ਅਸ੍ਮਿਨ੍ਯਾਗੇ ਧਨੁਰ੍ਭਙ੍ਗੋ ਭਵੇਦ੍ਯਦਿ ਨਰਾਧਿਪ । ਵਿਨਾਸ਼ੋ ਯਜਮਾਨਸ੍ਯ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਜੇ ਇਸ ਯੱਗ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਧਨੁ ਤੋੜ ਦੇਵੇ, ਤਾਂ ਯਜਮਾਨ ਦਾ ਨਾਸ ਹੋਵੇਗਾ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਭਗ੍ਨੇ ਧਨੁषਿ ਯਾਗਸ਼੍ਚ ਭਗ੍ਨੋ ਭਵਤਿ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਮ੍ । ਫਲਂ ਦਦਾਤਿ ਕੋ ਵਾऽਤ੍ਰ ਚਾਨਿष੍ਪਨ੍ਨੇ ਚ ਕਰ੍ਮਣਿ
ਜੇ ਧਨੁ ਟੁੱਟ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਯੱਗ ਵੀ ਪੱਕਾ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਜਦੋਂ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਇੱਥੇ ਫਲ ਕੌਣ ਦੇਵੇਗਾ?
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਚ ਧਨੁषੋ ਮੂਲੇ ਮਧ੍ਯੇ ਨਾਰਾਯਣਃ ਸ੍ਵਯਮ੍ । ਅਗ੍ਰੇ ਚੋਗ੍ਰਪ੍ਰਤਾਪਸ਼੍ਚ ਮਹਾਦੇਵੋ ਮਹਾਮਤੇ
ਧਨੁ ਦੇ ਥੱਲੇ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਚਕਾਰ ਨਾਰਾਇਣ ਆਪ, ਤੇ ਅੱਗੇ ਤੇਜ਼ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਵਾਲਾ ਮਹਾਦੇਵ ਹੈ, ਹੇ ਗਿਆਨਵਾਨ।
ਧਨੁਰ੍ਹਿ ਤ੍ਰਿਵਿਕਾਰਂ ਚ ਸਦ੍ਰਤ੍ਨਖਚਿਤਂ ਵਰਮ੍ । ਗ੍ਰੀष੍ਮਮਧ੍ਯਾਙ੍ਨਮਾਰ੍ਤਂਣ੍ਡਪ੍ਰਭਾਪ੍ਰਚ੍ਛਨ੍ਨਕਾਰਣ੍
ਇਹ ਵਧੀਆ ਧਨੁ, ਕੀਮਤੀ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਤਿੰਨ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਤੇ ਇਸ ਦਾ ਵਿਚਕਾਰਲਾ ਹਿੱਸਾ ਗਰਮੀ ਦੇ ਸੂਰਜ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਅਸ਼ਕ੍ਤਸ਼੍ਚ ਨਮਯਿਤੁਮਨਨ੍ਤਸ਼੍ਚ ਮਹਾਬਲਃ । ਸੁਰ੍ਯਸ਼੍ਚ ਕਾਰ੍ਤਿਕੇਯਸ਼੍ਚ ਕਾ ਕਥਾऽਨ੍ਯਸ੍ਯ ਭੂਮਿਪ
ਮਹਾਬਲੀ ਅਨੰਤ ਵੀ ਇਸ ਨੂੰ ਵੰਨ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ, ਸੂਰਜ ਤੇ ਕਾਰਤਿਕੇ ਵੀ ਨਹੀਂ; ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ, ਹੇ ਰਾਜਾ।
ਤ੍ਰਿਪੁਰਾਰਿਃ ਪੁਰਾऽਨੇਨ ਜਘਾਨ ਤ੍ਰਿਪੁਰਂ ਮੁਦਾ । ਨਿਰ੍ਭਯਂ ਕੁਰੁ ਸ੍ਵਚ੍ਛਨ੍ਦਂ ਮਙ੍ਗਲਾਰ੍ਹ ਮਹੋਤ੍ਸਵਮ੍
ਪੁਰਾਣੇ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ ਤ੍ਰਿਪੁਰਾਰੀ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਇਸ ਧਨੁ ਨਾਲ ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਦਾ ਨਾਸ ਕੀਤਾ; ਇਹ ਵੱਡਾ ਤੇ ਮੰਗਲਮਈ ਸਮਾਗਮ ਨਿਸ਼ਚਿੰਤ ਹੋ ਕੇ ਤੇ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਮਨਾਓ।
ਮਤ੍ਯਕਸ੍ਯ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਚਨ੍ਦ੍ਰਵਂਸ਼ਵਿਵਰ੍ਧਨਃ । ਉਵਾਚ ਕਂਸਃ ਸਰ੍ਵਾਰ੍ਥੇ ਸਤਤਂ ਚ ਹਿਤੈषਿਣਮ੍
ਮਤਯਕ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਚੰਦਰਵੰਸ਼ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲਾ ਕਾਂਸਾ, ਜੋ ਹਰ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਭਲਾਈ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ, ਬੋਲੇ।
ਕਂਸ ਉਵਾਚ ਵਸੁਦੇਵਗृਹੇ ਜਜ੍ਞੇ ਮਦ੍ਵਧੀ ਕੁਰਨਾਸ਼ਨਃ । ਸ੍ਵਚ੍ਛਨ੍ਦਂ ਨਨ੍ਦਗੇਹੇ ਚ ਵਰ੍ਧਤੇ ਨਨ੍ਦਨਨ੍ਦਨਃ
ਕਾਂਸਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਵਸੁਦੇਵ ਦੇ ਘਰ ਜੇਹੜਾ ਮੇਰੀ ਮੌਤ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣੇਗਾ, ਉਹ ਜਨਮ ਲਿਆ; ਨੰਦ ਦੇ ਘਰ ਨੰਦਨੰਦਨ ਆਪਣੀ ਮਰਜੀ ਨਾਲ ਵਧ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਮਦ੍ਵਨ੍ਧੁਵਰ੍ਗਾਞ੍ਛੂਰਾਂਸ਼੍ਚ ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਣਃ ਸੁਵਿਸ਼ਾਰਦਾਨ੍ । ਭਗਿਨੀਂ ਪੂਤਨਾਂ ਪੂਤਾਂ ਜਘਾਨ ਬਾਲਕੋ ਬਲੀ
ਉਹ ਬਲਵਾਨ ਬੱਚਾ ਮੇਰੇ ਸੂਰਮੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ, ਚਤੁਰ ਮੰਤਰੀਆਂ ਅਤੇ ਮੇਰੀ ਭੈਣ ਪੂਤਨਾ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਗਈ ਸੀ, ਨੂੰ ਮਾਰ ਚੁੱਕਾ ਹੈ।
ਗੋਵਰ੍ਧਨਂ ਦਧਾਰ੍ਰਕਕਰੇਣ ਬਲਵਰ੍ਧਨਃ । ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਚ ਸ਼ੂਰਸ੍ਯ ਚਕਾਰ ਚ ਪਰਾਭਵਮ੍
ਉਹ, ਜੋ ਬਲ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਨੇ ਗੋਵਰਧਨ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਛੋਟੀ ਉਂਗਲੀ ਨਾਲ ਚੁਕਿਆ, ਤੇ ਮਹਾਂ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਹਰਾਇਆ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂ ਦਰ੍ਸ਼ਯਾਮਾਸ ਬ੍ਰਹ੍ਮਰੂਪਂ ਚਰਾਚਰਮ੍ । ਨਿਵਹਂ ਬਾਰਵਤ੍ਸਾਨਾਂ ਚਕਾਰ ਕृਤ੍ਰਿਮਂ ਮੁਦਾ
ਉਸ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਰੂਹ, ਜੋ ਸਾਰੀ ਚਲਦੀ ਤੇ ਅਚਲ ਜਗਤ ਨੂੰ ਸਮੇਟਦੀ ਹੈ, ਵਿਖਾਈ। ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਬਾਰਵਤ ਬਛੜਿਆਂ ਦੀ ਇਕ ਨਕਲੀ ਟੋਲੀ ਬਣਾਈ।
ਤਮੇਵ ਬਲਿਨਂ ਹਨ੍ਤੁਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰਣਾਂ ਕੁਰੁ ਸਤ੍ਯਕ । ਮਮ ਸ਼ਤ੍ਰੁਰ੍ਵਿਨਾ ਤੇਨ ਨਾਸ੍ਤਿਹ ਧਰਣੀਤਲੇ
ਸਤਯਕਾ, ਉਸ ਤਾਕਤਵਰ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਲਈ ਕੋਈ ਯੋਜਨਾ ਬਣਾਓ; ਉਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਮੇਰਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਵੈਰੀ ਨਹੀਂ।
ਨਹਿ ਸ੍ਵਰ੍ਗੇ ਨ ਪਾਤਾਲੇ ਤ੍ਰਿषੁ ਲੋਕੇषੁ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਮ੍ । ਸਨ੍ਤਿ ਸਨ੍ਤਸ਼੍ਚ ਰਾਜਾਨਃ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਮਮ ਬਾਨ੍ਧਵਾਃ
ਸੱਚਮੁੱਚ, ਅਸਮਾਨ, ਪਾਤਾਲ ਜਾਂ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਹਰ ਥਾਂ ਉੱਚੇ ਰਾਜੇ ਤੇ ਮੇਰੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਹਨ।
ਮਹਾਤਪਸ੍ਵੀ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਚ ਤਪਸ੍ਵੀਂ ਸ਼ਂਕਰਃ ਸ੍ਵਯਾਮ੍ । ਵਿष੍ਣੁਃ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਸਰ੍ਵਾਤ੍ਮਾ ਸਮਦਰ੍ਸ਼ੋ ਸਨਾਤਨਃ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਵੱਡਾ ਤਪਸੀ ਹੈ, ਤੇ ਸ਼ੰਕਰ ਵੀ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਤਪਸੀ ਹੈ; ਵਿਸ਼ਨੂੰ, ਜੋ ਸਾਰਿਆਂ ਦੀ ਆਤਮਾ ਤੇ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਸਭ ਨੂੰ ਇਕੋ ਜਿਹਾ ਵੇਖਦਾ ਹੈ।
ਨਨ੍ਦਪੁਤ੍ਰਂ ਨਿਹਤ੍ਯਾਹਂ ਤ੍ਰਿषੁ ਲੋਕੇषੁ ਪੂਜਿਤਃ । ਮਾਰ੍ਵਭੌਮੋ ਭਵਿष੍ਯਾਮਿ ਸਪ੍ਤਦ੍ਵੀਪੇਸ਼੍ਵਰੋ ਮਹਾਨ੍
ਨੰਦ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ ਮੈਂ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪੂਜਿਆ ਜਾਵਾਂਗਾ, ਤੇ ਧਰਤੀ ਤੇ ਸੱਤ ਟਾਪੂਆਂ ਦਾ ਵੱਡਾ ਰਾਜਾ ਬਣ ਜਾਵਾਂਗਾ।
ਸ੍ਵਰ੍ਗੇ ਨਿਹਤ੍ਯ ਸ਼ਕ੍ਰਂ ਚ ਦੁਰ੍ਬਲਂ ਦੈਤ੍ਯਨਿਰ੍ਜਿਤਮ੍ । ਭਵਿष੍ਯਾਮਿ ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰਸ਼੍ਚ ਤਤ੍ਰ ਨਿਰ੍ਜਿਤ੍ਯ ਭਾਸ੍ਕਰਮ੍
ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਇੰਦਰ ਨੂੰ, ਜੋ ਦੈਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਕਮਜ਼ੋਰ ਤੇ ਹਾਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਮਾਰ ਕੇ ਮੈਂ ਉੱਥੇ ਮਹਿੰਦਰ ਬਣ ਜਾਵਾਂਗਾ, ਤੇ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਵੀ ਜਿੱਤ ਲਵਾਂਗਾ।
ਯਕ੍ਸ਼੍ਮਗ੍ਰਸ੍ਤਂ ਚ ਚਨ੍ਦ੍ਰਂ ਚ ਮਮੈਵ ਪੂਰ੍ਵਪੂਰੁषਮ੍ । ਵਾਯੁਂ ਕੁਬੇਰਂ ਵਰੁਣਂ ਯਮਂ ਜੇष੍ਯਾਮਿ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਮ੍
ਚੰਦ, ਜੋ ਰੋਗੀ ਹੈ ਤੇ ਮੇਰਾ ਪੂਰਵਜ ਹੈ, ਵਾਯੂ, ਕੁਬੇਰ, ਵਰੁਣ ਤੇ ਯਮ — ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਜ਼ਰੂਰ ਜਿੱਤ ਲਵਾਂਗਾ।
ਗਚ੍ਛ ਨਨ੍ਦਵ੍ਰਜਂ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਨਨ੍ਦਂ ਚ ਨਨ੍ਦਨਨ੍ਦਨਮ੍ । ਤਦ੍ਭ੍ਰਾਤਰਂ ਚ ਬਲਿਨਂ ਬਲਮਾਨਯ ਸਂਪ੍ਰਤਮ੍
ਨੰਦ ਦੇ ਵ੍ਰਜ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਜਾ, ਨੰਦ, ਨੰਦ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਉਸ ਦਾ ਤਾਕਤਵਰ ਭਰਾ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਇੱਥੇ ਲਿਆ।
ਕਂਸਸ੍ਯ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤਮੁਵਾਚ ਸ ਸਤ੍ਯਕਃ । ਹਿਤਂ ਸਤ੍ਯਂ ਨੀਤਿਸਾਰਂ ਪਰਂ ਸਾਮਯਿਕਂ ਤਥਾ
ਕੰਸ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਤਯਕਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਫਾਇਦੇਮੰਦ, ਸੱਚੇ, ਨੀਤੀ ਵਾਲੇ ਤੇ ਠੀਕ ਸਲਾਹ ਦਿੱਤੀ।
ਸਤ੍ਯਕ ਉਵਾਚ ਅਕ੍ਰੂਰਮੁਦ੍ਧਵਂ ਵਾऽਪਿ ਵਸੁਦੇਵਮਥਾਪਿ ਵਾ । ਪ੍ਰਸ੍ਥਾਪਯ ਮਹਾਭਾਗ ਨਨ੍ਦਵ੍ਰਜਮਭੀਪ੍ਸਿਤਮ੍
ਸਤਯਕਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਵੱਡੀ ਕਿਸਮਤ ਵਾਲੇ, ਨੰਦ ਦੇ ਵ੍ਰਜ ਵਿੱਚ ਅਕਰੂਰ, ਉਧਵ ਜਾਂ ਵਸੁਦੇਵ ਨੂੰ ਭੇਜੋ, ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੋ।
ਸਤ੍ਯਕਸ੍ਯ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਸਨ੍ਤਂ ਤਤ੍ਰ ਸਂਸਦਿ । ਸ੍ਵਰ੍ਣਸਿਂਹਾਸਨਸ੍ਥਂ ਚ ਵਸੁਦੇਵਮੁਵਾਚ ਸਃ
ਸਤਯਕਾ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਜੋ ਉੱਥੇ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਸਿੰਘਾਸਨ 'ਤੇ ਬੈਠੇ ਵਸੁਦੇਵ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਕਂਮ ਉਵਾਚ ਤਤ੍ਤਵਜ੍ਞੋ ਨੀਤਿਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਾਣਾਂ ਤ੍ਵਮੁਪਾਯਵਿਸ਼ਾਰਦਃ । ਵ੍ਰਜ ਨਨ੍ਦਵ੍ਰਜਂ ਬਨ੍ਧੋ ਵਸੁਦੇਵ ਮੁਤਾਲਯਮ੍
ਕੰਸ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਤੂੰ ਸੱਚ ਦਾ ਜਾਣਨਹਾਰ ਤੇ ਨੀਤੀ ਵਿਦਿਆ ਵਿੱਚ ਮਾਹਰ ਹੈਂ; ਨੰਦ ਦੇ ਵ੍ਰਜ ਤੇ ਵਸੁਦੇਵ ਦੇ ਘਰ ਨੂੰ ਜਾ, ਮੇਰੇ ਮਿਤਰ।
ਵृषਭਾਨਂ ਚ ਨਨ੍ਦਂ ਚ ਬਲਂ ਚ ਨਨ੍ਦਨਨ੍ਦਨਮ੍ । ਸ਼ੀਘ੍ਰਮਾਨਯ ਯਜ੍ਞੇऽਤ੍ਰ ਸਰ੍ਵਂ ਗੋਕੁਲਵਾਸਿਨਮ੍
ਵ੍ਰਿਸ਼ਭਾਨੁ, ਨੰਦ, ਬਲਰਾਮ, ਨੰਦ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਗੋਕੁਲ ਦੇ ਸਾਰੇ ਵਸੀਆਂ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਜਲਦੀ ਲਿਆ, ਯਜਨ ਲਈ।
ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਪਤ੍ਰਿਕਾਂ ਦੂਤਾ ਗਚ੍ਛਨ੍ਤੁ ਚ ਚਤੁਰ੍ਦਿਸ਼੍ਮ੍ । ਨृਪਾਨ੍ਮੁਨਿਗਣਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਕਰ੍ਤੁਂ ਵਿਜ੍ਞਾਪਨਂ ਮੁਦਾ
ਚਿੱਠੀ ਲੈ ਕੇ ਦੂਤ ਚਾਰੋ ਪਾਸੇ ਜਾਵਣ, ਤੇ ਰਾਜਿਆਂ ਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਸੱਦਾ ਦੇਣ।
ਨृਪਸ੍ਯ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸ਼ੁष੍ਕਕਣ੍ਠੋष੍ਠਤਾਲੁਕਃ । ਉਵਾਚ ਵਚਨਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ ਹृਦਯੇਨ ਵਿਦੂषਤਾ
ਰਾਜੇ ਦਾ ਹੁਕਮ ਸੁਣ ਕੇ, ਸੁੱਕੀ ਗਲ, ਹੋਠ ਤੇ ਜੀਭ ਵਾਲਾ, ਉਸ ਨੇ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਦੁਖੀ ਦਿਲੋਂ ਬੋਲ ਕਹੇ।
ਵਸੁਦੇਵ ਉਵਾਚ ਨਿਯੁਕ੍ਤਮਤ੍ਰ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਗਮਨਂ ਮਮ ਸਾਂਪ੍ਰਤਮ੍ । ਵਿਜ੍ਞਾਪਿਤੁਂ ਨਨ੍ਦਵ੍ਰਜਂ ਨਨ੍ਦਂ ਵਾ ਨਨ੍ਦਨਨ੍ਦਨਮ੍
ਵਸੁਦੇਵ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਰਾਜੇ, ਹੁਣ ਮੈਨੂੰ ਉੱਥੇ ਜਾਣ ਲਈ ਲਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਨੰਦ ਦੇ ਵ੍ਰਜ, ਨੰਦ ਜਾਂ ਨੰਦ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦੇਣ।
ਯਦ੍ਯਾਯਾਤੋ ਨਨ੍ਦਪੁਤ੍ਰੋ ਯਾਗੋ ਤੇ ਚ ਮਹੋਤ੍ਸਵੇ । ਅਵਸ਼੍ਯਂ ਤਦ੍ਵਿਰੋਧਸ਼੍ਚ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਤ੍ਵਯਾ ਸਹ
ਜੇ ਨੰਦ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਤੇਰੇ ਵੱਡੇ ਮੇਲੇ ਵਿੱਚ ਆਇਆ, ਤਾਂ ਤੇਰੇ ਤੇ ਉਸ ਵਿਚ ਜ਼ਰੂਰ ਵਿਰੋਧ ਹੋਵੇਗਾ।
ਤਮਹਂ ਚ ਸਮਾਨੀਯ ਕਾਰਯਿष੍ਯਾਮਿ ਸਂਯੁਤਮ੍ । ਇਤਿ ਮੇ ਨ ਹਿ ਭਦ੍ਰਂ ਚ ਵਿਧ੍ਨਸ੍ਤਸ੍ਯ ਤਵਾਪਿ ਚ
ਜੇ ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਲਿਆਵਾਂ, ਤਾਂ ਟਕਰਾਅ ਹੋਵੇਗਾ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਨਾ ਮੇਰੇ ਲਈ ਚੰਗਾ ਹੋਵੇਗਾ, ਨਾ ਉਸ ਜਾਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਕੋਈ ਰੁਕਾਵਟ ਰਹੇਗੀ।
ਪਿਤ੍ਰਾऽऽਨੋਤੋ ਮृਤਃ ਕृष੍ਣ ਇਤਿ ਸਰ੍ਵੋ ਵਦਿष੍ਯਤਿ । ਵਸੁਦੇਵਃ ਸੁਤਦ੍ਵਾਰਾ ਜਘਾਨ ਨृਪਮੇਵ ਚ
ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਕਹਿਣਗੇ, "ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਆਪਣੇ ਪਿਉ ਵਲੋਂ ਮਾਰੇ ਗਏ ਹਨ।" ਵਸੁਦੇਵ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤ ਦੇ ਰਾਹੀਂ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਦ੍ਵਯੋਰੇਕਤਰਸ੍ਯਾਪਿ ਸਦ੍ਯੋ ਮृਤ੍ਯੁਰ੍ਭਵਿष੍ਯਤਿ । ਪਤਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਚ ਸ਼ੂਰਾਸ਼੍ਚ ਨਾਸ੍ਤਿ ਯੁਦ੍ਧਂ ਨਿਰਾਮਿषਮ੍
ਇਹ ਦੋਵਾਂ ਵਿਚੋਂ ਕਿਸੇ ਇੱਕ ਦੀ ਤੁਰੰਤ ਮੌਤ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ। ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿਚ ਸੂਰਮੇ ਡਿੱਗ ਜਾਣਗੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਲੜਾਈ ਬਿਨਾ ਖੂਨ ਦੇ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ।