ਦृष੍ਟ੍ਵਾऽਕ੍ਰੂਰਂ ਮਹਾਭਾਗਂ ਤੂਰ੍ਣਮਾਲਿਙ੍ਗਨਂ ਦਦੌ । ਪ੍ਰਣੇਮੁਃ ਸ਼ਿਰਮਾ ਸਰ੍ਵੈ ਗੋਪਾ ਜਗृਹੁਰਾਸ਼ਿषਮ੍
ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮਹਾਨ ਅਕਰੂਰ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਤੁਰੰਤ ਉਸ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾਇਆ। ਸਾਰੇ ਗੋਆਲੇ ਸਿਰ ਨਿਵਾ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਅਸੀਸਾਂ ਦੇਣ ਲੱਗ ਪਏ।
ਪਰਸ੍ਪਰਂ ਚ ਸਂਯੋਗੋ ਬਭੂਵ ਗੁਣਤ੍ਰਾਨ੍ਮੁਨੇ । ਕ੍ਰੋਡੇ ਚਕਾਰਾਕ੍ਰੂਰਸ਼੍ਚ ਕृष੍ਣਂ ਰਾਮਂ ਕ੍ਰਮੇਣ ਚ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਆਪਸੀ ਪਿਆਰ ਤੇ ਗੁਣਾਂ ਦੀ ਮਿਲਾਪ ਹੋਈ। ਅਕਰੂਰ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ, ਫਿਰ ਰਾਮ ਨੂੰ ਵਾਰੀ-ਵਾਰੀ ਆਪਣੀ ਗੋਦ ਵਿਚ ਲਿਆ।
ਚੁਚੁਮ੍ਬ ਗਣ੍ਡਯੁਗੁਲੇ ਪੁਲਕਾਞ੍ਯਿਤਵਿਗ੍ਰਹਃ । ਸਾਸ਼੍ਰੁਨੇਤ੍ਰੋऽਤਿਸਾਹ੍ਲਾਦਃ ਕृਤਾਰ੍ਥਃ ਸਿਦ੍ਧਵਾਞ੍ਛਿਤਃ
ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਕੰਬ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਗੱਲਾਂ ਨੂੰ ਚੁੰਮਿਆ, ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇ ਹੰਝੂ ਆ ਗਏ, ਮਨ ਚਾਹੀ ਮੁਰਾਦ ਪੂਰੀ ਹੋ ਗਈ।
ਦਦਰ੍ਸ਼ ਕृष੍ਣਂ ਦ੍ਵਿਭੁਜਂ ਕ੍ਸ਼ਣਂ ਸ਼੍ਯਾਮਲਸੁਨ੍ਦਰਮ੍ । ਪੀਤਵਸ੍ਤ੍ਰਪਰੀਧਾਨਂ ਮਾਲਤੀਮਾਲ੍ਯਭੂषਿਤਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਦੋ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੇ, ਸਲੇਟੀ ਰੰਗ ਦੇ ਸੋਹਣੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਪੀਲੇ ਕੱਪੜੇ ਪਹਿਨੇ, ਤੇ ਮਾਲਤੀ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਪਾਈ ਹੋਈ ਸੀ।
ਚਨ੍ਦਨੋਕ੍ਸ਼ਿਤਸਰ੍ਵਾਙ੍ਗਂ ਪਰਂ ਵਂਸ਼ੀਧਰਂ ਵਰਮ੍ । ਸ੍ਤੁਤਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮੇਸ਼ਸ਼ੇषਾਦ੍ਯੈਰ੍ਮੁਨੀਨ੍ਦ੍ਰੈਃ ਸਨਕਾਦਿਭਿਃ
ਉਸ ਦਾ ਸਾਰਾ ਸਰੀਰ ਚੰਦਨ ਨਾਲ ਲਿਪਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਵਾਂਸਰੀ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਮਹਾਦੇਵ, ਸ਼ੇਸ਼ ਤੇ ਸੰਕਾਦਿ ਮੁਨੀਆਂ ਨੇ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ।
ਵੀਕ੍ਸ਼ਿਤਂ ਗੋਪਕਨ੍ਯਾਭਿਃ ਪਰਿਬੂਰ੍ਣਤਮਂ ਵਿਭੁਮ੍ । ਕ੍ਸ਼ਣਂ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਕ੍ਰੋਡਸ੍ਥਂ ਸਸ੍ਮਿਤਂ ਚ ਚਤੁਰ੍ਭੁਜਮ੍
ਉਹ ਗੋਆਲਣਾਂ ਵਲੋਂ ਤੱਕਿਆ ਗਿਆ, ਸਭ ਕੁਝ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਪ੍ਰਭੂ। ਇਕ ਪਲ ਲਈ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਗੋਦ ਵਿਚ ਹੱਸਦੇ ਹੋਏ ਚਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੇ ਰੂਪ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਂਸਰਸ੍ਵਤੀਯੁਕ੍ਤਂ ਵਨਮਾਲਾਵਿਭੂषਿਤਮ੍ । ਸੁਨਨ੍ਦਨਨ੍ਦਕੁਮੁਦੈਃ ਪਾਰ੍षਦੈਃ ਪਰਿਸੇਵਿਤਮ੍
ਉਹ ਲਕਸ਼ਮੀ ਤੇ ਸਰਸਵਤੀ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜੰਗਲ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਪਾਈ ਹੋਈ ਸੀ, ਸੁਨੰਦ, ਨੰਦ, ਕਮੁਦ ਤੇ ਹੋਰ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਸੇਵਿਤਂ ਸਿਦ੍ਧਸਂਘੈਸ਼੍ਚ ਭਕ੍ਤਿਨਮ੍ਰੈਃ ਪਰਾਤ੍ਪਰਮ੍ । ਕ੍ਸ਼ਣਂ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਦੇਵਂ ਤਂ ਪਞ੍ਚਵਕ੍ਤ੍ਰਂ ਤ੍ਰਿਲੋਚਨਮ੍
ਉਹ ਸਿੱਧਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਵਲੋਂ, ਜੋ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਨਿਵੇਕਲੇ ਸਨ, ਸੇਵਾ ਹੋ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਇਕ ਪਲ ਲਈ, ਉਸ ਨੇ ਪੰਜ ਮੂੰਹਾਂ ਤੇ ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਸ਼ੁਦ੍ਧਸ੍ਫਟਿਕਸਂਕਾਸ਼ਂ ਨਾਗਰਾਜੈਰ੍ਵਿਰਾਜਿਤਮ੍ । ਦਿਗਮ੍ਬਰਂ ਪਰਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਭਸ੍ਮਾਙ੍ਗਂ ਚ ਜਟਾਯੁਤਮ੍
ਉਹ ਸ਼ੁੱਧ ਸਫੈਦ ਸਫਟਿਕ ਵਰਗਾ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਵੱਡੇ ਸੱਪਾਂ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਆਕਾਸ਼-ਵਸਤ੍ਰ, ਸਰੀਰ ਤੇ ਭਸਮ ਲਾਈ ਹੋਈ, ਜਟਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਪਰਮ ਬ੍ਰਹਮ ਸੀ।
ਜਪਮਾਲਾਕਰਂ ਧ੍ਯਾਨਨਿष੍ਠਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਚ ਯੋਗਿਨਮ੍ । ਕ੍ਸ਼ਣਂ ਚਤੁਰ੍ਮੁਖਂ ਧ੍ਯਾਨਨਿष੍ਠਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਮਨੀषਿਣਾਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਮਾਲਾ ਸੀ, ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲੀਨ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਯੋਗੀ ਸੀ। ਇਕ ਪਲ ਲਈ, ਉਸ ਨੇ ਚਾਰ ਮੂੰਹਾਂ ਵਾਲੇ, ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲੀਨ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੋਚ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਕ੍ਸ਼ਣਂ ਧਰ੍ਮਸ੍ਵਰੂਪਂ ਚ ਸ਼ੇषਰੁਪਂ ਕ੍ਸ਼ਣਂ ਕ੍ਸ਼ਣਮ੍ । ਕ੍ਸ਼ਣਂ ਭਾਸ੍ਕਰਰੂਪਂ ਚ ਜ੍ਯੋਤੀਰੂਪਂ ਸਨਾਤਨਮ੍
ਉਹ ਇਕ ਪਲ ਲਈ ਧਰਮ ਦਾ ਰੂਪ ਬਣ ਗਿਆ, ਇਕ ਪਲ ਲਈ ਸ਼ੇਸ਼ਾ ਵਰਗਾ ਹੋ ਗਿਆ, ਇਕ ਪਲ ਲਈ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਿਆ, ਤੇ ਸਦਾ ਲਈ ਰੌਸ਼ਨੀ ਦਾ ਰੂਪ ਹੋ ਗਿਆ।
ਕ੍ਸ਼ਣਂ ਪਰਮਸ਼ੋਭਾਢ੍ਯਂ ਕੋਟਿਕਨ੍ਦਰ੍ਪਨਿਨ੍ਦਿਤਮ੍ । ਕਾਮਿਨੀਕਮਨੀਯਂ ਚ ਕਾਮੁਕਂ ਕਾਮਸਂਯੁਤਮ੍
ਇਕ ਪਲ ਲਈ ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੋਭਾ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਲੱਖਾਂ ਕਾਮਦੇਵਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਮਾਤ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਔਰਤਾਂ ਲਈ ਬੜਾ ਮਨਮੋਹਣ ਵਾਲਾ, ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਕਾਮ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ।
ਏਵਂਭੂਤਂ ਸ਼ਿਸ਼ੁਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸ੍ਥਾਪਯਾਮਾਸ ਵਕ੍ਸ਼ਸਿ । ਰਤ੍ਨਮਿਂਹਾਸਨੇ ਰਮ੍ਯੇ ਨਨ੍ਦਦਤ੍ਤੇ ਚ ਨਾਰਦ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸੀਨੇ ਉੱਤੇ, ਸੁੰਦਰ ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੇ ਸਿੰਘਾਸਨ ਤੇ, ਜੋ ਨੰਦ ਨੇ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਬਿਠਾ ਲਿਆ, ਹੇ ਨਾਰਦ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਂ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪੁਲਕਾਞ੍ਚਿਤਵਿਗ੍ਰਹਃ । ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਸ਼ਿਰਸਾ ਭੂਮੌ ਤੁष੍ਟਾਵ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਮ੍
ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪ੍ਰਦਕਸ਼ਣਾ ਕਰਕੇ, ਜਿਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਹर्ष ਨਾਲ ਰੋਮਾਂਚਿਤ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸਿਰ ਨਿਵਾ ਕੇ, ਪਰਮ ਪੁਰਖ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕੀਤੀ।
ਅਕ੍ਰੂਰ ਉਵਾਚ ਨਮਃ ਕਾਰਣਰੂਪਾਯ ਪਰਮਾਤ੍ਮਸ੍ਵਰੂਪਿਣੇ ਸਰ੍ਵੇषਾਮਪਿ ਵਿਸ਼੍ਵਾਨਾਮੀਸ਼੍ਵਰਾਯ ਨਮੋ ਨਮਃ । ਪਰਾਯ ਪ੍ਰਕृਤੇਰੀਸ਼ ਪਰਾਤ੍ਪਰਤਰਾਯ ਚ
ਅਕਰੂਰ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਸਭ ਕੁਝ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਪਰਮ ਆਤਮਾ, ਸਾਰੇ ਜਗਤ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਤੈਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ। ਤੂੰ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈਂ।
ਨਿਰ੍ਗੁਣਾਯ ਨਿਰੀਹਾਯ ਨੀਰੂਪਾਯ ਸ੍ਵਰੂਪਿਣੇ । ਸਰ੍ਵਦੇਵਸ੍ਵਰੂਪਾਯ ਸਰ੍ਵਦੇਵੇਸ਼੍ਵਰਾਯ ਚ
ਜਿਸਦੇ ਅੰਦਰ ਕੋਈ ਗੁਣ ਨਹੀਂ, ਕੋਈ ਇੱਛਾ ਨਹੀਂ, ਕੋਈ ਰੂਪ ਨਹੀਂ ਪਰ ਅਸਲ ਰੂਪ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਰੂਪ ਤੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਦੇਵਾਧਿਦੇਵਾਯ ਵਿਸ਼੍ਵਾਦਿਭੂਤਰੂਪਿਣੇ । ਅਸਂਸ਼੍ਯੇषੁ ਚ ਵਿਸ਼੍ਵੇषੁ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿष੍ਣੁਸ਼ਿਵਾਤ੍ਮਕ
ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਮੂਲ ਮਾਲਕ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਜਗਤ ਦੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਹੈ, ਜੋ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਹਰ ਥਾਂ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਣੁ ਤੇ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਵਰੂਪਾਯਾऽऽਦਿਬੀਜਾਯ ਤਦੀਸ਼ਵਿਸ਼੍ਵਰੂਪਿਣੇ । ਨਮੋ ਗੋਪਾਙ੍ਗਨੇਸ਼ਾਯ ਗਣੇਸ਼ੇਸ਼੍ਵਰਰੂਪਿਣੇ
ਅਸਲ ਰੂਪ ਵਾਲੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲੇ ਬੀਜ, ਸਭ ਕੁਝ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਗੋਪੀਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਤੇ ਗਣੇਸ਼ ਦੇ ਰੂਪ ਵਾਲੇ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਨਮਃ ਸੁਰਗਣੇਸ਼ਾਯ ਰਾਧੇਸ਼ਾਯ ਨਮੋ ਨਮਃ । ਰਾਧਾਰਮਣਰੂਪਾਯ ਰਾਧਾਰੂਪਧਰਾਯ ਚ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਰਾਧਾ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਤੈਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ। ਜੋ ਰਾਧਾ ਦੇ ਪਿਆਰੇ ਤੇ ਰਾਧਾ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹਨ।
ਰਾਧਾਰਾਧ੍ਯਾਯ ਰਾਧਾਯਾਃ ਪ੍ਰਾਣਾਧਿਕਤਰਾਯ ਚ । ਰਾਧਾਸਾਧ੍ਯਾਯ ਰਾਧਾਧਿਦੇਵਪ੍ਰਿਯਤਮਾਯ ਚ
ਜੋ ਰਾਧਾ ਵਲੋਂ ਪੂਜੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਰਾਧਾ ਲਈ ਜਿੰਦ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਪਿਆਰੇ ਹਨ, ਜੋ ਰਾਧਾ ਵਲੋਂ ਹੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਰਾਧਾ ਦੇ ਭਗਤਾਂ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰੇ ਹਨ।
ਰਾਧਾਪ੍ਰਾਣਾਧਿਦੇਵਾਯ ਵਿਸ਼੍ਵਰੂਪਾਯ ਤੇ ਨਮਃ । ਵੇਦਸ੍ਤੁਤਾਤ੍ਮਵੇਦਜ੍ਞਰੂਪਿਣੇ ਸਰ੍ਵਵੇਦਿਨੇ
ਰਾਧਾ ਦੀ ਜਿੰਦ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਰੂਪ ਸਾਰਾ ਜਗਤ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵੈਦਾਂ ਨੇ ਸਿਫ਼ਤ ਕੀਤੀ, ਜੋ ਆਤਮਾ ਦੇ ਅਸਲ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਤੇ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ ਹਨ।
ਵੈਦਾਧਿष੍ਠਾਤृਦੇਵਾਯ ਵੇਦਬੀਜਾਯ ਤੇ ਨਮਃ । ਯਸ੍ਯ ਲੋਮਸੁ ਵਿਸ਼੍ਵਾਨਿ ਚਾਸਂਖ੍ਯਾਨਿ ਚ ਨਿਤ੍ਯਸ਼ਃ
ਵੈਦਾਂ ਦੇ ਮੂਲ ਦੇਵਤਾ, ਵੈਦਾਂ ਦੇ ਬੀਜ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰੋਆਂ ਵਿਚ ਅਣਗਿਣਤ ਜਗਤ ਸਦਾ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਮਹਦ੍ਵਿष੍ਣੋਰੀਸ਼੍ਵਰਾਯ ਵਿਸ਼੍ਵੇਸ਼ਾਯ ਨਮੋ ਨਮਃ । ਸ੍ਵਯਂ ਪ੍ਰਕृਤਿਰੂਪਾਯ ਪ੍ਰਾਕृਤਾਯ ਨਮੋo
ਮਹਾਨ ਵਿਸ਼ਣੁ, ਜਗਤ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਤੈਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ। ਜੋ ਆਪ ਹੀ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਦਾ ਰੂਪ ਤੇ ਮੂਲ ਸਰੂਪ ਹਨ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਪ੍ਰਕृਤੀਸ਼੍ਵਰਰੂਪਾਯ ਪ੍ਰਧਾਨਪੁਰੂषਾਯ ਚ । ਇਤ੍ਯੇਵਂ ਸ੍ਤਵਨਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਮੂਰ੍ਚ੍ਛਾਮਾਪ ਸਭਾਤਲੇ
ਜੋ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਦੇ ਮਾਲਕ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਜੀਵ ਹਨ, ਇਹ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਸਭਾ ਵਿਚ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।
ਪਪਾਤ ਸਹਸਾ ਭੂਮੌ ਪੁਨਰੀਸ਼ਂ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਸਃ । ਬਹਿਃਸ੍ਥਂ ਹृਦਯਸ੍ਥਂ ਚ ਪਰਮਾਤ੍ਮਾਨਮੀਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਉਹ ਅਚਾਨਕ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਪਿਆ, ਤੇ ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਤੇ ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਵਿਚ, ਦੋਵੇਂ ਥਾਵਾਂ ਤੇ ਵੇਖਿਆ।
ਪਰਿਤਃ ਸ਼੍ਯਾਮਰੂਪਂ ਚ ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਥਂ ਵਿਸ਼੍ਵਮੇਵ ਚ । ਅਕ੍ਰੂਰਂ ਮੂਰ੍ਚ੍ਛਿਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਨਨ੍ਦਃ ਸਾਦਰਪੂਰ੍ਵਕਮ੍
ਚਾਰੋਂ ਪਾਸੇ ਉਸ ਨੇ ਸ਼ਿਆਮ ਰੂਪ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਜਗਤ ਵਿਚ ਵਿਆਪਕ ਸੀ, ਤੇ ਸਾਰਾ ਜਗਤ ਵੀ। ਅਕਰੂਰ ਨੂੰ ਬੇਹੋਸ਼ ਵੇਖ ਕੇ, ਨੰਦ ਨੇ ਵੱਡੀ ਇੱਜ਼ਤ ਨਾਲ,
ਰਤ੍ਨਸਿਂਹਾਸਨੇ ਰਮ੍ਯੇ ਵਾਸਯਾਮਾਸ ਨਾਰਦ । ਪਪ੍ਰਚ੍ਛ ਸਰ੍ਵਵृਤ੍ਤਾਨ੍ਤਂ ਕਿਂਸ੍ਵਿਦ੍ਦृष੍ਟਮਿਤਿ ਤ੍ਵਯਾ
ਸੁੰਦਰ ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੇ ਸਿੰਘਾਸਨ ਉੱਤੇ ਬਿਠਾਇਆ, ਹੇ ਨਾਰਦ, ਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਸਾਰਾ ਹਾਲ ਪੁੱਛਿਆ: 'ਤੂੰ ਕੀ ਵੇਖਿਆ?'
ਮਿष੍ਟਾਨ੍ਨਂ ਭੋਜਯਾਮਾਯ ਕੁਸ਼ਲਂ ਚ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ । ਅਕ੍ਰੂਰੇਃ ਕਥਯਾਮਸ ਕਂਸਵृਤ੍ਤਾਨ੍ਤਮੀਪ੍ਸਿਤਮ੍
ਉਸ ਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਮਿੱਠਾ ਭੋਜਨ ਖਵਾਇਆ, ਹਾਲ ਚਾਲ ਪੁੱਛਿਆ, ਤੇ ਅਕਰੂਰ ਨੇ ਕਾਂਸ ਦੇ ਕਰਤੂਤਾਂ ਦੀ ਚਾਹੀਦੀ ਕਹਾਣੀ ਦੱਸੀ।
ਸ੍ਵਪਿਤ੍ਰੋਰ੍ਮੋਕ੍ਸ਼ਣਾਰ੍ਥਂ ਚ ਗਮਨਂ ਰਾਮਕृष੍ਣਯੋਃ । ਇਤ੍ਯਕ੍ਰੂਰਕृਤਂ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਂ ਯਃ ਪਠੇਤ੍ਸੁਸਮਾਹਿਤਃ
ਆਪਣੇ ਪਿਉ ਦੀ ਮੁਕਤੀ ਲਈ ਅਤੇ ਰਾਮ ਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਜਾਣ ਦੇ ਸਿਲਸਿਲੇ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਕੋਈ ਵੀ ਅਕਰੂਰ ਵਲੋਂ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਇਹ ਸਤੋਤ੍ਰ ਮਨ ਲਾ ਕੇ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ—
ਅਪੁਤ੍ਰੋ ਲਭਤੇ ਪੁਤ੍ਰਮਭਾਰ੍ਯੋਂ ਲਭਤੇ ਪ੍ਰਿਯਮ੍ । ਅਧਨੋ ਧਨਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਨਿਰ੍ਭੂਮਿਰੁਰ੍ਵਰਾਂ ਮਹੀਮ੍
ਜਿਸ ਕੋਲ ਪੁੱਤਰ ਨਹੀਂ, ਉਹਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਸ ਦੀ ਵਿਆਹੀ ਨਹੀਂ, ਉਹਨੂੰ ਪਿਆਰੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਗਰੀਬ ਨੂੰ ਧਨ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸੁੱਕੀ ਜ਼ਮੀਨ ਵੀ ਉੱਬਰ ਆਉਂਦੀ ਹੈ।