ਕृਤ੍ਵਾ ਸ਼ੁਭਾਸ਼ੁਭਂ ਕਰ੍ਮ ਪੁਣ੍ਯਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਚ ਭਾਰਤੇ । ਅਨ੍ਯਤ੍ਰ ਤਤ੍ਫਲਂ ਭੁਙ੍ਕ੍ਤੇ ਕਰ੍ਮੀ ਕਰ੍ਮਨਿਬਨ੍ਧਨਾਤ੍
ਭਾਰਤ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਧਰਤੀ 'ਚ ਚੰਗੇ ਜਾਂ ਮੰਦੇ ਕੰਮ ਕਰ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਹੋਰ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਫਲ ਨੂੰ ਭੋਗਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਕਰਮ ਦੇ ਬੰਧਨ ਵਿਚ ਫਸਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਹਿਮਾਲਯਾਦਾਸਮੁਦ੍ਰਂ ਪੁਣ੍ਯਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਚ ਭਾਰਤਮ੍ । ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਸਰ੍ਵਸ੍ਥਲਾਨਾਂ ਚ ਮੁਨੀਨਾਂ ਚ ਤਪਃਸ੍ਥਲਮ੍
ਹਿਮਾਲਾ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਸਮੁੰਦਰ ਤੱਕ ਭਾਰਤ ਪਵਿੱਤਰ ਧਰਤੀ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਥਾਵਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਮੁਨੀਆਂ ਦੀ ਤਪस्या ਦਾ ਸਥਾਨ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਲਬ੍ਧ੍ਵਾ ਜਨ੍ਮ ਜੀਵੀ ਵਞ੍ਚਿਤੋ ਵਿष੍ਣੁਮਾਯਯਾ । ਸ਼ਸ਼੍ਵਤ੍ਕਰੋਤਿ ਵਿषਯਂ ਵਿਹਾਯ ਸੇਵਨਂ ਹਰੇਃ
ਉਥੇ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ ਜੀਵ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਭਟਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਦੁਨੀਆਵੀ ਸੁਖ ਛੱਡ ਕੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਹਰੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਤਤ੍ਰ ਮਹਤ੍ਪੁਣ੍ਯਂ ਸ੍ਵਰ੍ਗ ਗਚ੍ਛਤਿ ਪੁਣ੍ਯਵਾਨ੍ । ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵਕਨ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਚਿਰਂ ਸ੍ਵਰ੍ਗੇ ਪ੍ਰਮੋਦਤੇ
ਉਥੇ ਵੱਡਾ ਪੁੰਨ ਕਰ ਕੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਮਨੁੱਖ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਾਰੀਆਂ ਕੁੜੀਆਂ ਨੂੰ ਮਿਲਾ ਕੇ, ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਸਵਰਗ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਵਰ੍ਗਮਾਗਚ੍ਛਤਿ ਨਰੋ ਵਿਹਾਯ ਮਾਨਵੀਂ ਤਨੁਮ੍ । ਸ੍ਵਸ਼ਰੀਰੇਣਾऽऽਗਤੋऽਹਂ ਮਤ੍ਪੁਣ੍ਯਂ ਪਸ਼੍ਯ ਸੁਨ੍ਦਰਿ
ਮਨੁੱਖ ਆਪਣਾ ਮਾਨਵ ਸਰੀਰ ਛੱਡ ਕੇ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਵਿਚ ਆਇਆ ਹਾਂ—ਸੋਹਣੀਏ, ਮੇਰਾ ਪੁੰਨ ਵੇਖ।
ਅਨੇਕਜਨ੍ਮਪੁਣ੍ਯੇਨ ਚਾऽऽਗਤਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਮੀਪ੍ਸਿਤਮ੍ । ਤਤਃ ਕਿਂ ਕੇਨ ਪੁਣ੍ਯੇਨ ਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਮੇ ਤ੍ਵਯਾ ਸਹ
ਕਈ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਪੁੰਨ ਨਾਲ ਮੈਂ ਚਾਹਿਆ ਹੋਇਆ ਸਵਰਗ ਪਾ ਲਿਆ ਹੈ; ਫਿਰ, ਕਿਹੜੇ ਪੁੰਨ ਨਾਲ ਮੇਰੀ ਤੇਰੀ ਮੁਲਾਕਾਤ ਹੋਈ ਹੈ?
ਨ ਹਿ ਕਰ੍ਮਸ੍ਥਲਮਿਦਂ ਸ੍ਵਭੋਗਸ੍ਥਲਮੇਵ ਚ । ਸਾਰਂ ਚ ਸਰ੍ਵਭੋਗਾਨਾਂ ਵਰਸ੍ਤ੍ਰੀਭੋਗਮੇਵ ਚ
ਇਹ ਥਾਂ ਕਰਮ ਕਰਨ ਲਈ ਨਹੀਂ, ਸਿਰਫ਼ ਸੁਖ ਭੋਗਣ ਲਈ ਹੈ; ਇੱਥੇ ਸਾਰੇ ਸੁਖਾਂ ਦਾ ਮੂਲ ਵਧੀਆ ਔਰਤਾਂ ਦਾ ਭੋਗ ਹੈ।
ਭੋਗਸ੍ਥਲੇ ਭੋਗਵਸ੍ਤੁ ਨ ਹਿ ਤ੍ਯਕ੍ਤੁਂ ਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਯਤੇ । ਭਾਵਾਨੁਰਕ੍ਤਾ ਰਸਿਕਾ ਭੋਗ੍ਯਾ ਤ੍ਵਂ ਭੋਗਿਨਾਮਿਹ
ਭੋਗ ਦੇ ਥਾਂ 'ਤੇ ਸੁਖ ਦੀ ਵਸਤੂ ਛੱਡਣਾ ਵਧੀਆ ਨਹੀਂ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ; ਤੂੰ ਭਾਵਾਂ ਵਿਚ ਰਚੀ ਹੋਈ ਤੇ ਰਸ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰ ਹੋ, ਇੱਥੇ ਭੋਗਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਭੋਗਯੋਗ ਹੋ।
ਦ੍ਰਵ੍ਯਮਸ੍ਵਾਮਿਕਂ ਭੋਗ੍ਯਂ ਸੁਖਂ ਤ੍ਯਜਤਿ ਸਨ੍ਦਧੀਃ । ਅਵਿਰੋਧਸੁਖਤ੍ਯਾਗੀ ਪਸ਼ੁਰੇਵ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਜੋ ਮਨ ਦੇ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋ ਕੇ, ਮਾਲਕ-ਰਹਿਤ ਭੋਗਯੋਗ ਧਨ ਤੇ ਸੁਖ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਵਿਰੋਧ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਸੁਖ ਤਿਆਗ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪਸ਼ੂ ਵਾਂਗ ਹੈ।
ਗਚ੍ਛ ਕਾਨ੍ਤੇ ਗੁਹਂ ਗਤ੍ਵਾ ਕੁਰੁ ਤਲ੍ਪਂ ਮਨੋਹਰਮ੍ । ਰਮਣੀਯਂ ਚ ਰਹਸਿ ਵਰਂ ਰਤਿਕਰਂ ਪਰਮ੍
ਪਿਆਰੀਏ, ਗੁਫਾ ਵਿਚ ਜਾ ਕੇ ਸੋਹਣੀ ਖਟ ਬਣਾਉ; ਇਕੱਲੇ ਵਿਚ, ਉਸ ਨੂੰ ਸੁਹਣਾ ਤੇ ਰਮਣਯੋਗ ਬਣਾਉ।
ਤ੍ਯਜ ਦ੍ਵੈਧਂ ਚ ਮਨਸੋ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਂ ਵਰਵਰ੍ਣਿਰਿ । ਵਰਾਨਨੇ ਮਯਾ ਸਾਰ੍ਧਂ ਮੋਦਸ੍ਵ ਵਰਮਨ੍ਦਿਰੇ
ਸਾਰੇ ਮਨ ਦੇ ਸੰਦੇਹ ਛੱਡ ਦੇ, ਸੋਹਣੀ ਰੰਗ ਵਾਲੀ; ਸੋਹਣੇ ਮੁਖ ਵਾਲੀ, ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਵਧੀਆ ਮਹਲ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਓ।
ਅਮੂਲ੍ਯਰਤ੍ਨਮਾਲਾਂ ਚ ਮਣਿਰਾਜਵਿਰਾਜਿਤਾਮ੍ । ਭਿਕ੍ਸ਼ਾਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਚ ਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਵਕ੍ਸ਼ਸਿ ਸ਼ੋਭਿਤਾਮ੍
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਭੇਟ ਵਜੋਂ ਅਮੋਲ ਰਤਨਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਦਿਆਂਗਾ, ਜੋ ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਰਾਜ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੇ ਛਾਤੀ 'ਤੇ ਚਮਕਦੀ ਹੈ।
ਮਣਿਂ ਚਾਨਨ੍ਤਸ਼ਿਰਸਃ ਸਰ੍ਵੇषਾਮਤਿਦੁਰ੍ਲਭਮ੍ । ਦੁष੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਯਂ ਤ੍ਰਿषੁਲੋਕੇषੁ ਤੁਭ੍ਯਂ ਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਸੁਨ੍ਦਰਿ
