ਤਤ੍ਤੁਲ੍ਯਂ ਧੇਨੁਦਾਨੇ ਚ ਹ੍ਯਰ੍ਧਂ ਸਾਮਾਨ੍ਯਗੋਸ੍ਤਥਾ । ਲਭੇਦ੍ਵਤ੍ਸਪ੍ਰਸੂਤਾਨਾਂ ਦਾਨੇ ਦਾਨੇ ਫਲਂ ਭੁਵਃ
ਉਸਦੇ ਬਰਾਬਰ ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰਨ ਤੇ ਅੱਧਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਆਮ ਗਾਂ ਦੇ ਦਾਨ ਨਾਲ ਵੀ ਉਹੀ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਜਿਹੜੀ ਗਾਂ ਵੱਛਾ ਦੇ ਚੁੱਕੀ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਦਾਨ ਕਰਨ ਤੇ ਹਰ ਵਾਰੀ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਭੂਮਿਦਾਨੇ ਰੇਣੁਮਾਨਵਰ੍ष ਸ੍ਥਾਨਂ ਚ ਮਤ੍ਪਦੇ । ਜ੍ਞਾਨਦਾਨੇ ਮਹਤ੍ਪੁਣ੍ਯਂ ਵੈਕੁਣ੍ਠੇ ਮੋਦਤੇ ਚਿਰਮ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਜਮੀਨ ਰੇਤ ਦੇ ਕਣ ਜਿੰਨੀ ਵੀ ਦਾਨ ਕਰੇ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿਚ ਥਾਂ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਗਿਆਨ ਦਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਵੱਡਾ ਪੁੰਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਤੇ ਬੰਦਾ ਵੈਕੁੰਠ ਵਿਚ ਲੰਮਾ ਸਮਾਂ ਸੁਖ ਮਾਣਦਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰਿਯਂ ਲਭੇਤ੍ਸ੍ਵਰ੍ਣਦਾਨੇ ਰਾਜਤ੍ਵਂ ਰਜਤੇਨ ਚ । ਅਨ੍ਨਦਾਨੇ ਫਲਂ ਗਹਂ ਕਥਂ ਜਾਨਾਮਿ ਪੈ ਸ਼ੁਤਮ੍
ਸੋਨਾ ਦਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਚਾਂਦੀ ਦੇ ਦਾਨ ਨਾਲ ਰਾਜ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਅੰਨ ਦੇ ਦਾਨ ਦਾ ਫਲ ਘਰ ਮਿਲਣ ਵਰਗਾ ਹੈ—ਇਸ ਬਾਰੇ ਜੋ ਕੁਝ ਸੁਣਿਆ ਗਿਆ, ਉਹ ਪੂਰਾ ਕਿਵੇਂ ਦੱਸ ਸਕਾਂ?
ਲਭਤੇ ਸਰ੍ਵਦਾਨਸ੍ਯ ਫਲਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਭੋਜਨੇ । ਅਨ੍ਨਦਾਨਾਤ੍ਪਰਂ ਦਾਨਂ ਨ ਭੂਤਂ ਨ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਖਵਾਉਣ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਦਾਨਾਂ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅੰਨ ਦਾਨ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਦਾਨ ਨਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੋਇਆ, ਨਾਂ ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਨਾਤ੍ਰ ਪਾਤ੍ਰਪਰੀਕ੍ਸ਼ਾऽਸ੍ਤਿ ਨ ਕਾਲਨਿਯਮਃ ਕ੍ਵਚਿਤ੍ । ਅਨ੍ਨਦਾਨੇ ਸ਼ੁਭਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਦਾਤੁਃ ਪਾਤ੍ਰਂ ਤ੍ਵਪਾਤਕੀ
ਇੱਥੇ ਦਾਨ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਦੀ ਜਾਂਚ ਨਹੀਂ, ਨਾ ਹੀ ਕਿਸੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਪਾਬੰਦੀ ਹੈ। ਅੰਨ ਦਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਦਾਤਾ ਨੂੰ ਵੱਡਾ ਪੁੰਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਤੇ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਪਾਪੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਅਨ੍ਨਦਾਨਂ ਚ ਧਨ੍ਯਂ ਸ੍ਯਾਦ੍ਭੂਮੌ ਵੈਕੁਣ੍ਠਹੇਤੁਕਮ੍ । ਵਸ੍ਤ੍ਰਂ ਦਦਾਤਿ ਵਿਪ੍ਰਯ ਦਰਿਦ੍ਰਾਯ ਕੁਟੁਮ੍ਬਿਨੇ
ਅੰਨ ਦਾ ਦਾਨ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ ਤੇ ਵੈਕੁੰਠ ਤੱਕ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਗਰੀਬ ਜਾਂ ਘਰੇਲੂ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਕਪੜਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ—
ਵਸ੍ਤ੍ਰਂਸੂਤ੍ਰਮਾਨਵਰ੍ष ਵੈਕੁਣ੍ਠੇ ਮੋਦਤੇ ਚਿਰਮ੍ । ਸੁਰਮ੍ਯੇ ਚਨ੍ਦ੍ਰਲੋਕੇ ਚ ਵਾਰੁਣੇ ਚ ਤਥੈਵ ਚ
ਕਪੜੇ ਦੇ ਹਰ ਧਾਗੇ ਦੇ ਬਰਾਬਰ, ਉਹ ਬੰਦਾ ਵੈਕੁੰਠ ਵਿੱਚ ਲੰਮਾ ਸਮਾਂ ਸੁਖ ਮਾਣਦਾ ਹੈ, ਚੰਨਣ ਦੇ ਲੋਕ ਤੇ ਵਾਰੁਣ ਦੇ ਸੁੰਦਰ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਲੋਹਪ੍ਰਦੀਪਂ ਚ ਸ੍ਵਰ੍ਣਵਰ੍ਤਿਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍ । ਦਤ੍ਤਵਾ ਘृਤਪ੍ਰਦੀਪਂ ਚ ਹਰਯੇ ਪਰਮਾਤ੍ਮਨੇ
ਜੇ ਕੋਈ ਲੋਹੇ ਦੀ ਦੀਵਾ, ਸੋਨੇ ਦੀ ਵੱਟ ਨਾਲ ਬਣਾਕੇ ਜਾਂ ਘੀ ਦੀ ਦੀਵਾ ਪਰਮਾਤਮਾ ਹਰੀ ਨੂੰ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੈ—
ਅਨ੍ਧਕਾਰਂ ਚ ਨ ਗृਹਂ ਯਮਦੂਤਂ ਯਮਂ ਤਥਾ । ਨ ਹਿ ਪਸ਼੍ਯਤਿ ਦਾਤਾ ਚ ਪ੍ਰਯਾਤਿ ਮਮ ਮਨ੍ਦਿਰਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਕਦੇ ਹਨੇਰਾ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ, ਨਾ ਹੀ ਜਮ ਦੇ ਦੂਤ ਜਾਂ ਜਮ ਆਪ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਦਾਤਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ ਤੇ ਮੇਰੇ ਮੰਦਰ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾਯ ਚ ਦਤ੍ਤਵੈਵ ਨ ਯਾਤਿ ਯਮਯਾਤਨਾਮ੍ । ਦਿਵ੍ਯਵਰ੍षਸਹਸ਼੍ਰਂ ਚ ਮੋਦਤੇ ਸ਼ਕ੍ਰਮਨ੍ਦਿਰੇ
ਜੇ ਕੋਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਜਮ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ। ਉਹ ਇੰਦਰ ਦੇ ਮਹਿਲ ਵਿੱਚ ਹਜ਼ਾਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਸੁਖ ਮਾਣਦਾ ਹੈ।
ਆਸਨਂ ਲਭਤੇ ਸ੍ਵਰ੍ਗੇ ਵਸ੍ਤੁਮਾਤ੍ਰਾਨੁਰੂਪਤਃ । ਉਤ੍ਤਮੇ ਲਕ੍ਸ਼ਵਰ੍षੇ ਚ ਤਦਰ੍ਧ ਚੇਤਰੇ ਵ੍ਰਜੇਤ੍
ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਬੰਦਾ ਆਪਣੀ ਦਿਤੀ ਚੀਜ਼ ਦੇ ਮੁੱਲ ਅਨੁਸਾਰ ਆਸਨ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਚੀਜ਼ ਦੇਣ ਤੇ ਲੱਖ ਸਾਲਾਂ ਲਈ, ਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਅੱਧਾ ਦੇਣ ਤੇ ਅੱਧਾ ਸਮਾਂ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਤਾਮ੍ਪੂਲੇਨ ਲਭੇਦ੍ਭੋਗਂ ਸ੍ਵਰ੍ਗੇ ਵਰ੍षਸ਼ਤਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍ । ਮਾਲ੍ਯਦਾਨੇ ਪ੍ਰਿਯਂ ਸ੍ਵਰ੍ਗ ਵਸ੍ਤੁਮਾਤ੍ਰਾਨੁਰੂਪਤਃ
