ਸਦ੍ਰਤ੍ਨਸਾਰਨਿਰ੍ਮਾਣਂ ਦਾਸ੍ਯਾਮ੍ਯਦ੍ਯ ਸੁਸ਼ੋਭਨੇ । ਅਮੂਲ੍ਯਰਤ੍ਨਨਿਰ੍ਮਾਣਂ ਦਰ੍ਪਣਾਂ ਚਾਤਿਨਿਰ੍ਮਲਮ੍
ਹੇ ਸੋਹਣੀ, ਅੱਜ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਚੰਗੇ ਹੀਰਿਆਂ ਦੀ ਖਾਸ ਲੁੜ ਤੋਂ ਬਣਿਆ, ਬਹੁਮੁੱਲੀ ਹੀਰਿਆਂ ਨਾਲ ਬਣਿਆ, ਬਹੁਤ ਸਾਫ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਦਰਪਣ ਦੇਵਾਂਗਾ।
ਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਤੇ ਕਾਮਪਤ੍ਨ੍ਯਾਃ ਕਾਮਂ ਜਿਤ੍ਵਾ ਚ ਲੀਲਯਾ । ਕ੍ਰੀਡਾਕਮਲਮਮ੍ਲਾਨਂ ਕਮਲਾਯਾਸ਼੍ਚ ਸੁਨ੍ਦਰਿ
ਕਾਮ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਖੇਡ-ਖੇਡ ਵਿਚ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਖੇਡਣ ਲਈ ਕਦੇ ਨ ਮੁਰਝਾਉਣ ਵਾਲਾ ਕਮਲ, ਤੇ ਕਮਲਾ (ਲਕਸ਼ਮੀ) ਕੋਲੋਂ ਵੀ, ਹੇ ਸੋਹਣੀ, ਦੇਵਾਂਗਾ।
ਭਿਕ੍ਸ਼ਾਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਚ ਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਸ੍ਤੁਤ੍ਵਾ ਚ ਕਮਲਾਪਤਿਮ੍ । ਅਙ੍ਗੁਲੀਯਕਰਤ੍ਨਾਨਿ ਵਿਸ਼੍ਵੇषੁ ਦੁਰ੍ਲਭਾਨਿ ਚ
ਕਮਲਾ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਭਿੱਖ ਮੰਗ ਕੇ ਤੇ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਅੰਗੂਠੀਆਂ ਦੇਵਾਂਗਾ, ਜੋ ਹੀਰਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ ਹਨ ਤੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਵਿਰਲੇ ਹਨ।
ਸਾਵਿਤ੍ਰ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਕृਤ੍ਵਾ ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਸ੍ਤਪਃ । ਸ੍ਵਯਂ ਗੀਤਂ ਪ੍ਰਗਾਯਨ੍ਤੀਂ ਮੂਰ੍ਚ੍ਛਨਾਸ਼੍ਰੁਤਿਸਂਯੁਤਾਮ੍
ਸਾਵਿਤਰੀ ਕੋਲੋਂ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਤਪਸਿਆ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਉਹ ਗੀਤ ਦੇਵਾਂਗਾ ਜੋ ਉਸ ਨੇ ਆਪ ਗਾਇਆ, ਸੁਰ ਤੇ ਰਾਗ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ।
ਵਾਣੀਵੀਣਾਂ ਪ੍ਰਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਕृਤ੍ਵਾ ਨਾਰਾਯਣਵ੍ਰਤਮ੍ । ਰਤ੍ਨਪਾਸ਼ਕਸਂਧਂ ਚ ਵਿਸ਼੍ਵਕਰ੍ਮਵਿਨਿਰ੍ਮਿਤਮ੍
ਮੈਂ ਨਾਰਾਇਣ ਵ੍ਰਤ ਕਰਕੇ ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਦੀ ਬਣਾਈ ਹੋਈ, ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਈ ਵੀਂਨਾ ਤੇ ਰਤਨ ਦੀ ਲੜੀ ਵੀਣੀ ਦੇਵਾਂਗਾ।
ਕੁਬੇਰਪਤ੍ਨ੍ਯਾ ਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਪਾਦਾਙ੍ਗੁਲਿਵਿਭੂषਣਮ । ਇਤ੍ਯੇਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਨਹੁषਃ ਪਪਾਤ ਤਤ੍ਪਦਾਮ੍ਬੁਜੇ
ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕੁਬੇਰ ਦੀ ਪਤਨੀ ਵੱਲੋਂ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਉਂਗਲੀਆਂ ਦੇ ਗਹਣੇ ਵੀ ਦੇਵਾਂਗਾ। ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ ਨਹੁਸ਼ ਉਸ ਦੇ ਕਮਲ ਪੈਰਾਂ ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਿਆ।
ਉਵਾਚ ਤਂ ਸ਼ਚੀ ਤ੍ਰਸ੍ਤਾ ਰਾਜਮਾਰ੍ਗਗਤਂ ਨृਪਮ੍ । ਉਤ੍ਥਾਪ੍ਯ ਤਂ ਕਰੇ ਧੂਤ੍ਵਾ ਸ਼ੁष੍ਕਕਣ੍ਠੋष੍ਠਤਾਲੁਕਾ
ਰਾਜਮਾਰਗ ਵਿਚ ਕੰਪਦਾ ਹੋਇਆ ਨਹੁਸ਼ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਸ਼ਚੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਹੱਥ ਫੜ ਕੇ ਉਠਾਇਆ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਸ ਦਾ ਗਲਾ, ਹੋਠ ਤੇ ਜੀਭ ਸੁੱਕ ਗਏ ਸਨ।
ਸ਼ਚ੍ਯੁਵਾਚ ਸ਼ृਣੁ ਵਤ੍ਸ ਮਹਾਰਾਜ ਹੇ ਤਾਤ ਭਯਭਞ੍ਜਨ
ਸ਼ਚੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਸੁਣੋ ਪੁੱਤ, ਵੱਡੇ ਰਾਜਾ, ਪਿਆਰੇ ਪਿਤਾ, ਡਰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ,
ਭਯਤ੍ਰਾਤਾ ਚ ਰਾਜਾ ਚ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਪਾਲਕਃ ਪਿਤਾ । ਭ੍ਰष੍ਟਸ਼੍ਰੀਸ਼੍ਚ ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰੋऽਦ੍ਯ ਤ੍ਵਂ ਚ ਸ੍ਵਰ੍ਗੇ ਨृਪੋऽਧੁਨਾ
ਰਾਜਾ ਸਭ ਦਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਪਾਲਣਹਾਰ ਤੇ ਪਿਤਾ ਹੈ। ਅੱਜ ਮਹਿੰਦਰ ਦੀ ਸ਼ਾਨ ਲੁੱਟ ਗਈ, ਹੁਣ ਤੂੰ ਸਵਰਗ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣ ਗਿਆ ਹੈ।
ਯੋ ਰਾਜਾ ਸ ਪਿਤਾ ਪਾਤਾ ਪ੍ਰਜਾਨਾਮੇਵ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਮ੍ । ਗੁਰੁਪਤ੍ਨੀ ਰਾਜਪਤ੍ਨੀ ਦੇਵਪਤ੍ਨੀ ਤਥਾ ਵਧੂਃ
ਜੋ ਰਾਜਾ ਹੈ, ਉਹ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਆਪਣੀ ਪ੍ਰਜਾ ਦਾ ਪਿਤਾ ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਕਰਤਾ ਹੈ। ਅਧਿਆਪਕ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਰਾਜਾ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਤੇ ਵਧੂ—
ਪਿਤ੍ਰੋਃ ਸ੍ਵਸਾ ਸ਼ਿष੍ਯਪਤ੍ਨੀ ਭृਤ੍ਯਪਲੀ ਚ ਮਾਤੁਲੀ । ਪਿਤृਪਤ੍ਨੀ ਭ੍ਰਾਤृਪਤ੍ਨੀ ਸ਼੍ਵਸ਼੍ਰੂਸ਼੍ਚ ਭਗਿਨੀ ਸੁਤਾ
ਪਿਤਾ ਦੀ ਭੈਣ, ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਨੌਕਰ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਮਾਮੀ, ਪਿਤਾ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਭਰਾ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਸੱਸ, ਭੈਣ, ਧੀ—
ਗਰ੍ਭਧਾਤ੍ਰੀष੍ਟਦੇਵੀ ਚ ਪੁਂਸਃ षੋਡਸ਼ ਮਾਤਰਃ । ਤ੍ਵਂ ਨਰੋ ਦੇਵਭਾਰ੍ਯਾऽਹਂ ਮਾਤਾ ਤੇ ਦੇਵਸਂਮਤਾ
ਜੋ ਜਨਮ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਚਾਹੀਦੀ ਦੇਵੀ—ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਮਿਲ ਕੇ ਪੁਰਸ਼ ਲਈ ਸੋਲ੍ਹਾਂ ਮਾਵਾਂ ਹਨ। ਤੂੰ ਪੁਰਸ਼ ਹੈਂ, ਮੈਂ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਪਤਨੀ ਹਾਂ, ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਮਨਜ਼ੂਰ ਮਾਂ ਹਾਂ।
ਗਚ੍ਛ ਵਤ੍ਸਾਦਿਤਿਂ ਰਨ੍ਤੁਂ ਯਦਿ ਚੇਚ੍ਛਸਿ ਮਾਤਰਮ੍ । ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਨਿष੍ਕृਤਿਸ਼੍ਚਾਸ੍ਤਿਨ ਵਤ੍ਸ ਮਾਤृਗਾਮਿਨਾਮ੍
ਜਾ ਪੁੱਤ, ਜੇ ਮਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਹੈ। ਮਾਂ ਦੇ ਪਾਸ ਜਾਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਕੋਈ ਮੁਆਫੀ ਨਹੀਂ, ਪੁੱਤ।
ਕੁਮ੍ਭੀਪਾਕੇ ਨੇ ਪਚਨ੍ਤਿ ਯਾਵਦ੍ਵੈ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋ ਵਯਃ । ਤਤੋ ਭਵਨ੍ਤਿ ਕृਮਯਃ ਕਲ੍ਪਾਃ ਸ੍ਪਤ ਭਵਨ੍ਤਿ ਤੇ
ਕੁੰਭੀਪਾਕ ਨਰਕ ਵਿਚ ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਜੀਵਨ ਸਮੇਂ ਤਕ ਪਕਦੇ ਨਹੀਂ; ਫਿਰ ਉਹ ਕਈ ਯੁਗਾਂ ਲਈ ਕੀੜੇ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਇਹੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤਕਦੀਰ ਹੈ।
ਤਤਸ਼੍ਚ ਕੁष੍ਠਿਨੋ ਮ੍ਲੇਚ੍ਛਾ ਭਵਨ੍ਤਿ ਸਪ੍ਤਜਨ੍ਮਸੁ । ਨਾਸ੍ਤਯੇਵ ਨਿष੍ਕृਤਿਸ੍ਤੇषਾਮਿਤ੍ਯਾਹ ਕਮਲੋਦ੍ਭਵਃ
ਫਿਰ ਉਹ ਸੱਤ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਕੋਢੀ ਤੇ ਅਛੂਤ ਬਣਦੇ ਹਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਸੱਚਮੁੱਚ ਕੋਈ ਮੁਆਫੀ ਨਹੀਂ, ਕਮਲ ਤੋਂ ਜਨਮੇ ਨੇ ਇਹ ਕਿਹਾ।
ਏਵਂ ਵਿਟ੍ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਤ੍ਰਸ਼ੂਦ੍ਰਾਣਾਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੀਗਮਨੇ ਨृਪ । ਵੈਦੇषੁ ਨਿष੍ਕृਤਿਰ੍ਨਾਸ੍ਤਿ ਚੇਤ੍ਯਾਙ੍ਗਿਰਸਭਾषਿਤਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜੇ ਵਿਟ, ਛੱਤ੍ਰ ਤੇ ਸ਼ੂਦਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਮਹਿਲਾ ਦੇ ਪਾਸ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਵੈਦਾਂ ਵਿਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਕੋਈ ਮੁਆਫੀ ਨਹੀਂ, ਅੰਗਿਰਸ ਨੇ ਇਹ ਕਿਹਾ।
ਸ੍ਵਰ੍ਗਸਂਪਤ੍ਤਿਭੋਗਸ਼੍ਚ ਸੁਖਂ ਸਂਸਾਰਿਣਾਂ ਧ੍ਰੁਵਮ੍ । ਮੁਮੁਕ੍ਸ਼ੂਣਾਂ ਚ ਮੋਕ੍ਸ਼ਣ੍ਚ ਤਪਸ਼੍ਚੈਵ ਤਵਸ੍ਵਿਨਾਮ੍
ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਫਸੇ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਸਵਰਗ ਦੇ ਸੁਖ ਪੱਕੇ ਹਨ; ਮੁਕਤੀ ਚਾਹੁਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਮੁਕਤੀ ਹੈ, ਤੇ ਤਪਸੀ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਤਪ ਹੈ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣ੍ਯਂ ਮੁਨੀਨਾਂ ਮੌਨਮੇਵ ਚ । ਵੇਦਾਭ੍ਯਾਸੋ ਵੈਦਿਕਾਨਾਂ ਕਵੀਨਾਂ ਕਾਵ੍ਯਵਰ੍ਣਨਮ੍
ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਲਈ ਬ੍ਰਹਮ ਭਗਤੀ, ਮੁਨੀਆਂ ਲਈ ਚੁੱਪ, ਵੈਦਿਕ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਲਈ ਵੇਦ ਪੜ੍ਹਨਾ, ਤੇ ਕਵੀਆਂ ਲਈ ਕਵਿਤਾ ਬਣਾਉਣਾ।
ਵਿष੍ਣੁਦਾਸ੍ਯਂ ਵੈष੍ਣਵਾਨਾਂ ਵਿष੍ਣੁਭਕ੍ਤਿਰਸਂ ਪਰਮ੍ । ਵਿष੍ਣੁਭਕ੍ਤਿਂ ਵਿਨਾ ਨੈਵ ਮੁਕ੍ਤਿਂ ਵਾਞ੍ਛਨ੍ਤਿ ਵੈष੍ਣਵਾਃ
ਵੈਸ਼ਨਵਾਂ ਲਈ ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੀ ਸੇਵਾ, ਵਿਸ਼ਨੁ ਭਗਤੀ ਦਾ ਸਰਵੋਤਮ ਰਸ; ਵਿਸ਼ਨੁ ਭਗਤੀ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਵੈਸ਼ਨਵ ਮੁਕਤੀ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦੇ।
ਮਲਾਢਚੇषੁ ਚ ਕ੍ਲੇਦੇषੁ ਦੁਰ੍ਗਨ੍ਧਿਨਿਲਯੇषੁ ਚ । ਸਾਧੂਨਾਂ ਕਿਂ ਸੁਕਂ ਸਾਧੋ ਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਂ ਯੋਨਿषੁ ਮਾਂ ਵਦ
ਗੰਦ, ਗੀਲੇ, ਤੇ ਬਦਬੂਦਾਰ ਥਾਵਾਂ ਵਿਚ ਸਾਧੂਆਂ ਲਈ ਕਿਹੜਾ ਸੁਖ ਹੈ? ਦੱਸੋ, ਸਾਧੂ ਜੀ, ਔਰਤਾਂ ਲਈ ਜਣਨ ਵਾਲੀਆਂ ਥਾਵਾਂ ਵਿਚ ਕਿਹੜਾ ਸੁਖ ਹੈ?
ਕੁਲਪ੍ਰਦੀਬ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਰਾਜ੍ਞਂ ਮਣ੍ਡਲਵਰ੍ਤਿਨਾਮ੍ । ਲਬ੍ਧਂ ਚ ਭਾਰਤੇ ਜਨ੍ਮ ਪੁਣ੍ਯੇਨ ਬਹੁਜਨ੍ਮਨਾਮ੍
ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਗੋਲ ਵਿਚ, ਵੰਸ਼ ਦੀ ਜੋਤ, ਰਾਜੇ! ਭਾਰਤ ਵਿਚ ਜਨਮ ਕਈ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਪੁੰਨ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਪਦ੍ਮਾਨਾਂ ਚਨ੍ਦ੍ਰਵਂਸ਼੍ਯਾਨਾਂ ਨृਪਾਣਾਂ ਦੀਪ੍ਤਿਹੇਤਵੇ । ਤ੍ਵਮਾਵਿਰਾਸੀਸ੍ਤੇਜਸ੍ਵੀ ਗ੍ਰੂष੍ਮਮਧ੍ਯਾਹ੍ਨਭਾਸ੍ਕਰਃ
ਕਮਲ ਵੰਸ਼, ਚੰਦਰ ਵੰਸ਼ ਤੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚ, ਤੂੰ ਚਮਕਦਾਰ ਬਣ ਕੇ ਆਇਆ, ਗਰਮੀ ਦੇ ਦਿਨ ਵਿਚ ਦੋਪਹਿਰ ਦੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ।
ਸਰ੍ਵੇषਾਮਸ਼੍ਰਮਾਣਾਂ ਚ ਸ੍ਵਧਰ੍ਮਸ਼੍ਚ ਯਸ਼ਃ ਪਰਮ੍ । ਸ੍ਵਧਰ੍ਮਹੀਨਾ ਨਰਕੇ ਪਤਨ੍ਤਿ ਮੂਢਯੇਤਸਃ
ਹਰ ਇਕ ਆਸ਼ਰਮ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਆਪਣਾ ਧਰਮ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮਾਣ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਆਪਣਾ ਧਰਮ ਛੱਡ ਦੇਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮੱਤ ਵਿਗਾੜ ਕੇ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸ੍ਯਾ ਸ੍ਵਧਰ੍ਮਸ਼੍ਚ ਤ੍ਰਿਸਂਧ੍ਯਮਰ੍ਚਨਂ ਹਰੇਃ । ਤਤ੍ਪਾਦੋਦਕਨੈਵੇਦ੍ਯਭਕ੍ਸ਼ਣਂ ਚ ਸੁਧਾਧਿਕਮ੍
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦਾ ਆਪਣਾ ਧਰਮ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਹਰਿ ਦੀ ਪੂਜਾ ਤਿੰਨ ਵੇਲੇ ਕਰੇ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਦਾ ਪਾਣੀ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਭੋਗ ਖਾਏ, ਜੋ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧੀਆ ਹਨ।
ਅਨ੍ਨਂ ਵਿष੍ਠਾ ਜਲਂ ਮੂਤ੍ਰਮਨਿਵੇਦ੍ਯ ਹਰੇਰ੍ਨृਪ । ਭਵਨ੍ਤਿ ਸੂਕਰਾਃਸਰ੍ਵੇ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾ ਯਦਿਭੁਞ੍ਜਤੇ
ਰਾਜਾ, ਜੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹਰਿ ਨੂੰ ਭੋਗ ਨਾ ਦਿੱਤਾ ਹੋਇਆ ਖਾਣਾ, ਗੰਦ, ਪਾਣੀ ਜਾਂ ਪਿਸਾਬ ਖਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਹ ਸਭ ਸੂਅਰ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਆਜੀਵਂ ਭੁਞ੍ਜਤੇ ਵਿਪ੍ਰਾ ਏਕਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਨ ਭੁਞ੍ਜਤੇ । ਕृष੍ਣਜਨ੍ਮਦਿਨੇ ਚੈਵ ਸ਼ਿਵਰਾਤ੍ਰੌ ਸੁਨਿਸ਼੍ਚੇਤਮ੍
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਚ ਖਾਂਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਇਕਾਦਸ਼ੀ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਜਨਮ ਦਿਨ ਤੇ ਸ਼ਿਵ ਰਾਤ ਨੂੰ ਪੱਕੀ ਨਿਸ਼ਚਾ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਖਾਂਦੇ।
ਤਥਾ ਰਾਮਨਵਭ੍ਯਾਂ ਚ ਯਤ੍ਨਤਃ ਪੁਣ੍ਯਵਾਸਰੇ । ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਸ੍ਵਧਰ੍ਮਸ਼੍ਚ ਕਥਿਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਨृਪ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਮ ਦੇ ਜਨਮ ਦਿਨ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਦਿਨਾਂ 'ਤੇ ਵੀ ਧਿਆਨ ਨਾਲ; ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦਾ ਆਪਣਾ ਧਰਮ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਹੈ, ਰਾਜਾ।
ਵ੍ਰਤਂ ਪਤਿਵ੍ਰਤਾਨਾਂ ਚ ਪਤਿਸੇਵਾ ਪਰਂ ਤਪਃ । ਯਥਾ ਪੁਤ੍ਰਃ ਪਰਪਤਿਰੇष ਧਰ੍ਮਸ਼੍ਚ ਯੋषਿਤਾਮ੍
ਪਤਿਵਰਤਾ ਔਰਤਾਂ ਲਈ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤਪ ਹੈ; ਔਰਤਾਂ ਲਈ ਪਤੀ ਪੁੱਤਰ ਵਾਂਗ ਹੈ, ਦੂਜੇ ਦਾ ਪਤੀ ਪਰਾਇਆ ਹੈ, ਇਹੀ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਧਰਮ ਹੈ।
ਪਾਲਯਨ੍ਤਿ ਯਥਾ ਭੂਪਾਃ ਪ੍ਰਜਾਃ ਪੁਤ੍ਰਾਨਿਵੌਰਸਾਨ੍ । ਪ੍ਰਜਾਸ੍ਤ੍ਰਿਯਂ ਚ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਰਾਜਾਨੋ ਮਾਤਰਂ ਯਥਾ
ਜਿਵੇਂ ਰਾਜੇ ਆਪਣੀਆਂ ਪ੍ਰਜਾਵਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਾਂਗ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਤੇ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਮਾਂ ਵਾਂਗ ਦੇਖਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਐਸਾ ਹੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਯਜ੍ਞਂ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਤਿ ਵਿष੍ਣੋਸ਼੍ਚ ਸੇਵਨਂ ਦੇਵਵਿਪ੍ਰਯੋਃ । ਨਿਵਾਰਣਂ ਚ ਦੁष੍ਟਾਨਾਂ ਸ਼ਿष੍ਟਾਨਾਂ ਪ੍ਰਤਿਪਾਲਨਮ੍
ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੁ ਲਈ ਯਜਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਮੰਦ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕਦੇ ਹਨ ਤੇ ਚੰਗਿਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹਨ।