ਨ ਕੋऽਪਿ ਵੇਦ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ਵਾ ਵੇਦਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ਵ੍ਰਜੇਸ਼੍ਵਰਃ । ਅਮੂਲ੍ਯਰਤ੍ਨਨਿਰ੍ਮਾਣਭਵਨਾਨਾਂ ਤ੍ਰਿਕੋਟਿਭਿਃ
ਉਹ ਤਿੰਨ ਕਰੋੜ ਕੀਮਤੀ ਜਵਾਹਰਾਂ ਨਾਲ ਬਣੀਆਂ ਹਵੈਲੀਆਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਨਾ ਕੋਈ ਗਿਆਨੀ ਜਾਣਦਾ, ਨਾ ਹੀ ਵ੍ਰਜ ਦੇ ਰਾਜੇ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ੋਭਿਤਂ ਸੁਨ੍ਦਰਂ ਰਮ੍ਯਂ ਰਾਧਾਸ਼ਿਵਿਰਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਅਮੂਲ੍ਯਰਤ੍ਨਕਲਸ਼ੈਰੁਜ੍ਜ੍ਵਲਂ ਰਤ੍ਨਦਰ੍ਪਣੈਃ
ਰਾਧਾ ਦਾ ਸਰਵੋਤਮ ਮੰਦਰ ਬਹੁਤ ਸੋਹਣਾ, ਰੌਸ਼ਨ ਤੇ ਮਨਮੋਹਕ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਅਣਮੁੱਲੇ ਜਵਾਹਰਾਂ ਦੇ ਘੜੇ ਤੇ ਜਵਾਹਰਾਂ ਦੇ ਦਰਪਣ ਚਮਕ ਰਹੇ ਹਨ।
ਅਸੂਲ੍ਯਰਤ੍ਨਸ੍ਤਮਭਾਨਾਂ ਰਾਜਿਭਿਸ਼੍ਚ ਵਿਰਾਜਿਤਮ੍ । ਨਾਨਾਚਿਤ੍ਰਵਿਚਿਤ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਚਿਤ੍ਰਿਤਂ ਸ਼੍ਵੇਤਚਾਮਰੈਃ
ਉਹ ਥਾਂ ਅਣਮੁੱਲੇ ਜਵਾਹਰਾਂ ਦੇ ਸਤੰਭਾਂ ਦੀਆਂ ਕਤਾਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਅਨੋਖੀਆਂ ਨਕਸ਼ੋ-ਕਾਰੀ ਤੇ ਚਿੱਟੇ ਚਾਮਰਾਂ ਨਾਲ ਸ਼ੋਭਤ ਹੈ।
ਮਾਣਿਕ੍ਯਮੁਕ੍ਤਾਸਂਸਕ੍ਤਂ ਹੀਰਾਵਾਰਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍ । ਰਤ੍ਨਪ੍ਰਦੀਪਸਂਸਕ੍ਤਂ ਰਤ੍ਨਸੋਪਾਨਸੁਨ੍ਦਰਮ੍
ਉਸ ਮੰਦਰ ਨੂੰ ਮਾਣਿਕ ਤੇ ਮੋਤੀਆਂ ਨਾਲ ਜੜਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਹਿਰਿਆਂ ਦੀਆਂ ਲੜੀਆਂ ਨਾਲ ਸੁਸ਼ੋਭਤ ਹੈ, ਜਵਾਹਰਾਂ ਦੀਆਂ ਦੀਵਟੀਆਂ ਤੇ ਜਵਾਹਰਾਂ ਦੀਆਂ ਸੋਹਣੀਆਂ ਸੀੜੀਆਂ ਨਾਲ ਰੰਗੀਨ ਹੈ।
ਅਮੂਲ੍ਯਰਤ੍ਨਪਤ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਤਲ੍ਪਰਾਜਿਵਿਰਾਜਿਤਮ੍ । ਅਮੂਲ੍ਯਰਤ੍ਨਚਿਤ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਤ੍ਰਿਭਿਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰਵਿਚਿਤ੍ਰਿਤੈਃ
ਉਹ ਥਾਂ ਅਣਮੁੱਲੇ ਜਵਾਹਰਾਂ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲੀਆਂ ਚਾਦਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਤੇ ਤਿੰਨ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅਣਮੁੱਲੇ ਜਵਾਹਰਾਂ ਦੇ ਨਕਸ਼ਾਂ ਨਾਲ ਸੁੰਦਰਤਾ ਪਾਈ ਹੋਈ ਹੈ।
ਤਿਸृਭਿਃ ਪਰਿਖਾਭਿਸ਼੍ਚ ਤ੍ਰਿਭਿਰ੍ਦ੍ਵਾਰੈਸ਼੍ਚ ਦੁਰ੍ਗਮੈਃ । ਯੁਕ੍ਤਂ षੋਡਸ਼ਕਕ੍ਸ਼ਾਭਿਃ ਪ੍ਰਤਿਦ੍ਵਾਰੇषੁ ਵਾऽਨ੍ਤਰਮ੍
ਉਸ ਮਹਿਲ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਖਾਈਆਂ ਤੇ ਤਿੰਨ ਔਖੇ ਦਰਵਾਜਿਆਂ ਨਾਲ ਘੇਰਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਸੋਲ੍ਹਾਂ ਕੋਠੜੀਆਂ ਹਨ ਤੇ ਹਰ ਦਰਵਾਜੇ ਉੱਤੇ ਅੰਦਰੂਨੀ ਥਾਂ ਬਣੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਗੋਪੀषੋਡਸ਼ਲਕ੍ਸ਼ੈਸ਼੍ਚ ਸਂਨਿਯੁਕ੍ਤੈਰਿਤਸ੍ਤਤਃ । ਵਹ੍ਨਿਸ਼ੁਦ੍ਧਾਂਸ਼ੁਕਾਧਾਨੈ ਰਤ੍ਨਭੂषਣਭੂषਿਤੈਃ
ਉਸ ਮੰਦਰ ਦੀ ਸੇਵਾ ਸੋਲ੍ਹਾਂ ਲੱਖ ਗੋਪੀਆਂ ਕਰ ਰਹੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਅੱਗ ਵਿਚ ਸੁੱਧ ਕੀਤੇ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ ਤੇ ਜਵਾਹਰਾਂ ਦੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ।
ਤਪ੍ਤਕਾਞ੍ਚਨਵਰ੍ਣਾਭੈਃ ਸ਼ਤਚਨ੍ਦ੍ਰਸਮਨ੍ਵਿਤੈਃ । ਰਾਧਿਕਾਰਿਂਕਰੀਵਰ੍ਗੈਰ੍ਯੁਕ੍ਤਮਭ੍ਯਨ੍ਤਰਂ ਵਰਮ੍
ਉਹ ਅੰਦਰੂਨੀ ਥਾਂ ਸੋਨੇ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀਆਂ ਤੇ ਸੌ ਚੰਦਾਂ ਵਰਗੀਆਂ ਰੌਸ਼ਨ ਰਾਧਿਕਾ ਦੀਆਂ ਸੇਵਕਣਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਅਮੂਲ੍ਯਰਤ੍ਨਨਿਰ੍ਮਾਣਪ੍ਰਙ੍ਗਣਂ ਸੁਮਨੋਹਰਮ੍ । ਅਮੂਲ੍ਯਰਤ੍ਨਸ੍ਤਮ੍ਭਾਨਾਂ ਸਮੂਰੈਸ਼੍ਚ ਸੁਸ਼ੋਭਿਤਮ੍
ਉਥੇ ਅਣਮੁੱਲੇ ਜਵਾਹਰਾਂ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਮਨਮੋਹਕ ਅੰਗਣ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਅਣਮੁੱਲੇ ਜਵਾਹਰਾਂ ਦੇ ਸਤੰਭਾਂ ਦੇ ਗੁੱਛਿਆਂ ਨਾਲ ਸੋਭਾ ਮਿਲੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਰਤ੍ਨਮਙ੍ਗਲਕੁਮ੍ਭੈਸ਼੍ਚ ਫਲਪਲ੍ਲਵਸਂਯੁਤੈਃ । ਸਂਯੁਤਂ ਰਤ੍ਨਵੇਦੀਭਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤਾ ਯੁਕ੍ਤਾਭਿਰੀਪ੍ਸਿਤਮ੍
ਉਹ ਥਾਂ ਮੰਗਲਮਈ ਜਵਾਹਰਾਂ ਦੇ ਘੜਿਆਂ ਨਾਲ, ਫਲਾਂ ਤੇ ਕੋਪਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ, ਜਵਾਹਰਾਂ ਦੀਆਂ ਚੌਕੀਆਂ ਤੇ ਮੋਤੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਸਭ ਨੂੰ ਭਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਅਮੂਲ੍ਯਰਤ੍ਨਮੁਕੁਰੈਃ ਸ਼ੋਭਿਤਂ ਸੁਨ੍ਦਰੈਰਹੋ । ਅਮੂਲ੍ਯਰਤ੍ਨਨਿਰ੍ਮਾਣਂ ਭਵਨਾਨਾਂ ਵਰਂ ਗृਹਮ੍
ਉਹ ਘਰ ਸੋਹਣੇ ਤੇ ਅਣਮੁੱਲੇ ਜਵਾਹਰਾਂ ਦੇ ਦਰਪਣਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਸੱਚਮੁੱਚ, ਅਣਮੁੱਲੇ ਜਵਾਹਰਾਂ ਨਾਲ ਬਣੀਆਂ ਹਵੈਲੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ।
ਰਤ੍ਨਸਿਂਹਾਸਨਸ੍ਥਾ ਚ ਗੋਪੀਲਕ੍ਸ਼ੈਸ਼੍ਚ ਸੇਵਿਤਾ । ਕੋਟਿਪੂਰ੍ਣੇਨ੍ਦੁਸ਼ੋਭਾਢ੍ਯਾ ਸ਼੍ਵੇਤਚਮ੍ਪਕਸਂਨਿਭਾ
ਉਹ ਰਤਨ-ਸਿੰਘਾਸਨ ਉੱਤੇ ਬੈਠੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਲੱਖਾਂ ਗੋਪੀਆਂ ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਕਰੋੜਾਂ ਪੂਰਨ ਚੰਦਾਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀ ਹੈ ਤੇ ਚਿੱਟੇ ਚੰਪਾ ਫੁੱਲ ਵਰਗੀ ਲੱਗਦੀ ਹੈ।
ਅਮੂਲ੍ਯਰਤ੍ਨਨਿਰ੍ਮਾਣਭੂषਣੈਸ਼੍ਚ ਵਿਭੂषਿਤਾ । ਅਮੂਲ੍ਯਰਤ੍ਨਵਸਨਾ ਬਿਭ੍ਰਤੀ ਰਤ੍ਨਦਰ੍ਪਣਮ੍
ਉਹ ਅਣਮੁੱਲੇ ਜਵਾਹਰਾਂ ਦੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਅਣਮੁੱਲੇ ਜਵਾਹਰਾਂ ਦੇ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ ਹਨ ਤੇ ਹੱਥ ਵਿਚ ਜਵਾਹਰਾਂ ਦਾ ਦਰਪਣ ਫੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਰਤ੍ਨਪਦ੍ਮਂ ਚ ਰੁਚਿਰਂ ਸਵ੍ਯਦਕ੍ਸ਼ਿਣਹਸ੍ਤਤਃ । ਦਾਡਿਮ੍ਬਕੁਸੁਮਾਕਾਰਂ ਸਿਨ੍ਦੂਰਂ ਸੁਮਨੋਹਰਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਖੱਬੇ ਤੇ ਸੱਜੇ ਹੱਥ ਵਿਚ ਸੋਹਣਾ ਜਵਾਹਰਾਂ ਦਾ ਕਮਲ ਹੈ, ਤੇ ਦਾਣੇ ਵਾਲੇ ਫੁੱਲ ਵਾਂਗ ਲਾਲ ਸੁੰਦਰ ਸਿੰਧੂਰ ਹੈ।
ਸੁਸ਼ੋਭਿਤਂ ਸृਗਮਦੈਰਿष੍ਟੈਸ਼੍ਚਨ੍ਦਨਬਿਨ੍ਦੁਭਿਃ । ਦਧਤੀ ਕਬਰੀਭਾਰਂ ਮਾਲਤੀਮਲ੍ਯਮਣ੍ਡਿਤਮ੍
ਉਹ ਚਾਹੀਦੇ ਕਸਤੂਰੀ ਤੇ ਚੰਦਨ ਦੇ ਟਿਕਿਆਂ ਨਾਲ ਸੋਹਣੀ ਲੱਗਦੀ ਹੈ, ਕੇਸਾਂ ਦੀ ਗੁੱਛੀ ਤੇ ਮਾਲਤੀ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਰਚਿਤਂ ਵਾਮਭਗੇਨ ਮੁਨੀਨ੍ਦ੍ਰਾਣਾਂ ਮਨੋਹਰਮ੍ । ਏਵਂਭੂਤਂ (ਤਾ) ਤਤ੍ਰ ਰਾਧਾ ਗੋਪੀਭਿਃ ਪਰਿਸੇਵਿਤਾ
ਉਸ ਦੇ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਸੋਹਣੀ ਤਰਤੀਬ ਨਾਲ ਸਭ ਕੁਝ ਰੱਖਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਮੋਹ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਇੰਝ ਰਾਧਾ ਉਥੇ ਗੋਪੀਆਂ ਵਲੋਂ ਸੇਵਿਤ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ।
ਸ਼੍ਵੇਤਚਾਮਰਹਸ੍ਤਾਭਿਸ੍ਤਤ੍ਤੁਲ੍ਯਾਭਿਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਤਃ । ਅਮੂਲ੍ਯਰਤ੍ਨਨਿਰ੍ਮਾਣੈਰ੍ਭੂषਿਤਾਭਿਸ਼੍ਚ ਭੂषਣੈਃ
ਚਾਰੋਂ ਪਾਸੇ ਚਿੱਟੇ ਚਾਮਰ ਹਿਲਾਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਸੇਵਕਣਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਹੋਈ, ਬੇਮੁੱਲੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਬਣੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਮਤ੍ਪ੍ਰਾਣਾਧਿष੍ਠਾਤृਦੇਵੀ ਦੇਵੀਨਾਂ ਪ੍ਰਵਰਾ ਵਰਾ । ਸੁਦਾਮ੍ਨਃ ਸਾ ਚ ਸ਼ਾਪੇਨ ਵृषਭਾਨਸੁਤਾऽਧੁਨਾ
ਮੇਰੀ ਜਿੰਦ ਦੀ ਰਾਜ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਸਭ ਦੇਵੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਹੁਣ ਸ਼ਾਪ ਕਰਕੇ ਵ੍ਰਿਸ਼ਭਾਨੂ ਦੀ ਧੀ ਸੁਦਾਮਾ ਬਣ ਗਈ ਹੈ।
ਸ਼ਤਾਬ੍ਦਿਕੋ ਹਿ ਵਿਚ੍ਛੇਦੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਮਯਾ ਸਹ । ਤੇਨ ਭਾਰਾਵਤਰਣਂ ਕਰਿष੍ਯਸਿ ਭੁਵਃ ਪਿਤਃ
ਸਾਡੇ ਵਿਚਕਾਰ ਸੌ ਸਾਲਾਂ ਦਾ ਵਿਛੋੜਾ ਹੋਵੇਗਾ; ਇਸ ਰਾਹੀਂ, ਪਿਤਾ ਜੀ, ਤੁਸੀਂ ਧਰਤੀ ਦਾ ਭਾਰ ਹਟਾਉਣ ਦਾ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਕਰੋਗੇ।
ਤਦਾ ਯਾਸ੍ਯਾਮਿ ਗੋਲੋਕਂ ਤਯਾ ਸਾਰ੍ਧਂ ਸੁਨਿਸ਼੍ਚਤਮ੍ । ਤ੍ਵਯਾ ਯਸ਼ੋਦਯਾ ਚਾऽਪਿ ਗੋਬੈਰ੍ਗੋਪੀਭਿਰੇਵ ਚ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਮੈਂ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ, ਤੇਰੇ, ਯਸ਼ੋਦਾ, ਗਾਵਾਂ ਅਤੇ ਗੋਪਣਾਂ ਸਮੇਤ, ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਗੋਲੋਕ ਨੂੰ ਚਲਾ ਜਾਵਾਂਗਾ।
ਵृषਭਾਨੇਨ ਤਤ੍ਪਤ੍ਨ੍ਯਾ ਕਲਾਵਤ੍ਯਾ ਚ ਬਾਨ੍ਧਵੈਃ । ਏਵਂ ਚ ਨਨ੍ਦਂ ਸਾਨਨ੍ਦਂ ਯਸ਼ੋਦਾਂ ਕਥਯਿष੍ਯਸਿ
ਵ੍ਰਿਸ਼ਭਾਨੂ, ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਕਲਾਵਤੀ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਸਮੇਤ, ਤੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਨੰਦ ਤੇ ਯਸ਼ੋਦਾ ਨੂੰ ਦੱਸੀਂ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਹ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਜਾਣ।
ਤ੍ਯਜ ਸ਼ੋਕ੍ਰਂ ਮਹਾਭਾਗ ਵ੍ਰਜੈਃ ਸਾਰ੍ਧਂ ਵ੍ਰਜਂ ਵ੍ਰਜ । ਅਹਮਾਤ੍ਮਾ ਚ ਸਾਕ੍ਸ਼ੀ ਚ ਨਿਰ੍ਲਿਪ੍ਤਃ ਸਰ੍ਵਜੀਵਿषੁ
ਹੇ ਵੱਡੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਗਮ ਛੱਡ ਦੇ, ਵ੍ਰਜ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਸਮੇਤ ਵ੍ਰਜ ਨੂੰ ਚਲਾ ਜਾ। ਮੈਂ ਆਪ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲਾ, ਸਾਖੀ ਤੇ ਅਲਿਪਤ ਆਤਮਾ ਹਾਂ।
ਜੀਵੋ ਮਤ੍ਪ੍ਰਤਿਬਿਮ੍ਬਸ਼੍ਚ ਇਤ੍ਯੇਵਂ ਸਰ੍ਵਸਂਮਤਮ੍ । ਪ੍ਰਕृਤਿਰ੍ਮਦ੍ਵਿਕਾਰਾ ਚ ਸਾऽਪ੍ਯਹਂ ਪ੍ਰਕृਤਿਃ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਜੀਵ ਮੇਰਾ ਪਰਛਾਂਵਾਂ ਹੈ—ਇਹ ਸਭ ਮੰਨਦੇ ਹਨ। ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਮੇਰੀ ਹੀ ਰੂਪ ਬਦਲੀ ਹੈ; ਉਹ ਵੀ ਮੈਂ ਆਪ ਹੀ ਹਾਂ, ਆਪਣੀ ਸੁਭਾਵਕ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਵਾਲੀ।
ਯਥਾ ਦੁਗ੍ਧੇ ਚ ਧਾਵਲ੍ਯਂ ਨ ਤਰ੍ਯੋਰ੍ਭੈਦ ਏਵ ਚ । ਯਥਾ ਜਲੇ ਤਥਾ ਸ਼ੈਤ੍ਯਂ ਯਥਾ ਵਹ੍ਨੌ ਚ ਦਾਹਿਕਾ
ਜਿਵੇਂ ਦੁੱਧ ਵਿੱਚ ਚਿੱਟਾਪਣ ਦੋਵਾਂ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਵੱਖਰਾ ਨਹੀਂ, ਜਿਵੇਂ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਠੰਡਕ, ਤੇ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਤਪਸ਼ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਯਥਾऽऽਕਾਸ਼ੇ ਤਥਾ ਸ਼ਬ੍ਦੋ ਭੂਮੌ ਗਨ੍ਧੋ ਯਥਾ ਨृਪ । ਯਥਾ ਸ਼ੋਭਾ ਚ ਚਨ੍ਦ੍ਰੇ ਚ ਯਥਾ ਦਿਨਕਰੇ ਪ੍ਰਭਾ
ਜਿਵੇਂ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਧੁਨੀ, ਧਰਤੀ ਵਿੱਚ ਸੁਗੰਧ, ਚੰਦ ਵਿੱਚ ਸੋਭਾ, ਤੇ ਸੂਰਜ ਵਿੱਚ ਰੌਸ਼ਨੀ ਹੈ।
ਯਥਾ ਦੀਵਸ੍ਤਥਾऽऽਤ੍ਮਾਹਂ ਤਥੈਵ ਰਾਧਯਾ ਸਹ । ਤ੍ਯਜ ਤ੍ਵਂ ਗੋਪਿਕਾਬੁਦ੍ਧਿਂ ਰਾਧਾਯਾਂ ਮਯਿ ਪੁਤ੍ਰਤਾਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਦੀਵੇ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼, ਤਿਵੇਂ ਮੈਂ ਆਤਮਾ ਹਾਂ ਤੇ ਰਾਧਾ ਨਾਲ ਇਕਠੇ ਹਾਂ। ਤੂੰ ਰਾਧਾ ਵਿੱਚ ਗੋਪੀਆਂ ਵਾਲੀ ਸੋਚ ਛੱਡ ਦੇ, ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਵਾਂਗ ਹੀ ਵੇਖ।
ਅਹਂ ਸਰ੍ਵਸ੍ਯ ਪ੍ਰਭਾਵਃ ਸਾ ਚ ਪ੍ਰਕृਤਿਨੀਸ਼੍ਵਰੀ । ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਂ ਨਨ੍ਦ ਸਾਨਨ੍ਦਂ ਮਦ੍ਵਿਭੂਤਿਂ ਸੁਖਾਵਹਾਮ੍
ਮੈਂ ਸਭ ਕੁਝ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹਾਂ; ਉਹ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਦੀ ਮਾਲਕਣ ਹੈ। ਨੰਦ ਜੀ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਮੇਰੀ ਆਨੰਦ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਵਡਿਆਈ ਸੁਣ।
ਪੁਰਾ ਯਾ ਕਥਿਤਾ ਤਾਤ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੇ ਵ੍ਯਕ੍ਤਜਨ੍ਮਨੇ । ਕृष੍ਣੋऽਹਂ ਦੇਵਤਾਨਾਂ ਚ ਗੋਲੋਕੇ ਦ੍ਵਿਭੁਜਃ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਜਨਮ ਵੇਲੇ ਦੱਸਿਆ ਸੀ, ਹੇ ਪਿਤਾ, ਉਹ ਇਹ ਕਿ ਮੈਂ ਗੋਲੋਕ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਦੋ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਆਪ ਹਾਂ।
ਚਤੁਰ੍ਭੁਜੋऽਹਂ ਵੈਕੁਣ੍ਠੇ ਸ਼ਿਵਲੋਕੇ ਸ਼ਿਵਃ ਸ੍ਵਯਮ੍ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕੇ ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾऽਹਂ ਸੂਯਸ੍ਤੇਜਸ੍ਵਿਨਾਮਹਮ੍
ਮੈਂ ਵੈਕੁੰਠ ਵਿੱਚ ਚਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ, ਸ਼ਿਵ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆਪ ਸ਼ਿਵ, ਬ੍ਰਹਮ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਤੇ ਚਮਕਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਤਪਦਾ ਸੂਰਜ ਹਾਂ।
ਪਵਿਤ੍ਰਾਣਾਮਹਂ ਵਹ੍ਨਿਰ੍ਜਲਮੇਵ ਦ੍ਰਵੇषੁ ਚ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਾਣਾਂ ਮਨਸ਼੍ਚਾਸ੍ਮਿ ਸਮੀਰਃ ਸ਼ੀਘ੍ਰਗਾਮਿਨਾਮ੍
ਪਵਿੱਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਅੱਗ ਹਾਂ, ਤਰਲ ਪਦਾਰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਪਾਣੀ। ਇੰਦਰੀਆਂ ਵਿੱਚ ਮਨ, ਤੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚਲਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਹਵਾ ਹਾਂ।