ਗਣ੍ਯਨ੍ਤੇ ਪਾਂਸਵੋ ਭੂਮੇਰ੍ਗਣ੍ਯਨ੍ਤੇ ਵृष੍ਟਿਬਿਨ੍ਦਵਃ । ਨ ਗਣ੍ਯਤੇ ਵਿਧਾਤ੍ਰਾऽਪਿ ਵਿਪ੍ਰਸਂਸ੍ਥਾਪਨੇ ਫਲਮ੍
ਧਰਤੀ ਦੇ ਰੇਤ ਦੇ ਦਾਣੇ ਗਿਣੇ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਮੀਂਹ ਦੀਆਂ ਬੂੰਦਾਂ ਵੀ ਗਿਣੀਆਂ ਜਾ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ, ਪਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਵੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਦੇ ਫਲ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਗਿਣ ਸਕਦੇ।
ਕृਤ੍ਵੋਪਜੀਂਯਂ ਵਿਪ੍ਰਸ੍ਯ ਜੀਵਨ੍ਮੁਕ੍ਤੋ ਭਵੇਨ੍ਨਰਃ । ਅਚਲਾਂ ਸ਼੍ਰੀਯਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਪਰੇ ਸੁਕ੍ਤਿਚਤੁष੍ਟਯਮ੍
ਜੇਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਲਈ ਰੋਜ਼ੀ-ਰੋਟੀ ਦਾ ਜੁਗਾੜ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਜੀਉਂਦੇ ਜੀ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਡੋਲ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਅਤੇ ਚਾਰ ਉੱਚੇ ਸੁਕਤੀਆਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਮਦ੍ਦਾਸ੍ਯਭਕ੍ਤਿਂ ਸ ਲਭੇਦ੍ਵੈਕੁਣ੍ਠੇ ਮੋਦਕੇ ਚਿਰਮ੍ । ਨ ਹਿ ਪਾਤੋ ਭਵੇਤ੍ਤਸ੍ਯ ਯਥਾ ਮੇ ਪਰਮਾਤ੍ਮਨਃ
ਉਹ ਮੇਰੀ ਸੇਵਾ ਵਿੱਚ ਭਗਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਵੈਕੁੰਠ ਵਿੱਚ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਖੁਸ਼ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ; ਉਸਦਾ ਕਦੇ ਪਤਨ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਜਿਵੇਂ ਮੇਰਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਕੁਮਾਰੀਮष੍ਟਵਰ੍षੋਯਾਂ ਸੁਵਿਪ੍ਰਯ ਦਦਾਤਿ ਯਃ । ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਸਰ੍ਵਾਭਰਣਾਂ ਦੁਰ੍ਗਾਦਾਨਫਲਂ ਲਭੇਤ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਅੱਠ ਸਾਲ ਦੀ ਕੁੜੀ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਹੋਵੇ, ਉਸਨੂੰ ਪੂਜ ਕੇ, ਚੰਗੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਦੁರ್ಗਾ ਦੇ ਦਾਨ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵ ਸ੍ਵਰ੍ਗ੍ਯ ਸਮਾਲੋਕ੍ਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕੇषੁ ਪੂਜਿਤਃ । ਲਭਤੇ ਮਮ ਦਾਸ੍ਯਂ ਚ ਵੈਸੁਣ੍ਠੇ ਮੋਦਤੇ ਚਿਰਮ੍
ਸਾਰੇ ਸੁਗਮ ਲੋਕ ਵੇਖ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਪਾ ਕੇ, ਉਹ ਮੇਰੀ ਸੇਵਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਵੈਕੁੰਠ ਵਿੱਚ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਖੁਸ਼ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਵਿਵਾਹਦਰ੍ਸ਼ਨੇ ਕੋਟਿਸ੍ਵਰ੍ਣਦਾਨਫਲਂ ਲਭੇਤ੍ । ਅਨ੍ਤੇ ਸ੍ਵਰ੍ਗੇ ਪ੍ਰਯਾਤ੍ਯੇਵਮਿਹੈਵ ਨਿਸ਼੍ਚਲਾਂ ਸ਼੍ਰਿਯਮ੍
ਵਿਆਹ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਦਸ ਮਿਲੀਅਨ ਸੋਨੇ ਦੇ ਦਾਨ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਆਖ਼ਰ ਵਿੱਚ ਉਹ ਸੁਰਗ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਥੇ ਵੀ ਅਡੋਲ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਯਃ ਸੁਵਿਪ੍ਰਮਨਾਥਂ ਚ ਦਰਿਦ੍ਰਂ ਚ ਸੁਪਣ़੍ਡਿਤਮ੍ । ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਤਦ੍ਵਿਵਾਹਂ ਸ ਮੋਕ੍ਸ਼ਂ ਲਭਤੇ ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਜੇਹੜਾ ਕੋਈ ਚੰਗੇ, ਗਰੀਬ ਤੇ ਵਿਦਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਉਸਦਾ ਵਿਆਹ ਕਰਵਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਯਕੀਨੀ ਤੌਰ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਯਚ੍ਛਤ੍ਰਪਾਦੁਕਾਦਾਨਂ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮਸ੍ਯ ਯੋषਿਤਃ । ਕਰੋਤਿ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪੁਣ੍ਯਾਹੇ ਪृਥ੍ਵੀਦਾਨਫਲਂ ਲਭੇਤ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਇਸਤਰੀ ਨੂੰ, ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਚੰਗੇ ਦਿਨ ਛਤਰੀ ਤੇ ਜੁੱਤੀਆਂ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਧਰਤੀ ਦਾਨ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਗਜਚਦਾਨੇ ਚ ਤਲ੍ਲੋਮਮਾਨਵਰ੍ष ਸ਼੍ਰੁਤੌ ਸ਼੍ਰੁਤਮ੍ । ਚਤੁਰ੍ਗੁਣਂ ਗਜੇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਚ ਮੋਦਤੇ ਮਮ ਮਨ੍ਦਿਰੇ
ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਹਾਥੀ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜਿਵੇਂ ਧਰਮ ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਆਇਆ ਹੈ, ਹਾਥੀ ਦੇ ਹਰ ਰੋਏ ਦੇ ਬਰਾਬਰ, ਦਾਤਾ ਨੂੰ ਮੇਰੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਹਾਥੀਆਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਤੋਂ ਚਾਰ ਗੁਣਾ ਵਧੇਰੇ ਸੁਖ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਗਜਰ੍ਧ ਸ਼੍ਵੇਤਤੁਰਗੇ ਤਦਰ੍ਧ ਚੇਤਨੇ ਪਿਤਃ । ਗਜਤੁਲ੍ਯਂ ਕृष੍ਣਗਵਾਂ ਦਾਨੇ ਚ ਤਤ੍ਫਲਂ ਲਭੇਤ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਅੱਧਾ ਹਾਥੀ ਦਾਨ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਚਿੱਟੇ ਘੋੜੇ ਦੇ ਦਾਨ ਵਰਗਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਉਸਦਾ ਅੱਧਾ ਦਾਨ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਪੀਲੇ ਘੋੜੇ ਜਿਹਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਹਾਥੀ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਕਾਲੀ ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰੀਏ, ਤਾਂ ਵੀ ਉਹੀ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਤੁਲ੍ਯਂ ਧੇਨੁਦਾਨੇ ਚ ਹ੍ਯਰ੍ਧਂ ਸਾਮਾਨ੍ਯਗੋਸ੍ਤਥਾ । ਲਭੇਦ੍ਵਤ੍ਸਪ੍ਰਸੂਤਾਨਾਂ ਦਾਨੇ ਦਾਨੇ ਫਲਂ ਭੁਵਃ
ਉਸਦੇ ਬਰਾਬਰ ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰਨ ਤੇ ਅੱਧਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਆਮ ਗਾਂ ਦੇ ਦਾਨ ਨਾਲ ਵੀ ਉਹੀ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਜਿਹੜੀ ਗਾਂ ਵੱਛਾ ਦੇ ਚੁੱਕੀ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਦਾਨ ਕਰਨ ਤੇ ਹਰ ਵਾਰੀ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਭੂਮਿਦਾਨੇ ਰੇਣੁਮਾਨਵਰ੍ष ਸ੍ਥਾਨਂ ਚ ਮਤ੍ਪਦੇ । ਜ੍ਞਾਨਦਾਨੇ ਮਹਤ੍ਪੁਣ੍ਯਂ ਵੈਕੁਣ੍ਠੇ ਮੋਦਤੇ ਚਿਰਮ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਜਮੀਨ ਰੇਤ ਦੇ ਕਣ ਜਿੰਨੀ ਵੀ ਦਾਨ ਕਰੇ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿਚ ਥਾਂ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਗਿਆਨ ਦਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਵੱਡਾ ਪੁੰਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਤੇ ਬੰਦਾ ਵੈਕੁੰਠ ਵਿਚ ਲੰਮਾ ਸਮਾਂ ਸੁਖ ਮਾਣਦਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰਿਯਂ ਲਭੇਤ੍ਸ੍ਵਰ੍ਣਦਾਨੇ ਰਾਜਤ੍ਵਂ ਰਜਤੇਨ ਚ । ਅਨ੍ਨਦਾਨੇ ਫਲਂ ਗਹਂ ਕਥਂ ਜਾਨਾਮਿ ਪੈ ਸ਼ੁਤਮ੍
ਸੋਨਾ ਦਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਚਾਂਦੀ ਦੇ ਦਾਨ ਨਾਲ ਰਾਜ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਅੰਨ ਦੇ ਦਾਨ ਦਾ ਫਲ ਘਰ ਮਿਲਣ ਵਰਗਾ ਹੈ—ਇਸ ਬਾਰੇ ਜੋ ਕੁਝ ਸੁਣਿਆ ਗਿਆ, ਉਹ ਪੂਰਾ ਕਿਵੇਂ ਦੱਸ ਸਕਾਂ?
ਲਭਤੇ ਸਰ੍ਵਦਾਨਸ੍ਯ ਫਲਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਭੋਜਨੇ । ਅਨ੍ਨਦਾਨਾਤ੍ਪਰਂ ਦਾਨਂ ਨ ਭੂਤਂ ਨ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਖਵਾਉਣ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਦਾਨਾਂ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅੰਨ ਦਾਨ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਦਾਨ ਨਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੋਇਆ, ਨਾਂ ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਨਾਤ੍ਰ ਪਾਤ੍ਰਪਰੀਕ੍ਸ਼ਾऽਸ੍ਤਿ ਨ ਕਾਲਨਿਯਮਃ ਕ੍ਵਚਿਤ੍ । ਅਨ੍ਨਦਾਨੇ ਸ਼ੁਭਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਦਾਤੁਃ ਪਾਤ੍ਰਂ ਤ੍ਵਪਾਤਕੀ
ਇੱਥੇ ਦਾਨ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਦੀ ਜਾਂਚ ਨਹੀਂ, ਨਾ ਹੀ ਕਿਸੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਪਾਬੰਦੀ ਹੈ। ਅੰਨ ਦਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਦਾਤਾ ਨੂੰ ਵੱਡਾ ਪੁੰਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਤੇ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਪਾਪੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਅਨ੍ਨਦਾਨਂ ਚ ਧਨ੍ਯਂ ਸ੍ਯਾਦ੍ਭੂਮੌ ਵੈਕੁਣ੍ਠਹੇਤੁਕਮ੍ । ਵਸ੍ਤ੍ਰਂ ਦਦਾਤਿ ਵਿਪ੍ਰਯ ਦਰਿਦ੍ਰਾਯ ਕੁਟੁਮ੍ਬਿਨੇ
ਅੰਨ ਦਾ ਦਾਨ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ ਤੇ ਵੈਕੁੰਠ ਤੱਕ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਗਰੀਬ ਜਾਂ ਘਰੇਲੂ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਕਪੜਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ—
ਵਸ੍ਤ੍ਰਂਸੂਤ੍ਰਮਾਨਵਰ੍ष ਵੈਕੁਣ੍ਠੇ ਮੋਦਤੇ ਚਿਰਮ੍ । ਸੁਰਮ੍ਯੇ ਚਨ੍ਦ੍ਰਲੋਕੇ ਚ ਵਾਰੁਣੇ ਚ ਤਥੈਵ ਚ
ਕਪੜੇ ਦੇ ਹਰ ਧਾਗੇ ਦੇ ਬਰਾਬਰ, ਉਹ ਬੰਦਾ ਵੈਕੁੰਠ ਵਿੱਚ ਲੰਮਾ ਸਮਾਂ ਸੁਖ ਮਾਣਦਾ ਹੈ, ਚੰਨਣ ਦੇ ਲੋਕ ਤੇ ਵਾਰੁਣ ਦੇ ਸੁੰਦਰ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਲੋਹਪ੍ਰਦੀਪਂ ਚ ਸ੍ਵਰ੍ਣਵਰ੍ਤਿਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍ । ਦਤ੍ਤਵਾ ਘृਤਪ੍ਰਦੀਪਂ ਚ ਹਰਯੇ ਪਰਮਾਤ੍ਮਨੇ
ਜੇ ਕੋਈ ਲੋਹੇ ਦੀ ਦੀਵਾ, ਸੋਨੇ ਦੀ ਵੱਟ ਨਾਲ ਬਣਾਕੇ ਜਾਂ ਘੀ ਦੀ ਦੀਵਾ ਪਰਮਾਤਮਾ ਹਰੀ ਨੂੰ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੈ—
ਅਨ੍ਧਕਾਰਂ ਚ ਨ ਗृਹਂ ਯਮਦੂਤਂ ਯਮਂ ਤਥਾ । ਨ ਹਿ ਪਸ਼੍ਯਤਿ ਦਾਤਾ ਚ ਪ੍ਰਯਾਤਿ ਮਮ ਮਨ੍ਦਿਰਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਕਦੇ ਹਨੇਰਾ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ, ਨਾ ਹੀ ਜਮ ਦੇ ਦੂਤ ਜਾਂ ਜਮ ਆਪ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਦਾਤਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ ਤੇ ਮੇਰੇ ਮੰਦਰ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾਯ ਚ ਦਤ੍ਤਵੈਵ ਨ ਯਾਤਿ ਯਮਯਾਤਨਾਮ੍ । ਦਿਵ੍ਯਵਰ੍षਸਹਸ਼੍ਰਂ ਚ ਮੋਦਤੇ ਸ਼ਕ੍ਰਮਨ੍ਦਿਰੇ
ਜੇ ਕੋਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਜਮ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ। ਉਹ ਇੰਦਰ ਦੇ ਮਹਿਲ ਵਿੱਚ ਹਜ਼ਾਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਸੁਖ ਮਾਣਦਾ ਹੈ।
ਆਸਨਂ ਲਭਤੇ ਸ੍ਵਰ੍ਗੇ ਵਸ੍ਤੁਮਾਤ੍ਰਾਨੁਰੂਪਤਃ । ਉਤ੍ਤਮੇ ਲਕ੍ਸ਼ਵਰ੍षੇ ਚ ਤਦਰ੍ਧ ਚੇਤਰੇ ਵ੍ਰਜੇਤ੍
ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਬੰਦਾ ਆਪਣੀ ਦਿਤੀ ਚੀਜ਼ ਦੇ ਮੁੱਲ ਅਨੁਸਾਰ ਆਸਨ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਚੀਜ਼ ਦੇਣ ਤੇ ਲੱਖ ਸਾਲਾਂ ਲਈ, ਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਅੱਧਾ ਦੇਣ ਤੇ ਅੱਧਾ ਸਮਾਂ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਤਾਮ੍ਪੂਲੇਨ ਲਭੇਦ੍ਭੋਗਂ ਸ੍ਵਰ੍ਗੇ ਵਰ੍षਸ਼ਤਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍ । ਮਾਲ੍ਯਦਾਨੇ ਪ੍ਰਿਯਂ ਸ੍ਵਰ੍ਗ ਵਸ੍ਤੁਮਾਤ੍ਰਾਨੁਰੂਪਤਃ
ਤਾਂਬੂਲ (ਪਾਨ) ਦੇਣ ਨਾਲ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਸੌ ਸਾਲ ਸੁਖ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਮਾਲਾ ਦੇਣ ਨਾਲ, ਚੀਜ਼ ਦੇ ਮੁੱਲ ਅਨੁਸਾਰ, ਪਿਆਰਾ ਸਵਰਗ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਫਲਦਾਨਫਲਂ ਸ੍ਵਰ੍ਗ ਲਭਤੇ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਸਾਮਾਨ੍ਯਸ਼ਯ੍ਯਾਦਾਨੇਨ ਸ੍ਵਰ੍ਗ ਵਰ੍षਸ਼ਤਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍
ਫਲ ਦਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਸਵਰਗ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਆਮ ਸੌਣ ਵਾਲੀ ਚੀਜ਼ ਦੇਣ ਨਾਲ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਸੌ ਸਾਲ ਸੁਖ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਚਤੁਰ੍ਗੁਣਂ ਪ੍ਰਕृष੍ਟਾਯਾਂ ਗੁਣਲਕ੍ਸ਼ਂ ਦਿਲਕ੍ਸ਼ਣੇ । ਅਨਾਥਾਯ ਸੁਵਿਪ੍ਰਾਯ ਯਦਿ ਗੇਹਂ ਪ੍ਰਦੀਯਤੇ
ਚੰਗੀ ਸੌਣ ਵਾਲੀ ਚੀਜ਼ ਦੇਣ ਨਾਲ ਚਾਰ ਗੁਣਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਮੱਧਮ ਚੀਜ਼ ਦੇਣ ਨਾਲ ਲੱਖ ਗੁਣਾ ਫਲ। ਜੇ ਕੋਈ ਅਨਾਥ ਜਾਂ ਚੰਗੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਘਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ—
ਅਤ੍ਰੈਵ ਮਾਨਵਰ੍ष ਚ ਸ਼ਕ੍ਰਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ । ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਬੁਭੁਕ੍ਸ਼ਿਤਂ ਵਿਪ੍ਰਮਨ੍ਨਂ ਤਸ੍ਮੈ ਪ੍ਰਦੀਯਤੇ
ਇੱਥੇ ਹੀ, ਜਿੰਨੇ ਰੋਏ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਸਰੀਰ ਉੱਤੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਇੰਦਰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਇੱਜ਼ਤ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਭੁੱਖੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਉਸਨੂੰ ਭੋਜਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ—
ਅਯਲਾਂ ਸ਼੍ਰਿਯਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਪੁਤ੍ਰਪੌਤ੍ਰਵਿਵਰ੍ਧਿਨੀਮ੍ । ਵ੍ਰਜਨਾਥ ਵ੍ਰਜਂ ਗਤ੍ਵਾ ਵ੍ਰਜਭੂਮੌ ਵ੍ਰਜਾਧੁਨਾ
ਉਹ ਅਖੁੱਟ ਧਨ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਪੁੱਤਰ-ਪੌਤਿਆਂ ਨੂੰ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਵ੍ਰਜ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਜਦੋਂ ਤੂੰ ਵ੍ਰਜ ਭੂਮੀ ਵਿੱਚ ਆਇਆ ਹੈਂ, ਹੁਣ ਵ੍ਰਜ ਦੀ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ—
ਵ੍ਰਜ ਭੋਜਯ ਵਿਪਾਂਸ਼੍ਚ ਵ੍ਰਜ ਸਰ੍ਵ ਵ੍ਰਜੇ ਵ੍ਰਜੇ । ਗੋਕੁਲੇ ਗੋਕੁਲੇ ਵਤ੍ਸ ਵਤ੍ਸ ਵਤ੍ਸ ਨਿਰਾਕੁਲੇ
ਤੂੰ ਵ੍ਰਿੰਦਾਵਨ ਜਾ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾ, ਸਾਰੇ ਵ੍ਰਿੰਦਾਵਨ ਵਾਸੀਆਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਦੇ, ਵ੍ਰਿੰਦਾਵਨ ਵਿਚ, ਗੋਕੁਲ ਵਿਚ, ਹੇ ਵੱਛੇ, ਤੂੰ ਨਿਸ਼ਚਿੰਤ ਹੋ ਕੇ ਗੋਕੁਲ ਵਿਚ ਰਹਿ।
ਵ੍ਯਾਕੁਲਾਨਾਂ ਗੋਕੁਲਾਨਾਂ ਸਂਕੁਲੇ ਚ ਵ੍ਰਜੇ ਵ੍ਰਜੇ । ਏਤਤ੍ਤੇ ਕਥਿਤਂ ਨਨ੍ਦ ਸਾਨਨ੍ਦਂ ਪੁਣ੍ਯਵਰ੍ਧਨਮ੍
ਜਿੱਥੇ ਗੋਕੁਲ ਵਾਸੀ ਚਿੰਤਾ ਵਿਚ ਹਨ ਜਾਂ ਵੱਡੀ ਭੀੜ ਹੈ, ਉਥੇ ਵੀ, ਹੇ ਨੰਦ ਜੀ, ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਖੁਸ਼ੀ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਕਾਸ਼੍ਯਪਂ ਦੁਰ੍ਭਗਂ ਨੀਚਂ ਸ਼ਤ੍ਰੁਮਜ੍ਞਾਨਿਨਂ ਸ੍ਤ੍ਰੇਯਮ੍ । ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਰਾਤ੍ਰਿਂ ਚ ਦਿਵਸੇ ਵਕ੍ਤਿ ਵਿਪ੍ਰਂ ਮੁਪਣ੍ਡਿਤਮ੍
ਕਾਸ਼ਯਪ, ਜੋ ਮੰਦਭਾਗੀ, ਨੀਚ, ਦੁਸ਼ਮਣ, ਅਗਿਆਨੀ ਅਤੇ ਔਰਤ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਰਾਤ ਜਾਂ ਦਿਨ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰ।
ਦੇਵਾਲਯੇ ਚ ਦੇਵਂ ਵਾऽਪ੍ਯਸ਼੍ਵਤ੍ਥਤੁਲਸ਼ੀਵਟਮ੍ । ਉਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤਦ੍ਦ੍ਵਿਗੁਣਂ ਪੁਣ੍ਯਮਪ੍ਰਕਾਸ਼੍ਯ ਚਤੁਰ੍ਗੁਣਮ੍
ਦੇਵਾਲੇ ਜਾਂ ਮੰਦਰ ਵਿਚ, ਜਾਂ ਪੀਪਲ ਜਾਂ ਤੁਲਸੀ ਦੇ ਰੁੱਖ ਹੇਠਾਂ, ਜੇ ਇਹ ਗੱਲ ਦੱਸੀ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਦੁੱਗਣਾ ਪਵਿੱਤਰ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਜੇ ਨਾ ਦੱਸੀ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਚੌਗੁਣਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।