ਨ੍ਯੂਨਾਤਿਰਕ੍ਤੇ ਵਰ੍षੇ ਚ ਰਾਹੁਗ੍ਰਸ੍ਤੋ ਭਵਿष੍ਯਸਿ । ਤਤ੍ਰਾਦृਸ਼੍ਯਸ਼੍ਚ ਕੇषਾਂਚਿਤ੍ਪੁਣ੍ਯਦृਸ਼੍ਯੋ ਹਿ ਕਸ੍ਯਚਿਤ੍
ਘੱਟ ਜਾਂ ਵੱਧ ਵਾਲੇ ਸਾਲ ਵਿੱਚ, ਤੂੰ ਰਾਹੂ ਵਲੋਂ ਫੜਿਆ ਜਾਵੇਗਾ; ਉਥੇ, ਤੂੰ ਕੁਝ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋਵੇਗਾ, ਤੇ ਕੁਝ ਲਈ ਪਵਿੱਤਰ ਦਿੱਖ ਹੋਵੇਗਾ।
ਅਨ੍ਯਥਾ ਸਰ੍ਵਕਾਲੇਨ ਪੁਣ੍ਯਦृਸ਼੍ਯੋ ਭਵਾਨ੍ਭੁਵਿ । ਤ੍ਵਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਚ ਨਮਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਸਰ੍ਵੇ ਨਿष੍ਪਾਪਿਨੋ ਜਨਾਃ
ਹੋਰ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਤੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਦਿੱਖ ਹੋਵੇਗਾ; ਤੇ ਸਭ ਪਾਪ ਰਹਿਤ ਲੋਕ ਤੈਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਜਨ੍ਮਸਪ੍ਤਾष੍ਟਰਿਃ ਫਾਙ੍ਕਚਤੁਰ੍ਥੇ ਦਸ਼ਮੇ ਤਥਾ । ਜਨ੍ਮਰ੍ਕ੍ਸ਼ੇ ਨਿਧਨੈ ਨਣਾਮਦृਸ਼੍ਯਸ੍ਤ੍ਵਂ ਭਵਿष੍ਯਸਿ
ਜਨਮ ਤੋਂ ਸੱਤਵੇਂ, ਅਠਵੇਂ, ਪੰਦਰਵੇਂ, ਚੌਥੇ, ਦਸਵੇਂ ਦਿਨ ਤੇ ਜਨਮ ਨक्षਤਰ 'ਤੇ, ਮੌਤ ਵੇਲੇ ਤੂੰ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋਵੇਗਾ।
ਅਸ੍ਤਕਾਲੇ ਘਨਾਚ੍ਛਨ੍ਨੇ ਮਧ੍ਯਾਹਨਸ੍ਥੇ ਜਲੇऽਪਿ ਵਾ । ਅਰ੍ਧੋਦਿਤੇ ਚ ਕਾਨੇ ਚ ਪਾਪਦृਸ਼੍ਯੋ ਭਵਿष੍ਯਸਿ
ਅਸਤ ਵੇਲੇ, ਬੱਦਲਾਂ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ, ਦੁਪਹਿਰ ਸਮੇਂ ਜਾਂ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ, ਅੱਧ ਉਗਿਆ ਜਾਂ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ, ਤੂੰ ਪਾਪ ਦਿੱਖ ਹੋਵੇਗਾ।
ਭਾਰ੍ਯਾਦੁਃਖਨਿਮਿਤ੍ਤੇਨ ਭਾਰ੍ਯਯਾ ਹੇਤੁਭੂਤਯਾ । ਸ਼੍ਵਸ਼ੁਰੇਣ ਸ਼ਾਲਕੇਨ ਹਤਤੇਜਾ ਭਵਿष੍ਯਸਿ
ਤੈਨੂੰ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਵਲੋਂ ਆਏ ਦੁੱਖ ਕਾਰਨ, ਤੇ ਪਤਨੀ ਹੀ ਇਸ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣੇਗੀ। ਤੇਰੇ ਸਸੁਰ ਸ਼ਾਲਕਾ ਤੇਰੀ ਚਮਕ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦੇਵੇਗਾ।
ਅਨ੍ਯਥਾ ਤਵ ਤੇਜਸ਼੍ਚ ਸਂਜ੍ਞਾ ਸਹਿਤੁਮਕ੍ਸ਼ਮਾ । ਮਾਲੀਸੁਮਾਲਿਯੁਦ੍ਧੇ ਚ ਸ਼ਂਭੁਨਾ ਤ੍ਵਂ ਪਰਾਚਿਤਃ
ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਤੇਰੀ ਚਮਕ ਤੇ ਸਮਝ ਇੰਨੀ ਵਧੀਕ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਕਿ ਕੋਈ ਝੱਲ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ। ਮਾਲੀ ਤੇ ਸੁਮਾਲੀ ਦੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਸ਼ੰਭੂ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਹਰਾ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।
ਇਤ੍ਯੇਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸੂਰ੍ਯ ਚ ਬੋਧਯਾਮਾਸ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਮ੍ । ਨਮ੍ਰਂ ਸ਼ਾਪਪਰਾਭੂਤਂ ਲਜ੍ਜਿਤਂ ਕੋਪਿਤਂ ਵ੍ਰਜ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ ਸੂਰਜ ਨੇ ਉਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਸਮਝਾਇਆ, ਜੋ ਸ਼ਾਪ ਲੱਗਣ ਕਾਰਨ ਝੁਕਿਆ ਹੋਇਆ, ਸ਼ਰਮਿੰਦਾ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਕਿ ਵਾਪਸ ਜਾ।
ਹੇ ਵਿਪ੍ਰ ਸ਼੍ਵਗृਹਂ ਗਚ੍ਛ ਗਚ੍ਛ ਵਤ੍ਸ ਯਥਾਸੁਖਮ੍ । ਤ੍ਵਤ੍ਤੇਜਸਾ ਕ੍ਸ਼ਣੇਨੈਵ ਭਸ੍ਮੀਭੂਤਂ ਭਵੇਜ੍ਜਗਤ੍
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਆਪਣੇ ਘਰ ਜਾ, ਜਾ ਪੁੱਤ, ਜਿਵੇਂ ਤੇਰੀ ਇੱਛਾ। ਤੇਰੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਹੀ ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਇਕ ਪਲ ਵਿੱਚ ਰਾਖ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਤ੍ਵਤ੍ਪਰਿਪਾਲ੍ਯਸ਼੍ਚ ਭਵਾਨ੍ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਯ ਨਿਤ੍ਯਸ਼ਃ । ਪਰਸ੍ਪਰਂ ਚ ਪੂਜ੍ਯਸ਼੍ਚ ਸਂਬਨ੍ਧਃ ਪੋष੍ਯਪੋष੍ਕਃ
ਸੂਰਜ ਸਦਾ ਤੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇਗਾ, ਤੇ ਤੂੰ ਵੀ ਸਦਾ ਸੂਰਜ ਦਾ ਹੀ ਰਹੇਗਾ। ਦੋਵੇਂ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਇਹ ਰਿਸ਼ਤਾ ਆਪਸੀ ਸਹਿਯੋਗ ਦਾ ਹੈ।
ਹਰ੍ਯਸ਼ੇਨ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯੇਣ ਕਾਰ੍ਤਵੀਰ੍ਯਾਰ੍ਜੁਨੇਨ ਚ । ਭਵਿष੍ਯਸਿ ਨ ਸਂਦੇਹਃ ਪਰਾਭੂਤੋ ਦ੍ਵਿਜੋ ਮृਤਃ
ਹਰਯਸ਼ਵ, ਜੋ ਇੱਕ ਕਸ਼ਤਰੀ ਹੈ, ਤੇ ਕਾਰਤਵੀਰਿਆਰਜੁਨ ਵਲੋਂ ਤੈਨੂੰ ਹਰਾਇਆ ਜਾਵੇਗਾ। ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ, ਦੂਜਾ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ, ਤੂੰ ਮਰ ਜਾਵੇਗਾ।
