ਸਤ੍ਯਕ ਉਵਾਚ ਭਯਂ ਤ੍ਯਜ ਮਹਾਭਾਗ ਭਯਂ ਕਿਂ ਤੇ ਮਯਿ ਸ੍ਥਿਤੇ । ਕੁਰੁ ਯਾਗਂ ਮਹੇਸ਼ਸ੍ਯ ਮਰ੍ਵਾਰਿष੍ਟਵਿਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਸਤਯਕਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਡਰ ਛੱਡੋ, ਵੱਡੀ ਭਾਗ ਵਾਲੇ! ਜਦ ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਹਾਂ, ਤੈਨੂੰ ਡਰ ਕਿਉਂ? ਮੌਤ ਵਾਲੀਆਂ ਅਸ਼ੁਭ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ ਮਹੇਸ਼ ਦਾ ਯੱਗ ਕਰੋ।
ਯਾਗੋ ਧਨੁਰ੍ਮਖੋ ਨਾਮ ਬਹ੍ਵਨ੍ਨੋ ਬਹੁਦਕ੍ਸ਼ਿਣਃ । ਦੁਃਸ਼ਪ੍ਨਾਨਾਂ ਨਾਸ਼ਕਰਃ ਸ਼ਤ੍ਰੁਭੀਤਿਵਿਨਾਸ਼ਕਃ
ਧਨੁਰਮਖ ਨਾਮ ਦਾ ਯੱਗ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਖਾਣਾ ਤੇ ਵੱਡੀ ਦਾਨ ਹੈ, ਮੰਦੇ ਸੁਪਨਿਆਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੇ ਡਰ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਆਧ੍ਯਾਤ੍ਮਿਕਮਾਧਿਦੈਵਮਾਧਿਭੌਤਿਕਮੁਤ੍ਕਟਮ੍ । ਏषਾਂ ਤ੍ਰਿਵਿਧੋਤ੍ਪਾਤਾਨਾਂ ਖਣ੍ਡਨੋ ਭੂਤਿਵਰ੍ਧਂਨਃ
ਆਤਮਕ, ਦਿਵਿ ਅਤੇ ਭੌਤਿਕ ਤਕਲੀਫਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਨਾਲ ਚੰਗੀ ਹਾਲਤ ਵਧਦੀ ਹੈ।
ਯਾਗੇ ਸਮਾਪ੍ਤੇ ਸ਼ਂਭੁਸ਼੍ਚ ਜਰਾਮृਤ੍ਯੁਹਰਂ ਵਰਮ੍ । ਦਦਾਤਿ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਦ੍ਭਵਤਿ ਦਾਤਾ ਚ ਸਰ੍ਵਸਂਪਦਾਮ੍
ਯੱਗ ਦੇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਣ 'ਤੇ ਸ਼ੰਭੂ ਬੁਢਾਪੇ ਤੇ ਮੌਤ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਵਾਲਾ ਵਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਦੇ ਸਿੱਧੇ ਦਾਤਾ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਚਕਾਰੇਮਂ ਚ ਯਾਗਂ ਚ ਪੁਰਾ ਬਾਣੋ ਮਹਾਬਲਃ । ਨਨ੍ਦੀ ਪਰਸ਼ੁਰਾਮਸ਼੍ਚ ਭਲ੍ਲਸ਼੍ਚ ਬਲਿਨਾਂ ਵਰਃ
ਪੁਰਾਣੇ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ ਮਹਾਬਲੀ ਬਾਣ, ਨੰਦੀ, ਪਰਸ਼ੁਰਾਮ ਅਤੇ ਭੱਲਾ—ਜੋ ਬਲਵਾਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗਾ ਸੀ—ਇਹ ਯੱਗ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਹਨ।
ਪੁਰਾ ਦਦੌ ਧਨੁਰਿਦਂ ਸ਼ਿਵੋ ਨਨ੍ਦੀਸ਼੍ਵਰਾਯ ਚ । ਯਾਗੇਨ ਭੂਤ੍ਵਾ ਸਿਦ੍ਧਃ ਸ ਦਦੌ ਬਾਣਾਯ ਧਾਰ੍ਮਿਕਃ
ਪੁਰਾਣੇ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਿਵ ਨੇ ਇਹ ਧਨੁ ਨੰਦੀਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ; ਯੱਗ ਕਰਕੇ ਸਿਧ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਧਾਰਮਿਕ ਨੇ ਇਹ ਬਾਣ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਯਾਗਂ ਮਹਾਸਿਦ੍ਧੋ ਦਦੌ ਰਾਮਾਯ ਪੁष੍ਕਰੇ । ਤੁਭ੍ਯਂ ਦਦੌ ਪਰਸ਼ੁਰਾਮਃ ਕृਪਯਾ ਚ ਕृਪਾਨਿਧਿਃ
ਯੱਗ ਕਰਕੇ ਮਹਾਂਸਿਧ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਪੁਸ਼ਕਰ 'ਤੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਇਹ ਧਨੁ ਦਿੱਤਾ; ਪਰਸ਼ੁਰਾਮ, ਜੋ ਦਇਆ ਦਾ ਸਮੁੰਦਰ ਹੈ, ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਇਹ ਮਿਹਰ ਕਰਕੇ ਦਿੱਤਾ।
ਸਹਸ੍ਰਹਸ੍ਤਪਰਿਮਿਤਂ ਦੈਰ੍ਧ੍ਯੇऽਤਿਕਠਿਨਂ ਨृਪ । ਦਸ਼ਹਸ੍ਤਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਤਂ ਚ ਸ਼ਂਕਰੇਚ੍ਛਾਵਿਨਿਰ੍ਮਿਤਮ੍
ਮਹਾਰਾਜ, ਇਹ ਧਨੁ ਹਜ਼ਾਰ ਹੱਥ ਲੰਬਾ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਮਜ਼ਬੂਤ ਤੇ ਦਸ ਹੱਥ ਚੌੜਾ ਹੈ, ਸ਼ੰਕਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ।
ਪਸ਼ੁਪਤੇਃ ਪਸ਼ੁਪਤਂ ਯੁਕ੍ਤਯਾਨੇਨ ਦੁਰ੍ਵਹਮ੍ । ਸਰ੍ਵੇ ਭਙ੍ਕ੍ਤੁਂ ਨ ਸ਼ਕ੍ਤਾਸ਼੍ਚ ਦੇਵਂ ਨਾਰਾਯਣਂ ਵਿਨਾ
ਪਸ਼ੁਪਤੀ ਦਾ ਪਸ਼ੁਪਤ ਧਨੁ, ਸਹੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਵੀ ਚੁਕਣਾ ਔਖਾ ਹੈ; ਨਾਰਾਇਣ ਦੇ ਇਲਾਵਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਵੀ ਇਸ ਨੂੰ ਤੋੜ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ।
ਯਾਗੇ ਚ ਧਨੁषਃ ਪੂਜਾਂ ਸ਼ਂਕਰਸ੍ਯ ਤੁ ਸ਼ਂਕਰੇ । ਕੁਰੁ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਸ਼ੁਭਾਰ੍ਥਂ ਚ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਕੁਰੁ ਨਿਮਨ੍ਤ੍ਰਣਮ੍
ਯੱਗ ਵਿੱਚ ਧਨੁ ਅਤੇ ਸ਼ੰਕਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ; ਇਹ ਸ਼ੁਭ ਲਈ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਕਰ, ਤੇ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਨਿਮੰਤਰਨ ਦੇ।
ਅਸ੍ਮਿਨ੍ਯਾਗੇ ਧਨੁਰ੍ਭਙ੍ਗੋ ਭਵੇਦ੍ਯਦਿ ਨਰਾਧਿਪ । ਵਿਨਾਸ਼ੋ ਯਜਮਾਨਸ੍ਯ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਜੇ ਇਸ ਯੱਗ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਧਨੁ ਤੋੜ ਦੇਵੇ, ਤਾਂ ਯਜਮਾਨ ਦਾ ਨਾਸ ਹੋਵੇਗਾ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਭਗ੍ਨੇ ਧਨੁषਿ ਯਾਗਸ਼੍ਚ ਭਗ੍ਨੋ ਭਵਤਿ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਮ੍ । ਫਲਂ ਦਦਾਤਿ ਕੋ ਵਾऽਤ੍ਰ ਚਾਨਿष੍ਪਨ੍ਨੇ ਚ ਕਰ੍ਮਣਿ
ਜੇ ਧਨੁ ਟੁੱਟ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਯੱਗ ਵੀ ਪੱਕਾ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਜਦੋਂ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਇੱਥੇ ਫਲ ਕੌਣ ਦੇਵੇਗਾ?
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਚ ਧਨੁषੋ ਮੂਲੇ ਮਧ੍ਯੇ ਨਾਰਾਯਣਃ ਸ੍ਵਯਮ੍ । ਅਗ੍ਰੇ ਚੋਗ੍ਰਪ੍ਰਤਾਪਸ਼੍ਚ ਮਹਾਦੇਵੋ ਮਹਾਮਤੇ
ਧਨੁ ਦੇ ਥੱਲੇ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਚਕਾਰ ਨਾਰਾਇਣ ਆਪ, ਤੇ ਅੱਗੇ ਤੇਜ਼ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਵਾਲਾ ਮਹਾਦੇਵ ਹੈ, ਹੇ ਗਿਆਨਵਾਨ।
ਧਨੁਰ੍ਹਿ ਤ੍ਰਿਵਿਕਾਰਂ ਚ ਸਦ੍ਰਤ੍ਨਖਚਿਤਂ ਵਰਮ੍ । ਗ੍ਰੀष੍ਮਮਧ੍ਯਾਙ੍ਨਮਾਰ੍ਤਂਣ੍ਡਪ੍ਰਭਾਪ੍ਰਚ੍ਛਨ੍ਨਕਾਰਣ੍
ਇਹ ਵਧੀਆ ਧਨੁ, ਕੀਮਤੀ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਤਿੰਨ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਤੇ ਇਸ ਦਾ ਵਿਚਕਾਰਲਾ ਹਿੱਸਾ ਗਰਮੀ ਦੇ ਸੂਰਜ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਅਸ਼ਕ੍ਤਸ਼੍ਚ ਨਮਯਿਤੁਮਨਨ੍ਤਸ਼੍ਚ ਮਹਾਬਲਃ । ਸੁਰ੍ਯਸ਼੍ਚ ਕਾਰ੍ਤਿਕੇਯਸ਼੍ਚ ਕਾ ਕਥਾऽਨ੍ਯਸ੍ਯ ਭੂਮਿਪ
ਮਹਾਬਲੀ ਅਨੰਤ ਵੀ ਇਸ ਨੂੰ ਵੰਨ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ, ਸੂਰਜ ਤੇ ਕਾਰਤਿਕੇ ਵੀ ਨਹੀਂ; ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ, ਹੇ ਰਾਜਾ।
ਤ੍ਰਿਪੁਰਾਰਿਃ ਪੁਰਾऽਨੇਨ ਜਘਾਨ ਤ੍ਰਿਪੁਰਂ ਮੁਦਾ । ਨਿਰ੍ਭਯਂ ਕੁਰੁ ਸ੍ਵਚ੍ਛਨ੍ਦਂ ਮਙ੍ਗਲਾਰ੍ਹ ਮਹੋਤ੍ਸਵਮ੍
ਪੁਰਾਣੇ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ ਤ੍ਰਿਪੁਰਾਰੀ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਇਸ ਧਨੁ ਨਾਲ ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਦਾ ਨਾਸ ਕੀਤਾ; ਇਹ ਵੱਡਾ ਤੇ ਮੰਗਲਮਈ ਸਮਾਗਮ ਨਿਸ਼ਚਿੰਤ ਹੋ ਕੇ ਤੇ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਮਨਾਓ।
ਮਤ੍ਯਕਸ੍ਯ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਚਨ੍ਦ੍ਰਵਂਸ਼ਵਿਵਰ੍ਧਨਃ । ਉਵਾਚ ਕਂਸਃ ਸਰ੍ਵਾਰ੍ਥੇ ਸਤਤਂ ਚ ਹਿਤੈषਿਣਮ੍
ਮਤਯਕ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਚੰਦਰਵੰਸ਼ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲਾ ਕਾਂਸਾ, ਜੋ ਹਰ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਭਲਾਈ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ, ਬੋਲੇ।
ਕਂਸ ਉਵਾਚ ਵਸੁਦੇਵਗृਹੇ ਜਜ੍ਞੇ ਮਦ੍ਵਧੀ ਕੁਰਨਾਸ਼ਨਃ । ਸ੍ਵਚ੍ਛਨ੍ਦਂ ਨਨ੍ਦਗੇਹੇ ਚ ਵਰ੍ਧਤੇ ਨਨ੍ਦਨਨ੍ਦਨਃ
ਕਾਂਸਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਵਸੁਦੇਵ ਦੇ ਘਰ ਜੇਹੜਾ ਮੇਰੀ ਮੌਤ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣੇਗਾ, ਉਹ ਜਨਮ ਲਿਆ; ਨੰਦ ਦੇ ਘਰ ਨੰਦਨੰਦਨ ਆਪਣੀ ਮਰਜੀ ਨਾਲ ਵਧ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਮਦ੍ਵਨ੍ਧੁਵਰ੍ਗਾਞ੍ਛੂਰਾਂਸ਼੍ਚ ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਣਃ ਸੁਵਿਸ਼ਾਰਦਾਨ੍ । ਭਗਿਨੀਂ ਪੂਤਨਾਂ ਪੂਤਾਂ ਜਘਾਨ ਬਾਲਕੋ ਬਲੀ
ਉਹ ਬਲਵਾਨ ਬੱਚਾ ਮੇਰੇ ਸੂਰਮੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ, ਚਤੁਰ ਮੰਤਰੀਆਂ ਅਤੇ ਮੇਰੀ ਭੈਣ ਪੂਤਨਾ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਗਈ ਸੀ, ਨੂੰ ਮਾਰ ਚੁੱਕਾ ਹੈ।
ਗੋਵਰ੍ਧਨਂ ਦਧਾਰ੍ਰਕਕਰੇਣ ਬਲਵਰ੍ਧਨਃ । ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਚ ਸ਼ੂਰਸ੍ਯ ਚਕਾਰ ਚ ਪਰਾਭਵਮ੍
ਉਹ, ਜੋ ਬਲ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਨੇ ਗੋਵਰਧਨ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਛੋਟੀ ਉਂਗਲੀ ਨਾਲ ਚੁਕਿਆ, ਤੇ ਮਹਾਂ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਹਰਾਇਆ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂ ਦਰ੍ਸ਼ਯਾਮਾਸ ਬ੍ਰਹ੍ਮਰੂਪਂ ਚਰਾਚਰਮ੍ । ਨਿਵਹਂ ਬਾਰਵਤ੍ਸਾਨਾਂ ਚਕਾਰ ਕृਤ੍ਰਿਮਂ ਮੁਦਾ
ਉਸ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਰੂਹ, ਜੋ ਸਾਰੀ ਚਲਦੀ ਤੇ ਅਚਲ ਜਗਤ ਨੂੰ ਸਮੇਟਦੀ ਹੈ, ਵਿਖਾਈ। ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਬਾਰਵਤ ਬਛੜਿਆਂ ਦੀ ਇਕ ਨਕਲੀ ਟੋਲੀ ਬਣਾਈ।
ਤਮੇਵ ਬਲਿਨਂ ਹਨ੍ਤੁਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰਣਾਂ ਕੁਰੁ ਸਤ੍ਯਕ । ਮਮ ਸ਼ਤ੍ਰੁਰ੍ਵਿਨਾ ਤੇਨ ਨਾਸ੍ਤਿਹ ਧਰਣੀਤਲੇ
ਸਤਯਕਾ, ਉਸ ਤਾਕਤਵਰ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਲਈ ਕੋਈ ਯੋਜਨਾ ਬਣਾਓ; ਉਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਮੇਰਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਵੈਰੀ ਨਹੀਂ।
ਨਹਿ ਸ੍ਵਰ੍ਗੇ ਨ ਪਾਤਾਲੇ ਤ੍ਰਿषੁ ਲੋਕੇषੁ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਮ੍ । ਸਨ੍ਤਿ ਸਨ੍ਤਸ਼੍ਚ ਰਾਜਾਨਃ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਮਮ ਬਾਨ੍ਧਵਾਃ
ਸੱਚਮੁੱਚ, ਅਸਮਾਨ, ਪਾਤਾਲ ਜਾਂ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਹਰ ਥਾਂ ਉੱਚੇ ਰਾਜੇ ਤੇ ਮੇਰੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਹਨ।
ਮਹਾਤਪਸ੍ਵੀ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਚ ਤਪਸ੍ਵੀਂ ਸ਼ਂਕਰਃ ਸ੍ਵਯਾਮ੍ । ਵਿष੍ਣੁਃ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਸਰ੍ਵਾਤ੍ਮਾ ਸਮਦਰ੍ਸ਼ੋ ਸਨਾਤਨਃ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਵੱਡਾ ਤਪਸੀ ਹੈ, ਤੇ ਸ਼ੰਕਰ ਵੀ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਤਪਸੀ ਹੈ; ਵਿਸ਼ਨੂੰ, ਜੋ ਸਾਰਿਆਂ ਦੀ ਆਤਮਾ ਤੇ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਸਭ ਨੂੰ ਇਕੋ ਜਿਹਾ ਵੇਖਦਾ ਹੈ।
ਨਨ੍ਦਪੁਤ੍ਰਂ ਨਿਹਤ੍ਯਾਹਂ ਤ੍ਰਿषੁ ਲੋਕੇषੁ ਪੂਜਿਤਃ । ਮਾਰ੍ਵਭੌਮੋ ਭਵਿष੍ਯਾਮਿ ਸਪ੍ਤਦ੍ਵੀਪੇਸ਼੍ਵਰੋ ਮਹਾਨ੍
ਨੰਦ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ ਮੈਂ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪੂਜਿਆ ਜਾਵਾਂਗਾ, ਤੇ ਧਰਤੀ ਤੇ ਸੱਤ ਟਾਪੂਆਂ ਦਾ ਵੱਡਾ ਰਾਜਾ ਬਣ ਜਾਵਾਂਗਾ।
ਸ੍ਵਰ੍ਗੇ ਨਿਹਤ੍ਯ ਸ਼ਕ੍ਰਂ ਚ ਦੁਰ੍ਬਲਂ ਦੈਤ੍ਯਨਿਰ੍ਜਿਤਮ੍ । ਭਵਿष੍ਯਾਮਿ ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰਸ਼੍ਚ ਤਤ੍ਰ ਨਿਰ੍ਜਿਤ੍ਯ ਭਾਸ੍ਕਰਮ੍
ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਇੰਦਰ ਨੂੰ, ਜੋ ਦੈਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਕਮਜ਼ੋਰ ਤੇ ਹਾਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਮਾਰ ਕੇ ਮੈਂ ਉੱਥੇ ਮਹਿੰਦਰ ਬਣ ਜਾਵਾਂਗਾ, ਤੇ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਵੀ ਜਿੱਤ ਲਵਾਂਗਾ।
ਯਕ੍ਸ਼੍ਮਗ੍ਰਸ੍ਤਂ ਚ ਚਨ੍ਦ੍ਰਂ ਚ ਮਮੈਵ ਪੂਰ੍ਵਪੂਰੁषਮ੍ । ਵਾਯੁਂ ਕੁਬੇਰਂ ਵਰੁਣਂ ਯਮਂ ਜੇष੍ਯਾਮਿ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਮ੍
ਚੰਦ, ਜੋ ਰੋਗੀ ਹੈ ਤੇ ਮੇਰਾ ਪੂਰਵਜ ਹੈ, ਵਾਯੂ, ਕੁਬੇਰ, ਵਰੁਣ ਤੇ ਯਮ — ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਜ਼ਰੂਰ ਜਿੱਤ ਲਵਾਂਗਾ।
ਗਚ੍ਛ ਨਨ੍ਦਵ੍ਰਜਂ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਨਨ੍ਦਂ ਚ ਨਨ੍ਦਨਨ੍ਦਨਮ੍ । ਤਦ੍ਭ੍ਰਾਤਰਂ ਚ ਬਲਿਨਂ ਬਲਮਾਨਯ ਸਂਪ੍ਰਤਮ੍
ਨੰਦ ਦੇ ਵ੍ਰਜ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਜਾ, ਨੰਦ, ਨੰਦ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਉਸ ਦਾ ਤਾਕਤਵਰ ਭਰਾ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਇੱਥੇ ਲਿਆ।
ਕਂਸਸ੍ਯ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤਮੁਵਾਚ ਸ ਸਤ੍ਯਕਃ । ਹਿਤਂ ਸਤ੍ਯਂ ਨੀਤਿਸਾਰਂ ਪਰਂ ਸਾਮਯਿਕਂ ਤਥਾ
ਕੰਸ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਤਯਕਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਫਾਇਦੇਮੰਦ, ਸੱਚੇ, ਨੀਤੀ ਵਾਲੇ ਤੇ ਠੀਕ ਸਲਾਹ ਦਿੱਤੀ।
ਸਤ੍ਯਕ ਉਵਾਚ ਅਕ੍ਰੂਰਮੁਦ੍ਧਵਂ ਵਾऽਪਿ ਵਸੁਦੇਵਮਥਾਪਿ ਵਾ । ਪ੍ਰਸ੍ਥਾਪਯ ਮਹਾਭਾਗ ਨਨ੍ਦਵ੍ਰਜਮਭੀਪ੍ਸਿਤਮ੍
ਸਤਯਕਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਵੱਡੀ ਕਿਸਮਤ ਵਾਲੇ, ਨੰਦ ਦੇ ਵ੍ਰਜ ਵਿੱਚ ਅਕਰੂਰ, ਉਧਵ ਜਾਂ ਵਸੁਦੇਵ ਨੂੰ ਭੇਜੋ, ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੋ।