤਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤਿੰਨ ਵਾਰ ਸੰਧਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਮੇਰੀ ਪੂਜਾ ਭਕਤੀ ਨਾਲ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਏਕਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਨ ਭੁਙ੍ਕ੍ਤੇ ਚ ਮਮ ਵੈ ਜਨ੍ਮਵਾਸਰੇ । ਸ਼ਿਵਰਾਤ੍ਰੌ ਚ ਹੇ ਤਾਤ ਸ਼੍ਰੀਰਾਮਨਵਮੀਦਿਨੇ
ਉਹ ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ, ਮੇਰੇ ਜਨਮ ਦਿਨ ਤੇ, ਸ਼ਿਵ ਰਾਤ ਨੂੰ, ਅਤੇ ਸ੍ਰੀ ਰਾਮ ਦੇ ਜਨਮ ਦਿਨ ਤੇ ਭੋਜਨ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ।
ਨ ਚ ਭੁਙ੍ਕ੍ਤੇ ਵ੍ਰਤੀ ਯੋ ਹਿ ਜੀਵਨ੍ਮੁਕ੍ਤੋ ਹਿ ਸ ਦ੍ਵਿਜਃ । ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਯਾਨਿ ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਤਸ੍ਯ ਪਾਦੇ ਚ ਤਾਨਿ ਚ
ਜੋ ਉਪਵਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦਿਨਾਂ 'ਤੇ ਭੋਜਨ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਉਹ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਹੀ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਦੋਵਾਂ ਜਨਮ ਵਾਲੇ; ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਜਿਤਨੇ ਤੀਰਥ ਹਨ, ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਪੈਰਾਂ 'ਤੇ ਆ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਵਿਪ੍ਰਪਾਦੋਦਕਂ ਪੀਤ੍ਵਾ ਤੀਰ੍ਥਸ੍ਨਾਯੀ ਭਵੇਨ੍ਨਰਃ । ਵਿਪ੍ਰਪਾਦੋਦਕਕ੍ਲਿਨ੍ਨਾ ਯਾਵਤ੍ਤਿष੍ਠਤਿ ਮੇਦਿਨੀ
ਵਿਦਵਾਨ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦਾ ਪਾਣੀ ਪੀਣ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਤੀਰਥ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਜਦ ਤਕ ਧਰਤੀ ਵਿਦਵਾਨ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਿੱਜੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ—
ਤਾਵਤ੍ਪੁष੍ਕਰਪਾਤ੍ਰੇषੁ ਪਿਵਨ੍ਤਿ ਪਿਤਰੋ ਜਲਮ੍ । ਵਿष੍ਣੁਪ੍ਰਸਾਦਭੋਜੀ ਚ ਪਵਿਤ੍ਰਾਂ ਕੁਰੁਤੇ ਮਹੀਮ੍
—ਉਦੋਂ ਤਕ ਪਿਤਰ ਪੁਸ਼ਕਰ ਦੇ ਪਤ੍ਰਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪਾਣੀ ਪੀਂਦੇ ਹਨ; ਜੋ ਵਿਸ਼ਨੁ ਦਾ ਚੜ੍ਹਿਆ ਹੋਇਆ ਭੋਜਨ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਚ ਨਰਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਜੀਵਨ੍ਮੁਕ੍ਤੋ ਹਿ ਸ ਦ੍ਵਿਜਃ । ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥੇषੁ ਸ ਸ੍ਨਾਤੋ ਵ੍ਰਤਾਨਾਂ ਚ ਫਲਂ ਲਭੇਤ੍
ਉਹ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਹੀ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਦੋਵਾਂ ਜਨਮ ਵਾਲੇ, ਅਤੇ ਤੀਰਥਾਂ ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਸਭ ਤੀਰਥਾਂ 'ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰ ਚੁੱਕਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਭ ਉਪਵਾਸਾਂ ਦਾ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਪਦੇ ਪਦੇऽਸ਼੍ਵਮੇਧਸ੍ਯ ਲਭਤੇ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਂ ਫਲਮ੍ । ਵਹ੍ਨਿਵਾਯੁਸਮਃ ਪੂਤਸ੍ਤੇਜਸਾ ਭਾਸ੍ਕਰੋਪਮਃ
ਹਰ ਪੈਰ ਤੇ, ਉਹ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਦਾ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਅੱਗ ਅਤੇ ਹਵਾ ਵਾਂਗ ਪਵਿੱਤਰ, ਤੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾਰ।
ਯਮਦੂਤਂ ਯਮਂ ਚੈਵ ਸ ਚ ਸ੍ਵਪ੍ਨੇ ਨ ਪਸ਼੍ਯਤਿ । ਵੈਕੁਣ੍ਠੇ ਮੋਦਤੇ ਸੋऽਪਿ ਪਾਰ੍षਦੋ ਹਰਿਣਾ ਸਹ
ਉਹ ਯਮ ਅਤੇ ਯਮ ਦੇ ਦੂਤਾਂ ਨੂੰ ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ ਵੀ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ; ਉਹ ਵੈਕੁੰਠ ਵਿੱਚ ਹਰਿ ਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦਾ ਹੈ।
ਨ ਭਵੇਤ੍ਤਸ੍ਯ ਪਾਤੋ ਹਿ ਵਿਪ੍ਰਸ੍ਯ ਹਰਿਸੇਵਿਨਃ । ਵਿष੍ਣੁਮਨ੍ਤ੍ਰੋਪਾਸਕਸ਼੍ਯ ਸ ਏਵ ਵੈष੍ਣਵੋ ਦ੍ਵਿਜਃ
ਹਰਿ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਵਿਦਵਾਨ ਦਾ ਕਦੇ ਪਤਨ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ; ਜੋ ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੇ ਮੰਤ੍ਰ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਸੱਚਾ ਵੈਸ਼ਨਵ ਹੈ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋ ਵੈष੍ਣਵਃ ਪ੍ਰਾਜ੍ਞੋ ਨ ਹਿ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਪਰਃ ਪੁਮਾਤ੍ । ਵੇਦੋਕ੍ਤੋ ਵਾ ਪੁਰਾਣੋਕ੍ਸ੍ਤਨ੍ਤ੍ਰੋਕ੍ਤੋ ਵਾ
ਵੈਸ਼ਨਵ ਅਤੇ ਗਿਆਨਵਾਨ ਵਿਦਵਾਨ—ਉਸ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਕੋਈ ਨਹੀਂ; ਚਾਹੇ ਵੇਦਾਂ, ਪੁਰਾਣਾਂ ਜਾਂ ਤੰਤਰਾਂ ਅਨੁਸਾਰ—
ਵਿਚਾਰਤੋ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਤਂ ਸ਼ੈਵਃ ਸ਼ਾਕ੍ਤਸ਼੍ਚ ਵੈष੍ਣਵਃ । ਗੁਰੁਵਕ੍ਤ੍ਰਾਦ੍ਵਿष੍ਣੁਮਨ੍ਤ੍ਰੋਯਸ੍ਯ ਕਰ੍ਣੇ ਵਿਸ਼ਤ੍ਯਯਮ੍
ਜੋ ਸੋਚ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮੰਨ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਭਗਤ, ਸ਼ਕਤੀ ਭਗਤ ਜਾਂ ਵੈਸ਼ਨਵ ਹੋਵੇ, ਜਦ ਗੁਰੂ ਦੇ ਮੂੰਹ ਤੋਂ ਵਿਸ਼ਨੁ ਮੰਤ੍ਰ ਉਸ ਦੇ ਕੰਨ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ—
ਤਂ ਵੈष੍ਣਵਂ ਮਹਾਪੂਤਂ ਪ੍ਰਵਦਨ੍ਤਿ ਮਨੀषਿਣਃ । ਮਨ੍ਤ੍ਰਗ੍ਰਹਣਮਾਤ੍ਰੇਣ ਜੀਵਨ੍ਮੁਕ੍ਤੋ ਭਵੇਨ੍ਨਰਃ
—ਉਹ ਵੈਸ਼ਨਵ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਸਿਰਫ਼ ਮੰਤ੍ਰ ਲੈਣ ਨਾਲ ਹੀ ਮਨੁੱਖ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਭੀਤ੍ਤਵਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣ੍ਡਮਖਿਲਂ ਯਾਸ੍ਯਤ੍ਯੇਵ ਹਰੇਃ ਪਦਮ੍ । ਪੂਰ੍ਵਾਨ੍ਸਪ੍ਤ ਪਰਾਨ੍ਸਪ੍ਤ ਸਪ੍ਤ ਮਾਤਾਮਹਾਦਿਕਾਨ੍
ਸਾਰੇ ਬ੍ਰਹਮੰਡ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਕੇ, ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਹਰਿ ਦੇ ਧਾਮ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਪੂਰਵ ਦੇ ਸੱਤ ਪਿਤਰ, ਪਿੱਛਲੇ ਸੱਤ, ਅਤੇ ਸੱਤ ਮਾਤਾ-ਪੱਖ ਦੇ ਪਿਤਰ—
ਸੋਦਰਾਨृਦ੍ਧਰੇਦ੍ਭਕ੍ਤਸ੍ਤਤ੍ਪ੍ਰਸੂਂ ਤਤ੍ਪ੍ਰਸੂਂ ਤਥਾ । ਜਪੇਨ੍ਨਾਰਾਯਣਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਪੁਰਸ਼੍ਚਰਣਪੂਰ੍ਵਕਮ੍
ਭਗਤ ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ, ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ, ਨਾਰਾਇਣ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ 'ਚ, ਪੂਰਾ ਪੂਰਵਕਰਮ ਕਰਕੇ ਜਪ ਕਰੇ।
ਪੁਰੁषਾਣਾਂ ਸਹਸ੍ਰਂ ਚ ਲੀਲਯਾऽ।ਤ੍ਮਾਨਮੁਦ੍ਵਰੇਤ੍ । ਮਨ੍ਤ੍ਰਗ੍ਰਹਣਮਾਤ੍ਰੇਣ ਫਲਮੇਤਦ੍ਵ੍ਰਜੇਸ਼੍ਵਰ
ਵ੍ਰਜ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਸਿਰਫ ਮੰਤ੍ਰ ਲੈਣ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਆਪਣਾ ਆਪ ਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਹੋਰ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਤਰ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਪੁਰਸ਼੍ਚਰਣਸਂਪਰ੍ਕਾਤ੍ਪੁਰੁषਾਣਾਂ ਸ਼ਤਂ ਸ਼ਤਮ੍ । ਐਕਾਨ੍ਤਿਕੋ ਵੈष੍ਣਵਸ਼੍ਚਪੁਂਸਾਂ ਲਕ੍ਸ਼ਂ ਸਮੁਦ੍ਧਰੇਤ੍
ਪੂਰਵਕਰਮ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਕੇ, ਭਗਤ ਸੈਂਕੜੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਤਰ ਸਕਦਾ ਹੈ; ਇਕ-ਮਨ ਹੋ ਕੇ ਵੈਸ਼ਨਵ, ਲੱਖ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਤਰ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਕ੍ਰਿਯਾ ਵਿष੍ਣੁਪਦੇ ਯਸ੍ਯ ਸਂਕਲ੍ਪਾਸ਼੍ਚ ਬਹਿਃਕृਤਾ । ਦ੍ਵਿਜਾਃ ਸੁਰਾ ਮਮ ਪ੍ਰਾਣਾ ਭਕ੍ਤਃ ਪ੍ਰਾਣਤ੍ਪਰਃ ਪ੍ਰਿਯਃ
ਦੋਵਾਂ ਜਨਮ ਵਾਲੇ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਕਰਮ ਤੇ ਮਨ ਦੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਲਈ ਹਨ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਲਈ ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਮੇਰੀ ਜਿੰਦ ਜਿੰਨਾ ਪਿਆਰਾ ਹੈ; ਜੋ ਭਗਤ ਮੈਨੂੰ ਜਿੰਦ ਤੋਂ ਵੱਧ ਪਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰਾ ਹੈ।
ਵਿਸ਼੍ਵੇषੁ ਪ੍ਰਿਯਪਾਤ੍ਰੇषੁ ਨ ਮੇ ਭਕ੍ਤਾਤ੍ਪਰਃ ਪ੍ਰਿਯਃ । ਤੇਜੀਯਾਂਸਂ ਗੁਰੁਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਰਕ੍ਸ਼ਿਤੁਂ ਕ੍ਸ਼ਮਮ੍
ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆਂ 'ਚ ਪਿਆਰ ਦੇ ਯੋਗ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚੋਂ, ਮੇਰੇ ਭਗਤ ਤੋਂ ਵੱਧ ਕੋਈ ਪਿਆਰਾ ਨਹੀਂ; ਜਦੋਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਵੇਖੋ, ਹਰ ਥਾਂ ਉਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਤਿਆਰ ਰਹੋ।
ਕਨੋਤਿ ਮਨ੍ਤ੍ਰਗ੍ਰਹਣਂ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਭੂਯਾਦ੍ਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣਃ । ਵਯੋਹੀਨਾਜ੍ਜ੍ਞਾਨਹੀਨਾਦ੍ਵਿਦ੍ਯਾਹੀਨਾਤ੍ਤਥੈਵ ਚ
ਇਸ ਲਈ, ਮੰਤ੍ਰ ਸਦਾ ਸਮਝਦਾਰ ਵਿਅਕਤੀ ਤੋਂ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਨਾ ਕਿ ਉਮਰ, ਗਿਆਨ ਜਾਂ ਵਿਦਿਆ ਤੋਂ ਕਮzor ਵਿਅਕਤੀ ਤੋਂ।
ਅਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਾਰ੍ਥ ਕ੍ਸ਼ਤਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਨ ਗੁਹ੍ਣੀਯਾਤ੍ਕਦਾਚਨ । ਮੂਰ੍ਖਾਦਾਸ਼੍ਰਮਹੀਨਾਚ੍ਚ ਪਿਤੁਃ ਸਂਨ੍ਯਾਸਿਨਸ੍ਤਥਾ
ਜਿਸ ਮੰਤ੍ਰ ਦਾ ਅਰਥ ਸ਼ਾਸਤਰ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਲੁਕਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ; ਮੂਰਖ, ਆਸ਼ਰਮ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਪਿਤਾ ਜਾਂ ਸੰਨਿਆਸੀ ਤੋਂ ਵੀ ਮੰਤ੍ਰ ਨਹੀਂ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਰੋਗਿਣੋ ਵਂਸ਼ਹੀਨਾਚ੍ਚ ਭਾਰ੍ਯਾਹੀਨਾਤ੍ਤਥੈਵ ਚ । ਮਨ੍ਤ੍ਰਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤਾਤ੍ਤਥਾ ਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਨ ਗृਹ੍ਣੀਯਾਤ੍ਕਦਾਚਨ
ਰੋਗੀ, ਵੰਸ਼ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਪਤਨੀ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਜਾਂ ਜਿਸ ਦਾ ਮੰਤ੍ਰ ਤਿਆਗਿਆ ਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਉਹਨਾਂ ਤੋਂ ਕਦੇ ਮੰਤ੍ਰ ਨਹੀਂ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਵਿष੍ਣੁਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਨ ਗृਹ੍ਣੀਯਾਦ੍ਵਿष੍ਣੁਭਕ੍ਤਿ ਵਿਹੀਨਤਃ । ਨ ਚ ਸ਼ੈਵਾਨ੍ਨ ਸ਼ਾਕ੍ਤਾਚ੍ਚ ਗृਹ੍ਣੀਯਾਦ੍ਵੈष੍ਣਵਾਦ੍ਦ੍ਵਿਜਾਤ੍
ਵਿਸ਼ਨੂ-ਮੰਤ੍ਰ ਵਿਸ਼ਨੂ ਭਗਤੀ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਵਿਅਕਤੀ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ; ਦੋਵਾਂ ਜਨਮ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਸ਼ਿਵ ਭਗਤ ਜਾਂ ਸ਼ਕਤੀ ਭਗਤ ਤੋਂ ਨਹੀਂ, ਸਿਰਫ ਵੈਸ਼ਨਵ ਤੋਂ ਹੀ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਵਯੋਹੀਨਾਤ੍ਤਥਾऽਲ੍ਪਾਯੁਰ੍ਜ੍ਞਾਨਹੀਨਾਦਪਣ੍ਡਿਤਃ । ਵਿਦ੍ਯਾਹੀਨਾਦ੍ਭਵੇਨ੍ਮੂਢੋ ਜਾਤਿਹੀਨਾਤ੍ਕ੍ਸ਼ਯੋ ਭਵੇਤ੍
ਉਮਰ ਤੋਂ ਕਮzor, ਛੋਟੀ ਉਮਰ ਵਾਲੇ, ਗਿਆਨ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਅਗਿਆਨੀ ਜਾਂ ਵਿਦਿਆ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਵਿਅਕਤੀ ਤੋਂ ਮੰਤ੍ਰ ਲੈਣ ਨਾਲ ਭਟਕਾਵਾ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਜਾਤੀ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਤੋਂ ਲੈਣ ਨਾਲ ਪਤਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।