ਅਹਮਾਤ੍ਮਾ ਚ ਸਰ੍ਵੇਸ਼ਃ ਸਰ੍ਵਜ੍ਞਾਨਾਤ੍ਮਕਃ ਸ੍ਮृਤਃ । ਮਨੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਚ ਪ੍ਰਕृਤਿਰ੍ਬੁਦ੍ਧਿਰੁਪਾ ਸਨਾਤਨੀ
ਮੈਂ ਆਪਾ ਹਾਂ, ਸਭ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹਾਂ, ਤੇ ਸਾਰਾ ਗਿਆਨ ਮੇਰੇ ਵਿਚ ਹੈ। ਮਨ ਬ੍ਰਹਮਾ ਹੈ, ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਸਦੀਵੀ ਬੁੱਧੀ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਣਾ ਵਿष੍ਣੁਸ਼੍ਚੇਤਨਾ ਸਾ ਪਦ੍ਮਾ ਤੁ ਚਾਧਿਦੇਵਤਾ । ਮਯਿ ਸ੍ਥਿਤੇ ਸ੍ਥਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਗਤਾਸ੍ਤੇऽਪਿਗਤੇ ਮਯਿ
ਪ੍ਰਾਣ ਵਿਸ਼ਨੂ ਹਨ, ਚੇਤਨਾ ਪਦਮਾ ਹੈ, ਤੇ ਉਹ ਹੀ ਮੁੱਖ ਦੇਵੀ ਹੈ। ਜਦ ਮੈਂ ਹਾਂ, ਸਾਰੇ ਹਨ; ਜਦ ਮੈਂ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਵੀ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੇ।
ਅਸ੍ਮਾਭਿਸ਼੍ਚ ਵਿਨਾ ਦੇਹਃ ਸਦ੍ਯਃ ਪਤਤਿ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਮ੍ । ਪਾਞ੍ਚਭੂਤੋ ਵਿਲੀਨਸ਼੍ਚ ਪਞ੍ਚਭੂਤੇषੁ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਮ੍
ਮੇਰੇ ਬਿਨਾ, ਸਰੀਰ ਤੁਰੰਤ ਢਹਿ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪੰਜ ਤੱਤਾਂ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਇਹ ਸਰੀਰ, ਉਸੇ ਵੇਲੇ ਪੰਜ ਤੱਤਾਂ ਵਿਚ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨਾਮਸਂਕੇਤਰੂਪਂ ਚ ਨਿष੍ਫਲਂ ਮੋਹਕਾਰਣਮ੍ । ਸ਼ੋਕਸ਼੍ਚਾਜ੍ਞਾਨਿਨਾਂ ਤਾਤ ਜ੍ਞਾਨਿਤਾਂ ਨਾਸ੍ਤਿ ਕਿਂਚਨ
ਨਾਮ, ਨਿਸ਼ਾਨ ਤੇ ਰੂਪ ਸਭ ਵਿਅਰਥ ਹਨ ਤੇ ਭੁਲਾਵੇ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹਨ। ਹੇ ਪਿਉ, ਦੁੱਖ ਅਗਿਆਨੀਆਂ ਲਈ ਹੈ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਲਈ ਤਾਂ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ।
ਨਿਦ੍ਰਾਦਯਃ ਸ਼ਕ੍ਤਯਸ਼੍ਚ ਤਾਃ ਸਰ੍ਵਾਃ ਪ੍ਰਕृਤੇ ਕਲਾਃ । ਲੋਭਾਦਯੋ ਹ੍ਯਧਰ੍ਮਾਸ਼ਾਸ੍ਤਥਾऽਹਂਕਾਰਪਞ੍ਚਮਃ
ਨੀਂਦ ਆਦਿਕ ਜਿਹੜੀਆਂ ਤਾਕਤਾਂ ਹਨ, ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਕੁਦਰਤ ਦੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਹਨ। ਲਾਲਚ ਤੇ ਹੋਰ ਬੁਰੇ ਵਾਸਨੇ, ਅਤੇ ਪੰਜਵਾਂ ਅਹੰਕਾਰ ਵੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।
ਤੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿष੍ਣੁਰੁਦ੍ਰਾਸ਼ਾ ਗੁਣਾਃ ਸਤ੍ਤ੍ਵਾਦਯਸ੍ਤ੍ਰਯਃ । ਜ੍ਞਾਨਾਤ੍ਮਕਃ ਸ਼ਿਵੋ ਜ੍ਯੋਤਿਰਹਮਾਤ੍ਮਾ ਚ ਨਿਰ੍ਗੁਣਃ
ਇਹ ਗੁਣ—ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੂ, ਰੁਦਰ—ਇਹ ਤਿੰਨ ਗੁਣ ਹਨ: ਸਤ, ਰਜ, ਤੇ ਤਮ। ਸ਼ਿਵ ਗਿਆਨ ਦਾ ਸਰੂਪ ਹੈ, ਜੋਤ ਹੈ, ਤੇ ਮੈਂ ਆਪ ਨਿਰਗੁਣ ਆਤਮਾ ਹਾਂ।
ਯਦਾ ਵਿਸ਼ਾਮਿ ਪ੍ਰਕृਤੌ ਤਦਾऽਹਂ ਸਗੁਣਃ ਸ੍ਮृਤਃ । ਸਗੁਣਾ ਵਿषਯਾ ਵਿष੍ਣੁਪ੍ਰਹ੍ਮਰੁਦ੍ਰਾਦਯਸ੍ਤਥਾ
ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਕੁਦਰਤ ਵਿੱਚ ਪਰਵੇਸ਼ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੇ ਹੀ ਵਿਸ਼ੇ ਹਨ—ਵਿਸ਼ਨੂ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਰੁਦਰ ਤੇ ਹੋਰ ਵੀ।
ਧਰ੍ਮੋ ਮਦਂਸ਼ੋ ਵਿषਯੀ ਸ਼ੋषਃ ਸੂਰ੍ਯਃ ਕਲਾਨਿਧਿਃ । ਏਵਂ ਸਰ੍ਵੇ ਸਤ੍ਕਲਾਂਸ਼ਾ ਮੁਨਿਮਨ੍ਵਾਦਯਃਸੁਰਾਃ
ਧਰਮ ਨਸ਼ੇ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹੈ, ਵਿਸ਼ੇ ਸੁੱਕਾਪਣ ਹਨ, ਸੂਰਜ ਸਾਰੀਆਂ ਕਲਾਵਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ। ਇੰਝ ਸਾਰੇ ਚੰਗੇ ਹਿੱਸੇ—ਮੁਨੀ, ਮਨੂ ਤੇ ਦੇਵਤੇ ਆਦਿਕ।
ਸਰ੍ਵਦੇਹੇ ਪ੍ਰਵਿष੍ਟੋऽਹਂ ਨ ਲਿਪ੍ਤਃ ਸਰ੍ਵਕਰ੍ਮਸੁ । ਜੀਵਨ੍ਮੁਕ੍ਤਸ਼੍ਚ ਮਦ੍ਭਕ੍ਤੋ ਜਨ੍ਮਮृਤ੍ਯੁਜਰਾਹਰਃ
ਮੈਂ ਹਰ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਪਰ ਸਾਰੇ ਕੰਮਾਂ ਨਾਲ ਅਲੱਗ ਰਹਿੰਦਾ ਹਾਂ। ਮੇਰਾ ਭਗਤ ਜੀਉਂਦੇ ਜੀ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਜਨਮ, ਮੌਤ ਤੇ ਬੁਢਾਪੇ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਸਿਦ੍ਧੇਸ਼੍ਵਰਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ਕੀਰ੍ਤਿਮਾਨ੍ਪਣ़੍ਡਿਤਃ ਕਵਿਃ । ਚਤੁਰ੍ਸ੍ਤ੍ਰਿਸ਼ਦ੍ਵਿਧਃ ਸਿਦ੍ਧਃ ਸਰ੍ਵਕਰ੍ਮੋਪਹਾਰਕਃ
ਉਹ ਸਾਰੀਆਂ ਸਿੱਧੀਆਂ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਸੋਭਾਵਾਨ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਗਿਆਨੀ ਤੇ ਕਵੀ ਹੈ। ਚੌਂਤੀ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਪੂਰਨ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਕੰਮਾਂ ਦੇ ਦਾਤਾ ਹੈ।
ਤਮੁਪੈਮਿ ਸ੍ਵਯਂ ਸਿਦ੍ਧਂ ਭਕ੍ਤਸ੍ਤ੍ਵਨ੍ਯਨ੍ਨ ਵਾਞ੍ਛਤਿ । ਦ੍ਵਾਵਿਂਸ਼ਤਿਵਿਧਂ ਸਿਦ੍ਧਂ ਸਿਦ੍ਧਿਸਾਧਨਕਾਰਣਮ੍
ਮੈਂ ਆਪ ਉਸ ਪੂਰਨ ਮਨੁੱਖ ਕੋਲ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ; ਭਗਤ ਹੋਰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦਾ। ਬਾਈ ਕਿਸਮ ਦੀਆਂ ਸਿੱਧੀਆਂ ਪੂਰਨਤਾ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਦਾ ਜ਼ਰੀਆ ਹਨ।
ਮਨ੍ਮੁਖਾਚ੍ਛੂਯਤਾਂ ਨਨ੍ਦ ਸਿਦ੍ਧਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਗृਹਾਣ ਚ । ਅਣਿਮਾ ਲਘਿਮਾ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਿਃ ਪ੍ਰਾਕਾਮ੍ਯਂ ਮਹਿਮਾ ਤਥਾ
ਮੇਰੇ ਮੂੰਹੋਂ ਸੁਣ, ਨੰਦ ਜੀ, ਇਹ ਪੂਰਨ ਮੰਤ੍ਰ ਲੈ ਲਵੋ: ਅਣਿਮਾ, ਲਘਿਮਾ, ਪ੍ਰਾਪਤੀ, ਪ੍ਰਾਕਾਮਿਆ ਅਤੇ ਮਹਿਮਾ।
ਈਸ਼ਿਤ੍ਵਂ ਚ ਵਸ਼ਿਤ੍ਵਂ ਚ ਤਥਾ ਕਾਮਾਵਸਾਯਿਤਾ । ਦੂਰਸ਼੍ਰਵਣਮੇਵੇਤਿ ਪਰਕਾਯਪ੍ਰਵੇਸ਼ਨਮ੍
ਈਸ਼ਤਵ, ਵਸ਼ਤਵ, ਮਨਚਾਹੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਨਾ, ਦੂਰ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣਨਾ, ਤੇ ਦੂਜੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਪਰਵੇਸ਼ ਕਰਨਾ।
ਮਨੋਯਾਯਿਤ੍ਵਮੇਵੇਤਿ ਸਰ੍ਵਜ੍ਞਤ੍ਵਮਭੀਪ੍ਸਿਤਮ੍ । ਵਹ੍ਨਿਸ੍ਤਮ੍ਭਂ ਜਲਸ੍ਤਮ੍ਭਂ ਚਿਰਂਜੀਵਿਤ੍ਵਮੇਵ ਚ
ਮਨ ਨਾਲ ਯਾਤਰਾ ਕਰਨਾ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨਾ, ਅੱਗ ਰੋਕਣਾ, ਪਾਣੀ ਰੋਕਣਾ, ਤੇ ਲੰਮੀ ਉਮਰ।
ਵਾਯੁਸ੍ਤਮ੍ਭਂ ਕ੍ਸ਼ੁਤ੍ਪਿਪਾਸਾਨਿਦ੍ਰਾਸ੍ਤਮ੍ਭਨਮੇਵ ਚ । ਕਾਯਵ੍ਯੂਹਂ ਚ ਵਾਕ੍ਸਿਦ੍ਧਿਂ ਮृਤਾਨਯਨਮੌਪ੍ਸਿਤਮ੍
ਹਵਾ ਰੋਕਣਾ, ਭੁੱਖ, ਤ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਤੇ ਨੀਂਦ ਰੋਕਣਾ, ਸਰੀਰ ਬਦਲਣਾ, ਬੋਲਣ ਵਿੱਚ ਸਿੱਧੀ, ਤੇ ਮਰੇਆਂ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਲਿਆਉਣੀ।
ਸृष੍ਟੀਨਾਂ ਕਰਣਂ ਚੈਵ ਪ੍ਰਾਣਾਕਰ੍षਣਮੇਵ ਚ । ੴ ਸਰ੍ਵੇਸ਼੍ਵਰੇਸ਼੍ਵਰਾਯ ਸਰ੍ਵਦਿਘ੍ਨਵਿਨਾਸ਼ਿਨੇ ਮਧੁਸੂਦਨਾਯ ਸ੍ਵਾਹੇਤਿ
ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਕਰਨੀ ਤੇ ਪ੍ਰਾਣ ਖਿੱਚਣਾ, 'ਓਂ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਸਾਰੀਆਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਮਧੁਸੂਦਨ, ਸਵਾਹਾ।'
ਅਯਂ ਸਨ੍ਤ੍ਰੋ ਮਹਾਗੂਢਃ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਕਲ੍ਪਪਾਦਪਃ । ਸਾਮਵੇਦੇ ਚ ਕਥਿਤਃ ਮਿਦ੍ਧਾਨਾਂ ਸਰ੍ਵਮਿਦ੍ਧਿਦਃ
ਇਹ ਮੰਤ੍ਰ ਸਭ ਤੋਂ ਗੁਪਤ ਹੈ, ਸਭ ਦੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਰੁੱਖ ਹੈ। ਇਹ ਸਾਮ ਵੇਦ ਵਿੱਚ ਵੀ ਆਇਆ ਹੈ, ਤੇ ਗਿਆਨੀਆਂ ਨੂੰ ਸਾਰੀਆਂ ਸਿੱਧੀਆਂ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਅਨੇਨ ਯੋਗਿਨਃ ਸਿਦ੍ਧਾ ਮੁਨੀਨ੍ਦ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਸੁਰਾਸ੍ਤਥਾ । ਸ਼ਤਲਕ੍ਸ਼ਜਪੇਨੈਵ ਮਨ੍ਤ੍ਰਸਿਦ੍ਧਿਰ੍ਭਵੇਤ੍ਸਤਾਮ੍
ਇਸ ਨਾਲ ਯੋਗੀ, ਪੂਰਨ ਮੁਨੀ ਤੇ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਸਿੱਧੀ ਹਾਸਲ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਲੱਖ ਵਾਰੀ ਜਪਣ ਨਾਲ ਚੰਗਿਆਂ ਨੂੰ ਮੰਤ੍ਰ ਦੀ ਸਿੱਧੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਯਦਿ ਨਾਰਾਯਣਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਹਵਿष੍ਯਾਨ੍ਨਰਤੋ ਜਪੇਤ੍ । ਗਤ੍ਵਾ ਕੁਰੁ ਜਪਂ ਤਾਤਕਾਸ਼ਿਕਾਂ ਮਣਿਕਰ੍ਣਿਕਾਮ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਨਾਰਾਇਣ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ, ਹਵਿਸ਼ ਅੰਨ ਖਾਂਦੇ ਹੋਏ ਜਪ ਕਰੇ, ਜਾਂ ਕਾਸੀ ਤੇ ਮਣਿਕਰਨਿਕਾ ਜਾ ਕੇ ਜਪ ਕਰੇ।
ਸ਼੍ਰृਸ਼ੁ ਨਾਰਾਯਣਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੈ ਜਲਾਧਸ੍ਤਚ੍ਚਤੁष੍ਟਯਮ੍ । ਅਤ੍ਰ ਨਾਰਾਯਣਃ ਸ੍ਵਾਮੀ ਨਾਨ੍ਯਃ ਸ੍ਵਾਮੀ ਕਦਾਚਨ
ਨਾਰਾਇਣ ਦੇ ਚਾਰ ਖੇਤਰ, ਜੋ ਪਾਣੀ ਹੇਠ ਹਨ, ਉਹ ਸੁਣੋ। ਇੱਥੇ ਨਾਰਾਇਣ ਹੀ ਮਾਲਕ ਹਨ, ਹੋਰ ਕੋਈ ਕਦੇ ਮਾਲਕ ਨਹੀਂ।
ਜ੍ਞਾਨਂ ਚਾਤ੍ਰ ਮृਤੇ ਲੋਕੇ ਮੂਰ੍ਤਿਰ੍ਭਵਤਿ ਤਸ੍ਯ ਵੈ । ਵ੍ਰਤਂ ਵਿਨਾऽਪਿ ਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਜੀਵਨ੍ਮੁਕ੍ਤੋ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਇੱਥੇ ਗਿਆਨ ਮਰੇ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਸਰੂਪ ਧਾਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਇੱਥੇ, ਵਰਤ ਨਾ ਵੀ ਹੋਵੇ, ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਜੀਉਂਦੇ ਜੀ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਵ੍ਰਜਂ ਕੁਰੁ ਪਵਿਤ੍ਰਂ ਚ ਵ੍ਰਜਨਾਥ ਵ੍ਰਜਂ ਵ੍ਰਜ । ਪਾਪਂ ਯਦ੍ਦਰ੍ਸ਼ਨੇ ਤਾਤ ਕਥਯਾਮਿ ਨਿਸ਼ਾਮਯ
ਪਵਿੱਤਰ ਵ੍ਰਜ ਨੂੰ ਜਾ, ਵ੍ਰਜਨਾਥ, ਵ੍ਰਜ ਨੂੰ ਜਾ। ਮੈਂ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਸੁਣ, ਇਸ ਦੀ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਕਿਹੜਾ ਪਾਪ ਨਾਸ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਦੁਃਸ੍ਵਪ੍ਨਂ ਪਾਪਬੌਜਂ ਚ ਕੇਵਲਂ ਵਿਘ੍ਨਕਾਰਣਮ੍ । ਗੋਘ੍ਨਂ ਚ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਘ੍ਨਂ ਵਾ ਕृਤਘ੍ਨਂ ਕृਟਿਲਂ ਤਥਾ
ਮੰਦੇ ਸੁਪਨੇ, ਪਾਪ ਵਾਲਾ ਖਾਣਾ, ਤੇ ਜੋ ਰੁਕਾਵਟ ਪੈਦਾ ਕਰੇ; ਗਾਂ ਦੀ ਹੱਤਿਆ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਹੱਤਿਆ, ਅਕ੍ਰਿਤਘਨਤਾ ਅਤੇ ਧੋਖਾ ਵੀ।
ਦੇਵਘ੍ਨਂ ਪਿਤृਮਾਤृਘ੍ਨਂ ਪਾਪਂ ਵਿਸ਼੍ਵਵਾਸਘਾਤਿਨਮ੍ । ਮਿਥ੍ਯਾਸਾਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਦਾਤਾਰਂ ਯਂ ਚਾऽऽਤਿਥ੍ਯਵਿਵਞ੍ਚਨਮ੍
ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਹੱਤਿਆ, ਮਾਪਿਆਂ ਦੀ ਹੱਤਿਆ, ਪਾਪ, ਸਭ ਦੇ ਭਲੇ ਵਾਲੇ ਦੀ ਹੱਤਿਆ; ਝੂਠੀ ਗਵਾਹੀ ਦੇਣਾ ਅਤੇ ਮਹਿਮਾਨ ਨੂੰ ਧੋਖਾ ਦੇਣਾ।
ਗ੍ਰਾਮਯਾਜਿਨਮੇਵੇਤਿ ਦੇਵਵਿਪ੍ਰਸ੍ਵਹਾਰਿਣਮ੍ । ਅਸ਼੍ਵਤ੍ਥਘਾਤਿਨਂ ਦੁष੍ਟਂ ਸ਼ਿਵਵਿष੍ਣੁਵਿਨਿਨ੍ਦਕਮ੍
ਸਿਰਫ ਪਿੰਡ ਲਈ ਯਜਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਦੇਵਤਾ ਜਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਚੋਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲਾ; ਪੀਪਲ ਦੇ ਰੁੱਖ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲਾ ਮੰਦ, ਅਤੇ ਸ਼ਿਵ ਜਾਂ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ।
ਅਦੀਕ੍ਸ਼ਿਤਮਨਾਚਾਰਂ ਸਂਧ੍ਯਾਹੀਨਂ ਦ੍ਵਿਜਂ ਤਥਾ । ਦੇਵਲਂ ਵृषਵਾਹਂ ਚ ਸ਼ੂਦ੍ਰਾਣਾਂ ਸੂਪਕਾਰਕਮ੍
ਜੋ ਦੂਜੀ ਵਾਰ ਜਨਮਿਆ ਹੋਇਆ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਵਿਦੀਕ ਨਹੀਂ, ਚੰਗੀ ਚਾਲ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦਾ, ਸੰਧਿਆ ਦੀ ਰੀਤ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ; ਦੇਵਾਲੇ ਦਾ ਨੌਕਰ, ਬਲਦ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਅਤੇ ਜੋ ਸ਼ੂਦਰਾਂ ਲਈ ਪਕਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਵਦਾਹਂ ਚ ਸ਼ੂਦ੍ਰਾਣਾਂ ਸ਼ੂਦ੍ਰਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਾਨ੍ਨਭੋਜਿਨਮ੍ । ਅਵੀਰਾਂ ਛਿਨ੍ਨਨਾਸਾਂ ਚ ਦੇਵਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਨਿਨ੍ਦਕਾਮ੍
ਸ਼ੂਦਰਾਂ ਲਈ ਮੁਰਦੇ ਸਾੜਣ ਵਾਲਾ, ਸ਼ੂਦਰਾਂ ਦੇ ਸ਼ਰਾਦ੍ਹ ਦਾ ਭੋਜਨ ਖਾਣ ਵਾਲਾ; ਗੁਣ ਰਹਿਤ ਔਰਤ, ਕੱਟੀ ਨੱਕ ਵਾਲੀ, ਅਤੇ ਦੇਵਤਾ ਜਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ।
ਪਦਿਭਕ੍ਤਿਵਿਙੀਨਾਂ ਚ ਵਿष੍ਣੁਭਕ੍ਤਿਵਿਹੀਨਕਾਮ੍ । ਸ਼ੂਦ੍ਰਾਣਾਂ ਵਿਧਵਾਂ ਚੈਵ ਚਾਣ੍ਡਾਲੀਂ ਵ੍ਯਭਿਚਾਰਿਣੀਮ੍
ਚਰਨਾਂ ਦੀ ਭਕਤੀ ਤੋਂ ਵਾਂਝਾ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੀ ਭਕਤੀ ਤੋਂ ਰਹਿਤ; ਸ਼ੂਦਰ ਵਿਧਵਾ, ਚੰਡਾਲਣ, ਅਤੇ ਪਰ-ਮਰਦ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧ ਰੱਖਣ ਵਾਲੀ।
ਸ਼ਸ਼੍ਵਤ੍ਕੋਪਯੁਤਂ ਦੁष੍ਟਮृਣਗ੍ਰਸ੍ਤਂ ਚ ਜਾਰਜਮ੍ । ਚੌਰਂ ਮਿਥ੍ਯਾਵਾਦਿਨਂ ਚ ਸ਼ਰਣਾਗਤਯਾਯਿਨਮ੍
ਹਮੇਸ਼ਾ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲਾ, ਮੰਦ, ਕਰਜ਼ ਵਿੱਚ ਫਸਿਆ, ਜਾਰ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ; ਚੋਰ, ਝੂਠ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ, ਅਤੇ ਜੋ ਆਸਰੇ ਆਏ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇਵੇ।
ਮਾਂਸਾਪਹਾਰਿਣਂ ਚੈਵ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਂ ਵृषਲੀਪਤਿਮ੍ । ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੀਗਾਮਿਰਂ ਸ਼ੂਦ੍ਰ ਦ੍ਵਿਜਂ ਵਾਧੁਰ੍षਿਕਂ ਤਥਾ
ਮਾਸ ਖਾਣ ਵਾਲਾ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੋ ਨੀਚ ਜਾਤੀ ਦੀ ਔਰਤ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕਰੇ; ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੋ ਸ਼ੂਦਰ ਔਰਤ ਕੋਲ ਜਾਵੇ, ਜਾਂ ਦੂਜੀ ਵਾਰ ਜਨਮਿਆ ਹੋ ਕੇ ਕਸਾਈ ਬਣੇ।