ਕृष੍ਣਪ੍ਰਿਯਾ ਤ੍ਵਂ ਭਾਣ੍ਡੀਰੇ ਚਨ੍ਦ੍ਰਾ ਚਨ੍ਦਨਕਾਨਨੇ । ਵਿਰਜਾ ਚਮ੍ਪਕਵਨੇ ਸ਼ਤਸ਼ृਙ੍ਗੇ ਚ ਸੁਨ੍ਦਰੀ
ਭਾਂਡੀਰ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਹੈਂ, ਚੰਦਨ ਦੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਚੰਦਰਾ, ਚੰਪਕ ਦੇ ਬਾਗ ਵਿੱਚ ਵਿਰਜਾ, ਤੇ ਸ਼ਤਸ਼੍ਰਿੰਗ ਪਹਾੜ ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਹੈਂ।
ਪਦ੍ਮਾਵਤੀ ਪਦ੍ਮਵਨੇ ਮਾਲਤੀ ਮਾਲਤੀਵਨੇ । ਕृਨ੍ਦਦਨ੍ਤੀ ਕੁਨ੍ਦਵਨੇ ਸੁਸ਼ੀਲਾ ਕੇਤਕੀਵਨੇ
ਕਮਲ ਦੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਪਦਮਾਵਤੀ, ਮੋਤੀਏ ਦੇ ਬਾਗ ਵਿੱਚ ਮਾਲਤੀ, ਕੁੰਦ ਦੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਕ੍ਰੰਦਦੰਤੀ, ਤੇ ਕੇਤਕੀ ਦੇ ਬਾਗ ਵਿੱਚ ਸੁਭਾਵਨ ਵਾਲੀ ਹੈਂ।
ਕਦਮ੍ਬਮਾਲਾ ਤ੍ਵਂ ਦੇਵੀ ਕਦਮ੍ਬਕਾਨਨੇऽਪਿ ਚ । ਰਾਜਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀ ਰਾਜਗੇਹੇ ਗृਹਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਰ੍ਗृਹੇ ਗृਹੇ
ਕਦੰਬ ਦੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਕਦੰਬਮਾਲਾ ਦੇਵੀ ਹੈਂ। ਰਾਜ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਰਾਜ ਲਕਸ਼ਮੀ ਤੇ ਹਰ ਘਰ ਵਿੱਚ ਘਰ ਦੀ ਲਕਸ਼ਮੀ ਹੈਂ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਵਾ ਦੇਵਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਮੁਨਯੋ ਮਨਵਸ੍ਤਥਾ । ਰੁਰੁਦੁਰ੍ਨਮ੍ਰਵਦਨਾਃ ਸ਼ੁष੍ਕਕਣ੍ਠੋष੍ਠਤਾਲੁਕਾਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਰਿਸ਼ੀ ਤੇ ਮਨੂ, ਨਿਮਰ ਚਿਹਰੇ ਨਾਲ, ਸੁੱਕੀ ਗਲ੍ਹ, ਹੋਠ ਤੇ ਜੀਭ ਨਾਲ ਰੋਣ ਲੱਗ ਪਏ।
ਇਤਿ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਸ੍ਤਵਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਦੇਵੈਃ ਕृਤਂ ਸ਼ੁਭਮ੍ । ਯਃ ਪਠੇਤ੍ਪ੍ਰਾਤਰੁਤ੍ਥਾਯ ਸ ਵੈ ਸਰ੍ਵਂ ਲਭੇਦ੍ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਇਹ ਲਕਸ਼ਮੀ ਜੀ ਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਸੁਭ ਲਾਭ ਵਾਲਾ ਸਤੋਤ੍ਰ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਬਣਾਇਆ, ਜੇਹੜਾ ਵੀ ਮਨੁੱਖ ਸਵੇਰੇ ਉੱਠ ਕੇ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਤ ਹੀ ਸਭ ਕੁਝ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਅਭਾਰ੍ਯੋਲਭਤੇ ਭਾਰ੍ਯਾਂ ਵਿਨੀਤਾਂ ਚ ਸੁਤਾਂ ਸਤੀਮ੍ । ਸੁਸ਼ੀਲਾਂ ਸੁਨਦਰੀਂ ਰਮ੍ਯਾਮਤਿਸੁਪ੍ਰਿਯਵਾਦਿਨੀਮ੍
ਜਿਸ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਵਿਆਹੀ ਨਹੀਂ, ਉਹਨੂੰ ਸੁਭਾਵਨ ਵਾਲੀ ਪਤਨੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਪੁੱਤਰ ਵੀ ਮਿਲਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਚੰਗੇ, ਸੁੰਦਰ, ਮਨਮੋਹਣੇ ਤੇ ਬਹੁਤ ਮਿੱਠਾ ਬੋਲਣ ਵਾਲੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਪੁਤ੍ਰਪੌਤ੍ਰਵਤੀਂ ਸ਼ੁਦ੍ਧਾਂ ਕੁਲਜਾਂ ਕੋਮਲਾਂ ਵਰਾਮ੍ । ਅਪੁਤ੍ਰੋ ਲਭਤੇ ਪੁਤ੍ਰਂ ਵੈष੍ਣਵਂ ਚਿਰਜੀਵਿਨਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਪੁੱਤਰ-ਪੌਤਰੇ ਵਾਲੀ, ਸੁੱਚੀ, ਚੰਗੀ ਕੁਲ ਦੀ, ਨਰਮ ਸੁਭਾਅ ਵਾਲੀ ਤੇ ਵਧੀਆ ਘਰਵਾਲੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਿਸਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨਹੀਂ, ਉਹਨੂੰ ਵਿਸ਼ਨੂ ਭਗਤ ਤੇ ਚਿਰਜੀਵੀ ਪੁੱਤਰ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪਰਮੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯਯੁਕ੍ਤਂ ਚ ਵਿਦ੍ਯਾਵਨ੍ਤਂ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨਮ੍ । ਭ੍ਰष੍ਟਰਾਜ੍ਯੋ ਲਭੇਦ੍ਰਾਜ੍ਯਂ ਭ੍ਰष੍ਟਸ਼੍ਰੀਰ੍ਲਭਤੇ ਸ਼੍ਰਿਯਮ੍
ਉਸਨੂੰ ਵੱਡੀ ਦੌਲਤ, ਗਿਆਨ ਤੇ ਇੱਜ਼ਤ ਵਾਲਾ ਪੁੱਤਰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਜਿਹੜਾ ਰਾਜ ਗਵਾ ਬੈਠਿਆ ਉਹਨੂੰ ਰਾਜ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਜਿਸਦੀ ਲੱਕੜੀ ਗਈ ਹੋਵੇ, ਉਹਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਹਤਬਨ੍ਧੁਰ੍ਲਭੇਦ੍ਬਨ੍ਧੁਂ ਧਨਭ੍ਰष੍ਟੋ ਧਨਂ ਲਭੇਤ੍ । ਕੀਰ੍ਤਿਂਹੀਨੋ ਲਭੇਤ੍ਕੀਰ੍ਤਿਂ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਂ ਚ ਲਭੇਦ੍ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਜਿਸਦੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਖਤਮ ਹੋ ਗਏ ਹੋਣ, ਉਹਨੂੰ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਮਿਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਿਹੜਾ ਧਨ ਤੋਂ ਵਾਂਝਾ ਹੋਵੇ, ਉਹਨੂੰ ਧਨ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਸਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਨਹੀਂ ਰਹੀ, ਉਹਨੂੰ ਇੱਜ਼ਤ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਤੇ ਪੱਕੀ ਮਾਣ-ਸ਼ਾਨ ਵੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਮਙ੍ਗਲਦਂ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਂ ਸ਼ੋਕਸਂਤਾਪਨਾਸ਼ਨਮ੍ । ਹਰ੍षਾਨਨ੍ਦਕਰਂ ਸ਼ਸ਼੍ਵਦ੍ਧਰ੍ਮਮੋਕ੍ਸ਼ਸੁਹृਤ੍ਪ੍ਰਦਮ੍
ਇਹ ਸਤੋਤ੍ਰ ਸਭ ਕੁਝ ਸ਼ੁਭਤਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਦੁੱਖ ਤੇ ਪੀੜਾ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਸਦਾ ਲਈ ਖੁਸ਼ੀ ਤੇ ਆਨੰਦ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਧਰਮ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦੀ ਮਿਹਰ ਵੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਅਥ ਸਪ੍ਤਪਞ੍ਚਾਸ਼ਤ੍ਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ ਨਾਰਾਯਣ ਉਵਾਚ ਦੇਵਾਨਾਂ ਸ੍ਤਵਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤ੍ਯਕ੍ਤਵਾ ਚ ਰੋਦਨਂ ਸਤੀ । ਉਵਾਚ ਸੁਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾ ਤਾਂਸ੍ਤੇषਾਂ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰੇਣ ਨਾਰਦ
ਫਿਰ ਸਤਵੰਜਾ ਅਧਿਆਇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਨਾਰਾਇਣ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਤੀ ਨੇ ਰੋਣਾ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਨਾਰਦ ਜੀ, ਓਹਨਾਂ ਨੂੰ ਓਹੀ ਸਤੋਤ੍ਰ ਰਾਹੀਂ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।
ਮਹਾਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਰੁਵਾਚ ਤ੍ਯਜਾਮਿ ਦੇਹਂ ਨ ਕ੍ਰੋਧਾਨ੍ਨ ਵੈਰਾਗ੍ਯੋਣ ਸਾਂਪ੍ਰਤਮ੍ । ਇਦਂ ਹृਦਿ ਸਮਾਲੋਚ੍ਯ ਦੇਵਾਸ੍ਤਚ੍ਛ੍ੂਯਤਾਮਿਤਿ
ਮਹਾਲੱਖਮੀ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਮੈਂ ਗੁੱਸੇ ਕਰਕੇ ਜਾਂ ਵੈਰਾਗ ਨਾਲ ਹੁਣ ਦੇਹ ਨਹੀਂ ਛੱਡ ਰਹੀ। ਇਹ ਗੱਲ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿਚ ਸੋਚੀ ਹੈ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਤੁਸੀਂ ਸੁਣੋ।
ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਸਦੀਸ਼ੇ ਮਹਤਿ ਸਰ੍ਵਸਾਮ੍ਯੋ ਚ ਨਿਰ੍ਗੁਣੇ । ਸਰ੍ਵਾਤ੍ਮਨਿ ਸਦਾਨਨ੍ਦੇ ਸਮਤਾ ਤृਣਸ਼ੈਲਯੋਃ
ਉਸ ਵੱਡੇ ਤੇ ਸਭ ਨਾਲ ਇਕਸਾਰ, ਗੁਣਾਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਸਭ ਦਾ ਅਸਲ ਰੂਪ ਤੇ ਸਦਾ ਆਨੰਦ ਵਾਲੇ ਵਿਚ, ਘਾਹ ਦੀ ਤਿੰਨ ਤੇ ਪਹਾੜ ਵਿਚ ਕੋਈ ਫਰਕ ਨਹੀਂ।
ਭ੍ਰੂਭਙ੍ਗਲੀਲਯਾ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਰ੍ਲਕ੍ਸ਼ਂ ਸ੍ਰष੍ਟੁਮਲਂ ਚ ਯਃ । ਭृਤ੍ਯੇ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਾਂ ਯਤ੍ਸਮਤਾ ਕਿਂ ਕਾਰ੍ਯ ਤਸ੍ਚ ਸੇਵਯਾ
ਲੱਖਮੀ ਜੀ ਆਪਣੀ ਭੌਂਹ ਦੀ ਥੋੜ੍ਹੀ ਜਿਹੀ ਲੀਲਾ ਨਾਲ ਹੀ ਲੱਖਾਂ ਰਚ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਸਭ ਨਾਲ ਇਕੋ ਜਿਹਾ ਵਤੀਰਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਨੌਕਰ ਜਾਂ ਔਰਤ ਦੀ ਸੇਵਾ ਦੀ ਲੋੜ ਕੀ ਰਹਿ ਜਾਂਦੀ ਹੈ?
ਤਤ੍ਪਤ੍ਨੀਨਾਂ ਪ੍ਰਧਾਨਾऽਹਂ ਨੀਰਸ੍ਤਾ ਦ੍ਵਾਰਿਣਾऽਧੁਨਾ । ਤਦ੍ਭृਤ੍ਯਭृਤ੍ਯਭृਤ੍ਯੇਨ ਪਰਿਪੂਰ੍ਣੇਨ ਨੇਪ੍ਸਿਤਾ
ਉਸ ਦੀਆਂ ਘਰਵਾਲੀਆਂ ਵਿਚ ਮੈਂ ਸਿਰਮੌਰ ਹਾਂ, ਪਰ ਹੁਣ ਮੈਨੂੰ ਦਰਵਾਜੇ ਤੋਂ ਹੀ ਵਾਪਸ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਉਹ ਤਾਂ ਆਪਣੇ ਨੌਕਰਾਂ ਦੇ ਵੀ ਨੌਕਰ ਦੀ ਭਗਤੀ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦਾ।
ਤ੍ਯਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਜੀਵਨਮਹਮਸੌਭਾਗ੍ਯਾ ਚ ਸ੍ਵਾਮਿਨਿ । ਵਹ੍ਨੌ ਚ ਕਾਮਨਾਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਯਥਾ ਭਦ੍ਰਂ ਭਵੇਤ੍ਪੁਰਾ
ਹੁਣ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਸੁਆਮੀ ਨਾਲ ਅਸੁਭਾਗਣ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਛੱਡ ਦੇਵਾਂਗੀ। ਅੱਗ ਵਿਚ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖ ਕੇ, ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਭਲਾ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਯਾ ਸ੍ਤ੍ਰੀ ਭਰ੍ਤੁਰਸੌਭਾਗ੍ਯਾ ਸਾऽਸੌਭਾਗ੍ਯਾ ਚ ਸਰ੍ਵਤਃ । ਸ਼ਯਨੇऽਭੋਜਨੇ ਤਸ੍ਯਾ ਨ ਸੁਖਂ ਜੀਵਨਂ ਵृਥਾ
ਜਿਹੜੀ ਔਰਤ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨਾਲ ਅਸੁਭਾਗਣ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਸੁਭਾਗਣ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਸੋਣ-ਉਠਣ ਜਾਂ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਵੇਲੇ ਵੀ, ਉਸਨੂੰ ਕੋਈ ਸੁਖ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ, ਉਸਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿਅਰਥ ਹੈ।
ਯਸ੍ਯਾ ਨਾਸ੍ਤਿ ਪ੍ਰਿਯਪ੍ਰੇਮ ਤਸ੍ਯਾ ਜਨ੍ਮ ਨਿਰਰ੍ਥਕਮ੍ । ਤਰ੍ਤ੍ਕਿ ਪੁਤ੍ਰੇ ਧਨੇ ਰੁਪੇ ਸਂਪਤ੍ਤੌ ਯੌਵਨੇऽਥਵਾ
ਜਿਸ ਔਰਤ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਦੀ ਮੁਹੱਬਤ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੀ, ਉਸਦਾ ਜਨਮ ਵਿਅਰਥ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਉਸਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਧਨ, ਰੂਪ, ਦੌਲਤ ਜਾਂ ਜਵਾਨੀ ਹੋਵੇ।
ਯਦ੍ਭਕ੍ਤਿਰ੍ਨਾਸ੍ਤਿ ਕਾਨ੍ਤੇ ਚ ਸਰ੍ਵਪ੍ਰਿਯਤਮੇ ਪਰੇ । ਸਾऽਸ਼ੁਚਿਰ੍ਧਰ੍ਮਹੀਨਾ ਚ ਸਰ੍ਵਕਰ੍ਮਵਿਵਰ੍ਜਿਤਾ
ਜਿਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰੇ ਤੇ ਉੱਚੇ ਪਤੀ ਨਾਲ ਭਗਤੀ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਅਪਵਿੱਤਰ, ਧਰਮ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਤੇ ਸਾਰੇ ਕਰਮਾਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਪਤਿਰ੍ਬਨ੍ਧੁਰ੍ਗਤਿਰ੍ਭਰ੍ਤਾ ਦੈਵਤਂ ਗੁਰੁਰੇਵ ਚ । ਸਰ੍ਵਕ੍ਮਾਚ੍ਚ ਪਰਃ ਸ੍ਵਾਮੀ ਨ ਗੁਰੁਃ ਸ੍ਵਾਮਿਨਃ ਪਰਃ
ਪਤੀ ਔਰਤ ਲਈ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ, ਆਸਰਾ, ਮਾਲਕ, ਦੇਵਤਾ ਤੇ ਅਧਿਆਪਕ ਹੈ। ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸੁਆਮੀ ਹੀ ਮਾਣਯੋਗ ਹੈ—ਸੁਆਮੀ ਤੋਂ ਵੱਧ ਕੋਈ ਅਧਿਆਪਕ ਨਹੀਂ।
ਪਿਤਾਮਾਤਾ ਸੁਤੋ ਭ੍ਰਾਤਾ ਕ੍ਲਿष੍ਟੋ ਦਾਤੁਮਿਦਂ ਧਨਮ੍ । ਸਰ੍ਵਸ੍ਵਦਾਤਾ ਸ੍ਵਾਮੀ ਚ ਮੂਢਾਨਂ ਯੋषਿਤਾਂ ਸੁਰਾਃ
ਪਿਉ, ਮਾਂ, ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਭਰਾ ਧਨ ਦੇਣ ਵਿਚ ਹਿੱਲਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਮੂਰਖ ਔਰਤਾਂ ਲਈ ਸੁਆਮੀ ਹੀ ਸਭ ਕੁਝ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ।
ਕਾਚਿਦੇਵ ਹਿ ਜਾਨਾਤਿ ਮਹਾਸਾਧ੍ਵੀ ਚ ਸ੍ਵਾਮਿਨਮ੍ । ਅਤਿਸਦ੍ਵਂਸ਼ਜਾਤਾ ਚ ਸੁਸ਼ੀਲਾ ਕੁਲਪਾਲਿਕਾ
ਬਹੁਤ ਵਿਰਲੇ ਤੇ ਸੱਚੇ ਚੰਗੇ ਸੁਭਾਅ ਵਾਲੀਆਂ ਹੀ ਆਪਣੇ ਸੁਆਮੀ ਨੂੰ ਪਛਾਣਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਜਨਮ ਚੰਗੇ ਘਰ ਵਿਚ ਹੋਇਆ, ਚੰਗਾ ਸੁਭਾਅ ਤੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਰਾਖੀ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਆਸਦ੍ਵਂਸ਼ਪ੍ਰਸੂਤਾ ਯਾ ਦੁਃਸ਼ੀਲਾ ਧਰ੍ਮਵਰ੍ਜਿਤਾ । ਮੁਖਦੁष੍ਟਾ ਯੋਨਿਦੁष੍ਟਾ ਪਤਿਂ ਨਿਨ੍ਦਤਿ ਕੋਪਤਃ
ਜਿਹੜੀ ਚੰਗੇ ਘਰ ਵਿਚ ਜੰਮੀ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਮਾੜੇ ਸੁਭਾਅ ਵਾਲੀ, ਧਰਮ ਤੋਂ ਖਾਲੀ, ਮੂੰਹ ਨਾਲ ਮਾੜੀ ਤੇ ਜਨਮ ਨਾਲ ਅਪਵਿੱਤਰ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਯਾ ਸ੍ਤ੍ਰੀ ਸਰ੍ਵਪਰਂ ਦ੍ਵੇष੍ਟਿ ਪਤਿਂ ਵਿष੍ਣੁਸਮਂ ਗੁਰੁਮ੍ । ਕੁਮ੍ਭੀਪਾਕੇ ਪਚਤਿ ਸਾ ਯਾਵਦਿਨ੍ਦ੍ਰਾਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼
ਜਿਹੜੀ ਔਰਤ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਵਿਸ਼ਨੂ ਵਰਗਾ ਤੇ ਅਧਿਆਪਕ ਹੈ, ਦੁਸ਼ਮਣੀ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਚੌਦਾਂ ਇੰਦਰਾਂ ਦੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਕੁੰਭੀਪਾਕ ਨਰਕ ਵਿਚ ਸੜਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਵ੍ਰਤਂ ਚਾਨਸ਼ਨਂ ਦਾਨਂ ਸਤ੍ਯਂ ਪੁष੍ਯਂ ਤਪਸ਼੍ਚਿਰਮ੍ । ਪਤਿਭਕ੍ਤਿਵਿਹੀਨਾਯਾ ਭਸ੍ਮੀਭੂਤਂ ਨਿਰਰ੍ਥਕਮ੍
ਉਪਵਾਸ, ਦਾਨ, ਸਚਾਈ, ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਤੇ ਲੰਮਾ ਤਪ—all ਕੁਝ, ਜੇ ਪਤੀ ਵੱਲ ਭਗਤੀ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਇਸਤ੍ਰੀ ਲਈ ਬਿਲਕੁਲ ਵਿਅਰਥ ਤੇ ਰਾਖ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਅਤਃ ਰਿਂਚਿਨ੍ਨ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਨਿष੍ਠੁਰਂ ਪਤਿਮੀਸ਼੍ਵਰਮ੍ । ਭृਤ੍ਯਾਪਰਾਧੈਰ੍ਦੇਵਸ੍ਯ ਪ੍ਰਾਣਾਂਸ੍ਤਯਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਮ੍
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਕਠੋਰ ਨਹੀਂ ਆਖਾਂਗੀ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਕਿੰਨਾ ਵੀ ਸਖ਼ਤ ਹੋਵੇ। ਉਸਦੇ ਨੌਕਰਾਂ ਦੀਆਂ ਗਲਤੀਆਂ ਲਈ ਵੀ, ਮੈਂ ਦੋਸ਼ ਪਤੀ ਉੱਤੇ ਨਹੀਂ ਲਾਵਾਂਗੀ, ਸਗੋਂ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਦੇਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹਾਂ।
ਪਤਿਦੋषੇ ਮਹਾਸਾਧ੍ਵੀ ਪਤਿਂ ਨ ਨਿष੍ਠੁਰਂ ਵਦੇਤ੍ । ਯਦਿ ਸੋਢੁਮਸ਼ਕ੍ਤਾ ਚ ਪ੍ਰਾਣਾਂਸ੍ਤ੍ਯਜਤਿ ਧਰ੍ਮਤਃ
ਜੋ ਇਸਤ੍ਰੀ ਸੱਚਮੁੱਚ ਚੰਗੀ ਹੈ, ਉਹ ਪਤੀ ਦੀਆਂ ਖਾਮੀਆਂ ਕਰਕੇ ਵੀ ਕਦੇ ਉਸਨੂੰ ਕਠੋਰ ਨਹੀਂ ਆਖਦੀ। ਜੇ ਉਹ ਸਹਿ ਨਹੀਂ ਸਕਦੀ, ਤਾਂ ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਦੇ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਪਤਿਸੇਵਾ ਵ੍ਰਤਂ ਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਂ ਪਤਿਸੇਵਾ ਪਰਂ ਤਪਃ । ਪਤਿਸੇਵਾ ਪਰੋ ਧਰ੍ਮਃ ਪਤਿਸੇਵਾ ਸੁਰਾਰ੍ਚਨਮ੍
ਇਸਤ੍ਰੀਆਂ ਲਈ ਪਤੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਵਰਤ ਹੈ। ਪਤੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਤਪ ਹੈ। ਪਤੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਧਰਮ ਹੈ। ਪਤੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨਾ ਹੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਹੈ।
ਪਤਿਸੇਵਾ ਪਰਂ ਸਤ੍ਯਂ ਦਾਨਤੌਰ੍ਥਾਨੁਕੀਰ੍ਤਨਮ੍ । ਸਰ੍ਵਦੇਵਮਯਃ ਸ੍ਵਾਮੀ ਸਰ੍ਵਦੇਵਮਯਃ ਸ਼ੁਚਿਃ
ਪਤੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਸੱਚਾਈ ਹੈ, ਦਾਨ ਜਾਂ ਤੀਰਥਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਕੇ। ਪਤੀ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਰਗਾ ਹੈ, ਪਤੀ ਪੂਰੇ ਤੌਰ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਪੁਣ੍ਯਸ੍ਵਰੁਪਸ਼੍ਚ ਪਤਿਰੁਪੀ ਜਨਾਰ੍ਦਨਃ । ਯਾ ਸਤੀਭਰ੍ਤੁਰੁਚ੍ਛਿष੍ਟਂ ਭੁਙ੍ਕ੍ਤੈ ਪਾਦੋਦਕਂ ਸਦਾ
ਪਤੀ ਸਾਰੇ ਪੁੰਨਿਆਂ ਦਾ ਰੂਪ ਹੈ, ਜਨਾਰਦਨ ਪਤੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਹੀ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਸਤੀ ਇਸਤ੍ਰੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਤੀ ਦਾ ਬਚਿਆ ਹੋਇਆ ਖਾਣਾ ਖਾਂਦੀ ਤੇ ਉਸਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦਾ ਪਾਣੀ ਪੀਂਦੀ ਹੈ—