ਪੁਰਾ ਤੇ ਪ੍ਰਾਕ੍ਤਨਂ ਸਰ੍ਵ ਕਦਾਚਿਨ੍ਨ ਹਿ ਖਣ੍ਡਿਤਮ੍ । ਨਾਰਾਯਣਾਸ਼੍ਚ ਸ੍ਵਾਂਸ਼ੋਨ ਤਵ ਪੁਤ੍ਰੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਪਹਿਲਾਂ ਤੇਰੀ ਪੁਰਾਣੀ ਚਮਕ ਕਦੇ ਘਟ ਨਹੀਂ ਹੋਈ। ਨਾਰਾਇਣ ਆਪ, ਆਪਣਾ ਹਿੱਸਾ ਬਣ ਕੇ, ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਹੋਵੇਗਾ।
ਤ੍ਰਿਃ ਸਪ੍ਤਕृਤ੍ਵੋ ਜਗਤੀਂ ਨਿਃਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਾਂ ਚ ਕਰਿष੍ਯਤਿ । ਮृਤ੍ਯੁਸ੍ਤੇ ਯਸ਼ਸੋ ਬੀਜਂ ਭਦਿष੍ਯਤਿ ਮਹੀਤਲੇ
ਉਹ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਇਕੀ ਵਾਰੀ ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਕਰੇਗਾ। ਤੇਰੀ ਮੌਤ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਤੇਰੀ ਸ਼ੋਹਰਤ ਦਾ ਬੀਜ ਬਣੇਗੀ।
ਇਤ੍ਯੇਵਮੁਕ੍ਤ੍ਤਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਚ ਯਯੌ ਗੇਹਂ ਵ੍ਰਜੇਸ਼੍ਵਰ । ਪ੍ਰਯਯੌ ਜਮਦਗ੍ਨਿਸ਼੍ਚ ਭਾਸ੍ਕਰਸ਼੍ਚ ਸ੍ਵਮਨ੍ਦਿਰਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਆਪਣੇ ਘਰ ਚਲੇ ਗਏ, ਹੇ ਵ੍ਰਜ ਦੇ ਸਵਾਮੀ। ਜਮਦਗਨੀ ਤੇ ਭਾਸਕਰ ਵੀ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਚਲੇ ਗਏ।
ਇਤ੍ਯੇਵਂ ਕਥਿਤਂ ਤਾਤ ਆਖ੍ਯਾਨਂ ਪੁਣ੍ਯਕਾਰਕਮ੍ । ਰਾਹੁਗ੍ਰਸ੍ਤੋ ਭਾਸ੍ਕਰਸ਼੍ਚਾਪ੍ਯਦृਸ਼੍ਯੋ ਯੇਨ ਹੇਤੁਨਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਿਆਰੇ, ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਕਥਾ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਗਈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਭਾਸਕਰ ਰਾਹੂ ਵਲੋਂ ਫੜਿਆ ਗਿਆ ਤੇ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।
ਚਤੁਰ੍ਥ੍ਯਾਮੁਦਿਤਸ਼੍ਚਨ੍ਦ੍ਰੋ ਭਾਦ੍ਰੇ ਮਾਸਿ ਸਿਤਾਸਿਤੇ । ਅਦृਸ਼੍ਯੋ ਨष੍ਟਰੂਪਸ਼੍ਚ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਂ ਯੇਨ ਹੇਤੁਰਾ
ਚੌਥੀ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ, ਭਾਦੋਂ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਚੜਦੇ ਤੇ ਘਟਦੇ ਪੱਖ ਵਿੱਚ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਉਗਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਤੇ ਆਪਣਾ ਰੂਪ ਗੁਆ ਲੈਂਦਾ—ਇਸ ਦਾ ਕਾਰਨ ਸੁਣ।
ਰਾਹੁਗ੍ਰਸ੍ਤਃ ਕਲਙ੍ਕੀ ਵਾ ਪੁਰਾਸ਼ਪ੍ਤੋ ਮਯਾ ਪਿਤਃ । ਸਰ੍ਵ ਤ੍ਵਾਂ ਕਥਯਿष੍ਯਾਮਿ ਕਥਾਮੇਤਾਂ ਪੁਰਾਤਨੀਮ੍
ਇਕ ਵਾਰੀ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਰਾਹੂ ਨੇ ਫੜ ਲਿਆ, ਉਹ ਦਾਗੀ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ। ਮੈਂ ਇਹ ਪੁਰਾਣੀ ਕਥਾ ਪੂਰੀ ਦੱਸਾਂਗਾ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਬ੍ਰਹ੍ਮo ਮਹਾo ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਜਨ੍ਮਖo ਉਤ੍ਤo ਨਾਰਦਨਾo ਭਗਵਨ੍ਨਨ੍ਦਸਂo
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਹਾਨ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਦੇ ਜਨਮ ਦੀ ਕਥਾ, ਨਾਰਦ ਤੇ ਭਗਵਾਨ ਨੰਦ ਦੀ ਗੱਲਬਾਤ, ਸਮਾਪਤ ਹੋਈ।
ਅਥਾਸ਼ੋਤਿਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣ ਉਵਾਚ ਪੁਰਾ ਤਾਰਾ ਗੁਰੋਃ ਪਤ੍ਨੀ ਨਵਯੌਵਨਸਂਯੁਤਾ । ਰਤ੍ਨਭੂषਣਭੂषਾਢ੍ਯਾ ਵਰਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਾਮ੍ਬਰਾ ਸਤੀ
ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਪਹਿਲਾਂ ਤਾਰਾ, ਗੁਰੂ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਨਵੇਂ ਜਵਾਨੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੇ ਗਹਣਿਆਂ ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਕਪੜਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ, ਪਵਿੱਤਰ ਸੀ।
ਸੁਸ਼੍ਰੋਣੀ ਸਸ੍ਮਿਤਾ ਰਮ੍ਯ ਸੁਨ੍ਦਰੀ ਸੁਮਨੋਹਰਾ । ਅਤੀਵ ਕਬਰੀਰਮ੍ਯਾ ਮਾਲਤੀਮਾਲ੍ਯਭੂषਿਤਾ
ਉਸਦੇ ਸੋਹਣੇ ਕਮਰ, ਹਲਕਾ ਮੁਸਕਾਨ, ਮਨਮੋਹਣ ਸੁੰਦਰਤਾ, ਬਹੁਤ ਆਕਰਸ਼ਕ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਉਸਦੇ ਵਾਲ ਬਹੁਤ ਸੁਹਣੇ, ਤੇ ਮਾਲਤੀ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ।
ਮਿਨ੍ਦੂਰਬਿਨ੍ਦੁਨਾ ਸਾਕਂ ਚਾਰੁਚਂਦਨਬਿਨ੍ਦੁਭਿ। । ਕਸ੍ਤੂਰੀਬਿਨ੍ਦੁਨਾऽਧਸ਼੍ਚ ਭਾਲਮਧ੍ਯਸ੍ਥਲੋਜ੍ਜ੍ਵਲਾ
ਉਸਦੇ ਮੱਥੇ ਉੱਤੇ ਸਿੰਧੂਰ ਦਾ ਟਿਕਾ, ਚੰਦਨ ਦੇ ਸੁਹਣੇ ਚਿੱਟੇ ਤੇ ਹੇਠਾਂ ਕਸਤੂਰੀ ਦਾ ਟਿਕਾ ਸੀ, ਮੱਥੇ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਚਮਕਦਾ ਸੀ।
ਰਤ੍ਨੇਨ੍ਦ੍ਰਸਾਰਨਿਰ੍ਮਾਣਕ੍ਵਣਨ੍ਮਞ੍ਜੀਰਰਞ੍ਜਿਤਾ । ਸੁਵਕ੍ਰਲੋਚਨਾ ਸ਼੍ਯਾਮਾ ਸੁਚਾਰੁਕਜ੍ਜਲੋਜ੍ਜ੍ਵਲਾ
ਉਹ ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਬਣੇ ਘੁੰਘਰੂਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਉਸਦੀ ਅੱਖਾਂ ਸੁਹਣੀਆਂ ਤੇ ਵਕਰੀਆਂ, ਰੰਗਤ ਸਿਆਹ ਸੀ, ਤੇ ਅੱਖਾਂ ਵਿਚ ਕਾਜਲ ਦੀ ਚਮਕ ਸੀ।
ਸੁਚਾਰੁਸਾਰਮੁਕ੍ਤਾਭਦਨ੍ਤਪਙ੍ਕ੍ਤਿਮਨੋਹਰਾ । ਰਤ੍ਨਕੁਣ੍ਡਲਯੁਗ੍ਮੇਨ ਚਾਰੁਗਣ੍ਡਸ੍ਥਲੋਜ੍ਜ੍ਵਲਾ
ਉਸਦੇ ਸੋਹਣੇ, ਮੋਤੀ ਵਰਗੇ ਦੰਦਾਂ ਦੀ ਕਤਾਰ ਮਨਮੋਹਣ ਸੀ, ਤੇ ਉਸਦੇ ਗਲ੍ਹੇ ਉੱਤੇ ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੇ ਕੁੰਡਲਾਂ ਦੀ ਜੋੜੀ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ।
ਕਾਮਿਨੀष੍ਵਤੁਲਾ ਬਾਲਾ ਗਜੇਨ੍ਦ੍ਰਮਨ੍ਦਗਾਮਿਨੀ । ਸੁਕੋਮਲਾ ਚਨ੍ਦ੍ਰਮੁਖੀ ਕਾਮਾਧਾਰਾ ਚ ਕਾਮੁਕੀ
ਔਰਤਾਂ ਵਿਚ ਉਹ ਬੇਮਿਸਾਲ ਸੀ, ਨੌਜਵਾਨ ਤੇ ਹਾਥੀ ਵਾਂਗ ਧੀਮੇ ਚਾਲ ਵਾਲੀ, ਬਹੁਤ ਨਰਮ, ਚੰਨ ਵਾਂਗ ਚਿਹਰਾ, ਇੱਛਾ ਦੀ ਮੂਰਤ ਤੇ ਆਪ ਵੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ।
ਸ੍ਵਰ੍ਗਮਨ੍ਦਾਕਿਨੀਤੀਰੇ ਸ੍ਨਾਤਾ ਸ੍ਨਿਗ੍ਧਾਮ੍ਬਰਾ ਵਰਾ । ਧ੍ਯਾਯਨ੍ਤੀ ਗੁਰੁਪਾਦਂ ਸਾ ਸ੍ਵਗृਹਂ ਗਮਨੋਨ੍ਮੁਖੀ
ਸਵਰਗ ਦੀ ਮੰਦਾਕਿਨੀ ਦੇ ਕੰਢੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਚਮਕਦਾਰ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨ ਕੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਦੀ ਹੋਈ, ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਲ ਜਾਣ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਸ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਾਙ੍ਗਮਨਙ੍ਗਬਾਣਪੀਡਿਤਃ । ਭਾਦ੍ਰੇ ਚਤੁਰ੍ਥ੍ਯਾਂ ਚਨ੍ਦ੍ਰਸ਼੍ਚ ਜਹਾਰ ਚੇਤਨਾਂ ਵ੍ਰਜ
ਉਸ ਦੇ ਸਾਰੇ ਅੰਗ ਵੇਖ ਕੇ, ਪ੍ਰੇਮ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਘਾਇਲ ਹੋ ਕੇ, ਚੌਥੀ ਤਿਥੀ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਦਿਨ, ਚੰਦ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸੂਝ-ਬੂਝ ਗਵਾ ਲਈ, ਹੇ ਵ੍ਰਜ।
ਜ੍ਞਾਨਂ ਕ੍ਸ਼ਣੇਨ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਰਥਸ੍ਥੋ ਰਮਿਕੋ ਬਲੀ । ਰਥਮਾਰੋਹਯਾਮਾਸ ਕਰੇ ਧृਤ੍ਵਾ ਚ ਤਾਰਕਮ੍
ਇਕ ਪਲ ਵਿਚ ਹੋਸ਼ ਆਉਣ 'ਤੇ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਤੇ ਸੁਹਣਾ, ਰਥ 'ਤੇ ਖੜਾ ਹੋ ਕੇ, ਤਾਰਾ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਰਥ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹਾ ਲਿਆ।
ਕਾਮੋਨ੍ਮਤ੍ਤਃ ਕਾਮਿਨੀਂ ਤਾਂ ਸਮਾਸ਼੍ਲਿष੍ਯ ਚੁਚੁਮ੍ਬ ਚ । ਸ਼ृਙ੍ਗਾਰਂ ਕਰ੍ਤੁਮੁਦ੍ਯੁਕ੍ਤਂ ਤਮੁਵਾਚ ਗੁਰੁਪ੍ਰਿਯਾ
ਇੱਛਾ ਵਿਚ ਪਾਗਲ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਔਰਤ ਨੂੰ ਗਲ ਲਾ ਕੇ ਚੁੰਮਿਆ; ਜਦ ਉਹ ਪ੍ਰੇਮ ਕਰਨ ਲਈ ਉਤਸੁਕ ਹੋਇਆ, ਗੁਰੂ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ।
ਤਾਰਕੋਵਾਚ ਤ੍ਯਜ ਮਾਂ ਤ੍ਯਜ ਮਾਂ ਚਨ੍ਦ੍ਰ ਸੁਰੇषੁ ਕੁਲਪਾਂਸਨ । ਗੁਰੁਪਤ੍ਨੀਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੀਂ ਚ ਪਾਤਿਵ੍ਰਤ੍ਯਪਰਾਯਣਾਮ੍
ਤਾਰਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: "ਮੈਨੂੰ ਛੱਡ, ਮੈਨੂੰ ਛੱਡ, ਚੰਦ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸ਼ਰਮ! ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਗੁਰੂ ਦੀ ਪਤਨੀ ਹਾਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਔਰਤ, ਪਤੀ ਨਾਲ ਨਿਭਣ ਵਾਲੀ।"
ਗੁਰੁਪਤ੍ਨੀਸਂਗਮਨੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਸ਼ਤਂ ਭਵੇਤ੍ । ਗੁਰੁਪਤ੍ਨੀ ਵਿਪ੍ਰਪਤ੍ਨੀ ਯਦਿ ਸਾ ਚ ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ
ਗੁਰੂ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧ ਰੱਖਣਾ ਸੌ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਕਤਲ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ; ਜੇ ਉਹ ਗੁਰੂ ਜਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਪਤਨੀ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਪਤੀ ਨਾਲ ਨਿਭਣ ਵਾਲੀ ਹੋਵੇ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਸਹਸ੍ਰਂ ਚ ਤਸ੍ਯਾਃ ਸਂਗਮਨੇ ਲਭੇਤ੍ । ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਤ੍ਵਂ ਤਵ ਮਾਤਾऽਹਂ ਧੈਰ੍ਯ ਕੁਰੁ ਸੁਰੇਸ਼੍ਵਾਰ
ਐਸੇ ਸੰਬੰਧ ਨਾਲ ਹਜ਼ਾਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਕਤਲ ਦਾ ਪਾਪ ਲੱਗਦਾ ਹੈ; ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈਂ, ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਮਾਂ ਹਾਂ—ਹੌਸਲਾ ਰੱਖ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ।