ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣ੍ਡੇषੁ ਚ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਮਰ੍ਯਾਦਾ ਸ੍ਥਾਪਿਤਾ ਮਯਾ । ਤਯਾ ਕਰ੍ਮ ਪ੍ਰਕੁਰ੍ਵਨ੍ਤਿ ਮੁਨਯਸ਼੍ਚ ਸੁਰਾ ਨਰਾਃ
ਸਾਰੇ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡਾਂ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਹੀ ਹੱਦਾਂ ਰੱਖੀਆਂ ਹਨ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਰਾਹੀਂ ਹੀ ਰਿਸ਼ੀ, ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਸੁਦਾਮਸ਼ਾਪਾਦ੍ਵਿਚ੍ਛੇਦਃ ਸ਼ਤਵਰ੍षਮਨੀਪ੍ਸਿਤਃ । ਭਵਿष੍ਯਤ੍ਯੇਵ ਦਂਪਤ੍ਯੋਰਾਵਯੋਰੇਵ ਸੁਨ੍ਦਰਿ
ਸੁਦਾਮਾ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਕਰਕੇ, ਸਾਡਾ ਚਾਹਿਆ ਨਾ ਹੋਇਆ, ਸੌ ਸਾਲਾਂ ਦਾ ਵਿਛੋੜਾ ਜ਼ਰੂਰ ਹੋਵੇਗਾ, ਹੇ ਸੋਹਣੀ।
ਭੇਦੋ ਜਾਗਰਣੇऽਸ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਮਯਾ ਸਹ ਸੁਮਧ੍ਯਮੇ । ਸਂਸ਼੍ਲੇषਃ ਸਂਤਤਂ ਸ੍ਵਪ੍ਨੇ ਮਦ੍ਵਰੇਣ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਉਸ ਦੇ ਜਾਗਦੇ ਹੋਏ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਵਿਛੋੜਾ ਰਹੇਗਾ, ਹੇ ਪਤਲੀ ਕਮਰ ਵਾਲੀ, ਪਰ ਸੁਪਨੇ ਵਿਚ ਮੇਰੇ ਵਰ ਦੇ ਨਾਲ ਸਦਾ ਮਿਲਾਪ ਰਹੇਗਾ।
ਆਧ੍ਯਾਤ੍ਮਿਕੀ ਮਯਾ ਦਤ੍ਤਾ ਸ਼ੋਕਚ੍ਛੇਦੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ । ਰਾਧਾਂ ਬੋਧਯ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਯਾਸ੍ਯਾਮਿ ਨਨ੍ਦਮਨ੍ਦਿਰਮ੍
ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਆਤਮਿਕ ਗਿਆਨ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਸ ਦਾ ਦੁੱਖ ਮੁੱਕ ਜਾਵੇਗਾ। ਰਾਧਾ ਨੂੰ ਜਗਾ ਦੇ, ਤੇਰਾ ਭਲਾ ਹੋਵੇ, ਮੈਂ ਹੁਣ ਨੰਦ ਦੇ ਘਰ ਜਾਵਾਂਗਾ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਜਗਤਾਂ ਨਾਥੋ ਯਯੌ ਨਨ੍ਦਾਲਯਂ ਪ੍ਰਤਿ । ਰਾਧਿਕਾਂ ਬੋਧਯਾਮਾਸੁਰਾਲਿਸਂਘਾਸ਼੍ਚ ਨਾਰਦ
ਇਹ ਆਖ ਕੇ, ਸਭ ਜਗਤਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੰਦ ਦੇ ਘਰ ਵੱਲ ਚਲੇ ਗਏ; ਤੇ, ਹੇ ਨਾਰਦ, ਸਖੀਆਂ ਨੇ ਰਾਧਿਕਾ ਨੂੰ ਜਗਾਇਆ।
ਗਤ੍ਵਾ ਗृਹਂ ਚ ਪਿਤਰਂ ਨਨਾਮ ਮਾਤਰਂ ਤਥਾ । ਚਕਾਰ ਮਾਤਾ ਕ੍ਰੋਡੇ ਚ ਨਵਨੀਤਂ ਚ ਨੂਤਨਮ੍
ਘਰ ਜਾ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਉ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਮਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਨਮਿਆ; ਮਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਗੋਦ ਵਿਚ ਚੁੱਕਿਆ ਤੇ ਨਵਾ ਮੱਖਣ ਦਿੱਤਾ।
ਮਾਤृਦਤ੍ਤਂ ਚ ਤਾਮ੍ਬੂਲਂ ਚਖਾਦ ਸ਼ੀਤਲਂ ਜਲਮ੍ । ਉਵਾਸ ਤਤ੍ਰ ਜਗਤਾਂ ਨਾਥੋ ਮਾਤृਸਮੀਪਤਃ
ਉਸ ਨੇ ਮਾਂ ਵਲੋਂ ਦਿੱਤਾ ਹੋਇਆ ਪਾਨ ਖਾਧਾ ਤੇ ਠੰਢਾ ਪਾਣੀ ਪੀਤਾ। ਜਗਤਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਉਥੇ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਦੇ ਕੋਲ ਹੀ ਟਿਕੇ ਰਹੇ।
ਸਰ੍ਵੈਰ੍ਗੋਪਸਮੂਹੈਸ਼੍ਚ ਸੇਵਿਤਃ ਸ਼੍ਵੇਤਚਾਮਰੈਃ । ਮਾਲ੍ਯਚਨ੍ਦਨਤਾਮ੍ਬੂਲਂ ਤੇ ਚ ਤਸ੍ਮੈ ਦਦੁਰ੍ਮੁਦਾ
ਸਾਰੇ ਗੋਆਲੇ ਆਪਣੇ ਚਿੱਟੇ ਚਮਰਿਆਂ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ। ਉਹ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਹਾਰ, ਚੰਦਨ ਤੇ ਪਾਨ ਭੀ ਭੇਟ ਕਰਦੇ ਸਨ।
ਅਥ ਸਪ੍ਤਤਿਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ ਨਾਰਾਯਣ ਉਵਾਚ ਅਥਾਕ੍ਰੂਰਃ ਸ੍ਵਸ਼ਰਣਂ ਗਤ੍ਵਾ ਕਂਸੇਨ ਪ੍ਰੇषਿਤਃ । ਚਕਾਰ ਸ਼ਯਨਂ ਤਲ੍ਪੇ ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਮੀष੍ਟਾਨ੍ਨਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਫਿਰ ਸਤੱਰਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਆਇਆ। ਨਾਰਾਇਣ ਜੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ: ਫਿਰ ਅਕੂਰ ਨੇ, ਜੋ ਕਂਸ ਵਲੋਂ ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਘਰ ਜਾ ਕੇ ਵਧੀਆ ਮਿੱਠਾ ਭੋਜਨ ਖਾ ਕੇ ਪਲੰਗ ਉੱਤੇ ਲੇਟ ਗਿਆ।
ਸਕਰ੍ਪੂਰਂ ਚ ਤਾਮ੍ਬੂਲਂ ਚਖਾਦ ਵਾਸਿਤਂ ਜਲਮ੍ । ਜਗਾਮ ਨਿਦ੍ਰਾਂ ਸੁਖਤਃ ਸੁਖਸਂਭੋਗਮਾਤ੍ਰਤਃ
ਉਸ ਨੇ ਕਪੂਰ ਵਾਲਾ ਪਾਨ ਚਬਾਇਆ ਤੇ ਸੁਗੰਧਤ ਪਾਣੀ ਪੀਤਾ। ਫਿਰ ਉਹ ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਸੁੱਤ ਗਿਆ, ਸਿਰਫ਼ ਸੁਖੀ ਨੀਂਦ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈ ਕੇ।
ਤਤੋ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਸੁਸ੍ਵਪ੍ਨਂ ਪੁਰਾਣਸ਼੍ਰੁਤਿਸਂਮਤਮ੍ । ਨਿਸ਼ਾਵਸ਼ੇषਸਮਯੇ ਬਾਧਾਦਿਪਰਿਵਰ੍ਜਿਤਃ
ਫਿਰ ਰਾਤ ਦੇ ਅਖੀਰਲੇ ਵੇਲੇ, ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਰੋਕ-ਟੋਕ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਸੋਹਣਾ ਸੁਪਨਾ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਵਲੋਂ ਵੀ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਅਰੋਗੀ ਬਦ੍ਧਕੇਸ਼ਸ਼੍ਚ ਵਸ੍ਤ੍ਰਯੁਗ੍ਮਸਮਨ੍ਵਿਤਃ । ਸੁਤਲ੍ਪਸ਼ਾਯੀ ਸੁਸ੍ਨਿਗ੍ਧਸ਼੍ਚਿਨ੍ਤਾਸ਼ੋਕਵਿਵਰ੍ਜਿਤਃ
ਉਹ ਤੰਦਰੁਸਤ ਸੀ, ਵਾਲ ਬੰਨ੍ਹੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਦੋ ਕੱਪੜੇ ਪਾਏ ਹੋਏ ਸਨ, ਸੋਹਣੇ ਪਲੰਗ ਉੱਤੇ ਲੈਟਿਆ ਹੋਇਆ, ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਚਿੰਤਾ-ਗ਼ਮ ਤੋਂ ਰਹਿਤ।
ਕਿਸ਼ੋਰਵਯਸਂ ਸ਼੍ਯਾਮਂ ਦ੍ਵਿਭੁਜਂ ਮੁਰਲੀਧਰਮ੍ । ਪੀਤਵਸ੍ਤ੍ਰਪਰੀਧਾਨਂ ਵਨਮਾਲਾਵਿਭੂषਿਤਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਨੌਜਵਾਨ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਸਿਆਹ ਰੰਗ ਦਾ ਸੀ, ਦੋ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ, ਬਾਂਸਰੀ ਫੜੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਪੀਲੇ ਕੱਪੜੇ ਪਾਏ ਹੋਏ ਸਨ, ਤੇ ਜੰਗਲ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਪਾਈ ਹੋਈ ਸੀ।
ਚਨ੍ਦਨੋਕ੍ਸ਼ਿਤਸਰ੍ਵਾਙ੍ਗਂ ਮਾਲਤੀਮਾਲ੍ਯਸ਼ੋਭਿਤਮ੍ । ਭੂषਿਤਂ ਭੂषਣਾਰ੍ਹਂ ਚ ਸਦ੍ਰਤ੍ਨਮਣਿਭੂषਣੈਃ
ਉਸ ਦਾ ਸਾਰਾ ਸਰੀਰ ਚੰਦਨ ਨਾਲ ਲਿਪਤ ਸੀ, ਮੋਤੀਏ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਹਾਰ ਨਾਲ ਸੋਹਣਾ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤੇ ਕ਼ੀਮਤੀ ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਮਯੂਰਪਿਚ੍ਛਚੂਡਂ ਚ ਸਸ੍ਮਿਤਂ ਪਦ੍ਮਲੋਚਨਮ੍ । ਏਵਂਭੂਤਂ ਦ੍ਵਿਚਸ਼ਿਸ਼ੁਂ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਪ੍ਰਥਮਂ ਮੁਨੇ
ਉਸ ਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਮੋਰ ਪੰਖ ਦੀ ਮੁਕੁਟ ਸੀ, ਮੂੰਹ ਉੱਤੇ ਹਾਸਾ ਸੀ, ਤੇ ਅੱਖਾਂ ਕੌਂਡੇ ਵਰਗੀਆਂ ਸਨ। ਐਸਾ ਰੂਪ ਵਾਲਾ ਦਿਵਿਆ ਬੱਚਾ ਮੁਨੀ ਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵੇਖਿਆ।
ਤਤੋ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਰੁਚਿਰਾਂ ਪਤਿਪੁਤ੍ਰਵਤੀਂ ਸਤੀਮ੍ । ਪੀਤਵਸ੍ਤ੍ਰਪਰੀਧਾਨਾਂ ਰਤ੍ਨਭੂषਣਭੂषਿਤਾਮ੍
ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਸੋਹਣੀ, ਪਤੀ ਤੇ ਪੁੱਤਰ ਵਾਲੀ, ਚੰਗੀ ਕੁੜੀ ਵੇਖੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਪੀਲੇ ਕੱਪੜੇ ਪਾਏ ਹੋਏ ਸਨ ਤੇ ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੇ ਗਹਣੇ ਪਾਏ ਹੋਏ ਸਨ।
ਜ੍ਵਲਤ੍ਪ੍ਰਦੀਪਹਸ੍ਤਾਂ ਚ ਸ਼ੁਕ੍ਲਧਾਨ੍ਯਕਰਾਂ ਵਰਾਮ੍ । ਸ਼ਰਚ੍ਚਨ੍ਦ੍ਰਨਿਭਾਸ੍ਯਾਂ ਚ ਸਸ੍ਮਿਤਾਂ ਵਰਦਾਂ ਸ਼ੁਭਾਮ
ਉਸ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦਾ ਦੀਵਾ ਸੀ, ਚਿੱਟੇ ਅੰਨ ਵੀ ਸਨ, ਉਹ ਹਾਸੀ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ, ਚੰਨ ਵਰਗੀ ਚਮਕਦਾਰ ਸੀ, ਤੇ ਵਧਾਈਆਂ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਸੀ।
ਤਤੋ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਵਿਪ੍ਰਂ ਚ ਪ੍ਰਕੁਰ੍ਵਨ੍ਤਂ ਸ਼ੁਭਾਸ਼ਿषਮ੍ । ਸ਼੍ਵੇਤਪਦ੍ਮਗਤਂ ਹਂਸਂ ਤੁਰਗਂ ਚ ਸਰੋਵਰਮ੍
ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਸ਼ੁਭ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੰਦੇ ਵੇਖਿਆ, ਚਿੱਟੇ ਕੌਲ ਉੱਤੇ ਬੈਠਾ ਹੰਸ, ਘੋੜਾ ਤੇ ਇੱਕ ਝੀਲ ਵੀ ਵੇਖੀ।
ਦਦਰ੍ਸ਼ ਚਿਤ੍ਰਿਤਂ ਚਾਰੁ ਫਲਿਤਂ ਪੁष੍ਪਿਤਂ ਸ਼ੁਭਮ੍ । ਆਮ੍ਰਨਿਮ੍ਬਨਾਰਿਕੇਲਗੁਰ੍ਵਰ੍ਕਕਦਲੀਤਰੁਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਸੋਹਣੇ, ਸਜਾਏ ਹੋਏ, ਫਲ ਲੱਗੇ ਤੇ ਫੁੱਲ ਖਿੜੇ ਹੋਏ ਰੁੱਖ ਵੇਖੇ: ਅੰਬ, ਨੀਮ, ਨਾਰੀਅਲ, ਚੰਦਨ, ਅਰਕ ਤੇ ਕੇਲਾ।
ਦਸ਼ਨ੍ਤਂ ਸ਼੍ਵੇਤਸਰ੍ਪਂ ਚ ਸ੍ਵਾਤ੍ਮਾਨਂ ਪਰ੍ਵਤਸ੍ਥਿਤਮ੍ । ਵृਕ੍ਸ਼ਸ੍ਥਂ ਚ ਗਜਸ੍ਥਂ ਚ ਤਰਿਸ੍ਥਂ ਤੁਰਗਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਚਿੱਟਾ ਸੱਪ ਡੱਸਦਾ ਵੇਖਿਆ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ, ਰੁੱਖ ਉੱਤੇ, ਹਾਥੀ ਉੱਤੇ, ਨੌਕ ਉੱਤੇ ਤੇ ਘੋੜੇ ਉੱਤੇ ਬੈਠਿਆ ਹੋਇਆ ਵੇਖਿਆ।
ਵੀਣਾਂ ਵਾਦਿਤਵਨ੍ਤਂ ਚ ਭੁਕ੍ਤਵਨ੍ਤਂ ਚ ਪਾਯਸਮ੍ । ਦਧਿਕ੍ਸ਼ੀਰਯੁਤਾਨ੍ਨਂ ਚ ਪਦ੍ਮਪਤ੍ਰਸ੍ਥਮੀਪ੍ਸਿਤਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਵੀਣਾ ਵਜਾਉਂਦਾ, ਖੀਰ, ਦਹੀਂ ਤੇ ਦੁੱਧ ਮਿਲਿਆ ਭੋਜਨ ਖਾਂਦਾ, ਤੇ ਕੌਲ ਦੇ ਪੱਤੇ ਉੱਤੇ ਬੈਠਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਵੇਖਿਆ।
ਕृਮਿਵਿਟ੍ਸਹਿਤਾਙ੍ਗਂ ਚ ਰੁਦਨ੍ਤਂ ਮੋਹਿਤਂ ਤਦਾ । ਸ਼ੁਕ੍ਲਧਾਨ੍ਯਪੁष੍ਪਕਰਂ ਕ੍ਸ਼ਣਂ ਚਨ੍ਦਨਚਰ੍ਚਿਤਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਕੀੜਿਆਂ ਤੇ ਜੀਉਂ ਨਾਲ, ਰੋਦਾ ਤੇ ਮਤਵਾਲਾ, ਚਿੱਟੇ ਅੰਨ ਤੇ ਫੁੱਲ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਫੜਿਆ, ਤੇ ਕੁਝ ਪਲ ਚੰਦਨ ਨਾਲ ਲਿਪਤ ਵੇਖਿਆ।
ਪ੍ਰਾਸਾਦਸ੍ਥਂ ਸਮੁਦ੍ਰਸ੍ਥਮਾਤ੍ਮਾਨਂ ਚ ਸਲੋਹਿਤਮ੍ । ਛਿਨ੍ਨਭਿਨ੍ਨਂ ਕ੍ਸ਼ਤਾਙ੍ਗਂ ਚ ਮੇਦਪੂਯਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਮਹਲ ਵਿੱਚ, ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ, ਲਹੂ ਨਾਲ, ਜਖ਼ਮੀ ਤੇ ਕੱਟੇ ਹੋਏ ਅੰਗਾਂ ਨਾਲ, ਚਰਬੀ ਤੇ ਪੀਪ ਨਾਲ ਲਿਪਤ ਵੇਖਿਆ।
ਤਤੋ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਰਜਤਂ ਮਣਿਂ ਸ਼ੁਭ੍ਰਂ ਚ ਕਾਞ੍ਚਨਮ੍ । ਸੁਕ੍ਤਾਮਾਣਿਕ੍ਯਰਤ੍ਨਂ ਚ ਪੂਰ੍ਣਕੁਮ੍ਭਜਲਂ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਚਾਂਦੀ, ਚਮਕਦਾ ਮੋਤੀ, ਸੋਨਾ, ਮੋਤੀ, ਲਾਲ, ਰਤਨ ਤੇ ਪੂਰਾ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਘੜਾ ਵੇਖਿਆ।
ਸੁਰਭਿਂ ਚ ਸਵਤ੍ਸਾਂ ਚ ਵृषਭੇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਮਯੂਰਕਮ੍ । ਸ਼ੁਕਂ ਚ ਸਾਰਸਂ ਹਂਸਂ ਚਿਲ੍ਲਂ ਖਞ੍ਜਨਮੇਵ ਚ
ਉਸਨੇ ਸੁਰਭੀ ਗਾਂ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਬਛੜੇ ਸਮੇਤ, ਇਕ ਵੱਡਾ ਸਾਂਡ, ਮੋਰ, ਤੋਤਾ, ਸਾਰਸ, ਹੰਸ, ਚਿੜੀ ਅਤੇ ਖੰਜਨ ਚਿੜੀ ਵੇਖੀ।
ਤਾਮ੍ਬੂਲਂ ਪੁष੍ਪਮਾਲ੍ਯਂ ਚ ਜ੍ਵਲਦਗ੍ਨਿਂ ਸੁਰਾਰ੍ਚਨਮ੍ । ਪਾਰ੍ਵਤੀਪ੍ਰਤਿਮਾਂ ਕृष੍ਣਪ੍ਰਤਿਮਾਂ ਸ਼ਿਵਲਿਙ੍ਗਕਮ੍
ਉਸਨੇ ਪਾਨ ਦੇ ਪੱਤੇ, ਫੁੱਲਾਂ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ, ਜਲਦੀ ਹੋਈ ਅੱਗ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ, ਪਾਰਵਤੀ ਜੀ ਦੀ ਮੂਰਤੀ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਜੀ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਅਤੇ ਸ਼ਿਵਲਿੰਗ ਵੀ ਵੇਖਿਆ।
ਵਿਪ੍ਰਬਾਲਾਂ ਚ ਬਾਲਂ ਚ ਸੁਪਕ੍ਵਫਲਿਤਾਂ ਕृषਿਮ੍ । ਦੇਵਸ੍ਥਲੀਂ ਚ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਸਿਂਹਂ ਵ੍ਯਾਘ੍ਰਂ ਗੁਰੁਂ ਸੁਰਮ੍
ਉਸਨੇ ਇਕ ਨੌਜਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਇਕ ਬੱਚਾ, ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੱਕੇ ਫਲ ਤੇ ਫਸਲ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਥਾਂ, ਰਾਜਾ, ਸਿੰਘ, ਬੱਘ, ਗੁਰੂ ਅਤੇ ਦੇਵਤਾ ਵੇਖੇ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸ੍ਵਪ੍ਨਂ ਸਮੁਤ੍ਤਸ੍ਥੌ ਚਕਾਰਾऽऽਹ੍ਨਿਕਮੀਪ੍ਸਿਤਮ੍ । ਉਦ੍ਧਵਂ ਕਥਯਾਮਾਸ ਸਰ੍ਵਂ ਵृਤ੍ਤਾਨ੍ਤਮੇਵ ਚ
ਇਹ ਸੁਪਨਾ ਵੇਖ ਕੇ ਉਹ ਉੱਠਿਆ ਤੇ ਆਪਣੀ ਮਨਚਾਹੀ ਨਿੱਤ ਦੀ ਕਰਮ ਕਾਂਡ ਕੀਤੀ। ਫਿਰ ਉਸਨੇ ਉਧਵ ਨੂੰ ਸਾਰਾ ਵਾਕਿਆ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ।
ਉਦ੍ਧਵਾਜ੍ਞਾਂ ਸਮਾਦਾਯ ਕृਤ੍ਵਾ ਗੁਰੁਸੁਰਾਰ੍ਚਨਮ੍ । ਯਾਤ੍ਰਾਂ ਚਕਾਰ ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਂ ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਮਨਸਿ ਨਾਰਦ
ਉਸਨੇ ਉਧਵ ਦੀ ਆਗਿਆ ਲੈ ਕੇ, ਗੁਰੂ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਮਨ ਵਿਚ ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਦਿਆਂ ਯਾਤਰਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀ, ਹੇ ਨਾਰਦ।
ਦਦਰ੍ਸ਼ ਵਰ੍ਤ੍ਮਨ੍ਯੇਵਂ ਚ ਮਙ੍ਗਲਾਰ੍ਹਂ ਸ਼ੁਭਪ੍ਰਦਮ੍ । ਵਾਞ੍ਛਾਫਲਪ੍ਰਦਂ ਰਮ੍ਯਂ ਪੁਰੋ ਮਙ੍ਗਲਸੂਚਕਮ੍
ਰਸਤੇ ਵਿਚ ਉਸਨੇ ਸ਼ੁਭ ਲੱਛਣ ਵੇਖੇ, ਜੋ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਸੋਹਣੇ ਤੇ ਅੱਗੇ ਮੰਗਲ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਸਨ।