ਨਿਰ੍ਗੁਣਂ ਚ ਨਿਰੀਹਂ ਚ ਸ੍ਵਤਨ੍ਤ੍ਰਂ ਪ੍ਰਕृਤੇਃ ਪਰਮ੍ । ਸ੍ਵੇਚ੍ਛਾਮਯਂ ਪਰਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਭਕ੍ਤਾਨੁਗ੍ਰਹਵਿਗ੍ਰਹਮ੍
ਉਹ ਗੁਣ ਰਹਿਤ, ਇੱਛਾ ਰਹਿਤ, ਆਜ਼ਾਦ ਤੇ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਤੋਂ ਉਪਰ ਹੈ। ਉਸਦੀ ਸਰੂਪ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਬਣੀ ਹੈ, ਉਹ ਪਰਮ ਬ੍ਰਹਮ ਹੈ, ਭਗਤਾਂ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ।
ਤਮਾਨਨ੍ਦਾਸ਼੍ਰੁਨੇਤ੍ਰਂ ਚ ਨਨਾਮ ਸ਼ਿਨਕਾ ਭੁਵਿ । ਰੁਦਤੀ ਸਾਸ਼੍ਰੁਨੇਤ੍ਰਾ ਕਾ ਮਜ੍ਜਨ੍ਤੀ ਭਕ੍ਤਿਸਾਗਰੇ
ਉਹ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇ ਹੰਝੂਆਂ ਵਾਲੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੀ ਹੈ ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਡਿੱਗ ਪੈਂਦੀ ਹੈ। ਰੋਂਦੀ ਹੋਈ, ਹੰਝੂਆਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਅੱਖਾਂ, ਉਹ ਭਗਤੀ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਸ਼ੋਕਾਰ੍ਣਵੇ ਨਿਮਜ੍ਜਨ੍ਤੀ ਹृਦਯੇਨ ਵਿਦੂਯਤਾ । ਤੁष੍ਟਾਵ ਭੀਤਾ ਸ੍ਵਗੁਰੁਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਿष੍ਠਂ ਚ ਕृਪਾਨਿਧਿਮ੍
ਦੁੱਖ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬੀ, ਉਸਦਾ ਦਿਲ ਚੀਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਡਰਦੇ ਹੋਏ ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮ-ਸਰੂਪ ਤੇ ਦਇਆ ਦਾ ਖਜਾਨਾ ਹੈ, ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਸ਼ਚ੍ਯੁਵਾਚ ਰਕ੍ਸ਼ ਰਕ੍ਸ਼ ਮਹਾਭਾਗ ਮਾਂ ਭੀਤਾਂ ਸ਼ਰਣਾਗਤਾਮ੍ । ਤ੍ਵਮੀਸ਼੍ਵਰਃ ਸ੍ਵਦਾਸੀਂ ਚ ਨਿਮਗ੍ਨਾਂ ਸ਼ੋਕਸਾਗਰੇ
ਸ਼ਚੀ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ: ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ, ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ, ਵੱਡੀ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ! ਮੈਂ ਡਰੀ ਹੋਈ ਤੇ ਸ਼ਰਨ ਆਈ ਹਾਂ। ਤੂੰ ਪ੍ਰਭੂ ਹੈਂ, ਤੇ ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਦਾਸੀ, ਜੋ ਦੁੱਖ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਰਹੀ ਹੈ।
ਅਨੀਸ਼੍ਵਰਸ਼੍ਚੇਸ਼੍ਵਰੋ ਵਾ ਬਰਵਾਨ੍ਵਾ ਸੁਦੁਰ੍ਬਲਃ । ਸ੍ਵਸ਼ਿष੍ਯਭਾਰ੍ਯਾਂ ਪੁਤ੍ਰਾਂਸ਼੍ਚ ਸ਼ਾਸਿਤੁਂ ਚ ਸਦਾ ਕ੍ਸ਼ਮਃ
ਚਾਹੇ ਕੋਈ ਬੇਸਹਾਰਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ, ਚਾਹੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਕਮਜ਼ੋਰ, ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਚੇਲੇ, ਪਤਨੀ ਤੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਿੱਖਿਆ ਦੇਣ ਦੀ ਸਮਰਥਾ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਦੂਰੀਭੂਤਃ ਸ੍ਵਰਾਜ੍ਯਾਚ੍ਚ ਸ੍ਵਸ਼ਿष੍ਯਸ਼੍ਚ ਕृਤਸ੍ਤ੍ਵਯਾ । ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਰ੍ਬਭੂਵ ਦੋषਸ੍ਯ ਚਾਧੁਨਾऽਨੁਗ੍ਰਹਂ ਕੁਰੁ
ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਰਾਜ ਤੇ ਮੇਰਾ ਚੇਲਾ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ; ਹੁਣ ਜਦੋਂ ਦੋਸ਼ ਦੂਰ ਹੋ ਗਿਆ, ਮਿਹਰ ਕਰ।
ਅਨਾਥਾਂ ਸਰ੍ਵਸ਼ੂਨ੍ਯਾਂ ਮਾਂ ਸ਼ੁਨ੍ਯਾਂ ਤਾਮਮਰਾਵਤੀਮ੍ । ਸਂਪਚ੍ਛੂਨ੍ਯਮਾਸ਼੍ਰਮਂ ਮੇ ਪਸ਼੍ਯ ਰਕ੍ਸ਼ ਕृਣਾਨਿਧੇ
ਮੈਨੂੰ ਵੇਖ, ਜੋ ਅਕੇਲਾ ਤੇ ਸਭ ਕੁਝ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਹੋ ਗਿਆ ਹਾਂ, ਤੇ ਇਸ ਅਮਰਾਵਤੀ ਨੂੰ ਵੀ, ਜੋ ਹੁਣ ਸੁੰਨ ਹੈ; ਮੇਰਾ ਆਸ਼ਰਮ ਵੀ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ—ਦਇਆ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ, ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ।
ਦਸ੍ਯੁਗ੍ਰਸ੍ਤਾਂ ਚ ਮਾਂ ਰਕ੍ਸ਼ ਦੇਸ਼ਂ ਕਿਂਕਰਮਾਨਯ । ਦਤ੍ਤਵਾ ਚਰਣਰੇਣੂਂਸ੍ਤਂ ਸ਼ੁਭਾਸ਼ੀਰ੍ਵਚਨਂ ਕੁਰੁ
ਮੈਨੂੰ ਲੁਟੇਰਿਆਂ ਨੇ ਪੀੜਤ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ; ਇਸ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਨੌਕਰ ਲਿਆ; ਤੇਰੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਧੂੜ ਮਿਲਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਚੰਗੀ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦੀ ਬਾਤ ਕਹਿ।
ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਚ ਸੁਰੁਣਾਂ ਚ ਜਨ੍ਮਦਾਤਾ ਪਰੋ ਗੁਰੁਃ । ਪਿਤੁਃ ਸ਼ਤਗੁਣਾ ਮਾਤਾ ਪੂਜ੍ਯਾ ਵਨ੍ਦ੍ਯਾ ਗਰੀਯਸੀ
ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਅਧਿਆਪਕ ਉਹ ਹੈ ਜੋ ਜਨਮ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਮਾਂ ਪਿਤਾ ਤੋਂ ਸੌ ਗੁਣਾ ਵਧ ਕੇ ਸਤਿਕਾਰ, ਪੂਜਾ ਤੇ ਆਦਰਯੋਗ ਹੈ।
ਵਿਦ੍ਯਾਦਾਤਾ ਮਨ੍ਤ੍ਰਦਾਤਾ ਜ੍ਞਾਨਦੋ ਹਰਿਭਕ੍ਤਿਦਃ । ਪੂਜ੍ਯੋ ਵਨ੍ਦ੍ਯਸ਼੍ਚ ਸੇਵ੍ਯਸ਼੍ਚ ਮਾਤੁਃ ਸ਼ਤਗੁਣੋ ਗੁਰੁਃ
ਜੋ ਗਿਆਨ, ਮੰਤ੍ਰ ਤੇ ਹਰਿ-ਭਗਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅਧਿਆਪਕ ਮਾਂ ਤੋਂ ਸੌ ਗੁਣਾ ਵਧ ਕੇ ਪੂਜਾ, ਆਦਰ ਤੇ ਸੇਵਾ ਯੋਗ ਹੈ।
ਮਨ੍ਤ੍ਰਾਦ੍ਯੁਦ੍ਗਿਰਣੇਨੈਵ ਗੁਰੁਰਿਤ੍ਯੁਚ੍ਯਤੇ ਬੁਧੈਃ । ਅਨ੍ਯੋ ਵਨ੍ਦ੍ਯੋ ਗੁਰੁਰਯਮਨ੍ਯਸ਼੍ਚਾਰੋਪਿਤੋ ਗੁਰੁਃ
ਮੰਤ੍ਰ ਆਦਿ ਉਚਾਰਣ ਕਰਨ ਨਾਲ ਹੀ, ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਨੇ 'ਗੁਰੂ' ਕਿਹਾ ਹੈ; ਇੱਕ ਆਦਰਯੋਗ ਗੁਰੂ ਹੈ, ਦੂਜਾ ਸਿਰਫ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਗੁਰੂ ਹੈ।
ਅਜ੍ਞਾਨਤਿਮਿਰਾਨ੍ਧਸ੍ਯ ਜ੍ਞਾਨਾਞ੍ਜਨਸ਼ਲਾਕਯਾ । ਚਕ੍ਸ਼ੁਰੁਨ੍ਮੀਲਿਤਂ ਯੇਨ ਤਸ੍ਮੈ ਸ਼੍ਰੀਗੁਰਵੇ ਨਮਃ
ਜਿਸ ਗੁਰੂ ਨੇ ਅਗਿਆਨ ਦੇ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਅੰਨ੍ਹਾ ਹੋਏ ਵਿਅਕਤੀ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਗਿਆਨ ਦੀ ਸਲਾਈ ਨਾਲ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤੀਆਂ, ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਅਦੀਕ੍ਸ਼ਿਤਸ੍ਯ ਮੂਰ੍ਖਸ੍ਯ ਨਿष੍ਕृਤਿਰ੍ਨਾਸ੍ਤਿ ਨਿ ਸ਼੍ਚਿਤਮ੍ । ਸਰ੍ਵਕਰ੍ਮਸ੍ਵਨਰ੍ਹਸ੍ਯ ਨਰਕੇ ਤਤ੍ਪਸ਼ੋਃ ਸ੍ਥਿਤਿਃ
ਜੋ ਅਦਿੱਖਤ ਤੇ ਮੂਰਖ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ ਕੋਈ ਪ੍ਰਾਇਸ਼ਚਿਤ ਨਹੀਂ; ਉਹ ਸਭ ਕਰਮਾਂ ਲਈ ਅਯੋਗ ਹੋ ਕੇ, ਪਸ਼ੂ ਵਾਂਗ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਜਨ੍ਮਦਾਤਾऽਨ੍ਨਦਾਤਾ ਚ ਮਾਤਾऽਨ੍ਯੇ ਗੁਰਵਾਸ੍ਤਥਾ । ਪਾਰਂ ਕਰ੍ਤੁਂ ਨ ਸ਼ਕ੍ਤਾਸ੍ਤੇ ਘੋਰਸਂਸਾਰਸਾਗਰੇ
ਜਨਮ ਤੇ ਅਨਨ ਦੀ ਦਾਤੀ ਮਾਂ, ਪਿਤਾ ਤੇ ਹੋਰ ਅਧਿਆਪਕ ਭਿਆਨਕ ਸੰਸਾਰ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਪਾਰ ਲੈ ਜਾਣ ਦੀ ਸਮਰਥਾ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦੇ।
ਵਿਦ੍ਯਾਮਨ੍ਤ੍ਰਜ੍ਞਾਨਦਾਤਾ ਨਿਪੁਣਃ ਪਾਰਕਰ੍ਮਣਿ । ਸ ਸ਼ਕ੍ਤਃ ਸ਼ਿष੍ਯਮੁਦ੍ਧਰ੍ਤੁਮੀਸ਼੍ਵਰਸ਼੍ਚੇਸ਼੍ਵਰਾਤ੍ਪਰਃ
ਜੋ ਵਿਦਿਆ, ਮੰਤ੍ਰ ਤੇ ਗਿਆਨ ਦੇਣ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁਣ ਹੈ, ਤੇ ਉੱਚ ਕਰਮ ਵਿੱਚ ਮਾਹਰ ਹੈ, ਉਹ ਚੇਲੇ ਨੂੰ ਉੱਧਾਰ ਕਰਨ ਦੀ ਸਮਰਥਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ—ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ ਹੈ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੋਂ ਉੱਚਾ।
ਗੁਰੁਰ੍ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਗੁਰੁਰ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਗੁਰੁਰ੍ਦੇਵੋ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ । ਗੁਰੁਰ੍ਧਰ੍ਮੋ ਗੁਰੁਃ ਸ਼ੇषਃ ਸਰ੍ਵਾਤ੍ਮਾ ਨਿਰ੍ਗੁਣੋ ਗੁਰੁਃ
ਗੁਰੂ ਵਿਸ਼ਨੂ ਹੈ, ਗੁਰੂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਹੈ, ਗੁਰੂ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦੇਵਤਾ ਹੈ; ਗੁਰੂ ਧਰਮ ਹੈ, ਗੁਰੂ ਸ਼ੇਸ਼ ਹੈ, ਗੁਰੂ ਸਭ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਤੇ ਗੁਣ ਰਹਿਤ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥਾਸ਼੍ਰਯਸ਼੍ਚੈਵ ਕਰ੍ਵਦੇਵਾਸ਼੍ਰਯੋ ਗੁਰੁਃ । ਸਰ੍ਵਵੇਦਸ੍ਵਰੁਪਸ਼੍ਚ ਗੁਰੁਰੂਪੀ ਹਰਿਃ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਗੁਰੂ ਸਭ ਤੀਰਥਾਂ ਦਾ ਆਸਰਾ ਹੈ, ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਆਸਰਾ ਹੈ; ਗੁਰੂ ਸਭ ਵੇਦਾਂ ਦਾ ਸਰੂਪ ਹੈ—ਹਰੀ ਆਪ ਗੁਰੂ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਅਭੀष੍ਟਦੇਵੇ ਰੁष੍ਟੇ ਚ ਗੁਰੁਃਸ਼ਕ੍ਤੋ ਹਿ ਰਕ੍ਸ਼ਿਤੁਮ੍ । ਗੁਰੌ ਰੁष੍ਟੇऽਭੀष੍ਟਦੇਵੋ ਨ ਹਿ ਸ਼ਕ੍ਤਸ਼੍ਚ ਰਕ੍ਸ਼ਿਤੁਮ੍
ਜੇ ਚਾਹੀਦਾ ਦੇਵਤਾ ਨਾਰਾਜ਼ ਹੋਵੇ, ਗੁਰੂ ਰੱਖਿਆ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ; ਪਰ ਜੇ ਗੁਰੂ ਨਾਰਾਜ਼ ਹੋਵੇ, ਚਾਹੀਦਾ ਦੇਵਤਾ ਵੀ ਰੱਖਿਆ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ।
ਸਰ੍ਵੇ ਗ੍ਰਹਾਸ਼੍ਚ ਯਂ ਰੁष੍ਟਾ ਯਂ ਰੁष੍ਟਾ ਦੇਵਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਃ । ਤ੍ਵਮੇਵ ਰੁष੍ਟੋ ਭਵਸਿ ਗੁਰੁਰੇਵ ਹਿ ਦੇਵਤਾਃ
ਜੇ ਸਭ ਗ੍ਰਹਿ, ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਕਿਸੇ ਉੱਤੇ ਨਾਰਾਜ਼ ਹੋਣ, ਤਾ ਸਿਰਫ ਤੂੰ, ਗੁਰੂ, ਨਾਰਾਜ਼ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਗੁਰੂ ਹੀ ਦੇਵਤਾ ਹੈ।
ਨ ਗੁਰੋਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਿਯਸ਼੍ਚਾऽऽਤ੍ਮਾ ਨ ਗੁਰੋਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਿਯਃ ਸੁਤਃ । ਧਨਂ ਪ੍ਰਿਯਂ ਚ ਨ ਗੁਰੋਰ੍ਨ ਚ ਭਾਰ੍ਯਾ ਪ੍ਰਿਯਾ ਤਥਾ
ਆਤਮਾ ਗੁਰੂ ਤੋਂ ਵਧ ਪਿਆਰੀ ਨਹੀਂ, ਪੁੱਤਰ ਵੀ ਗੁਰੂ ਤੋਂ ਵਧ ਪਿਆਰਾ ਨਹੀਂ; ਧਨ ਤੇ ਪਤਨੀ ਵੀ ਗੁਰੂ ਤੋਂ ਵਧ ਪਿਆਰੇ ਨਹੀਂ।
ਨ ਗੁਰੋਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਿਯੋ ਧਰ੍ਮੋ ਨ ਗੁਰੋਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਿਯਂ ਤਪਃ । ਨ ਗੁਰੋਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਿਯਂ ਸਤ੍ਯਂ ਨ ਪੁਣ੍ਯਂ ਚ ਗੁਰੋਃ ਪਰਮ੍
ਧਰਮ ਗੁਰੂ ਤੋਂ ਵਧ ਪਿਆਰਾ ਨਹੀਂ, ਤਪ ਵੀ ਗੁਰੂ ਤੋਂ ਵਧ ਪਿਆਰਾ ਨਹੀਂ; ਸੱਚ ਤੇ ਪੁੰਨ ਗੁਰੂ ਤੋਂ ਵਧ ਨਹੀਂ।
ਗੁਰੋਃ ਪਰੋ ਨ ਸ਼ਾਸ੍ਤਾ ਚ ਨ ਹਿ ਬਨ੍ਧੁਰ੍ਗੁਰੋਃ ਪਰਃ । ਦੇਵੋ ਰਾਜਾ ਚ ਸ਼ਾਸ੍ਤਾ ਚ ਸ਼ਿष੍ਯਾਣਾਂ ਚ ਸਦਾ ਗੁਰੁਃ
ਗੁਰੂ ਤੋਂ ਵਧ ਕੋਈ ਅਧਿਆਪਕ ਨਹੀਂ, ਨਾ ਹੀ ਕੋਈ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ; ਚੇਲਿਆਂ ਲਈ ਗੁਰੂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦੇਵਤਾ, ਰਾਜਾ ਤੇ ਅਧਿਆਪਕ ਹੈ।
ਯਾਵਚ੍ਛਕ੍ਤੋ ਦਾਤੁਮਨ੍ਨਂ ਤਾਵਚ੍ਛਾਸ੍ਤਾ ਤਦਨ੍ਨਦਃ । ਗੁਰੁਃ ਸ਼ਾਸ੍ਤਾ ਚ ਸ਼ਿष੍ਯਾਣਾਂ ਪ੍ਰਤਿਜਨ੍ਮਨਿ ਜਨ੍ਮਨਿ
ਜਦ ਤਕ ਕਿਸੇ ਕੋਲ ਖਾਣਾ ਦੇਣ ਦੀ ਸਮਰਥਾ ਹੈ, ਉਦੋਂ ਤਕ ਉਹ ਖਾਣਾ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਖਾਣਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਸੱਚਾ ਅਧਿਆਪਕ ਹੈ। ਅਧਿਆਪਕ ਹਰ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਦਾ ਮਾਰਗਦਰਸ਼ਕ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਮਨ੍ਤ੍ਰੋ ਵਿਦ੍ਯਾ ਗੁਰੁਰ੍ਦੇਵਃ ਪੂਰ੍ਵਲਬ੍ਧੋ ਯਥਾ ਪਤਿਃ । ਪ੍ਰਤਿਜਨ੍ਮਨਿ ਬਨ੍ਧੇਨ ਸਰ੍ਵੇषਾਮੁਪਰਿ ਸ੍ਥਿਤਃ
ਮੰਤਰ, ਗਿਆਨ, ਅਧਿਆਪਕ ਅਤੇ ਦੇਵਤਾ — ਇਹ ਸਭ ਪਹਿਲਾਂ ਮਿਲਣ 'ਤੇ ਪਤੀ ਵਾਂਗ ਹਨ; ਪਿਛਲੇ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਬੰਧਨ ਕਰਕੇ ਇਹ ਸਾਰੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਪਿਤਾ ਗੁਰੁਸ਼੍ਚ ਵਨ੍ਦ੍ਯਸ਼੍ਚ ਯਤ੍ਰ ਜਨ੍ਮਨਿ ਜਨ੍ਮਦਃ । ਗੁਰਵੋऽਨ੍ਯੇ ਤਥਾ ਮਾਤਾ ਗੁਰੁਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਤਿਜਨ੍ਮਨਿ
ਪਿਤਾ ਅਤੇ ਅਧਿਆਪਕ, ਜੋ ਹਰ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਜੀਵਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਹਨ; ਹੋਰ ਅਧਿਆਪਕ ਅਤੇ ਮਾਂ ਵੀ ਹਰ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਅਧਿਆਪਕ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਵਿਪ੍ਰਾਣਾਂ ਤ੍ਵਂ ਵਰਿष੍ਠਸ਼੍ਚ ਗਰਿष੍ਠਸ਼੍ਚ ਤਪਸ੍ਤਿਨਾਮ੍ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਿष੍ਠੌ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ ਧਰ੍ਮਿष੍ਠਃ ਸਰ੍ਵਧਰ੍ਮਿਣਾਮ੍
ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈਂ, ਤਪਸਵੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹਾਨ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਬ੍ਰਹਮ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਮਝਣ ਵਾਲਾ ਹੈਂ, ਬ੍ਰਹਮ ਗਿਆਨ ਵਾਲਾ ਹੈਂ, ਅਤੇ ਧਰਮੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਧਰਮੀ ਹੈਂ।
ਤੁष੍ਟੋ ਭਵ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਮਾਂ ਚ ਸ਼ਕ੍ਰਂ ਚ ਸਂਪ੍ਰਤਮ੍ । ਤ੍ਵਯਿ ਤੁष੍ਟੇ ਸਦਾ ਤੁष੍ਟਾ ਭਵਨ੍ਤਿ ਗ੍ਰਹਦੇਵਤਾਃ
ਮੁਨੀਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਮੇਰੇ ਤੇ ਇੰਦ੍ਰ ਉੱਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਜਾ; ਜਦ ਤੂੰ ਖੁਸ਼ ਹੋਵੇਂ, ਤਾਂ ਗ੍ਰਹਾਂ ਦੀਆਂ ਦੇਵਤਾਵਾਂ ਵੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਖੁਸ਼ ਰਹਿੰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਕਾ ਸ਼ਚੀ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਪੁਨਰੁਚ੍ਚੌ ਰੁਰੋਦ ਹ । ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਦ੍ਰੋਦਨਂ ਤਾਰਾ ਰੁਰੋਦੋਚ੍ਚੈਰ੍ਮੁਹੁਰ੍ਮੁਹੁਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਸ਼ਚੀ ਨੇ ਫਿਰ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਰੋਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ; ਉਸ ਨੂੰ ਰੋਂਦੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਤਾਰਾ ਨੇ ਵੀ ਵਾਰ ਵਾਰ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਰੋਇਆ।
ਪਪਾਤ ਚਰਣੇ ਤਾਰਾ ਰੁਰੋਦ ਚ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ । ਅਪਰਾਧਂ ਕ੍ਸ਼ਮੇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਗੁਰੁਸ੍ਤੁष੍ਟੋऽਪ੍ਯੁਵਾਚ ਤਾਮ੍
ਤਾਰਾ ਉਸਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗ ਪਈ ਅਤੇ ਮੁੜ ਮੁੜ ਰੋਈ; 'ਮੇਰੀ ਗਲਤੀ ਮਾਫ ਕਰ' ਕਹਿ ਕੇ, ਜਦੋਂ ਅਧਿਆਪਕ ਖੁਸ਼ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ।
ਗੁਰੁਰੁਵਾਚ ਉਤ੍ਤਿष੍ਠ ਤਾਰੇ ਸ਼ਚ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵ ਭਦ੍ਰਂ ਭਵਿष੍ਯਤਿ । ਸਦ੍ਯਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਸ੍ਯਤਿ ਭਰ੍ਤਾਰਂ ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਚ ਮਦਾਸ਼ਿषਾ
ਅਧਿਆਪਕ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਉਠ ਤਾਰਾ, ਸ਼ਚੀ ਲਈ ਸਭ ਕੁਝ ਚੰਗਾ ਹੋਵੇਗਾ; ਮੇਰੀ ਅਸੀਸ ਨਾਲ ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਮਹਿੰਦਰ ਨੂੰ ਮੁੜ ਲੈ ਲਵੇਗੀ।'