ਕਃਕਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਃ ਕਸ੍ਤਾਤਃ ਕਾ ਮਾਤਾ ਕਸ੍ਯਚਿਤ੍ਕੁਤਃ। ਆਯਾਨ੍ਤਿ ਯਾਨ੍ਤਿ ਸਂਸਾਰਂ ਪਰਂ ਸ੍ਵਕृਤਕਰ੍ਮਣਾ
ਕੌਣ ਕਿਸਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ? ਕੌਣ ਕਿਸਦਾ ਪਿਓ ਹੈ? ਕੌਣ ਕਿਸਦੀ ਮਾਂ ਹੈ ਤੇ ਕਿੱਥੋਂ ਆਏ? ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਜਨਮ ਮਰਣ ਦੇ ਗੇੜ ਵਿਚ ਆਉਂਦੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਕਰ੍ਮਾਨੁਸਾਰਾਜ੍ਜਨ੍ਤੁਸ਼੍ਚ ਜਾਯਤੇ ਸ੍ਥਾਨਭੇਦਤਃ । ਕਰ੍ਮਣਾ ਕੋऽਪਿ ਜਨ੍ਤੁਸ਼੍ਚ ਯੋਗੀਨ੍ਦ੍ਰਾਣਾਂ ਨृਪਸ੍ਤ੍ਰਿਯਾਮ੍
ਜੀਵ ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਮੁਤਾਬਕ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਥਾਵਾਂ ਤੇ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਕਰਮਾਂ ਕਰਕੇ ਜੋਗੀ, ਰਾਜਾ ਜਾਂ ਔਰਤ ਦਾ ਜਨਮ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਦ੍ਵਿਜਾਪਤ੍ਨ੍ਯਾਂ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾਣਾਂ ਵੈਸ਼੍ਯਾਯਾਂ ਸ਼ੂਦ੍ਰਯੋਨਿषੁ । ਤਿਰ੍ਯਗ੍ਯੋਨਿषੁ ਕਸ਼੍ਚਿਚ੍ਚ ਕਸ਼੍ਚਿਤ੍ਪਸ਼੍ਵਾਦਿਯੋਨਿषੁ
ਕੋਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਪਤਨੀ ਤੋਂ, ਕੋਈ ਖੱਤਰੀ, ਕੋਈ ਵੈਸ਼, ਕੋਈ ਸ਼ੂਦਰ ਦੇ ਘਰ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਕੋਈ ਪਸ਼ੂਆਂ ਜਾਂ ਹੋਰ ਜੰਤੂਆਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਵੀ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਮਮੈਵ ਮਾਯਯਾ ਸਰ੍ਵੇ ਸਾਨਨ੍ਦਾ ਵਿषਯੇषੁ ਚ । ਦੇਹਤ੍ਯਾਮੇ ਵਿषਣ੍ਣਾਸ਼੍ਚ ਵਿਚ੍ਛੇਦੇ ਬਾਨ੍ਧਵਸ੍ਯ ਚ
ਮੇਰੀ ਮਾਇਆ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਪਰ ਜਦੋਂ ਦੇਹ ਛੱਡਣੀ ਪੈਂਦੀ ਹੈ ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਸੱਜਣਾਂ ਤੋਂ ਵੱਖ ਹੋਣ ਲੱਗਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਦੁਖੀ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰਜਾਭੂਮਿਧਨਾਦੀਨਾਂ ਵਿਚ੍ਛੇਦੋ ਮਰਣਾਧਿਕਃ । ਨਿਤ੍ਯਂ ਭਵਤਿ ਮੂਢਸ਼੍ਚ ਨ ਚ ਵਿਦ੍ਵਾਞ੍ਛੁਚਾ ਯੁਤਃ
ਔਲਾਦ, ਜ਼ਮੀਨ, ਧਨ ਆਦਿਕ ਤੋਂ ਵੱਖ ਹੋਣਾ ਮੌਤ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਦੁਖਦਾਈ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਮੂਰਖ ਹਰ ਵੇਲੇ ਦੁਖੀ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਗਿਆਨੀ ਸਦਾ ਚੈਨ ਵਿਚ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਮਦ੍ਭਕ੍ਤੋ ਭਕ੍ਤਿਯੁਕ੍ਤਸ਼੍ਚ ਮਦ੍ਯਾਜੀ ਵਿਜਿਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਃ । ਮਨ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰੋਪਾਸਕਸ਼੍ਚੈਵ ਮਤ੍ਸੇਵਾਨਿਰਤਃ ਸ਼ੁਚਿਃ
ਮੇਰਾ ਭਗਤ, ਜੋ ਭਗਤੀ ਵਿਚ ਲੀਨ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਮੇਰੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਮੇਰਾ ਮੰਤ੍ਰ ਜਪਦਾ ਹੈ, ਮੇਰੀ ਸੇਵਾ ਵਿਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ—
ਮਦ੍ਭਯਾਦ੍ਵਾਤਿ ਵਾਤੋऽਯਂ ਰਵਿਰ੍ਭਾਤਿ ਚ ਨਿਤ੍ਯਸ਼ਃ । ਭਾਤਿ ਚਨ੍ਦ੍ਰੋ ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰਸ਼੍ਚ ਕਾਲਭੇਦੇ ਚ ਵਰ੍षਤਿ
ਮੇਰੇ ਡਰ ਕਰਕੇ ਹੀ ਹਵਾ ਵੱਗਦੀ ਹੈ, ਸੂਰਜ ਹਰ ਵੇਲੇ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਚੰਨ ਤੇ ਇੰਦਰ ਚਮਕਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਸਮੇਂ-ਸਮੇਂ ਤੇ ਮੀਂਹ ਪੈਂਦਾ ਹੈ।
ਵਹ੍ਨਿਰ੍ਵਹਤਿ ਮृਤ੍ਯੁਸ਼੍ਚ ਚਰਤ੍ਯੇਵ ਹਿ ਜਨ੍ਤੁषੁ । ਬਿਭਰ੍ਤਿ ਵृਕ੍ਸ਼ਃ ਕਾਲੇਨ ਪੁष੍ਪਾਪਿ ਚ ਫਲਾਨਿ ਚ
ਅੱਗ ਸੜਦੀ ਹੈ, ਮੌਤ ਜੀਵਾਂ ਵਿਚ ਫਿਰਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਰੁੱਖ ਸਮੇਂ ਤੇ ਫੁੱਲ ਤੇ ਫਲ ਲਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਨਿਰਾਧਾਰਸ਼੍ਚ ਵਾਯੁਸ਼੍ਚ ਵਾਯ੍ਵਾਧਾਰਸ਼੍ਚ ਕਚ੍ਚਿਪਃ । ਸ਼ੇषਸ਼੍ਚ ਕਚ੍ਛਪਾਧਾਰਃ ਸ਼ੇषਾਧਾਰਸ਼੍ਚ ਪਰ੍ਵਤਃ
ਹਵਾ ਬਿਨਾ ਆਸਰੇ ਦੇ ਹੈ, ਕੱਛੂਆ ਹਵਾ ਨੂੰ ਥਾਂ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਸ਼ੇਸ਼ ਨਾਗ ਕੱਛੂਏ ਨੂੰ ਥਾਂ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਪਰਬਤ ਨੂੰ ਸ਼ੇਸ਼ ਨਾਗ ਨੇ ਥਾਂ ਦਿੱਤੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਤਦਾਧਾਰਾਸ਼੍ਚ ਪਾਤਾਲਾਃ ਸਪ੍ਤ ਏਵ ਹਿ ਪਙ੍ਕ੍ਤਿਤਃ । ਨਿਸ਼੍ਚਲਂ ਚ ਜਲਂ ਤਸ੍ਮਾਜ੍ਜਲਸ੍ਥਾ ਚ ਵਸੁਂਧਰਾ
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਆਸਰੇ ਸੱਤ ਪਾਤਾਲ ਹਨ, ਪਾਣੀ ਅਡੋਲ ਹੈ, ਤੇ ਉਸ ਪਾਣੀ ਉੱਤੇ ਧਰਤੀ ਟਿਕੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਸਪ੍ਤਸ੍ਵਰ੍ਗ ਧਰਾਧਾਰਂ ਜ੍ਯੋਤਿਸ਼੍ਚਕਂ ਗ੍ਰਹਾਸ਼੍ਰਯਮ੍ । ਨਿਰਾਧਾਰਸ਼੍ਚ ਵੈਕੁਣ੍ਠੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣ੍ਡੇਮ੍ਯਃ ਪਰੋ ਵਰਃ
ਸੱਤ ਸਵਰਗ ਧਰਤੀ ਦੇ ਆਸਰੇ ਹਨ, ਜੋਤਿ ਦਾ ਗੋਲਕ ਗ੍ਰਹਾਂ ਦਾ ਟਿਕਾਣਾ ਹੈ। ਵੈਕੁੰਠ ਬਿਨਾ ਆਸਰੇ ਦੇ ਹੈ, ਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਪਰੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਬ੍ਰਹਮੰਡ ਹੈ।
ਤਤ੍ਪਰਸ਼੍ਚਾਪਿ ਗੋਲੋਕਃ ਪਞ੍ਚਾਸ਼ਤ੍ਕੋ ਟਿਯੋਜਨਾਤ੍ । ਊਰ੍ਧ੍ਵ ਨਿਰਾਸ਼੍ਰਯਸ਼੍ਚਾਪਿ ਰਤ੍ਨਸਾਰਵਿਨਿਰ੍ਮਿਤਃ
ਉਸ ਤੋਂ ਪਰੇ ਗੋਲੋਕ ਹੈ, ਜੋ ਪੰਜ ਕਰੋੜ ਜੋਜਨ ਉੱਤੇ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਕੋਈ ਆਸਰਾ ਨਹੀਂ, ਤੇ ਜੋ ਕੀਮਤੀ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਸਪ੍ਤਦ੍ਵਾਰਃ ਸਪ੍ਤਸਾਰਃ ਪਰਿਖਾਸਪ੍ਤਸਂਯੁਤਃ । ਲਕ੍ਸ਼ਪ੍ਰਾਕਾਰਯੁਕ੍ਤਸ਼੍ਚ ਨਦ੍ਯਾ ਵਿਰਜਯਾ ਯੁਤਃ
ਉਸਦੇ ਸੱਤ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਹਨ, ਸੱਤ ਮੂਲ ਹਨ, ਸੱਤ ਖੱਡਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਲੱਖ ਮੋਹਰੀਆਂ ਨਾਲ ਤੇ ਵਿਰਜਾ ਨਦੀ ਨਾਲ ਘੇਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਵੇष੍ਟਿਤੋ ਰਤ੍ਨਸ਼ੈਲੇਨ ਸ਼ਤਸ਼ृਙ੍ਗੇਣ ਚਾਰੁਣਾ । ਯੋਜਨਾਯੁਤਮਾਨਂ ਚ ਯਸ੍ਯੈਕਂ ਸ਼ृਙ੍ਗਮੁਜ੍ਜ੍ਵਲਮ੍
ਉਹ ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਪਰਬਤ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਜਿਸਦੇ ਸੋਹਣੇ ਸੌ ਚੋਟੀ ਹਨ। ਉਸ ਵਿਚੋਂ ਇੱਕ ਚੋਟੀ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਜੋਜਨ ਲੰਮੀ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਹੈ।
ਸ਼ਤਕੋਟਿਯੋਜਨਸ਼੍ਚ ਸ਼ੈਲ ਉਚ੍ਛ੍ਰਿਤ ਏਵ ਚ । ਦੈਰ੍ਧ੍ਯਂ ਤਸ੍ਯ ਸ਼ਤਗੁਣਂ ਪ੍ਰਸ੍ਥਂ ਚ ਲਕ੍ਸ਼ਯੋਜਨਮ੍
ਉਹ ਪਰਬਤ ਸੌ ਕਰੋੜ ਜੋਜਨ ਉੱਚਾ ਹੈ, ਉਸਦੀ ਲੰਬਾਈ ਉਸ ਤੋਂ ਵੀ ਸੌ ਗੁਣਾ ਹੈ, ਤੇ ਚੌੜਾਈ ਲੱਖ ਜੋਜਨ ਹੈ।
ਯੋਜਨਾਯੁਤਵਿਸ੍ਤੀਰ੍ਣਸ੍ਤਤ੍ਰੈਵ ਰਾਸਮਣ੍ਡਲਃ । ਅਮੂਲ੍ਯਰਤ੍ਨਨਿਰ੍ਮਾਣੋ ਵਰ੍ਤੁਲਸ਼੍ਚਨ੍ਦ੍ਰਬਿਮ੍ਬਵਤੁ
ਉਸ ਵਿਚ ਰਾਸ ਮੰਡਲ ਹੈ, ਜੋ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਜੋਜਨ ਚੌੜਾ ਹੈ, ਅਮੋਲਕ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਤੇ ਚੰਨ ਦੀਆਂ ਤਸਵੀਰਾਂ ਵਾਂਗ ਗੋਲ ਹੈ।
ਪਾਰਿਜਾਤਵਨੇਨੈਵ ਪੁष੍ਪਿਤੇਨ ਚ ਵੇਵ੍ਟਿਤਃ । ਕਲ੍ਪਵृਕ੍ਸ਼ਸਹਸ੍ਰੇਣ ਪੁष੍ਪੋਦ੍ਯਾਨਸ਼ਤੇਨ ਚ
ਉਹ ਪੂਰਾ ਪਰਿਜਾਤ ਦੇ ਖਿੜੇ ਬਾਗ ਨਾਲ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਕਲਪ ਰੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਤੇ ਸੌ ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਲੇ ਬਾਗਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਨਾਨਾਵਿਧੈਃ ਪੁष੍ਪਵृਕ੍ਸ਼ੈਃ ਪੁष੍ਪਿਤੇਨ ਚ ਚਾਰੁਣਾ । ਤ੍ਰਿਕੋਟਿਰਤ੍ਨਭਵਨੋ ਗੋਪੀਲਕ੍ਸ਼ੈਸ਼੍ਚ ਰਕ੍ਸ਼ਿਤਃ
ਉਹ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਖਿੜੇ ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਲੇ ਰੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਸੋਹਣਾ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਤੇ ਤਿੰਨ ਕਰੋੜ ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਮਹਲ ਨੂੰ ਲੱਖਾਂ ਗੋਪੀਆਂ ਰੱਖਦੇ ਹਨ।
ਰਤ੍ਨਪ੍ਰਦੀਪਯੁਕ੍ਤਸ਼੍ਚ ਰਤ੍ਨਤਲ੍ਪਸਮਨ੍ਵਿਤਃ । ਨਾਨਾਭੋਗਸਮਾਯੁਕ੍ਤੋ ਸਧੁਵਾਪੀਸ਼ਤੈਰ੍ਵृਤਃ
ਉਹ ਥਾਂ ਹੀਰੇ-ਜਵਾਹਰਾਤਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਦੀਵਟੀਆਂ ਨਾਲ ਰੌਸ਼ਨ ਹੈ, ਜਵਾਹਰਾਂ ਦੇ ਸਜਾਏ ਹੋਏ ਪਲੰਗ ਲੱਗੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ ਤੇ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਨੇਕ ਵਾਪੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਪੀਯੂषਵਾਪੀਯੁਕ੍ਤਸ਼੍ਚ ਕਾਮਭੋਗਸਮਨ੍ਵਿਤਃ । ਗੋਲੋਕਗृਹਸਂਖ੍ਯਾਨਵਰ੍ਣਨੇ ਵਾ ਵਿਸ਼ਾਰਦਃ
ਉਥੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਭਰੀਆਂ ਵਾਪੀਆਂ ਹਨ, ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਸੁਖ-ਵਿਲਾਸ ਮੌਜੂਦ ਹਨ, ਤੇ ਗੋਲੋਕ ਦੇ ਅਣਗਿਣਤ ਘਰਾਂ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੈ।
ਨ ਕੋऽਪਿ ਵੇਦ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ਵਾ ਵੇਦਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ਵ੍ਰਜੇਸ਼੍ਵਰਃ । ਅਮੂਲ੍ਯਰਤ੍ਨਨਿਰ੍ਮਾਣਭਵਨਾਨਾਂ ਤ੍ਰਿਕੋਟਿਭਿਃ
ਉਹ ਤਿੰਨ ਕਰੋੜ ਕੀਮਤੀ ਜਵਾਹਰਾਂ ਨਾਲ ਬਣੀਆਂ ਹਵੈਲੀਆਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਨਾ ਕੋਈ ਗਿਆਨੀ ਜਾਣਦਾ, ਨਾ ਹੀ ਵ੍ਰਜ ਦੇ ਰਾਜੇ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ੋਭਿਤਂ ਸੁਨ੍ਦਰਂ ਰਮ੍ਯਂ ਰਾਧਾਸ਼ਿਵਿਰਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਅਮੂਲ੍ਯਰਤ੍ਨਕਲਸ਼ੈਰੁਜ੍ਜ੍ਵਲਂ ਰਤ੍ਨਦਰ੍ਪਣੈਃ
ਰਾਧਾ ਦਾ ਸਰਵੋਤਮ ਮੰਦਰ ਬਹੁਤ ਸੋਹਣਾ, ਰੌਸ਼ਨ ਤੇ ਮਨਮੋਹਕ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਅਣਮੁੱਲੇ ਜਵਾਹਰਾਂ ਦੇ ਘੜੇ ਤੇ ਜਵਾਹਰਾਂ ਦੇ ਦਰਪਣ ਚਮਕ ਰਹੇ ਹਨ।
ਅਸੂਲ੍ਯਰਤ੍ਨਸ੍ਤਮਭਾਨਾਂ ਰਾਜਿਭਿਸ਼੍ਚ ਵਿਰਾਜਿਤਮ੍ । ਨਾਨਾਚਿਤ੍ਰਵਿਚਿਤ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਚਿਤ੍ਰਿਤਂ ਸ਼੍ਵੇਤਚਾਮਰੈਃ
ਉਹ ਥਾਂ ਅਣਮੁੱਲੇ ਜਵਾਹਰਾਂ ਦੇ ਸਤੰਭਾਂ ਦੀਆਂ ਕਤਾਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਅਨੋਖੀਆਂ ਨਕਸ਼ੋ-ਕਾਰੀ ਤੇ ਚਿੱਟੇ ਚਾਮਰਾਂ ਨਾਲ ਸ਼ੋਭਤ ਹੈ।
ਮਾਣਿਕ੍ਯਮੁਕ੍ਤਾਸਂਸਕ੍ਤਂ ਹੀਰਾਵਾਰਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍ । ਰਤ੍ਨਪ੍ਰਦੀਪਸਂਸਕ੍ਤਂ ਰਤ੍ਨਸੋਪਾਨਸੁਨ੍ਦਰਮ੍
ਉਸ ਮੰਦਰ ਨੂੰ ਮਾਣਿਕ ਤੇ ਮੋਤੀਆਂ ਨਾਲ ਜੜਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਹਿਰਿਆਂ ਦੀਆਂ ਲੜੀਆਂ ਨਾਲ ਸੁਸ਼ੋਭਤ ਹੈ, ਜਵਾਹਰਾਂ ਦੀਆਂ ਦੀਵਟੀਆਂ ਤੇ ਜਵਾਹਰਾਂ ਦੀਆਂ ਸੋਹਣੀਆਂ ਸੀੜੀਆਂ ਨਾਲ ਰੰਗੀਨ ਹੈ।
ਅਮੂਲ੍ਯਰਤ੍ਨਪਤ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਤਲ੍ਪਰਾਜਿਵਿਰਾਜਿਤਮ੍ । ਅਮੂਲ੍ਯਰਤ੍ਨਚਿਤ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਤ੍ਰਿਭਿਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰਵਿਚਿਤ੍ਰਿਤੈਃ
ਉਹ ਥਾਂ ਅਣਮੁੱਲੇ ਜਵਾਹਰਾਂ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲੀਆਂ ਚਾਦਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਤੇ ਤਿੰਨ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅਣਮੁੱਲੇ ਜਵਾਹਰਾਂ ਦੇ ਨਕਸ਼ਾਂ ਨਾਲ ਸੁੰਦਰਤਾ ਪਾਈ ਹੋਈ ਹੈ।
ਤਿਸृਭਿਃ ਪਰਿਖਾਭਿਸ਼੍ਚ ਤ੍ਰਿਭਿਰ੍ਦ੍ਵਾਰੈਸ਼੍ਚ ਦੁਰ੍ਗਮੈਃ । ਯੁਕ੍ਤਂ षੋਡਸ਼ਕਕ੍ਸ਼ਾਭਿਃ ਪ੍ਰਤਿਦ੍ਵਾਰੇषੁ ਵਾऽਨ੍ਤਰਮ੍
ਉਸ ਮਹਿਲ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਖਾਈਆਂ ਤੇ ਤਿੰਨ ਔਖੇ ਦਰਵਾਜਿਆਂ ਨਾਲ ਘੇਰਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਸੋਲ੍ਹਾਂ ਕੋਠੜੀਆਂ ਹਨ ਤੇ ਹਰ ਦਰਵਾਜੇ ਉੱਤੇ ਅੰਦਰੂਨੀ ਥਾਂ ਬਣੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਗੋਪੀषੋਡਸ਼ਲਕ੍ਸ਼ੈਸ਼੍ਚ ਸਂਨਿਯੁਕ੍ਤੈਰਿਤਸ੍ਤਤਃ । ਵਹ੍ਨਿਸ਼ੁਦ੍ਧਾਂਸ਼ੁਕਾਧਾਨੈ ਰਤ੍ਨਭੂषਣਭੂषਿਤੈਃ
ਉਸ ਮੰਦਰ ਦੀ ਸੇਵਾ ਸੋਲ੍ਹਾਂ ਲੱਖ ਗੋਪੀਆਂ ਕਰ ਰਹੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਅੱਗ ਵਿਚ ਸੁੱਧ ਕੀਤੇ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ ਤੇ ਜਵਾਹਰਾਂ ਦੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ।
ਤਪ੍ਤਕਾਞ੍ਚਨਵਰ੍ਣਾਭੈਃ ਸ਼ਤਚਨ੍ਦ੍ਰਸਮਨ੍ਵਿਤੈਃ । ਰਾਧਿਕਾਰਿਂਕਰੀਵਰ੍ਗੈਰ੍ਯੁਕ੍ਤਮਭ੍ਯਨ੍ਤਰਂ ਵਰਮ੍
ਉਹ ਅੰਦਰੂਨੀ ਥਾਂ ਸੋਨੇ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀਆਂ ਤੇ ਸੌ ਚੰਦਾਂ ਵਰਗੀਆਂ ਰੌਸ਼ਨ ਰਾਧਿਕਾ ਦੀਆਂ ਸੇਵਕਣਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਅਮੂਲ੍ਯਰਤ੍ਨਨਿਰ੍ਮਾਣਪ੍ਰਙ੍ਗਣਂ ਸੁਮਨੋਹਰਮ੍ । ਅਮੂਲ੍ਯਰਤ੍ਨਸ੍ਤਮ੍ਭਾਨਾਂ ਸਮੂਰੈਸ਼੍ਚ ਸੁਸ਼ੋਭਿਤਮ੍
ਉਥੇ ਅਣਮੁੱਲੇ ਜਵਾਹਰਾਂ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਮਨਮੋਹਕ ਅੰਗਣ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਅਣਮੁੱਲੇ ਜਵਾਹਰਾਂ ਦੇ ਸਤੰਭਾਂ ਦੇ ਗੁੱਛਿਆਂ ਨਾਲ ਸੋਭਾ ਮਿਲੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਰਤ੍ਨਮਙ੍ਗਲਕੁਮ੍ਭੈਸ਼੍ਚ ਫਲਪਲ੍ਲਵਸਂਯੁਤੈਃ । ਸਂਯੁਤਂ ਰਤ੍ਨਵੇਦੀਭਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤਾ ਯੁਕ੍ਤਾਭਿਰੀਪ੍ਸਿਤਮ੍
ਉਹ ਥਾਂ ਮੰਗਲਮਈ ਜਵਾਹਰਾਂ ਦੇ ਘੜਿਆਂ ਨਾਲ, ਫਲਾਂ ਤੇ ਕੋਪਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ, ਜਵਾਹਰਾਂ ਦੀਆਂ ਚੌਕੀਆਂ ਤੇ ਮੋਤੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਸਭ ਨੂੰ ਭਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ।