ਵਿਚਿਨ੍ਤ੍ਯ ਮਨਸਾ ਪ੍ਰਾਤਃਕृਤ੍ਯਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸੁਨਿਸ਼੍ਚਿਤਮ੍ । ਸ੍ਨਾਨਂ ਕਰੋਤਿ ਸੁਪ੍ਰਾਜ੍ਞੋ ਨਿਰ੍ਮਲੇषੁ ਜਲੇषੁ ਚ
ਸਵੇਰੇ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਨੂੰ ਮਨ ਵਿੱਚ ਸੋਚ ਕੇ, ਪੱਕਾ ਨਿਸਚੈ ਕਰ ਕੇ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਵਿਅਕਤੀ ਸਾਫ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਨ ਸਂਕਲ੍ਪਂ ਚ ਕੁਰੁਤੇ ਭਕ੍ਤਃ ਕਰ੍ਮਨਿਕृਨ੍ਤਨਃ । ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਹਰਿਂ ਸ੍ਮਰੇਤ੍ਸਂਧ੍ਯਾਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਯਾਤਿ ਗृਹਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਭਗਤ ਜੋ ਕਰਮ ਨੂੰ ਕੱਟਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕੋਈ ਸੰਕਲਪ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ; ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰ ਕੇ ਹਰੀ ਦਾ ਸਿਮਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਸੰਧਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਫਿਰ ਘਰ ਵਾਪਸ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ਾਲ੍ਯ ਪਾਦੌ ਪ੍ਰਵਿਸ਼ੇਨ੍ਨਿਧਾਯ ਧੌਤਵਾਸਸੀ । ਪੂਜਯੋਤ੍ਪਰਮਾਤ੍ਮਾਨਂ ਮਾਮੇਵ ਮੁਕ੍ਤਿਕਾਰਣਮ੍
ਪੈਰ ਧੋ ਕੇ, ਘਰ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਕੇ, ਸਾਫ ਕਪੜੇ ਪਾ ਕੇ, ਉਹ ਪਰਮਾਤਮਾ—ਮੈਂ ਹੀ—ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਕਾਰਨ, ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮੇ ਮਣੌ ਯਨ੍ਤ੍ਰੇ ਪ੍ਰਤਿਮਾਯਾਂ ਜਲੇऽਪਿ ਚ । ਤਥਾ ਚ ਵਿਪ੍ਰੇ ਗਵਿ ਚ ਗੁਰੁष੍ਵੇਵਂ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਪਥਰ, ਰਤਨ, ਯੰਤਰ, ਮੂਰਤੀ, ਪਾਣੀ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਗਾਂ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਕਰਕੇ ਗੁਰੂ ਵਿੱਚ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਘਟਿऽष੍ਟਦਲਪਦ੍ਮੇ ਚ ਪਾਤ੍ਰੇ ਚਨ੍ਦਨਨਿਰ੍ਮਿਤੇ । ਆਵਾਹਨਂ ਚ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮੇ ਜਲੇਨ ਚ
ਘੜਾ, ਅਠ-ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲਾ ਕਮਲ, ਚੰਦਨ ਦੇ ਬਣੇ ਪਾਤਰ ਵਿੱਚ, ਹਰ ਥਾਂ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਆਵਾਹਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਵਿੱਚ ਪਾਣੀ ਨਾਲ।
ਮਨ੍ਤ੍ਰਾਨੁਰੂਪਧ੍ਯਾਨੇਨ ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਮਾਂ ਪੂਜਯੇਦ੍ਵ੍ਰਤੀ । षੋਡਸ਼ੋਪਚਾਰਦ੍ਰਵ੍ਯਾਣਿ ਦਦ੍ਯਾਨ੍ਮੂਲੇਨ ਭਕ੍ਤਿਤਃ
ਮੰਤ੍ਰ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਧਿਆਨ ਕਰ ਕੇ, ਵਰਤ ਵਾਲਾ ਵਿਅਕਤੀ ਭਾਵ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰੇ ਅਤੇ ਸੋਲਾਂ ਪੂਜਾ ਸਮੱਗਰੀਆਂ ਮੂਲ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਭੇਟ ਕਰੇ।
ਸ਼੍ਰੀਦਾਮਾਨਂ ਮੁਦਾਮਾਨਂ ਵਸੁਦਾਮਾਨਮੇਵ ਚ । ਵੀਰਭਾਨੁਂ ਸ਼ੂਰਭਾਨੁਂ ਗੋਪਾਨ੍ਪਞ੍ਚ ਪ੍ਰਪੂਜਯੇਤ੍
ਉਹ ਸ੍ਰੀਦਾਮਾ, ਮੁਦਾਮਾ, ਵਸੁਦਾਮਾ, ਵੀਰਭਾਨੁ, ਸ਼ੂਰਭਾਨੁ ਅਤੇ ਪੰਜ ਗੋਪ ਸਾਥੀਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਸੁਨਨ੍ਦਨਨ੍ਦਕੁਮੁਦਂ ਪਾਰ੍षਦਂ ਮੇ ਸੁਦਰ੍ਸ਼ਨਮ੍ । ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਂ ਸਰਸ੍ਵਤੀਂ ਦੁਰ੍ਗਾਂ ਰਾਧਾਂ ਗਙ੍ਗਾਂ ਵਸੁਂਧਰਾਮ੍
ਉਹ ਸੁਨੰਦ, ਨੰਦ, ਕੁਮੁਦ, ਮੇਰੇ ਸਹਾਈ ਸੁਦਰਸ਼ਨ, ਲਕਸ਼ਮੀ, ਸਰਸਵਤੀ, ਦੁਰਗਾ, ਰਾਧਾ, ਗੰਗਾ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇਵੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਗੁਰੁਂ ਚ ਤੁਲਸੀਂ ਸ਼ਂਭੁਂ ਕਾਰ੍ਤਿਕੇਯਂ ਵਿਨਾਯਕਮ੍ । ਨਵਗ੍ਰਹਾਂਸ਼੍ਚ ਦਿਕ੍ਪਾਲਾਨ੍ਪਰਿਤਃ ਪੂਜਯੇਤ੍ਸੁਧੀਃ
ਗੁਰੂ, ਤੁਲਸੀ, ਸ਼ੰਭੂ, ਕਾਰਤਿਕੇ, ਵਿਨਾਇਕ, ਨੌ ਗ੍ਰਹ, ਅਤੇ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਚਤੁਰਾਈ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਦੇਵषਟ੍ਕਂ ਚ ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਸਰ੍ਵਾਦੌ ਵਿਘ੍ਨਵਿਘ੍ਨਤਃ । ਗਣੇਸ਼ਂ ਚ ਦਿਨੇਸ਼ਂ ਚ ਵਹ੍ਨਿਂ ਵਿष੍ਣੁਂ ਸ਼ਿਵਂ ਸ਼ਿਵਮ੍
ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਛੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਦੂਰ ਕਰਕੇ, ਗਣੇਸ਼, ਸੂਰਜ, ਅੱਗ, ਵਿਸ਼ਨੁ ਅਤੇ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਸ਼੍ਰੁਤੌ ਵਿਨਿਰ੍ਮਿਤਾਨ੍ਦੇਵਾਨ੍ਮੋਕ੍ਸ਼ਦਾਨ੍ਕਰ੍ਮਕृਨ੍ਤਨਾਨ੍ । ਗਣੇਸ਼ਂ ਵਿਘ੍ਨਨਾਸ਼ਾਯ ਸੂਰ੍ਯਂ ਵ੍ਯਾਧਿਵਿਨਾਸ਼ਿਨੇ
ਸ਼ਾਸਤ੍ਰਾਂ ਵਿੱਚ ਦੱਸੇ ਹੋਏ, ਮੁਕਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਕਰਮ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤਿਆਂ—ਗਣੇਸ਼ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ, ਸੂਰਜ ਰੋਗ ਨਾਸ ਕਰਨ ਲਈ—
ਵਹ੍ਨਿਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਿਨਿਮਿਤ੍ਤੇਨ ਸ਼ਾਨ੍ਤੌ ਸ਼ੁਦ੍ਧੌ ਭਵੇਦ੍ਧ੍ਰੁਵਮ੍ । ਵਿष੍ਣੁਂ ਮੋਕ੍ਸ਼ਨਿਮਿਤ੍ਤੇਨ ਜ੍ਞਾਨਦਾਨਾਯ ਸ਼ਂਕਰਮ੍
ਅੱਗ ਪ੍ਰਾਪਤੀ, ਸ਼ਾਂਤੀ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਲਈ ਪੂਜੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਵਿਸ਼ਨੁ ਮੁਕਤੀ ਲਈ, ਅਤੇ ਸ਼ੰਕਰ ਗਿਆਨ ਦੇਣ ਲਈ।
ਬੁਦ੍ਧਿਮੁਕ੍ਤਿਨਿਮਿਤ੍ਤੇਨ ਪਾਰ੍ਵਤੀਂ ਪੂਜਯੇਤ੍ਸੁਧੀਃ । ਪੁष੍ਪਾਞ੍ਜਲਿਤ੍ਰਯਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਸ੍ਵਸ੍ਤੋਤ੍ਰਂ ਕਵਚਂ ਪਠੇਤ੍
ਚਤੁਰ ਵਿਅਕਤੀ ਬੁੱਧੀ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ ਲਈ ਪਾਰਵਤੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ, ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਅੰਜਲੀ ਦੇ ਕੇ, ਫਿਰ ਸ਼ੁਭ ਸਤੋਤ੍ਰ ਅਤੇ ਰੱਖਿਆ ਮੰਤ੍ਰ ਪੜ੍ਹੇ।
ਗੁਰੁਂ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਤਤ੍ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਪ੍ਰਣਮੇਤ੍ਸੁਰਮ੍ । ਕृਤ੍ਵਾऽऽਹ੍ਰਿਕਂ ਚ ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਯਥਾਸੁਖਮੁਦੀਰਿਤਮ੍
ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਫਿਰ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰੇ; ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਮਨ ਚਾਹੀ ਰੀਤ ਨਾਲ ਸਮਾਪਤੀ ਕਰੇ।
ਸਮਾਚਰੇਤ੍ਸ੍ਵਕਰ੍ਮੈਤਦ੍ਵੇਦੋਕ੍ਤਂ ਸ੍ਵਾਤ੍ਮਸ਼ੁਦ੍ਧਯੇ । ਵਿष੍ਠਾਂ ਨ ਪਸ਼੍ਯੇਤ੍ਪ੍ਰਾਜ੍ਞਸ਼੍ਚ ਵ੍ਯਾਧਿਬੀਜਸ੍ਵਰੂਪਿਣੀਮ੍
ਆਦਮੀ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਕਰਮ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਵਿੱਚ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੀ ਪਵਿਤਰਤਾ ਲਈ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਸਮਝਦਾਰ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਗੰਦ (ਵਿਸ਼ਠਾ), ਜੋ ਰੋਗਾਂ ਦਾ ਮੂਲ ਹੈ, ਦੇਖਣੀ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦੀ।
ਮੂਤ੍ਰਂ ਚ ਵ੍ਯਾਧਿਬੀਜਂ ਚ ਪਰਂ ਨਰਕਕਾਰਣਮ੍ । ਲਿਙ੍ਗਂਯੋਨਿਂ ਪਾਪਦੁਃਖਵ੍ਯਾਧਿਦਾਰਿਦ੍ਰ੍ਯਦਾਯਿਨੀਮ੍
ਪਿਸ਼ਾਬ ਅਤੇ ਰੋਗਾਂ ਦਾ ਮੂਲ ਨਰਕ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ। ਲਿੰਗ ਅਤੇ ਯੋਨੀ ਪਾਪ, ਦੁੱਖ, ਰੋਗ ਅਤੇ ਗਰੀਬੀ ਪੈਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਉਰੁਂ ਮੁਖਂ ਸ੍ਤਨਂ ਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਂ ਕਟਾਕ੍ਸ਼ਂ ਹਾਸ੍ਯਮੇਵ ਚ । ਵਿਨਾਸ਼ਬੀਜਂ ਰੂਪਂ ਚ ਵਿਪਦਾਂ ਕਾਰਣਂ ਸਦਾ
ਇਸਤਰੀਆਂ ਦੇ ਪੈਰ, ਮੂੰਹ, ਛਾਤੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਅਤੇ ਹਾਸਾ, ਤੇ ਸੁੰਦਰਤਾ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਨਾਸ ਅਤੇ ਮੁਸੀਬਤ ਦਾ ਮੂਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਦਿਵਾਭੋਗਂ ਚ ਸ੍ਵਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਂ ਸ੍ਵਾਲਾਪਂ ਪਰਿਵਰ੍ਜਯੇਤ੍ । ਰੋਗਾਣੋ ਕਾਰਣਂ ਚੈਵ ਚਕ੍ਸ਼ੁषੋਃ ਕਰ੍ਣਯੋਸ੍ਤਥਾ
ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਵਿਹਾਰ ਅਤੇ ਫ਼ਜ਼ੂਲ ਗੱਲਬਾਤ ਤੋਂ ਬਚੋ, ਇਹ ਅੱਖਾਂ ਅਤੇ ਕੰਨਾਂ ਦੇ ਰੋਗਾਂ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ।
ਏਕਤਾਰਂ ਚ ਗਗਨਂ ਨ ਪਸ਼੍ਯੇਤ੍ਤੁ ਰੁਜਾਂ ਭਯਾਤ੍ । ਦੈਵਾਦ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਹਰਿਂ ਸ੍ਮृਤ੍ਵਾ ਸਪ੍ਤਧਾ ਨਾਰਦਂ ਜਪੇਤ੍
ਰੋਗਾਂ ਦੇ ਡਰ ਕਰਕੇ ਇੱਕ ਅੱਖ ਨਾਲ ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਨਾ ਦੇਖੋ। ਜੇ ਕਿਸੇ ਕਾਰਨ ਦੇਖ ਲਿਆ, ਤਾਂ ਹਰਿ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਕੇ ਨਾਰਦ ਮੰਤ੍ਰ ਨੂੰ ਸੱਤ ਵਾਰੀ ਜਪੋ।
ਅਸ੍ਤਕਾਲੇ ਰਵਿਂ ਚਨ੍ਦ੍ਰਂ ਨ ਪਸ਼੍ਯੇਦ੍ ਵ੍ਯਾਧਿਕਾਰਣਮ੍ । ਖਣ੍ਡਂ ਮਸੁਦਿਤਂ ਚਨ੍ਦ੍ਰਂ ਨ ਪਸ਼੍ਯੇਦ੍ ਵ੍ਯਾਧਿਕਾਰਣਮ੍
ਸੂਰਜ ਜਾਂ ਚੰਦ ਨੂੰ ਅਸ਼ਟਕਾਲੇ (ਸੰਝ-ਸਵੇਰੇ) ਨਾ ਦੇਖੋ, ਇਹ ਰੋਗਾਂ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ। ਟੁੱਟਾ ਜਾਂ ਅਧ ਚੰਦ ਵੀ ਨਾ ਦੇਖੋ, ਇਹ ਵੀ ਰੋਗ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਜਲਸ੍ਥਂ ਚ ਰਵਿਂ ਚਨ੍ਦ੍ਰਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸ਼ੋਕਂ ਲਭੇਨ੍ਨਰਃ । ਬਨ੍ਧੁਵਿਚ੍ਛੇਦਹੇਤੁਂ ਚ ਨ ਪਸ਼੍ਯੇਤ੍ਪਰਮੈਥੁਨਮ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਸੂਰਜ ਜਾਂ ਚੰਦ ਦੀ ਪਰਛਾਂਵੀ ਵੇਖੇ, ਉਹ ਦੁਖ ਪਾਵੇਗਾ। ਪਰਾਈ ਮੀਲ-ਮਿਲਾਪ (ਸੈਕਸ) ਨੂੰ ਨਾ ਵੇਖੋ, ਇਹ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨਾਲ ਵਿਛੋੜਾ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਏਕਤ੍ਰ ਸ਼ਯਨਂ ਸ੍ਥਾਨਂ ਭੋਜਨਂ ਚ ਗਤਿਂ ਤਥਾ । ਨ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਪਾਪਿਨਾ ਸਾਰ੍ਧਂ ਸਰ੍ਵਂ ਨਾਸ਼ਸ੍ਯ ਲਕ੍ਸ਼ਣਮ੍
ਪਾਪੀ ਨਾਲ ਇਕੱਠੇ ਸੌਣਾ, ਰਹਿਣਾ, ਖਾਣਾ ਜਾਂ ਸਫਰ ਨਾ ਕਰੋ। ਇਹ ਸਭ ਨਾਸ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਹਨ।
ਆਲਾਪਾਦ੍ਗਾਤ੍ਰਸਂਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਾਚ੍ਛਯਨਾਸ਼੍ਰਯਭੋਜਨਾਤ੍ । ਸਂਚਰਨ੍ਤਿ ਧ੍ਰੁਵਂ ਪਾਪਾਸ੍ਤੈਲਵਿਨ੍ਦੁਰਿਵਾਮ੍ਭਸਾ
ਗੱਲਬਾਤ, ਸਰੀਰਕ ਸੰਪਰਕ, ਇਕੱਠੇ ਸੌਣਾ ਜਾਂ ਬੈਠਣਾ, ਅਤੇ ਇਕੱਠੇ ਖਾਣਾ—ਇਨ੍ਹਾਂ ਰਾਹੀਂ ਪਾਪ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਤੇਲ ਦੀ ਬੂੰਦ ਵਾਂਗ ਫੈਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਹਿਂਸ੍ਰਜਨ੍ਤੁਸਮੀਪਂ ਚ ਨ ਗਚ੍ਛੇਦ੍ਦੁਃਖਕਾਰਣਮ੍ । ਖਲੇਨ ਸਾਰ੍ਧ ਮਿਲਨਂ ਨ ਕੁਰ੍ਯਾਚ੍ਛੋਕਕਾਰਣਮ੍
ਹਿੰਸਕ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਨੇੜੇ ਨਾ ਜਾਓ, ਇਹ ਦੁਖ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ। ਮੰਦ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਨਾ ਕਰੋ, ਇਹ ਸ਼ੋਕ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਗਵਾਂ ਚੈਵ ਵੈष੍ਣਵਾਨਾਂ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ । ਨ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਧਿਂਸਨਂ ਹਾਨਿਂ ਸਰ੍ਵਨਾਸ਼ਸ੍ਯ ਕਾਰਣਮ੍
ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ, ਗਾਂਵਾਂ ਅਤੇ ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਵੈਸ਼ਨਵਾਂ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਓ, ਇਹ ਪੂਰੇ ਨਾਸ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ।
ਦੇਵਦੇਵਲਵਿਪ੍ਰਾਣਾਂ ਵੈष੍ਣਵਾਨਾਂ ਤਥੈਵ ਚ । ਵਿਤ੍ਤਂ ਧਨਂ ਚ ਨਹਰੇਤ੍ਸਰ੍ਵਨਾਸ਼ਸ੍ਯ ਕਾਰਣਮ੍
ਦੇਵਤਾ, ਮੰਦਰ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਅਤੇ ਵੈਸ਼ਨਵਾਂ ਦਾ ਧਨ ਜਾਂ ਸਮਾਨ ਚੋਰੀ ਨਾ ਕਰੋ, ਇਹ ਪੂਰੇ ਨਾਸ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ।
ਸ੍ਵਦਤ੍ਤਂ ਪਰਦਤ੍ਤਂ ਵਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿਤ੍ਤਂ ਹਰੇਤ੍ਤੁ ਯਃ । षष੍ਟਿਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਵਿष੍ਠਾਯਾਂ ਜਾਯਤੇ ਕृਮਿਃ
ਜੋ ਆਪਣਾ ਦਿੱਤਾ, ਦੂਜੇ ਦਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂ ਬ੍ਰਹਮ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਧਨ ਚੋਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਠ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਗੰਦ ਵਿੱਚ ਕੀੜਾ ਬਣਦਾ ਹੈ।
ਗृਧ੍ਰਃ ਕੋਟਿਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਸ਼ਤਜਨ੍ਮਾਨਿ ਸੂਕਰਃ । ਸ਼੍ਵਾਪਦਃ ਸ਼ਤਜਨ੍ਮਾਨਿ ਗਣ੍ਡਕਃ ਸਪ੍ਤਜਨ੍ਮਨਿ
ਉਹ ਦਸ ਕਰੋੜ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਗਿੱਧ, ਸੌ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਸੂਅਰ, ਸੌ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰ, ਅਤੇ ਸੱਤ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਗੋਹ ਬਣਦਾ ਹੈ।
ਘੋਟਕਃ ਸਪ੍ਤਜਨ੍ਮਾਨਿ ਕੁਮ੍ਭੀਰਃ ਪਞ੍ਚਜਨ੍ਮਸੁ । ਪੁਂਸ਼੍ਚਲੀਨਾਂ ਯੋਨਿਕੀਟਂ ਸ਼ਤਜਨ੍ਮਸੁ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਮ੍
ਉਹ ਸੱਤ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਘੋੜਾ, ਪੰਜ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਘੜਿਆਲ, ਅਤੇ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਸੌ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਭਟਕੀ ਹੋਈ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਯੋਨੀ ਵਿੱਚ ਕੀੜਾ ਬਣਦਾ ਹੈ।
ਵ੍ਰਣਕੀਟਂ ਚ ਤੇषਾਂ ਸ਼ਤਜਨ੍ਮਸੁ ਨਾਰਦ । ਗੋਧਿਕਾ ਸਪ੍ਤਜਨ੍ਮਾਨਿ ਗਰ੍ਦਭਃ ਸਪ੍ਤਜਨ੍ਮਸੁ
ਹੇ ਨਾਰਦ, ਉਹ ਸੌ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਵ੍ਰਣ ਦਾ ਕੀੜਾ, ਸੱਤ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਗੋਹ, ਅਤੇ ਸੱਤ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਗਧਾ ਬਣਦਾ ਹੈ।