ਸ਼੍ਰੁਤੌ ਵਿਨਿਰ੍ਮਿਤਾਨ੍ਦੇਵਾਨ੍ਮੋਕ੍ਸ਼ਦਾਨ੍ਕਰ੍ਮਕृਨ੍ਤਨਾਨ੍ । ਗਣੇਸ਼ਂ ਵਿਘ੍ਨਨਾਸ਼ਾਯ ਸੂਰ੍ਯਂ ਵ੍ਯਾਧਿਵਿਨਾਸ਼ਿਨੇ
ਸ਼ਾਸਤ੍ਰਾਂ ਵਿੱਚ ਦੱਸੇ ਹੋਏ, ਮੁਕਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਕਰਮ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤਿਆਂ—ਗਣੇਸ਼ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ, ਸੂਰਜ ਰੋਗ ਨਾਸ ਕਰਨ ਲਈ—
ਵਹ੍ਨਿਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਿਨਿਮਿਤ੍ਤੇਨ ਸ਼ਾਨ੍ਤੌ ਸ਼ੁਦ੍ਧੌ ਭਵੇਦ੍ਧ੍ਰੁਵਮ੍ । ਵਿष੍ਣੁਂ ਮੋਕ੍ਸ਼ਨਿਮਿਤ੍ਤੇਨ ਜ੍ਞਾਨਦਾਨਾਯ ਸ਼ਂਕਰਮ੍
ਅੱਗ ਪ੍ਰਾਪਤੀ, ਸ਼ਾਂਤੀ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਲਈ ਪੂਜੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਵਿਸ਼ਨੁ ਮੁਕਤੀ ਲਈ, ਅਤੇ ਸ਼ੰਕਰ ਗਿਆਨ ਦੇਣ ਲਈ।
ਬੁਦ੍ਧਿਮੁਕ੍ਤਿਨਿਮਿਤ੍ਤੇਨ ਪਾਰ੍ਵਤੀਂ ਪੂਜਯੇਤ੍ਸੁਧੀਃ । ਪੁष੍ਪਾਞ੍ਜਲਿਤ੍ਰਯਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਸ੍ਵਸ੍ਤੋਤ੍ਰਂ ਕਵਚਂ ਪਠੇਤ੍
ਚਤੁਰ ਵਿਅਕਤੀ ਬੁੱਧੀ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ ਲਈ ਪਾਰਵਤੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ, ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਅੰਜਲੀ ਦੇ ਕੇ, ਫਿਰ ਸ਼ੁਭ ਸਤੋਤ੍ਰ ਅਤੇ ਰੱਖਿਆ ਮੰਤ੍ਰ ਪੜ੍ਹੇ।
ਗੁਰੁਂ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਤਤ੍ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਪ੍ਰਣਮੇਤ੍ਸੁਰਮ੍ । ਕृਤ੍ਵਾऽऽਹ੍ਰਿਕਂ ਚ ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਯਥਾਸੁਖਮੁਦੀਰਿਤਮ੍
ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਫਿਰ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰੇ; ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਮਨ ਚਾਹੀ ਰੀਤ ਨਾਲ ਸਮਾਪਤੀ ਕਰੇ।
ਸਮਾਚਰੇਤ੍ਸ੍ਵਕਰ੍ਮੈਤਦ੍ਵੇਦੋਕ੍ਤਂ ਸ੍ਵਾਤ੍ਮਸ਼ੁਦ੍ਧਯੇ । ਵਿष੍ਠਾਂ ਨ ਪਸ਼੍ਯੇਤ੍ਪ੍ਰਾਜ੍ਞਸ਼੍ਚ ਵ੍ਯਾਧਿਬੀਜਸ੍ਵਰੂਪਿਣੀਮ੍
ਆਦਮੀ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਕਰਮ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਵਿੱਚ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੀ ਪਵਿਤਰਤਾ ਲਈ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਸਮਝਦਾਰ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਗੰਦ (ਵਿਸ਼ਠਾ), ਜੋ ਰੋਗਾਂ ਦਾ ਮੂਲ ਹੈ, ਦੇਖਣੀ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦੀ।
ਮੂਤ੍ਰਂ ਚ ਵ੍ਯਾਧਿਬੀਜਂ ਚ ਪਰਂ ਨਰਕਕਾਰਣਮ੍ । ਲਿਙ੍ਗਂਯੋਨਿਂ ਪਾਪਦੁਃਖਵ੍ਯਾਧਿਦਾਰਿਦ੍ਰ੍ਯਦਾਯਿਨੀਮ੍
ਪਿਸ਼ਾਬ ਅਤੇ ਰੋਗਾਂ ਦਾ ਮੂਲ ਨਰਕ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ। ਲਿੰਗ ਅਤੇ ਯੋਨੀ ਪਾਪ, ਦੁੱਖ, ਰੋਗ ਅਤੇ ਗਰੀਬੀ ਪੈਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਉਰੁਂ ਮੁਖਂ ਸ੍ਤਨਂ ਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਂ ਕਟਾਕ੍ਸ਼ਂ ਹਾਸ੍ਯਮੇਵ ਚ । ਵਿਨਾਸ਼ਬੀਜਂ ਰੂਪਂ ਚ ਵਿਪਦਾਂ ਕਾਰਣਂ ਸਦਾ
ਇਸਤਰੀਆਂ ਦੇ ਪੈਰ, ਮੂੰਹ, ਛਾਤੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਅਤੇ ਹਾਸਾ, ਤੇ ਸੁੰਦਰਤਾ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਨਾਸ ਅਤੇ ਮੁਸੀਬਤ ਦਾ ਮੂਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਦਿਵਾਭੋਗਂ ਚ ਸ੍ਵਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਂ ਸ੍ਵਾਲਾਪਂ ਪਰਿਵਰ੍ਜਯੇਤ੍ । ਰੋਗਾਣੋ ਕਾਰਣਂ ਚੈਵ ਚਕ੍ਸ਼ੁषੋਃ ਕਰ੍ਣਯੋਸ੍ਤਥਾ
ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਵਿਹਾਰ ਅਤੇ ਫ਼ਜ਼ੂਲ ਗੱਲਬਾਤ ਤੋਂ ਬਚੋ, ਇਹ ਅੱਖਾਂ ਅਤੇ ਕੰਨਾਂ ਦੇ ਰੋਗਾਂ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ।
ਏਕਤਾਰਂ ਚ ਗਗਨਂ ਨ ਪਸ਼੍ਯੇਤ੍ਤੁ ਰੁਜਾਂ ਭਯਾਤ੍ । ਦੈਵਾਦ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਹਰਿਂ ਸ੍ਮृਤ੍ਵਾ ਸਪ੍ਤਧਾ ਨਾਰਦਂ ਜਪੇਤ੍
ਰੋਗਾਂ ਦੇ ਡਰ ਕਰਕੇ ਇੱਕ ਅੱਖ ਨਾਲ ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਨਾ ਦੇਖੋ। ਜੇ ਕਿਸੇ ਕਾਰਨ ਦੇਖ ਲਿਆ, ਤਾਂ ਹਰਿ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਕੇ ਨਾਰਦ ਮੰਤ੍ਰ ਨੂੰ ਸੱਤ ਵਾਰੀ ਜਪੋ।
ਅਸ੍ਤਕਾਲੇ ਰਵਿਂ ਚਨ੍ਦ੍ਰਂ ਨ ਪਸ਼੍ਯੇਦ੍ ਵ੍ਯਾਧਿਕਾਰਣਮ੍ । ਖਣ੍ਡਂ ਮਸੁਦਿਤਂ ਚਨ੍ਦ੍ਰਂ ਨ ਪਸ਼੍ਯੇਦ੍ ਵ੍ਯਾਧਿਕਾਰਣਮ੍
ਸੂਰਜ ਜਾਂ ਚੰਦ ਨੂੰ ਅਸ਼ਟਕਾਲੇ (ਸੰਝ-ਸਵੇਰੇ) ਨਾ ਦੇਖੋ, ਇਹ ਰੋਗਾਂ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ। ਟੁੱਟਾ ਜਾਂ ਅਧ ਚੰਦ ਵੀ ਨਾ ਦੇਖੋ, ਇਹ ਵੀ ਰੋਗ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਜਲਸ੍ਥਂ ਚ ਰਵਿਂ ਚਨ੍ਦ੍ਰਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸ਼ੋਕਂ ਲਭੇਨ੍ਨਰਃ । ਬਨ੍ਧੁਵਿਚ੍ਛੇਦਹੇਤੁਂ ਚ ਨ ਪਸ਼੍ਯੇਤ੍ਪਰਮੈਥੁਨਮ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਸੂਰਜ ਜਾਂ ਚੰਦ ਦੀ ਪਰਛਾਂਵੀ ਵੇਖੇ, ਉਹ ਦੁਖ ਪਾਵੇਗਾ। ਪਰਾਈ ਮੀਲ-ਮਿਲਾਪ (ਸੈਕਸ) ਨੂੰ ਨਾ ਵੇਖੋ, ਇਹ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨਾਲ ਵਿਛੋੜਾ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਏਕਤ੍ਰ ਸ਼ਯਨਂ ਸ੍ਥਾਨਂ ਭੋਜਨਂ ਚ ਗਤਿਂ ਤਥਾ । ਨ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਪਾਪਿਨਾ ਸਾਰ੍ਧਂ ਸਰ੍ਵਂ ਨਾਸ਼ਸ੍ਯ ਲਕ੍ਸ਼ਣਮ੍
ਪਾਪੀ ਨਾਲ ਇਕੱਠੇ ਸੌਣਾ, ਰਹਿਣਾ, ਖਾਣਾ ਜਾਂ ਸਫਰ ਨਾ ਕਰੋ। ਇਹ ਸਭ ਨਾਸ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਹਨ।
ਆਲਾਪਾਦ੍ਗਾਤ੍ਰਸਂਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਾਚ੍ਛਯਨਾਸ਼੍ਰਯਭੋਜਨਾਤ੍ । ਸਂਚਰਨ੍ਤਿ ਧ੍ਰੁਵਂ ਪਾਪਾਸ੍ਤੈਲਵਿਨ੍ਦੁਰਿਵਾਮ੍ਭਸਾ
ਗੱਲਬਾਤ, ਸਰੀਰਕ ਸੰਪਰਕ, ਇਕੱਠੇ ਸੌਣਾ ਜਾਂ ਬੈਠਣਾ, ਅਤੇ ਇਕੱਠੇ ਖਾਣਾ—ਇਨ੍ਹਾਂ ਰਾਹੀਂ ਪਾਪ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਤੇਲ ਦੀ ਬੂੰਦ ਵਾਂਗ ਫੈਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਹਿਂਸ੍ਰਜਨ੍ਤੁਸਮੀਪਂ ਚ ਨ ਗਚ੍ਛੇਦ੍ਦੁਃਖਕਾਰਣਮ੍ । ਖਲੇਨ ਸਾਰ੍ਧ ਮਿਲਨਂ ਨ ਕੁਰ੍ਯਾਚ੍ਛੋਕਕਾਰਣਮ੍
ਹਿੰਸਕ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਨੇੜੇ ਨਾ ਜਾਓ, ਇਹ ਦੁਖ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ। ਮੰਦ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਨਾ ਕਰੋ, ਇਹ ਸ਼ੋਕ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਗਵਾਂ ਚੈਵ ਵੈष੍ਣਵਾਨਾਂ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ । ਨ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਧਿਂਸਨਂ ਹਾਨਿਂ ਸਰ੍ਵਨਾਸ਼ਸ੍ਯ ਕਾਰਣਮ੍
ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ, ਗਾਂਵਾਂ ਅਤੇ ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਵੈਸ਼ਨਵਾਂ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਓ, ਇਹ ਪੂਰੇ ਨਾਸ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ।
ਦੇਵਦੇਵਲਵਿਪ੍ਰਾਣਾਂ ਵੈष੍ਣਵਾਨਾਂ ਤਥੈਵ ਚ । ਵਿਤ੍ਤਂ ਧਨਂ ਚ ਨਹਰੇਤ੍ਸਰ੍ਵਨਾਸ਼ਸ੍ਯ ਕਾਰਣਮ੍
ਦੇਵਤਾ, ਮੰਦਰ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਅਤੇ ਵੈਸ਼ਨਵਾਂ ਦਾ ਧਨ ਜਾਂ ਸਮਾਨ ਚੋਰੀ ਨਾ ਕਰੋ, ਇਹ ਪੂਰੇ ਨਾਸ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ।
ਸ੍ਵਦਤ੍ਤਂ ਪਰਦਤ੍ਤਂ ਵਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿਤ੍ਤਂ ਹਰੇਤ੍ਤੁ ਯਃ । षष੍ਟਿਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਵਿष੍ਠਾਯਾਂ ਜਾਯਤੇ ਕृਮਿਃ
ਜੋ ਆਪਣਾ ਦਿੱਤਾ, ਦੂਜੇ ਦਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂ ਬ੍ਰਹਮ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਧਨ ਚੋਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਠ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਗੰਦ ਵਿੱਚ ਕੀੜਾ ਬਣਦਾ ਹੈ।
ਗृਧ੍ਰਃ ਕੋਟਿਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਸ਼ਤਜਨ੍ਮਾਨਿ ਸੂਕਰਃ । ਸ਼੍ਵਾਪਦਃ ਸ਼ਤਜਨ੍ਮਾਨਿ ਗਣ੍ਡਕਃ ਸਪ੍ਤਜਨ੍ਮਨਿ
ਉਹ ਦਸ ਕਰੋੜ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਗਿੱਧ, ਸੌ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਸੂਅਰ, ਸੌ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰ, ਅਤੇ ਸੱਤ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਗੋਹ ਬਣਦਾ ਹੈ।
ਘੋਟਕਃ ਸਪ੍ਤਜਨ੍ਮਾਨਿ ਕੁਮ੍ਭੀਰਃ ਪਞ੍ਚਜਨ੍ਮਸੁ । ਪੁਂਸ਼੍ਚਲੀਨਾਂ ਯੋਨਿਕੀਟਂ ਸ਼ਤਜਨ੍ਮਸੁ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਮ੍
ਉਹ ਸੱਤ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਘੋੜਾ, ਪੰਜ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਘੜਿਆਲ, ਅਤੇ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਸੌ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਭਟਕੀ ਹੋਈ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਯੋਨੀ ਵਿੱਚ ਕੀੜਾ ਬਣਦਾ ਹੈ।
ਵ੍ਰਣਕੀਟਂ ਚ ਤੇषਾਂ ਸ਼ਤਜਨ੍ਮਸੁ ਨਾਰਦ । ਗੋਧਿਕਾ ਸਪ੍ਤਜਨ੍ਮਾਨਿ ਗਰ੍ਦਭਃ ਸਪ੍ਤਜਨ੍ਮਸੁ
ਹੇ ਨਾਰਦ, ਉਹ ਸੌ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਵ੍ਰਣ ਦਾ ਕੀੜਾ, ਸੱਤ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਗੋਹ, ਅਤੇ ਸੱਤ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਗਧਾ ਬਣਦਾ ਹੈ।
ਸਪ੍ਤਜਨ੍ਮਾਨਿ ਮਾਰ੍ਜਾਰੋ ਨਕੁਲਸ਼੍ਤ੍ਰੇषੁ ਜਨ੍ਮਸੁ । ਉਚ੍ਚੈਃਸ਼੍ਰਵਾ ਜਨ੍ਮਸ਼ਤਂ ਖਰਸ਼੍ਚਾਪਿ ਤਥੈਵ ਚ
ਉਹ ਸੱਤ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਬਿੱਲੀ, ਬਹੁਤ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਨਕੁਲ, ਉਚੈਸ਼ਰਵਾ ਦੇ ਸੌ ਜਨਮ, ਅਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਾਂਗ ਹੀ ਗਧਾ ਬਣਦਾ ਹੈ।
ਕ੍ਰੂਰਸਰ੍ਪਸ਼੍ਚ ਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲੋ ਮਹਿषਃ ਸਪ੍ਤਜਨ੍ਮਸੁ । ਭੇਕਸ਼੍ਚ ਸ਼ਤਜਨ੍ਮਾਨਿ ਚ੍ਛਾਗਲਃ ਸਪ੍ਤਜਨ੍ਮਸੁ
ਉਹ ਕ੍ਰੂਰ ਸੱਪ, ਬਾਘ, ਸੱਤ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਮਹਿਸ, ਸੌ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਡੱਡੂ, ਅਤੇ ਸੱਤ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਬੱਕਰਾ ਬਣਦਾ ਹੈ।
ਭਲ੍ਲੂਕਃ ਸ਼ਤਜਨ੍ਮਾਨਿ ਸ਼ृਗਾਲੋ ਲਕ੍ਸ਼ਜਨ੍ਮਸੁ । ਤਤੋ ਜਲੌਕਾ ਭਵਤਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਸ੍ਵਹਰਣਾਦ੍ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਜੋ ਬ੍ਰਹਮ ਦਾ ਧਨ ਚੁਰਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਸੌ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਰੀਛ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਲੱਖ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਲੋਮੜੀ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਲੀਚੀ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕੁਮ੍ਭੀਪਾਕੇ ਚ ਪਚ੍ਯਨ੍ਤੇ ਪਾਪਿਨੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃ ਸ਼ਤਮ੍ । ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਵਿਪ੍ਰਮੁਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਤਤ੍ਕਾਲਂ ਚੈਨ੍ਨ ਦੀਯਤੇ
ਜੋ ਪਾਪੀ ਬ੍ਰਹਮ ਦਾ ਧਨ ਚੁਰਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਕੂੰਭੀਪਾਕ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਸੌ ਸਾਲ ਤਕ ਉਬਲਦੇ ਹਨ, ਜੇਕਰ ਉਹ ਸਮੇਂ ਦਾਨ ਦੇ ਕੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੇ।
ਏਕਰਾਤ੍ਰੇ ਵ੍ਯਤੀਤੇ ਤੁ ਤਦ੍ਦਾਨਂ ਦ੍ਵਿਗੁਣਂ ਭਵੇਤ੍ । ਮਾਸੇ ਸ਼ਤਗੁਣਂ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਦ੍ਵਿਮਾਸੇ ਤੁ ਸਹਸ੍ਰਕਮ੍
ਜੇ ਇੱਕ ਰਾਤ ਲੰਘ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਦਾਨ ਦਾ ਫਲ ਦੋ ਗੁਣਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇੱਕ ਮਹੀਨੇ ਬਾਅਦ ਇਹ ਸੌ ਗੁਣਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਦੋ ਮਹੀਨੇ ਬਾਅਦ ਹਜ਼ਾਰ ਗੁਣਾ।
ਸਂਵਤ੍ਸਰੇ ਵ੍ਯਤੀਤੇ ਤੁ ਸ ਦਾਤਾ ਨਰਕਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍ । ਦਾਤ੍ਰਾ ਨ ਦੀਯਤੇ ਮੂਰ੍ਖੋ ਗ੍ਰਹੀਤਾ ਚ ਨ ਯਾਚਤੇ
ਜੇ ਇੱਕ ਸਾਲ ਲੰਘ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਦਾਨੀ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਮੂਰਖ ਦਾਨੀ ਨਾ ਦਿੰਦਾ, ਤੇ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਵੀ ਨਹੀਂ ਮੰਗਦਾ।
ਉਭੌ ਤੌ ਨਰਕਂ ਯਾਤੋ ਦਾਤਾ ਵ੍ਯਾਧਿਯੁਤੋ ਭਵੇਤ੍ । ਵਿਪ੍ਰਾਣਾਂ ਹਿਸਨਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਵਂਸ਼ਹਾਨਿਂ ਲਭੇਦ੍ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਦੋਵੇਂ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਦਾਨੀ ਰੋਗੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾ ਕੇ, ਵੰਸ਼ ਦੀ ਨਸ਼ਟ ਹੋਣੀ ਪੱਕੀ ਹੈ।
ਧਨਂ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਂ ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਭਿਕ੍ਸ਼ੁਕਸ਼੍ਚ ਭਵੇਦ੍ਵ੍ਰਜਨ੍ । ਦੇਵਂ ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਨ ਨਮੇਦ੍ਯੋ ਲਭੇਚ੍ਛੁਚਮ੍
ਧਨ ਤੇ ਲਕਸ਼ਮੀ ਛੱਡ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਮੰਗਤਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਦੇਵਤਾ ਜਾਂ ਬ੍ਰਹਮ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਨਮਸਕਾਰ ਨਾ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਅਸ਼ੁਧਤਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਨ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਗੁਰੁਭਕ੍ਤਿਂ ਯੋ ਲਭਤੇ ਰੌਰਵਂ ਸ਼ੁਚਮ੍ । ਯ ਸ੍ਤ੍ਰੀ ਮੂਢਾ ਦੁਰਾਚਾਰਾ ਸ੍ਵਪਤਿਂ ਹਰਿਰੂਪਿਣਮ੍
ਜੋ ਗੁਰੂ ਦੀ ਭਗਤੀ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਉਹ ਰੌਰਵ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਮੂਰਖ ਤੇ ਮੰਦ ਆਚਰਨ ਵਾਲੀ ਔਰਤ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਹਰਿ ਸਮਝਦੀ ਹੈ।
ਨ ਪਸ਼੍ਯੇਤ੍ਤਰ੍ਜਨਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਕੁਮ੍ਭੀਪਾਕੇ ਵ੍ਰਜੇਦ੍ਧ੍ਰੁਵਮ੍ । ਵਾਕ੍ਤਰ੍ਜਨਾਦ੍ਭਵੇਤ੍ਕਾਕੋ ਹਿਂਸਨਾਤ੍ਸੂਕਰੋ ਭਵੇਤ੍
ਜੇ ਧਮਕੀ ਦੇਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵੀ ਪਤੀ ਨੂੰ ਨਾ ਵੇਖੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਪੱਕਾ ਕੂੰਭੀਪਾਕ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਬੋਲ ਦੀ ਧਮਕੀ ਨਾਲ ਕਾਂ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਹਿੰਸਾ ਨਾਲ ਸੂਰ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।