ਤਾਂਬੂਲ (ਪਾਨ) ਦੇਣ ਨਾਲ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਸੌ ਸਾਲ ਸੁਖ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਮਾਲਾ ਦੇਣ ਨਾਲ, ਚੀਜ਼ ਦੇ ਮੁੱਲ ਅਨੁਸਾਰ, ਪਿਆਰਾ ਸਵਰਗ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਫਲਦਾਨਫਲਂ ਸ੍ਵਰ੍ਗ ਲਭਤੇ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਸਾਮਾਨ੍ਯਸ਼ਯ੍ਯਾਦਾਨੇਨ ਸ੍ਵਰ੍ਗ ਵਰ੍षਸ਼ਤਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍
ਫਲ ਦਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਸਵਰਗ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਆਮ ਸੌਣ ਵਾਲੀ ਚੀਜ਼ ਦੇਣ ਨਾਲ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਸੌ ਸਾਲ ਸੁਖ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਚਤੁਰ੍ਗੁਣਂ ਪ੍ਰਕृष੍ਟਾਯਾਂ ਗੁਣਲਕ੍ਸ਼ਂ ਦਿਲਕ੍ਸ਼ਣੇ । ਅਨਾਥਾਯ ਸੁਵਿਪ੍ਰਾਯ ਯਦਿ ਗੇਹਂ ਪ੍ਰਦੀਯਤੇ
ਚੰਗੀ ਸੌਣ ਵਾਲੀ ਚੀਜ਼ ਦੇਣ ਨਾਲ ਚਾਰ ਗੁਣਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਮੱਧਮ ਚੀਜ਼ ਦੇਣ ਨਾਲ ਲੱਖ ਗੁਣਾ ਫਲ। ਜੇ ਕੋਈ ਅਨਾਥ ਜਾਂ ਚੰਗੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਘਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ—
ਅਤ੍ਰੈਵ ਮਾਨਵਰ੍ष ਚ ਸ਼ਕ੍ਰਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ । ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਬੁਭੁਕ੍ਸ਼ਿਤਂ ਵਿਪ੍ਰਮਨ੍ਨਂ ਤਸ੍ਮੈ ਪ੍ਰਦੀਯਤੇ
ਇੱਥੇ ਹੀ, ਜਿੰਨੇ ਰੋਏ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਸਰੀਰ ਉੱਤੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਇੰਦਰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਇੱਜ਼ਤ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਭੁੱਖੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਉਸਨੂੰ ਭੋਜਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ—
ਅਯਲਾਂ ਸ਼੍ਰਿਯਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਪੁਤ੍ਰਪੌਤ੍ਰਵਿਵਰ੍ਧਿਨੀਮ੍ । ਵ੍ਰਜਨਾਥ ਵ੍ਰਜਂ ਗਤ੍ਵਾ ਵ੍ਰਜਭੂਮੌ ਵ੍ਰਜਾਧੁਨਾ
ਉਹ ਅਖੁੱਟ ਧਨ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਪੁੱਤਰ-ਪੌਤਿਆਂ ਨੂੰ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਵ੍ਰਜ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਜਦੋਂ ਤੂੰ ਵ੍ਰਜ ਭੂਮੀ ਵਿੱਚ ਆਇਆ ਹੈਂ, ਹੁਣ ਵ੍ਰਜ ਦੀ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ—
ਵ੍ਰਜ ਭੋਜਯ ਵਿਪਾਂਸ਼੍ਚ ਵ੍ਰਜ ਸਰ੍ਵ ਵ੍ਰਜੇ ਵ੍ਰਜੇ । ਗੋਕੁਲੇ ਗੋਕੁਲੇ ਵਤ੍ਸ ਵਤ੍ਸ ਵਤ੍ਸ ਨਿਰਾਕੁਲੇ
ਤੂੰ ਵ੍ਰਿੰਦਾਵਨ ਜਾ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾ, ਸਾਰੇ ਵ੍ਰਿੰਦਾਵਨ ਵਾਸੀਆਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਦੇ, ਵ੍ਰਿੰਦਾਵਨ ਵਿਚ, ਗੋਕੁਲ ਵਿਚ, ਹੇ ਵੱਛੇ, ਤੂੰ ਨਿਸ਼ਚਿੰਤ ਹੋ ਕੇ ਗੋਕੁਲ ਵਿਚ ਰਹਿ।
ਵ੍ਯਾਕੁਲਾਨਾਂ ਗੋਕੁਲਾਨਾਂ ਸਂਕੁਲੇ ਚ ਵ੍ਰਜੇ ਵ੍ਰਜੇ । ਏਤਤ੍ਤੇ ਕਥਿਤਂ ਨਨ੍ਦ ਸਾਨਨ੍ਦਂ ਪੁਣ੍ਯਵਰ੍ਧਨਮ੍
ਜਿੱਥੇ ਗੋਕੁਲ ਵਾਸੀ ਚਿੰਤਾ ਵਿਚ ਹਨ ਜਾਂ ਵੱਡੀ ਭੀੜ ਹੈ, ਉਥੇ ਵੀ, ਹੇ ਨੰਦ ਜੀ, ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਖੁਸ਼ੀ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਕਾਸ਼੍ਯਪਂ ਦੁਰ੍ਭਗਂ ਨੀਚਂ ਸ਼ਤ੍ਰੁਮਜ੍ਞਾਨਿਨਂ ਸ੍ਤ੍ਰੇਯਮ੍ । ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਰਾਤ੍ਰਿਂ ਚ ਦਿਵਸੇ ਵਕ੍ਤਿ ਵਿਪ੍ਰਂ ਮੁਪਣ੍ਡਿਤਮ੍
ਕਾਸ਼ਯਪ, ਜੋ ਮੰਦਭਾਗੀ, ਨੀਚ, ਦੁਸ਼ਮਣ, ਅਗਿਆਨੀ ਅਤੇ ਔਰਤ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਰਾਤ ਜਾਂ ਦਿਨ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰ।
ਦੇਵਾਲਯੇ ਚ ਦੇਵਂ ਵਾऽਪ੍ਯਸ਼੍ਵਤ੍ਥਤੁਲਸ਼ੀਵਟਮ੍ । ਉਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤਦ੍ਦ੍ਵਿਗੁਣਂ ਪੁਣ੍ਯਮਪ੍ਰਕਾਸ਼੍ਯ ਚਤੁਰ੍ਗੁਣਮ੍
ਦੇਵਾਲੇ ਜਾਂ ਮੰਦਰ ਵਿਚ, ਜਾਂ ਪੀਪਲ ਜਾਂ ਤੁਲਸੀ ਦੇ ਰੁੱਖ ਹੇਠਾਂ, ਜੇ ਇਹ ਗੱਲ ਦੱਸੀ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਦੁੱਗਣਾ ਪਵਿੱਤਰ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਜੇ ਨਾ ਦੱਸੀ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਚੌਗੁਣਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਸੁਸ੍ਵਪ੍ਨਦਰ੍ਸ਼ਨੇ ਪ੍ਰਾਜ੍ਞੋ ਗਂਗਾਸ੍ਨਾਨਫਲਂ ਲਭੇਤ੍ । ਅਰ੍ਥਂ ਵਿਤ੍ਤਂ ਚ ਭਾਰ੍ਯਾ ਚ ਭੂਮਿਂ ਪੁਤ੍ਰਂ ਲਭੇਤ੍ਪ੍ਰਜਾਮ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਚੰਗਾ ਸੁਪਨਾ ਵੇਖਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਗਿਆਨਵਾਨ ਗੰਗਾ ਵਿਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਫਲ ਪਾਂਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਧਨ, ਦੌਲਤ, ਪਤਨੀ, ਜਮੀਨ, ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਸੰਤਾਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਮੋਕ੍ਸ਼ਂ ਚ ਪਰਮੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯਂ ਲਭਤੇ ਸਰ੍ਵਵਾਞ੍ਛਿਤਮ੍ । ਇਤ੍ਯੇਵਂ ਕਥਿਤਂ ਤਾਤ ਕਿਂ ਭੂਯਃ ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਸਿ
ਉਹ ਮੁਕਤੀ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਦੌਲਤ ਤੇ ਆਪਣੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਪਿਆਰੇ, ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਹੁਣ ਹੋਰ ਕੀ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ?
ਅਥ ਸਪ੍ਤਸ੍ਪਤਤਿਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ ਨਨ੍ਦ ਉਵਾਚ ਕੇਨ ਸ੍ਪਪ੍ਨੇਨ ਕਿਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਕੇਨ ਮੋਕ੍ਸ਼ੋ ਭਵੇਤ੍ਸੁਖਮ੍ । ਕੋऽਪਿ ਕੋऽਪਿ ਚ ਸੁਸ੍ਵਪ੍ਨਸ੍ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਕਥਯ ਪ੍ਰਭੋ
ਫਿਰ ਸਤੱਤਰਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ। ਨੰਦ ਜੀ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਕਿਹੜਾ ਸੁਪਨਾ ਦੇਖਣ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਕਿਹੜਾ ਸੁਪਨਾ ਮੁਕਤੀ ਤੇ ਸੁਖ ਦਿੰਦਾ ਹੈ? ਕਿਹੜਾ ਚੰਗਾ ਸੁਪਨਾ ਹੈ? ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ।
ਸ਼੍ਰੀਭਗਵਾਨੁਵਾਚ ਵੇਦੇषੁ ਸਾਮਵੇਦਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਤਃ ਸਰ੍ਵਕਰ੍ਮਸੁ । ਤਥੈਵ ਕਣ੍ਵਸ਼ਾਖਾਯਾਂ ਪੁਣ੍ਯਕਾਣ੍ਡੇ ਮਨੋਹਰੇ
ਸ਼੍ਰੀ ਭਗਵਾਨ ਨੇ فرمایا: ਚਾਰ ਵੈਦਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਾਮ ਵੇਦ ਸਾਰੇ ਕਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇੰਝ ਹੀ ਕਣਵ ਸ਼ਾਖਾ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਸੁਹਣੇ ਭਾਗ ਵਿਚ ਵੀ।
ਸ ਵ੍ਯਵਤੋ ਯਸ਼੍ਚ ਦੁਃਸ੍ਵਪ੍ਨਃ ਸ਼ਸ਼੍ਵਤਪੁਣ੍ਯਫਲਪ੍ਰਦਃ । ਤਤ੍ਸਰ੍ਵ ਨਿਖਿਲਂ ਤਾਤ ਕਥਯਾਮਿ ਨਿਸ਼ਾਮਯ
ਜੋ ਸੁਪਨਾ ਚੰਗਾ ਜਾਂ ਮਾੜਾ ਹੋਵੇ, ਦੋਵੇਂ ਹੀ ਸਦਾ ਲਈ ਪਵਿੱਤਰ ਫਲ ਦਿੰਦੇ ਹਨ; ਹੇ ਪਿਆਰੇ, ਇਹ ਸਾਰਾ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ।
ਸ੍ਵਪ੍ਨਾਧ੍ਯਾਯਂ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਬਹੁਪੁਣ੍ਯਫਲਪ੍ਰਦਮ੍ । ਸ੍ਵਪ੍ਨਾਧ੍ਯਾਯਂ ਨਰਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਗਙ੍ਗਾਸ੍ਨਾਨਫਲਂ ਲਭੇਤ੍
ਹੁਣ ਮੈਂ ਸੁਪਨੇ ਵਾਲਾ ਅਧਿਆਇ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਪਵਿੱਤਰ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਜੇ ਕੋਈ ਇਹ ਸੁਪਨੇ ਵਾਲਾ ਅਧਿਆਇ ਸੁਣ ਲਵੇ, ਉਹ ਗੰਗਾ ਵਿਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਫਲ ਪਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਵਪ੍ਨਕ੍ਤੁ ਪ੍ਰਥਮੇ ਯਾਮੇ ਸਂਵਤ੍ਸਰਫਲਪ੍ਰਦਃ । ਦ੍ਵਿਤੀਯੇ ਚਾष੍ਟਭਿਰ੍ਮਾਸੈਸ੍ਤ੍ਰਿਭਿਰ੍ਮਾਸੈਸ੍ਤृਤੀਯਰੇ
ਜੋ ਸੁਪਨਾ ਰਾਤ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਪਹਿਰ ਵਿਚ ਆਵੇ, ਉਹ ਸਾਲ ਭਰ ਦਾ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਦੂਜੇ ਪਹਿਰ ਵਿਚ ਆਵੇ ਤਾਂ ਅੱਠ ਮਹੀਨੇ ਬਾਅਦ, ਤੇ ਤੀਜੇ ਪਹਿਰ ਵਿਚ ਆਵੇ ਤਾਂ ਤਿੰਨ ਮਹੀਨੇ ਬਾਅਦ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਚਤੁਰ੍ਥੇ ਚਾਰ੍ਧਮਾਸੇਨ ਸ੍ਵਪ੍ਨਃ ਸ੍ਵਾਤ੍ਮਫਲਪ੍ਰਦਃ । ਦਸ਼ਾਹੇ ਫਲਦਃ ਸ੍ਵਪ੍ਨੋऽਪ੍ਯਰੁਣੋਦਯਦਰ੍ਣਨੇ
ਚੌਥੇ ਪਹਿਰ ਵਿਚ ਆਇਆ ਸੁਪਨਾ ਅੱਧੇ ਮਹੀਨੇ ਵਿਚ ਆਪਣਾ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਤੇ ਜੇ ਸੁਪਨਾ ਸਵੇਰ ਦੇ ਵੇਲੇ ਆਵੇ ਤਾਂ ਦਸ ਦਿਨਾਂ ਵਿਚ ਫਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਤਃਸ੍ਵਪ੍ਨਸ਼੍ਚ ਫਲਦਸ੍ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਂ ਯਦਿ ਬੋਧਿਤਃ । ਦਿਨੇ ਮਨਸਿ ਯਦ੍ਦृष੍ਟਂ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵ ਚ ਲਭੇਦ੍ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਜੇ ਸੁਪਨਾ ਸਵੇਰੇ ਵੇਲੇ ਆਵੇ ਤੇ ਉਸੇ ਵੇਲੇ ਜਾਗ ਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਦਿਨ ਵਿਚ ਮਨ ਵਿਚ ਜੋ ਕੁਝ ਵੇਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਚਿਨ੍ਤਾਵ੍ਯਾਧਿਸਮਾਯੁਕ੍ਤੋ ਨਰਃ ਸ੍ਵਪ੍ਨਂ ਚ ਪਸ਼੍ਯਤਿ । ਤਤ੍ਸਰ੍ਵ ਨਿष੍ਫਲਂ ਤਾਤ ਪ੍ਰਯਾਤ੍ਯੇਵ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਚਿੰਤਾ ਜਾਂ ਬਿਮਾਰੀ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਜੇਕਰ ਸੁਪਨਾ ਵੇਖੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਸਭ ਸੁਪਨੇ ਵਿਅਰਥ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਪਿਆਰੇ, ਉਹ ਕਦੇ ਸੱਚ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ।