ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਦ੍ਵਸਨ੍ਤਂ ਚ ਸਰ੍ਵੇਸ਼ਂ ਚਨ੍ਦ੍ਰਸ਼ੇਖਰਮ੍ । ਜੀਵਨ੍ਮੁਕ੍ਤੋ ਭਵੇਦਨ੍ਤੇ ਪ੍ਰਯਾਤਿ ਹਰਿਮਨ੍ਦਿਰਮ੍
ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਸਿੱਧਾ ਸਭ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਬਸੰਤ ਰੁੱਤ ਅਤੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾਂ ਵਾਲੇ ਮਹਾਦੇਵ ਨੂੰ ਵੇਖ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਜੀਉਂਦੇ ਜੀ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਖ਼ਰ ਵਿੱਚ ਹਰਿ ਦੇ ਘਰ ਚਲਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਦੀਨਨਾਥਂ ਦਿਨਕਰਂ ਕੋਣਾਰ੍ਕੇ ਚੋਤ੍ਤਰਾਯਣੇ । ਉਪੋष੍ਯ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਕਰੋਤਿ ਜਨ੍ਮਖਣ੍ਡਨਮ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਉੱਤਰੀ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਕੋਣਾਰਕ ਵਿਖੇ ਦਿਨਨਾਥ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰ ਕੇ ਉਪਵਾਸ ਰੱਖਦਾ, ਵੇਖਦਾ ਤੇ ਪੂਜਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਬੰਧਨ ਤੋੜ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਕृषਿਕੋष੍ਠੇ ਸੁਵਸਨੇ ਕਲਰ੍ਵਿਕੇ ਵਸੁਂਧਰੇ । ਵਿਸ੍ਪਨ੍ਦਕੇ ਰਾਜਕੋष੍ਠੇ ਨਨ੍ਦਕੇ ਪੁष੍ਪਭਦ੍ਰਕੇ
ਕਿਸਾਨ ਦੇ ਅਨਾਜ-ਘਰ, ਸੋਹਣੇ ਕੱਪੜਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਸਭਾ-ਘਰ ਵਿੱਚ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ, ਖ਼ਜ਼ਾਨੇ ਵਿੱਚ, ਰਾਜ-ਭੰਡਾਰ ਵਿੱਚ, ਰੰਗ-ਬਾਗ਼ ਵਿੱਚ ਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਲੇ ਬਾਗ਼ ਵਿੱਚ—
ਪਾਰ੍ਵਤੀਪ੍ਰਤਿਮਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਕਾਰ੍ਤਿਕੇਯਂ ਗਣੇਸ਼੍ਵਰਮ੍ । ਨਨ੍ਦਿਨਂ ਸ਼ਂਕਰਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਕਰੋਤਿ ਜਨ੍ਮਨਃ ਕ੍ਸ਼ਯਮ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਪਾਰਵਤੀ, ਕਾਰਤਿਕ, ਗਣੇਸ਼, ਨੰਦੀ ਅਤੇ ਸ਼ੰਕਰ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਗੇੜ ਨੂੰ ਖਤਮ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਉਪੋष੍ਯ ਪ੍ਰਾਤਃ ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸ੍ਤੁਤ੍ਵਾ ਸ੍ਤੁਤੌ ਨਤਃ । ਪਾਰਣਂ ਚ ਦਧਿ ਪ੍ਰਾਸ਼੍ਯ ਕਰੋਤਿ ਜਨ੍ਮਖਣ੍ਡਨਮ੍
ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਸਵੇਰੇ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਕੇ, ਸਤੁਤੀ ਕਰਕੇ, ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਦਹੀਂ ਖਾ ਕੇ ਉਪਵਾਸ ਤੋੜ ਕੇ, ਉਹ ਜਨਮ ਦੇ ਬੰਧਨ ਨੂੰ ਮਿਟਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਤ੍ਰਿਕੂਟੇ ਮਣਿਭਦ੍ਰੇ ਚ ਪਸ਼੍ਚਿਮੋਦਧਿਸਂਨਿਧੌ । ਸਮੁਪੋष੍ਯ ਦਧਿ ਪ੍ਰਸ਼੍ਯ ਮਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਮੁਕ੍ਤਿਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਤ੍ਰਿਕੂਟ, ਮਣਿਭਦਰ ਜਾਂ ਪੱਛਮੀ ਸਮੁੰਦਰ ਕੋਲ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਦਹੀਂ ਖਾ ਕੇ, ਮੇਰੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਮੁਕਤੀ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਤਿਮਾਸੁ ਮਦੀਯਾਸੁ ਪਾਰ੍ਵਤੀਪ੍ਰਤਿਮਾਸੁ ਚ । ਜੀਵਂ ਸਂਨ੍ਯਸ੍ਯ ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਕਰੋਤਿ ਜਨ੍ਮਖਣ੍ਡਨਮ੍
ਮੇਰੀਆਂ ਮੂਰਤੀਆਂ ਅਤੇ ਪਾਰਵਤੀ ਦੀਆਂ ਮੂਰਤੀਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ ਤੇ ਆਪਣਾ ਜੀਵਨ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਬੰਧਨ ਨੂੰ ਤੋੜ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਿਵਦੁਰ੍ਗਾਲਯਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਮਦੀਯਂ ਚ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ । ਸ਼ਿਵਸਂਸ੍ਥਾਪਨਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਕਰੋਤਿ ਜਨ੍ਮਖਣ੍ਡਨਮ੍
ਸ਼ਿਵ ਜਾਂ ਦੁರ್ಗਾ ਦਾ ਮੰਦਰ, ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਮੇਰਾ ਮੰਦਰ ਬਣਾਕੇ, ਅਤੇ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਜਨਮ ਦੇ ਬੰਧਨ ਨੂੰ ਮਿਟਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਪੁष੍ਪੋਦ੍ਯਾਨਂ ਚ ਸ਼ਂਕੁਂ ਚ ਸੇਤੁਂ ਖਾਤਂ ਸਰੋਵਰਮ੍ । ਵਿਪ੍ਰਸਂਸ੍ਥਾਪਨਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਕਰੋਤਿ ਜਨ੍ਮਖਣ੍ਡਨਮ੍
ਫੁੱਲਾਂ ਦਾ ਬਾਗ਼, ਸ਼ੰਖ, ਪੁਲ, ਖੂਹ, ਸਰੋਵਰ ਜਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਜਨਮ ਦੇ ਬੰਧਨ ਨੂੰ ਤੋੜ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਨ ਚ ਵੇਦਾਃ ਪੁਰਾਣਾਨਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਸਂਸ੍ਥਾਪਨਂ ਫਲਮ੍ । ਜਾਨਨ੍ਤਿ ਸਨ੍ਤੋ ਮੁਨਯਃ ਸੁਰਾ ਵਿਪ੍ਰਾਦਯਃ ਪਿਤਃ
ਨਾ ਤਾਂ ਵੇਦ, ਨਾ ਪੁਰਾਣ, ਨਾ ਹੀ ਬ੍ਰਹਮ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ—ਇਹਨਾਂ ਵਿਚੋਂ ਕੋਈ ਵੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਦੇ ਫਲ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣ ਸਕਦੇ, ਨਾ ਹੀ ਸੰਤ, ਮੁਨੀ, ਦੇਵਤੇ ਜਾਂ ਪਿਤਰ।
ਗਣ੍ਯਨ੍ਤੇ ਪਾਂਸਵੋ ਭੂਮੇਰ੍ਗਣ੍ਯਨ੍ਤੇ ਵृष੍ਟਿਬਿਨ੍ਦਵਃ । ਨ ਗਣ੍ਯਤੇ ਵਿਧਾਤ੍ਰਾऽਪਿ ਵਿਪ੍ਰਸਂਸ੍ਥਾਪਨੇ ਫਲਮ੍
ਧਰਤੀ ਦੇ ਰੇਤ ਦੇ ਦਾਣੇ ਗਿਣੇ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਮੀਂਹ ਦੀਆਂ ਬੂੰਦਾਂ ਵੀ ਗਿਣੀਆਂ ਜਾ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ, ਪਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਵੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਦੇ ਫਲ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਗਿਣ ਸਕਦੇ।
ਕृਤ੍ਵੋਪਜੀਂਯਂ ਵਿਪ੍ਰਸ੍ਯ ਜੀਵਨ੍ਮੁਕ੍ਤੋ ਭਵੇਨ੍ਨਰਃ । ਅਚਲਾਂ ਸ਼੍ਰੀਯਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਪਰੇ ਸੁਕ੍ਤਿਚਤੁष੍ਟਯਮ੍
ਜੇਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਲਈ ਰੋਜ਼ੀ-ਰੋਟੀ ਦਾ ਜੁਗਾੜ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਜੀਉਂਦੇ ਜੀ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਡੋਲ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਅਤੇ ਚਾਰ ਉੱਚੇ ਸੁਕਤੀਆਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਮਦ੍ਦਾਸ੍ਯਭਕ੍ਤਿਂ ਸ ਲਭੇਦ੍ਵੈਕੁਣ੍ਠੇ ਮੋਦਕੇ ਚਿਰਮ੍ । ਨ ਹਿ ਪਾਤੋ ਭਵੇਤ੍ਤਸ੍ਯ ਯਥਾ ਮੇ ਪਰਮਾਤ੍ਮਨਃ
ਉਹ ਮੇਰੀ ਸੇਵਾ ਵਿੱਚ ਭਗਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਵੈਕੁੰਠ ਵਿੱਚ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਖੁਸ਼ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ; ਉਸਦਾ ਕਦੇ ਪਤਨ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਜਿਵੇਂ ਮੇਰਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਕੁਮਾਰੀਮष੍ਟਵਰ੍षੋਯਾਂ ਸੁਵਿਪ੍ਰਯ ਦਦਾਤਿ ਯਃ । ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਸਰ੍ਵਾਭਰਣਾਂ ਦੁਰ੍ਗਾਦਾਨਫਲਂ ਲਭੇਤ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਅੱਠ ਸਾਲ ਦੀ ਕੁੜੀ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਹੋਵੇ, ਉਸਨੂੰ ਪੂਜ ਕੇ, ਚੰਗੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਦੁರ್ಗਾ ਦੇ ਦਾਨ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵ ਸ੍ਵਰ੍ਗ੍ਯ ਸਮਾਲੋਕ੍ਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕੇषੁ ਪੂਜਿਤਃ । ਲਭਤੇ ਮਮ ਦਾਸ੍ਯਂ ਚ ਵੈਸੁਣ੍ਠੇ ਮੋਦਤੇ ਚਿਰਮ੍
ਸਾਰੇ ਸੁਗਮ ਲੋਕ ਵੇਖ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਪਾ ਕੇ, ਉਹ ਮੇਰੀ ਸੇਵਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਵੈਕੁੰਠ ਵਿੱਚ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਖੁਸ਼ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਵਿਵਾਹਦਰ੍ਸ਼ਨੇ ਕੋਟਿਸ੍ਵਰ੍ਣਦਾਨਫਲਂ ਲਭੇਤ੍ । ਅਨ੍ਤੇ ਸ੍ਵਰ੍ਗੇ ਪ੍ਰਯਾਤ੍ਯੇਵਮਿਹੈਵ ਨਿਸ਼੍ਚਲਾਂ ਸ਼੍ਰਿਯਮ੍
ਵਿਆਹ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਦਸ ਮਿਲੀਅਨ ਸੋਨੇ ਦੇ ਦਾਨ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਆਖ਼ਰ ਵਿੱਚ ਉਹ ਸੁਰਗ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਥੇ ਵੀ ਅਡੋਲ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਯਃ ਸੁਵਿਪ੍ਰਮਨਾਥਂ ਚ ਦਰਿਦ੍ਰਂ ਚ ਸੁਪਣ़੍ਡਿਤਮ੍ । ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਤਦ੍ਵਿਵਾਹਂ ਸ ਮੋਕ੍ਸ਼ਂ ਲਭਤੇ ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਜੇਹੜਾ ਕੋਈ ਚੰਗੇ, ਗਰੀਬ ਤੇ ਵਿਦਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਉਸਦਾ ਵਿਆਹ ਕਰਵਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਯਕੀਨੀ ਤੌਰ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਯਚ੍ਛਤ੍ਰਪਾਦੁਕਾਦਾਨਂ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮਸ੍ਯ ਯੋषਿਤਃ । ਕਰੋਤਿ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪੁਣ੍ਯਾਹੇ ਪृਥ੍ਵੀਦਾਨਫਲਂ ਲਭੇਤ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਇਸਤਰੀ ਨੂੰ, ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਚੰਗੇ ਦਿਨ ਛਤਰੀ ਤੇ ਜੁੱਤੀਆਂ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਧਰਤੀ ਦਾਨ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਗਜਚਦਾਨੇ ਚ ਤਲ੍ਲੋਮਮਾਨਵਰ੍ष ਸ਼੍ਰੁਤੌ ਸ਼੍ਰੁਤਮ੍ । ਚਤੁਰ੍ਗੁਣਂ ਗਜੇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਚ ਮੋਦਤੇ ਮਮ ਮਨ੍ਦਿਰੇ
ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਹਾਥੀ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜਿਵੇਂ ਧਰਮ ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਆਇਆ ਹੈ, ਹਾਥੀ ਦੇ ਹਰ ਰੋਏ ਦੇ ਬਰਾਬਰ, ਦਾਤਾ ਨੂੰ ਮੇਰੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਹਾਥੀਆਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਤੋਂ ਚਾਰ ਗੁਣਾ ਵਧੇਰੇ ਸੁਖ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਗਜਰ੍ਧ ਸ਼੍ਵੇਤਤੁਰਗੇ ਤਦਰ੍ਧ ਚੇਤਨੇ ਪਿਤਃ । ਗਜਤੁਲ੍ਯਂ ਕृष੍ਣਗਵਾਂ ਦਾਨੇ ਚ ਤਤ੍ਫਲਂ ਲਭੇਤ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਅੱਧਾ ਹਾਥੀ ਦਾਨ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਚਿੱਟੇ ਘੋੜੇ ਦੇ ਦਾਨ ਵਰਗਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਉਸਦਾ ਅੱਧਾ ਦਾਨ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਪੀਲੇ ਘੋੜੇ ਜਿਹਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਹਾਥੀ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਕਾਲੀ ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰੀਏ, ਤਾਂ ਵੀ ਉਹੀ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਤੁਲ੍ਯਂ ਧੇਨੁਦਾਨੇ ਚ ਹ੍ਯਰ੍ਧਂ ਸਾਮਾਨ੍ਯਗੋਸ੍ਤਥਾ । ਲਭੇਦ੍ਵਤ੍ਸਪ੍ਰਸੂਤਾਨਾਂ ਦਾਨੇ ਦਾਨੇ ਫਲਂ ਭੁਵਃ
ਉਸਦੇ ਬਰਾਬਰ ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰਨ ਤੇ ਅੱਧਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਆਮ ਗਾਂ ਦੇ ਦਾਨ ਨਾਲ ਵੀ ਉਹੀ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਜਿਹੜੀ ਗਾਂ ਵੱਛਾ ਦੇ ਚੁੱਕੀ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਦਾਨ ਕਰਨ ਤੇ ਹਰ ਵਾਰੀ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਭੂਮਿਦਾਨੇ ਰੇਣੁਮਾਨਵਰ੍ष ਸ੍ਥਾਨਂ ਚ ਮਤ੍ਪਦੇ । ਜ੍ਞਾਨਦਾਨੇ ਮਹਤ੍ਪੁਣ੍ਯਂ ਵੈਕੁਣ੍ਠੇ ਮੋਦਤੇ ਚਿਰਮ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਜਮੀਨ ਰੇਤ ਦੇ ਕਣ ਜਿੰਨੀ ਵੀ ਦਾਨ ਕਰੇ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿਚ ਥਾਂ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਗਿਆਨ ਦਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਵੱਡਾ ਪੁੰਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਤੇ ਬੰਦਾ ਵੈਕੁੰਠ ਵਿਚ ਲੰਮਾ ਸਮਾਂ ਸੁਖ ਮਾਣਦਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰਿਯਂ ਲਭੇਤ੍ਸ੍ਵਰ੍ਣਦਾਨੇ ਰਾਜਤ੍ਵਂ ਰਜਤੇਨ ਚ । ਅਨ੍ਨਦਾਨੇ ਫਲਂ ਗਹਂ ਕਥਂ ਜਾਨਾਮਿ ਪੈ ਸ਼ੁਤਮ੍
ਸੋਨਾ ਦਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਚਾਂਦੀ ਦੇ ਦਾਨ ਨਾਲ ਰਾਜ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਅੰਨ ਦੇ ਦਾਨ ਦਾ ਫਲ ਘਰ ਮਿਲਣ ਵਰਗਾ ਹੈ—ਇਸ ਬਾਰੇ ਜੋ ਕੁਝ ਸੁਣਿਆ ਗਿਆ, ਉਹ ਪੂਰਾ ਕਿਵੇਂ ਦੱਸ ਸਕਾਂ?
ਲਭਤੇ ਸਰ੍ਵਦਾਨਸ੍ਯ ਫਲਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਭੋਜਨੇ । ਅਨ੍ਨਦਾਨਾਤ੍ਪਰਂ ਦਾਨਂ ਨ ਭੂਤਂ ਨ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਖਵਾਉਣ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਦਾਨਾਂ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅੰਨ ਦਾਨ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਦਾਨ ਨਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੋਇਆ, ਨਾਂ ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਨਾਤ੍ਰ ਪਾਤ੍ਰਪਰੀਕ੍ਸ਼ਾऽਸ੍ਤਿ ਨ ਕਾਲਨਿਯਮਃ ਕ੍ਵਚਿਤ੍ । ਅਨ੍ਨਦਾਨੇ ਸ਼ੁਭਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਦਾਤੁਃ ਪਾਤ੍ਰਂ ਤ੍ਵਪਾਤਕੀ
ਇੱਥੇ ਦਾਨ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਦੀ ਜਾਂਚ ਨਹੀਂ, ਨਾ ਹੀ ਕਿਸੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਪਾਬੰਦੀ ਹੈ। ਅੰਨ ਦਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਦਾਤਾ ਨੂੰ ਵੱਡਾ ਪੁੰਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਤੇ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਪਾਪੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਅਨ੍ਨਦਾਨਂ ਚ ਧਨ੍ਯਂ ਸ੍ਯਾਦ੍ਭੂਮੌ ਵੈਕੁਣ੍ਠਹੇਤੁਕਮ੍ । ਵਸ੍ਤ੍ਰਂ ਦਦਾਤਿ ਵਿਪ੍ਰਯ ਦਰਿਦ੍ਰਾਯ ਕੁਟੁਮ੍ਬਿਨੇ
ਅੰਨ ਦਾ ਦਾਨ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ ਤੇ ਵੈਕੁੰਠ ਤੱਕ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਗਰੀਬ ਜਾਂ ਘਰੇਲੂ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਕਪੜਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ—
ਵਸ੍ਤ੍ਰਂਸੂਤ੍ਰਮਾਨਵਰ੍ष ਵੈਕੁਣ੍ਠੇ ਮੋਦਤੇ ਚਿਰਮ੍ । ਸੁਰਮ੍ਯੇ ਚਨ੍ਦ੍ਰਲੋਕੇ ਚ ਵਾਰੁਣੇ ਚ ਤਥੈਵ ਚ
ਕਪੜੇ ਦੇ ਹਰ ਧਾਗੇ ਦੇ ਬਰਾਬਰ, ਉਹ ਬੰਦਾ ਵੈਕੁੰਠ ਵਿੱਚ ਲੰਮਾ ਸਮਾਂ ਸੁਖ ਮਾਣਦਾ ਹੈ, ਚੰਨਣ ਦੇ ਲੋਕ ਤੇ ਵਾਰੁਣ ਦੇ ਸੁੰਦਰ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਲੋਹਪ੍ਰਦੀਪਂ ਚ ਸ੍ਵਰ੍ਣਵਰ੍ਤਿਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍ । ਦਤ੍ਤਵਾ ਘृਤਪ੍ਰਦੀਪਂ ਚ ਹਰਯੇ ਪਰਮਾਤ੍ਮਨੇ
ਜੇ ਕੋਈ ਲੋਹੇ ਦੀ ਦੀਵਾ, ਸੋਨੇ ਦੀ ਵੱਟ ਨਾਲ ਬਣਾਕੇ ਜਾਂ ਘੀ ਦੀ ਦੀਵਾ ਪਰਮਾਤਮਾ ਹਰੀ ਨੂੰ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੈ—
ਅਨ੍ਧਕਾਰਂ ਚ ਨ ਗृਹਂ ਯਮਦੂਤਂ ਯਮਂ ਤਥਾ । ਨ ਹਿ ਪਸ਼੍ਯਤਿ ਦਾਤਾ ਚ ਪ੍ਰਯਾਤਿ ਮਮ ਮਨ੍ਦਿਰਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਕਦੇ ਹਨੇਰਾ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ, ਨਾ ਹੀ ਜਮ ਦੇ ਦੂਤ ਜਾਂ ਜਮ ਆਪ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਦਾਤਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ ਤੇ ਮੇਰੇ ਮੰਦਰ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾਯ ਚ ਦਤ੍ਤਵੈਵ ਨ ਯਾਤਿ ਯਮਯਾਤਨਾਮ੍ । ਦਿਵ੍ਯਵਰ੍षਸਹਸ਼੍ਰਂ ਚ ਮੋਦਤੇ ਸ਼ਕ੍ਰਮਨ੍ਦਿਰੇ
ਜੇ ਕੋਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਜਮ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ। ਉਹ ਇੰਦਰ ਦੇ ਮਹਿਲ ਵਿੱਚ ਹਜ਼ਾਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਸੁਖ ਮਾਣਦਾ ਹੈ।