ਨ ਮੇਸ੍ਪृਹਾ ਪਰਸ੍ਤ੍ਰੀषੁ ਤ੍ਵਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਲੋਲੁਪਂ ਮਨਃ । ਤ੍ਯਕ੍ਤਾ ਮਯਾ ਸ੍ਵਭਾਯਸ਼੍ਚਿ ਰਤ੍ਨਭੂषਣਭੂषਿਤਾਃ
ਮੈਨੂੰ ਹੋਰ ਮਹਿਲਾਵਾਂ ਲਈ ਕੋਈ ਲਾਲਚ ਨਹੀਂ, ਤੈਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਮੇਰਾ ਮਨ ਡੋਲਦਾ ਨਹੀਂ। ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਹੀਰੇ-ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਅਥਾਵਾ ਰਕ੍ਸ਼ਿਤਾਃਸਰ੍ਵਾ ਦਾਸੀਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਵਹਾਨਨੇ । ਰਤ੍ਨੇਨ੍ਦ੍ਰਸਾਰਾਂ ਮਾਲਾਂ ਤੇ ਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਵਰੁਣਸ੍ਯ ਚ
ਜਾਂ, ਉਹਨਾਂ ਸਭ ਨੂੰ ਰੱਖ ਕੇ ਤੇਰੀ ਦਾਸੀਆਂ ਬਣਾਕੇ, ਹੇ ਚਮਕਦਾਰ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਹੀਰੇ-ਮੋਤੀਆਂ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮਾਲਾ ਤੇ ਵਰੁਣ ਦੀ ਮਾਲਾ ਵੀ ਦੇਵਾਂਗਾ।
ਨਿਰ੍ਜਿਤ੍ਯ ਵਰੁਣਂ ਯੁਦ੍ਧੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਸ੍ਤ੍ਰੇਣਾਤਿਤੇਜਸਾ । ਵਹ੍ਨਿਸ਼ੁਦ੍ਧਂਵਸ੍ਤ੍ਰਯੁਗਂ ਜਿਤ੍ਵਾ ਵਹ੍ਨਿਂ ਸੁਦੁਰ੍ਬਲਮ੍
ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਅਸਤਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਯੁੱਧ ਵਿਚ ਵਰੁਣ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਤੇ ਅੱਗ ਦੇ ਦੇਵਤੇ ਨੂੰ ਵੀ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਅੱਗ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤੇ ਕੱਪੜਿਆਂ ਦਾ ਜੋੜਾ ਦੇਵਾਂਗਾ।
ਦਾਸ੍ਯਾਮ੍ਯਦ੍ਯੈਵ ਤੇ ਦੇਵਿ ਨਿਯੋਜ੍ਯਂ ਮਾਂ ਨਿਯੋਜ੍ਯ । ਮਣੀਨ੍ਦ੍ਰਸਾਰਨਿਰ੍ਮਾਣਮਕਾਨਾਕਾਨਕੁਣ੍ਡਲੇ
ਅੱਜ ਹੀ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਤੇਰੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੀਰਿਆਂ ਨਾਲ ਬਣੀਆਂ ਕੁੰਡਲਾਂ ਦੇਵਾਂਗਾ, ਜੋ ਮਾਹਿਰ ਜਵੇਲਰਾਂ ਨੇ ਬਣਾਈਆਂ ਹਨ।
ਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਦੇਵਾਨ੍ਨਿਰ੍ਜਿਤ੍ਯ ਦੇਵਮਾਤੁਸ਼੍ਚ ਸੁਨ੍ਦਰਿ । ਕਰਭੂषਣਯੁਗ੍ਮਂ ਚਾਤ੍ਯਮੂਲ੍ਯਰਤ੍ਨਨਿਰ੍ਮਿਤਮ੍
ਹੇ ਸੋਹਣੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਦੇਵ ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਬਹੁਮੁੱਲੀ ਹੀਰਿਆਂ ਨਾਲ ਬਣੀਆਂ ਬਾਂਹ-ਬੰਦਾਂ ਦੀ ਜੋੜੀ ਦੇਵਾਂਗਾ।
ਦਾਸ੍ਯਾਮ੍ਯਦ੍ਯੈਵ ਰੋਹਿਣ੍ਯਾਸ਼੍ਚਨ੍ਦ੍ਰਂ ਜਿਤ੍ਵਾऽਤਿਦੁਰ੍ਲਮਮ੍ । ਯਕ੍ਸ਼੍ਮਗ੍ਰਸ੍ਤਮਤਿਕृਸ਼ਂ ਮਮੈਵ ਪੂਰ੍ਵਪੂਰੁषਮ੍
ਅੱਜ ਹੀ, ਮੈਂ ਰੋਹਣੀ ਦਾ ਚੰਦ, ਜੋ ਪਾਉਣਾ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਹੈ, ਜਿੱਤ ਕੇ ਤੈਨੂੰ ਦੇਵਾਂਗਾ, ਤੇ ਆਪਣਾ ਪੁਰਾਣਾ, ਬਿਮਾਰ ਤੇ ਕਮਜ਼ੋਰ ਰੂਪ ਵੀ।
ਵਿਨਾ ਯੁਦ੍ਧੇਨ ਭੀਤੋ ਮਾਂ ਕृਪਯਾ ਵਾ ਪ੍ਰਦਾਸ੍ਯਤਿ । ਅਮੂਲ੍ਯਰਤ੍ਨਨਿਰ੍ਮਾਣਂ ਕ੍ਤਣਨ੍ਮਞ੍ਜੀਰਯੁਗ੍ਮਕਮ੍
ਯੁੱਧ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ, ਡਰ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਦਇਆ ਨਾਲ ਦੇਵੇਗਾ; ਬਹੁਮੁੱਲੀ ਹੀਰਿਆਂ ਨਾਲ ਬਣੀਆਂ ਪੈਰ-ਬੰਦਾਂ ਦੀ ਜੋੜੀ।
ਦਾਸ੍ਯਾਮ੍ਯਦ੍ਯੈਵ ਪਾਰ੍ਵਤ੍ਯਾ ਭਿਕ੍ਸ਼ਾਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਮ੍ । ਆਸ਼ੁਤੋषਂ ਸ੍ਤੁਤਿਵਸ਼ਂ ਭਕ੍ਤੇਸ਼ਂ ਚੇ ਕृਬਾਮਯਮ੍
ਅੱਜ ਹੀ, ਮੈਂ ਪਾਰਵਤੀ ਕੋਲੋਂ ਭਿੱਖ ਮੰਗ ਕੇ, ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਰਾਜੀ ਕਰਕੇ, ਜੋ ਸੌਖਾ ਰਾਜੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ, ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਰਾਜੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ, ਭਗਤਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਤੇ ਦਇਆਲੂ ਹੈ, ਤੈਨੂੰ ਦੇਵਾਂਗਾ।
ਸਰ੍ਵਸਂਪਤ੍ਤਿਦਾਤਾਰਂ ਪਰਂ ਕਲ੍ਪਤਰੁਂ ਸ਼ੁਭੇ । ਅਮੂਲ੍ਯਰਤ੍ਨਨਿਰ੍ਮਾਣਕੇਯੂਰਯੁਗੁਲਂ ਪ੍ਰਿਯੇ
ਹੇ ਸ਼ੁਭੇ, ਜੋ ਸਭ ਦੌਲਤਾਂ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਇੱਛਾ-ਪੂਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਰੁੱਖ ਹੈ; ਹੇ ਪ੍ਰੀਤਮ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਬਹੁਮੁੱਲੀ ਹੀਰਿਆਂ ਨਾਲ ਬਣੀਆਂ ਕੰਗਣਾਂ ਦੀ ਜੋੜੀ ਦੇਵਾਂਗਾ।
ਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਤੇऽਦ੍ਯ ਗਙ੍ਗਾਯਾ ਯੁਦ੍ਧਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸੁਦੁਰ੍ਲਭਮ੍ । ਬਹੁਲੀਯੁਗੁਲਂ ਚਾਰੁ ਸੂਰ੍ਯਪਤ੍ਨ੍ਯਾ ਮਨੋਹਰਮ੍
ਅੱਜ ਮੈਂ ਗੰਗਾ ਨਾਲ ਔਖਾ ਯੁੱਧ ਕਰਕੇ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਪਤਨੀ ਕੋਲੋਂ ਮਿਲੀਆਂ ਸੋਹਣੀਆਂ ਤੇ ਮਨਮੋਹਣੀਆਂ ਬਾਂਹ-ਬੰਦਾਂ ਦੀ ਜੋੜੀ ਤੈਨੂੰ ਦੇਵਾਂਗਾ।
ਸਦ੍ਰਤ੍ਨਸਾਰਨਿਰ੍ਮਾਣਂ ਦਾਸ੍ਯਾਮ੍ਯਦ੍ਯ ਸੁਸ਼ੋਭਨੇ । ਅਮੂਲ੍ਯਰਤ੍ਨਨਿਰ੍ਮਾਣਂ ਦਰ੍ਪਣਾਂ ਚਾਤਿਨਿਰ੍ਮਲਮ੍
ਹੇ ਸੋਹਣੀ, ਅੱਜ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਚੰਗੇ ਹੀਰਿਆਂ ਦੀ ਖਾਸ ਲੁੜ ਤੋਂ ਬਣਿਆ, ਬਹੁਮੁੱਲੀ ਹੀਰਿਆਂ ਨਾਲ ਬਣਿਆ, ਬਹੁਤ ਸਾਫ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਦਰਪਣ ਦੇਵਾਂਗਾ।
ਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਤੇ ਕਾਮਪਤ੍ਨ੍ਯਾਃ ਕਾਮਂ ਜਿਤ੍ਵਾ ਚ ਲੀਲਯਾ । ਕ੍ਰੀਡਾਕਮਲਮਮ੍ਲਾਨਂ ਕਮਲਾਯਾਸ਼੍ਚ ਸੁਨ੍ਦਰਿ
ਕਾਮ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਖੇਡ-ਖੇਡ ਵਿਚ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਖੇਡਣ ਲਈ ਕਦੇ ਨ ਮੁਰਝਾਉਣ ਵਾਲਾ ਕਮਲ, ਤੇ ਕਮਲਾ (ਲਕਸ਼ਮੀ) ਕੋਲੋਂ ਵੀ, ਹੇ ਸੋਹਣੀ, ਦੇਵਾਂਗਾ।
ਭਿਕ੍ਸ਼ਾਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਚ ਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਸ੍ਤੁਤ੍ਵਾ ਚ ਕਮਲਾਪਤਿਮ੍ । ਅਙ੍ਗੁਲੀਯਕਰਤ੍ਨਾਨਿ ਵਿਸ਼੍ਵੇषੁ ਦੁਰ੍ਲਭਾਨਿ ਚ
ਕਮਲਾ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਭਿੱਖ ਮੰਗ ਕੇ ਤੇ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਅੰਗੂਠੀਆਂ ਦੇਵਾਂਗਾ, ਜੋ ਹੀਰਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ ਹਨ ਤੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਵਿਰਲੇ ਹਨ।
ਸਾਵਿਤ੍ਰ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਕृਤ੍ਵਾ ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਸ੍ਤਪਃ । ਸ੍ਵਯਂ ਗੀਤਂ ਪ੍ਰਗਾਯਨ੍ਤੀਂ ਮੂਰ੍ਚ੍ਛਨਾਸ਼੍ਰੁਤਿਸਂਯੁਤਾਮ੍
ਸਾਵਿਤਰੀ ਕੋਲੋਂ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਤਪਸਿਆ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਉਹ ਗੀਤ ਦੇਵਾਂਗਾ ਜੋ ਉਸ ਨੇ ਆਪ ਗਾਇਆ, ਸੁਰ ਤੇ ਰਾਗ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ।
ਵਾਣੀਵੀਣਾਂ ਪ੍ਰਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਕृਤ੍ਵਾ ਨਾਰਾਯਣਵ੍ਰਤਮ੍ । ਰਤ੍ਨਪਾਸ਼ਕਸਂਧਂ ਚ ਵਿਸ਼੍ਵਕਰ੍ਮਵਿਨਿਰ੍ਮਿਤਮ੍
ਮੈਂ ਨਾਰਾਇਣ ਵ੍ਰਤ ਕਰਕੇ ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਦੀ ਬਣਾਈ ਹੋਈ, ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਈ ਵੀਂਨਾ ਤੇ ਰਤਨ ਦੀ ਲੜੀ ਵੀਣੀ ਦੇਵਾਂਗਾ।
ਕੁਬੇਰਪਤ੍ਨ੍ਯਾ ਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਪਾਦਾਙ੍ਗੁਲਿਵਿਭੂषਣਮ । ਇਤ੍ਯੇਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਨਹੁषਃ ਪਪਾਤ ਤਤ੍ਪਦਾਮ੍ਬੁਜੇ
ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕੁਬੇਰ ਦੀ ਪਤਨੀ ਵੱਲੋਂ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਉਂਗਲੀਆਂ ਦੇ ਗਹਣੇ ਵੀ ਦੇਵਾਂਗਾ। ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ ਨਹੁਸ਼ ਉਸ ਦੇ ਕਮਲ ਪੈਰਾਂ ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਿਆ।
ਉਵਾਚ ਤਂ ਸ਼ਚੀ ਤ੍ਰਸ੍ਤਾ ਰਾਜਮਾਰ੍ਗਗਤਂ ਨृਪਮ੍ । ਉਤ੍ਥਾਪ੍ਯ ਤਂ ਕਰੇ ਧੂਤ੍ਵਾ ਸ਼ੁष੍ਕਕਣ੍ਠੋष੍ਠਤਾਲੁਕਾ
ਰਾਜਮਾਰਗ ਵਿਚ ਕੰਪਦਾ ਹੋਇਆ ਨਹੁਸ਼ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਸ਼ਚੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਹੱਥ ਫੜ ਕੇ ਉਠਾਇਆ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਸ ਦਾ ਗਲਾ, ਹੋਠ ਤੇ ਜੀਭ ਸੁੱਕ ਗਏ ਸਨ।
ਸ਼ਚ੍ਯੁਵਾਚ ਸ਼ृਣੁ ਵਤ੍ਸ ਮਹਾਰਾਜ ਹੇ ਤਾਤ ਭਯਭਞ੍ਜਨ
ਸ਼ਚੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਸੁਣੋ ਪੁੱਤ, ਵੱਡੇ ਰਾਜਾ, ਪਿਆਰੇ ਪਿਤਾ, ਡਰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ,
ਭਯਤ੍ਰਾਤਾ ਚ ਰਾਜਾ ਚ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਪਾਲਕਃ ਪਿਤਾ । ਭ੍ਰष੍ਟਸ਼੍ਰੀਸ਼੍ਚ ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰੋऽਦ੍ਯ ਤ੍ਵਂ ਚ ਸ੍ਵਰ੍ਗੇ ਨृਪੋऽਧੁਨਾ
ਰਾਜਾ ਸਭ ਦਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਪਾਲਣਹਾਰ ਤੇ ਪਿਤਾ ਹੈ। ਅੱਜ ਮਹਿੰਦਰ ਦੀ ਸ਼ਾਨ ਲੁੱਟ ਗਈ, ਹੁਣ ਤੂੰ ਸਵਰਗ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣ ਗਿਆ ਹੈ।
ਯੋ ਰਾਜਾ ਸ ਪਿਤਾ ਪਾਤਾ ਪ੍ਰਜਾਨਾਮੇਵ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਮ੍ । ਗੁਰੁਪਤ੍ਨੀ ਰਾਜਪਤ੍ਨੀ ਦੇਵਪਤ੍ਨੀ ਤਥਾ ਵਧੂਃ
ਜੋ ਰਾਜਾ ਹੈ, ਉਹ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਆਪਣੀ ਪ੍ਰਜਾ ਦਾ ਪਿਤਾ ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਕਰਤਾ ਹੈ। ਅਧਿਆਪਕ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਰਾਜਾ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਤੇ ਵਧੂ—
ਪਿਤ੍ਰੋਃ ਸ੍ਵਸਾ ਸ਼ਿष੍ਯਪਤ੍ਨੀ ਭृਤ੍ਯਪਲੀ ਚ ਮਾਤੁਲੀ । ਪਿਤृਪਤ੍ਨੀ ਭ੍ਰਾਤृਪਤ੍ਨੀ ਸ਼੍ਵਸ਼੍ਰੂਸ਼੍ਚ ਭਗਿਨੀ ਸੁਤਾ
ਪਿਤਾ ਦੀ ਭੈਣ, ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਨੌਕਰ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਮਾਮੀ, ਪਿਤਾ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਭਰਾ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਸੱਸ, ਭੈਣ, ਧੀ—
ਗਰ੍ਭਧਾਤ੍ਰੀष੍ਟਦੇਵੀ ਚ ਪੁਂਸਃ षੋਡਸ਼ ਮਾਤਰਃ । ਤ੍ਵਂ ਨਰੋ ਦੇਵਭਾਰ੍ਯਾऽਹਂ ਮਾਤਾ ਤੇ ਦੇਵਸਂਮਤਾ
ਜੋ ਜਨਮ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਚਾਹੀਦੀ ਦੇਵੀ—ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਮਿਲ ਕੇ ਪੁਰਸ਼ ਲਈ ਸੋਲ੍ਹਾਂ ਮਾਵਾਂ ਹਨ। ਤੂੰ ਪੁਰਸ਼ ਹੈਂ, ਮੈਂ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਪਤਨੀ ਹਾਂ, ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਮਨਜ਼ੂਰ ਮਾਂ ਹਾਂ।
ਗਚ੍ਛ ਵਤ੍ਸਾਦਿਤਿਂ ਰਨ੍ਤੁਂ ਯਦਿ ਚੇਚ੍ਛਸਿ ਮਾਤਰਮ੍ । ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਨਿष੍ਕृਤਿਸ਼੍ਚਾਸ੍ਤਿਨ ਵਤ੍ਸ ਮਾਤृਗਾਮਿਨਾਮ੍
ਜਾ ਪੁੱਤ, ਜੇ ਮਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਹੈ। ਮਾਂ ਦੇ ਪਾਸ ਜਾਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਕੋਈ ਮੁਆਫੀ ਨਹੀਂ, ਪੁੱਤ।
ਕੁਮ੍ਭੀਪਾਕੇ ਨੇ ਪਚਨ੍ਤਿ ਯਾਵਦ੍ਵੈ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋ ਵਯਃ । ਤਤੋ ਭਵਨ੍ਤਿ ਕृਮਯਃ ਕਲ੍ਪਾਃ ਸ੍ਪਤ ਭਵਨ੍ਤਿ ਤੇ
ਕੁੰਭੀਪਾਕ ਨਰਕ ਵਿਚ ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਜੀਵਨ ਸਮੇਂ ਤਕ ਪਕਦੇ ਨਹੀਂ; ਫਿਰ ਉਹ ਕਈ ਯੁਗਾਂ ਲਈ ਕੀੜੇ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਇਹੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤਕਦੀਰ ਹੈ।
ਤਤਸ਼੍ਚ ਕੁष੍ਠਿਨੋ ਮ੍ਲੇਚ੍ਛਾ ਭਵਨ੍ਤਿ ਸਪ੍ਤਜਨ੍ਮਸੁ । ਨਾਸ੍ਤਯੇਵ ਨਿष੍ਕृਤਿਸ੍ਤੇषਾਮਿਤ੍ਯਾਹ ਕਮਲੋਦ੍ਭਵਃ
ਫਿਰ ਉਹ ਸੱਤ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਕੋਢੀ ਤੇ ਅਛੂਤ ਬਣਦੇ ਹਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਸੱਚਮੁੱਚ ਕੋਈ ਮੁਆਫੀ ਨਹੀਂ, ਕਮਲ ਤੋਂ ਜਨਮੇ ਨੇ ਇਹ ਕਿਹਾ।
ਏਵਂ ਵਿਟ੍ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਤ੍ਰਸ਼ੂਦ੍ਰਾਣਾਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੀਗਮਨੇ ਨृਪ । ਵੈਦੇषੁ ਨਿष੍ਕृਤਿਰ੍ਨਾਸ੍ਤਿ ਚੇਤ੍ਯਾਙ੍ਗਿਰਸਭਾषਿਤਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜੇ ਵਿਟ, ਛੱਤ੍ਰ ਤੇ ਸ਼ੂਦਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਮਹਿਲਾ ਦੇ ਪਾਸ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਵੈਦਾਂ ਵਿਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਕੋਈ ਮੁਆਫੀ ਨਹੀਂ, ਅੰਗਿਰਸ ਨੇ ਇਹ ਕਿਹਾ।
ਸ੍ਵਰ੍ਗਸਂਪਤ੍ਤਿਭੋਗਸ਼੍ਚ ਸੁਖਂ ਸਂਸਾਰਿਣਾਂ ਧ੍ਰੁਵਮ੍ । ਮੁਮੁਕ੍ਸ਼ੂਣਾਂ ਚ ਮੋਕ੍ਸ਼ਣ੍ਚ ਤਪਸ਼੍ਚੈਵ ਤਵਸ੍ਵਿਨਾਮ੍
ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਫਸੇ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਸਵਰਗ ਦੇ ਸੁਖ ਪੱਕੇ ਹਨ; ਮੁਕਤੀ ਚਾਹੁਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਮੁਕਤੀ ਹੈ, ਤੇ ਤਪਸੀ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਤਪ ਹੈ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣ੍ਯਂ ਮੁਨੀਨਾਂ ਮੌਨਮੇਵ ਚ । ਵੇਦਾਭ੍ਯਾਸੋ ਵੈਦਿਕਾਨਾਂ ਕਵੀਨਾਂ ਕਾਵ੍ਯਵਰ੍ਣਨਮ੍
ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਲਈ ਬ੍ਰਹਮ ਭਗਤੀ, ਮੁਨੀਆਂ ਲਈ ਚੁੱਪ, ਵੈਦਿਕ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਲਈ ਵੇਦ ਪੜ੍ਹਨਾ, ਤੇ ਕਵੀਆਂ ਲਈ ਕਵਿਤਾ ਬਣਾਉਣਾ।
ਵਿष੍ਣੁਦਾਸ੍ਯਂ ਵੈष੍ਣਵਾਨਾਂ ਵਿष੍ਣੁਭਕ੍ਤਿਰਸਂ ਪਰਮ੍ । ਵਿष੍ਣੁਭਕ੍ਤਿਂ ਵਿਨਾ ਨੈਵ ਮੁਕ੍ਤਿਂ ਵਾਞ੍ਛਨ੍ਤਿ ਵੈष੍ਣਵਾਃ
ਵੈਸ਼ਨਵਾਂ ਲਈ ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੀ ਸੇਵਾ, ਵਿਸ਼ਨੁ ਭਗਤੀ ਦਾ ਸਰਵੋਤਮ ਰਸ; ਵਿਸ਼ਨੁ ਭਗਤੀ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਵੈਸ਼ਨਵ ਮੁਕਤੀ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦੇ।
ਮਲਾਢਚੇषੁ ਚ ਕ੍ਲੇਦੇषੁ ਦੁਰ੍ਗਨ੍ਧਿਨਿਲਯੇषੁ ਚ । ਸਾਧੂਨਾਂ ਕਿਂ ਸੁਕਂ ਸਾਧੋ ਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਂ ਯੋਨਿषੁ ਮਾਂ ਵਦ
ਗੰਦ, ਗੀਲੇ, ਤੇ ਬਦਬੂਦਾਰ ਥਾਵਾਂ ਵਿਚ ਸਾਧੂਆਂ ਲਈ ਕਿਹੜਾ ਸੁਖ ਹੈ? ਦੱਸੋ, ਸਾਧੂ ਜੀ, ਔਰਤਾਂ ਲਈ ਜਣਨ ਵਾਲੀਆਂ ਥਾਵਾਂ ਵਿਚ ਕਿਹੜਾ ਸੁਖ ਹੈ?