ਯਦਾਤ੍ਮਨਸ੍ਤਿਰਸ੍ਕਾਰਂ ਸਾਭਿਮਾਨਾ ਮਹਾਸਤੀ । ਸ੍ਮृਤ੍ਵਾ ਹਰੇਃ ਪਾਦਪਦ੍ਮਂ ਦੇਹਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤੁਂ ਸਮੁਦ੍ਯਤਾ
ਉਹ ਮਹਾਨ ਤੇ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਇਸਤਰੀ, ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਅਹੰਕਾਰ ਸਮੇਟ ਕੇ, ਜਦੋਂ ਆਪਣੇ ਉੱਤੇ ਹੋਈ ਬੇਇੱਜਤੀ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਹਰੀ ਦੇ ਚਰਨ ਯਾਦ ਕਰਕੇ, ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਛੱਡਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਤਦਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਮਹੇਸ਼ਸ਼੍ਚ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਧਰ੍ਮਸ਼੍ਚ ਭਾਸ੍ਕਰਃ । ਚਨ੍ਦ੍ਰਸ਼੍ਚ ਕਾਮਦੇਵਸ਼੍ਚ ਵੈਸ਼੍ਵਾਨਰੋ ਧਨੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਮਹੇਸ਼, ਵਿਸ਼ਣੂ, ਧਰਮ, ਭਾਸਕਰ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ, ਕਾਮਦੇਵ, ਵੈਸ਼ਵਾਨਰ ਤੇ ਧਨ ਦੇ ਸਵਾਮੀ,
ऋषਯੋ ਮੁਨਯਸ਼੍ਚੈਵ ਮਨਵੋ ਵਿਘ੍ਨਨਾਸ਼ਕਾਃ । ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਵਰੁਣਸ਼੍ਚੈਵ ਜਗਤ੍ਪ੍ਰਾਣੋ ਹੁਤਾਸ਼ਨਃ
ਰਿਸ਼ੀ, ਮੁਨੀ, ਮਨੂ, ਵਿਘਨ ਨਾਸਕ, ਮਹਿੰਦਰ, ਵਰੁਣ, ਜਗਤ ਦਾ ਪ੍ਰਾਣ ਤੇ ਅੱਗ ਦੇਵਤਾ,
ਸਮਾਯਯੂਰੁਦਨ੍ਤਸ੍ਤੇ ਪਦ੍ਮਾਯਾਃ ਪੁਰਤਃ ਪੁਰਾ । ਤੁष੍ਟੁਵੁਸ਼੍ਚ ਮਹਾਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਂ ਮੂਲਪ੍ਰਕृਤਿਮੀਸ਼੍ਵਰੀਮ੍
ਇਹ ਸਾਰੇ, ਡਰ ਕਰ ਆਪਣੇ ਦੰਦ ਕਟਕਟਾਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਪਦਮਾ (ਲਕਸ਼ਮੀ) ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਏ ਤੇ ਮਹਾਲਕਸ਼ਮੀ, ਮੂਲ ਸਰੂਪ ਵਾਲੀ, ਸਭ ਦੀ ਮਾਲਕਣ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ।
ਦੇਵਾ ਊਚੁਃ ਕ੍ਸ਼ਮਸ੍ਵ ਭਗਵਤ੍ਯਮ੍ਬ ਕ੍ਸ਼ਮਾਸ਼ੀਲੇ ਪਰਾਤ੍ਪਰੇ । ਸ਼ੁਦ੍ਧਸਤ੍ਤ੍ਵਸ੍ਵਰੁਪੇ ਚ ਕੋਪਾਦਿਪਰਿਵਰ੍ਜਿਤੇ
ਦੇਵਤੇ ਆਖਦੇ ਹਨ: ਮਾਫ ਕਰ ਦੇ, ਹੇ ਭਗਵਤੀ ਮਾਂ, ਤੂੰ ਮਾਫੀ ਦੀ ਮੂਰਤੀ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਸਦਾ ਸੁੱਚੀ ਸਤਵਿਕਤਾ ਵਾਲੀ, ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਆਦਿਕ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੈਂ।
ਉਪਮੇ ਸਰ੍ਵਸਾਧ੍ਵੀਨਾਂ ਦੇਵੀਨਾਂ ਦੇਵਪੂਜਿਤੇ । ਤ੍ਵਯਾ ਵਿਨਾ ਜਗਤ੍ਸਰ੍ਵ ਮृਤਤੁਲ੍ਯਂ ਚ ਨਿष੍ਫਲਮ੍
ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗੀਆਂ ਇਸਤਰੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਅਨੋਖੀ, ਦੇਵੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਪੂਜੀ ਜਾਣ ਵਾਲੀ, ਤੇਰੇ ਬਿਨਾ ਇਹ ਸਾਰਾ ਜਗਤ ਮਰੇ ਹੋਏ ਵਰਗਾ ਤੇ ਫਲ ਰਹਿਤ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਸਂਪਤ੍ਸ੍ਵਰੁਪਾ ਤ੍ਵਂ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਸਰ੍ਵਰੂਪਿਣੀ । ਰਾਸੇਸ਼੍ਵਰ੍ਯਧਿਦੇਵੀ ਤ੍ਵਂ ਤ੍ਵਤ੍ਕਲਾਃ ਸਰ੍ਵਯੋषਿਤਃ
ਤੂੰ ਸਭ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਦੌਲਤਾਂ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਹੈਂ, ਸਭ ਰੂਪਾਂ ਵਿਚ ਰਚੀ ਹੋਈ ਹੈਂ। ਰਾਸ ਦੀ ਮਾਲਕਣ ਤੇ ਸਭ ਇਸਤਰੀਆਂ ਤੇਰੀ ਹੀ ਅੰਸ਼ ਹਨ।
ਕੈਲਾਸੇ ਪਾਰ੍ਵਤੀ ਤ੍ਵਂ ਚ ਕ੍ਸ਼ੀਰੋਦੇ ਸਿਨ੍ਧੁਕਨ੍ਯਕਾ । ਸ੍ਵਰ੍ਗੇ ਚ ਸ੍ਵਰ੍ਗਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਸ੍ਤ੍ਵਂ ਮਰ੍ਤ੍ਯਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਸ਼੍ਚ ਭੂਤਲੇ
ਕੈਲਾਸ 'ਤੇ ਤੂੰ ਪਾਰਵਤੀ ਹੈਂ, ਖੀਰ ਸਾਗਰ ਵਿੱਚ ਸਿੰਧੂ ਦੀ ਧੀ ਹੈਂ, ਸੁਰਗ ਵਿੱਚ ਸੁਰਗ ਲਕਸ਼ਮੀ ਤੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਮਰਿਆਦਾ ਵਾਲੀਆਂ ਵਿਚ ਲਕਸ਼ਮੀ ਹੈਂ।
ਵੈਕੁਣ੍ਠੇ ਚ ਮਹਾਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਰ੍ਦੇਵਦੇਵੀ ਸਰਸ੍ਵਤੀ । ਗਙ੍ਗਾ ਚ ਤੁਲਸੀ ਤ੍ਵਂ ਚ ਵृਨ੍ਦਾ ਵृਨ੍ਦਾਵਨੇ ਵਨੇ
ਵੈਕੁੰਠ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਮਹਾਲਕਸ਼ਮੀ ਹੈਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਦੇਵੀ ਸਰਸਵਤੀ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਗੰਗਾ, ਤੁਲਸੀ ਤੇ ਵ੍ਰਿੰਦਾਵਨ ਦੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਵ੍ਰਿੰਦਾ ਹੈਂ।
ਕृष੍ਣਪ੍ਰਾਣਾਧਿਦੇਵੀ ਤ੍ਵਂ ਗੋਲੋਕੇ ਰਾਧਿਕਾ ਸ੍ਵਯਮ੍ । ਰਾਸੇ ਰਾਸੇਸ਼੍ਵਰੀ ਤ੍ਵਂ ਚ ਵृਨ੍ਦਾ ਵृਨ੍ਦਾਵਨੇ ਵਨੇ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਜੀਵਨ ਦੀ ਮਾਲਕਣ ਤੂੰ, ਗੋਲੋਕ ਵਿੱਚ ਰਾਧਿਕਾ ਆਪ ਹੈਂ। ਹਰ ਰਾਸ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਰਾਸ ਦੀ ਰਾਣੀ ਤੇ ਵ੍ਰਿੰਦਾਵਨ ਦੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਵ੍ਰਿੰਦਾ ਹੈਂ।
ਕृष੍ਣਪ੍ਰਿਯਾ ਤ੍ਵਂ ਭਾਣ੍ਡੀਰੇ ਚਨ੍ਦ੍ਰਾ ਚਨ੍ਦਨਕਾਨਨੇ । ਵਿਰਜਾ ਚਮ੍ਪਕਵਨੇ ਸ਼ਤਸ਼ृਙ੍ਗੇ ਚ ਸੁਨ੍ਦਰੀ
ਭਾਂਡੀਰ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਹੈਂ, ਚੰਦਨ ਦੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਚੰਦਰਾ, ਚੰਪਕ ਦੇ ਬਾਗ ਵਿੱਚ ਵਿਰਜਾ, ਤੇ ਸ਼ਤਸ਼੍ਰਿੰਗ ਪਹਾੜ ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਹੈਂ।
ਪਦ੍ਮਾਵਤੀ ਪਦ੍ਮਵਨੇ ਮਾਲਤੀ ਮਾਲਤੀਵਨੇ । ਕृਨ੍ਦਦਨ੍ਤੀ ਕੁਨ੍ਦਵਨੇ ਸੁਸ਼ੀਲਾ ਕੇਤਕੀਵਨੇ
ਕਮਲ ਦੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਪਦਮਾਵਤੀ, ਮੋਤੀਏ ਦੇ ਬਾਗ ਵਿੱਚ ਮਾਲਤੀ, ਕੁੰਦ ਦੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਕ੍ਰੰਦਦੰਤੀ, ਤੇ ਕੇਤਕੀ ਦੇ ਬਾਗ ਵਿੱਚ ਸੁਭਾਵਨ ਵਾਲੀ ਹੈਂ।
ਕਦਮ੍ਬਮਾਲਾ ਤ੍ਵਂ ਦੇਵੀ ਕਦਮ੍ਬਕਾਨਨੇऽਪਿ ਚ । ਰਾਜਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀ ਰਾਜਗੇਹੇ ਗृਹਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਰ੍ਗृਹੇ ਗृਹੇ
ਕਦੰਬ ਦੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਕਦੰਬਮਾਲਾ ਦੇਵੀ ਹੈਂ। ਰਾਜ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਰਾਜ ਲਕਸ਼ਮੀ ਤੇ ਹਰ ਘਰ ਵਿੱਚ ਘਰ ਦੀ ਲਕਸ਼ਮੀ ਹੈਂ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਵਾ ਦੇਵਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਮੁਨਯੋ ਮਨਵਸ੍ਤਥਾ । ਰੁਰੁਦੁਰ੍ਨਮ੍ਰਵਦਨਾਃ ਸ਼ੁष੍ਕਕਣ੍ਠੋष੍ਠਤਾਲੁਕਾਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਰਿਸ਼ੀ ਤੇ ਮਨੂ, ਨਿਮਰ ਚਿਹਰੇ ਨਾਲ, ਸੁੱਕੀ ਗਲ੍ਹ, ਹੋਠ ਤੇ ਜੀਭ ਨਾਲ ਰੋਣ ਲੱਗ ਪਏ।
ਇਤਿ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਸ੍ਤਵਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਦੇਵੈਃ ਕृਤਂ ਸ਼ੁਭਮ੍ । ਯਃ ਪਠੇਤ੍ਪ੍ਰਾਤਰੁਤ੍ਥਾਯ ਸ ਵੈ ਸਰ੍ਵਂ ਲਭੇਦ੍ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਇਹ ਲਕਸ਼ਮੀ ਜੀ ਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਸੁਭ ਲਾਭ ਵਾਲਾ ਸਤੋਤ੍ਰ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਬਣਾਇਆ, ਜੇਹੜਾ ਵੀ ਮਨੁੱਖ ਸਵੇਰੇ ਉੱਠ ਕੇ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਤ ਹੀ ਸਭ ਕੁਝ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਅਭਾਰ੍ਯੋਲਭਤੇ ਭਾਰ੍ਯਾਂ ਵਿਨੀਤਾਂ ਚ ਸੁਤਾਂ ਸਤੀਮ੍ । ਸੁਸ਼ੀਲਾਂ ਸੁਨਦਰੀਂ ਰਮ੍ਯਾਮਤਿਸੁਪ੍ਰਿਯਵਾਦਿਨੀਮ੍
ਜਿਸ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਵਿਆਹੀ ਨਹੀਂ, ਉਹਨੂੰ ਸੁਭਾਵਨ ਵਾਲੀ ਪਤਨੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਪੁੱਤਰ ਵੀ ਮਿਲਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਚੰਗੇ, ਸੁੰਦਰ, ਮਨਮੋਹਣੇ ਤੇ ਬਹੁਤ ਮਿੱਠਾ ਬੋਲਣ ਵਾਲੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਪੁਤ੍ਰਪੌਤ੍ਰਵਤੀਂ ਸ਼ੁਦ੍ਧਾਂ ਕੁਲਜਾਂ ਕੋਮਲਾਂ ਵਰਾਮ੍ । ਅਪੁਤ੍ਰੋ ਲਭਤੇ ਪੁਤ੍ਰਂ ਵੈष੍ਣਵਂ ਚਿਰਜੀਵਿਨਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਪੁੱਤਰ-ਪੌਤਰੇ ਵਾਲੀ, ਸੁੱਚੀ, ਚੰਗੀ ਕੁਲ ਦੀ, ਨਰਮ ਸੁਭਾਅ ਵਾਲੀ ਤੇ ਵਧੀਆ ਘਰਵਾਲੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਿਸਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨਹੀਂ, ਉਹਨੂੰ ਵਿਸ਼ਨੂ ਭਗਤ ਤੇ ਚਿਰਜੀਵੀ ਪੁੱਤਰ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪਰਮੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯਯੁਕ੍ਤਂ ਚ ਵਿਦ੍ਯਾਵਨ੍ਤਂ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨਮ੍ । ਭ੍ਰष੍ਟਰਾਜ੍ਯੋ ਲਭੇਦ੍ਰਾਜ੍ਯਂ ਭ੍ਰष੍ਟਸ਼੍ਰੀਰ੍ਲਭਤੇ ਸ਼੍ਰਿਯਮ੍
ਉਸਨੂੰ ਵੱਡੀ ਦੌਲਤ, ਗਿਆਨ ਤੇ ਇੱਜ਼ਤ ਵਾਲਾ ਪੁੱਤਰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਜਿਹੜਾ ਰਾਜ ਗਵਾ ਬੈਠਿਆ ਉਹਨੂੰ ਰਾਜ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਜਿਸਦੀ ਲੱਕੜੀ ਗਈ ਹੋਵੇ, ਉਹਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਹਤਬਨ੍ਧੁਰ੍ਲਭੇਦ੍ਬਨ੍ਧੁਂ ਧਨਭ੍ਰष੍ਟੋ ਧਨਂ ਲਭੇਤ੍ । ਕੀਰ੍ਤਿਂਹੀਨੋ ਲਭੇਤ੍ਕੀਰ੍ਤਿਂ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਂ ਚ ਲਭੇਦ੍ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਜਿਸਦੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਖਤਮ ਹੋ ਗਏ ਹੋਣ, ਉਹਨੂੰ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਮਿਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਿਹੜਾ ਧਨ ਤੋਂ ਵਾਂਝਾ ਹੋਵੇ, ਉਹਨੂੰ ਧਨ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਸਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਨਹੀਂ ਰਹੀ, ਉਹਨੂੰ ਇੱਜ਼ਤ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਤੇ ਪੱਕੀ ਮਾਣ-ਸ਼ਾਨ ਵੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਮਙ੍ਗਲਦਂ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਂ ਸ਼ੋਕਸਂਤਾਪਨਾਸ਼ਨਮ੍ । ਹਰ੍षਾਨਨ੍ਦਕਰਂ ਸ਼ਸ਼੍ਵਦ੍ਧਰ੍ਮਮੋਕ੍ਸ਼ਸੁਹृਤ੍ਪ੍ਰਦਮ੍
ਇਹ ਸਤੋਤ੍ਰ ਸਭ ਕੁਝ ਸ਼ੁਭਤਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਦੁੱਖ ਤੇ ਪੀੜਾ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਸਦਾ ਲਈ ਖੁਸ਼ੀ ਤੇ ਆਨੰਦ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਧਰਮ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦੀ ਮਿਹਰ ਵੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਅਥ ਸਪ੍ਤਪਞ੍ਚਾਸ਼ਤ੍ਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ ਨਾਰਾਯਣ ਉਵਾਚ ਦੇਵਾਨਾਂ ਸ੍ਤਵਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤ੍ਯਕ੍ਤਵਾ ਚ ਰੋਦਨਂ ਸਤੀ । ਉਵਾਚ ਸੁਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾ ਤਾਂਸ੍ਤੇषਾਂ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰੇਣ ਨਾਰਦ
ਫਿਰ ਸਤਵੰਜਾ ਅਧਿਆਇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਨਾਰਾਇਣ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਤੀ ਨੇ ਰੋਣਾ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਨਾਰਦ ਜੀ, ਓਹਨਾਂ ਨੂੰ ਓਹੀ ਸਤੋਤ੍ਰ ਰਾਹੀਂ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।
ਮਹਾਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਰੁਵਾਚ ਤ੍ਯਜਾਮਿ ਦੇਹਂ ਨ ਕ੍ਰੋਧਾਨ੍ਨ ਵੈਰਾਗ੍ਯੋਣ ਸਾਂਪ੍ਰਤਮ੍ । ਇਦਂ ਹृਦਿ ਸਮਾਲੋਚ੍ਯ ਦੇਵਾਸ੍ਤਚ੍ਛ੍ੂਯਤਾਮਿਤਿ
ਮਹਾਲੱਖਮੀ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਮੈਂ ਗੁੱਸੇ ਕਰਕੇ ਜਾਂ ਵੈਰਾਗ ਨਾਲ ਹੁਣ ਦੇਹ ਨਹੀਂ ਛੱਡ ਰਹੀ। ਇਹ ਗੱਲ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿਚ ਸੋਚੀ ਹੈ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਤੁਸੀਂ ਸੁਣੋ।
ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਸਦੀਸ਼ੇ ਮਹਤਿ ਸਰ੍ਵਸਾਮ੍ਯੋ ਚ ਨਿਰ੍ਗੁਣੇ । ਸਰ੍ਵਾਤ੍ਮਨਿ ਸਦਾਨਨ੍ਦੇ ਸਮਤਾ ਤृਣਸ਼ੈਲਯੋਃ
ਉਸ ਵੱਡੇ ਤੇ ਸਭ ਨਾਲ ਇਕਸਾਰ, ਗੁਣਾਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਸਭ ਦਾ ਅਸਲ ਰੂਪ ਤੇ ਸਦਾ ਆਨੰਦ ਵਾਲੇ ਵਿਚ, ਘਾਹ ਦੀ ਤਿੰਨ ਤੇ ਪਹਾੜ ਵਿਚ ਕੋਈ ਫਰਕ ਨਹੀਂ।
ਭ੍ਰੂਭਙ੍ਗਲੀਲਯਾ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਰ੍ਲਕ੍ਸ਼ਂ ਸ੍ਰष੍ਟੁਮਲਂ ਚ ਯਃ । ਭृਤ੍ਯੇ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਾਂ ਯਤ੍ਸਮਤਾ ਕਿਂ ਕਾਰ੍ਯ ਤਸ੍ਚ ਸੇਵਯਾ
ਲੱਖਮੀ ਜੀ ਆਪਣੀ ਭੌਂਹ ਦੀ ਥੋੜ੍ਹੀ ਜਿਹੀ ਲੀਲਾ ਨਾਲ ਹੀ ਲੱਖਾਂ ਰਚ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਸਭ ਨਾਲ ਇਕੋ ਜਿਹਾ ਵਤੀਰਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਨੌਕਰ ਜਾਂ ਔਰਤ ਦੀ ਸੇਵਾ ਦੀ ਲੋੜ ਕੀ ਰਹਿ ਜਾਂਦੀ ਹੈ?
ਤਤ੍ਪਤ੍ਨੀਨਾਂ ਪ੍ਰਧਾਨਾऽਹਂ ਨੀਰਸ੍ਤਾ ਦ੍ਵਾਰਿਣਾऽਧੁਨਾ । ਤਦ੍ਭृਤ੍ਯਭृਤ੍ਯਭृਤ੍ਯੇਨ ਪਰਿਪੂਰ੍ਣੇਨ ਨੇਪ੍ਸਿਤਾ
ਉਸ ਦੀਆਂ ਘਰਵਾਲੀਆਂ ਵਿਚ ਮੈਂ ਸਿਰਮੌਰ ਹਾਂ, ਪਰ ਹੁਣ ਮੈਨੂੰ ਦਰਵਾਜੇ ਤੋਂ ਹੀ ਵਾਪਸ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਉਹ ਤਾਂ ਆਪਣੇ ਨੌਕਰਾਂ ਦੇ ਵੀ ਨੌਕਰ ਦੀ ਭਗਤੀ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦਾ।
ਤ੍ਯਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਜੀਵਨਮਹਮਸੌਭਾਗ੍ਯਾ ਚ ਸ੍ਵਾਮਿਨਿ । ਵਹ੍ਨੌ ਚ ਕਾਮਨਾਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਯਥਾ ਭਦ੍ਰਂ ਭਵੇਤ੍ਪੁਰਾ
ਹੁਣ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਸੁਆਮੀ ਨਾਲ ਅਸੁਭਾਗਣ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਛੱਡ ਦੇਵਾਂਗੀ। ਅੱਗ ਵਿਚ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖ ਕੇ, ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਭਲਾ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਯਾ ਸ੍ਤ੍ਰੀ ਭਰ੍ਤੁਰਸੌਭਾਗ੍ਯਾ ਸਾऽਸੌਭਾਗ੍ਯਾ ਚ ਸਰ੍ਵਤਃ । ਸ਼ਯਨੇऽਭੋਜਨੇ ਤਸ੍ਯਾ ਨ ਸੁਖਂ ਜੀਵਨਂ ਵृਥਾ
ਜਿਹੜੀ ਔਰਤ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨਾਲ ਅਸੁਭਾਗਣ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਸੁਭਾਗਣ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਸੋਣ-ਉਠਣ ਜਾਂ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਵੇਲੇ ਵੀ, ਉਸਨੂੰ ਕੋਈ ਸੁਖ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ, ਉਸਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿਅਰਥ ਹੈ।
ਯਸ੍ਯਾ ਨਾਸ੍ਤਿ ਪ੍ਰਿਯਪ੍ਰੇਮ ਤਸ੍ਯਾ ਜਨ੍ਮ ਨਿਰਰ੍ਥਕਮ੍ । ਤਰ੍ਤ੍ਕਿ ਪੁਤ੍ਰੇ ਧਨੇ ਰੁਪੇ ਸਂਪਤ੍ਤੌ ਯੌਵਨੇऽਥਵਾ
ਜਿਸ ਔਰਤ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਦੀ ਮੁਹੱਬਤ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੀ, ਉਸਦਾ ਜਨਮ ਵਿਅਰਥ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਉਸਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਧਨ, ਰੂਪ, ਦੌਲਤ ਜਾਂ ਜਵਾਨੀ ਹੋਵੇ।
ਯਦ੍ਭਕ੍ਤਿਰ੍ਨਾਸ੍ਤਿ ਕਾਨ੍ਤੇ ਚ ਸਰ੍ਵਪ੍ਰਿਯਤਮੇ ਪਰੇ । ਸਾऽਸ਼ੁਚਿਰ੍ਧਰ੍ਮਹੀਨਾ ਚ ਸਰ੍ਵਕਰ੍ਮਵਿਵਰ੍ਜਿਤਾ
ਜਿਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰੇ ਤੇ ਉੱਚੇ ਪਤੀ ਨਾਲ ਭਗਤੀ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਅਪਵਿੱਤਰ, ਧਰਮ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਤੇ ਸਾਰੇ ਕਰਮਾਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਪਤਿਰ੍ਬਨ੍ਧੁਰ੍ਗਤਿਰ੍ਭਰ੍ਤਾ ਦੈਵਤਂ ਗੁਰੁਰੇਵ ਚ । ਸਰ੍ਵਕ੍ਮਾਚ੍ਚ ਪਰਃ ਸ੍ਵਾਮੀ ਨ ਗੁਰੁਃ ਸ੍ਵਾਮਿਨਃ ਪਰਃ
ਪਤੀ ਔਰਤ ਲਈ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ, ਆਸਰਾ, ਮਾਲਕ, ਦੇਵਤਾ ਤੇ ਅਧਿਆਪਕ ਹੈ। ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸੁਆਮੀ ਹੀ ਮਾਣਯੋਗ ਹੈ—ਸੁਆਮੀ ਤੋਂ ਵੱਧ ਕੋਈ ਅਧਿਆਪਕ ਨਹੀਂ।