ਤ੍ਯਜ ਦ੍ਵੈਧਂ ਚ ਮਨਸੋ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਂ ਵਰਵਰ੍ਣਿਰਿ । ਵਰਾਨਨੇ ਮਯਾ ਸਾਰ੍ਧਂ ਮੋਦਸ੍ਵ ਵਰਮਨ੍ਦਿਰੇ
ਸਾਰੇ ਮਨ ਦੇ ਸੰਦੇਹ ਛੱਡ ਦੇ, ਸੋਹਣੀ ਰੰਗ ਵਾਲੀ; ਸੋਹਣੇ ਮੁਖ ਵਾਲੀ, ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਵਧੀਆ ਮਹਲ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਓ।
ਅਮੂਲ੍ਯਰਤ੍ਨਮਾਲਾਂ ਚ ਮਣਿਰਾਜਵਿਰਾਜਿਤਾਮ੍ । ਭਿਕ੍ਸ਼ਾਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਚ ਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਵਕ੍ਸ਼ਸਿ ਸ਼ੋਭਿਤਾਮ੍
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਭੇਟ ਵਜੋਂ ਅਮੋਲ ਰਤਨਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਦਿਆਂਗਾ, ਜੋ ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਰਾਜ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੇ ਛਾਤੀ 'ਤੇ ਚਮਕਦੀ ਹੈ।
ਮਣਿਂ ਚਾਨਨ੍ਤਸ਼ਿਰਸਃ ਸਰ੍ਵੇषਾਮਤਿਦੁਰ੍ਲਭਮ੍ । ਦੁष੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਯਂ ਤ੍ਰਿषੁਲੋਕੇषੁ ਤੁਭ੍ਯਂ ਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਸੁਨ੍ਦਰਿ
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਅਨੰਤ ਦੇ ਸਿਰ ਦੀ ਰਤਨ ਦਿਆਂਗਾ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਲਈ ਬਹੁਤ ਹੀ ਵਿਰਲਾ ਤੇ ਮੁਸ਼ਕਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਸੋਹਣੀਏ।
ਮਣਿਰਤ੍ਨਂ ਕੌਸ੍ਤੁਭਂ ਚ ਯੋ ਨਾਰਾਯਣਵਕ੍ਸ਼ਸਿ । ਭਿਕ੍ਸ਼ਾਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਤੁ ਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਕृਤ੍ਵਾ ਨਾਰਾਯਣਵ੍ਰਤਮ੍
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਭੇਟ ਵਜੋਂ ਕੌਸਤੁਭ ਰਤਨ ਦਿਆਂਗਾ, ਜੋ ਨਾਰਾਇਣ ਦੇ ਛਾਤੀ 'ਤੇ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਨਾਰਾਇਣ ਦਾ ਵਰਤ ਕਰ ਕੇ।
ਚਨ੍ਦ੍ਰਸ਼ੇਖਰਮੌਲੇਸ਼੍ਚ ਯਦਰ੍ਧਂ ਚਨ੍ਦ੍ਰਭੂषਣਮ੍ । ਜਰਾਮृਤ੍ਯੁਵ੍ਯਾਧਿਹਰਂ ਸ਼ਕ੍ਤਂ ਕ੍ਰੀਡਾਕਰਂ ਵਰਮ੍
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਚੰਦ੍ਰਸ਼ੇਖਰ ਦੇ ਸਿਰ ਦਾ ਅਰਧ ਚੰਦਰ ਭੂਸ਼ਣ ਦਿਆਂਗਾ, ਜੋ ਬੁਢਾਪਾ, ਮੌਤ ਅਤੇ ਰੋਗ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਰਮਣਯੋਗ ਹੈ।
ਅਤੀਵ ਵਿਸ਼੍ਵਦੁष੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਯਂ ਵਿਸ਼੍ਵਵਨ੍ਦ੍ਯਂ ਚ ਸੁਨ੍ਦਰਮ੍ । ਵਿਸ਼੍ਵਨਾਥਵ੍ਰਤਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਤੁਭ੍ਯਂ ਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਮ੍
ਮੈਂ ਵਿਸ਼ਵਨਾਥ ਦਾ ਵਰਤ ਕਰ ਕੇ, ਤੈਨੂੰ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਉਹ ਵਿਰਲਾ ਤੇ ਸਭ ਦੁਨੀਆ ਵਲੋਂ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੋਹਣਾ ਭੂਸ਼ਣ ਦਿਆਂਗਾ।
ਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਤੇ ਸ਼੍ਰੀਸੂਰ੍ਯਸ੍ਯ ਮਣਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਸ੍ਯਮਨ੍ਤਕਮ੍ । ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸੂਰ੍ਯਵ੍ਰਤਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਤ੍ਰਿषੁ ਲੋਕੇषੁ ਦੁਰ੍ਲਭਮ੍
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸ਼੍ਰੀ ਸੂਰਜ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸਯਮੰਤਕ ਰਤਨ ਦਿਆਂਗਾ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਵਿਰਲਾ ਹੈ, ਸੂਰਜ ਦਾ ਵਰਤ ਭਕਤੀ ਨਾਲ ਕਰ ਕੇ।
ਅष੍ਟੌ ਭਾਰਾਨ੍ਸੁਵਰ੍ਣਂ ਚ ਯਸ਼੍ਚ ਨਿਤ੍ਯਂ ਪ੍ਰਸੂਯਤੇ । ਜਰਾਸृਤ੍ਯੁਹਰਂ ਚਵ ਪਰਂ ਕ੍ਰੀਡਾਕਰਂ ਪ੍ਰਿਯੇ
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਅੱਠ ਭਾਰ ਸੋਨਾ ਦਿਆਂਗਾ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੋ ਬੁਢਾਪਾ ਤੇ ਮੌਤ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਪਿਆਰੀਏ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਰਮਣਯੋਗ ਹੈ।
ਅਮੂਲ੍ਯਰਤ੍ਨਨਿਰ੍ਮਾਣਂ ਪਾਤ੍ਰਰਤ੍ਨਂ ਮਨੋਹਰਮ੍ । ਸਂਤਤਂ ਮਧृਪੂਰ੍ਣਂ ਚ ਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਮਦਨਸ੍ਯ ਚ
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਅਮੋਲ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਬਣਿਆ, ਮਨਮੋਹਣਾ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਸ਼ਹਦ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਮਦਨ ਦਾ ਪਿਆਲਾ ਦੇਵਾਂਗਾ।
ਅਮੂਲ੍ਯਰਤ੍ਨਨਿਰ੍ਮਾਣਂ ਸੁਰ੍ਯਤੁਲ੍ਯਂ ਚ ਤੇਜਸਾ । ਨਾਨਚਿਤ੍ਰਵਿਚਿਤ੍ਰਾਢ੍ਯਂ ਨਿਰ੍ਮਾਣਮੀਸ਼੍ਵਰੇਚ੍ਛਯਾ
ਉਹ ਅਮੋਲ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਹੈ, ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ, ਨਵੇਂ ਨਵੇਂ ਅਜੋਕੇ ਨਕਸ਼ਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਬਣਿਆ।
ਨਿਰ੍ਮਲਂ ਮਣ੍ਡਲਾਕਾਰਂ ਸਣਿਰਾਜਵਿਰਾਜਿਤਮ੍ । ਹਸ੍ਤਲਕ੍ਸ਼ਪਰਿਮਿਤਂ ਚਤੁਰਸ੍ਰਂ ਚ ਸੁਨ੍ਦਰਿ
ਉਹ ਪਿਆਲਾ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾਫ, ਗੋਲ ਆਕਾਰ ਦਾ, ਹੱਥ ਦੀਆਂ ਲਕੀਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਚੌਕੋਣੀ ਬਣਾਵਟ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਸੁੰਦਰੋ।
ਪਦ੍ਮਾਪਦ੍ਮਾਸਨਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਪ੍ਰੇष੍ਠਂ ਤਸ੍ਯਾ ਸੁਦੁਰ੍ਲਭਮ੍ । ਧ੍ਰੁਵਂ ਤੁਮ੍ਯਂ ਪ੍ਰਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਕृਤ੍ਵਾ ਪਦ੍ਮਾਲਯਾਵ੍ਰਤਮ੍
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਕਦਰਯੋਗ, ਲੋਟਸ ਦੀ ਅਸਥਾਨ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਹੀ ਵਿਰਲੇ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਪੱਕੀ ਤੇ ਉੱਤਮ, ਪਦਮਾਲਯਾ ਦਾ ਵਰਤ ਕਰਕੇ ਦੇਵਾਂਗਾ।
ਇਤ੍ਯੇਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਨਹੁषਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਵਰ੍ਤ੍ਮਨਿਰੌਧਨਮ੍ । ਪੁਨਃ ਪਪਾਤ ਚਰਣੇ ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰਾਣ੍ਯਾ ਮੁਹੁਰ੍ਮੁਹੁਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖ ਕੇ, ਨਹੁਸ਼ ਨੇ ਰਸਤਾ ਰੋਕਿਆ ਤੇ ਮੁੜ ਮੁੜ ਮਹਿੰਦਰਾਣੀ ਦੇ ਚਰਨਾਂ 'ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਿਆ।
ਨृਪਸ੍ਯ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸ਼ੁष੍ਕਕਣ੍ਠੌष੍ਠਤਾਲੁਕਾ । ਤਮੁਵਾਚ ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰਾਣੀ ਸ੍ਮਾਰਂ ਸ੍ਮਾਰਂ ਗੁਰੁਂ ਹਰਿਮ੍
ਰਾਜਾ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਸ ਦੇ ਗਲਾ, ਹੋਠ ਤੇ ਜੀਭ ਸੁੱਕ ਗਏ, ਮਹਿੰਦਰਾਣੀ ਨੇ, ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਹਰੀ ਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਯਾਦ ਕਰਦਿਆਂ, ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਸ਼ਚ੍ਯੁਵਾਚ ਅਚੇਤਨਸ੍ਯ ਮੂਢਸ੍ਯ ਕਾਰ੍ਯਾਕਾਰ੍ਯਮਜਾਨਤਃ । ਸ਼੍ਰੋष੍ਯਾਮ੍ਯਦ੍ਯ ਕਤਿਵਿਧਾਂ ਕਥਾਂ ਕਾਮਾਤੁਰਸ੍ਯ ਚ
ਸ਼ਚੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਅੱਜ ਮੈਨੂੰ ਕਿੰਨੀ ਕਿਸਮ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣਣੀਆਂ ਪੈਣਗੀਆਂ, ਜਿਸਦਾ ਮਨ ਬੇਹੋਸ਼, ਮੂੜ੍ਹਾ ਤੇ ਜੋ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ, ਤੇ ਕਾਮ ਵਿਚ ਡੁੱਬਿਆ ਹੋਇਆ।
ਮਧੁਮਤ੍ਤਃ ਸੁਰਾਸਤ੍ਤਃ ਕਾਮਮਤ੍ਤੋ ਦਿਚੇਤਨਃ । ਮृਤ੍ਯੁਂ ਨ ਗਣਚੇਤ੍ਕਾਮੀ ਕਾਮੇਨ ਹृਤਮਾਨਸਃ
ਜੋ ਸ਼ਹਦ ਨਾਲ ਮਸਤ, ਸ਼ਰਾਬ ਨਾਲ ਮੱਤ, ਕਾਮ ਵਿਚ ਮਗਨ, ਅਕਲ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ, ਜਿਸ ਦਾ ਮਨ ਕਾਮ ਨੇ ਲੈ ਲਿਆ, ਮੌਤ ਨੂੰ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸੋਚਦਾ।
ਤ੍ਯਜ ਮਾਮਧ ਹੇ ਮਤ੍ਤ ਮਾਤृਤੁਲ੍ਯਾਂ ਰਜਕ੍ਵਲਾਮ੍ । ऋਤੋਃ ਪ੍ਰਥਾਮੋ ਦਿਵਸੋ ਹ੍ਯਦ੍ਯ ਹੇ ਨृਪ ਮੇ ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਮੈੱਤ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਛੱਡ ਦੇ, ਮੈਂ ਮਾਂ ਵਾਂਗ ਤੇ ਅਸ਼ੁੱਧ ਹਾਂ; ਅੱਜ ਮੇਰੀ ਰਜਸਵਲਾ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਦਿਨ ਹੈ, ਰਾਜਾ, ਇਹ ਪੱਕਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਥਮੇ ਦਿਵਸੇ ਸ੍ਤ੍ਰੀ ਚ ਚਾਣ੍ਡਾਲੀ ਸਾ ਰਜਸ੍ਵਲਾ । ਦ੍ਵਿਤੀਯੇ ਦਿਵਸੇ ਮ੍ਲੇਚ੍ਛਾ ਤृਤੀਯੇ ਰਜਕੀ ਤਥਾ
ਪਹਿਲੇ ਦਿਨ, ਔਰਤ ਰਜਸਵਲਾ ਤੇ ਚੰਡਾਲਣ ਵਾਂਗ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਦੂਜੇ ਦਿਨ, ਉਹ ਮਲੇਛ ਵਾਂਗ; ਤੇ ਤੀਜੇ ਦਿਨ, ਧੋਬਣ ਵਾਂਗ।
ਸ਼ੁਦ੍ਧਾ ਭਰ੍ਤੁਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਯੇऽਹ੍ਨਿ ਨ ਸ਼ੁਦ੍ਧਾ ਦੈਵਪੈ ਯਯੌਃ । ਅਸਚ੍ਛੂਦ੍ਰਾਸਮਾ ਸਾ ਚ ਤਦ੍ਦਿਨੇ ਚ ਪਰਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਚੌਥੇ ਦਿਨ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਲਈ ਪਵਿੱਤਰ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਕੰਮ ਲਈ ਪਵਿੱਤਰ ਨਹੀਂ; ਉਸ ਦਿਨ, ਉਹ ਹੋਰਾਂ ਲਈ ਅਸਚੂਦਰ ਵਾਂਗ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਪ੍ਰਥਮੇ ਦਿਵਸੇ ਕਾਨ੍ਤਾਂ ਯੋ ਹਿ ਗਚ੍ਛੇਦ੍ਰਜਸ੍ਵਲਾਮ੍ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਚਤੁਰ੍ਥਾਸ਼ਂ ਲਭਤੇ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਜੋ ਪਹਿਲੇ ਦਿਨ ਰਜਸਵਲਾ ਪਤਨੀ ਕੋਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆ ਦੇ ਪਾਪ ਦਾ ਚੌਥਾ ਹਿੱਸਾ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਸ ਪੁਮਾਨ੍ਨ ਰਿ ਕਰ੍ਮਾਰ੍ਹੋਂ ਦੈਵੇ ਪਿਤ੍ਰ੍ਯੇ ਚ ਕਰ੍ਮਣਿ । ਅਧਮਃ ਸ ਚ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਨਿਨ੍ਦਿਤਸ਼੍ਚ ਯਸ਼ਸ੍ਕਰਃ
ਇਹੋ ਜਿਹਾ ਮਨੁੱਖ ਕਿਸੇ ਵੀ ਰਸਮ, ਚਾਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਜਾਂ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ, ਲਈ ਯੋਗ ਨਹੀਂ; ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਹੇਠਲਾ, ਨਿੰਦਤ ਤੇ ਬਦਨਾਮ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਦ੍ਵਿਤੀਯੇ ਦਿਵਸੇ ਨਾਰੀਂ ਯੋ ਵ੍ਰਜੇਚ੍ਚ ਰਜਸ੍ਵਲਾਮ੍ । ਕਾਮਤਃ ਪਰਿਪੂਰ੍ਣਾਞ੍ਚ ਗੋਹਤ੍ਯਾਂ ਲਭਤੇ ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਜੋ ਦੂਜੇ ਦਿਨ, ਕਾਮ ਵੱਸ, ਰਜਸਵਲਾ ਔਰਤ ਕੋਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਗੋ-ਹੱਤਿਆ ਦਾ ਪਾਪ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਆਜੀਵਨਂ ਨਾਧਿਕਾਰੀ ਪਿਤृਵਿਪ੍ਰਸੁਰਾਰ੍ਚਨੇ । ਅਮਨੁष੍ਯੋऽਯਸ਼ਸ੍ਯਃ ਸ੍ਯਾਦਿਤ੍ਯਾਙ੍ਗਿਰਸਭਾषਿਤਮ੍
ਉਹ ਜੀਵਨ ਭਰ, ਪਿਤਰ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਲਈ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ; ਉਹ ਅਯੋਗ ਤੇ ਬਦਨਾਮ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਅੰਗਿਰਸ ਨੇ ਆਖਿਆ।
ਦृਤੀਯੇ ਦਿਵਸੇ ਜਾਯਾਂ ਯੋ ਹਿ ਗਚ੍ਛੇਦ੍ਰਜਸ੍ਵਲਾਮ੍ । ਸ ਮੂਢੋ ਭ੍ਰੂਣਹਤ੍ਯਾਂ ਚ ਲਭਤੇ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਾਃ
ਜੋ ਤੀਜੇ ਦਿਨ ਆਪਣੀ ਰਜਸਵਲਾ ਪਤਨੀ ਕੋਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੂੜ੍ਹਾ ਮਨੁੱਖ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਭ੍ਰੂਣ-ਹੱਤਿਆ ਦਾ ਪਾਪ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਪੂਰ੍ਵਵਤ੍ਪਤਿਤਃ ਸੋऽਪਿ ਨ ਚਾਰ੍ਹਃ ਸਰ੍ਵਕਰ੍ਮਸੁ । ਅਸਚ੍ਛੂਦ੍ਰਾ ਚਤੁਰ੍ਥੇऽਹ੍ਨਿ ਨ ਗਚ੍ਛੇਤ੍ਤਾਂ ਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣਃ
ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ, ਉਹ ਗਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਤੇ ਸਭ ਰਸਮਾਂ ਲਈ ਅਯੋਗ ਹੈ; ਚੌਥੇ ਦਿਨ, ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਉਸ ਕੋਲ ਨਹੀਂ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਅਸਚੂਦਰ ਵਾਂਗ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ऋਤਾਵਤੀਤੇ ਦਿਵਸੇ ਗਮਨਂ ਚ ਕਰਿष੍ਯਸਿ । ਸ਼ਚ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਹਸ੍ਯ ਨਹੁषਸ੍ਤਯਾ
ਜਦ ਰਜਸਵਲਾ ਸਮਾਪਤ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਫਿਰ ਮਿਲਾਪ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ; ਸ਼ਚੀ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਨਹੁਸ਼ ਨੇ ਹੱਸ ਕੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ।
ਉਵਾਚ ਮਧੁਰਂ ਸ਼ਾਨ੍ਤਃ ਸ਼ਕ੍ਰਕਾਨ੍ਤਾਂ ਚ ਸੁਵ੍ਰਤਾਮ੍ । ਦੇਵਪਤ੍ਨੀ ਸਦਾ ਸ਼ੁਦ੍ਧਾ ਤਨ੍ਨ੍ਯੂਨਂ ਮਾਨਵਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਉਹ ਸ਼ਾਂਤ ਤੇ ਮਿੱਠੀ ਬੋਲੀ ਨਾਲ ਸ਼ਕਰ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪਤਨੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਵਿੱਤਰ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਇਸ ਗੱਲ ਵਿੱਚ ਉਹ ਮਨੁੱਖੀ ਔਰਤ ਤੋਂ ਘੱਟ ਨਹੀਂ।
ਸ਼ਯਨੇ ਭੋਜਨੇ ਦੇਵੀ ਨਾਸ਼ੁਦ੍ਧਾ ਮਾਨਵਂ ਪ੍ਰਤਿ । ਰਜਸ੍ਵਲਾਯਾਃ ਸਂਭੋਗੇ ਕਰ੍ਮਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਚ ਭਾਰਤੇ
ਭਾਰਤ, ਦੇਵੀ ਮਨੁੱਖ ਨਾਲ ਸੌਣ ਜਾਂ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਸਮੇਂ ਅਸ਼ੁੱਧ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ। ਅਸ਼ੁੱਧਤਾ ਤਾਂ ਕੇਵਲ ਰਜਸਵਲਾ ਔਰਤ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧ ਜਾਂ ਕਰਮ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦੀ ਹੈ।
ਤ੍ਵਯੋਕ੍ਤਂ ਚ ਭਵੇਤ੍ਪਾ ਪਂ ਨਾਤ੍ਰ ਦੁ (ਸ੍ਵ)ਰ੍ਗੇ ਚ ਸੁਨ੍ਦਰਿ । ਕਰ੍ਮਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇऽਪਿ ਤਤ੍ਕਰ੍ਮ ਯਦ੍ਵੇਦੋਕ੍ਤਂ ਸ਼ੁਭਾਸ਼ੁਭਮ੍
ਜੋ ਤੂੰ ਪਾਪ ਦੱਸਿਆ ਹੈ, ਸੁੰਦਰਏ, ਉਹ ਇੱਥੇ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ। ਕਰਮ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਜੋ ਕਰਮ ਹੈ, ਉਹ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਅਨੁਸਾਰ ਹੀ ਚੰਗਾ ਜਾਂ ਮਾੜਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਨ ਭਵੇਦ੍ਵੈष੍ਣਵਾਨਾਂ ਚ ਜ੍ਵਲਤਾਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਤੇਜਸਾ । ਯਥਾ ਪ੍ਰਦੀਪ੍ਤੇ ਵਹ੍ਨੌ ਚ ਸ਼ੁष੍ਕਾਣਿ ਚ ਤृਣਾਨਿ ਚ
ਜੋ ਵਿਸ਼ਨੁ ਭਗਤ ਬ੍ਰਹਮ ਦੀ ਜੋਤ ਨਾਲ ਚਮਕਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਪਾਪ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ—ਜਿਵੇਂ ਤਪਦੇ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਸੁੱਕੀ ਘਾਸ ਸੜ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।