ਆਸ੍ਤੌਕਸ਼੍ਚ ਜਗਤ੍ਕਾਰੁਸ੍ਤਥਾ ਕਲ੍ਯਾਣਮਿਤ੍ਰਕਃ । ਦੁਰ੍ਵਾਸਾ ਵਾਮਦੇਵਸ਼੍ਚ ऋष੍ਯਸ਼੍ਰृਙ੍ਗੋ ਵਿਭਾਣ੍ਡਕਃ
ਆਸਤੌਕ, ਜਗਤ ਦਾ ਰਚਨਹਾਰ, ਕਲਿਆਣਮਿਤ੍ਰਕ, ਦੁਰਵਾਸਾ, ਵਾਮਦੇਵ, ਰਿਸ਼ਯਸ਼੍ਰਿੰਗ ਤੇ ਵਿਭਾਂਡਕ ਵੀ ਆਏ।
ਪਥਿਃ ਕਵਿਃ ਕਣਾਦਸ਼੍ਚ ਗੌਸ਼ਿਕਃ ਪਾਣਿਨਿਸ੍ਤਥਾ । ਕੌਤ੍ਸੋऽਦ੍ਯਮਰ੍षਣਸ਼੍ਚੈਵ ਵਾਲ੍ਮੀਕਿਰ੍ਲੋਮਹਰ੍षਣਃ
ਪਥੀ, ਕਵੀ, ਕਣਾਦ, ਗੌਸ਼ਿਕ, ਪਾਣਿਨੀ, ਕਉਤਸ, ਅਦ੍ਯਮਰਸ਼ਣ, ਵਾਲਮੀਕਿ ਤੇ ਲੋਮਹਰਸ਼ਣ ਵੀ ਆ ਗਏ।
ਮਾਰ੍ਕਣਡੇਯੋ ਮृਕਣ੍ਡੁਸ਼੍ਚ ਪਰ੍ਸ਼ੁਰਾਮਸ਼੍ਚ ਸਾਂਕृਤਿਃ । ਅਗਸ੍ਤ੍ਯਸ਼੍ਚ ਤਥਾ ਵਾਨ੍ਤਸ੍ਤਥਾऽਨ੍ਯੇ ਮੁਨਯੋ ਮੁਨੇ
ਮਾਰਕੰਡੇਯ, ਮ੍ਰਿਕੰਡੁ, ਪਰਸ਼ੁਰਾਮ, ਸਾਂਕ੍ਰਿਤੀ, ਅਗਸਤ, ਵਾਂਤ ਤੇ ਹੋਰ ਮੁਨੀ ਵੀ ਆਏ, ਹੇ ਮੁਨੀ।
ਸਸ਼ਿष੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਸਪੁਤ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਸ਼੍ਚ ਤਪਸ੍ਵਿਨਃ । ਜਰਾਸਂਧੋ ਦਨ੍ਤਵਕ੍ਰੋ ਦਾਮ੍ਭਿਕੋ ਦ੍ਰਵਿਡਾਧਿਪਃ
ਆਪਣੇ ਚੇਲਿਆਂ ਤੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਸਮੇਤ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤੇ ਤਪਸਵੀ ਆਏ। ਜਰਾਸੰਧ, ਦੰਤਵਕ੍ਰ, ਦੰਭਿਕ ਤੇ ਦ੍ਰਾਵਿੜਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਵੀ ਆਇਆ।
ਸ਼ਿਸ਼ੁਪਾਲੋ ਭੀष੍ਮਕਸ਼੍ਚ ਭਗਦਤ੍ਤਸ਼੍ਚ ਮੁਦ੍ਗਲਃ । ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰੋ ਧੂਮਕੇਸ਼ੋ ਧੂਮ੍ਰਕੇਤੁਸ਼੍ਚ ਸ਼ਮ੍ਬਰਃ
ਸ਼ਿਸ਼ੁਪਾਲ, ਭੀਸ਼ਮਕ, ਭਗਦੱਤ, ਮੁਦਗਲ, ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ, ਧੂਮਕੇਸ਼, ਧੂਮ੍ਰਕੇਤੁ ਤੇ ਸ਼ੰਬਰ ਵੀ ਆਏ।
ਸ਼ਲ੍ਯਃ ਸਤ੍ਰਾਜਿਤਃ ਸ਼ਙ੍ਕੁਰ੍ਨृਪਾਸ਼੍ਚਾਨ੍ਯੇ ਮਹਾਬਲਾਃ । ਭੀष੍ਮੋ ਦ੍ਰੋਣਃ ਕृਪਾਚਾਰ੍ਯੋ ਹ੍ਯਸ਼੍ਵਤ੍ਥਾਮਾ ਮਹਾਬਲਾਃ
ਸ਼ਲ੍ਯ, ਸਤ੍ਰਾਜਿਤ, ਸ਼ੰਕੁਰ ਤੇ ਹੋਰ ਵੱਡੇ ਰਾਜੇ, ਭੀਸ਼ਮ, ਦ੍ਰੋਣ, ਕ੍ਰਿਪਾਚਾਰਯ ਤੇ ਅਸ਼ਵਥਾਮਾ, ਸਾਰੇ ਮਹਾਂਬਲੀ ਵੀ ਆ ਗਏ।
ਭੂਰਿਸ਼੍ਰਵਾਸ਼੍ਚ ਸ਼ਾਲ੍ਵਸ਼੍ਚ ਕੈਕੇਯਃ ਕੌਸ਼ਲਸ੍ਤਥਾ । ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਸਂਭਾषਯਾਮਾਸ ਮਹਾਰਾਜੋ ਯਥੋਚਿਤਮ੍ ਸਤ੍ਯਕੋ ਯਜ੍ਞਦਿਵਸੇ ਚਕਾਰ ਚ ਸ਼ੁਭਕ੍ਸ਼ਣਮ੍
ਭੂਰੀਸ਼੍ਰਵਾ, ਸ਼ਾਲਵ, ਕੈਕੇਯ ਅਤੇ ਕੌਸ਼ਲ — ਇਹ ਸਾਰੇ ਮਹਾਨ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਮਿਲੇ। ਰਾਜੇ ਨੇ ਹਰ ਇੱਕ ਨਾਲ ਢੰਗ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ। ਯਜਨ ਦੇ ਦਿਨ ਸਤ੍ਯਕ ਨੇ ਸ਼ੁਭ ਕਰਮ ਕੀਤਾ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਬ੍ਰਹ੍ਮo ਮਹਾo ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਜਨ੍ਮਖo ਉਤ੍ਤo ਨਾਰਦਨਾo ਕਂਸਯਜ੍ਞ- ਕਥਾਨਂ ਨਾਮ ਚਤੁਃषष੍ਟਿਤਮੋਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਹਾਨ ਬ੍ਰਹਮਵੈਵਰਤ ਪੁਰਾਣ ਦੇ 'ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਜਨਮ' ਭਾਗ ਵਿੱਚ, ਨਾਰਦ ਜੀ ਵਲੋਂ ਕਹੀ 'ਕੰਸ ਦੇ ਯਜਨ ਦੀ ਕਥਾ' ਵਾਲਾ ਚੌਂਠਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਮੁਕੰਮਲ ਹੋਇਆ।
ਅਥ ਪਞ੍ਚषष੍ਟਿਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ ਨਾਰਾਯਮ ਉਵਾਚ ਕਂਸਸ੍ਯ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸੋऽਕ੍ਰੂਰੋ ਧਰ੍ਮਿਣਾਂ ਵਰਃ । ਉਵਾਚ ਚੌਦ੍ਧਵਂ ਸ਼ਾਨ੍ਤਂ ਸ਼ਾਨ੍ਤਃ ਪ੍ਰਹृष੍ਟਮਾਨਸਃ
ਹੁਣ ਪੈਂਸਠਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਨਾਰਾਇਣ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਜਦੋਂ ਅਕ੍ਰੂਰ ਨੇ ਕੰਸ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣੀ, ਜੋ ਧਰਮ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਸੀ, ਉਹ ਸ਼ਾਂਤ ਮਨ ਵਾਲੇ ਉਧਵ ਨੂੰ ਹੱਸ ਕੇ ਬੋਲੇ।
ਅਕ੍ਰੂਰ ਉਵਾਚ ਸੁਪ੍ਰਭਾਤਾऽਦ੍ਯ ਰਜਨੀ ਬਭੂਵ ਮੇ ਸ਼ੁਭਂ ਦਿਨਮ੍ । ਤੁष੍ਟਾਸ਼੍ਚ ਗੁਰਵੋ ਵਿਬ੍ਰਾ ਦੇਵਾ ਮਾਮਿਤਿ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਮ੍
ਅਕ੍ਰੂਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਅੱਜ ਦੀ ਰਾਤ ਮੇਰੇ ਲਈ ਬਹੁਤ ਸੁਖਦਾਈ ਹੋਈ ਹੈ, ਅੱਜ ਦਾ ਦਿਨ ਵੀ ਸ਼ੁਭ ਹੈ। ਮੇਰੇ ਅਧਿਆਪਕ ਖੁਸ਼ ਹਨ, ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਮਿਹਰਬਾਨ ਹਨ — ਇਹ ਪੱਕਾ ਹੈ।
ਕੋਟਿਜਨ੍ਮਾਰ੍ਜਿਤਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਮਮ ਸ੍ਵਯਮੁਪਸ੍ਥਿਤਮ੍ । ਬਭੂਵ ਮੇ ਸਮੁਤ੍ਪਨ੍ਨਂ ਯਦ੍ਯਤ੍ਕਰ੍ਮ ਸ਼ੁਭਾਸ਼ੁਭਮ੍
ਕੋਟੀਆਂ ਜਨਮਾਂ ਦੀ ਕਮਾਈ ਹੋਈ ਮੇਰੀ ਪੂੰਨ ਦੀ ਦੌਲਤ ਹੁਣ ਮੇਰੇ ਅੱਗੇ ਆ ਗਈ ਹੈ। ਮੇਰੇ ਕੀਤੇ ਹੋਏ ਸਾਰੇ ਚੰਗੇ ਮੰਦੇ ਕੰਮਾਂ ਦਾ ਫਲ ਹੁਣ ਮਿਲ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਚਿਚ੍ਛੇਦ ਬਨ੍ਧਨਿਗਡਂ ਮਮ ਬਦ੍ਧਸ੍ਯ ਕਰ੍ਮਣਾ । ਕਾਰਾਗਾਰਾਸ਼੍ਚ ਸਂਸਾਰਾਨ੍ਮੁਕ੍ਤੋ ਯਾਮਿ ਹਰੇਃਪਦਮ੍
ਮੇਰੇ ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ ਬਣੇ ਬੰਧਨ ਦੇ ਜੰਜੀਰ ਟੁੱਟ ਗਏ ਹਨ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਜੇਲ੍ਹ ਤੋਂ ਛੁਟ ਕੇ ਹਰੀ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵੱਲ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਸੁਹृਦਰ੍ਥੋ ਕृਤੋऽਹਂ ਚ ਕਂਸੇਨ ਵਿਦੁषਾ ਰੁषਾ । ਵਰੇਣ ਤੁਲ੍ਯੋ ਦੇਵਸ੍ਯ ਕ੍ਰੋਧੋ ਮਮ ਬਭੂਵ ਹ
ਕੰਸ ਨੇ, ਜੋ ਗਿਆਨ ਵਾਲਾ ਪਰ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਲਈ ਵਰਤ ਲਿਆ। ਪਰ ਰੱਬ ਦਾ ਗੁੱਸਾ ਵੀ ਮੇਰੇ ਲਈ ਵਰ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੋ ਗਿਆ।
ਵ੍ਰਜਰਾਜ ਸਮਾਹਰ੍ਤੁਂ ਵ੍ਰਜਂ ਯਾਸ੍ਯਾਮਿ ਸਾਂਪ੍ਰਤਮ੍ । ਦ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਪਰਮਂ ਪੂਜ੍ਯਂ ਭੁਕ੍ਤਿਮੁਕ੍ਤਿਪ੍ਰਦਾਯਿਨਮ੍
ਹੁਣ ਮੈਂ ਵ੍ਰਜ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਲੈਣ ਵਾਸਤੇ ਵ੍ਰਜ ਜਾਵਾਂਗਾ। ਉਥੇ ਮੈਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਪੂਜਣਯੋਗ, ਭੋਗ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਾਂਗਾ।
ਨਵੀਨਜਲਦਸ਼੍ਯਾਮਂ ਨੀਲੇਨ੍ਦੀਵਰਨੋਚਨਮ੍ । ਪੀਤਵਸ੍ਤ੍ਰਸਮਾਯੁਕ੍ਤਕਟਿਦੇਸ਼ਵਿਰਾਜਿਤਮ੍
ਉਹ ਨਵੇਂ ਬਦਲ ਵਰਗੇ ਸ਼ਿਆਮ ਰੰਗ ਦੇ, ਨੀਲੇ ਕੰਵਲ ਵਰਗੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਪੀਲੇ ਕੱਪੜੇ ਪਹਿਨੇ, ਤੇ ਕਮਰ ਉੱਤੇ ਸੋਹਣੇ ਗਹਿਣੇ ਪਾਏ ਹੋਏ ਹਨ — ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਾਂਗਾ।
ਧੂਲਿਧੂਸਰਿਤਾਙ੍ਗਂ ਚ ਕਿਂਵਾ ਚਨ੍ਦਨਚਰ੍ਚਿਤਮ੍ । ਅਥਾਵ ਨਵਨੀਤਾਕ੍ਤਮਙ੍ਗਂ ਦ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸਸ੍ਮਿਤਮ੍
ਕਦੇ ਉਹ ਮਿੱਟੀ ਨਾਲ ਲਿਪੇ ਹੋਏ ਹੋਣਗੇ, ਜਾਂ ਚੰਦਨ ਨਾਲ ਲਪੇਟੇ ਹੋਣਗੇ, ਜਾਂ ਨਵੇਂ ਮੱਖਣ ਨਾਲ ਲਪੇ ਹੋਏ, ਹੌਲੀ ਹੱਸਦੇ ਹੋਏ ਮਿਲਣਗੇ।
ਕਿਂਵਾ ਵਿਨੋਦਮੁਰਲੀਂ ਵਾਦਯਨ੍ਤਂ ਮਨੋਹਰਮ੍ । ਕਿਂਵਾ ਗਵਾਂ ਸਮੂਹਂ ਚ ਚਾਰਜਨ੍ਤਮਿਤਸ੍ਤਤਃ
ਕਦੇ ਉਹ ਮਨਮੋਹਣੀ ਵਾਂਗ ਵਾਂਸਲੀ ਵਜਾ ਰਹੇ ਹੋਣਗੇ, ਜਾਂ ਗਾਂਵਾਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਨੂੰ ਇਧਰ-ਉਧਰ ਚਾਰਦੇ ਹੋਏ ਵੇਖਾਂਗਾ।
ਕਿਂਵਾ ਵਸਨ੍ਤਂ ਗਚ੍ਛਨ੍ਤਂ ਸ਼ਯਾਨਂ ਵਾ ਸੁਨਿਸ਼੍ਚਿਤਮ੍ । ਨਿਦ੍ਰੇਸ਼ਂ ਕੀਦृਸ਼ਂ ਚਾਦ੍ਯ ਸੁਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਚ ਸ਼ੁਭੇ ਕ੍ਸ਼ਣੋ
ਕਦੇ ਉਹ ਤੁਰਦੇ ਜਾਂਦੇ ਹੋਣਗੇ, ਜਾਂ ਪੱਕਾ ਸੁੱਤੇ ਹੋਣਗੇ। ਅੱਜ ਦੇ ਇਸ ਸ਼ੁਭ ਵੇਲੇ ਉਹ ਕਿਵੇਂ ਸੁੱਤੇ ਹਨ, ਮੈਂ ਇਹ ਵੀ ਵੇਖਾਂਗਾ।
ਯਤ੍ਪਾਦਪਦ੍ਮਂ ਧ੍ਯਾਯਨ੍ਤੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿष੍ਣੁਸ਼ਿਵਾਦਯਃ । ਨ ਹਿ ਜਾਨਾਤਿ ਯਸ੍ਯਾਨ੍ਤਮਨਨ੍ਤੋऽਨਨ੍ਤਵਿਗ੍ਰਹਃ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚਰਨ ਕਮਲਾਂ ਦਾ ਧਿਆਨ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੂ, ਸ਼ਿਵ ਆਦਿਕ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਅੰਤ ਅਨੰਤ ਵੀ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅਨੇਕ ਰੂਪ ਹਨ।
ਯਤ੍ਪ੍ਰਭਾਵਂ ਨ ਜਾਨਨ੍ਤਿ ਦੇਵਾਃ ਸਨ੍ਤਸ਼੍ਚ ਸਂਤਤਮ੍ । ਸ੍ਯ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰੇ ਜਡੀਭੂਤਾ ਭੀਤਾ ਦੇਵੀ ਸਰਸ੍ਵਤੀ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਗਿਆਨੀਆਂ ਵੀ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਵਿਚ ਗਾਇਨ ਕਰਦਿਆਂ ਦੇਵੀ ਸਰਸਵਤੀ ਵੀ ਚੁੱਪ ਤੇ ਡਰੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਦਾਸੀਨਿਯੁਕ੍ਤਾ ਯਦ੍ਦਾਸ੍ਯੋ ਮਹਾਲਕ੍ਸ਼ਮੀਸ਼੍ਚ ਲਕ੍ਸ਼ੀਤਾ । ਗਙ੍ਮਾ ਯਸ੍ਯ ਪਦਾਮ੍ਭੋਜਾਨ੍ਨਿਃਸृਤਾ ਸਤ੍ਤਵ ਰੂਮਿਣੀ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦਾਸਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਦਾਸੀਆਂ ਲੱਗੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਮਹਾਲਕਸ਼ਮੀ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਹੈ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚਰਨ ਕਮਲਾਂ ਤੋਂ ਗੰਗਾ ਨਿਕਲੀ, ਤੇ ਜੋ ਸਾਰੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਮੂਲ ਹਨ।
ਜਨ੍ਮਮृਤ੍ਯੁਜਰਾਵ੍ਯਾਧਿਹਰਾ ਤ੍ਰਿਭੁਵਨਾਤ੍ਪਰਾ । ਦਰ੍ਸ਼ਨਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਨਾਭ੍ਯਾਂ ਚ ਨृਣਾਂ ਪਾਤਕਨਾਸ਼ਿਨੀ
ਜੋ ਜਨਮ, ਮੌਤ, ਬੁਢਾਪਾ ਤੇ ਰੋਗ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹਨ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਤੇ ਛੂਹਣ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਧ੍ਯਾਯਤੇ ਯਤ੍ਪਦਾਮ੍ਭੋਜਂ ਦੁਰ੍ਗਾ ਦੁਰ੍ਗਵਿਨਾਸ਼ਿਨੀ । ਤ੍ਰੇਲੋਕ੍ਯਜਨਨੀ ਦੇਵੀ ਮੁਲਪ੍ਰਕृਤਿਰੀਸ਼੍ਵਰੀ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚਰਨ ਕਮਲਾਂ ਦਾ ਧਿਆਨ ਦੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਮਿਟਾਉਣ ਵਾਲੀ ਦੁਰਗਾ ਵੀ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਮਾਂ, ਮੂਲ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਤੇ ਸਰਬ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਦੇਵੀ ਹੈ।
ਲੋਮ੍ਨਾਂ ਕੂਪੇषੁ ਵਿਸ਼੍ਵਾਨਿ ਮਹਾਵਿष੍ਣੋਸ਼੍ਚ ਯਸ੍ਯ ਚ । ਅਸਂਖ੍ਯਾਨਿ ਵਿਚਿਤ੍ਰਾਣਿ ਸ੍ਥੂਲਾਤ੍ਸ੍ਥੂਲਤਰਸ੍ਯ ਚ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਚਮੜੀ ਦੇ ਰੋਆਂ ਦੇ ਛੀਕਾਂ ਵਿੱਚ ਮਹਾਂਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਅਣਗਿਣਤ ਤੇ ਅਜੀਬ ਜਹਾਨ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਵੱਡੇ ਹੋਣ ਜਾਂ ਹੋਰ ਵੱਡੇ।
ਸ ਚ ਯਤ੍षੋਡਸ਼ਾਂਸ਼ਸ਼੍ਚ ਯਸ੍ਯ ਸਰ੍ਵੇਸ਼੍ਵਰਸ੍ਯ ਚ । ਤਂ ਦ੍ਰष੍ਟੁਂ ਯਾਮਿ ਹੇ ਬਨ੍ਧੋ ਮਾਯਾਮਾਨੁषਰੂਪਿਣਮ੍
ਉਹ ਜੋ ਸੋਲਾਂ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਸਭ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਹੇ ਮਿੱਤਰ, ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਵੇਖਣ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਵਾਂਗ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਤਰਾਤ੍ਮਾਨਂ ਸਰ੍ਵਜ੍ਞਂ ਪ੍ਰਕृਤੇਃ ਪਰਮ੍ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਜ੍ਯੋਤਿਃਸ੍ਵਰੂਪਂ ਚ ਭਕ੍ਤਾਨੁਗ੍ਰਹਵਿਗ੍ਰਹਮ੍
ਉਹ ਸਭ ਦੇ ਅੰਦਰ ਵੱਸਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਣ ਵਾਲਾ, ਕੁਦਰਤ ਤੋਂ ਪਰੇ, ਪਰਮ ਚਾਨਣ ਦਾ ਸਰੂਪ ਤੇ ਭਗਤਾਂ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਨਿਰ੍ਗੁਣਂ ਚ ਨਿਰੀਹਂ ਚ ਨਿਰਾਨਨ੍ਦਂ ਨਿਰਾਸ਼੍ਰਯਮ੍ । ਪਰਮਂ ਪਰਮਾਨਨ੍ਦਂ ਸਾਨਨ੍ਦਂ ਨਨ੍ਦਨਨ੍ਦਨਮ੍
ਉਹ ਗੁਣਾਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਇੱਛਾ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਸੁਖ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਆਸਰੇ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੈ, ਪਰ ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਆਨੰਦ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਤੇ ਨੰਦ ਦਾ ਲਾਡਲਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ।
ਸ੍ਵੇਚ੍ਛਾਮਯਂ ਸਰ੍ਵਪਰਂ ਸਰ੍ਵਬੀਜਂ ਸਨਾਤਨਮ੍ । ਵਦਨ੍ਤਿ ਯੋਗਿਨਃ ਸ਼ਸ਼੍ਵਦ੍ਧ੍ਯਾਯਨ੍ਤੇऽਹਰ੍ਨਿਸ਼ਂ ਸ਼ਿਸ਼ੁਮ੍
ਉਹ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਬਣਿਆ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ, ਸਾਰੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦਾ ਅਸਲ ਬੀਜ ਤੇ ਸਦਾ ਕਾਇਮ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਜੋਗੀ ਉਸ ਬਾਲਕ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਕਰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਉਸਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਮਨ੍ਵਨ੍ਤਰਸਹਸ੍ਰਂ ਚ ਨਿਰਾਹਾਰਃ ਕृਸ਼ੋਦਰਃ । ਪਦ੍ਮੇ ਪਾਦ੍ਮਸ੍ਤਪਸ੍ਤੇਪੇ ਪੁਰਾ ਪਾਦ੍ਮਂ ਤੁ ਯਤ੍ਕृਤੇ
ਹਜ਼ਾਰ ਮਨੁਆਂ ਦੇ ਚੱਕਰਾਂ ਤੱਕ, ਬਿਨਾ ਖਾਧੇ, ਪਤਲਾ ਹੋ ਕੇ, ਪਦਮਾ ਨੇ ਕਮਲ ਵਿੱਚ ਬੈਠ ਕੇ ਪਦਮਾ ਵਾਸਤੇ ਤਪ ਕਰੀ।
ਪੁਨਃ ਕੁਰੁ ਤਪਸ੍ਯਾਂ ਚ ਤਦਾ ਦ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਸਿ ਮਾਮਿਤਿ । ਸਕृਚ੍ਛਬ੍ਦਂ ਚ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰਾਵ ਨ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਤਥਾऽਪਿ ਤਮ੍
ਫੇਰ ਤੂੰ ਤਪ ਕਰ, ਤਦ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦਿੱਸਾਂਗਾ—ਇਹ ਬਾਤ ਉਸਨੇ ਇਕ ਵਾਰੀ ਸੁਣੀ, ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ ਉਹ ਉਸਨੂੰ ਵੇਖ ਨਾ ਸਕਿਆ।