ਅਸ੍ਮਾਭਿਃ ਪੂਜਿਤਾ ਵਿਪ੍ਰਾ ਯੁषਮਾਭਿਃ ਪੂਜਿਤਾਃ ਸੁਰਾਃ । ਪਰਸ੍ਪਰਂ ਸ੍ਨੇਹਪਾਤ੍ਰਂ ਚੇਦਮਾਚਰਣਂ ਦ੍ਵਿਜ
ਅਸੀਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਇਜ਼ਤ ਕੀਤੀ, ਤੁਸੀਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ; ਇਹ ਆਪਸੀ ਪਿਆਰ, ਹੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ, ਸਹੀ ਚਲਣ ਹੈ।
ਅਹਮੇਵਂ ਤ੍ਵਯਾ ਸ਼ਪ੍ਤੋ ਮਯਾ ਸ਼ਪ੍ਤੋ ਭਵਾਨ੍ਭਵ । ਅਨ੍ਯਥਾ ਮਾਂ ਵਦਨ੍ਤ੍ਯੇਵਂ ਸੂਰ੍ਯ ਨਿਸ੍ਤੇਜਸਂ ਜਨਾਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਵਲੋਂ ਸ਼ਾਪਤ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਵਲੋਂ; ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਲੋਕ ਕਹਿੰਦੇ ਕਿ ਮੈਂ, ਸੂਰਜ, ਚਮਕ ਤੋਂ ਵੰਜਾ ਹਾਂ।
ਪਰਾਭੂਤਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯੇਣ ਭਵਿष੍ਯਸਿ ਦ੍ਵਿਜੇਸ਼੍ਵਰ । ਮਰਣਂ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾਸ੍ਤ੍ਰੇਣ ਭਵਤਸ਼੍ਚ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਤੂੰ ਇੱਕ ਕਸ਼ਤਰੀ ਵਲੋਂ ਹਾਰਿਆ ਜਾਵੇਗਾ, ਤੇ ਤੇਰੀ ਮੌਤ ਵੀ ਕਸ਼ਤਰੀ ਦੇ ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ ਹੋਵੇਗੀ।
ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਯ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਚੁਕੋਪ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਃ ਪੁਨਃ । ਤਂ ਸ਼ਸ਼ਾਪਾਤਿਰਕ੍ਤਾਸ੍ਯਃ ਸ਼ਂਭੁਨਾ ਨਿਰ੍ਜਿਤੋ ਭਵਾਨ੍
ਸੂਰਜ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਮੁੜ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆਇਆ; ਉਸ ਦਾ ਮੂੰਹ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਲਾਲ ਹੋ ਗਿਆ, ਤੇ ਉਸ ਨੇ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ: 'ਤੂੰ ਸ਼ੰਭੂ ਵਲੋਂ ਹਾਰਿਆ ਜਾਵੇਗਾ।'
ਉਭਯੋਃ ਕਲਹਂ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਕਸ਼੍ਯਪੇਨ ਸਹ ਵ੍ਰਜ । ਆਜਗਾਮ ਸ੍ਵਯਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਵਿਧਾਤਾ ਜਗਤਾਮਪਿ
ਦੋਵਾਂ ਦੀ ਲੜਾਈ ਜਾਣ ਕੇ, ਕਸ਼ਯਪ ਦੇ ਨਾਲ ਬ੍ਰਹਮਾ ਆਪ ਆ ਗਿਆ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਰਚਨਹਾਰ ਹੈ।
ਆਗਤ੍ਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਸਂਤ੍ਰਸ੍ਤਂ ਬੋਧਯਾਮਾਸ ਭਾਸ੍ਕਰਮ੍ । ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਚ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞਂ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞਾਨਾਂ ਗੁਰੋਰ੍ਗੁਰੁਃ
ਆ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਡਰੇ ਹੋਏ ਭਾਸਕਰ ਅਤੇ ਧਰਮ ਜਾਣਣ ਵਾਲੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੁਨੀ ਨੂੰ ਸਿੱਖਿਆ ਦਿੱਤੀ; ਉਹ ਖੁਦ ਧਰਮ ਜਾਣਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਗੁਰੂ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮੋਵਾਚ ਕ੍ਸ਼ਮਸ੍ਵ ਭਾਸ੍ਕਰ ਤ੍ਵਂ ਚ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਨ੍ਨਾਰਾਯਣੋ ਭਵਾਨ੍ । ਯੁष੍ਮਾਕਂ ਪਰਿਪਾਲ੍ਯਸ਼੍ਚਾਪ੍ਯਵਧ੍ਯੋ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਃ ਸਦਾ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਮਾਫ ਕਰ, ਹੇ ਭਾਸਕਰ, ਤੂੰ ਸੱਚਮੁਚ ਨਾਰਾਇਣ ਹੈਂ; ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੇਰੇ ਵਲੋਂ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਤੇ ਅਟੱਲ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਹਂ ਕਰੋਮਿ ਭਵਤੋ ਵਿਪ੍ਰਸ਼ਾਪਾਨ੍ਤਮੁਲ੍ਬਣਮ੍ । ਅਤ੍ਰਾਹਮਾਗਤਸ੍ਤ੍ਰਸ੍ਤੋ ਭृਗੁਣਾ ਪ੍ਰੇਰਿਤਸ੍ਤਤਃ
ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਭਿਆਨਕ ਸ਼ਾਪ ਦਾ ਅੰਤ ਕਰਾਂਗਾ; ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਡਰਿਆ ਹੋਇਆ ਆਇਆ ਹਾਂ, ਭ੍ਰਿਗੁ ਵਲੋਂ ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ।
ਸ੍ਫੁਟੋऽਹਂ ਪ੍ਰੇਰਿਤਸ਼੍ਚਾਪਿ ਕਸ਼੍ਯਪੇਨ ਮਰੀਚਿਨਾ । ਸ਼ਾਨ੍ਤੋ ਭਵ ਸੁਰਕ੍ਸ਼ੇष੍ਠ ਸਾਕ੍ਸ਼ੀਤ੍ਵਂ ਸਰ੍ਵਕਰ੍ਮਣਾਮ੍
ਮੈਂ ਕਸ਼ਯਪ ਅਤੇ ਮਰੀਚੀ ਵਲੋਂ ਸਪਸ਼ਟ ਤੌਰ ਤੇ ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ ਹਾਂ; ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਸ਼ਾਂਤ ਹੋ ਜਾ ਅਤੇ ਸਭ ਕਰਮਾਂ ਦਾ ਗਵਾਹ ਬਣ।
ਕੁਤ੍ਰਚਿਦ੍ਦਿਵਸੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਂਸ੍ਤ੍ਵਂ ਤਤ੍ਰ ਕੁਤ੍ਰਚਿਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਮ੍ । ਭਵਿष੍ਯਸਿ ਘਨਾਚ੍ਛਨ੍ਨਃ ਸਦ੍ਯੋ ਮੁਕ੍ਤੋ ਭਵਿष੍ਯਸਿ
ਕਦੇ ਕਿਸੇ ਦਿਨ, ਹੇ ਬ੍ਰਹਮਣ, ਤੂੰ ਉਥੇ ਕੁਝ ਪਲਾਂ ਲਈ ਬੱਦਲਾਂ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ ਰਹੇਗਾ, ਤੇ ਫੌਰਨ ਆਜ਼ਾਦ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।
ਨ੍ਯੂਨਾਤਿਰਕ੍ਤੇ ਵਰ੍षੇ ਚ ਰਾਹੁਗ੍ਰਸ੍ਤੋ ਭਵਿष੍ਯਸਿ । ਤਤ੍ਰਾਦृਸ਼੍ਯਸ਼੍ਚ ਕੇषਾਂਚਿਤ੍ਪੁਣ੍ਯਦृਸ਼੍ਯੋ ਹਿ ਕਸ੍ਯਚਿਤ੍
ਘੱਟ ਜਾਂ ਵੱਧ ਵਾਲੇ ਸਾਲ ਵਿੱਚ, ਤੂੰ ਰਾਹੂ ਵਲੋਂ ਫੜਿਆ ਜਾਵੇਗਾ; ਉਥੇ, ਤੂੰ ਕੁਝ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋਵੇਗਾ, ਤੇ ਕੁਝ ਲਈ ਪਵਿੱਤਰ ਦਿੱਖ ਹੋਵੇਗਾ।
ਅਨ੍ਯਥਾ ਸਰ੍ਵਕਾਲੇਨ ਪੁਣ੍ਯਦृਸ਼੍ਯੋ ਭਵਾਨ੍ਭੁਵਿ । ਤ੍ਵਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਚ ਨਮਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਸਰ੍ਵੇ ਨਿष੍ਪਾਪਿਨੋ ਜਨਾਃ
ਹੋਰ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਤੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਦਿੱਖ ਹੋਵੇਗਾ; ਤੇ ਸਭ ਪਾਪ ਰਹਿਤ ਲੋਕ ਤੈਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਜਨ੍ਮਸਪ੍ਤਾष੍ਟਰਿਃ ਫਾਙ੍ਕਚਤੁਰ੍ਥੇ ਦਸ਼ਮੇ ਤਥਾ । ਜਨ੍ਮਰ੍ਕ੍ਸ਼ੇ ਨਿਧਨੈ ਨਣਾਮਦृਸ਼੍ਯਸ੍ਤ੍ਵਂ ਭਵਿष੍ਯਸਿ
ਜਨਮ ਤੋਂ ਸੱਤਵੇਂ, ਅਠਵੇਂ, ਪੰਦਰਵੇਂ, ਚੌਥੇ, ਦਸਵੇਂ ਦਿਨ ਤੇ ਜਨਮ ਨक्षਤਰ 'ਤੇ, ਮੌਤ ਵੇਲੇ ਤੂੰ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋਵੇਗਾ।
ਅਸ੍ਤਕਾਲੇ ਘਨਾਚ੍ਛਨ੍ਨੇ ਮਧ੍ਯਾਹਨਸ੍ਥੇ ਜਲੇऽਪਿ ਵਾ । ਅਰ੍ਧੋਦਿਤੇ ਚ ਕਾਨੇ ਚ ਪਾਪਦृਸ਼੍ਯੋ ਭਵਿष੍ਯਸਿ
ਅਸਤ ਵੇਲੇ, ਬੱਦਲਾਂ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ, ਦੁਪਹਿਰ ਸਮੇਂ ਜਾਂ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ, ਅੱਧ ਉਗਿਆ ਜਾਂ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ, ਤੂੰ ਪਾਪ ਦਿੱਖ ਹੋਵੇਗਾ।
ਭਾਰ੍ਯਾਦੁਃਖਨਿਮਿਤ੍ਤੇਨ ਭਾਰ੍ਯਯਾ ਹੇਤੁਭੂਤਯਾ । ਸ਼੍ਵਸ਼ੁਰੇਣ ਸ਼ਾਲਕੇਨ ਹਤਤੇਜਾ ਭਵਿष੍ਯਸਿ
ਤੈਨੂੰ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਵਲੋਂ ਆਏ ਦੁੱਖ ਕਾਰਨ, ਤੇ ਪਤਨੀ ਹੀ ਇਸ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣੇਗੀ। ਤੇਰੇ ਸਸੁਰ ਸ਼ਾਲਕਾ ਤੇਰੀ ਚਮਕ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦੇਵੇਗਾ।
ਅਨ੍ਯਥਾ ਤਵ ਤੇਜਸ਼੍ਚ ਸਂਜ੍ਞਾ ਸਹਿਤੁਮਕ੍ਸ਼ਮਾ । ਮਾਲੀਸੁਮਾਲਿਯੁਦ੍ਧੇ ਚ ਸ਼ਂਭੁਨਾ ਤ੍ਵਂ ਪਰਾਚਿਤਃ
ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਤੇਰੀ ਚਮਕ ਤੇ ਸਮਝ ਇੰਨੀ ਵਧੀਕ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਕਿ ਕੋਈ ਝੱਲ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ। ਮਾਲੀ ਤੇ ਸੁਮਾਲੀ ਦੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਸ਼ੰਭੂ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਹਰਾ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।
ਇਤ੍ਯੇਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸੂਰ੍ਯ ਚ ਬੋਧਯਾਮਾਸ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਮ੍ । ਨਮ੍ਰਂ ਸ਼ਾਪਪਰਾਭੂਤਂ ਲਜ੍ਜਿਤਂ ਕੋਪਿਤਂ ਵ੍ਰਜ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ ਸੂਰਜ ਨੇ ਉਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਸਮਝਾਇਆ, ਜੋ ਸ਼ਾਪ ਲੱਗਣ ਕਾਰਨ ਝੁਕਿਆ ਹੋਇਆ, ਸ਼ਰਮਿੰਦਾ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਕਿ ਵਾਪਸ ਜਾ।
ਹੇ ਵਿਪ੍ਰ ਸ਼੍ਵਗृਹਂ ਗਚ੍ਛ ਗਚ੍ਛ ਵਤ੍ਸ ਯਥਾਸੁਖਮ੍ । ਤ੍ਵਤ੍ਤੇਜਸਾ ਕ੍ਸ਼ਣੇਨੈਵ ਭਸ੍ਮੀਭੂਤਂ ਭਵੇਜ੍ਜਗਤ੍
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਆਪਣੇ ਘਰ ਜਾ, ਜਾ ਪੁੱਤ, ਜਿਵੇਂ ਤੇਰੀ ਇੱਛਾ। ਤੇਰੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਹੀ ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਇਕ ਪਲ ਵਿੱਚ ਰਾਖ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਤ੍ਵਤ੍ਪਰਿਪਾਲ੍ਯਸ਼੍ਚ ਭਵਾਨ੍ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਯ ਨਿਤ੍ਯਸ਼ਃ । ਪਰਸ੍ਪਰਂ ਚ ਪੂਜ੍ਯਸ਼੍ਚ ਸਂਬਨ੍ਧਃ ਪੋष੍ਯਪੋष੍ਕਃ
ਸੂਰਜ ਸਦਾ ਤੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇਗਾ, ਤੇ ਤੂੰ ਵੀ ਸਦਾ ਸੂਰਜ ਦਾ ਹੀ ਰਹੇਗਾ। ਦੋਵੇਂ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਇਹ ਰਿਸ਼ਤਾ ਆਪਸੀ ਸਹਿਯੋਗ ਦਾ ਹੈ।
ਹਰ੍ਯਸ਼ੇਨ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯੇਣ ਕਾਰ੍ਤਵੀਰ੍ਯਾਰ੍ਜੁਨੇਨ ਚ । ਭਵਿष੍ਯਸਿ ਨ ਸਂਦੇਹਃ ਪਰਾਭੂਤੋ ਦ੍ਵਿਜੋ ਮृਤਃ
ਹਰਯਸ਼ਵ, ਜੋ ਇੱਕ ਕਸ਼ਤਰੀ ਹੈ, ਤੇ ਕਾਰਤਵੀਰਿਆਰਜੁਨ ਵਲੋਂ ਤੈਨੂੰ ਹਰਾਇਆ ਜਾਵੇਗਾ। ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ, ਦੂਜਾ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ, ਤੂੰ ਮਰ ਜਾਵੇਗਾ।
ਪੁਰਾ ਤੇ ਪ੍ਰਾਕ੍ਤਨਂ ਸਰ੍ਵ ਕਦਾਚਿਨ੍ਨ ਹਿ ਖਣ੍ਡਿਤਮ੍ । ਨਾਰਾਯਣਾਸ਼੍ਚ ਸ੍ਵਾਂਸ਼ੋਨ ਤਵ ਪੁਤ੍ਰੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਪਹਿਲਾਂ ਤੇਰੀ ਪੁਰਾਣੀ ਚਮਕ ਕਦੇ ਘਟ ਨਹੀਂ ਹੋਈ। ਨਾਰਾਇਣ ਆਪ, ਆਪਣਾ ਹਿੱਸਾ ਬਣ ਕੇ, ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਹੋਵੇਗਾ।
ਤ੍ਰਿਃ ਸਪ੍ਤਕृਤ੍ਵੋ ਜਗਤੀਂ ਨਿਃਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਾਂ ਚ ਕਰਿष੍ਯਤਿ । ਮृਤ੍ਯੁਸ੍ਤੇ ਯਸ਼ਸੋ ਬੀਜਂ ਭਦਿष੍ਯਤਿ ਮਹੀਤਲੇ
ਉਹ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਇਕੀ ਵਾਰੀ ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਕਰੇਗਾ। ਤੇਰੀ ਮੌਤ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਤੇਰੀ ਸ਼ੋਹਰਤ ਦਾ ਬੀਜ ਬਣੇਗੀ।
ਇਤ੍ਯੇਵਮੁਕ੍ਤ੍ਤਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਚ ਯਯੌ ਗੇਹਂ ਵ੍ਰਜੇਸ਼੍ਵਰ । ਪ੍ਰਯਯੌ ਜਮਦਗ੍ਨਿਸ਼੍ਚ ਭਾਸ੍ਕਰਸ਼੍ਚ ਸ੍ਵਮਨ੍ਦਿਰਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਆਪਣੇ ਘਰ ਚਲੇ ਗਏ, ਹੇ ਵ੍ਰਜ ਦੇ ਸਵਾਮੀ। ਜਮਦਗਨੀ ਤੇ ਭਾਸਕਰ ਵੀ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਚਲੇ ਗਏ।
ਇਤ੍ਯੇਵਂ ਕਥਿਤਂ ਤਾਤ ਆਖ੍ਯਾਨਂ ਪੁਣ੍ਯਕਾਰਕਮ੍ । ਰਾਹੁਗ੍ਰਸ੍ਤੋ ਭਾਸ੍ਕਰਸ਼੍ਚਾਪ੍ਯਦृਸ਼੍ਯੋ ਯੇਨ ਹੇਤੁਨਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਿਆਰੇ, ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਕਥਾ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਗਈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਭਾਸਕਰ ਰਾਹੂ ਵਲੋਂ ਫੜਿਆ ਗਿਆ ਤੇ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।
ਚਤੁਰ੍ਥ੍ਯਾਮੁਦਿਤਸ਼੍ਚਨ੍ਦ੍ਰੋ ਭਾਦ੍ਰੇ ਮਾਸਿ ਸਿਤਾਸਿਤੇ । ਅਦृਸ਼੍ਯੋ ਨष੍ਟਰੂਪਸ਼੍ਚ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਂ ਯੇਨ ਹੇਤੁਰਾ
ਚੌਥੀ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ, ਭਾਦੋਂ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਚੜਦੇ ਤੇ ਘਟਦੇ ਪੱਖ ਵਿੱਚ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਉਗਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਤੇ ਆਪਣਾ ਰੂਪ ਗੁਆ ਲੈਂਦਾ—ਇਸ ਦਾ ਕਾਰਨ ਸੁਣ।
ਰਾਹੁਗ੍ਰਸ੍ਤਃ ਕਲਙ੍ਕੀ ਵਾ ਪੁਰਾਸ਼ਪ੍ਤੋ ਮਯਾ ਪਿਤਃ । ਸਰ੍ਵ ਤ੍ਵਾਂ ਕਥਯਿष੍ਯਾਮਿ ਕਥਾਮੇਤਾਂ ਪੁਰਾਤਨੀਮ੍
ਇਕ ਵਾਰੀ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਰਾਹੂ ਨੇ ਫੜ ਲਿਆ, ਉਹ ਦਾਗੀ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ। ਮੈਂ ਇਹ ਪੁਰਾਣੀ ਕਥਾ ਪੂਰੀ ਦੱਸਾਂਗਾ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਬ੍ਰਹ੍ਮo ਮਹਾo ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਜਨ੍ਮਖo ਉਤ੍ਤo ਨਾਰਦਨਾo ਭਗਵਨ੍ਨਨ੍ਦਸਂo
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਹਾਨ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਦੇ ਜਨਮ ਦੀ ਕਥਾ, ਨਾਰਦ ਤੇ ਭਗਵਾਨ ਨੰਦ ਦੀ ਗੱਲਬਾਤ, ਸਮਾਪਤ ਹੋਈ।
ਅਥਾਸ਼ੋਤਿਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣ ਉਵਾਚ ਪੁਰਾ ਤਾਰਾ ਗੁਰੋਃ ਪਤ੍ਨੀ ਨਵਯੌਵਨਸਂਯੁਤਾ । ਰਤ੍ਨਭੂषਣਭੂषਾਢ੍ਯਾ ਵਰਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਾਮ੍ਬਰਾ ਸਤੀ
ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਪਹਿਲਾਂ ਤਾਰਾ, ਗੁਰੂ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਨਵੇਂ ਜਵਾਨੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੇ ਗਹਣਿਆਂ ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਕਪੜਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ, ਪਵਿੱਤਰ ਸੀ।
ਸੁਸ਼੍ਰੋਣੀ ਸਸ੍ਮਿਤਾ ਰਮ੍ਯ ਸੁਨ੍ਦਰੀ ਸੁਮਨੋਹਰਾ । ਅਤੀਵ ਕਬਰੀਰਮ੍ਯਾ ਮਾਲਤੀਮਾਲ੍ਯਭੂषਿਤਾ
ਉਸਦੇ ਸੋਹਣੇ ਕਮਰ, ਹਲਕਾ ਮੁਸਕਾਨ, ਮਨਮੋਹਣ ਸੁੰਦਰਤਾ, ਬਹੁਤ ਆਕਰਸ਼ਕ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਉਸਦੇ ਵਾਲ ਬਹੁਤ ਸੁਹਣੇ, ਤੇ ਮਾਲਤੀ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ।
ਮਿਨ੍ਦੂਰਬਿਨ੍ਦੁਨਾ ਸਾਕਂ ਚਾਰੁਚਂਦਨਬਿਨ੍ਦੁਭਿ। । ਕਸ੍ਤੂਰੀਬਿਨ੍ਦੁਨਾऽਧਸ਼੍ਚ ਭਾਲਮਧ੍ਯਸ੍ਥਲੋਜ੍ਜ੍ਵਲਾ
ਉਸਦੇ ਮੱਥੇ ਉੱਤੇ ਸਿੰਧੂਰ ਦਾ ਟਿਕਾ, ਚੰਦਨ ਦੇ ਸੁਹਣੇ ਚਿੱਟੇ ਤੇ ਹੇਠਾਂ ਕਸਤੂਰੀ ਦਾ ਟਿਕਾ ਸੀ, ਮੱਥੇ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਚਮਕਦਾ ਸੀ।