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਅਨੰਤ ਦੇ ਸਿਰ ਦੀ ਰਤਨ ਦਿਆਂਗਾ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਲਈ ਬਹੁਤ ਹੀ ਵਿਰਲਾ ਤੇ ਮੁਸ਼ਕਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਸੋਹਣੀਏ।
ਮਣਿਰਤ੍ਨਂ ਕੌਸ੍ਤੁਭਂ ਚ ਯੋ ਨਾਰਾਯਣਵਕ੍ਸ਼ਸਿ । ਭਿਕ੍ਸ਼ਾਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਤੁ ਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਕृਤ੍ਵਾ ਨਾਰਾਯਣਵ੍ਰਤਮ੍
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਭੇਟ ਵਜੋਂ ਕੌਸਤੁਭ ਰਤਨ ਦਿਆਂਗਾ, ਜੋ ਨਾਰਾਇਣ ਦੇ ਛਾਤੀ 'ਤੇ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਨਾਰਾਇਣ ਦਾ ਵਰਤ ਕਰ ਕੇ।
ਚਨ੍ਦ੍ਰਸ਼ੇਖਰਮੌਲੇਸ਼੍ਚ ਯਦਰ੍ਧਂ ਚਨ੍ਦ੍ਰਭੂषਣਮ੍ । ਜਰਾਮृਤ੍ਯੁਵ੍ਯਾਧਿਹਰਂ ਸ਼ਕ੍ਤਂ ਕ੍ਰੀਡਾਕਰਂ ਵਰਮ੍
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਚੰਦ੍ਰਸ਼ੇਖਰ ਦੇ ਸਿਰ ਦਾ ਅਰਧ ਚੰਦਰ ਭੂਸ਼ਣ ਦਿਆਂਗਾ, ਜੋ ਬੁਢਾਪਾ, ਮੌਤ ਅਤੇ ਰੋਗ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਰਮਣਯੋਗ ਹੈ।
ਅਤੀਵ ਵਿਸ਼੍ਵਦੁष੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਯਂ ਵਿਸ਼੍ਵਵਨ੍ਦ੍ਯਂ ਚ ਸੁਨ੍ਦਰਮ੍ । ਵਿਸ਼੍ਵਨਾਥਵ੍ਰਤਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਤੁਭ੍ਯਂ ਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਮ੍
ਮੈਂ ਵਿਸ਼ਵਨਾਥ ਦਾ ਵਰਤ ਕਰ ਕੇ, ਤੈਨੂੰ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਉਹ ਵਿਰਲਾ ਤੇ ਸਭ ਦੁਨੀਆ ਵਲੋਂ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੋਹਣਾ ਭੂਸ਼ਣ ਦਿਆਂਗਾ।
ਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਤੇ ਸ਼੍ਰੀਸੂਰ੍ਯਸ੍ਯ ਮਣਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਸ੍ਯਮਨ੍ਤਕਮ੍ । ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸੂਰ੍ਯਵ੍ਰਤਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਤ੍ਰਿषੁ ਲੋਕੇषੁ ਦੁਰ੍ਲਭਮ੍
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸ਼੍ਰੀ ਸੂਰਜ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸਯਮੰਤਕ ਰਤਨ ਦਿਆਂਗਾ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਵਿਰਲਾ ਹੈ, ਸੂਰਜ ਦਾ ਵਰਤ ਭਕਤੀ ਨਾਲ ਕਰ ਕੇ।
ਅष੍ਟੌ ਭਾਰਾਨ੍ਸੁਵਰ੍ਣਂ ਚ ਯਸ਼੍ਚ ਨਿਤ੍ਯਂ ਪ੍ਰਸੂਯਤੇ । ਜਰਾਸृਤ੍ਯੁਹਰਂ ਚਵ ਪਰਂ ਕ੍ਰੀਡਾਕਰਂ ਪ੍ਰਿਯੇ
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਅੱਠ ਭਾਰ ਸੋਨਾ ਦਿਆਂਗਾ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੋ ਬੁਢਾਪਾ ਤੇ ਮੌਤ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਪਿਆਰੀਏ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਰਮਣਯੋਗ ਹੈ।
ਅਮੂਲ੍ਯਰਤ੍ਨਨਿਰ੍ਮਾਣਂ ਪਾਤ੍ਰਰਤ੍ਨਂ ਮਨੋਹਰਮ੍ । ਸਂਤਤਂ ਮਧृਪੂਰ੍ਣਂ ਚ ਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਮਦਨਸ੍ਯ ਚ
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਅਮੋਲ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਬਣਿਆ, ਮਨਮੋਹਣਾ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਸ਼ਹਦ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਮਦਨ ਦਾ ਪਿਆਲਾ ਦੇਵਾਂਗਾ।
ਅਮੂਲ੍ਯਰਤ੍ਨਨਿਰ੍ਮਾਣਂ ਸੁਰ੍ਯਤੁਲ੍ਯਂ ਚ ਤੇਜਸਾ । ਨਾਨਚਿਤ੍ਰਵਿਚਿਤ੍ਰਾਢ੍ਯਂ ਨਿਰ੍ਮਾਣਮੀਸ਼੍ਵਰੇਚ੍ਛਯਾ
ਉਹ ਅਮੋਲ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਹੈ, ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ, ਨਵੇਂ ਨਵੇਂ ਅਜੋਕੇ ਨਕਸ਼ਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਬਣਿਆ।
ਨਿਰ੍ਮਲਂ ਮਣ੍ਡਲਾਕਾਰਂ ਸਣਿਰਾਜਵਿਰਾਜਿਤਮ੍ । ਹਸ੍ਤਲਕ੍ਸ਼ਪਰਿਮਿਤਂ ਚਤੁਰਸ੍ਰਂ ਚ ਸੁਨ੍ਦਰਿ
ਉਹ ਪਿਆਲਾ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾਫ, ਗੋਲ ਆਕਾਰ ਦਾ, ਹੱਥ ਦੀਆਂ ਲਕੀਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਚੌਕੋਣੀ ਬਣਾਵਟ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਸੁੰਦਰੋ।
ਪਦ੍ਮਾਪਦ੍ਮਾਸਨਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਪ੍ਰੇष੍ਠਂ ਤਸ੍ਯਾ ਸੁਦੁਰ੍ਲਭਮ੍ । ਧ੍ਰੁਵਂ ਤੁਮ੍ਯਂ ਪ੍ਰਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਕृਤ੍ਵਾ ਪਦ੍ਮਾਲਯਾਵ੍ਰਤਮ੍
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਕਦਰਯੋਗ, ਲੋਟਸ ਦੀ ਅਸਥਾਨ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਹੀ ਵਿਰਲੇ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਪੱਕੀ ਤੇ ਉੱਤਮ, ਪਦਮਾਲਯਾ ਦਾ ਵਰਤ ਕਰਕੇ ਦੇਵਾਂਗਾ।
ਇਤ੍ਯੇਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਨਹੁषਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਵਰ੍ਤ੍ਮਨਿਰੌਧਨਮ੍ । ਪੁਨਃ ਪਪਾਤ ਚਰਣੇ ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰਾਣ੍ਯਾ ਮੁਹੁਰ੍ਮੁਹੁਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖ ਕੇ, ਨਹੁਸ਼ ਨੇ ਰਸਤਾ ਰੋਕਿਆ ਤੇ ਮੁੜ ਮੁੜ ਮਹਿੰਦਰਾਣੀ ਦੇ ਚਰਨਾਂ 'ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਿਆ।
ਨृਪਸ੍ਯ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸ਼ੁष੍ਕਕਣ੍ਠੌष੍ਠਤਾਲੁਕਾ । ਤਮੁਵਾਚ ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰਾਣੀ ਸ੍ਮਾਰਂ ਸ੍ਮਾਰਂ ਗੁਰੁਂ ਹਰਿਮ੍
ਰਾਜਾ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਸ ਦੇ ਗਲਾ, ਹੋਠ ਤੇ ਜੀਭ ਸੁੱਕ ਗਏ, ਮਹਿੰਦਰਾਣੀ ਨੇ, ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਹਰੀ ਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਯਾਦ ਕਰਦਿਆਂ, ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਸ਼ਚ੍ਯੁਵਾਚ ਅਚੇਤਨਸ੍ਯ ਮੂਢਸ੍ਯ ਕਾਰ੍ਯਾਕਾਰ੍ਯਮਜਾਨਤਃ । ਸ਼੍ਰੋष੍ਯਾਮ੍ਯਦ੍ਯ ਕਤਿਵਿਧਾਂ ਕਥਾਂ ਕਾਮਾਤੁਰਸ੍ਯ ਚ
ਸ਼ਚੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਅੱਜ ਮੈਨੂੰ ਕਿੰਨੀ ਕਿਸਮ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣਣੀਆਂ ਪੈਣਗੀਆਂ, ਜਿਸਦਾ ਮਨ ਬੇਹੋਸ਼, ਮੂੜ੍ਹਾ ਤੇ ਜੋ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ, ਤੇ ਕਾਮ ਵਿਚ ਡੁੱਬਿਆ ਹੋਇਆ।
ਮਧੁਮਤ੍ਤਃ ਸੁਰਾਸਤ੍ਤਃ ਕਾਮਮਤ੍ਤੋ ਦਿਚੇਤਨਃ । ਮृਤ੍ਯੁਂ ਨ ਗਣਚੇਤ੍ਕਾਮੀ ਕਾਮੇਨ ਹृਤਮਾਨਸਃ
ਜੋ ਸ਼ਹਦ ਨਾਲ ਮਸਤ, ਸ਼ਰਾਬ ਨਾਲ ਮੱਤ, ਕਾਮ ਵਿਚ ਮਗਨ, ਅਕਲ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ, ਜਿਸ ਦਾ ਮਨ ਕਾਮ ਨੇ ਲੈ ਲਿਆ, ਮੌਤ ਨੂੰ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸੋਚਦਾ।
ਤ੍ਯਜ ਮਾਮਧ ਹੇ ਮਤ੍ਤ ਮਾਤृਤੁਲ੍ਯਾਂ ਰਜਕ੍ਵਲਾਮ੍ । ऋਤੋਃ ਪ੍ਰਥਾਮੋ ਦਿਵਸੋ ਹ੍ਯਦ੍ਯ ਹੇ ਨृਪ ਮੇ ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਮੈੱਤ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਛੱਡ ਦੇ, ਮੈਂ ਮਾਂ ਵਾਂਗ ਤੇ ਅਸ਼ੁੱਧ ਹਾਂ; ਅੱਜ ਮੇਰੀ ਰਜਸਵਲਾ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਦਿਨ ਹੈ, ਰਾਜਾ, ਇਹ ਪੱਕਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਥਮੇ ਦਿਵਸੇ ਸ੍ਤ੍ਰੀ ਚ ਚਾਣ੍ਡਾਲੀ ਸਾ ਰਜਸ੍ਵਲਾ । ਦ੍ਵਿਤੀਯੇ ਦਿਵਸੇ ਮ੍ਲੇਚ੍ਛਾ ਤृਤੀਯੇ ਰਜਕੀ ਤਥਾ
ਪਹਿਲੇ ਦਿਨ, ਔਰਤ ਰਜਸਵਲਾ ਤੇ ਚੰਡਾਲਣ ਵਾਂਗ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਦੂਜੇ ਦਿਨ, ਉਹ ਮਲੇਛ ਵਾਂਗ; ਤੇ ਤੀਜੇ ਦਿਨ, ਧੋਬਣ ਵਾਂਗ।
ਸ਼ੁਦ੍ਧਾ ਭਰ੍ਤੁਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਯੇऽਹ੍ਨਿ ਨ ਸ਼ੁਦ੍ਧਾ ਦੈਵਪੈ ਯਯੌਃ । ਅਸਚ੍ਛੂਦ੍ਰਾਸਮਾ ਸਾ ਚ ਤਦ੍ਦਿਨੇ ਚ ਪਰਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਚੌਥੇ ਦਿਨ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਲਈ ਪਵਿੱਤਰ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਕੰਮ ਲਈ ਪਵਿੱਤਰ ਨਹੀਂ; ਉਸ ਦਿਨ, ਉਹ ਹੋਰਾਂ ਲਈ ਅਸਚੂਦਰ ਵਾਂਗ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਪ੍ਰਥਮੇ ਦਿਵਸੇ ਕਾਨ੍ਤਾਂ ਯੋ ਹਿ ਗਚ੍ਛੇਦ੍ਰਜਸ੍ਵਲਾਮ੍ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਚਤੁਰ੍ਥਾਸ਼ਂ ਲਭਤੇ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਜੋ ਪਹਿਲੇ ਦਿਨ ਰਜਸਵਲਾ ਪਤਨੀ ਕੋਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆ ਦੇ ਪਾਪ ਦਾ ਚੌਥਾ ਹਿੱਸਾ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।