ਰੁਤੋਦੋਚ੍ਚੈਰ੍ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਸ਼੍ਚ ਸੁਗ੍ਰੀਵਸ਼੍ਚਾਪਿ ਨਾਰਦ । ਵਾਨਰਾ ਰੁਰੁਦੁਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸਹਬਲਪਰਾਕ੍ਰਮਾਃ
ਲਕਸ਼ਮਣ, ਸੁਗਰੀਵ ਤੇ ਨਾਰਦ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਰੋ ਪਏ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਵਾਨਰ, ਜੋ ਫੌਜੀ ਤੇ ਬਹਾਦਰ ਸਨ, ਇਕੱਠੇ ਰੋਣ ਲੱਗ ਪਏ।
ਨਿਬਧ੍ਯ ਸੇਤੁਂ ਲਙ੍ਕਾਂ ਚ ਪ੍ਰਯਯੌ ਰਘੁਨਨ੍ਦਨਃ । ਸਸੈਨ੍ਯਃ ਸਾਨੁਜਃ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਸਂਨਦ੍ਧਸ਼੍ਚਾਪਿ ਨਾਰਦ
ਪੁਲ ਬੰਨ੍ਹ ਕੇ, ਰਘੁਨੰਦਨ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਤੇ ਸੈਨਾ ਸਮੇਤ, ਜਲਦੀ ਲੰਕਾ ਵੱਲ ਪੂਰੀ ਤਿਆਰੀ ਨਾਲ ਚਲੇ ਗਏ, ਹੇ ਨਾਰਦ।
ਨਿਹਤ੍ਯ ਰਾਵਣਂ ਰਾਮੋ ਰਣਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸਬਾਨ੍ਧਵਮ੍ । ਚਕਾਰ ਮੋਕ੍ਸ਼ਣਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ ਸਿਤਾਯਸ਼੍ਚ ਸ਼ੁਭੇਕ੍ਸ਼ਣੇ
ਰਾਮ ਨੇ ਰਾਵਣ ਤੇ ਉਸਦੇ ਸਾਰੇ ਸਾਕਿਆਂ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਾਰ ਕੇ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਸੀਤਾ ਨੂੰ, ਜਿਸ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਮੰਗਲਮਈ ਸੀ, ਮੁਕਤੀ ਦਿੱਤੀ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਪੁष੍ਪਕਯਾਨੇਨ ਸੀਤਾਂ ਸਤ੍ਯਪਰਾਯਣਾਮ੍ । ਅਯੋਧ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਯਯੌ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਕ੍ਰੀਡਾਕੌਤੁਕਮਙ੍ਗਲੈਃ
ਫਿਰ, ਸੱਚੇ ਰਾਹ ਤੇ ਚੱਲਣ ਵਾਲੀ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਪੁਸ਼ਪਕ ਰਥ ਵਿੱਚ ਬਿਠਾ ਕੇ, ਰਾਮ ਖੇਡ, ਖੁਸ਼ੀ ਤੇ ਮੰਗਲ ਨਾਲ ਛੇਤੀ ਅਯੋਧਿਆ ਵੱਲ ਚਲੇ।
ਕ੍ਰੀਡਾਂ ਚਕਾਰ ਭਗਵਾਨ੍ ਸੀਤਾਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਚ ਵਕ੍ਸ਼ਸਿ । ਵਿਜਹੌ ਵਿਰਹਜ੍ਵਾਲਾਂ ਸੀਤਾ ਰਾਮਸ਼੍ਚ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਮ੍
ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਛਾਤੀ ਨਾਲ ਲਾ ਕੇ ਖੇਡ ਕੀਤੀ; ਉਸੇ ਵੇਲੇ, ਸੀਤਾ ਤੇ ਰਾਮ ਦੋਵੇਂ ਨੇ ਵਿਛੋੜੇ ਦੀ ਅੱਗ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀ।
ਸਪ੍ਤਦ੍ਵੀਪੇਸ਼੍ਵਰੋ ਰਾਮੋ ਬਭੂਵ ਪृਥਿਵੀਤਲੇ । ਬਭੂਵ ਨਿਖਿਲਾ ਪृਥ੍ਵੀ ਆਧਿਵ੍ਯਾਧਿਵਿਵਰ੍ਜਿਤਾ
ਰਾਮ ਸੱਤਾਂ ਟਾਪੂਆਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਬਣ ਗਏ, ਤੇ ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਰੋਗ ਤੇ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਹੋ ਗਏ।
ਬਭੂਵਤੂ ਰਾਮਪੁਤ੍ਰੌ ਧਾਰ੍ਮਿਕੌ ਚ ਕੁਸ਼ੀਲਵੌ । ਤਯੋਸ਼੍ਚ ਪੁਤ੍ਰੈਃ ਪੌਤ੍ਰੇਸ਼੍ਚ ਸੂਰ੍ਯਵਂਸ਼ੋਦ੍ਭਵਾ ਨृਪਾਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਾਮ ਦੇ ਦੋ ਧਰਮੀ ਪੁੱਤਰ, ਕੁਸ਼ ਅਤੇ ਲਵ, ਪੈਦਾ ਹੋਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਤੇ ਪੌਤਿਆਂ ਤੋਂ ਸੂਰਜ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਰਾਜੇ ਬਣੇ।
ਇਤਿ ਤੇ ਕਥਿਤਂ ਵਤ੍ਸ ਸ਼੍ਰੀਰਾਮਚਰਿਤਂ ਸ਼ੁਭਮ੍ । ਸੁਖਦਂ ਮੋਕ੍ਸ਼ਦਂ ਸਾਰਂ ਪਾਰਪੋਤਂ ਭਵਾਰ੍ਣਵੇ
ਪਿਆਰੇ ਪੁੱਤਰ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸ਼੍ਰੀ ਰਾਮ ਜੀ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣਾਈ ਹੈ, ਜੋ ਸੁੱਖ ਦੇਣ ਵਾਲੀ, ਮੋਖਸ਼ ਦੇਣ ਵਾਲੀ, ਸਾਰ ਰੂਪ ਅਤੇ ਸੰਸਾਰ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਪਾਰ ਲੰਘਣ ਵਾਲੀ ਨੌਕਾ ਵਾਂਗ ਹੈ।
ਅਥ ਤ੍ਰਿषष੍ਟਿਤਮੋਧ੍ਯਾਯਃ ਨਾਰਾਯਣ ਉਵਾਚ ਅਥ ਕਂਸੋ ਵਿਚਿਨ੍ਤ੍ਯੈਵਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਦੁਃਸ੍ਵਪ੍ਨਮੇਵ ਚ । ਸਮੁਦ੍ਵਿਗ੍ਨੋ ਮਹਾਭੀਤੋ ਨਿਰਾਹਾਰੋ ਨਿਰੁਤ੍ਸੁਕਃ
ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਫਿਰ ਕਂਸ ਨੇ, ਜਦੋਂ ਇਹ ਸਭ ਸੋਚਿਆ ਤੇ ਮਾੜਾ ਸੁਪਨਾ ਵੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਬਹੁਤ ਘਬਰਾਇਆ, ਡਰ ਗਿਆ, ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਖੱਟ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਭੁੱਖ ਵੀ ਨਾ ਲੱਗੀ।
ਪੁਤ੍ਰਂ ਮਿਤ੍ਰਂ ਬਨ੍ਧੁਗਣਂ ਬਾਨ੍ਧਵਂ ਚ ਪੁਰੋਹਿਤਮ੍ । ਸਮਾਨੀਯ ਸਭਾਮਧ੍ਯੇ ਤਾਨੁਵਾਚ ਸੁਦੁਃਖਿਤਃ
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ, ਦੋਸਤ, ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ, ਪਰੋਹਿਤ—all ਨੂੰ ਸਭਾ ਵਿਚ ਬੁਲਾਇਆ ਤੇ ਵੱਡੇ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਕਂਸ ਉਵਾਚ ਮਯਾ ਦृष੍ਟੋ ਨਿਸ਼ੀਥੇ ਯੋ ਦੁਃਸ੍ਵਪ੍ਨੋ ਹਿ ਭਯਪ੍ਰਦਃ । ਨਿਬੋਧਤ ਬੁਧਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਬਾਨ੍ਧਵਾਸ਼੍ਚ ਪੁਰੋਹਿਤਾਃ
ਕਂਸ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਮੈਂ ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਨੂੰ ਇਕ ਡਰਾਉਣਾ ਸੁਪਨਾ ਵੇਖਿਆ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਸਮਝਦਾਰ, ਮੇਰੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਤੇ ਪਰੋਹਿਤ ਜੀ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ।
ਬਿਭ੍ਰਤੀ ਰਕ੍ਤਪੁष੍ਪਾਣਾਂ ਮਾਲਾਂ ਸਾ ਰਕ੍ਤਚਨ੍ਦਨਮ੍ । ਰਕ੍ਤਾਮ੍ਬਨਂ ਖਡ੍ਗਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣਂ ਖਰ੍ਪਰਂ ਚ ਭਯਂਕਰਮ੍
ਉਹ ਔਰਤ ਲਾਲ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ, ਲਾਲ ਚੰਦਨ, ਲਾਲ ਕਪੜੇ ਪਾਈ ਹੋਈ ਸੀ, ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿਚ ਤੀਖੀ ਤਲਵਾਰ ਤੇ ਡਰਾਉਣਾ ਖੋਪੜੀ ਸੀ।
ਪ੍ਰਕृਤ੍ਯਾਟ੍ਟਾਟ੍ਟਹਾਸਂ ਚ ਲੋਲਜਿਹ੍ਵਾ ਭਯਂਕਰੀ । ਅਤੀਵ ਵृਦ੍ਧਾ ਕृष੍ਣਾਙ੍ਗੀ ਨਗਰੇ ਮਮ ਨृਤ੍ਯਤਿ
ਉਹ ਜਣੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉੱਚਾ ਹੱਸਦੀ, ਉਸ ਦੀ ਜੀਭ ਲਟਕ ਰਹੀ ਸੀ, ਬਹੁਤ ਡਰਾਉਣੀ, ਬੁੱਢੀ ਤੇ ਕਾਲੀ ਸਰੀਰ ਵਾਲੀ ਸੀ, ਮੇਰੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿਚ ਨੱਚ ਰਹੀ ਸੀ।
ਮੁਕ੍ਤਕੇਸ਼ੀ ਛਿਨ੍ਨਨਾਸਾ ਕृष੍ਣਾ ਕृष੍ਣਾਮ੍ਬਾਰਪ੍ਰਿਯਾ । ਵਿਧਵਾ ਸਾ ਮਹਾਸ਼ੂਦ੍ਰੀ ਮਾਮਾਲਿਙ੍ਗਿਤੁਮਿਚ੍ਛਤਿ
ਉਸ ਦੇ ਵਾਲ ਖੁੱਲੇ ਹੋਏ, ਨੱਕ ਕੱਟਿਆ ਹੋਇਆ, ਕਾਲੀ ਰੰਗਤ ਵਾਲੀ, ਕਾਲੇ ਕਪੜੇ ਪਸੰਦ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਉਹ ਵਿਧਵਾ ਤੇ ਨੀਚ ਜਾਤ ਦੀ ਔਰਤ ਮੈਨੂੰ ਜੱਫੀ ਪਾਉਣ ਲਈ ਆਈ।
ਮਲਿਨਂ ਚੈਲਖਣ੍ਡਂ ਚ ਬਿਭ੍ਰਤੀ ਰੂਕ੍ਸ਼ਮੂਰ੍ਧਜਾਨ੍ । ਦਧਤੀ ਚੂਰ੍ਣਤਿਲਕਂ ਕਪੋਲੈ ਮਮ ਵਕ੍ਸ਼ਸਿ
ਉਹ ਗੰਦੇ ਕਪੜੇ ਪਾਈ ਹੋਈ, ਵਾਲ ਰੁੱਖੇ ਤੇ ਉਲਝੇ ਹੋਏ, ਗਲ ਤੇ ਚੂਰਨ ਦਾ ਟਿੱਕਾ ਲਾਇਆ ਹੋਇਆ, ਆਪਣੇ ਗਲ ਮੇਰੇ ਛਾਤੀ ਉੱਤੇ ਰੱਖ ਰਹੀ ਸੀ।
ਕृष੍ਣਵਰ੍ਣਾਨਿ ਪਕ੍ਵਾਨਿ ਚ੍ਛਿਨ੍ਨਭਿਨ੍ਨਾਨਿ ਸਤ੍ਯਕ । ਪਤਨ੍ਤਿ ਕृਤ੍ਵਾ ਸ਼ਬ੍ਦਾਂਸ਼੍ਚ ਸ਼ਸ਼੍ਵਤ੍ਤਾਲਫਲਾਨਿ ਚ
ਹੇ ਸਤ੍ਯਕ, ਕਾਲੇ, ਪੱਕੇ, ਟੁੱਟੇ ਤੇ ਵੰਡੇ ਹੋਏ ਤਾਲ ਦੇ ਫਲ ਵਾਰ ਵਾਰ ਆਵਾਜ਼ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਡਿੱਗ ਰਹੇ ਸਨ।
ਕੁਚੈਲੋ ਵਿਕृਤਾਕਾਰੋ ਮ੍ਲੇਚ੍ਛੋ ਹਿ ਰੂਕ੍ਸ਼ਮੂਰ੍ਧਜਃ । ਦਦਾਤਿ ਮਹ੍ਯਂ ਭੂषਾਯਾਂ ਛਿਨ੍ਨਭਿਨ੍ਨਕਪਰ੍ਦਕਾਨ੍
ਇੱਕ ਗੰਦੇ ਕਪੜੇ ਪਾਇਆ ਹੋਇਆ, ਵਿਗਾੜੇ ਹੋਏ ਸ਼ਕਲ ਵਾਲਾ, ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਤੇ ਰੁੱਖੇ ਵਾਲਾਂ ਵਾਲਾ ਆਦਮੀ ਮੈਨੂੰ ਟੁੱਟੀਆਂ ਤੇ ਵੰਡੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਕੌੜੀਆਂ ਗਹਣਿਆਂ ਵਾਂਗ ਦੇ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਮਹਾਰੁष੍ਟਾ ਚ ਦਿਵ੍ਯਾ ਸ੍ਤ੍ਰੀ ਪਤਿਪੁਤ੍ਰਵਤੀ ਸਤੀ । ਬਭਞ੍ਜ ਪੂਰ੍ਣਕੁਮ੍ਭਂ ਚ ਸਾऽਭਿਸ਼ਪ੍ਯ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ
ਇੱਕ ਅਤਿ ਕ੍ਰੋਧੀ, ਪਤੀ ਤੇ ਪੁੱਤਰ ਵਾਲੀ ਪਵਿੱਤਰ ਔਰਤ, ਮੈਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਕੇ, ਪੂਰਾ ਘੜਾ ਤੋੜ ਰਹੀ ਸੀ।
ਅਮ੍ਲਾਨਾਮੋਂਡੂਮਾਲਾਂ ਚ ਰਕ੍ਤਚਨ੍ਦਨਚਰ੍ਚਿਤਾਮ੍ । ਦਦਾਤਿ ਮਙ੍ਯਂ ਵਿਪ੍ਰਸ਼੍ਚ ਮਹਾਰੁष੍ਟੋऽਤਿਸ਼ਪ੍ਯ ਚ
ਇੱਕ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ, ਮੈਨੂੰ ਬਹੁਤ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਕੇ, ਸੁੱਕੀ ਦੁਰਵਾ ਦੀ ਮਾਲਾ, ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਲਾਲ ਚੰਦਨ ਲੱਗਾ ਸੀ, ਮੈਨੂੰ ਦਿੱਤੀ।
ਕ੍ਸ਼ਣਮਙ੍ਗਾਰਵृष੍ਟਿਸ਼੍ਚ ਭਸ੍ਮਵृष੍ਟਿਃ ਕ੍ਸ਼ਣਂ ਕ੍ਸ਼ਣਮ੍ । ਕ੍ਸ਼ਣਂ ਕ੍ਸ਼ਣਂ ਰਕ੍ਤਵृष੍ਟਿਰ੍ਭਵੇਚ੍ਚ ਨਗਰੇ ਮਮ
ਕਦੇ ਅੰਗਾਰਿਆਂ ਦੀ ਵਰਖਾ, ਕਦੇ ਸੁੱਟ ਦੀ ਵਰਖਾ ਤੇ ਕਦੇ ਕਦੇ ਮੇਰੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿਚ ਲਾਲ ਰਕਤ ਦੀ ਵਰਖਾ ਹੋ ਰਹੀ ਸੀ।
ਵਾਨਰਂ ਵਾਯਸਂ ਸ਼੍ਵਾਨਂ ਭਲ੍ਲੂਕਂ ਸੂਕਰਂ ਖਰਮ੍ । ਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਵਿਕਟਾਕਾਰਂ ਸ਼ਬ੍ਦਂ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਤਮੁਲ੍ਬਣਮ੍
ਮੈਂ ਵਾਂਦਰ, ਕਾਂ, ਕੁੱਤੇ, ਰੀਛ, ਸੂਰ ਤੇ ਗਧੇ, ਸਭ ਵਿਗਾੜੀ ਹੋਈ ਆਕ੍ਰਿਤੀ ਵਾਲੇ, ਡਰਾਉਣੀ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਕਰਦੇ ਵੇਖੇ।
ਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸ਼ੁष੍ਕਕਾष੍ਠਾਨਾਂ ਰਾਸ਼ਿਮਮ੍ਲਾਨਕਜ੍ਜਲਮ੍ । ਅਰੁਣੋਦਯਵੇਲਾਯਾਂ ਕਪੀਂਸ਼੍ਚਿਨ੍ਨਨਖਾਨਿ ਚ
ਮੈਂ ਸੁੱਕੀ ਲੱਕੜ ਦੀ ਢੇਰੀ, ਕਾਲੀ ਤੇ ਸੁੱਕੀ ਹੋਈ, ਤੇ ਸਵੇਰੇ ਵੇਲੇ ਟੁੱਟੇ ਨਖਾਂ ਵਾਲੇ ਵਾਂਦਰ ਵੇਖੇ।
ਪੀਤਵਸ੍ਤ੍ਰਪਰਿਧਾਨਾ ਸ਼ੁਕ੍ਲਚਨ੍ਦਨਚਰ੍ਚਿਤਾ । ਬਿਭ੍ਰਤੀ ਮਾਲਤੀਮਾਲਾਂ ਰਤ੍ਨਭੂषਣਭੂषਿਤਾ
ਇੱਕ ਔਰਤ ਪੀਲੇ ਕਪੜੇ ਪਾਈ ਹੋਈ, ਚਿੱਟੇ ਚੰਦਨ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ, ਮੋਤੀਏ ਦੀ ਮਾਲਾ ਤੇ ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੇ ਗਹਣੇ ਪਾਏ ਹੋਏ ਸੀ।
ਕ੍ਰੀਡਾਕਮਲਹਸ੍ਤਾ ਸਾ ਸਿਨ੍ਦੂਰਬਿਨ੍ਦੁਸ਼ੋਭਿਤਾ । ਕृਤ੍ਵਾऽਭਿਸ਼ਾਪਂ ਮਾਂ ਰੁषਟਾ ਯਾਤਿ ਮਨ੍ਮਨ੍ਦਿਰਾਤ੍ਸਤੀ
ਉਹ ਖੇਡਣ ਲਈ ਕਮਲ ਫੁੱਲ ਹੱਥ ਵਿਚ ਫੜੀ ਹੋਈ, ਸਿੰਧੂਰ ਦਾ ਟਿੱਕਾ ਲਾਇਆ ਹੋਇਆ, ਮੈਨੂੰ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਕੇ, ਮੇਰੇ ਮਹਲ ਤੋਂ ਚਲੀ ਗਈ।
ਪਾਸ਼ਹਸ੍ਤਾਂਸ਼੍ਚ ਪੁਰੁषਾਨ੍ਮੁਕ੍ਤਕੇਸ਼ਾਨ੍ਭਯਂਕਰਾਨ੍ । ਅਤਿਰੂਕ੍ਸ਼ਾਂਸ਼੍ਚ ਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਵਿਸ਼ਾਤੋ ਨਗਰਂ ਮਮ
ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਆਦਮੀਆਂ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਫੰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਾਲ ਖੁਲ੍ਹੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਉਹ ਡਰਾਉਣੇ ਤੇ ਬਹੁਤ ਕਰੜੇ ਹਨ।
ਨਗ੍ਨਨਾਰੀ ਸੁਕ੍ਤਕੇਸ਼ੀ ਨृਤ੍ਯਨ੍ਤੀ ਚ ਗृਹੇ ਗृਹੇ । ਅਤੀਵ ਵਿਕृਤਾਕਾਰਾਂ ਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸਸ੍ਮਿਤਾਂ ਸਦਾ
ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵੇਖਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਹਰ ਘਰ ਵਿੱਚ ਨੰਗੀ ਔਰਤਾਂ, ਖੁਲ੍ਹੇ ਵਾਲਾਂ ਵਾਲੀਆਂ, ਨੱਚ ਰਹੀਆਂ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਬਹੁਤ ਵਿਗੜੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਪਰ ਉਹ ਹੱਸ ਰਹੀਆਂ ਹਨ।
ਛਿਨ੍ਨਨਾਸਾ ਚ ਵਿਧਵਾ ਮਹਾਸ਼ੂਦ੍ਰੀ ਦਿਗਮ੍ਬਰਾ । ਸਾ ਤੈਲਾਭ੍ਯਙ੍ਗਿਤਂ ਮਾਂ ਚ ਕਰੋਤ੍ਯਤਿਭਯਂਕਰੀ
ਮੈਂ ਇੱਕ ਵਿਧਵਾ, ਵੱਡੀ ਸ਼ੂਦਰ, ਨੰਗੀ ਅਤੇ ਨੱਕ ਕਟੀ ਹੋਈ, ਡਰਾਉਣੀ ਔਰਤ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹਾਂ ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਤੇਲ ਲਾ ਰਹੀ ਹੈ।
ਨਿਰ੍ਵਾਣਾਙ੍ਗਾਰਯੁਕ੍ਤਾਸ਼੍ਚ ਭਸ੍ਮਬੂਰ੍ਣਾ ਦਿਗਮ੍ਬਰਾ । ਅਤਿਪ੍ਰਭਾਤਸਮਯੇ ਚਿਤ੍ਰਾਃ ਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸਸ੍ਮਿਤਾਃ
ਸਵੇਰੇ ਬਹੁਤ ਹੀ ਵਕਤ ਮੈਂ ਅਜੀਬ ਤੇ ਹੱਸਦੀਆਂ ਸ਼ਕਲਾਂ ਵੇਖਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਰਾਖ ਨਾਲ ਲਪੇਟੀਆਂ, ਨੰਗੀਆਂ ਅਤੇ ਬੁਝੇ ਹੋਏ ਅੰਗਾਰਿਆਂ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਲਏ ਹੋਏ ਹਨ।
ਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਚ ਵਿਵਾਹਂ ਚ ਨृਤ੍ਯਗੀਤਮਨੋਹਰਮ੍ । ਰਕ੍ਤਵਸ੍ਤ੍ਰਪਰੀਧਾਨਾਨ੍ਪੁਰਿषਾਨ੍ਰਕ੍ਤਮੀਰ੍ਧਜਾਨ੍
ਮੈਂ ਵਿਆਹ ਵੇਖਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਨੱਚਣ ਤੇ ਗਾਉਣ ਦੀ ਮੋਹਕ ਰਸਮ ਹੈ, ਅਤੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਲਾਲ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ, ਵਾਲ ਲਾਲ ਰੰਗੇ ਹੋਏ ਆਦਮੀ ਹਨ।
ਰਕ੍ਤਂ ਵਮਨ੍ਤਂ ਪੁਰੁषਂ ਨृਤ੍ਯਨ੍ਤਂ ਨਗ੍ਨਮੁਲ੍ਬਣਮ੍ । ਧਾਵਨ੍ਤਂ ਚ ਸ਼ਯਾਨਂ ਚ ਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸਸ੍ਮਿਤਂ ਸਦਾ
ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਇੱਕ ਨੰਗਾ, ਡਰਾਉਣਾ ਆਦਮੀ ਵੇਖਦਾ ਹਾਂ ਜੋ ਖੂਨ ਉਗਲਦਾ, ਨੱਚਦਾ, ਦੌੜਦਾ ਅਤੇ ਲੇਟਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਹੱਸਦਾ ਵੀ ਹੈ।