ਸ਼ੁਕ੍ਲਪਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯ ਚਨ੍ਦ੍ਰਂ ਚ ਪੀਯੂषਂ ਚਨ੍ਦਨਂ ਤਥਾ । ਕਸ੍ਤੂਰੀਂ ਕੁਙ੍ਕੁਮਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਨਨ੍ਦ ਪੁਣ੍ਯਂ
ਚੰਨ ਦੀ ਚਿੱਟੀ ਪੱਖ, ਅੰਮ੍ਰਿਤ, ਚੰਦਨ, ਕਸਤੂਰੀ ਅਤੇ ਕੁੰਕੁਮ—ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਨਾਲ, ਹੇ ਨੰਦ, ਪੁੰਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਪਤਾਕਾਮਕ੍ਸ਼ਯਵਟਂ ਤਰੁਂ ਦੇਵੋਤ੍ਥਿਤਂ ਸ਼ੁਭਮ੍ । ਦੇਵਾਲਯਂ ਦੇਵਖਾਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪੁਣ੍ਯਂ ਲਭੇਨ੍ਨਰਃ
ਝੰਡਾ, ਅਮਰ ਵਟ, ਦੇਵਾਂ ਲਈ ਲਾਇਆ ਰੁੱਖ, ਮੰਦਰ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸਰੋਵਰ—ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਪੁੰਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਦੇਵਾਕ੍ਸ਼ਿਤਾਂ ਦੇਵਦ੍ਯਟਂ ਸੁਗਨ੍ਧਿਪਵਨਂ ਤਥਾ । ਸ਼ਙ੍ਖਂ ਚ ਦੁਂਦੁਭਿਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸਦ੍ਯਃ ਪੁਣ੍ਯਂ ਲਭੇਨ੍ਨਰਃ
ਦੇਵਾਂ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਵਾਲੀ ਥਾਂ, ਦੇਵਤਾ ਦਾ ਚੌਕ, ਸੁਗੰਧੀ ਹਵਾ, ਸ਼ੰਖ ਅਤੇ ਡੰਢੋਰਾ—ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਨਾਲ ਤੁਰੰਤ ਪੁੰਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ੁਕਿਂਤ ਪ੍ਰਵਾਲਂ ਰਜਤਂ ਸ੍ਫਟਿਕਂ ਕੁਸ਼ਮੂਲਕਮ੍ । ਗਙ੍ਗਾਮृਦਂ ਕੁਸ਼ਂ ਤਾਮ੍ਰਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪੁਣ੍ਯਂ ਲਭੇਨ੍ਨਰਃ
ਮੋਤੀ, ਚਾਂਦੀ, ਸਫੈਦ ਪੱਥਰ, ਕੁਸ਼ਾ ਦੀ ਜੜ, ਗੰਗਾ ਦੀ ਮਿੱਟੀ, ਕੁਸ਼ਾ ਅਤੇ ਤਾਮਬਾ—ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਪੁੰਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਪੁਰਾਣਪੁਸ੍ਤਕਂ ਸ਼ੁਦ੍ਧਂ ਸਬੀਜਂ ਵਿष੍ਣੁਯਨ੍ਤ੍ਰਕਮ੍ । ਸ੍ਨਿਗ੍ਧਦੂਰ੍ਵਾਕ੍ਸ਼ਤੇ ਰਤ੍ਨਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪੁਣ੍ਯਂ ਲਭੇਨ੍ਨਰਃ
ਸ਼ੁੱਧ ਪੁਰਾਣ ਦੀ ਪੁਸਤਕ, ਬੀਜ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਵਾਲੀ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਯੰਤਰ, ਨਮੀ ਵਾਲੀ ਦੂਬ, ਅਕਸ਼ਤ ਅਤੇ ਰਤਨ—ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਪੁੰਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਤਪਸ੍ਵਿਨਾਂ ਸਿਦ੍ਧਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਮਸੁਦ੍ਰਂ ਕृष੍ਣਸਾਰਕਮ੍ । ਯਜ੍ਞਂ ਮਹੋਤ੍ਸਵਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸ ਪੁਣ੍ਯਂ ਲਭਤੇ ਨਰਃ
ਤਪਸੀ, ਸਿੱਧ ਮੰਤ੍ਰ, ਕਾਲਾ ਹਿਰਨ, ਯਜਨ ਅਤੇ ਵੱਡਾ ਉਤਸਵ—ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਪੁੰਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਗੋਮੂਤ੍ਰਂ ਗੋਮਯਂ ਦੁਗ੍ਧਂ ਗੋਧੂਲਿਂ ਗੋष੍ਠਗੋष੍ਪਦਮ੍ । ਪਕ੍ਵਸਸ੍ਯਾਨ੍ਵਿਤਂ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪੁਣ੍ਯਂ ਲਭੇਦ੍ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਗਾਂ ਦਾ ਮੂਤਰ, ਗਾਂ ਦੀ ਲੈ, ਦੁੱਧ, ਗਾਂ ਦੀ ਧੂੜ, ਗਾਂ ਦਾ ਪੈਰ ਦਾ ਨਿਸ਼ਾਨ, ਤੇ ਪੱਕੀ ਫਸਲ ਵਾਲਾ ਖੇਤ—ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਨਾਲ ਨਿਸਚਿਤ ਪੁੰਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਰੁਚਿਰਾਂ ਪਦ੍ਮਿਨੀਂ ਸ਼੍ਯਾਮਾਂ ਨ੍ਯਗ੍ਰੋਧਪਰਿਮਣ੍ਡਲਾਮ੍ । ਸੁਵੇषਕਾਂ ਸੁਵਸਨਾਂ ਦਿਵ੍ਯਭੂषਣਭੂषਿਤਾਮ੍
ਸੁੰਦਰ ਕਮਲ ਵਾਲੀ ਝੀਲ, ਸਾਵਲੀ ਔਰਤ, ਗੋਲ ਵਟ ਰੁੱਖ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਜੀ ਹੋਈ, ਚੰਗਾ ਪਹਿਨੀ ਹੋਈ, ਤੇ ਦਿਵਿਆ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ।
ਵੇਸ਼੍ਯਾਂ ਕ੍ਸ਼ੇਮਕਰੀਂ ਗਨ੍ਧਂ ਸੁਦੂਰ੍ਵਾਕ੍ਸ਼ਤਤਣ੍ਡੁਲਮ੍ । ਸਿਦ੍ਧਾਨ੍ਨਂ ਪਰਮਾਨ੍ਨਂ ਚ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪੁਣ੍ਯਂ ਲਭੇਨ੍ਨਰਃ
ਕੁਸ਼ਲ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲੀ ਵੇਸ਼ਿਆ, ਸੁਗੰਧ, ਨਮੀ ਵਾਲੀ ਦੂਬ, ਅਕਸ਼ਤ, ਪੱਕਾ ਭੋਜਨ ਅਤੇ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਭੋਜਨ—ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਪੁੰਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਕਾਨ੍ਤਿਕ੍ਯਾਂ ਪੂਰ੍ਣਿਮਾਯਾਂ ਚ ਰਾਧਿਕਾਪ੍ਰਤਿਮਾਂ ਸ਼ੁਭਾਮ੍ । ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਨਤ੍ਵਾ ਚ ਕਰੋਤਿ ਜਨ੍ਮਖਣ੍ਡਨਮ੍
ਸੌੰਦਰ ਦੀ ਪੂਰਨਮਾਸ਼ੀ ਨੂੰ, ਰਾਧਿਕਾ ਦੀ ਸ਼ੁਭ ਮੂਰਤੀ—ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ, ਦਰਸ਼ਨ ਅਤੇ ਨਮਨ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਜਨਮ ਦੇ ਬੰਧਨ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਹਿਙ੍ਗੁਲਾਯਾਂ ਤਥਾऽष੍ਟਮ੍ਯਾਮਿषੇ ਮਾਸਿ ਸਿਤੇ ਸ਼ੁਭੇ । ਸ਼੍ਰੀਦੁਰ੍ਗਾਪ੍ਰਤਿਮਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਕਰੋਤਿ ਜਨ੍ਮਖਣ੍ਡਨਮ੍
ਚਿੱਟੀ ਪੱਖ ਦੀ ਅਠਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਤੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਸ਼੍ਰੀ ਦੁਰਗਾ ਦੀ ਮੂਰਤੀ—ਇਹ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਜਨਮ ਦੇ ਬੰਧਨ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਿਵਰਾਤ੍ਰੌ ਚ ਕਾਸ਼੍ਯਾਂ ਚ ਵਿਸ਼੍ਵਨਾਥਸ੍ਯ ਦਰ੍ਸ਼ਨਮ੍ । ਕृਤ੍ਵੋਪਵਾਸਂ ਪੂਜਾਂ ਚ ਕਰੋਤਿ ਜਨ੍ਮਖਣ੍ਡਨਮ੍
ਸ਼ਿਵ ਰਾਤ ਨੂੰ ਕਾਸ਼ੀ ਵਿੱਚ, ਵਿਸ਼ਵਨਾਥ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ—ਉਪਵਾਸ ਅਤੇ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਜਨਮ ਦੇ ਬੰਧਨ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਜਨ੍ਮਾष੍ਟਮੀਦਿਨੇ ਭਕ੍ਤੋ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਮਾਂ ਬਿਨ੍ਦੁਮਾਧਵਮ੍ । ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਪੂਜਾਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਚ ਕਰੋਤਿ ਜਨ੍ਮਖਣ੍ਡਨਮ੍
ਜਨਮ ਅੱਠਮੀ ਦੇ ਦਿਨ, ਜੋ ਭਗਤ ਮੈਨੂੰ ਬਿੰਦੂ ਮਾਧਵ ਵਜੋਂ ਵੇਖ ਕੇ, ਸਿਰ ਨਿਵਾ ਕੇ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣਾ ਜਨਮ ਮੁਕਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਪੌषੇ ਮਾਸਿ ਸ਼ੁਕ੍ਲਰਾਤ੍ਰੌ ਯਤ੍ਰ ਯਤ੍ਰ ਸ੍ਥਲੇ ਨਰਃ । ਪਦ੍ਮਾਯਾਃ ਪ੍ਰਤਿਮਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਕਰੋਤਿ ਜਨ੍ਮਖਣ੍ਡਨਮ੍
ਪੌਸ਼ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸੁਕਲ ਪੱਖ ਦੀ ਰਾਤ ਨੂੰ, ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਪਦਮਾ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਵੇਖ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣਾ ਜਨਮ ਮੁਕਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸਪ੍ਤਜਨ੍ਮ ਭਵੇਤ੍ਤਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਃ ਪੌਤ੍ਰੋ ਧਨੇਸ਼੍ਵਰਃ । ਉਪੋष੍ਯੈਕਾਦਸ਼ੀਂ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਭਾਤੇ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀਦਿਨੇ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਦੀ ਸਵੇਰ ਨੂੰ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੱਤ ਜਨਮ ਤੱਕ ਪੁੱਤਰ, ਪੌਤਰ ਜਾਂ ਧਨ ਦਾ ਮਾਲਕ ਬਣਦਾ ਹੈ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਕਾਸ਼੍ਯਾਮਨ੍ਨਪੂਰ੍ਣਾਂ ਕਰੋਤਿ ਜਨ੍ਮਖਣ੍ਡਨਮ੍ । ਚੈਤ੍ਰੈ ਮਾਸਿ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼੍ਯਾਂ ਕਾਮਰੂਪੇषੁ ਪੁਣ੍ਯਦੇ
ਕਾਸੀ ਵਿੱਚ ਅੰਨਪੂਰਨਾ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਜਨਮ ਮੁਕਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਚੈਤ੍ਰ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਚੌਦਸ ਨੂੰ, ਪੁੰਨ ਵਾਲੇ ਕਾਮਰੂਪ ਵਿੱਚ,
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਨਤ੍ਵਾ ਭਦ੍ਰਕਾਲੀਂ ਕਰੋਤਿ ਜਨ੍ਮਖਣ੍ਡਨਮ੍ । ਅਯੋਧ੍ਯਾਯਾਂ ਚ ਰਾਮਂ ਚ ਸ਼੍ਰੀਰਾਮਨਵਮੀਦਿਨੇ
ਭਦਰਕਾਲੀ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਤੇ ਸਿਰ ਨਿਵਾ ਕੇ, ਉਹ ਜਨਮ ਮੁਕਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਅਯੋਧਿਆ ਵਿੱਚ, ਰਾਮ ਨਵਮੀ ਦੇ ਦਿਨ, ਰਾਮ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਕੇ,
ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਨਤ੍ਵਾ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਚ ਕਰੋਤਿ ਜਨ੍ਮਖਣ੍ਡਨਮ੍ । ਉਪੋष੍ਯ ਪੁष੍ਕਰੇ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਕਿਂਵਾ ਬਦਰਿਕਾਸ਼੍ਰਮੇ
ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਸਿਰ ਨਿਵਾ ਕੇ ਤੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਜਨਮ ਮੁਕਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਪੁਸ਼ਕਰ ਜਾਂ ਬਦਰੀਕਾਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਉਪਵਾਸ ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ,
ਮਂਪੂਜ੍ਯ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਮਾਮੇਕਂ ਕਰੋਤਿ ਜਨ੍ਮਖਣ੍ਡਨਮ੍ । ਦਤ੍ਤਵਾ ਤਿष੍ਣੁਪਦੇ ਪਿਣ੍ਡਂ ਵਿष੍ਣੁਂ ਯਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਪੂਜ੍ਯੇਤ੍
ਮੈਨੂੰ ਇਕੱਲਾ ਪੂਜ ਕੇ ਤੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਜਨਮ ਮੁਕਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਵਿਣੁਪਦ ਤੇ ਪਿੰਡ ਦਾਨ ਕਰਕੇ ਤੇ ਵਿਣੁ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ,
ਪਿਤਣਾਂ ਸ੍ਵਾਤ੍ਮਨਸ਼੍ਚੈਵ ਕਰੋਤਿ ਜਨ੍ਮਖਣ੍ਡਨਮ੍ । ਪ੍ਰਯਾਗੇ ਮੁਣ੍ਡਨਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਦਾਨਂ ਚ ਕੁਰੁਤੇ ਯਦਿ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਿਤਰਾਂ ਤੇ ਆਪਣੇ ਲਈ ਜਨਮ ਮੁਕਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਪ੍ਰਯਾਗ ਵਿੱਚ ਮੁੰਡਨ ਕਰਕੇ ਦਾਨ ਕਰੇ,
ਉਪੋष੍ਯ ਨੈਮਿषਾਰਣ੍ਯੇ ਕਰੋਤਿ ਜਨ੍ਮਖਣ੍ਡਨਮ੍ । ਸਿਦ੍ਧਿਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਚ ਵਦਰੀਂਭੁਙ੍ਕ੍ਤੇ ਬਦਰਿਕਾਸ਼੍ਰਮੇ
ਨੈਮੀਸ਼ਾਰਣ ਵਿੱਚ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਜਨਮ ਮੁਕਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਬਦਰੀਕਾਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਸਿੱਧੀ ਹਾਸਲ ਕਰਕੇ, ਜੇ ਬੇਰੀਆਂ ਖਾਂਦਾ ਹੈ,
ਦृष੍ਟਵਾ ਮਤ੍ਪ੍ਰਤਿਮਾਂ ਨਨ੍ਦ ਕਰੋਤਿ ਜਨ੍ਮਖਣ੍ਡਨਮ੍ । ਦੇਲਾਯਮਾਨਂ ਗੋਵਿਨ੍ਦਂ ਪੁਣ੍ਯੇ ਵृਨ੍ਦਾਵਨੇ ਚ ਮਾਮ੍
ਨੰਦ ਜੀ, ਮੇਰੀ ਮੂਰਤੀ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਜਨਮ ਮੁਕਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਪਵਿੱਤਰ ਵ੍ਰਿੰਦਾਵਨ ਵਿੱਚ, ਜਿੱਥੇ ਗੋਵਿੰਦ ਪਰਗਟ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਮੈਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ,
ਦृष੍ਟਵਾ ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਨਤ੍ਵਾ ਚ ਕਰੋਤਿ ਜਨ੍ਮਖਣ੍ਡਨਮ੍ । ਭਾਦ੍ਰੇ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਚ ਮਞ੍ਚਸ੍ਥਂ ਮਾਮੇਵ ਮਧੁਸੂਦਨਮ੍
ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਕੇ, ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ ਤੇ ਸਿਰ ਨਿਵਾ ਕੇ, ਉਹ ਜਨਮ ਮੁਕਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਭਾਦੋਂ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਮੈਨੂੰ ਮਧੁਸੂਦਨ ਨੂੰ ਮੰਜੇ ਉੱਤੇ ਬੈਠਿਆ ਵੇਖ ਕੇ,
ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਨਤ੍ਵਾ ਭਕ੍ਤਸ਼੍ਚ ਕਰੋਤਿ ਜਨ੍ਮਖਣ੍ਡਨਮ੍ । ਰਥਸ੍ਥਂ ਚ ਜਗਨ੍ਨਾਥਂ ਯੋ ਦ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਤਿ ਕਲੌ ਨਰਃ
ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਸਿਰ ਨਿਵਾ ਕੇ ਤੇ ਭਗਤ ਬਣ ਕੇ, ਉਹ ਜਨਮ ਮੁਕਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਕਲਿਯੁਗ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਰਥ ਉੱਤੇ ਬੈਠੇ ਜਗੰਨਾਥ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਉਤ੍ਤਰਾਯਣਸਂਕ੍ਰਾਨ੍ਤ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਯਾਗੇ ਸ੍ਨਾਨਮਾਚਰੇਤ੍ । ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਨਤ੍ਵਾ ਮਾਮੇਵ ਕਰੋਤਿ ਜਨ੍ਮਖਣ੍ਡਨਮ੍
ਉੱਤਰਾਯਣ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਜੇ ਕੋਈ ਪ੍ਰਯਾਗ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰੇ, ਮੈਨੂੰ ਪੂਜ ਕੇ ਤੇ ਸਿਰ ਨਿਵਾ ਕੇ, ਉਹ ਜਨਮ ਮੁਕਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਕਾਰ੍ਤਿਕ੍ਯਾਂ ਪੂਰ੍ਣਿਮਾਯਾਂ ਚ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਮਤ੍ਪ੍ਰਤਿਮਾਂ ਸ਼ੁਭਾਮ੍ । ਉਪੋष੍ਯ ਪੂਜਰਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਕਰੋਤਿ ਜਨ੍ਮਖਣ੍ਡਨਮ੍
ਕਾਰਤਿਕ ਦੀ ਪੂਰਨਮਾਸੀ ਨੂੰ, ਮੇਰੀ ਸੁਭ ਮੂਰਤੀ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਕੇ, ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ ਤੇ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਜਨਮ ਮੁਕਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਚਨ੍ਦ੍ਰਭਾਗਾਸਮੀਪੇ ਚ ਮਾਧ੍ਯਾਂ ਚ ਮਾਂ ਨਮੇਤ੍ਸੁਧੀਃ । ਰਾਧਯਾ ਸਹ ਮਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਕਰੋਤਿ ਜਨ੍ਮਨਃ ਕ੍ਸ਼ਯਮ੍
ਚੰਦਰਭਾਗਾ ਦਰਿਆ ਦੇ ਕੰਢੇ, ਦੁਪਹਿਰ ਵੇਲੇ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਮਨੁੱਖ ਮੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰੇ। ਰਾਧਾ ਨਾਲ ਮੇਰੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਜਨਮ ਦਾ ਅੰਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਰਾਮੇਸ਼੍ਵਰਂ ਸੇਤੁਬਨ੍ਧ ਅषਾਣੀਪੂਰ੍ਣਿਮਾਦਿਨੇ । ਉਪੇष੍ਯ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਕਰੋਤਿ ਜਨ੍ਮਖਣ੍ਡਨਮ੍
ਰਾਮੇਸ਼ਵਰ ਤੇ ਸੇਤੁਬੰਧ, ਆਢੀ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਪੂਰਨਮਾਸੀ ਨੂੰ, ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਕੇ ਤੇ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਜਨਮ ਮੁਕਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਵਰ੍ਗੇ ਵਿਦ੍ਯਾਧਰਾ ਰਾਤ੍ਰੌ ਨृਤ੍ਯਨ੍ਤਿ ਚ ਸੁਹੁਰ੍ਮੁਹੁਃ। ਪ੍ਰਣਾਮਂ ਕਰ੍ਤੁਮੀਸ਼ਂ ਤਂ ਸਮਾਯਾਤਿ ਵਿਭੀषਣਃ
ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ, ਵਿਦਿਆਧਰਾਂ ਦੀ ਰਾਤ ਨੂੰ, ਉਹ ਵਾਰ ਵਾਰ ਨੱਚਦੇ ਹਨ। ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਉਸ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਨ ਆਉਂਦੇ ਹਨ।
ਗਾਯਨ੍ਤਿ ਕਿਂਨਰਾ ਰਾਤ੍ਰੌ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਸ਼੍ਚ ਮਨੋਹਰਮ੍ । ਪ੍ਰਣਾਮਂ ਕਰ੍ਤੁਮੀਸ਼ਂ ਤ ਸਮਾਯਾਤਿ ਯ ਮਾਧਵਃ
ਰਾਤ ਨੂੰ, ਕਿੰਨਰ ਸੁਰੀਲੀ ਧੁਨ ਵਿੱਚ ਗਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਗੰਧਰਵ ਮਨਮੋਹਣੀ ਰਾਗ ਲਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਮਾਧਵ ਉਸ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਨ ਆਉਂਦੇ ਹਨ।