ਯਸ੍ਯ ਤੁष੍ਟਾ ਭਵੇਤ੍ਸ੍ਵਪ੍ਨੇ ਸ ਭਵੇਤ੍ਕਵਿਪਣ़੍ਡਿਤਃ । ਦਦਾਤਿ ਪੁਸ੍ਤਕਂ ਸ੍ਵਪ੍ਨੇ ਯਸ੍ਮੈ ਪੁਣ੍ਯਵਤੇ ਚ ਸਾ
ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਕਵੀ ਤੇ ਗਿਆਨੀ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਉਹ ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਨੇਕ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਪੁਸਤਕ ਦਿੰਦੀ ਹੈ,
ਸ ਭਵੇਦ੍ਵਿਸ਼੍ਵਵਿਖ੍ਯਾਤਃ ਕਵੀਨ੍ਦ੍ਰਃ ਪਣ़੍ਡਿਤੇਸ਼੍ਵਰਃ । ਯਂ ਪਾਠਯਤਿ ਸ੍ਵਪ੍ਨੇ ਵਾ ਮਾਤੇਵ ਚ ਸੁਤਂ ਯਥਾ
ਉਹ ਦੁਨੀਆ ਭਰ ਵਿੱਚ ਮਸ਼ਹੂਰ, ਕਵੀਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਤੇ ਗਿਆਨੀਆਂ ਦਾ ਸਿਰਮੌਰ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਉਹ ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਮਾਂ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਾਉਂਦੀ ਹੈ,
ਸਰਸ੍ਵਤੀਸੁਤਃ ਸੋऽਪਿ ਤਤ੍ਪਰੋ ਨਾਸ੍ਤਿ ਪਣ੍ਡਿਤਃ । ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਃ ਪਾਠਯੇਦ੍ਯਂ ਚ ਪਿਤੇਵ ਯਤ੍ਨਪੂਰ੍ਵਕਮ੍
ਉਹ ਸਰਸਵਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਉਸ ਵਰਗਾ ਗਿਆਨੀ ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ। ਜੇਕਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਪੜ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਪਿਉ ਆਪਣੀ ਮਿਹਨਤ ਨਾਲ ਪੜ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੈ,
ਦਦਾਤਿ ਪੁਸ੍ਤਕਂ ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਾ ਸ ਚ ਸਤ੍ਸਦृਸ਼ੋ ਭਵੇਤ੍ । ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਪੁਸ੍ਤਕਂ ਸ੍ਵਪ੍ਨੇ ਪਥਿ ਵਾ ਯਤ੍ਰ ਤਤ੍ਰ ਵਾ
ਜੇ ਉਹ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਪੁਸਤਕ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਚੰਗਿਆਂ ਵਰਗਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ, ਰਸਤੇ ਜਾਂ ਹੋਰ ਕਿਤੇ ਵੀ, ਪੁਸਤਕ ਮਿਲ ਜਾਵੇ,
ਸ ਪਣ੍ਡਿਤੋ ਯਸ਼ਸ੍ਵੀ ਚ ਵਿਖ੍ਯਾਤਸ਼੍ਚ ਮਹੀਤਲੇ । ਸ੍ਵਪ੍ਨੇ ਯਸ੍ਮੈ ਮਹਾਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਵਿਪ੍ਰੋ ਵਿਪ੍ਰੇ ਦਦਾਤਿ ਚੇਤ੍
ਉਹ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਗਿਆਨਵਾਨ, ਮਸ਼ਹੂਰ ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਵੱਡਾ ਮੰਤਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ,
ਸ ਭਵੇਤ੍ਪੁਰੁषਃ ਪ੍ਰਾਜ੍ਞੋ ਧਨਵਾਨ੍ਗੁਣਵਾਨ੍ਸੁਧੀਃ । ਸ੍ਵਪ੍ਨੇ ਦਦਾਤਿ ਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਵਾ ਪ੍ਰਤਿਮਾਂ ਵਾ ਸ਼ਿਲਾਮਯੀਮ੍
ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਅਕਲਮੰਦ, ਧਨਵਾਨ, ਗੁਣੀ ਤੇ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੂੰ ਮੰਤਰ ਜਾਂ ਪੱਥਰ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਮਿਲੇ,
ਯਸ੍ਮੈ ਦਦਾਤਿ ਵਿਪ੍ਰਸ਼੍ਚ ਮਨ੍ਤ੍ ਸਿਦ੍ਧਿਸ਼੍ਚ ਤਦ੍ਭਵੇਤ੍ । ਵਿਪ੍ਰਂ ਵਿਪ੍ਰਸਮੂਹਂ ਚ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਨਤ੍ਵਾऽऽਸ਼ਿषਂ ਲਭੇਤ੍
ਜਿਸ ਨੂੰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਮੰਤਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੰਤਰ ਵਿੱਚ ਸਫਲਤਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਟੋਲੀ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਅਸੀਸ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰਃ ਸ ਭਵੇਦ੍ਵਾऽਪਿ ਕਿਂਵਾ ਚ ਕਵਿਪਣ੍ਡਿਤਃ । ਸ਼ੁਕ੍ਲਧਾਨ੍ਯਯੁਤਾਂ ਭੂਮੀਂ ਯਸ੍ਮੈ ਵਿਪ੍ਰ ਸਮੁਤ੍ਸृਜੇਤ੍
ਉਹ ਰਾਜਾ ਜਾਂ ਕਵੀ ਤੇ ਗਿਆਨੀ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ। ਜੇਕਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਉਸ ਨੂੰ ਚਿੱਟੇ ਅਨਾਜ ਵਾਲੀ ਜ਼ਮੀਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ,
ਸ੍ਵਪ੍ਨੇऽਪਿ ਪਰਿਤੁष੍ਟਸ਼੍ਚ ਸ ਭਵੇਤ੍ਪृਥਿਵੀਪਤਿਃ । ਸ੍ਵਪ੍ਨ ਵਿਪ੍ਰੋ ਰਥੇ ਕृਤ੍ਵਾ ਨਾਨਾਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਪ੍ਰਦਰ੍ਸ਼ਯੇਤ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ ਵੀ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਉਹ ਧਰਤੀ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ ਰਥ 'ਚ ਬਿਠਾ ਦੇਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਉਸਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸੁਗੰਧਤ ਲੋਕ ਦਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਚਿਰਂਜੀਵੀ ਭਵੇਦਾਯੁਰ੍ਧਨਵृਦ੍ਧਿਰ੍ਭਵੇਦ੍ਧ੍ਰੁਵਮ੍ । ਵਿਪ੍ਰਾਯ ਵਿਪ੍ਰਃ ਸਂਤੁष੍ਟੋ ਯਸ੍ਮੈ ਕਨ੍ਯਾਂ ਦਦਾਤਿ ਚ
ਜਿਸਨੂੰ ਰੱਜਿਆ ਹੋਇਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਆਪਣੀ ਧੀ ਦੇ ਦੇਵੇ, ਉਹ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਵਾਲਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਸਦੀ ਉਮਰ ਤੇ ਦੌਲਤ ਪੱਕੀ ਤਰੱਕੀ ਕਰ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਸ੍ਵਪ੍ਨੇ ਚ ਸ ਭਵੇਨ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਧਨਾਢ੍ਯੋ ਭੂਵਤਿਃ ਸ੍ਵਯਮ੍ । ਸ੍ਵਪ੍ਨੇ ਸਰੋਵਰਂ ਦृष੍ਟਵਾ ਸਮੁਦ੍ਰਂ ਵਾ ਨਦੀਂ ਨਦਮ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ ਝੀਲ, ਸਮੁੰਦਰ ਜਾਂ ਦਰਿਆ ਜਾਂ ਨਦੀ ਵੇਖੇ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਧਨਵਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਦਾ ਮਾਲਕ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ੁਕ੍ਲਾਹਿਂ ਸ਼ੁਕ੍ਲਸ਼ੈਲਂ ਚ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸ਼੍ਰਿਯਮਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍ । ਯਂ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਮृਤਂ ਸ੍ਵਪ੍ਨੇ ਸ ਭਵੇਚ੍ਚਿਰਜੀਵਨਃ
ਜੇ ਕੋਈ ਚਿੱਟਾ ਸੱਪ ਜਾਂ ਚਿੱਟਾ ਪਹਾੜ ਵੇਖ ਲਵੇ, ਉਹਨੂੰ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ ਮਰੇ ਹੋਏ ਨੂੰ ਵੇਖੇ, ਉਹ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਅਰੋਗੀ ਰੋਗਿਣਂ ਦੁ ਖੀ ਸੁਸ਼ਿਨਂ ਚ ਸੁਖਂ ਭਵੇਤ੍ । ਦਿਵ੍ਯਾ ਸ੍ਤ੍ਰੀ ਯਂ ਪ੍ਰਵਦਤਿ ਮਮ ਸ੍ਵਾਮੀ ਭਵਾਨਿਤਿ
ਜੇ ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਦੇਵੀ ਆ ਕੇ ਆਖੇ, 'ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਮਾਲਕ ਹੈਂ', ਤਾਂ ਬੀਮਾਰ ਚੰਗਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਦੁਖੀ ਸੁਖੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਵਪ੍ਨੇ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਚ ਚਾਗਤਿਂ ਸ ਚ ਰਾਜਾ ਭਵੇਦ੍ਦृਢਮ੍ । ਸ੍ਵਪ੍ਨੇ ਵਾ ਕਾਲਿਕਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਲਬ੍ਧਵਾ ਸ੍ਫਟਿਕਮਾਲਿਕਾਮ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ ਰਥ ਵੇਖ ਲਵੇ, ਉਹ ਪੱਕਾ ਰਾਜਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕਾਲੀ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰ ਲਵੇ ਜਾਂ ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ ਸਫੈਦ ਮਾਲਾ ਮਿਲ ਜਾਵੇ, ਉਹ ਵੀ ਚੰਗਾ ਸੰਕੇਤ ਹੈ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਚਾਪਂ ਸ਼ਕ੍ਰਵਜ੍ਰਂ ਸ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਂ ਲਭੇਦ੍ਧ੍ਰੁਵਮ੍ । ਸ੍ਵਪ੍ਨੇ ਵਦਤਿ ਯਂ ਵਿਪ੍ਰੋ ਮਮ ਦਾਸੋ ਭਵੇਤਿ ਚ
ਜੇ ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ ਇੰਦਰ ਦਾ ਧਨੁਸ਼ ਜਾਂ ਵਜਰ ਵੇਖ ਲਵੇ, ਉਹ ਪੱਕੀ ਥਾਂ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ ਆਖੇ, 'ਮੇਰਾ ਨੌਕਰ ਬਣ', ਤਾਂ ਵੀ ਇਹੀ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਹਰਿਦਾਸ੍ਯਂ ਚ ਮਦ੍ਭਕ੍ਤਿਂ ਸ ਲਬ੍ਧ੍ਵਾ ਵੈष੍ਣਵੋ ਭਵੇਤ੍ । ਸ੍ਵਪ੍ਨੇ ਵਿਪ੍ਰੋ ਹਰੀਃ ਸ਼ਂਭੁਰ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੀ ਕਮਲਾ ਸ਼ਿਵਾ
ਜੇ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਕਾਲਾ ਰੰਗ ਤੇ ਮੇਰੀ ਭਗਤੀ ਮਿਲ ਜਾਵੇ, ਉਹ ਵੈਸ਼ਨਵ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਹਰੀ, ਸ਼ੰਭੂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣੀ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਜਾਂ ਪਾਰਵਤੀ ਆਉਣ—
ਸ਼ਕ੍ਲਾ ਸ੍ਤ੍ਰੀ ਦੇਵਮਾਤਾ ਵਾ ਜਾਹ੍ਨਵੀ ਵਾ ਸਰਸ੍ਵਤੀ । ਗੋਪਾਲਿਕਾਵੇषਧਰੀ ਬਾਲਿਕਾ ਰਾਧਿਕਾ ਮਮ
ਚਿੱਟੀ ਔਰਤ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਮਾਂ, ਜਹਨਵੀ, ਸਰਸਵਤੀ, ਗੋਆਲੇ ਦੀ ਕੁੜੀ, ਨਿੱਕੀ ਕੁੜੀ ਜਾਂ ਮੇਰੀ ਰੂਪ ਵਾਲੀ ਰਾਧਿਕਾ ਵੀ ਆ ਸਕਦੀ ਹੈ—
ਬਾਲਸ਼੍ਚ ਬਾਲਗੋਪਾਲਃ ਸ੍ਵਪ੍ਨਵਿਦ੍ਭਿਃ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤਃ । ਏष ਤੇ ਕਥਿਤੋ ਨਨ੍ਦ ਸੁਸ੍ਵਪ੍ਨਃ ਪੁਣ੍ਯਹੇਤੁਕਃ
ਜੋ ਸੁਪਨੇ ਦੇ ਮਾਹਿਰ ਦੱਸਦੇ ਹਨ ਕਿ ਬੱਚਾ ਜਾਂ ਨੌਜਵਾਨ ਗੋਆਲਾ ਵੇਖਿਆ ਗਿਆ, ਉਹ ਚੰਗਾ ਸੁਪਨਾ ਹੈ, ਜੋ ਪੂਰਨ ਪੁੰਨ ਤੋਂ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਨੰਦ ਜੀ, ਇਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਬ੍ਰਹ੍ਮo ਮਹਾo ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਜਨ੍ਮਖo ਉਤ੍ਤo ਨਾਰਾਦਨਾo ਸੁਸ੍ਵਪ੍ਨਕਥਾਨਂ ਨਾਮ ਸਪ੍ਤਸਪ੍ਤਤਿਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਥੇ ਮਹਾਨ ਬ੍ਰਹਮਾ ਵੈਵਰਤ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਚੌਥੇ ਭਾਗ ਵਿੱਚ, ਨਾਰਦ ਜੀ ਵਲੋਂ ਕਹੀ ਗਈ 'ਚੰਗੇ ਸੁਪਨਿਆਂ ਦੀ ਕਥਾ' ਵਾਲਾ ਸਤੱਤਰਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਮੁਕੰਮਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਅਥਾष੍ਟਸਪ੍ਤਤਿਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ ਨਨ੍ਦ ਉਵਾਚ ਸ਼੍ਰੀਕ਼ष੍ਣ ਜਗਤਾਂ ਨਾਥ ਸੁਸ੍ਵਪ੍ਨਸ਼੍ਚ ਸ਼੍ਰੁਤੋ ਮਯਾ । ਵੇਦਸਾਰੋ ਨੀਤਿਸਾਰੋ ਲੌਕਿਕੋ ਵੈਦਿਕਸ੍ਤਥਾ
ਹੁਣ ਅਠੱਤਰਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਨੰਦ ਜੀ ਆਖਦੇ ਹਨ: ਹੇ ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਮੈਂ ਚੰਗੇ ਸੁਪਨਿਆਂ ਬਾਰੇ ਸੁਣ ਲਿਆ ਹੈ—ਇਹ ਵੈਦਾਂ ਦਾ ਨਿਚੋੜ, ਚੰਗੀ ਨੀਤੀ ਦਾ ਨਿਚੋੜ, ਲੋਕੀ ਤੇ ਵੈਦਿਕ ਦੋਹਾਂ ਤਰ੍ਹਾਂ।
ਅਧੁਨਾ ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਪਾਪਂ ਯੇषਾਂ ਚ ਦਰ੍ਸ਼ਨੇ । ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਕਰ੍ਮਣਿ ਵਾ ਵਤ੍ਸ ਤਨ੍ਮਾਂ ਕਥਿਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਹੁਣ ਮੈਂ ਇਹ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਕਿਹੜੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਵੇਖਣ ਜਾਂ ਕਿਹੜੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਨਾਲ ਪਾਪ ਲੱਗਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਪਿਆਰੇ, ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਵੀ ਦੱਸੋ।
ਵਚਨਂ ਵੇਦਸ਼ਾਸ਼੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਤਥਾ ਵੇਦਾਨੁਯਾਯਿਨਃ । ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਨ੍ਤਿ ਸਂਤਪ੍ਤਾ ਲੋਕਾਸ੍ਤ੍ਵਨ੍ਮੁਖਤਸ੍ਤਥਾ
ਲੋਕ, ਜੋ ਦੁਖੀ ਹਨ, ਉਹ ਵੈਦਾਂ ਵਿੱਚ ਆਏ ਹੋਏ ਤੇ ਵੈਦਾਂ ਦੇ ਮੰਨਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਬਚਨ ਤੇਰੇ ਮੂੰਹੋਂ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਵੇਦਾਨਾਂ ਜਨਕਸ੍ਤ੍ਵਂ ਚ ਵੈਦਿਕਾਨਾਂ ਸਤਾਮਪਿ । ਪ੍ਰਹ੍ਮਾਦੀਨਾਂ ਸੁਰਾਣਾਂ ਚ ਮੁਨੀਨਾਂ ਜਗਤਾਮਪਿ
ਤੂੰ ਵੈਦਾਂ ਦਾ ਮੂਲ ਹੈਂ, ਚੰਗੇ ਵੈਦਿਕ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਵੀ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਤੇ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਵੀ।
ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਯਤ੍ਤ੍ਵਨ੍ਮੁਖਾਮ੍ਭੋਜਾਤ੍ਪ੍ਰਮਾਣਂ ਵਚਨਾਮृਤਮ੍ । ਤੇਨ ਦੇਹੋऽਭਿषਿਕ੍ਤੋ ਮੇ ਵਤ੍ਸਵਿਚ੍ਛੇਦਦਾਹਨਃ
ਤੇਰੇ ਕਮਲ ਵਰਗੇ ਮੂੰਹ ਤੋਂ ਜੋ ਸੁਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੱਚਾ ਤੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਬੋਲ ਹੈ। ਉਸ ਨਾਲ ਮੇਰਾ ਸਰੀਰ ਇੰਝ ਭਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਪੁੱਤਰ ਵਿੱਛੋੜੇ ਦਾ ਦੁੱਖ ਸੜ ਜਾਂਦਾ ਹੋਵੇ।
ਸ੍ਵਪ੍ਨੇ ਯਚ੍ਛਰਣਾਮ੍ਭੋਜਂ ਸਰ੍ਵਕਾਮਫਲਪ੍ਰਦਮ੍ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦਯੋ ਨ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਤਦਦ੍ਯ ਦृष੍ਟਿਗੋਚਰਮ੍
ਤੇਰੇ ਕਮਲ ਚਰਨ ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਆਦਿਕ ਵੀ ਉਹ ਨਹੀਂ ਵੇਖ ਸਕਦੇ, ਪਰ ਅੱਜ ਉਹ ਮੇਰੀ ਨਜ਼ਰ ਅੱਗੇ ਹਨ।
ਅਤਃ ਪਰਂ ਤ੍ਵਤ੍ਪਦਾਬ੍ਜਂ ਕ੍ਵ ਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਚ ਪਾਤਕੀ । ਵਿਣ੍ਮੂਤ੍ਰਧਾਰੀ ਦੇਹੋ ਮੇ ਨਿਬਦ੍ਧਸ਼੍ਚ ਸ੍ਵਕਰ੍ਮਣਾ
ਹੁਣ, ਹੇ ਪਾਪੀ ਜਿਹਾ ਮੈਂ, ਹੋਰ ਕਿੱਥੇ ਤੇਰੇ ਚਰਨ ਵੇਖ ਸਕਦਾ ਹਾਂ? ਮੇਰਾ ਸਰੀਰ, ਜੋ ਪਖਾਣ ਤੇ ਮੂਤ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਈਦृਸ਼ਂ ਚ ਦਿਨਂ ਵਤ੍ਸ ਕਦਾ ਮਮ ਭਵਿष੍ਯਤਿ । ਤ੍ਵਯਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦਿਨਾਥੇਨ ਸਂਵਾਦੋ ਮਮ ਪਾਪਿਨਃ
ਪੁੱਤ੍ਰਾ, ਐਸਾ ਦਿਨ ਮੇਰੇ ਲਈ ਕਦੋਂ ਆਵੇਗਾ, ਜਦੋਂ ਮੈਂ, ਪਾਪੀ ਹੋ ਕੇ ਵੀ, ਤੇਰੇ ਵਰਗੇ ਸਭ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰ ਸਕਾਂ?
ਕृਪਾਂ ਕੁਰੁ ਕृਪਾਨਾਥ ਮਮ ਦੋषਂ ਕ੍ਸ਼ਮਸ੍ਵ ਚ । ਵਤ੍ਸਬੁਦ੍ਧ੍ਯਾ ਚ ਦੁਰ੍ਨੀਤਂ ਯਤ੍ਕृਤਂ ਚ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰ
ਹੇ ਦਇਆ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਮਿਹਰ ਕਰ ਅਤੇ ਮੇਰੀਆਂ ਭੁੱਲਾਂ ਮਾਫ ਕਰ ਦੇ। ਜਿਹੜਾ ਕੁਝ ਮੈਂ ਬਚਪਨ ਦੀ ਸੋਚ ਨਾਲ ਗਲਤ ਕੀਤਾ, ਹੇ ਵੱਡੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਉਹ ਵੀ ਮਾਫ ਕਰ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮੇਸ਼ਸ਼ੇषਮੁਨਯੋ ਧ੍ਯਾਯਨ੍ਤੇ ਤ੍ਵਤ੍ਪਦਾਮ੍ਬੁਜਮ੍ । ਸਰਸ੍ਵਤੀ ਸ਼੍ਰੁਤਿਰ੍ਯਸ੍ਯ ਸ੍ਤਵਨੇ ਜਡਤਾਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍
ਬ੍ਰਹਮਾ, ਮਹਾਦੇਵ, ਸ਼ੇਸ਼ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀ ਤੇਰੇ ਚਰਨਾਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਸਰਸਵਤੀ, ਜਿਸਦਾ ਸਾਰ ਹੀ ਗਿਆਨ ਹੈ, ਤੇਰੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦਿਆਂ ਚੁੱਪ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਇਤ੍ਯੇਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਨਨ੍ਦਸ਼੍ਚ ਨਿਰਾਨਨ੍ਦਃ ਸ਼ੁਚਾऽऽਕੁਲਃ । ਮੂਰ੍ਚ੍ਛਾਮਾਪ ਰੁਦਿਤ੍ਵਾ ਚ ਪੁਤ੍ਰਵਿਚ੍ਛੇਦਵਿਹ੍ਵਲਃ
ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਆਖ ਕੇ ਨੰਦ ਜੀ, ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਰੋ ਰੋ ਕੇ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ, ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਵਿਛੋੜੀ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਤੋੜ ਦਿੱਤਾ।