ਸ਼ੋਭਿਤੈਃ ਪਰਿਤਃ ਸ਼ਸ਼੍ਵਤ੍ਪਦ੍ਮਰਾਗਵਿਨਿਰ੍ਮਿਤਮ੍ । ਸ਼ੋਭਿਤਂ ਸ਼ੋਭਨਾਰ੍ਹਂ ਚ ਤ੍ਰਿਕੋਟਿਰਤ੍ਨਮਨ੍ਦਿਰੈਃ
ਚਾਰੋਂ ਪਾਸੇ ਸੋਹਣੀ ਸਜਾਵਟ ਸੀ, ਪਦਮਰਾਗ ਮਣਕਾਂ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ, ਸੋਹਣੇ ਤੇ ਸੋਭਾ ਯੋਗ, ਤਿੰਨ ਚੋਟੀ ਵਾਲੇ ਰਤਨ ਮਹਿਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਰਮ੍ਯੈਃ ਕੁਞ੍ਜਕੁਟੀਰੈਸ਼੍ਚ ਰਾਜਿਤਂ ਸ਼ਤਕੋਟਿਭਿਃ । ਰਾਸਂ ਵृਨ੍ਦਾਵਨਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਕਿਯਦ੍ਦੂਰਂ ਯਯੌ ਚ ਸਃ
ਸੁੰਦਰ ਕੁੰਜਾਂ ਤੇ ਝੋਪੜੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਲੱਖਾਂ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਰੌਸ਼ਨ, ਵ੍ਰਿੰਦਾਵਨ ਦੀ ਰਾਸ ਵੇਖ ਕੇ ਉਹ ਕੁਝ ਅੱਗੇ ਵਧ ਗਿਆ।
ਦਦਰ੍ਸ਼ ਪੁਰਤੋ ਰਮ੍ਯਂ ਨਨ੍ਦਵ੍ਰਜਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਪਰਂ ਵੇਕੁਣ੍ਠਸਂਕਾਸ਼ਂ ਵੈਕੁਣ੍ਠ ਨਿਲਯਂ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਾਹਮਣੇ ਨੰਦ ਦਾ ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਬੇਮਿਸਾਲ ਵ੍ਰਜ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਥਾਂ ਸੀ, ਬਿਲਕੁਲ ਵੈਕੁੰਠ ਵਰਗਾ ਚਮਕਦਾ ਹੋਇਆ।
ਰਤ੍ਨਸੋਪਾਨਸਂਯੁਕ੍ਤਂ ਰਤ੍ਨਸ੍ਤਮ੍ਭੈਰ੍ਵਿਰਾਜਿਤਮ੍ । ਨਾਨਾਚਿਤ੍ਰਵਿਚਿਤ੍ਰਾਢ੍ਯਂ ਸਦ੍ਰਤ੍ਨਵਲਯਾਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਉਹ ਥਾਂ ਕੀਮਤੀ ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਸੀੜੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਖੰਭੇ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੰਗ-ਬਿਰੰਗੀਆਂ ਸਜਾਵਟਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ ਅਤੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਜੜੀਆਂ ਕੰਧਾਂ ਨੇ ਘੇਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਖਚਿਤਂ ਮਣਿਸਾਰੇਣ ਰਚਿਤਂ ਵਿਸ਼੍ਵਕਰ੍ਮਣਾ । ਦ੍ਵਾਰਿ ਦृष੍ਟੇਨ ਮਾਰ੍ਗੇਣ ਰਾਜਦ੍ਵਾਰਂ ਵਿਵੇਸ਼ ਸਃ
ਉਹ ਥਾਂ ਕੀਮਤੀ ਮਣਕਿਆਂ ਦੀ ਲੜੀ ਨਾਲ ਜੜੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਨੇ ਬਣਾਇਆ ਸੀ। ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਤੋਂ ਸਿੱਧੀ ਰਾਹੀਂ ਉਹ ਰਾਜ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ।
ਪਤਾਕਾਰਤ੍ਨਜਾਲਾਢ੍ਯਂ ਸੁਕ੍ਤਾਮਾਣਿਕ੍ਯਭੂषਿਤਮ੍ । ਰਤ੍ਨਦਰ੍ਪਣਸ਼ੋਭਾਢ੍ਯਂ ਰਤ੍ਨਚਿਤ੍ਰਵਿਚਿਤ੍ਰਿਤਮ੍
ਉਹ ਥਾਂ ਝੰਡਿਆਂ ਅਤੇ ਰਤਨਾਂ ਦੀਆਂ ਜਾਲੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ, ਮੋਤੀਆਂ ਅਤੇ ਮਾਣਕਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ, ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਦਰਪਣਾਂ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ ਅਤੇ ਰਤਨਾਂ ਦੀਆਂ ਸੁੰਦਰ ਨਕਸ਼ਕਾਰੀ ਨਾਲ ਰੰਗੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਰਤ੍ਨਵਿਥੀਵਿਰਚਿਤਂ ਮਙ੍ਗਲਂ ਮਙ੍ਗਰੈਰ੍ਘਟੈਃ । ਅਕ੍ਰੂਰਾਗਮਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸਾਙ੍ਲਾਦੋ ਨਨ੍ਦ ਏਵ ਚ
ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਬਣੀਆਂ ਗਲੀਆਂ ਤੇ ਮੰਗਲ ਘੜਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ। ਜਦੋਂ ਅਕਰੂਰ ਦੇ ਆਉਣ ਦੀ ਖ਼ਬਰ ਮਿਲੀ, ਤਾਂ ਨੰਦ ਤੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਝੂਮ ਉਠੇ।
ਸਹਿਤੋ ਰਾਮਕृष੍ਣਾਭ੍ਯਾਂ ਜਗਾਮਾਨੁਵ੍ਰਜਾਯ ਵੈ । ਵृषਭਾਨ੍ਵਾਦਿਭਿਰ੍ਯੁਕ੍ਤਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਵੇਸ਼੍ਯਾਂ ਪੁਰਃਸਰਮ੍
ਰਾਮ ਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਹ ਉਸ ਦੀ ਸਵਾਗਤ ਲਈ ਗਿਆ। ਉਸ ਨਾਲ ਵ੍ਰਿਸ਼ਭਾਨੂ ਆਦਿ ਹੋਰ ਵੀ ਸਨ, ਅਤੇ ਵੈਸ਼ਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਲਾ ਕੇ ਜੁਲੂਸ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ।
ਪੂਰ੍ਣਕੁਮ੍ਭਂ ਗਜੇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਚ ਕृਤ੍ਵਾऽਗ੍ਰੇ ਸ਼ੁਕ੍ਲਧਾਨ੍ਯਕਮ੍ । ਕृष੍ਣਾਂ ਗਾਂ ਮਧੁਪਰ੍ਕਂ ਚ ਪਾਦ੍ਯਂ ਰਤ੍ਨਾਸਨਾਦਿਕਮ੍
ਅੱਗੇ ਪੂਰਨ ਜਲ ਦਾ ਘੜਾ, ਵੱਡਾ ਹਾਥੀ, ਚਿੱਟੇ ਅਨਾਜ, ਕਾਲੀ ਗਾਂ, ਮਧੁਪਾਰਕ, ਪੈਰ ਧੋਣ ਲਈ ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਆਸਨ ਰੱਖੇ ਗਏ।
ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਸਾਦਰਃ ਸ਼ਾਨ੍ਤਃ ਸਸ੍ਮਿਤੋ ਵਿਨਤਸ੍ਥਾ । ਆਨਨ੍ਦਯੁਕ੍ਤੋ ਨਨ੍ਦਸ਼੍ਚ ਸਗਣਃ ਸਹਬਾਲਕਃ
ਨੰਦ ਨੇ ਪੂਰੇ ਆਦਰ, ਸ਼ਾਂਤੀ ਤੇ ਹਲਕੀ ਮੁਸਕਾਨ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਤੇ ਬੱਚਿਆਂ ਸਮੇਤ, ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਉਸ ਦਾ ਸਵਾਗਤ ਕੀਤਾ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾऽਕ੍ਰੂਰਂ ਮਹਾਭਾਗਂ ਤੂਰ੍ਣਮਾਲਿਙ੍ਗਨਂ ਦਦੌ । ਪ੍ਰਣੇਮੁਃ ਸ਼ਿਰਮਾ ਸਰ੍ਵੈ ਗੋਪਾ ਜਗृਹੁਰਾਸ਼ਿषਮ੍
ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮਹਾਨ ਅਕਰੂਰ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਤੁਰੰਤ ਉਸ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾਇਆ। ਸਾਰੇ ਗੋਆਲੇ ਸਿਰ ਨਿਵਾ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਅਸੀਸਾਂ ਦੇਣ ਲੱਗ ਪਏ।
ਪਰਸ੍ਪਰਂ ਚ ਸਂਯੋਗੋ ਬਭੂਵ ਗੁਣਤ੍ਰਾਨ੍ਮੁਨੇ । ਕ੍ਰੋਡੇ ਚਕਾਰਾਕ੍ਰੂਰਸ਼੍ਚ ਕृष੍ਣਂ ਰਾਮਂ ਕ੍ਰਮੇਣ ਚ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਆਪਸੀ ਪਿਆਰ ਤੇ ਗੁਣਾਂ ਦੀ ਮਿਲਾਪ ਹੋਈ। ਅਕਰੂਰ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ, ਫਿਰ ਰਾਮ ਨੂੰ ਵਾਰੀ-ਵਾਰੀ ਆਪਣੀ ਗੋਦ ਵਿਚ ਲਿਆ।
ਚੁਚੁਮ੍ਬ ਗਣ੍ਡਯੁਗੁਲੇ ਪੁਲਕਾਞ੍ਯਿਤਵਿਗ੍ਰਹਃ । ਸਾਸ਼੍ਰੁਨੇਤ੍ਰੋऽਤਿਸਾਹ੍ਲਾਦਃ ਕृਤਾਰ੍ਥਃ ਸਿਦ੍ਧਵਾਞ੍ਛਿਤਃ
ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਕੰਬ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਗੱਲਾਂ ਨੂੰ ਚੁੰਮਿਆ, ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇ ਹੰਝੂ ਆ ਗਏ, ਮਨ ਚਾਹੀ ਮੁਰਾਦ ਪੂਰੀ ਹੋ ਗਈ।
ਦਦਰ੍ਸ਼ ਕृष੍ਣਂ ਦ੍ਵਿਭੁਜਂ ਕ੍ਸ਼ਣਂ ਸ਼੍ਯਾਮਲਸੁਨ੍ਦਰਮ੍ । ਪੀਤਵਸ੍ਤ੍ਰਪਰੀਧਾਨਂ ਮਾਲਤੀਮਾਲ੍ਯਭੂषਿਤਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਦੋ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੇ, ਸਲੇਟੀ ਰੰਗ ਦੇ ਸੋਹਣੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਪੀਲੇ ਕੱਪੜੇ ਪਹਿਨੇ, ਤੇ ਮਾਲਤੀ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਪਾਈ ਹੋਈ ਸੀ।
ਚਨ੍ਦਨੋਕ੍ਸ਼ਿਤਸਰ੍ਵਾਙ੍ਗਂ ਪਰਂ ਵਂਸ਼ੀਧਰਂ ਵਰਮ੍ । ਸ੍ਤੁਤਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮੇਸ਼ਸ਼ੇषਾਦ੍ਯੈਰ੍ਮੁਨੀਨ੍ਦ੍ਰੈਃ ਸਨਕਾਦਿਭਿਃ
ਉਸ ਦਾ ਸਾਰਾ ਸਰੀਰ ਚੰਦਨ ਨਾਲ ਲਿਪਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਵਾਂਸਰੀ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਮਹਾਦੇਵ, ਸ਼ੇਸ਼ ਤੇ ਸੰਕਾਦਿ ਮੁਨੀਆਂ ਨੇ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ।
ਵੀਕ੍ਸ਼ਿਤਂ ਗੋਪਕਨ੍ਯਾਭਿਃ ਪਰਿਬੂਰ੍ਣਤਮਂ ਵਿਭੁਮ੍ । ਕ੍ਸ਼ਣਂ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਕ੍ਰੋਡਸ੍ਥਂ ਸਸ੍ਮਿਤਂ ਚ ਚਤੁਰ੍ਭੁਜਮ੍
ਉਹ ਗੋਆਲਣਾਂ ਵਲੋਂ ਤੱਕਿਆ ਗਿਆ, ਸਭ ਕੁਝ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਪ੍ਰਭੂ। ਇਕ ਪਲ ਲਈ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਗੋਦ ਵਿਚ ਹੱਸਦੇ ਹੋਏ ਚਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੇ ਰੂਪ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਂਸਰਸ੍ਵਤੀਯੁਕ੍ਤਂ ਵਨਮਾਲਾਵਿਭੂषਿਤਮ੍ । ਸੁਨਨ੍ਦਨਨ੍ਦਕੁਮੁਦੈਃ ਪਾਰ੍षਦੈਃ ਪਰਿਸੇਵਿਤਮ੍
ਉਹ ਲਕਸ਼ਮੀ ਤੇ ਸਰਸਵਤੀ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜੰਗਲ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਪਾਈ ਹੋਈ ਸੀ, ਸੁਨੰਦ, ਨੰਦ, ਕਮੁਦ ਤੇ ਹੋਰ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਸੇਵਿਤਂ ਸਿਦ੍ਧਸਂਘੈਸ਼੍ਚ ਭਕ੍ਤਿਨਮ੍ਰੈਃ ਪਰਾਤ੍ਪਰਮ੍ । ਕ੍ਸ਼ਣਂ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਦੇਵਂ ਤਂ ਪਞ੍ਚਵਕ੍ਤ੍ਰਂ ਤ੍ਰਿਲੋਚਨਮ੍
ਉਹ ਸਿੱਧਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਵਲੋਂ, ਜੋ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਨਿਵੇਕਲੇ ਸਨ, ਸੇਵਾ ਹੋ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਇਕ ਪਲ ਲਈ, ਉਸ ਨੇ ਪੰਜ ਮੂੰਹਾਂ ਤੇ ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਸ਼ੁਦ੍ਧਸ੍ਫਟਿਕਸਂਕਾਸ਼ਂ ਨਾਗਰਾਜੈਰ੍ਵਿਰਾਜਿਤਮ੍ । ਦਿਗਮ੍ਬਰਂ ਪਰਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਭਸ੍ਮਾਙ੍ਗਂ ਚ ਜਟਾਯੁਤਮ੍
ਉਹ ਸ਼ੁੱਧ ਸਫੈਦ ਸਫਟਿਕ ਵਰਗਾ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਵੱਡੇ ਸੱਪਾਂ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਆਕਾਸ਼-ਵਸਤ੍ਰ, ਸਰੀਰ ਤੇ ਭਸਮ ਲਾਈ ਹੋਈ, ਜਟਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਪਰਮ ਬ੍ਰਹਮ ਸੀ।
ਜਪਮਾਲਾਕਰਂ ਧ੍ਯਾਨਨਿष੍ਠਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਚ ਯੋਗਿਨਮ੍ । ਕ੍ਸ਼ਣਂ ਚਤੁਰ੍ਮੁਖਂ ਧ੍ਯਾਨਨਿष੍ਠਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਮਨੀषਿਣਾਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਮਾਲਾ ਸੀ, ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲੀਨ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਯੋਗੀ ਸੀ। ਇਕ ਪਲ ਲਈ, ਉਸ ਨੇ ਚਾਰ ਮੂੰਹਾਂ ਵਾਲੇ, ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲੀਨ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੋਚ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਕ੍ਸ਼ਣਂ ਧਰ੍ਮਸ੍ਵਰੂਪਂ ਚ ਸ਼ੇषਰੁਪਂ ਕ੍ਸ਼ਣਂ ਕ੍ਸ਼ਣਮ੍ । ਕ੍ਸ਼ਣਂ ਭਾਸ੍ਕਰਰੂਪਂ ਚ ਜ੍ਯੋਤੀਰੂਪਂ ਸਨਾਤਨਮ੍
ਉਹ ਇਕ ਪਲ ਲਈ ਧਰਮ ਦਾ ਰੂਪ ਬਣ ਗਿਆ, ਇਕ ਪਲ ਲਈ ਸ਼ੇਸ਼ਾ ਵਰਗਾ ਹੋ ਗਿਆ, ਇਕ ਪਲ ਲਈ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਿਆ, ਤੇ ਸਦਾ ਲਈ ਰੌਸ਼ਨੀ ਦਾ ਰੂਪ ਹੋ ਗਿਆ।
ਕ੍ਸ਼ਣਂ ਪਰਮਸ਼ੋਭਾਢ੍ਯਂ ਕੋਟਿਕਨ੍ਦਰ੍ਪਨਿਨ੍ਦਿਤਮ੍ । ਕਾਮਿਨੀਕਮਨੀਯਂ ਚ ਕਾਮੁਕਂ ਕਾਮਸਂਯੁਤਮ੍
ਇਕ ਪਲ ਲਈ ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੋਭਾ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਲੱਖਾਂ ਕਾਮਦੇਵਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਮਾਤ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਔਰਤਾਂ ਲਈ ਬੜਾ ਮਨਮੋਹਣ ਵਾਲਾ, ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਕਾਮ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ।
ਏਵਂਭੂਤਂ ਸ਼ਿਸ਼ੁਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸ੍ਥਾਪਯਾਮਾਸ ਵਕ੍ਸ਼ਸਿ । ਰਤ੍ਨਮਿਂਹਾਸਨੇ ਰਮ੍ਯੇ ਨਨ੍ਦਦਤ੍ਤੇ ਚ ਨਾਰਦ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸੀਨੇ ਉੱਤੇ, ਸੁੰਦਰ ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੇ ਸਿੰਘਾਸਨ ਤੇ, ਜੋ ਨੰਦ ਨੇ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਬਿਠਾ ਲਿਆ, ਹੇ ਨਾਰਦ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਂ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪੁਲਕਾਞ੍ਚਿਤਵਿਗ੍ਰਹਃ । ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਸ਼ਿਰਸਾ ਭੂਮੌ ਤੁष੍ਟਾਵ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਮ੍
ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪ੍ਰਦਕਸ਼ਣਾ ਕਰਕੇ, ਜਿਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਹर्ष ਨਾਲ ਰੋਮਾਂਚਿਤ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸਿਰ ਨਿਵਾ ਕੇ, ਪਰਮ ਪੁਰਖ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕੀਤੀ।
ਅਕ੍ਰੂਰ ਉਵਾਚ ਨਮਃ ਕਾਰਣਰੂਪਾਯ ਪਰਮਾਤ੍ਮਸ੍ਵਰੂਪਿਣੇ ਸਰ੍ਵੇषਾਮਪਿ ਵਿਸ਼੍ਵਾਨਾਮੀਸ਼੍ਵਰਾਯ ਨਮੋ ਨਮਃ । ਪਰਾਯ ਪ੍ਰਕृਤੇਰੀਸ਼ ਪਰਾਤ੍ਪਰਤਰਾਯ ਚ
ਅਕਰੂਰ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਸਭ ਕੁਝ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਪਰਮ ਆਤਮਾ, ਸਾਰੇ ਜਗਤ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਤੈਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ। ਤੂੰ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈਂ।
ਨਿਰ੍ਗੁਣਾਯ ਨਿਰੀਹਾਯ ਨੀਰੂਪਾਯ ਸ੍ਵਰੂਪਿਣੇ । ਸਰ੍ਵਦੇਵਸ੍ਵਰੂਪਾਯ ਸਰ੍ਵਦੇਵੇਸ਼੍ਵਰਾਯ ਚ
ਜਿਸਦੇ ਅੰਦਰ ਕੋਈ ਗੁਣ ਨਹੀਂ, ਕੋਈ ਇੱਛਾ ਨਹੀਂ, ਕੋਈ ਰੂਪ ਨਹੀਂ ਪਰ ਅਸਲ ਰੂਪ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਰੂਪ ਤੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਦੇਵਾਧਿਦੇਵਾਯ ਵਿਸ਼੍ਵਾਦਿਭੂਤਰੂਪਿਣੇ । ਅਸਂਸ਼੍ਯੇषੁ ਚ ਵਿਸ਼੍ਵੇषੁ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿष੍ਣੁਸ਼ਿਵਾਤ੍ਮਕ
ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਮੂਲ ਮਾਲਕ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਜਗਤ ਦੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਹੈ, ਜੋ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਹਰ ਥਾਂ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਣੁ ਤੇ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਵਰੂਪਾਯਾऽऽਦਿਬੀਜਾਯ ਤਦੀਸ਼ਵਿਸ਼੍ਵਰੂਪਿਣੇ । ਨਮੋ ਗੋਪਾਙ੍ਗਨੇਸ਼ਾਯ ਗਣੇਸ਼ੇਸ਼੍ਵਰਰੂਪਿਣੇ
ਅਸਲ ਰੂਪ ਵਾਲੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲੇ ਬੀਜ, ਸਭ ਕੁਝ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਗੋਪੀਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਤੇ ਗਣੇਸ਼ ਦੇ ਰੂਪ ਵਾਲੇ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਨਮਃ ਸੁਰਗਣੇਸ਼ਾਯ ਰਾਧੇਸ਼ਾਯ ਨਮੋ ਨਮਃ । ਰਾਧਾਰਮਣਰੂਪਾਯ ਰਾਧਾਰੂਪਧਰਾਯ ਚ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਰਾਧਾ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਤੈਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ। ਜੋ ਰਾਧਾ ਦੇ ਪਿਆਰੇ ਤੇ ਰਾਧਾ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹਨ।
ਰਾਧਾਰਾਧ੍ਯਾਯ ਰਾਧਾਯਾਃ ਪ੍ਰਾਣਾਧਿਕਤਰਾਯ ਚ । ਰਾਧਾਸਾਧ੍ਯਾਯ ਰਾਧਾਧਿਦੇਵਪ੍ਰਿਯਤਮਾਯ ਚ
ਜੋ ਰਾਧਾ ਵਲੋਂ ਪੂਜੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਰਾਧਾ ਲਈ ਜਿੰਦ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਪਿਆਰੇ ਹਨ, ਜੋ ਰਾਧਾ ਵਲੋਂ ਹੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਰਾਧਾ ਦੇ ਭਗਤਾਂ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰੇ ਹਨ।