ਜਲਸ੍ਥਂ ਚ ਰਵਿਂ ਚਨ੍ਦ੍ਰਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸ਼ੋਕਂ ਲਭੇਨ੍ਨਰਃ । ਬਨ੍ਧੁਵਿਚ੍ਛੇਦਹੇਤੁਂ ਚ ਨ ਪਸ਼੍ਯੇਤ੍ਪਰਮੈਥੁਨਮ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਸੂਰਜ ਜਾਂ ਚੰਦ ਦੀ ਪਰਛਾਂਵੀ ਵੇਖੇ, ਉਹ ਦੁਖ ਪਾਵੇਗਾ। ਪਰਾਈ ਮੀਲ-ਮਿਲਾਪ (ਸੈਕਸ) ਨੂੰ ਨਾ ਵੇਖੋ, ਇਹ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨਾਲ ਵਿਛੋੜਾ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਏਕਤ੍ਰ ਸ਼ਯਨਂ ਸ੍ਥਾਨਂ ਭੋਜਨਂ ਚ ਗਤਿਂ ਤਥਾ । ਨ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਪਾਪਿਨਾ ਸਾਰ੍ਧਂ ਸਰ੍ਵਂ ਨਾਸ਼ਸ੍ਯ ਲਕ੍ਸ਼ਣਮ੍
ਪਾਪੀ ਨਾਲ ਇਕੱਠੇ ਸੌਣਾ, ਰਹਿਣਾ, ਖਾਣਾ ਜਾਂ ਸਫਰ ਨਾ ਕਰੋ। ਇਹ ਸਭ ਨਾਸ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਹਨ।
ਆਲਾਪਾਦ੍ਗਾਤ੍ਰਸਂਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਾਚ੍ਛਯਨਾਸ਼੍ਰਯਭੋਜਨਾਤ੍ । ਸਂਚਰਨ੍ਤਿ ਧ੍ਰੁਵਂ ਪਾਪਾਸ੍ਤੈਲਵਿਨ੍ਦੁਰਿਵਾਮ੍ਭਸਾ
ਗੱਲਬਾਤ, ਸਰੀਰਕ ਸੰਪਰਕ, ਇਕੱਠੇ ਸੌਣਾ ਜਾਂ ਬੈਠਣਾ, ਅਤੇ ਇਕੱਠੇ ਖਾਣਾ—ਇਨ੍ਹਾਂ ਰਾਹੀਂ ਪਾਪ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਤੇਲ ਦੀ ਬੂੰਦ ਵਾਂਗ ਫੈਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਹਿਂਸ੍ਰਜਨ੍ਤੁਸਮੀਪਂ ਚ ਨ ਗਚ੍ਛੇਦ੍ਦੁਃਖਕਾਰਣਮ੍ । ਖਲੇਨ ਸਾਰ੍ਧ ਮਿਲਨਂ ਨ ਕੁਰ੍ਯਾਚ੍ਛੋਕਕਾਰਣਮ੍
ਹਿੰਸਕ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਨੇੜੇ ਨਾ ਜਾਓ, ਇਹ ਦੁਖ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ। ਮੰਦ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਨਾ ਕਰੋ, ਇਹ ਸ਼ੋਕ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਗਵਾਂ ਚੈਵ ਵੈष੍ਣਵਾਨਾਂ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ । ਨ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਧਿਂਸਨਂ ਹਾਨਿਂ ਸਰ੍ਵਨਾਸ਼ਸ੍ਯ ਕਾਰਣਮ੍
ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ, ਗਾਂਵਾਂ ਅਤੇ ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਵੈਸ਼ਨਵਾਂ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਓ, ਇਹ ਪੂਰੇ ਨਾਸ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ।
ਦੇਵਦੇਵਲਵਿਪ੍ਰਾਣਾਂ ਵੈष੍ਣਵਾਨਾਂ ਤਥੈਵ ਚ । ਵਿਤ੍ਤਂ ਧਨਂ ਚ ਨਹਰੇਤ੍ਸਰ੍ਵਨਾਸ਼ਸ੍ਯ ਕਾਰਣਮ੍
ਦੇਵਤਾ, ਮੰਦਰ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਅਤੇ ਵੈਸ਼ਨਵਾਂ ਦਾ ਧਨ ਜਾਂ ਸਮਾਨ ਚੋਰੀ ਨਾ ਕਰੋ, ਇਹ ਪੂਰੇ ਨਾਸ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ।
ਸ੍ਵਦਤ੍ਤਂ ਪਰਦਤ੍ਤਂ ਵਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿਤ੍ਤਂ ਹਰੇਤ੍ਤੁ ਯਃ । षष੍ਟਿਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਵਿष੍ਠਾਯਾਂ ਜਾਯਤੇ ਕृਮਿਃ
ਜੋ ਆਪਣਾ ਦਿੱਤਾ, ਦੂਜੇ ਦਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂ ਬ੍ਰਹਮ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਧਨ ਚੋਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਠ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਗੰਦ ਵਿੱਚ ਕੀੜਾ ਬਣਦਾ ਹੈ।
ਗृਧ੍ਰਃ ਕੋਟਿਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਸ਼ਤਜਨ੍ਮਾਨਿ ਸੂਕਰਃ । ਸ਼੍ਵਾਪਦਃ ਸ਼ਤਜਨ੍ਮਾਨਿ ਗਣ੍ਡਕਃ ਸਪ੍ਤਜਨ੍ਮਨਿ
ਉਹ ਦਸ ਕਰੋੜ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਗਿੱਧ, ਸੌ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਸੂਅਰ, ਸੌ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰ, ਅਤੇ ਸੱਤ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਗੋਹ ਬਣਦਾ ਹੈ।
ਘੋਟਕਃ ਸਪ੍ਤਜਨ੍ਮਾਨਿ ਕੁਮ੍ਭੀਰਃ ਪਞ੍ਚਜਨ੍ਮਸੁ । ਪੁਂਸ਼੍ਚਲੀਨਾਂ ਯੋਨਿਕੀਟਂ ਸ਼ਤਜਨ੍ਮਸੁ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਮ੍
ਉਹ ਸੱਤ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਘੋੜਾ, ਪੰਜ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਘੜਿਆਲ, ਅਤੇ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਸੌ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਭਟਕੀ ਹੋਈ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਯੋਨੀ ਵਿੱਚ ਕੀੜਾ ਬਣਦਾ ਹੈ।
ਵ੍ਰਣਕੀਟਂ ਚ ਤੇषਾਂ ਸ਼ਤਜਨ੍ਮਸੁ ਨਾਰਦ । ਗੋਧਿਕਾ ਸਪ੍ਤਜਨ੍ਮਾਨਿ ਗਰ੍ਦਭਃ ਸਪ੍ਤਜਨ੍ਮਸੁ
ਹੇ ਨਾਰਦ, ਉਹ ਸੌ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਵ੍ਰਣ ਦਾ ਕੀੜਾ, ਸੱਤ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਗੋਹ, ਅਤੇ ਸੱਤ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਗਧਾ ਬਣਦਾ ਹੈ।
ਸਪ੍ਤਜਨ੍ਮਾਨਿ ਮਾਰ੍ਜਾਰੋ ਨਕੁਲਸ਼੍ਤ੍ਰੇषੁ ਜਨ੍ਮਸੁ । ਉਚ੍ਚੈਃਸ਼੍ਰਵਾ ਜਨ੍ਮਸ਼ਤਂ ਖਰਸ਼੍ਚਾਪਿ ਤਥੈਵ ਚ
ਉਹ ਸੱਤ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਬਿੱਲੀ, ਬਹੁਤ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਨਕੁਲ, ਉਚੈਸ਼ਰਵਾ ਦੇ ਸੌ ਜਨਮ, ਅਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਾਂਗ ਹੀ ਗਧਾ ਬਣਦਾ ਹੈ।
ਕ੍ਰੂਰਸਰ੍ਪਸ਼੍ਚ ਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲੋ ਮਹਿषਃ ਸਪ੍ਤਜਨ੍ਮਸੁ । ਭੇਕਸ਼੍ਚ ਸ਼ਤਜਨ੍ਮਾਨਿ ਚ੍ਛਾਗਲਃ ਸਪ੍ਤਜਨ੍ਮਸੁ
ਉਹ ਕ੍ਰੂਰ ਸੱਪ, ਬਾਘ, ਸੱਤ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਮਹਿਸ, ਸੌ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਡੱਡੂ, ਅਤੇ ਸੱਤ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਬੱਕਰਾ ਬਣਦਾ ਹੈ।
ਭਲ੍ਲੂਕਃ ਸ਼ਤਜਨ੍ਮਾਨਿ ਸ਼ृਗਾਲੋ ਲਕ੍ਸ਼ਜਨ੍ਮਸੁ । ਤਤੋ ਜਲੌਕਾ ਭਵਤਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਸ੍ਵਹਰਣਾਦ੍ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਜੋ ਬ੍ਰਹਮ ਦਾ ਧਨ ਚੁਰਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਸੌ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਰੀਛ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਲੱਖ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਲੋਮੜੀ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਲੀਚੀ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕੁਮ੍ਭੀਪਾਕੇ ਚ ਪਚ੍ਯਨ੍ਤੇ ਪਾਪਿਨੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃ ਸ਼ਤਮ੍ । ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਵਿਪ੍ਰਮੁਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਤਤ੍ਕਾਲਂ ਚੈਨ੍ਨ ਦੀਯਤੇ
ਜੋ ਪਾਪੀ ਬ੍ਰਹਮ ਦਾ ਧਨ ਚੁਰਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਕੂੰਭੀਪਾਕ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਸੌ ਸਾਲ ਤਕ ਉਬਲਦੇ ਹਨ, ਜੇਕਰ ਉਹ ਸਮੇਂ ਦਾਨ ਦੇ ਕੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੇ।
ਏਕਰਾਤ੍ਰੇ ਵ੍ਯਤੀਤੇ ਤੁ ਤਦ੍ਦਾਨਂ ਦ੍ਵਿਗੁਣਂ ਭਵੇਤ੍ । ਮਾਸੇ ਸ਼ਤਗੁਣਂ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਦ੍ਵਿਮਾਸੇ ਤੁ ਸਹਸ੍ਰਕਮ੍
ਜੇ ਇੱਕ ਰਾਤ ਲੰਘ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਦਾਨ ਦਾ ਫਲ ਦੋ ਗੁਣਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇੱਕ ਮਹੀਨੇ ਬਾਅਦ ਇਹ ਸੌ ਗੁਣਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਦੋ ਮਹੀਨੇ ਬਾਅਦ ਹਜ਼ਾਰ ਗੁਣਾ।
ਸਂਵਤ੍ਸਰੇ ਵ੍ਯਤੀਤੇ ਤੁ ਸ ਦਾਤਾ ਨਰਕਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍ । ਦਾਤ੍ਰਾ ਨ ਦੀਯਤੇ ਮੂਰ੍ਖੋ ਗ੍ਰਹੀਤਾ ਚ ਨ ਯਾਚਤੇ
ਜੇ ਇੱਕ ਸਾਲ ਲੰਘ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਦਾਨੀ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਮੂਰਖ ਦਾਨੀ ਨਾ ਦਿੰਦਾ, ਤੇ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਵੀ ਨਹੀਂ ਮੰਗਦਾ।
ਉਭੌ ਤੌ ਨਰਕਂ ਯਾਤੋ ਦਾਤਾ ਵ੍ਯਾਧਿਯੁਤੋ ਭਵੇਤ੍ । ਵਿਪ੍ਰਾਣਾਂ ਹਿਸਨਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਵਂਸ਼ਹਾਨਿਂ ਲਭੇਦ੍ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਦੋਵੇਂ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਦਾਨੀ ਰੋਗੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾ ਕੇ, ਵੰਸ਼ ਦੀ ਨਸ਼ਟ ਹੋਣੀ ਪੱਕੀ ਹੈ।
ਧਨਂ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਂ ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਭਿਕ੍ਸ਼ੁਕਸ਼੍ਚ ਭਵੇਦ੍ਵ੍ਰਜਨ੍ । ਦੇਵਂ ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਨ ਨਮੇਦ੍ਯੋ ਲਭੇਚ੍ਛੁਚਮ੍
ਧਨ ਤੇ ਲਕਸ਼ਮੀ ਛੱਡ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਮੰਗਤਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਦੇਵਤਾ ਜਾਂ ਬ੍ਰਹਮ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਨਮਸਕਾਰ ਨਾ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਅਸ਼ੁਧਤਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਨ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਗੁਰੁਭਕ੍ਤਿਂ ਯੋ ਲਭਤੇ ਰੌਰਵਂ ਸ਼ੁਚਮ੍ । ਯ ਸ੍ਤ੍ਰੀ ਮੂਢਾ ਦੁਰਾਚਾਰਾ ਸ੍ਵਪਤਿਂ ਹਰਿਰੂਪਿਣਮ੍
ਜੋ ਗੁਰੂ ਦੀ ਭਗਤੀ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਉਹ ਰੌਰਵ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਮੂਰਖ ਤੇ ਮੰਦ ਆਚਰਨ ਵਾਲੀ ਔਰਤ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਹਰਿ ਸਮਝਦੀ ਹੈ।
ਨ ਪਸ਼੍ਯੇਤ੍ਤਰ੍ਜਨਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਕੁਮ੍ਭੀਪਾਕੇ ਵ੍ਰਜੇਦ੍ਧ੍ਰੁਵਮ੍ । ਵਾਕ੍ਤਰ੍ਜਨਾਦ੍ਭਵੇਤ੍ਕਾਕੋ ਹਿਂਸਨਾਤ੍ਸੂਕਰੋ ਭਵੇਤ੍
ਜੇ ਧਮਕੀ ਦੇਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵੀ ਪਤੀ ਨੂੰ ਨਾ ਵੇਖੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਪੱਕਾ ਕੂੰਭੀਪਾਕ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਬੋਲ ਦੀ ਧਮਕੀ ਨਾਲ ਕਾਂ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਹਿੰਸਾ ਨਾਲ ਸੂਰ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਸਰ੍ਪੋ ਭਵਤਿ ਕੋਪੈਨ ਦਰ੍ਪੇਣ ਗਰ੍ਦਭੋ ਭਵੇਤ੍ । ਕੁਕ੍ਕੁਰੀ ਚ ਕੁਵਾਕ੍ਯੇਨਾਪ੍ਯਨ੍ਧਸ਼੍ਚ ਵਿषਦਰ੍ਸ਼ਨਾਤ੍
ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਸੱਪ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਹੰਕਾਰ ਨਾਲ ਗਧਾ; ਮੰਦ ਬੋਲ ਨਾਲ ਕੁੱਤੀ, ਤੇ ਵਿਸ਼ ਵੇਖਣ ਨਾਲ ਅੰਨ੍ਹਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ ਚ ਵੈਕੁਣ੍ਠਂ ਪਤ੍ਯਾ ਸਹ ਵ੍ਰਜੇਦ੍ਧ੍ਰੁਵਮ੍ । ਸ਼ਿਵਂ ਦੁਰ੍ਗਾਂ ਗਣਪਤਿਂ ਸੂਰ੍ਯ ਵਿਪ੍ਰਂ ਚ ਵੈष੍ਣਵਮ੍
ਪਤਿਵਰਤਾ ਔਰਤ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਪੱਕਾ ਵੈਕੁੰਠ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਸ਼ਿਵ, ਦੁਰਗਾ, ਗਣਪਤੀ, ਸੂਰਜ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤੇ ਵੈਸ਼ਨਵ।
ਵਿष੍ਣੁਂ ਨਿਨ੍ਦਤਿ ਯੋ ਮੂਢਃ ਸ ਮਹਾਰੌਰਵਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍ । ਪਿਤਰਂ ਮਾਤਰਂ ਪੁਤ੍ਰਂ ਸਤੀਂ ਭਾਰ੍ਯਾਂ ਗੁਰੁਂ ਤਥਾ
ਜੋ ਮੂਰਖ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਹਾਰੌਰਵ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਪਿਤਾ, ਮਾਤਾ, ਪੁੱਤਰ, ਸਤੀ ਭਾਰਿਆ ਤੇ ਗੁਰੂ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਵੀ।
ਅਨਾਥਾਂ ਭਗਿਨੀਂ ਕਨ੍ਯਾਂ ਵਿਨਿਨ੍ਦ੍ਯ ਨਰਕਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍ । ਵਿਪ੍ਰਭਕ੍ਤਿਵਿਹੀਨਾਸ਼੍ਚ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਵਿਟ੍ਸ਼ੂਦ੍ਰਯੋਨਿਜਾ
ਜੋ ਅਨਾਥ, ਭੈਣ ਜਾਂ ਕੁਵਾਰੀ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਭਗਤੀ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਖ਼ਤਰੀ, ਵਣਿਕ ਜਾਂ ਸ਼ੂਦਰ ਜਨਮ ਵਾਲੇ।
ਹਰਿਭਕ੍ਤਿਵਿਹੀਨਾਸ਼੍ਚ ਪਚ੍ਯਨ੍ਤੇ ਨਰਮੇ ਧ੍ਰੁਵਮ੍ । ਪਤਿਭਕ੍ਤਿਵਿਹੀਨਾਸ਼੍ਚ ਯੁਵਤ੍ਯਸ਼੍ਚ ਨਰਾਧਮਾਃ
ਜੋ ਹਰਿ ਭਗਤੀ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹਨ, ਉਹ ਪੱਕਾ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਉਬਲਦੇ ਹਨ; ਪਤੀ ਭਗਤੀ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਜਵਾਨ ਔਰਤਾਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਨੀਵੀਆਂ ਹਨ।
ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮਜਲਂ ਵਿष੍ਣੁਪ੍ਰਸਾਦਂ ਯੇ ਚ ਭੁਞ੍ਜਤੇ । ਤੀਰ੍ਯ ਪੁਨਨ੍ਤਿ ਤੇ ਵਿਪ੍ਰਾਃ ਸ਼ਤਂ ਪੁਂਸਾਂ ਵਸੁਂਧਰਾਮ੍
ਜੋ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਦਾ ਜਲ ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸੌ ਮਨੁੱਖਾਂ ਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਵੀ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਪਸ਼ੂ ਹੀ ਕਿਉਂ ਨਾ ਹੋਣ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ।
ਪਿਤृਨ੍ਦੇਵਾਨ੍ਸਮਮ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਖਾਦਨ੍ਮਾਸਂ ਦ੍ਵਿਜਃ ਸ਼ੁਚਿਃ । ਯੋ ਭਕ੍ਸ਼ਤਿ ਵृਥਾ ਮਾਂਸਂ ਸ ਮਹਾਰੌਰਵਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍
ਪਿਤਰ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਸ਼ੁਧ ਦੁਜਾਤੀ ਜੇ ਇੱਕ ਮਹੀਨਾ ਮਾਸ ਖਾਂਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਵਿਅਰਥ ਮਾਸ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਹਾਰੌਰਵ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮਤ੍ਸ੍ਯਾਂਸ਼੍ਚ ਕਾਮਤੋ ਜਗ੍ਧ੍ਵਾ ਚੋਪਵਾਸਂ ਵਸੇਦ੍ਦ੍ਵਿਜਃ । ਪ੍ਰਾਯਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤਂ ਤਤਃ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਵ੍ਰਤਂ ਚਾਨ੍ਦ੍ਰਾਯਣਂ ਚਰੇਤ੍
ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਮੱਛੀ ਖਾ ਕੇ, ਦੁਜਾਤੀ ਨੂੰ ਉਪਵਾਸ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ ਪ੍ਰਾਇਸ਼ਚਿਤ ਕਰੇ ਤੇ ਚੰਦ੍ਰਾਯਣ ਵਰਤ ਧਾਰੇ।
ਕਾਮਤੋ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋ ਮਤ੍ਸ੍ਯਂ ਭੁਙ੍ਕ੍ਤੇ ਯੋ ਜ੍ਞਾਨਦੁਰ੍ਬਲਃ । ਸੋऽਸ਼ੁਚਿਃ ਸਤਤਂ ਨਨ੍ਦ ਹਨ੍ਤਿ ਪੁਣ੍ਯਂ ਪੁਰਾਕृਤਮ੍
ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਮੱਛੀ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਗਿਆਨ ਤੋਂ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੈ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਅਸ਼ੁਧ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਨੰਦ, ਤੇ ਪੁਰਾਣਾ ਕਮਾਇਆ ਪੁੰਨ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਵਿष੍ਣੋਰੁਚ੍ਚਿष੍ਟਭੋਜੀ ਯੋ ਮਤ੍ਸ੍ਯਂ ਮਾਂਸਂ ਨ ਖਾਦਤਿ । ਪਦੇ ਪਦੇऽਸ਼੍ਵਮੇਧਸ੍ਯ ਲਭਤੇ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਂ ਫਲਮ੍
ਜੋ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਉਚਿਸ਼ਟ ਭੋਜਨ ਖਾਂਦਾ ਹੈ ਪਰ ਮੱਛੀ ਜਾਂ ਮਾਸ ਨਹੀਂ ਖਾਂਦਾ, ਉਹ ਹਰ ਪਗ ਤੇ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਗ ਦਾ ਫਲ ਪੱਕਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।