ਕ੍ਰੀਡਾਕਨੋਵਰੇ ਰਮ੍ਯੇ ਯਦੁਵਾਚ ਕृਪਾਨਿਧਿਃ । ਸ਼ੋਕਾਰ੍ਤਾਂ ਰਾਧਿਕਾਂ ਤਚ੍ਚ ਕਥਾਯਾਮਿ ਨਿਸ਼ਾਮਯ
ਸੁੰਦਰ ਬਾਗ ਵਿੱਚ, ਦਇਆ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਯਦੁ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਹੁਣ ਮੈਂ ਰਾਧਿਕਾ ਦੀ ਦੁਖੀ ਕਹਾਣੀ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ।
ਵਿਰਸਂ ਰਸਿਕਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਵਾਸਯਿਤ੍ਵਾ ਚ ਵਕ੍ਸ਼ਸਿ । ਉਵਾਚਾऽऽਧ੍ਯਾਤ੍ਮਿਕਂ ਕਿਂਚਿਦ੍ਯੋਗਿਨੀਂ ਯੋਗਿਨਾਂ ਗੁਰੁਃ
ਜਦ ਉਸ ਰਸ ਦੀ ਜਾਣਣ ਵਾਲੀ ਨੂੰ ਸੁੱਕਾ ਵੇਖਿਆ, ਤੇ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸੀਨੇ ਨਾਲ ਲਾ ਲਿਆ, ਤਾਂ ਯੋਗੀਆਂ ਦੇ ਅਧਿਆਪਕ ਨੇ ਉਸ ਯੋਗਿਨੀ ਨੂੰ ਕੁਝ ਆਤਮਕ ਗਿਆਨ ਦਿੱਤਾ।
ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣ ਉਵਾਚ ਜਾਤਿਸ੍ਮਰੇ ਸ੍ਮਰਾऽऽਤ੍ਮਾਨਂ ਕਥਂ ਵਿਸ੍ਮਰਸਿ ਪ੍ਰਿਯੇ । ਸਰ੍ਵਂ ਗੋਲੋਕਵृਤ੍ਤਾਨ੍ਤਂ ਸੁਦਾਮ੍ਨਃ ਸ਼ਾਪਮੇਵ ਚ
ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਹੇ ਜਨਮਾਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਰੱਖਣ ਵਾਲੀ, ਮੇਰੀ ਪਿਆਰੀ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਭੁੱਲ ਗਈ? ਤੈਨੂੰ ਗੋਲੋਕ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਤੇ ਸੁਦਾਮਾ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਦੀ ਵੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਹੈ।
ਸ਼ਾਪਾਤ੍ਕਿਂਚਿਦ੍ਦਿਨਂ ਦੀਨੇ ਤ੍ਵਦ੍ਵਿਚ੍ਛੇਦੋ ਮਯਾ ਸਹ । ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਮਹਾਭਾਗੇ ਮੇਲਨਂ ਪੁਨਰਾਵਯੋਃ
ਹੇ ਸੁਭਾਗਵਤੀ, ਸ਼ਾਪ ਕਰਕੇ ਕੁਝ ਦਿਨਾਂ ਲਈ ਸਾਡਾ ਇਕ ਦੂਜੇ ਤੋਂ ਵਿਛੋੜਾ ਹੋਵੇਗਾ, ਪਰ ਜਲਦੀ ਹੀ ਅਸੀਂ ਫਿਰ ਮਿਲਾਂਗੇ।
ਪੁਨਰੇਵ ਗਮਿष੍ਯਾਮਿ ਗੋਲੋਕਂ ਤਂ ਨਿਜਾਲਯਮ੍ । ਗਤ੍ਵਾ ਗੋਪਾਙ੍ਗਨਾਭਿਸ਼੍ਚ ਗੋਪੈਰ੍ਗੋਲੋਕਵਾਸਿਭਿਃ
ਮੈਂ ਫਿਰ ਆਪਣੇ ਗੋਲੋਕ, ਆਪਣੇ ਘਰ ਜਾਵਾਂਗਾ, ਉੱਥੇ ਗੋਲੋਕ ਵਾਸੀਆਂ ਗੋਪੀਆਂ ਤੇ ਗੋਪਾਂ ਦੇ ਨਾਲ।
ਅਧੁਨਾऽऽਧ੍ਯਾਤ੍ਮਿਕਂ ਕਿਂਚਿਤ੍ਤਵਾਂ ਵਦਾਮਿ ਨਿਸ਼ਾਮਯ । ਸ਼ੋਕਧ੍ਨਂ ਹਰ੍षਦਂ ਸਾਰਂ ਸੁਖਦਂ ਮਾਨਸਸ੍ਯ ਚ
ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਆਤਮਕ ਗੱਲ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ—ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ। ਇਹ ਮਨ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਦੂਰ ਕਰਦੀ, ਖੁਸ਼ੀ ਦਿੰਦੀ ਤੇ ਸੁਖ ਪੈਦਾ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਅਹਂ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਤਰਾਤ੍ਮਾ ਚ ਨਿਰ੍ਲਿਪ੍ਤਃ ਸਰ੍ਵਕਰ੍ਮਸੁ । ਵਿਦ੍ਯਮਾਨਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰਾਦृष੍ਟ ਏਵ ਚ
ਮੈਂ ਸਭ ਦੇ ਅੰਦਰ ਵੱਸਣ ਵਾਲਾ ਹਾਂ, ਸਾਰੇ ਕੰਮਾਂ ਤੋਂ ਨਿਰਲੇਪ ਹਾਂ। ਹਰ ਜੀਵ ਵਿੱਚ, ਹਰ ਥਾਂ ਮੌਜੂਦ ਹਾਂ ਪਰ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਵਿਖਾਈ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ।
ਵਾਯੁਸ਼੍ਚਰਤਿ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਯਥੈਵ ਸਰ੍ਵਵਸ੍ਤੁषੁ । ਨ ਚ ਲਿਪ੍ਤਸ੍ਤਥੈਵਾਹਂ ਸਾਕ੍ਸ਼ੀ ਚ ਸਰ੍ਵਕਰ੍ਮਣਾਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਹਵਾ ਹਰ ਥਾਂ ਹਰ ਚੀਜ਼ ਵਿੱਚ ਚੱਲਦੀ ਹੈ ਪਰ ਕਿਸੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦੀ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੈਂ ਵੀ ਸਾਰੇ ਕੰਮਾਂ ਦਾ ਦਰਸ਼ਕ ਹਾਂ ਤੇ ਨਿਰਲੇਪ ਹਾਂ।
ਜੀਵੋ ਮਤ੍ਪ੍ਰਤਿਬਿਮ੍ਬਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਸਰ੍ਵਜੀਵਿषੁ । ਭੋਕ੍ਤਾ ਸ਼ੁਭਾਸ਼ੁਭਾਨਾਂ ਚ ਕਰ੍ਤਾ ਚ ਕਰ੍ਮਣਾਂ ਸਦਾ
ਹਰ ਜੀਵ ਵਿੱਚ ਜੋ ਆਤਮਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੇਰਾ ਪਰਛਾਵਾਂ ਹੈ। ਉਹ ਚੰਗੇ-ਮੰਦੇ ਫਲ ਭੋਗਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਕਰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਯਥਾ ਚਲਘਟੇष੍ਵੇਵ ਮਣ੍ਡਲਂ ਚਨ੍ਦ੍ਰਮੁਰ੍ਯਯੋਃ । ਭਗ੍ਨੇषੁ ਤੇषੁ ਸਂਸ਼੍ਲਿष੍ਟਸ੍ਤਯੋਰੇਵ ਤਥਾ ਮਯਿ
ਜਿਵੇਂ ਹਿਲਦੇ ਘੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਚੰਨ ਦੀ ਪਰਛਾਈ ਦਿਸਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਜਦ ਘੜੇ ਟੁੱਟ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਤਾਂ ਉਹ ਪਰਛਾਈ ਚੰਨ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੇਰਾ ਵੀ ਹਾਲ ਹੈ।
ਜੀਵਃ ਸ਼੍ਲਿष੍ਟਸ੍ਤਥਾ ਕਾਲੇ ਮृਤੇषੁ ਜੀਵਿषੁ ਪ੍ਰਿਯੇ । ਆਵਾਂ ਚ ਵਿਦ੍ਯਮਾਨੌ ਚ ਸਤਤਂ ਸਰ੍ਵਜਨ੍ਤੁषੁ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਆਤਮਾ ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਲਈ ਜੀਵਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਪ੍ਰਿਏ। ਅਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਹਾਂ।
ਆਧਾਰਸ਼੍ਚਾਹਮਾਧੇਯਂ ਕਾਰ੍ਯ ਚ ਕਾਰਣਂ ਵਿਨਾ । ਅਯੇ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਦ੍ਰਵ੍ਯਾਣਿ ਨਸ਼੍ਵਰਾਣਿ ਚ ਸੁਨ੍ਦਰਿ
ਮੈਂ ਆਸਰਾ ਵੀ ਹਾਂ, ਆਸਰੇ ਵਾਲਾ ਵੀ, ਕਾਰਨ ਵੀ ਹਾਂ ਤੇ ਨਤੀਜਾ ਵੀ, ਸੋਹਣੀਏ। ਸਾਰੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨਾਸਵੰਤ ਹਨ।
ਆਵਿਰ੍ਭਾਵਾਧਿਕਾਃ ਕੁਤ੍ਰ ਕੁਤ੍ਰਚਿਨ੍ਨ੍ਯੂਨਮੇਵ ਚ । ਮਮਾਂਸ਼ਾਃ ਕੇऽਪਿ ਦੇਵਾਸ਼੍ਚ ਕੇਚਿਦ੍ਦੇਵਾਃਕਲਾਸ੍ਤਥਾ
ਮੇਰੇ ਹਿੱਸੇ ਕਦੇ ਵਧੇਰੇ, ਕਦੇ ਘੱਟ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਥਾਵਾਂ ਤੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਕੁਝ ਦੇਵਤੇ ਮੇਰੇ ਹਿੱਸੇ ਹਨ, ਕੁਝ ਮੇਰੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਹਨ।
ਕੇਚਿਤ੍ਕਲਾਃ ਕਲਾਂਸ਼ਾਂਸ਼ਾਸ੍ਤਦਂਸ਼ਾਂਸ਼ਾਸ਼੍ਚ ਕੇਚਨ । ਮਦਂਸ਼ਾ ਪ੍ਰਕृਤਿਃ ਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਾ ਸਾਚ ਮੂਰ੍ਤ੍ਯਾਚ ਪਞ੍ਚਧਾ
ਕੁਝ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਹਨ, ਕੁਝ ਉਹਨਾਂ ਹਿੱਸਿਆਂ ਦੇ ਵੀ ਹਿੱਸੇ ਹਨ। ਮੇਰਾ ਆਪਣਾ ਹਿੱਸਾ ਸੁੱਖਮ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਹੈ, ਜੋ ਪੰਜ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਸਰਸ੍ਵਤੀ ਚ ਕਮਲਾ ਦੁਰ੍ਗਾ ਤ੍ਵਂ ਚਾਪਿ ਵੇਦਸੂਃ । ਸਰ੍ਵੇ ਦੇਵਾਃ ਪ੍ਰਾਕृਤਿਕਾ ਯਾਵਨ੍ਤੋ ਮੂਰ੍ਤਿਧਾਰਿਣਃ
ਸਰਸਵਤੀ, ਕਮਲਾ, ਦੁਰਗਾ ਤੇ ਤੂੰ, ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਮਾਂ—ਜਿਹੜੇ ਵੀ ਦੇਵਤੇ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹਨ।
ਅਹਮਾਤ੍ਮਾ ਨਿਤ੍ਯਦੇਹੀ ਭਕ੍ਤਧ੍ਯਾਨਾਨੁਰੋਧਤਃ । ਯੇ ਯੇ ਪ੍ਰਕृਤਿਕਾ ਰਾਧੇ ਤੇ ਨष੍ਟਾਃ ਪ੍ਰਾਕृਤੇ ਲਯੇ
ਮੈਂ ਆਪ ਆਤਮਾ ਹਾਂ, ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਰੂਪ ਧਾਰੀ ਹਾਂ, ਭਗਤਾਂ ਦੀ ਭਗਤੀ ਤੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੁੰਦਾ ਹਾਂ। ਰਾਧੇ, ਜਿਹੜੇ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਦੇ ਲੈਣ ਤੇ ਮਿਟ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਅਹਮੇਵਾऽऽਸਮੇਵਾਗ੍ਰੇ ਪਸ਼੍ਚਾਦਪ੍ਯਹਮੇਵ ਚ । ਯਥਾऽਹਂ ਚ ਤਥਾ ਤ੍ਵਂ ਚ ਯਥਾ ਧਾਵਲ੍ਯਦੁਗ੍ਧਯੋਃ
ਮੈਂ ਹੀ ਪਹਿਲਾਂ ਸੀ, ਤੇ ਮੈਂ ਹੀ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਹਾਂ। ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਹਾਂ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੂੰ ਵੀ, ਜਿਵੇਂ ਦੁੱਧ ਵਿੱਚ ਚਿੱਟਾ ਪਣ।
ਭੇਦਃ ਕਦਾऽਪਿ ਨ ਭਵੇਨ੍ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਂ ਚ ਤਥਾऽऽਵਯੋਃ । ਅਹਂ ਮਹਾਨ੍ਵਿਰਾਟ੍ ਸੁषਟੌ ਵਿਸ਼੍ਵਾਨਿ ਯਸ੍ਯ ਲੋਮਸੁ
ਸਾਡੇ ਵਿਚ ਕਦੇ ਵੀ ਕੋਈ ਵੱਖਰਾ ਪਨ ਨਹੀਂ, ਇਹ ਪੱਕਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਉਹ ਵੱਡਾ ਸਰਵਵਿਆਪੀ ਰੂਪ ਹਾਂ, ਜਿਸਦੇ ਰੋਮਾਂ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਅਂਸ਼ਸ੍ਤ੍ਵਂ ਤਤ੍ਰ ਮਹਤੀ ਸ੍ਵਾਂਸ਼ੇਨ ਤਸ੍ਯ ਕਾਮਿਨੀ । ਆਹਂ ਕ੍ਸ਼ੁਦ੍ਰਵਿਰਾਟ੍ ਸृष੍ਟੌ ਵਿਸ਼੍ਵਂ ਯਨ੍ਨਾਭਿਪਦ੍ਮਤਃ
ਉਥੇ ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਵੱਡਾ ਹਿੱਸਾ ਹੈਂ, ਮੇਰੀ ਪ੍ਰੇਮਿਕਾ, ਆਪਣੇ ਹੀ ਹਿੱਸੇ ਨਾਲ। ਮੈਂ ਉਸ ਛੋਟੇ ਸਰਵਵਿਆਪੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਹਾਂ, ਜਿਸਦੀ ਨਾਭੀ ਦੇ ਕੌਲ ਤੋਂ ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਅਯਂ ਵਿष੍ਣੋਰ੍ਲੋਮਕੂਪੇ ਵਾਸੋ ਮੇ ਚਾਂਸ਼ਤਃ ਸਤਿ । ਤਸ੍ਯ ਸ੍ਤ੍ਰੀ ਤ੍ਵਂ ਚ ਬृਹਤੀ ਸ੍ਵਾਸ਼ਨੇ ਸੁਭਗਾ ਤਥਾ
ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਰੋਮ ਦੇ ਰੇਂਦ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਮੈਂ ਉੱਥੇ ਆਪਣੇ ਹਿੱਸੇ ਵਾਂਗ ਮੌਜੂਦ ਹਾਂ। ਤੂੰ, ਸੁਭਾਗਣੇ, ਉਸ ਦੀ ਵੱਡੀ ਸਹਚਰੀ ਆਪਣੇ ਹੀ ਹਿੱਸੇ ਨਾਲ ਹੈਂ।
ਤਸ੍ਯ ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਚ ਪ੍ਰਤ੍ਯੇਕਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿष੍ਣੁਸ਼ਿਵਾਦਯਃ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿष੍ਣੁਸ਼ਿਵਾ ਅਂਸ਼ਾਸ਼੍ਚਾਨ੍ਯੇ ਚਾਪਿ ਚ ਮਤ੍ਕਲਾਃ
ਹਰ ਇਕ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੂ, ਸ਼ਿਵ ਆਦਿ ਹਨ। ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੂ, ਸ਼ਿਵ ਮੇਰੇ ਹਿੱਸੇ ਹਨ, ਹੋਰ ਵੀ ਮੇਰੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਹਨ।
ਮਤ੍ਕਲਾਂਸ਼ਾਂਸ਼ਕਲਯਾ ਸਰ੍ਵੇ ਦੇਵਿ ਚਰਾਚਰਾਃ । ਵੈਕੁਣ੍ਠੇ ਤ੍ਵਂ ਮਹਾਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਰਹਂ ਤਤ੍ਰ ਚਤੁਰ੍ਭੁਜਃ
ਮੇਰੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦੇ ਹਿੱਸਿਆਂ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹਿੱਸਿਆਂ ਰਾਹੀਂ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਸਾਰੇ ਚਲਦੇ ਤੇ ਅਚਲ ਜੀਵ ਹਨ। ਵੈਕੁੰਠ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਮਹਾਲਕਸ਼ਮੀ ਹੈਂ ਤੇ ਮੈਂ ਉੱਥੇ ਚਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ ਹਾਂ।
ਸ ਚ ਵਿਸ਼੍ਵਾਦ੍ਬਹਿਸ਼੍ਚੋਰ੍ਧ੍ਵਂ ਯਥਾ ਗੋਲੋਕ ਏਵ ਚ । ਸਰਸ੍ਵਤੀ ਤ੍ਵਂ ਸਤ੍ਯੇ ਚ ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃ ਪ੍ਰਿਯਾਃ
ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਜਗਤ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਤੇ ਉੱਚੀ ਹੈਂ, ਜਿਵੇਂ ਗੋਲੋਕ ਵਿਚ ਹੈਂ। ਸਤ੍ਯ ਲੋਕ ਵਿਚ ਤੂੰ ਸਰਸਵਤੀ ਹੈਂ, ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਸਾਵਿਤਰੀ ਵੀ ਤੂੰ ਹੀ ਹੈਂ।
ਸ਼ਿਵਲੋਕੇ ਸ਼ਿਵਾ ਤ੍ਵ੍ਰਂ ਚ ਮੂਲਪ੍ਰਕृਤਿਰੀਸ਼੍ਵਰੀ । ਵਿਨਾਸ਼੍ਯ ਦੁਰ੍ਗਂ ਦੁਰ੍ਗਾ ਚ ਸਰ੍ਵਦੁਰ੍ਗਤਿਨਾਸ਼ਿਨੀ
ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਤੂੰ ਸ਼ਿਵਣੀ ਹੈਂ, ਮੂਲ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਤੇ ਸਭ ਕੁਝ ਤੇ ਰਾਜ ਕਰਨ ਵਾਲੀ। ਤੂੰ ਦੁੱਖਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਦੁਰਗਾ ਹੈਂ, ਜੋ ਸਾਰੀ ਬਿਪਤਾ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਸ ਏਵ ਦਕ੍ਸ਼ਕਨ੍ਯਾ ਚ ਸਾ ਏਵ ਸ਼ੈਲਕਨ੍ਯਕਾ । ਕੈਲਾਸੇ ਪਾਰ੍ਵਤੀ ਤੇਨ ਸੌਭਾਗ੍ਯਾ ਸ਼ਿਵਵਕ੍ਸ਼ਸਿ
ਤੂੰ ਦੱਖਣ ਦੀ ਧੀ ਵੀ ਹੈਂ, ਤੇ ਪਹਾੜ ਦੀ ਧੀ ਵੀ। ਕੈਲਾਸ ਉੱਤੇ ਤੂੰ ਪਾਰਵਤੀ ਬਣ ਕੇ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੇ ਹਿਰਦੇ ਉੱਤੇ ਸੋਹਣੀ ਵਸਦੀ ਹੈਂ।
ਸ੍ਵਾਂਸ਼ੇਨ ਤ੍ਵਂ ਸਿਨ੍ਧੁਕਨ੍ਯਾ ਕ੍ਸ਼ੀਰੋਦੇ ਵਿष੍ਣੁਵਕ੍ਸ਼ਸਿ । ਅਹਂ ਸ੍ਵਾਸ਼ੇਨ ਸृष੍ਟੌ ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿष੍ਣੁਮਹੇਸ਼੍ਵਰਾਃ
ਆਪਣੇ ਹੀ ਅੰਸ਼ ਨਾਲ ਤੂੰ ਸਿੰਧੂ ਨਦੀ ਦੀ ਧੀ ਹੈਂ, ਤੇ ਖੀਰ ਸਾਗਰ ਵਿਚ ਵਿਸ਼ਨੂ ਜੀ ਦੇ ਹਿਰਦੇ ਉੱਤੇ ਵੱਸਦੀ ਹੈਂ। ਮੇਰੇ ਅੰਸ਼ ਰਾਹੀਂ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਵਿਚ ਮੈਂ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਤੇ ਮਹੇਸ਼ ਹਾਂ।
ਤ੍ਵਂ ਚ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀ ਸ਼ਿਵਾ ਧਾਤ੍ਰੀ ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ ਚ ਪृਥਕ੍ਪृਥਕ੍ । ਗੋਲੋਕੇ ਚ ਸ੍ਵਯਂ ਰਾਧਾ ਰਾਸੇ ਰਾਸੇਸ਼੍ਵਰੀ ਸਦਾ
ਤੂੰ ਲੱਖਮੀ, ਸ਼ਿਵਣੀ, ਧਾਤ੍ਰੀ ਤੇ ਸਾਵਿਤਰੀ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪਾਂ ਵਿਚ ਹੈਂ। ਗੋਲੋਕ ਵਿਚ ਤੂੰ ਆਪ ਹੀ ਰਾਧਾ ਹੈਂ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਰਸ ਨਚ ਦੀ ਮਾਲਕਣ ਹੈ।
ਵृਨ੍ਦਾ ਦृਨ੍ਦਾਵਨੇ ਰਮ੍ਯੇ ਵਿਰਜਾ ਵਿਰਜਾਤਟੇ । ਸਾ ਤ੍ਵਂ ਸੁਦਾਮਸ਼ਾਪੇਨ ਭਾਰਤਂ ਪੁਣ੍ਯਮਾਗਤਾ
ਤੂੰ ਸੁੰਦਰ ਵ੍ਰਿੰਦਾਵਨ ਵਿਚ ਵ੍ਰਿੰਦਾ ਹੈਂ, ਤੇ ਵਿਰਜਾ ਨਦੀ ਦੇ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ ਵਿਰਜਾ ਹੈਂ। ਸੁਦਾਮਾ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਨਾਲ ਤੂੰ ਭਾਰਤ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਆਈ।
ਪੂਤਂ ਕਰ੍ਤੁਂ ਭਾਰਤਂ ਚ ਵृਨ੍ਦਾਰਣ੍ਯਂ ਚ ਸੁਨ੍ਦਰਿ । ਤ੍ਵਤ੍ਕਲਾਂਸ਼ਾਂਸ਼ਕਲਯਾ ਵਿਸ਼੍ਵੇषੁ ਸਰ੍ਵਯੋषਿਤਃ
ਸੁੰਦਰਏ, ਭਾਰਤ ਤੇ ਵ੍ਰਿੰਦਾਵਨ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਲਈ, ਤੇਰੇ ਅੰਸ਼ਾਂ ਤੇ ਉਪ-ਅੰਸ਼ਾਂ ਰਾਹੀਂ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਤੇਰੀ ਹੀ ਰੂਪ ਹਨ।
ਯਾਯੋषਿਤ੍ਸਾ ਚ ਭਵਤੀ ਯਃ ਪੁਮਾਨ੍ਸੋऽਹਮੇਵ ਚ । ਅਹਂ ਚ ਕਲਯਾ ਵਹ੍ਨਿਸ੍ਤ੍ਵਂ ਸ੍ਵਾਹਾ ਦਾਹਿਕਾ ਪ੍ਰਿਯਾ
ਹਰ ਔਰਤ ਤੂੰ ਹੀ ਹੈਂ, ਤੇ ਹਰ ਮਰਦ ਮੈਂ ਹਾਂ। ਆਪਣੇ ਅੰਸ਼ ਨਾਲ ਮੈਂ ਅੱਗ ਹਾਂ, ਤੇ ਤੂੰ ਅੱਗ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਸ੍ਵਾਹਾ ਹੈਂ।