ਅਥਾਪਿ ਸਰ੍ਵਸਿਦ੍ਧਿਤ੍ਵਂ ਸਰ੍ਵੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯ ਸੁਦੁਰ੍ਲਭਮ੍ । ਮੁਕ੍ਤਿਂ ਵਾ ਹਰਿਭਕ੍ਤਿਂ ਵਾ ਤਪਸਾ ਯਾ ਸੁਦੁਰ੍ਲਭਾ
ਜਾਂ ਫਿਰ ਸਭ ਕੁਝ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦੀ ਵਡਿਆਈ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਰਾਜ, ਜਾਂ ਮੁਕਤੀ, ਜਾਂ ਹਰੀ ਦੀ ਭਗਤੀ, ਜੋ ਤਪ ਨਾਲ ਵੀ ਔਖੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ —
ਕਿਮੀਪ੍ਸਿਤਂ ਤੇ ਹੇ ਵਤ੍ਸ ਬ੍ਰੂਹਿ ਨਃ ਸਾਂਪ੍ਰਤਂ ਮੁਦਾ । ਸਰ੍ਵ ਤੁਮ੍ਯਂ ਪ੍ਰਦਾਯੈਵ ਯਾਸ੍ਯਾਮਸ੍ਤਪਸੇ ਮੁਦਾ
ਪੁੱਤ, ਤੂੰ ਕੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ? ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਹੁਣ ਦੱਸ। ਤੈਨੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਦੇ ਕੇ, ਅਸੀਂ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਆਪਣੇ ਤਪ ਵਿੱਚ ਲੌਟ ਜਾਵਾਂਗੇ।
ਯੁਗਲਕ੍ਸ਼ਸਮਂ ਯਚ੍ਚ ਕ੍ਸ਼ਣਂ ਕृष੍ਣਾਰ੍ਚਨਂ ਵਿਨਾ । ਤਦ੍ਦਿਨਂ ਦੁਰ੍ਦਿਨਂ ਯਤ੍ਤਦ੍ਧ੍ਯਾਨਸੇਵਨਵਰ੍ਜਿਤਮ੍
ਜੁਗ ਦੇ ਸਮਾਂ ਵਰਗਾ ਇਕ ਪਲ ਵੀ, ਜੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਲੰਘ ਜਾਵੇ, ਉਹ ਦਿਨ ਮਾੜਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ — ਜੋ ਧਿਆਨ ਤੇ ਸੇਵਾ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਹੋਵੇ।
ਵਿਨਾ ਤਤ੍ਸੇਵਨਂ ਯੋ ਹਿ ਵਿषਯਾਨ੍ਯਂ ਚ ਵਾਞ੍ਛਤਿ । ਵਿषਮਤ੍ਤਿ ਪ੍ਰਣਾਸ਼ਾਯ ਵਿਹਾਯਾਮृਤਮੀਪ੍ਸਿਤਮ੍
ਜੋ ਉਹ ਸੇਵਾ ਛੱਡ ਕੇ ਹੋਰ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਤਬਾਹੀ ਲਈ ਜ਼ਹਿਰ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਸ਼ਿਵਸ਼੍ਚ ਧਰ੍ਮਸ਼੍ਚ ਵਿष੍ਣੁਸ਼੍ਚਾਪਿ ਮਹਾਨ੍ਵਿਰਾਟ੍ । ਗਣੇਸ਼ਸ਼੍ਚ ਦਿਨੇਸ਼ਸ਼੍ਚ ਸ਼षੇਸ਼੍ਚ ਸਨਕਾਦਯਃ
ਬ੍ਰਹਮਾ, ਸ਼ਿਵ, ਧਰਮ, ਮਹਾਂ ਤੇ ਵੱਡਾ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਗਣੇਸ਼, ਸੂਰਜ, ਚੰਦ ਤੇ ਸਨਕ ਆਦਿ —
ਏਤੇ ਯਚ੍ਚਰਣਮ੍ਭੋਜਂ ਧ੍ਯਾਯਨ੍ਤੇऽਹਰ੍ਨਿਸ਼ਂ ਮੁਦਾ । ਜਨ੍ਮਮृਤ੍ਯੁਜਰਾਵ੍ਯਾਧਿਹਰਂ ਤਨ੍ਨਿਰਤਾ ਵਯਮ੍
ਇਹ ਸਭ, ਦਿਨ-ਰਾਤ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਜਨਮ, ਮੌਤ, ਬੁਢਾਪਾ ਤੇ ਰੋਗ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਅਸੀਂ ਵੀ ਉਨਾਂ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਹਾਂ।
ਤੇषਾਂ ਚ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰृਤ੍ਵਾ ਤਾਨੁਵਾਚ ਨृਪੇਸ਼੍ਵਰਃ । ਸ ਲਜ੍ਜਿਤੋ ਨਮ੍ਰਵਕ੍ਤ੍ਰ ਮਾਯਾਮੋਹਿਤਮਾਨਸਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਿਆਂ ਦਾ ਸਰਤਾਜ ਸ਼ਰਮ ਨਾਲ ਝੁਕਿਆ ਹੋਇਆ, ਮਾਇਆ ਦੇ ਭੁਲੇਖੇ ਵਿੱਚ ਪਿਆ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ।
ਨਹष ਉਵਾਚ ਸਰ੍ਵ ਦਾਤੁਂ ਸਮਰ੍ਥਾਸ਼੍ਚ ਯੂਯਂ ਚ ਭਕ੍ਤਵਤ੍ਸਲਾਃ । ਅਧੁਨਾ ਦੇਹਿ (ਦਤ੍ਤ) ਮੇ ਤੂਰ੍ਣਂ ਸ਼ਚੀਦਾਨਮਭੀਪ੍ਸਿਤਮ੍
ਨਹੁਸ਼ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਕੁਝ ਦੇਣ ਦੀ ਸਮਰਥਾ ਰੱਖਦੇ ਹੋ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਭਗਤਾਂ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਕਰਦੇ ਹੋ; ਹੁਣ ਮੇਰੀ ਇੱਛਾ ਹੈ ਕਿ ਸ਼ਚੀ ਦਾ ਦਾਨ ਜਲਦੀ ਦੇਵੋ।
ਸਪ੍ਤਰ੍षਿਵਾਹਨਂ ਕਾਨ੍ਤਂ ਸ਼ਚੀਚ੍ਛਤਿ ਮਹਾਸਤੀ । ਏਤਦੇਵ ਮਮ ਵਰਂ ਨਿष੍ਪਨ੍ਨਂ ਕੁਰੁਤਾਚਿਨਮ੍
ਵੱਡੀ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸ਼ਚੀ, ਸਤ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਵਾਹਨ ਨੂੰ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਇਹੀ ਮੇਰਾ ਵਰ ਹੋਵੇ, ਇਸ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰ ਦਿਓ।
ਨਹੁषਸ੍ਯ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਮੁਨਯਸ਼੍ਚ ਪਰਸ੍ਪਰਮ੍ । ਮਤ੍ਯੁਚ੍ਚੈਰ੍ਜਹਸੁਃ ਸਰ੍ਵੇ ਕੌਤੁਕੇਨ ਚ ਨਾਰਦ
ਨਹੁਸ਼ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਉੱਚੀ ਹੱਸਣ ਲੱਗ ਪਏ, ਹੇ ਨਾਰਦ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਹਾਲਤ ਦੇਖ ਕੇ ਮਜ਼ਾ ਆਇਆ।
ਰਾਜਾਨਂ ਮੋਹਿਤਂ ਮਤ੍ਵਾ ਵੇष੍ਟਿਤਂ ਵਿष੍ਣੁਮਾਯਯਾ । ਚਕ੍ਰੁਃ ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾਂ ਤਂ ਵੋਢੁਂ ਕृਪਯਾ ਦੀਨਵਤ੍ਸਲਾਃ
ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਮੋਹ ਵਿਚ ਫਸਿਆ ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਘੇਰਿਆ ਹੋਇਆ ਜਾਣ ਕੇ, ਉਹ ਦਇਆ ਨਾਲ, ਦੁਖੀ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਉਸ ਦੀ ਮੰਗ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਦਾ ਵਾਅਦਾ ਕਰ ਲਿਆ।
ਚਕ੍ਰੁਃ ਸ੍ਕਨਧੇ ਤਚ੍ਛਿਵਿਕਾਂ ਮੁਕ੍ਤਾਮਾਣਿਕ੍ਯਭੂषਿਤਾਮ੍ । ਰਾਜਾ ਯਯੌ ਸੁਵੇषਸ਼੍ਚ ਰਤ੍ਨਭੂषਣਭੂषਿਤਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਮੋਤੀ ਤੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਪਲਕੀਨ ਆਪਣੇ ਮੋਹਰੇ ਰੱਖੀ; ਰਾਜਾ ਸੋਹਣੇ ਵਸਤ੍ਰਾਂ ਤੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਨਿਕਲ ਪਿਆ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਚਾਤਿਵਿਲਮ੍ਬਂ ਚ ਭਰ੍ਤ੍ਸਯਾਮਾਸ ਤਾਨ੍ਨृਪਃ । ਕ੍ਰੁਧਾ ਸ਼ਾਸ਼ਾਪ ਦੁਰ੍ਵਾਸਾਸ਼੍ਚਾਗ੍ਰਗਾਮੀ ਚ ਵਰ੍ਤ੍ਮਨਿ
ਜਦ ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਵਧੀ ਹੋਈ ਦੇਰੀ ਵੇਖੀ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਡਾਂਟਿਆ; ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਰਾਹ ਵਿਚ ਅੱਗੇ ਚੱਲ ਰਹੇ ਦੁਰਵਾਸਾ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਦਿੱਤਾ।
ਮਹਾਨਜਗਨਰੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਪਤ ਵੈ ਮੂਢਮਾਨਸ । ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਦ੍ਧਰ੍ਮਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਤਵ ਮੋਕ੍ਸ਼ੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਹੇ ਮੂਰਖ ਮਨ ਵਾਲੇ, ਤੂੰ ਵੱਡਾ ਸੱਪ ਬਣ ਜਾ ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਵੇਂ; ਧਰਮਪੁਤ੍ਰ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਤੈਨੂੰ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲੇਗੀ।
ਰਤ੍ਨਯਾਨੇਨ ਵੈਕੁਣ੍ਠਂ ਗਤ੍ਵਾ ਵੈਕੁਣ੍ਠਸੇਵਨਮ੍ । ਕਰਿष੍ਯਸਿ ਮਹਾਰਾਜ ਨ ਕਰ੍ਮ ਨਿष੍ਫਲਂ ਭਵੇਤ੍
ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੀ ਰਥ ਤੇ ਵੈਕੁੰਠ ਨੂੰ ਜਾ ਕੇ, ਤੂੰ ਵੈਕੁੰਠ ਵਿੱਚ ਸੇਵਾ ਕਰੇਗਾ, ਹੇ ਵੱਡੇ ਰਾਜਾ; ਤੇਰੇ ਕਰਮ ਵਿਅਰਥ ਨਹੀਂ ਜਾਣਗੇ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਯਯੁਃ ਸਰ੍ਵੇ ਪ੍ਰਹਸ੍ਯ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮਾਃ । ਰਾਜਾ ਪਪਾਤ ਤਚ੍ਛਾਪਾਤ੍ਸਰ੍ਪੋਂ ਭੂਤ੍ਵਾ ਮਹਾਮੁਨੇ
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਉੱਚੇ ਰਿਸ਼ੀ ਹੱਸਦੇ ਹੋਏ ਚਲੇ ਗਏ; ਉਸ ਸ਼ਾਪ ਕਰਕੇ, ਰਾਜਾ ਡਿੱਗ ਗਿਆ ਤੇ ਵੱਡਾ ਸੱਪ ਬਣ ਗਿਆ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ।
ਸ਼ਚੀ ਚਗਾਮ ਤ੍ਤਚ੍ਛ੍ਰृਤ੍ਵਾ ਗੁਰੁਂ ਨਤ੍ਵਾऽਮਰਾਵਤੀਮ੍ । ਯਯੌ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਃ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਯਤ੍ਰੇਨ੍ਦ੍ਰਃ ਪਦ੍ਮਤਨ੍ਤੁषੁ
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਸ਼ਚੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਤੇ ਅਮਰਾਵਤੀ ਵੱਲ ਚਲੀ ਗਈ; ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਜਲਦੀ ਉਥੇ ਗਿਆ ਜਿੱਥੇ ਇੰਦਰ ਕਮਲ ਦੇ ਤੰਤੂਆਂ ਵਿਚ ਸੀ।
ਗਤ੍ਵਾ ਸਨੋਵਰਾਮ੍ਯਾਸ਼ਮਾਜੁਹਾਵ ਸੁਰੇਸ਼੍ਵਰਮ੍ । ਅਤਿਪ੍ਰਸਨ੍ਨਵਦਨਃ ਕृਪਯਾ ਚ ਕृਪਾਨਿਧਿਃ
ਸੁੰਦਰ ਬਾਗ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਉਹਨੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਆਵਾਜ਼ ਦਿੱਤੀ; ਉਸ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਦਇਆ ਤੇ ਮਿਹਰ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ।
ਬृਹਸ੍ਪਤਿਰੁਵਾਚ ਅਯਿਵਤ੍ਸਤ੍ਵਮਾਗਾਚ੍ਛ ਭਯਂ ਕਿਂ ਤੇ ਮਯਿ ਸ੍ਥਿਤੇ । ਤ੍ਯਜ ਭੀਤਿਮਿਹਾਗਚ੍ਛ ਗੁਰੁਸ੍ਤੇਹਂ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਃ
ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੇ ਪਿਆਰੇ, ਬਾਹਰ ਆ; ਜਦ ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਹਾਂ, ਤੈਨੂੰ ਕਿਸੇ ਚੀਜ਼ ਦਾ ਡਰ ਨਹੀਂ; ਡਰ ਛੱਡ ਤੇ ਇੱਥੇ ਆ, ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਗੁਰੂ ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਹਾਂ।
ਸ੍ਵਗੁਰੋਸ਼੍ਚ ਸ੍ਵਰਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਹृष੍ਟਮਾਨਸਃ । ਰੂਪਂ ਵਿਹਾਯ ਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਂ ਚ ਸ੍ਵਰੂਪੇਣ ਸਮਾਯਯੌ
ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣ ਕੇ, ਮਹਿੰਦਰ ਦਾ ਮਨ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ; ਉਹ ਆਪਣਾ ਸੁਕਸ਼ਮ ਰੂਪ ਛੱਡ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਅਸਲੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ।
ਪਪਾਤ ਦਣ੍ਡਵਨ੍ਮੂਰ੍ਧ੍ਨਾ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਚਰਣਯੋਰ੍ਗੁਰੋਃ । ਤਂ ਰੁਦਨ੍ਤਂ ਮਹਾਭੀਤਂ ਮੁਦੋਰਸਿ ਚਕਾਰ ਸਃ
ਉਹ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਦੇ ਚਰਨਾਂ 'ਤੇ ਸਿਰ ਰੱਖ ਕੇ ਡਿੱਗ ਪਿਆ; ਉਸ ਨੂੰ ਰੋਦੇ ਤੇ ਬਹੁਤ ਡਰੇ ਹੋਏ ਵੇਖ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਨੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾ ਲਿਆ।
ਕਾਰਯਿਤ੍ਵਾ ਸੋਮਯਾਗਂ ਪ੍ਰਗਯਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤਾਥਂਮੇਵ ਚ । ਰਤ੍ਨਸਿਂਹਾਸਨੇ ਰਮ੍ਯੇ ਵਾਸਯਾਮਾਸ ਤਂ ਗੁਰੁਃ
ਸੋਮ ਯਗ ਤੇ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿਤ ਦੀ ਰੀਤ ਕਰਵਾ ਕੇ, ਗੁਰੂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸੋਹਣੇ ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੇ ਸਿੰਘਾਸਨ 'ਤੇ ਬਿਠਾ ਦਿੱਤਾ।
ਪ੍ਰਦਦੌ ਪਰਮੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯ ਪੂਰ੍ਵਸ੍ਮਾਚ੍ਚ ਚਤੁਰ੍ਗੁਣਮ੍ । ਆਗਤ੍ਯ ਸਰ੍ਵਦੇਵਾਸ਼੍ਚ ਚਕੁਃ ਸੇਵਾਂ ਮੁਦਾऽਨ੍ਵਿਤਾ
ਉਸ ਨੂੰ ਪੂਰਵ ਤੋਂ ਚਾਰ ਗੁਣਾ ਵਧੀਆ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਰਾਜ ਦਿੱਤਾ; ਸਾਰੇ ਦੇਵ ਆ ਕੇ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਲੱਗੇ।
ਇਤ੍ਯੇਵਂ ਕਥਿਤਂ ਵਤ੍ਸ ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰਦਰ੍ਪਭਞ੍ਜਨਮ੍ । ਸ਼ਚੀਸਤੀਤ੍ਵਰਕ੍ਸ਼ਾ ਚ ਕਿਂ ਭੂਯਃ ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਸਿ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਪਿਆਰੇ, ਮਹਿੰਦਰ ਦੇ ਅਹੰਕਾਰ ਦਾ ਟੁੱਟਣਾ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸ਼ਚੀ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ; ਹੁਣ ਤੂੰ ਹੋਰ ਕੀ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ?
ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ ਸੋਮਯਾਗਵਿਧਾਨਂ ਚ ਬ੍ਰੂਹਿ ਮਾਂ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮ । ਕਥਂ ਤਂ ਕਾਰਯਾਮਾਸ ਗੁਰੁਸ਼੍ਚ ਕਿਂ ਫਲਂ ਪਰਮ੍
ਨਾਰਦ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਮੈਨੂੰ ਸੋਮ ਯਾਗ ਦੀ ਰੀਤ ਦੱਸੋ। ਉਹ ਕਿਵੇਂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਤੇ ਉਸਦੇ ਆਚਾਰਯ ਨੇ ਇਸ ਤੋਂ ਕਿਹੜਾ ਵੱਡਾ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ?
ਨਾਰਾਯਣ ਉਵਾਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਪ੍ਰਸ਼ਮਨਂ ਸੋਮਯਾਗਫਲਂ ਮੁਨੇ । ਵਰ੍ष ਸੋਮਲਤਾਪਾਨਂ ਯਜਮਾਨਃ ਕਰੋਤਿ ਚ
ਨਾਰਾਯਣ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਸੋਮ ਯਾਗ ਦਾ ਫਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆ ਦਾ ਪਾਪ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਯਜਮਾਨ ਹੁੰਦਾ, ਉਹ ਇੱਕ ਸਾਲ ਤੱਕ ਸੋਮ ਲਤਾ ਦਾ ਰਸ ਪੀਦਾ ਹੈ।
ਵਰ੍षਮੇਕਂ ਫਲਂ ਭੁਙਕ੍ਤੇ ਵਰ੍षਮੇਕਂ ਜਲਂ ਮੁਦਾ । ਤ੍ਰੈਵਾਰ੍षਿਕਂ ਵ੍ਰਤਮਿਦਂ ਸਰ੍ਵਪਾਪਪ੍ਰਣਾਸ਼ਨਮ੍
ਉਹ ਇੱਕ ਸਾਲ ਲਈ ਯਾਗ ਦਾ ਫਲ ਭੋਗਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਇੱਕ ਸਾਲ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਪਾਣੀ ਪੀਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਤਿੰਨ ਸਾਲਾਂ ਦਾ ਵਰਤ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਯਸ੍ਯ ਤ੍ਰੈਵਾषਿਕਂ ਧਾਨ੍ਯਂ ਨਿਹਿਤਂ ਭੂਤਵृਦ੍ਧਯੇ । ਅਧਿਕਂ ਵਾऽਪਿ ਵਿਦ੍ਯੇਤ ਸ ਸੋਮਂ ਪਾਤੁਮਰ੍ਹਤਿ
ਜਿਸਦੇ ਕੋਲ ਤਿੰਨ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਧਾਨ ਸੰਜੋ ਕੇ ਰੱਖਿਆ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਹੋਰ ਵੱਧ ਹੋਵੇ, ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਵਾਧੂ ਲਈ, ਉਹ ਸੋਮ ਪੀਣ ਦਾ ਹੱਕਦਾਰ ਹੈ।
ਮਹਾਰਾਜਸ਼੍ਚ ਦੇਪੋ ਵਾ ਯਾਗਂ ਕਰ੍ਤੁਮਲਂ ਮੁਨੇ । ਨ ਸਰ੍ਵਮਾਧ੍ਯੋ ਯਜ੍ਞੋऽਯਂ ਬਹ੍ਵਨ੍ਨੋ ਬਹੁਦਕ੍ਸ਼ਿਣਃ
ਹੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਵੱਡਾ ਰਾਜਾ ਜਾਂ ਧਨਵਾਨ ਵਿਅਕਤੀ ਹੀ ਇਹ ਯਾਗ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਯਾਗ ਹਰ ਕਿਸੇ ਲਈ ਨਹੀਂ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਖਾਣਾ ਤੇ ਬਹੁਤ ਦਾਨ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਬ੍ਰਹ੍ਮo ਮਹਾo ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਜਨ੍ਮਖo ਉਤ੍ਤo ਨਾਰਦਨਾo ਸ਼ਕ੍ਰਦਰ੍ਪਭਙ੍ਗਪ੍ਰਕਰਣੇ ਸ਼ਕ੍ਰਮੋਕ੍ਸ਼ਕਥਨਂ ਨਾਮ षष੍ਟਿਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਹਾਨ ਬ੍ਰਹਮਵੈਵਰਤ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਜਨਮ ਖੰਡ ਵਿੱਚ, ਨਾਰਦ ਵੱਲੋਂ ਕਹੀ ਇੰਦ੍ਰ ਦੇ ਅਹੰਕਾਰ ਭੰਗ ਪ੍ਰਸੰਗ ਵਿਚ, 'ਇੰਦ੍ਰ ਦੀ ਮੁਕਤੀ ਦੀ ਕਥਾ' ਨਾਮਕ ਸਾਠਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ।